Ο καλός και συνεργάσιμος φασίστας...
Εδώ και ένα ο χρόνο μιλάμε για ακροδεξιά, εννοώντας πλαγίως, εμμέσως πλην σαφώς, κάτι πολύ χειρότερο, που δεν το ονοματίζουμε déclaré. Μιλάμε για ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας ή για ακροδεξιές μαθητικές παρελάσεις, ή για παρακρατικές ομάδες αποφεύγοντας να πούμε σταράτα αυτό που πραγματικά είναι. Γιατί; Μην παρεξηγηθούμε ή μην μαρμαρώσει η γλώσσα μας αντικρίζοντας καταπρόσωπο το κεφάλι της Μέδουσας. Λοιπόν, η επάρατη πολιτική νόσος έχει όνομα: φασισμός. Και δεν βοηθά κανέναν να την αποκαλούμε με το χαϊδευτικό της, ακροδεξιά.
Ό σοι μιλάμε για τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων για το «Μακεδονικό» και τον εθνικιστικό τους χαρακτήρα έχουμε διάφορους σοφιστές της πλάκας να μας ρωτούν όλο αθωότητα: «Μα καλά, τους εκατοντάδες χιλιάδες που ήταν στη Θεσσαλονίκη τους λέτε ναζί, φασίστες και ακροδεξιούς;»…
Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα, τόσο απ' αυτά που είπαμε τις προηγούμενες μέρες όσο και από τα -πολύ περισσότερα- παρόμοια περιστατικά που γνωρίζουμε, είναι αν μπορεί η δικαιοσύνη να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην πάταξη των φασιστών. Με τις δίκες τής Χρυσής Αυγής να βρίσκονται σε εξέλιξη, ίσως το ερώτημα να είναι άκαιρο αλλά παραμένει κεφαλαιώδες. Μπορεί η δικαιοσύνη να λειτουργήσει ως ανάχωμα στον φασισμό;
Μπορεί να υπάρχουν πολλοί που εκπλήσσονται από το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή δείχνει να αντέχει στον πόλεμο που δέχεται (χαρακτηριστικό δείγμα αντοχής της οι 388.387 ψήφοι που μάζεψε στις τελευταίες εκλογές) αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι εγώ εκπλήσσομαι μόνο από την έκπληξή τους. Αν, μάλιστα, δεν φοβόμουν μήπως ακουστώ υπερβολικός, θα τολμούσα να συμπληρώσω ότι ίσως αυτή η έκπληξη τρέφει τους χρυσαυγήτες αλλά ας μη γίνω προκλητικός από τον πρόλογο κιόλας.
Οι παλιοί αποικιοκράτες συνήθιζαν να κρεμάνε τα κεφάλια των θηραμάτων τους στο σαλόνι του σπιτιού τους.
Κάπου διάβασα πως η ευρύτερη έννοια του φασισμού αντικατοπτρίζεται σε κάθε άδικη, αντιδημοκρατική, βίαιη πράξη, ιδεολογία, συναίσθημα, συνήθεια στο χώρο της πολιτικής και της κοινωνίας.
Ξέρω (χωρίς να το φαντάζομαι) ποιοι εγκέφαλοι ημεδαποί ή overseas χειρίζονται και καθοδηγούν την ελληνική πολιτική κατάσταση. Δεν έχω στοιχεία και φυσικά ούτε αποδείξεις για όσα επιθυμώ να μοιραστώ με τους αναγνώστες, τους φίλους και τους συναγωνιστές μου. Διαθέτω όμως πολιτικό κριτήριο και ένα αισθητήριο που από καιρό με βομβαρδίζει με σκέψεις που τώρα πλέον έχουν πάρει τη μορφή του διάχυτου και εκκωφαντικού συναγερμού.
Το άρθρο του Δελαστίκ, «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη δημοκρατία» τάραξε πάρα πολλούς και προκάλεσε και αμηχανία μέσα στους κόλπους της «αριστεράς».
Ξαναέπεσα από τα σύννεφα την Κυριακή το πρωί και σκέφτομαι πως πλέον πρέπει να βρω έναν τρόπο να κρατιέμαι κάπως καλύτερα ή έστω να πάρω ένα αλεξίπτωτο γιατί αυτές οι συνεχείς πτώσεις μπορεί να μου αφήσουν κανένα κουσούρι και να αρχίσω να λέω τη δουλειά μου λειτούργημα ή να πιστεύω πως το φως στην άκρη του τούνελ είναι η έξοδος και όχι το τρένο που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση. Η αιτία αυτής της τελευταίας πτώσης ήταν η συγκλονιστική αποκάλυψη -η οποία συνοδεύονταν και από αδιάψευστα φωτογραφικά ντοκουμέντα– σύμφωνα με την οποία ο Ηλίας ο Κασιδιάρης έχει χτυπήσει τατού με τη σβάστικα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στο ακόμα πιο συγκλονιστικό συμπέρασμα πως ο άνθρωπος με τα πολλά νεύρα μπορεί να είναι ναζιστής ή ακόμα και φασίστας.
Σταματάει ο ανθρωποφάγος να δει το έργο του;
Δεν σταματάει. Πεινάει. Δεν κορένυται. Και ως το επόμενο θύμα του, θα ξεκοκαλίζει εκείνο που έχει
πέσει στα νύχια του.
Είναι ευρωπαϊκό ιδεώδες η διά βίου λιτότητα που προσπαθεί να επιβάλλει, έχει ήδη επιβάλει η Γερμανία σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες - και τις συμμαχικές της κι αυτές που αντιμετωπίζει ως Προτεκτοράτα, Ζώνες Εντολής, Ζωτικό χώρο;
“Ένα στ 'αριστερό!”
Ο λύκος αλλάζει τρίχα, αλλά όχι... χούγια
Ένας οπαδός του Θ. Πάγκαλου, ευρέθη. Κι αν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης – που στηρίζει ο Σαμαράς με μιαν αισχρή ψήφο εμπιστοσύνης- είναι ο άνθρωπος που θέλουν να δείρουν όλοι οι Έλληνες, αφού μας χαρακτηρίζει «απατεώνες» και τώρα μας συστήνει να πουληθούμε στους κατακτητές, ο οπαδός του τι είναι; Απλώς βλαξ κι επικίνδυνος ή μήπως επικίνδυνα υστερόβουλος;Με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες ο Ευ. Βενιζέλος, αφού διέλυσε τις ζωές εκατομμυρίων μισθωτών, τώρα τους δίνει δωράκια ή μάλλον αντίδωρα.
Η συμφωνία εγγυήσεων αποτελεί προϋπόθεση για τη συμμετοχή της Φινλανδίας στο νέο πακέτο διάσωσης 130 δις ευρώ για την Αθήνα.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
