Μίσος, πιο επικίνδυνο από όλους τους «ιούς».
Μεγάλωσα στα Προσφυγικά των Τρικάλων. Συνοικία ταπεινή, στην άκρη της πόλης, πλάι στο νοσοκομείο και στα χωράφια. Πλάι στα Γύφτικα και στα Εργατικά. Εκεί είχανε δώσει οικόπεδο στη γιαγιά μου τη Μίνα, που είχε έρθει από την Πάνορμο, εκεί είχαν πάρει κι άλλες οικογένειες, από την Ιωνία, από τον Πόντο, από τον Καύκασο. Σπίτια χαμηλά που λέει και το τραγούδι, χτισμένα πετραδάκι πετραδάκι, δωμάτιο το δωμάτιο, κεραμίδι το κεραμίδι. Χρόνια δύσκολα και πλύσιμο στη σκάφη και μπουγάδα στην κοπάνα με νερό απ’ την τουλούμπα. Άντε πέστα στον γάτουλα που έδωσε ένα χιλιάρικο πλας για να πάρει το καινούριο το αϊφόνι…
Καμιά φορά εκεί που προχωράς δέχεσαι μια σφαίρα στον κρόταφο και πέφτεις νεκρός. Την επόμενη μέρα μαθαίνεις απ’ την εφημερίδα ότι κανείς δεν πυροβόλησε, κανείς δεν κράτησε το πιστόλι. Καμιά φορά πέφτεις νεκρός από σφαίρα και όλοι λένε ότι κανείς δε σε σκότωσε.
Ελπίζοντας στους εφιάλτες...
Σιχασιά…
Άνοιξε η αντιμεταναστευτική περίοδος...
Η θλίψη και η απογοήτευση που έφερε ο θάνατος 12 ανθρώπων από την επίθεση της Τετάρτης στο Charlie Hebdo βύθισε στο πένθος ολόκληρο τον πλανήτη. Άγγιξε ακόμα και ανθρώπους που δεν υπερασπίζονται τις αξίες που το δολοφονικό αυτό χτύπημα επιχείρησε να πληγώσει, χωρίς να τα καταφέρει. Ο θρησκευτικός φανατισμός απειλεί τη δημόσια σφαίρα πιο πολύ από ποτέ. Παράλληλα, είναι αυτός που τελικά χρησιμοποιείται για να δώσει νέα πνοή στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό.
Λες και θέλει να μας θυμίζει τα λάθη, την αδιαφορία ή και την κακότητά μας, το Αιγαίο συνεχίζει να αποθέτει νεκρούς ανθρώπους στις παραλίες μας. Πάλι καλά, θα σκέφτονται οι ευρωθηρευτές, που είναι Φλεβάρης και δεν έχουν έρθει ακόμα τουρίστες. Και να φυλάει ο Θεός να μη βυθιστεί ως τον Μάιο κάποιο άλλο σαπιοκάραβο γεμάτο ανθρώπους της Συρίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, και δυσφημιστούμε. Ανθρώπους που, και να το ήθελαν, δυστυχώς αδυνατούν ν’ ακούσουν ειδήσεις στο «μεγάλο κανάλι». Κι έτσι δεν έφτασαν ως τ’ αυτιά τους οι «πατρικές συμβουλές» (ο Θεός του να τις κάνει) του κ. Πρετεντέρη, να μην παίρνουν χειμωνιάτικα τα όρη και τα πελάγη, γιατί κακό του κεφαλιού τους κάνουν, κι εμείς δεν φταίμε τίποτα· ούτε τα ψελλίσματα του κ. Τσίμα άκουσαν.
Αφιερωμένο στον δήμαρχο Αθηνών και τους Αθηναίους
Ας ξεκινήσουμε από τα ενοχικά συμπλέγματα που μας έχει δημιουργήσει η Aριστερά του τύπου «οι μετανάστες όλων των εθνικοτήτων και φυλών είναι αδέλφια μας που μοχθούν για μια καλύτερη ζωή και ο σκληρός καπιταλισμός τους εκμεταλλεύεται. Όλοι αυτοί που ζητούν την απομάκρυνσή τους είναι...
“Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε”. Η φράση αυτή ακούγεται όλο και πιο συχνά, όχι μόνο από ακροδεξιούς λαϊκιστές, που αποτελούν πια τμήμα του πολιτικού κατεστημένου, αλλά και από τα πλέον επίσημα χείλη, όπως η Γερμανίδα καγκελάριος ή ο Γάλλος πρόεδρος[1].
Η Odense, μια ήσυχη πόλη της Δανίας και γενέτειρα του μεγάλου παραμυθά, Hans Christian Andersen, κοντεύει να μετατραπεί σε αρένα συγκρούσεων μεταξύ ντόπιων κατοίκων και μεταναστών από μουσουλμανικές χώρες. Σε αρκετές δανέζικες ιστοσελίδες θα βρει κανείς σήμερα πολλά άρθρα που καταγγέλλουν το πώς οι οπαδοί του Ισλάμ εκτοπίζουν, με τρόπο μεθοδικό και επιθετικό, θα έλεγε κανείς, τους Δανούς από την περιοχή της Volsmese.
Θετικά αντιμετωπίζεται στη Γερμανία η είδηση για αύξηση της ροής μεταναστών από χώρες σε κρίση, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία. «Η επιτυχία κάνει μια χώρα σέξυ» γράφει χαρακτηριστικά ο τύπος.
Ρεκόρ εμβασμάτων το 2010 για αλλοδαπούς, την ώρα που μπλοκάρονται οι αποστολές των Ελλήνων.
Πολύς λόγος γίνεται για τη μετανάστευση τελευταία, ως λύση και φυγή από την εθνική μας μιζέρια. Κάποιοι μάλιστα λένε ευθαρσώς ότι είναι μια λύση, που θα επιτρέψει σε όσους φύγουν να περισώσουν κάποια από τα απομεινάρια της ποιότητας ζωής που έχουν μάθει τα τελευταία χρόνια. Ακόμα και στη Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δημοσιεύτηκε έκθεση που εξηγεί πώς τα οριζόντια μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται και επίκειται να εφαρμοστούν, καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων.
Τεράστιο πολιτικό θέμα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εγείρει η αναφορά των ελληνικών συνοριακών δυνάμεων, που αποκαλύπτει ανάμιξη του τουρκικού στρατού στην προώθηση λαθρομεταναστών στη χώρα μας. Τα στοιχεία των ελληνικών αστυνομικών αρχών βρίσκονται ήδη στα χέρια του ευρωπαϊκού οργανισμού Frontex, μέλη του οποίου είναι εγκατεστημένα εδώ και δύο χρόνια στον Έβρο.
Η Αυστραλία αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες της σε Έλληνες για να μεταναστεύσουν, λόγω της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα, αλλά υπό πολλές και αυστηρές προϋποθέσεις.
Έχω αρχίσει να σκέφτομαι το ενδεχόμενο της μετανάστευσης. Μέχρι πρότινος δεν είχα καμία διάθεση να ασχοληθώ με μια δική μου μετανάστευση και της οικογένειάς μου σε άλλη χώρα. Όμως τα δεδομένα έχουν δραματικά ανατραπεί το τελευταίο χρονικό διάστημα. Από την στιγμή που μένουμε χωρίς πόρους (εργασία) ενώ δεν υπάρχει κάποια θετική προοπτική στην χώρα που αγαπάμε και ζούμε, δεν μας μένουν πολλές επιλογές. Μας μένουν; Θα εξαντλήσω κάθε δυνατή προσπάθεια και ελπίδα που έχω για να μην φύγουμε. Όμως από την άλλη δεν διαφαίνεται κάτι σοβαρό για να μας κρατήσει στην χώρα μας.
Ταφόπλακα μπήκε χθες στο πολύπαθο Κέντρο της Αθήνας, του οποίου η διάσωση έχει ξεκινήσει από τον… περασμένο Ιανουάριο με εξαγγελίες περί μέτρων αποκατάστασης του ιστού της πόλης και επανάκτησής του από τους λαθρομετανάστες και μια (επικοινωνιακή) συνεδρίαση υπουργών διαφόρων τομέων «για το ιστορικό κέντρο», της οποίας η τύχη αγνοείται.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
