Μίσος, πιο επικίνδυνο από όλους τους «ιούς».
Ποιοι όλοι δηλαδή; Πρώτα - πρώτα, τρώει το κανάλι που προβάλλει το πρόγραμμα. Με τόσο υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, η διαφήμιση που παίρνει, θυμίζει εποχές προ κρίσης. Πίσω από το ίδιο το survivor, ακολουθούν μικρότερες εκπομπές του ίδιου καναλιού που τσιμπολογούν κι αυτές τα απομεινάρια [σαν τα πουλιά που καθαρίζουν τα δόντια του κροκόδειλου]. Μια συνέντευξη με τον παίκτη που αποχώρησε, ένα αγώνισμα, μια ψηφοφορία...
Η απόδειξη ότι ο πιο αποδοτικός τρόπος να εισχωρήσει ο κατακτητής χωρίς να γίνει διεθνής ντόρος είναι η ίδια η Ελλάδα. Δάκρυα πέφτουν από όλες τις γωνιές του πλανήτη για τον εμφύλιο στην Ουκρανία. Μέχρι και ελληνικής κατανάλωσης ξέκωλα έφτιαξαν μηνύματα συμπαράστασης ζητώντας την ειρήνη για την Ουκρανία. Για την Ελλάδα, από την άλλη πλευρά σιγή ιχθύος. Δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ και δεν στάλθηκε ούτε μία ανακοίνωση συμπαράστασης από ανθρωπιστικές οργανώσεις από τον Ιούνιο του 2011 που έπεφτε το ξύλο της αρκούδας γιατί οι Έλληνες δεν ήθελαν την χώρα τους υπό κατοχή, αλλά ούτε και στην συνέχεια που Έλληνες είτε αυτοκτονούσαν, είτε πέθαιναν ως παράπλευρες απώλειες των πολιτικών κυβερνήσεων κατοχής.
Μεθαύριο Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 οι απανταχού της γης Έλληνες, ΟΛΟΙ εμείς οι απλοί πολίτες θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους αγωνιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ Επανάστασης. 
Δεν έχει η χώρα μας μεγάλη παράδοση στον διάλογο ούτε και στην ανοχή (πόσο μάλλον στον σεβασμό) για τη διαφορετική άποψη. Η νεοελληνική Ιστορία περιλαμβάνει μεγάλες περιόδους εθνικών διχασμών και εμφυλίων συγκρούσεων. Χώρα της υπερβολής, της μοναδικής αλήθειας και του απόλυτου.
Επέλεξα για τίτλο τα 4 γνώριμα στο Έθνος των Ελλήνων χαρακτηριστικά επειδή επιθυμώ να επισημάνω τη διαχρονική σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών στους χρόνους της Επανάστασης του 1821. Καθώς πλησιάζει η 25η Μαρτίου 2010 και οι απανταχού της γης Έλληνες (εξαιρουμένων, για πρώτη φορά όπως μας πληροφόρησε ξαφνικά η Κυβέρνηση, των Πρεσβειών και Προξενικών μας Αρχών) οι απλοί πολίτες – σε ΕΜΦΑΝΗ αντίθεση με το επίσημο Κράτος της Κυβέρνησης του κ Γιώργου Ανδρέα Παπανδρέου - θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής σε γνωστούς και άγνωστους αγωνιστές της Επανάστασης.
Το μάθημα της ιστορίας ήταν και παραμένει σαφές: οι Έλληνες κάθε φορά που παραμερίσαμε τις εθνικές μας αδυναμίες του διχασμού και της διχόνοιας μεγαλουργήσαμε δείχνοντας πρωτόγνωρες για το ανθρώπινο γένος εκφάνσεις ανδρείας και αυτοθυσίας!
Η έκφραση, όμως, «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν…» ενώ... δεν ειπώθηκε με στόχο τους Έλληνες έχει για εμάς ανεξίτηλα διαχρονικά νοήματα και σημασίες. Από το 1821 μέχρι και σήμερα κάθε φορά που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να λησμονήσουμε τα διδάγματα της εθνικής μας ιστορίας δυστυχώς ξαναζήσαμε οδυνηρά τα αιώνια πάθη και μίση και τα πληρώσαμε με βαρύ φόρο αίματος και αλληλοσπαραγμών.
Το σημείωσε με πικρό λυρισμό ο εθνικός μας ποιητής
«η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει πάρτο λέγοντας και σύ
Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά
Μην το πιάστε γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά…»
Ποιος άλλος λαός στον πλανήτη έχει να επιδείξει συμπυκνωμένη μέσα σε τόσο μικρά χρονικά περιθώρια τέτοιες εκφάνσεις ηρωισμού, ανδρείας και αυτοθυσίας όση οι Έλληνες με Αρκάδι, Κάσο, Ζάλλογγο, Αραπίτσα, Χίο, Ψαρά και άλλα τόσα;
Ποιο άλλο εθνικό-απελευθερωτικό κίνημα είδε τους πρωταγωνιστές του να πέφτουν στα πεδία της μάχης μαζί με τους αφανείς αγωνιστές τους χωρίς να περιμένουν να «εισπράξουν» την επιβράβευση του αγώνα τους μετά τη δικαίωσή του και την επικράτηση της Επανάστασης;
Από τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού φάνηκε ότι ο δρόμος για τη λευτεριά θα ήταν βαμένος με αίμα, πόνο και δάκρυα. Από τη σφαγή του «Ιερού Λόχου» στη Μολδοβλαχία μέχρι την προδοσία του Υψηλάντη, από τη θυσία του Γεωργάκη Ολύμπιου στον πνιγμό του Καρπενησιώτη στον Προύθο, από τον ανασκολοπισμό του Θανάση Διάκου, στη σφαγή του επισκόπου Σαλώνων Ησαΐα! Στη Νάουσα ο Ζώτος βάζει μπουρλότο στο μπαρούτι και γίνεται κομμάτια, ο Μάρκος Μπότσαρης πέφτει στο κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου, ο Παπαφλέσσας θανατώνεται στο Μανιάκι, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αφήνει την τελευταία του πνοή στον ιερό λόφο της Ακρόπολης όπου πέφτει και ο Γιώργος Καραϊσκάκης.
Παραδείγματα σαν τα παραπάνω είναι μικρά μόνο δείγματα ανδρείας και αυτοθυσίας που μας καλούν, (τις δύσκολες μέρες που περνάμε παρακολουθώντας γαργαλιστικές λεπτομέρειες κλεφτών του εθνικού μας πλούτου, επίορκων πολιτικών, δημοσίων λειτουργών, ιερέων, δικαστικών και άλλων ανδρών «επιφανών» καθηλωμένοι μπροστά στις οθόνες της εθνικής μας τηλετύφλωσης αποχαύνωσης, και αποβλάκωσης) να σκύψουμε ευλαβικά πάνω στα ιστορικά κείμενα και χωρίς φόβο και πάθος να αναπλάσουμε τα διδακτικά παραδείγματα εκείνων των ανδρών και γυναικών.
Και τούτο επειδή πιστεύω ότι μόνο εάν ψηλαφίσουμε ως σύγχρονοι άπιστοι Θωμάδες «τους τύπους των ήλων» επί του σώματος της μητέρας μας Ελλάδας θα μπορέσουμε να θυμηθούμε και να μάθουμε για να μην…ξαναπάθουμε!
Σύμφωνα με μια αξιοπρόσεκτη προσέγγιση ο αγώνας του 1821 μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις σημαντικές περιόδους
-Στην πρώτη περίοδο (1821 – 1825) κυριάρχησε ο ενθουσιασμός, απερίγραπτου μεγαλείου πράξεις ανδρείας και αυτοθυσίας, βοήθεια από φιλέλληνες της Δύσης και Ανατολής και κόντεψε να χαθούν τα πάντα όταν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο σπαραγμό Ρουμελιώτες και Μοραΐτες!
-Στη δεύτερη περίοδο (1825 – 1827) η Επανάσταση έφτασε στα πρόθυρα της καθολικής κατάρρευσης όταν ο Αντιβασιλέας της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή ήρθε να ενισχύσει το Σουλτάνο με χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις έχοντας επικεφαλής τον γαμπρό του στρατηγό Ιμπραήμ.
-Στην τρίτη περίοδο (1827 – 1829) με την επιλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με επταετή θητεία γεννήθηκε το μικρό ελεύθερο ελληνικό Κράτος με σύνορα μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα…
Σκύβοντας σήμερα ευλαβικά πάνω από τις ιστορικές μνήμες εκείνων των ανδρών και γυναικών, εκείνων των γεγονότων ας είμαστε βέβαιοι ότι θα βρούμε αμέτρητα δείγματα ΑΝΔΡΕΙΑΣ και ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ όπως θα βρούμε και αρνητές της απώλειας της ζωής τους για κάποιο θαμπό, απόμακρο ιδεώδες που δεν είχε για αυτούς άγγιγμα χειροπιαστό, άγγιγμα σαρκικό.
Θα βρούμε ανεξίτηλα σημάδια, επίσης, διχασμού και διχόνοιας όπως και σημάδια πράξεων έμπνευσης και ομόνοιας προερχόμενα όχι μόνο από ΕΛΛΗΝΕΣ αλλά και από κάθε εθνότητας φιλέλληνες.
Και όλα αυτά γιατί τα παραπάνω 4 χαρακτηριστικά της ανδρείας, της αυτοθυσίας του διχασμού και της διχόνοιας είναι κοινά γνωρίσματα του ελληνισμού όπως και μέλη αναπόσπαστα από την συμβολική σάρκα του Έθνους ήταν και οι ηγέτες και αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.
Σίγουρα πάντοτε μπορούμε, εκ των υστέρων ή κατόπιν εορτής, να επερωτήσουμε και άτομα και πράξεις και γεγονότα και φαινόμενα. Με την ίδια όμως σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι φέτος στις 25 Μαρτίου 2010 υπάρχουν ΣΑΦΕΙΣ κίνδυνοι ΔΙΧΑΣΜΟΥ και ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ όπως υπάρχουν, δυστυχώς, εμφανέστατοι και οι εξ Ανατολών κίνδυνοι και τα εκ Δυσμών εις βάρος μας «οικονομικά παιχνίδια» ακριβώς επειδή οι πολιτικοί μας τους έδωσαν αυτό το δικαίωμα που καλούμεθα να πληρώσουμε ΟΛΟΙ…
Κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω ότι και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, της επιδερμικότητας των διαπροσωπικών μας σχέσεων και της έλλειψης οραμάτων και αφοσίωσης σε ιδεώδη δεν έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσά μας άνδρες γυναίκες και παιδιά που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που ολάκεροι λαοί εγκλωβισμένοι στην δήθεν ευδαιμονία της παραπαίουσας τώρα οικονομικής παγκοσμιοποίησης αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η πραγμάτωση, η βίωση της Ελευθερίας...
Αυτή η διαπίστωση μας δίνει στις δύσκολες αυτές μέρες για άτομα, οικογένειες, για το Έθνος το δικαίωμα σκύβοντας ευλαβικά πάνω από τις άγιες μνήμες επώνυμων ηγετών και αφανών αγωνιστών που ελλοχεύουν στο κοινό ελληνικό μας υποσυνείδητο να σας προτρέψω:
Χαρείτε αδέλφια και αδελφές και μαζί εσείς τα παιδιά μας τη Μεγάλη διπλή του Ελληνικού Έθνους γιορτή της πίστης και της λευτεριάς...
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 --- Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ένας από τους πολλούς αγράμματους και προδομένους ήρωες κάποτε έγραψε αυτό...
"Όταν αποφασήσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία." 
Σήμερα κάποιοι "μορφωμένοι" διακηρύσσουν το διχασμό ενώ οι αγράμματοι ήρωες της Ελλάδας μας και πάντα προδομένοι δυστυχώς, φώναζαν για την ομόνοια και ομοψυχία των Ελλήνων γιατί αυτοί βίωσαν τι σημαίνει διχόνοια και εμφύλιος και ένιωσαν στο πετσί τους τις καταστροφικές τους συνέπειες.
από το Bloggers ενωμένοι ποτέ νικημένοι!!
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
