Καμιά φορά εκεί που προχωράς δέχεσαι μια σφαίρα στον κρόταφο και πέφτεις νεκρός. Την επόμενη μέρα μαθαίνεις απ’ την εφημερίδα ότι κανείς δεν πυροβόλησε, κανείς δεν κράτησε το πιστόλι. Καμιά φορά πέφτεις νεκρός από σφαίρα και όλοι λένε ότι κανείς δε σε σκότωσε.
Κανένας λόγος δεν υπάρχει να ψάχνω τον αίτιο όταν έχω τον αυτουργό μπροστά μου. Κανένας λόγος δεν υπάρχει να περιμένω να βρω το κίνημα ή να με βρει αυτό για να υποστηρίξει το δίκαιο του συνόλου και το προσωπικό μου. Αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε, συνεχίζεται και θα ολοκληρωθεί με νόμους που στόχο έχουν εμένα προσωπικά εφόσον προσωπικό μου το ΑΦΜ, προσωπικό μου το χρέος, προσωπικός μου ο αναγκαστικός τραπεζικός λογαριασμός, προσωπικό μου και το επιτόκιο δανεισμού και εξόφλησης, προσωπικός μου ο εξευτελισμός από τους νομοθέτες και τους εκτελεστές αυτών. Δεν υπάρχει βάσει των νόμων κατηγορούμενος επί του συνόλου. Ο νόμος είναι η λεπίδα που απειλεί το άτομο μεμονωμένα. Όσοι νόμοι τόσοι και οι λεπίδες εναντίον ενός.
Πρώτα απ' όλα θέλω να ξεκαθαρίσω, πως πράγματι πιστεύω, ότι στην ουσία "υπάρχουν δυο έθνη που μεταξύ τους δεν υπάρχει ούτε σχέση, ούτε συμπάθεια και τα οποία δεν κυβερνώνται µε τους ίδιους νόμους". Οι πλούσιοι και οι φτωχοί. Οι εργαζόμενοι Γερμανοί είναι αδέρφια μου, όπως κάθε άλλος φτωχός άνθρωπος πάνω στη Γη, ανεξάρτητα που κατοικεί. Οι πλουτοκράτες, είτε Έλληνες, είτε ξένοι, είναι εχθροί μου, γιατί καταπιέζουν τα αδέρφια μου και μένα.
Τα παντελόνια κάτω ήταν η διαπραγμάτευση με τους εταίρους. Οι σφαλιάρες έπεφταν απανωτά από όλες τις πλευρές, οι απειλές εκτοξευόταν από όλες τις μπάντες, ο χοιροβοσκός Γερούν κουνούσε το δάκτυλο απέναντι στον αντιπρόσωπο της ελληνικής πλευράς.
Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι των πραγματικών ενόχων.
Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Φασισμός Α.Ε.», τoυ Άρη Χατζηστεφάνου, ανακεφαλαιώνει, τεκμηριώνει και αποδεικνύει το γεγονός πως η άρχουσα τάξη που διαχειρίζεται το κράτος αυτής της χώρας, από καταβολής του, είναι μια αδίστακτη εθνοπροδοτική μαφία της οποίας η ιδεολογία στην καλύτερη περίπτωση είναι φασιστική.
Εκτός από τους φόρους αίματος στους οποίους υπόκειται ο ελληνικός λαός, έχει και την υποχρέωση να ανέχεται και έναν ακόμα, κάπως ιδιότυπο «φόρο»: Τον «φόρο» του εμπαιγμού και της κοροϊδίας που του επιβάλλουν οι κλόουν του εξυπνακισμού. Αυτοί που μετά κορδακίζονται μεταξύ τους για το ποιος εφηύρε την «καλύτερη ατάκα» για να εξαπατήσει το «πόπολο».
Ετούτος ο χειμώνας θα είναι πράγματι βαρύς. Θα κουβαλάει πτώματα. Θα κουβαλάει πεθαμένες συνειδήσεις. Θα κουβαλάει ανύπαρκτες επαναστάσεις. Αυτός ο χειμώνας μυρίζει άσχημα. Μυρίζει σαπίλα. Κλείσε τα παράθυρα σου γρήγορα! Θα μπει η οσμή μέσα στο σπίτι σου και θα σου χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα.
Κοίτα εσύ το βίντεο για το πώς πετάγονται τα μυαλά στον αέρα και ξέχνα τα όλα. Ξέχνα τα όλα γιατί η πολιτική μπουρδέλου μια χαρά χτίζεται όσο εσύ κοιτάς τα μπούτια της Δούκισσας στην TV και το σώριασμα δύο κορμιών από έναν πληρωμένο δολοφόνο. Σπέρμα και αίμα θέλεις αυτό θα έχεις. Τις ανάγκες σου τις ξέρουν οι τσατσάδες της πολιτικής και στις προσφέρουν απλόχερα. Για να μην έχεις παράπονο ότι δεν αντιστέκεσαι, τα συνδικαλιστικά κομματικά όργανα παίρνουν τις εντολές από τα κόμματα κατεβάζοντάς σε απεργία ειρηνική, προγραμματισμένη και από το πεζοδρόμιο. Στήσου αγωνιστικά δίπλα σε αυτόν που φασιστικά του επέβαλλαν να δουλεύει και τις Κυριακές ενώ εσύ έκανες τα ψώνια σου εκείνες τις Κυριακές αποδεχόμενος της σκλαβιά του. 
Τρία χρόνια τώρα δεν κάνω τίποτε άλλο από το να φοβάμαι.
Όταν, πριν από λίγο, η δημοσιογράφος της ΕΡΤ ανακοίνωσε πως τώρα θα ακούσουμε τα νέα για τον καιρό, νόμιζα πως ο μετεωρολόγος θα πει μόνο τι καιρό θα κάνει πάνω από το κτίριο της ΕΡΤ. Τελικά, είπε τον καιρό για ολόκληρη τη χώρα.
Τριάντα βαθμοί κελσίου σε σκανδαλίζουν και φωνάζουν τ' όνομά σου.
Θάνατος ή θάνατος...
«Φτάνει να μισήσει ένας άνθρωπος έναν άλλον άνθρωπο, για να απλωθεί σιγά σιγά το μίσος σ’ ολάκερη την ανθρωπότητα» αφόριζε ο Ζαν Πόλ Σαρτρ και έχουμε εμείς την διάδοση του ιού, την πανδημία, γύρω μας ολοζώντανη, μες στα σπίτια μας, στους εαυτούς μας μπορεί. Το μίσος! Μια καλή ευκαιρία να γραπωθεί η δικιά μας ασημαντότητα, αδυναμία, ήττα, αποτυχία και να φταίει κάποιος άλλος, τον οποίο μισούμε σαν καθρέφτισμα αυτοκαταστροφής.
Τι σχέση μπορεί να έχει ο κουρασμένος όχλος ενός τρόλεϊ με τους ένοχους πολιτικούς της σημερινής Ελλάδας;
Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά. Όμως στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Μα, δεν καταλαβαίνετε τι σας λέω; Αυτή τη στιγμή μου βιάζουν την δωδεκάχρονη κόρη μου στο δωμάτιο. Έκαναν το σπίτι άνω κάτω, έκλεψαν τα πάντα και τώρα μου βιάζουν και το παιδί μου. Κι εσείς μου λέτε, «ε, και»;
Σόου κυβερνητικής ενημέρωσης χωρίς αυτόπτες μάρτυρες...
Η χώρα μας πληρώνει το κόστος ενός ανόητου οικονομικού πειράματος, γράφει στον βρετανικό «Independent» ο Αμολ Ραζάν, ο οποίος είδε από πρώτο χέρι τα αποτελέσματα της λιτότητας στην Ελλάδα. Οι Ευρωπαίοι χρωστούν στους Έλληνες «συμπάθεια, αλληλεγγύη, υποστήριξη και μια συγγνώμη» υπογραμμίζει. 
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
