Συνελήφθη ένα κορίτσι δεκαεννέα ετών στην άλλη άκρη της γης για κατοχή και διακίνηση κοκαΐνης. Το θέμα δεν θα μας απασχολούσε τόσο αν κάποιοι δεν εστιάζαμε στα χρόνια της. Αν δεν επρόκειτο για ένα παιδί, αλλά για κάποιον τριαντάρη και βάλε που θα πιανόταν στα πράσα να κουβαλάει στο σακίδιό του δύο κιλά λευκής σκόνης. Η Ειρήνη όμως, είναι δεκαεννέα.
Κατατίθεται σήμερα στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο των δωσίλογων ανδρεικέλων: Λαιμητόμος για εκτέλεση νέων συμβολαίων θανάτου…
Η απόδειξη ότι ο πιο αποδοτικός τρόπος να εισχωρήσει ο κατακτητής χωρίς να γίνει διεθνής ντόρος είναι η ίδια η Ελλάδα. Δάκρυα πέφτουν από όλες τις γωνιές του πλανήτη για τον εμφύλιο στην Ουκρανία. Μέχρι και ελληνικής κατανάλωσης ξέκωλα έφτιαξαν μηνύματα συμπαράστασης ζητώντας την ειρήνη για την Ουκρανία. Για την Ελλάδα, από την άλλη πλευρά σιγή ιχθύος. Δεν χύθηκε ούτε ένα δάκρυ και δεν στάλθηκε ούτε μία ανακοίνωση συμπαράστασης από ανθρωπιστικές οργανώσεις από τον Ιούνιο του 2011 που έπεφτε το ξύλο της αρκούδας γιατί οι Έλληνες δεν ήθελαν την χώρα τους υπό κατοχή, αλλά ούτε και στην συνέχεια που Έλληνες είτε αυτοκτονούσαν, είτε πέθαιναν ως παράπλευρες απώλειες των πολιτικών κυβερνήσεων κατοχής.
Ελλάδα του 2013: Ένα σύντομο ανέκδοτο που σε κάνει να σκας στα γέλια μονομιάς, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προκαλέσει πολύωρους λυγμούς:
Η Δημοκρατία, που αναγνωρίζει στον εκάστοτε υπουργό τη δικαιοδοσία, με μια μονοκονδυλιά, να βάζει «μαύρο» σήμερα στην ΕΡΤ, αύριο στη ΔΕΗ και στην ΕΥΔΑΠ, μεθαύριο στα Αμυντικά Συστήματα, στα Ναυπηγεία και στα Ασφαλιστικά Ταμεία, η Δημοκρατία που πορεύεται με ντουζίνες Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και με Προεδρικά Διατάγματα, με ΤΑΙΠΕΔ και ξεπουλήματα, με διαδοχικές επιστρατεύσεις και με συκοφαντίες, με κοινωνικό κατατεμαχισμό και με διαρκείς επιχειρήσεις κοινωνικού αυτοματισμού, δεν είναι άγνωστη.
Μας διέφυγε το ΚΙΤΣ της …σχιζοφρένειας…
Σταματάει ο ανθρωποφάγος να δει το έργο του;
Δεν σταματάει. Πεινάει. Δεν κορένυται. Και ως το επόμενο θύμα του, θα ξεκοκαλίζει εκείνο που έχει
πέσει στα νύχια του.
«Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αδικούνται και βασανίζονται ο Χριστός
ξανασταυρώνεται».
Εντάξει, πιο ευσυγκίνητος πεθαίνεις…
Πολλά λέγονται με κουραστική επανάληψη από τους κομματάρχες των γνωστών κομμάτων για τις μετεκλογικές τους προθέσεις – συνήθως με ένα εκφοβιστικό δίλημμα ότι αν δεν έχουν αυτοδυναμία θα έχουμε ακυβερνησία ή χάος. Έγινε και θόρυβος για το debate που ευτυχώς δεν πραγματοποιήθηκε – κι έτσι γλυτώσαμε κι άλλες ώρες βαριεστημάρας. (Πολύ φυσικά ο κ Σαμαράς αρνήθηκε, αφού δεν έχει την ευγλωττία άλλων.) Τόσα και τόσα λόγια λογαριασμένης λαοπαραπλάνησης.
Το διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα παίζει ένα από τα τελευταία και πιο επικίνδυνα χαρτιά του: παριστάνει τον διωκόμενο δημοκράτη από την Χρυσή Αυγή και τον φασισμό.
Από τις "επίσημες... διαρροές" μεταξύ Βενιζέλου και Ραγκούση, εγείρεται ένα τεράστιο ζήτημα για το ΠΩΣ και ΠΟΙΟΣ(*) διαχειρίστηκε τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, τα λεφτά του λαού.
Η φρίκη δεν έχει τέλος.
Οι δύο δρόμοι της Ελλάδας και η υποκρισία της Ευρώπης. Γιατί οι Μέρκελ, Σαρκοζί ζουν σε άλλο πλανήτη, την ώρα που η ελληνική κοινωνία διαλύεται; 
Δεν θα την γλυτώσετε...
Σας είχα προειδοποιήσει σε ανύποπτο χρόνο: «οι καιροί δεν είναι μόνον πονηροί. Είναι και απίθανα φαιδροί». Έτσι, στο τέλος θα καταλήξουμε, όσοι μέχρι τώρα υποστήριζαν με δέος και «αυταπάρνηση» το καθεστώς πειθαρχίας και τιμωρίας της τρόικας και προπαγάνδιζαν κοινοβουλευτικές χούντες για την σωτηρία της χώρας ασφαλώς, όπως και κάθε νεοφιλελεύθερη εκτροπή από το κράτος δικαίου, να ανακαλύπτουν ιδεολογικές παραμέτρους στη συμμόρφωση του λαού και να ζητούν εκλογές για να ξεκαθαρίσει το τοπίο. 
Ο εσμός των πελατειακών σχέσεων φαίνεται τόσο κατακλυσμιαίος στη χώρα μας που δύσκολα θα τεθεί υπό έλεγχο αν πρώτα δεν προκύψει κάποιο σοκ που θα παραλύσει την ελληνική κοινωνία.
Σας καλωσορίζουμε στον νέο θαυμαστό κόσμο των τραπεζιτών με τις δανεικές ζωές. Καλούμαστε να ζήσουμε τα πρώτα Χριστούγεννα της κυριαρχίας της Goldman Sacks, με το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι άδειο, χωρίς δέντρο με πολύχρωμα λαμπάκια, χωρίς δώρα και με τα παιδάκια να μην μπορούν να πουν τα κάλαντα, είτε γιατί ο κόσμος δεν θα ανοίγει τις πόρτες του σπιτιού του, από ντροπή που δεν θα έχει λίγα ψιλά να δώσει, είτε από φόβο μήπως τον κλέψουν, είτε γιατί το υπουργείο οικονομικών θα ξαμολήσει τους οικονομικούς ράμπο στους δρόμους, ώστε να ελέγχουν αν τα παιδάκια κόβουν αποδείξεις όταν λένε τα κάλαντα.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
