Αριστερός για μένα θα πει αυτός που νιώθει το βάσανο του διπλανού του σαν δικό του βάσανο, κι αγωνίζεται για την εξάλειψή του ακόμα κι όταν η δική του ζωή δεν απαιτεί αγώνα.
Αριστερά, ή δεξιά;
Πάμε πάλι σε εκλογές, αντιλαμβάνομαι –και μάλλον δεν είμαι ο μόνος- πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλο ρεύμα. Διαβάζω διάφορες αναλύσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα αλλά –κατά την ταπεινή μου γνώμη- από όλους τους αναλυτές διαφεύγει κάτι ουσιαστικό.
Ένας οπαδός του Θ. Πάγκαλου, ευρέθη. Κι αν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης – που στηρίζει ο Σαμαράς με μιαν αισχρή ψήφο εμπιστοσύνης- είναι ο άνθρωπος που θέλουν να δείρουν όλοι οι Έλληνες, αφού μας χαρακτηρίζει «απατεώνες» και τώρα μας συστήνει να πουληθούμε στους κατακτητές, ο οπαδός του τι είναι; Απλώς βλαξ κι επικίνδυνος ή μήπως επικίνδυνα υστερόβουλος;
Στο τραπέζι του καθεστωτικού φρενοκομείου περίοπτη θέση έχουν και τα κόμματα της λεγόμενης «αριστεράς»: Οι «αριστεροί» ψάλτες της παρασιτικής καθεστωτικής λειτουργίας. Αυτή η «αριστερά» που δεν έχει καμία σχέση με την ΑΡΙΣΤΕΡΑ (εκτός από το σφετερισμό του ονόματος και των αγωνιστικών παραδόσεων) αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της καθεστωτικής φρενοβλάβειας...
Η απρόσμενα μαζική συγκέντρωση των αγανακτισμένων Ελλήνων τους έχει τρομάξει όλους. Πρόκειται ακριβώς γι’ αυτό που φοβάται το σύστημα: Το αυθόρμητο, μη ελεγχόμενο ξέσπασμα του κόσμου, την αυτοοργάνωση του ελληνικού λαού μακριά από κόμματα, εργατοπατέρες και κυβερνητικούς συνδικαλιστές.
Στον τόπο μας η ιδεοληπτική ανοησία αποτελεί σύμπτωμα σοβαρό της νόσου που ενδημεί χρόνια, αλλά εμφανίστηκε πια απειλητικότατη, συνεπεία της δίνης που έφερε η λεγόμενη οικονομική κρίση. Η πιο σοβαρή και εξοργιστικά εμμένουσα τέτοιας μορφής ανοησία είναι η προσπάθεια να διεκδικείς τις «δάφνες» του να λέγεσαι και να δείχνεις, αν δεν μπορείς να θεωρείσαι, αριστερός.
Είχα ετοιμάσει ένα κείμενο για να περιγράψω τις σκέψεις μου πάνω στο ντοκιμαντέρ DEBTOCRACY. Όμως έκανα το κακό και διάβασα διάφορες κριτικές πριν και όχι μόνο, όταν το είδα και μίλησα με φίλους παραδοσιακούς αριστερούς και είπα πως μου άρεσε με κοίταξαν λες και ήμουν τσιράκι της Γκόλντμαν Σακς κι αυτό με βάζει σε άλλο δρόμο. Με τσιγκλάει να κάνω κάτι πιο κακό. Κριτική στις κριτικές.
Πήγαινε πες στην Δημοκρατία να πάει να πλυθεί γιατί η μπόχα της έχει κολλήσει πια στους τοίχους των σπιτιών μας. Μην εθελοτυφλεί επειδή έχει κάμποσους ακόμα που την κάνουν παρέα. Εκείνοι βρωμάνε περισσότερο από την ίδια και οι στάμπες που αφήνει ο λιπαρός ιδρώτας τους -όταν την αγκαλιάζουν-κάνουν το ακριβοπληρωμένο της ταγιέρ να μοιάζει με τοίχο σφαγείου που δεν καθαρίστηκε ποτέ.
Πες της να μην περνάει από την γειτονιά γιατί κάποιοι παλιοί εραστές της, που την λάτρεψαν, ακονίζουν τα μαχαίρια τους έχοντας μπροστά τους μια φωτογραφία του ’70: Αυτή με το σιέλ φορεματάκι της να γελάει και εκείνοι δίπλα της να μην τολμούν ούτε να την αγγίξουν, μη και χαλάσουν την στιγμή, μη και τσαλακώσουν το όνειρο.
Πήγαινε πες στην Αριστερά να... μην κορδώνεται όταν περνάει από τα σοκάκια γιατί τα χαμπέρια έφθασαν από καιρό στα αφτιά των παιδιών της. Έχει χρόνια τώρα, που όταν αυτά έβγαιναν από την πόρτα για το σχολείο της ζωής, αυτή έβαζε τους γιους των αφεντικών από το παράθυρο και το γλεντούσαν. Πήγαινε πες της ότι ακόμα πηγαίνουν μαζί της οι ατσαλάκωτοι της ζωής μόνο και μόνο για την παλιά της αίγλη. Κατά τα άλλα κατάντησε σαν γριά πόρνη επαρχιακού μπουρδέλου που πας μαζί της όχι από ανάγκη αλλά από οίκτο. Πες της ότι τα παιδιά της, που κρυβόταν πίσω από την φούστα της όταν λυγερή και περήφανη περπατούσε στα συντρίμμια της Ιστορίας, θέλουν να την κουρέψουν γουλί και να την κρεμάσουν από το σχοινί του καμπαναριού. Κάθε φορά που θα τινάζεται το κορμί της να χτυπάει η καμπάνα όχι για αυτήν, αλλά για τα όνειρα που έθαψε με τα ίδια της τα χέρια πριν ακόμα ανδρωθούν.
Πήγαινε πες στην Δικαιοσύνη ότι δεν μπορεί να κρύβεται για πολύ πια. Όσο και να την προστατεύουν οι σωματοφύλακες της ανανδρίας κουτσαίνει από την αριστερή πλευρά και ξεχωρίζει στο πλήθος. Της έμεινε κουσούρι από τότε που έκλεβε από την ζυγαριά και τα’ χωνε στις τσέπες της τα δίκια των ερήμην καταδικασμένων. Πες της ότι έχει μία ευκαιρία να μαχαιρωθεί μόνη της με το σπαθί της. Εκείνο που έκοψε λάθους λαιμούς την ώρα που αυτοί τεντωνόταν με πρησμένες φλέβες φωνάζοντας για δίκιο.
Τέλος, πήγαινε πες στην Ελευθερία ότι θα την βγάλει καθαρή. Όχι γιατί στάθηκε ως έπρεπε αλλά γιατί οι πέτρες που μας έβαζε να κουβαλάμε στον ανήφορο των Αξιών έγιναν μία-μία, οι τοίχοι του σπιτιού που μέσα κοιμάται η Ελπίδα μας.
γράφει ένας απλός άνθρωπος
Όσο ήταν στην αντιπολίτευση στήριζε την ελευθερία του internet. Τώρα που πήρε την εξουσία ανέχεται τα τσιράκια του που επιχειρούν να κάνουν ότι δεν έκανε ο Δένδιας.
Ο δημοκράτης, ο σοσιαλιστής, ο αριστερός Γιωργάκης.
Τον ευχαριστούμε γιατί έρχεται να επιβεβαιώσει την άποψη μας: όταν η αριστερά έρχεται στην εξουσία γίνεται πιο δεξιά από την δεξιά και πιο φασίστρια από φασίστρια.
από το ipanic
Η απόρριψη της "παλαιάς" ρομαντικής αισθητικής, γλωσσικής και πολιτιστικής, είναι κάτι που ανέκαθεν χαρακτήριζε την Άκρα Αριστερά. Ένα από τα διαχρονικά θύματα της απόρριψης αυτής αποτέλεσε και το μνημείο της Ακρόπολης. Η στάση του κομμουνισμού έναντι των πολιτιστικών επιτευγμάτων της Ανθρωπότητος που έγιναν από "δεσποτικά" η "αστικά" καθεστώτα ήταν ανέκαθεν από αμφίσημη έως εχθρική. Τα επιτεύγματα της Κινέζικης "πολιτιστικής επανάστασης" είναι σχετικά πρόσφατα και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεων.
Έτσι λοιπόν στο φύλλο του "Ριζοσπάστη" το 1936 (το παραθέτουμε δίπλα) διαβάζουμε: "Λαοκρατίας στην Ελλάδα όπου θα λείψει, θα ξεριζωθεί με καυτό σίδερο κάθε εκμεταλλευτής ντόπιος είτε ξένος, κάθε εκμετάλλευση και όπου ο εργαζόμενος Ελληνικός λαός, οι κομμουνιστές πιστεύουν και διακηρρύτουν ότι για τελικό σκοπό έχουν την δημιουργία της Σοβιετικής Εργατουαγροτικής λέφτερο αφεντικό στον τόπο του και στον κόπο του δίχως βδέλλες και παράσιτα θ΄ αφιερώσει όλη την εργατικότητα και εξυπνάδα του και τις μεγάλες ικανότητες του για να δημιουργήσει μια λέφτερη, χαρούμενη και ευτυχισμένη σοσιαλιστική ζωή. Όλες οι καταχτήσεις της Ανθρωπότητος θα μπουν στην διάθεση του Λαού, που λέφτερα θα καταχτά τις κορυφές τις επιστήμης. Τότε ο Παρθενώνας θα βρεθεί στα πόδια των εργαζομένων!"
Μεταφερόμαστε τώρα... στα "Δεκεμβριανά". Το μνημείο της Ακρόπολης βρέθηκε υπό τον έλεγχο των "Κυβερνητικών" και των Άγγλων που το χρησιμοποίησαν για στρατιωτικούς σκοπούς εγκαθιστώντας στρατιωτικό απόσπασμα αλλά και όλμους που έριχναν κατά των θέσεων των κομμουνιστών. Καθώς οι κομμουνιστικές θέσεις βρίσκονταν σε δυσχέρεια το πολιτικό γραφείο της Κ. Ε. του ΚΚΕ εξουσιοδότησε ομόφωνα τον πρόεδρο της ΚΟΕ Μπαρτζώκα να βομβαρδίσει τον βράχο της Ακρόπολης. Την διαταγή αυτή έλαβε ο εκπαιδευτικός στο επάγγελμα Γιάννης Λογοθέτης που αρνήθηκε να την εκτελέσει. Για την διαταγή αυτή το ΚΚΕ κατηγορήθηκε από τα υπόλοιπα κόμματα και εφημερίδες. Οι σχετικές απαντήσεις του ΚΚΕ ποτέ δεν ήταν κατηγορηματικές....
Τον Δεκέμβριο του 2008 μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου φοιτητές ανέβηκαν στην Ακρόπολη και ανήρτησαν σεντόνι που διαφήμιζε επερχόμενη διαδήλωση τους στα γεγονότα που έχουν μείνει γνωστά με την ονομασία "σύγχρονα Δεκεμβριανά".
Στις 5 Μαΐου 2010, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ κατέλαβαν τον βράχο της Ακρόπολης αναρτώντας ένα σεντόνι με ανορθόγραφο ξενόγλωσσο μήνυμα που παρακινούσε τους λαούς να ξεσηκωθούν. Η ενέργεια αυτή είχε την παρακίνηση και την κάλυψη του επίσημου ΚΚΕ. καθώς και ο επίσημος "Ριζοσπάστης" επαινούσε την πρωτοβουλία αυτή, εκθειάζοντας τους καταληψίες. Μάλιστα αναφέρει ο "Ριζοσπάστης" το εξής: "Το μήνυμα της ανυπακοής στόλισε για μια ακόμη φορά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού." και καταλήγει: "Η κινητοποίηση του ΚΚΕ πνίγηκε κυριολεκτικά στα χειροκροτήματα των ξένων επισκεπτών που ανέβηκαν τελικά στο μνημείο και φωτογράφισαν ανάμεσα σε άλλα και τα δυο πανό του Κόμματος."
Πηγές : Φύλλα του "Ριζοσπάστη", Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, Η απελευθέρωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην γεγονότα.
Σχόλιο: Μετά τα τραγικά γεγονότα του θανάτου των τριών συνανθρώπων μας, μόνο θλιβερές είναι οι εντυπώσεις που αποκομίζουμε από τα κροκοδείλια δάκρυα των ταγών της Άκρας Αριστεράς που από την μια καλούν τους πάντες σε στάση και επανάσταση κατά των νόμων και του Συντάγματος και από την άλλη διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους ότι είναι κατά της βίας και υπέρ της ειρήνης! Μάλιστα οι βουλευτές τους είναι και υπερασπιστές του κοινοβουλίου!
Στην συνέχεια του πρωτοσέλιδου άρθρου του "Ριζοσπάστη" το 1936 που παραθέσαμε στην αρχή διαβάζουμε κάτι που είναι επίκαιρο και αποσαφηνίζει τις ειρηνικές τους διαθέσεις διαχρονικά: "Για να δημιουργηθεί η Σοβιετική Εργατοαγροτική Δημοκρατία στην Ελλάδα για να λεφτερωθεί ο Λαός της Χώρας αυτής, πρέπει στρατοφασιστικοί σύνδεσμοι, μοναρχίες, Κανελλόπουλοι και Παπαγεωργίου, "Εστίες" και Κρανιωτάκιδες να βρεθούν τρία μέτρα κάτω από της γης!!"
από το ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Αυτοί είστε όλοι οι κομματάρχες και τα πολιτικά όργανα. Ναι, υπάρχουν κάποιοι που είναι ανένταχτοι και δεν τους καίγεται καρφί για αυτό το πολιτικό σύστημα. Και εμείς δεν είμαστε με κανέναν από αυτούς που θέλουν να μας εκπροσωπούν χωρίς εμάς.
Δείτε το πρωτοσέλιδο και αν διαβάσετε κάπου για τους νεκρούς ελάτε να μας το πείτε.
Συγχαρητήρια στην επιχείρηση του ΚΚΕ και την ομάδα του "Ριζοσπάστη".
Μα λίγη τσίπα δεν... υπάρχει; Δεν ντρέπεστε λίγο να μην κάνετε πρωτοσέλιδη αναφορά με τίτλο για τους νεκρούς; Τα άλλα κ.Παπαρήγα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.
από το troktiko
Ναι! Ευθύνεται η αριστερά –κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική- για τη σημερινή μας χρεοκοπία και ίσως πιο πολύ από τα κόμματα της εξουσίας η οποία είναι και αυτοσκοπός τους, γιατί η αριστερά διακινούσε και διακινεί τα ποτισμένα με αίμα αγώνων ευγενή οράματα των ανθρώπων για μια άλλη ζωή σε έναν αλλιώτικο και δίκαιο κόσμο.
Κάτι που, δυστυχώς, τα τελευταία 30 χρόνια μεταφράστηκε από τη μεριά της σε έναν αχαλίνωτο οικονομισμό και με τις απλουστευτικές ερμηνείες της: «πλουτοκρατία-λαός» «πλούσιοι και φτωχοί» «έχοντες και μη έχοντες» έδωσε άλλοθι και εξέθρεψε με τη στάση της αυτή τη γιγαντιαία homo katanaloticus μεσαία τάξη των Mall των φοροκλεφτών και των φακελάκηδων των καταπατητών των δασών και των αυθαιρετούχων.
Μια τάξη που στη συντριπτική της πλειοψηφία απαρτίζεται από τα επαγγέλματα που μονίμως φοροδιαφεύγουν λαδώνουν και χρηματίζονται και από τους υψηλά αμειβόμενους υπαλλήλους του Δημοσίου των ΔΕΚΟ και των Οργανισμών. Από αυτούς δηλαδή που, ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων, εγκολπώθηκαν τα συνθήματα της Αριστεράς και πιστεύουν ακράδαντα ότι για όλα που συμβαίνουνε γύρω μας, φταίνε κάποιοι άλλοι: οι μεγαλοκαρχαρίες και οι πλουτοκράτες!
Όλες μα όλες οι... συντεχνιακές διεκδικήσεις της δημοσιοϋπαλληλικής «τζάμπα μαγκιάς» των τελευταίων 30 χρόνων είχανε πάντα την αμέριστη υποστήριξη όλου του φάσματος της Αριστεράς. Και όλο το βάρος του συνδικαλισμού στην Ελλάδα ρίχτηκε εκεί. Ποιος δεν θυμάται τα αεροπλάνα της Ολυμπιακής που αράζανε με ξαφνικές απεργίες μέσα στο Πάσχα και το καλοκαίρι, τα τηλέφωνα του ΟΤΕ που νεκρώνανε και τους λεβιέδες της ΔΕΗ που κατέβαιναν με τα «δίκαια» πάντα αιτήματα των απεργών, μεταξύ των οποίων και η πληρωμή των ημερών απεργίας που διαρκώς κερδιζόταν;
Ακόμη και συνδικάτα που είχαν και σωστά αιτήματα και που εδώ και πολλά χρόνια ελέγχονται από την Αριστερά, όπως αυτά των καθηγητών και των νοσοκομειακών γιατρών, δεν βγήκαν ποτέ να καταγγείλουν στα ίσια την παραπαιδεία των φροντιστηρίων και το φακελάκι των νοσοκομείων που κάνουν τα ελληνικά νοικοκυριά να γογγύζουν μέσα σε μια τάχα μου δωρεάν υγεία και παιδεία!
Μέχρι και οι γκρουπιέρηδες του καζίνου της Πάρνηθας –οι γνωστοί τοκογλύφοι- που απέργησαν πριν κάποια χρόνια με αφορμή την ιδιωτικοποίηση του, χρίστηκαν από την Αριστερά: «σκληρά εργαζόμενοι» ...και έπιαναν την κοιλιά τους από τα γέλια οι τζογαδόροι! 
Και αν δεν θυμάστε αυτά ας πάμε πιο πρόσφατα: στη γνωστή Καμόρα των «λιμενεργατών» με τις 160.000 ευρώ ετήσιες απολαβές που διορίζουνε τα παιδιά τους και χειρίζονται μόνο τους γερανούς και για τα χαμαλίκια προσλαμβάνουν ανασφάλιστους μετανάστες!
Ενώ την ίδια ώρα έξω στην αγορά εργασίας μια λαίλαπα που όλο δυνάμωνε άρχισε να σαρώνει τα πάντα! Αφημένοι οι άνθρωποι του πραγματικού μόχθου στην τύχη τους και με το φόβο της απόλυσης, βλέποντας από πάνω και τους εργατοπατέρες να εξαργυρώνουν με βουλευτιλίκια και υπουργικούς θώκους τις θέσεις τους, έγιναν εύκολα θύματα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης. Χαθήκανε όλα αυτά που κατακτήθηκαν με αγώνες. Δεν πληρώνονται πια οι υπερωρίες και το ωράριο κοντεύει να φτάσει τις 12 ώρες ενώ στις μεγάλες και νομότυπες εταιρίες οργιάζει η ωρομίσθια 4ωρη απασχόληση των 400 ευρώ το μήνα χωρίς δώρα και άδειες.
Και φτάσαμε να διαβάζουμε τώρα ότι το 65% των συντάξεων του ΙΚΑ είναι κάτω από τα 600 ευρώ και ότι στη ΔΕΗ υπάρχουν συντάξεις των 5.500 ευρώ το μήνα! Και όταν μετά τις εκλογές του Οκτώβρη βγήκε, αν θυμάστε, το πρώτο πολύ soft σενάριο περικοπών που έλεγε ότι για τις πάνω από 3.000 ευρώ καθαρές αμοιβές του δημοσίου δεν θα δοθούν αυξήσεις, οι άνθρωποι της Αριστεράς, οι ταγμένοι να υπερασπίζονται αυτούς τους αδύναμους συμπολίτες μας που προανέφερα, έβγαιναν στα κανάλια και τόνιζαν με μια έπαρση: «μα είναι πολλά τα 3.000 ευρώ;» και ήταν έτσι σαν να έφτυναν στα μούτρα αυτούς τους ανθρώπους! 
Αλλά παρ’ όλα αυτά και επειδή «έρχονται χρόνια δύσκολα μέσα στη Γάζα» και «το μέλλον έχει πολύ ξηρασία» όπως λένε και οι ποιητές, νομίζω ότι δεν πρέπει να ενδώσουμε στον αναχωρητισμό και να κλειστούμε στο σπίτι και ότι πάλι η Αριστερά πιο σοφή από αυτά που τώρα διδάσκεται θα είναι το ανάχωμα στην επερχόμενη βαρβαρότητα (και δεν εννοώ μόνο την οικονομική) με μπροστάρηδες τα νέα παιδιά γιατί όπως λέει η ποιήτρια:
οι μόνοι που -ίσως- καταλάβουν θα ναι τα παιδιά, πλούσια απ' την κληρονομιά μας πρώτη φορά, τα παιδιά σκληρά στη μνήμη, σκληρά σε μας, θα διαβάζουν ίσως έγκαιρα τ' αδέξια μηνύματα των προτελευταίων ναυαγών διορθώνοντας τα λάθη, σβήνοντας τα ψέματα, ονοματίζοντας σωστά, χωρίς ρομαντισμούς τα παιδιά, χωρίς αναγραμματισμούς ηλικίας σημαδεμένα από την αστραπή τη γνώση της μοναξιάς της δύναμης που σε μας άργησε τόσο πολύ να 'ρθεί.
ΡΕΝΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ (Κατάσταση Πολιορκίας)
από το navarino-s
Διάβασα ένα άρθρο της "Αυγής" και...
Ένα γεγονός:
Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, επτά μήνες μετά από την έναρξη της Επανάστασης του 1821, από τον στρατό των Ελλήνων κάτω από την αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ήταν μια σημαντική καταλυτική στρατιωτική επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων στον Εθνικό αγώνα για την Ελευθερία του σκλαβωμένου Έθνους.
Η μεγάλη σφαγή που ακολούθησε ήταν ένα ιδιαίτερα μελανό σημείο που στιγμάτισε το πολεμικό κατόρθωμα και προσβάλλει την γενναιότητα του Πολεμιστή. . Μολονότι η δουλεία 400 χρόνων, τα βασανιστήρια οι εκτελέσεις οι βιασμοί, ο γενιτσαρισμός , είχαν δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για παρόμοιες ανεπίτρεπτες όμως , εκτονώσεις ο ιστορικός του Σήμερα έχει κάθε λόγο να κρίνει το γεγονός με τα ήθη και τον πολιτισμό της εποχής μας.
Οι επαναστατημένοι υπόδουλοι της... αχανούς Οθωμανικής αυτοκρατορίας που έβλεπαν τα παιδιά τους να τουρκεύονται τις κόρες τους στα χαρέμια των πασάδων ήταν πολύ δύσκολο να δουν τότε τις πράξεις τους με ανθρώπινη καλοσύνη και σεβασμό στα ανθρώπινα ιδεώδη.
Η διαστροφή:
Το Άρθρο της Αυγής στην επέτειο της 25ης Μαρτίου 2010
Αποκαλεί:
«..εθνικιστικό μύθο που θέλει γενικώς τους "Έλληνες" να ξεσηκώνονται κατά των "Τούρκων" συλλήβδην, και που δυστυχώς διαιωνίζεται στα σχολεία αναπαράγοντας μια δηλητηριώδη κουλτούρα για τη συνύπαρξη των δύο λαών..» και «..Εθνικιστική σκουριά την ανάγνωση της Ιστορίας..»
Στην «εμβριθή» ιστορικό- κοινωνική "ανάλυση" αν είχαμε τα ορθάνοικτα θολο - κουλτουριάρικα μάτια της σκοτεινής Αυγής κατά τον εγκέφαλο του εγκέφαλου που συνέταξε το άρθρο, θα διαπιστώναμε :
Ότι «.. ότι εξεγερμένοι βαλκανικοί λαοί αναζητούσαν την πραγμάτωση ενός οράματος πολιτικής αυτοδιάθεσης... Δεν επιζητούσαν, δηλαδή, τη διαφυγή από μια απροσδιόριστη "σκλαβιά" στην οποία ήταν δήθεν υποδουλωμένη η καθημερινότητα τους, ..»
Ότι «Ο πολυεθνικός ξεσηκωμός αποσκοπούσε κυρίως στην επίτευξη ενός περιζήτητου (και "εθνικά ουδέτερου") αγαθού που τα μεταγενέστερα δυτικά συντάγματα αποκάλεσαν εύστοχα λαϊκή κυριαρχία».
Ότι τέλος «Έπρεπε να κυλήσουν μερικές δεκαετίες για να γίνει αντιληπτό το δηλητηριώδες περιεχόμενο που φωλιάζει μέσα σε έναν τέτοιο φαντασιακό όρο "Έθνος" . Επομένως, το αίτημα για πολιτική ελευθερία, αποσυνδεδεμένο πλήρως από γελοίες ερμηνείες περί «εθνεγερσίας» (λες και ήταν στο ψυγείο ένα «έθνος» και κάποιος άνοιξε την πόρτα), είναι το μοναδικό στοιχείο που πρέπει να συγκρατήσει η αριστερά, ..»
Η διαχρονική Αλήθεια:
Το ΚΚΕ, η αριστερά, οι κομμουνιστές δεν κουράστηκαν να μας αποκαλύπτουν με τα έργα και τα λόγια τους τις επιδιώξεις τους.
Απόντες σε όλους τους Εθνικούς αγώνες, ιταμοί προδότες είτε σταλινικοί κατ αρχήν όλοι είτε ανανεωτές και «ὑπερήφανοι» κάποιοι σήμερα, αρνούνται συλλήβδην την έννοια του Έθνους. Αρνούνται την Δημοκρατία, τους Θεσμούς το Σύνταγμα,το κράτος Δικαίου και επαξίως αναγορευθήσαν, οι διαχρονικοί εφιάλτες της Εθνικής, Πολιτικής, Οικονομικής, Πολιτιστικής ζωής της Ελλάδος. Τέλος αρνούνται αυτό καθ εαυτό το δικαίωμα της Ελευθερίας εν ονόματι του δουλοποιητικού κομμουνισμού.
Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθούμε και τι να ξεχάσουμε:
Την προδοσία της Μ. Ασίας...με τα λόγια τους
«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των Εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε» Ριζοσπάστης, 12/07/1935
Την προδοσία της Μακεδονίας και Θράκης με τα δικά τους λόγια:
«..Η Ελλάδα είναι κράτος ιμπεριαλιστικό που κατέκτησε δια της βίας ολόκληρες περιφέρειες κατοικημένες από άλλες εθνότητες. Το ΚΚΕ διακηρύττει εν ονόματι των βασικών αρχών του μπολσεβικισμού, για τη Μακεδονία και τη Θράκη το σύνθημα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης μέχρι πλήρους αποχωρισμού από το Ελληνικό κράτος, του δικαιώματος για μια ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη και υποστηρίζει δραστήρια την επαναστατική πάλη του πληθυσμού των περιφερειών αυτών για την εθνική τους απελευθέρωση...» (Επίσημα κείμενα ΚΚΕ τόμος 3ος, σελιδα 326, 4η Ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ (28 – 29/7/1948)
Την προδοσία του συμμοριτών κατσαπλιάδων του λεγομένου ΔΣΕ που επεδίωκαν την υποταγή της Ελλάδος στο Σοβιετικό δουλικό κομμουνιστικό καθεστώς.. ( με τα δικά τους λόγια)
«.. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε λήξει και οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν. Εμείς θα είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε κανονικά και θα κοβόταν η Ελλάδα αλά Κορέα, μισή μισή... Υπήρχε η δική μας προσδοκία. O Κόκκινος Στρατός. Αυτόν περιμέναμε να κάνει προς τα κάτω, αλλά μπήκε μονάχα σαράντα έως πενήντα χιλιόμετρα στην περιοχή της Θράκης, ξαναγύρισε στη Βουλγαρία και πήγε προς τη Γιουγκοσλαβία. Περιμέναμε εμείς ο έρημοι να 'ρθει προς τα κάτω. Δεν ήρθε..» ( Το ΒΗΜΑ, 09/12/2001.Συνέντευξη του Χ. Φλωράκη. )
Σήμερα το γλοιώδες και κατάπτυστο κείμενο της Αυγής απλώς επαναλαμβάνει και επιβεβαιώνει την πλήρη απάρνηση και εμπαιγμό της όποιας κομμουνιστικής αριστεράς με την έννοια της Πατρίδος.
Την καπηλεία των Εθνικών αγώνων τους οποίους αφου καταπροδιδόμουν εν συνεχεία αγιοποιούν ως δήθεν ιδικούς τους αγώνες για «πολιτική ελευθερία», « πολιτική αυτοδιάθεση»
Με τους «σοφούς» λόγους του αρθρογράφου της Αυγής, οι επαναστατημένοι Έλληνες δεν επιζητούσαν την Εθνική Ελευθερία, «δηλαδή, τη διαφυγή από μια απροσδιόριστη «σκλαβιά» στην οποία ήταν δήθεν υποδουλωμένη, αλλά την πολιτική αυτοδιάθεση»!!!.
Κάτι δηλαδή όπως οι σημερινοί λαθρομετανάστες, μόνο που ο νέος Κολοκοτρώνης αναζητείται μεταλλαγμένος ..!!!
Ίσως θα πρέπει να αφήσουμε τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον επικαλούμενο και Γέρο της Δημοκρατίας από τους δημοκράτες μας να μιλήσει εκείνος για τους κομμουνιστές ροζ υπερήφανους και σταλινικούς, αφού περί των ιδίων ανθρώπων πρόκειται:
«.....Μέθοδος του Κομμουνισμού είναι η υφαρπαγή όλων των ηθικών και εθνικών συνθημάτων μας..Ήρχισαν απο την υφαρπαγήν του όρου "Λαοκρατία" .Ο όρος αυτός είναι ιδικός μας. Σημαίνει το κράτος του λαού, σημαίνει Δημοκρατίαν.Ημείς αφελώς εστέρξαμε την υπεξαίρειν του όρου και επετρέψαμε την υιοθέτησίν του απο τον κομμουνισμό. Έπειτα επροχώρησε εις την υπεξαίρεσιν του όρου "Δημοκρατία". Και βαθμιαίως νομιμοποιείται εις την χρησιμοποίησιν του ,εις τρόπον ώστε ο όρος "Δημοκρατία", "δημοκρατικός στρατός", "δημοκρατικόν κίνημα" να καταντά να σημαίνει πλέον κομμουνιστικήν κίνησιν.»
..Και εμείς απο έλλειψιν επαρκούς προσοχής εις την ηθικήν και ψυχολογικήν αξίαν των συνθημάτων ενδίδομεν και επιτρέπομεν αυτήν την υπεξαίρεσιν.Και οι κομμουνισταί προχωρούν διεδικούντες τον όρον "Εθνική αντίστασιν". Και στέργομεν επίσης την αποστέρησιν και αυτού του όρου. Δια να φθάσουν εις την διεκδίκησιν κα του Ρήγα Φεραίου και του Μακρυγιάννη και του Κολοκοτρώνη και όλων των ηρώων του εικοσιένα δια να φθάσωμεν τελικώς εις πλήρη απώλειαν όλων των αληθών Λαικών, Εθνικών συνθημάτων μας-, τα οποία θα έχουν οι κομουνισται μεταχειρισθη, δια να τα προδώσουν..Το θέμα ενώ φαίνεται καθαρώς θεωρητικόν, έχει μεγάλην πρακτικήν βαρύτητα δια τον Λαόν αλλά και ειδικώτερον δια την Νεότητα.Θεωρώ δια τούτο καθήκον μου να συστήσω την διεκδίκησιν του συνόλου των συνθημάτων , τα οποία είναι ιδικά μας, εις τρόπον ώστε να απομείνη εις τον κομμουνισμόν, η χρησιμοποίησις εκείνων μόνον των συνθημάτων τα οποία είναι πράγματι ιδικά του και τα οποία ονομάζονται Δικτατορία, Τυραννία και Προδοσία»
"Πολιτικά Θέματα" τόμος τρίτος σελδα 19-20, συνεδριαση της βουλής της 14ης Ιανουαρίου 1948
Είναι θέμα χρόνου να ωριμάσει η αντίληψη και να διαποτιστεί ο Ελληνικός Λαός που σέβεται την Ιστορία του και την διαχρονική Πανανθρώπινη Εξαιρετική Διακεκριμένη Αξία του Ελληνικού Έθνους στον Παγκόσμιο Γίγνεσθαι , ότι τα κομμουνιστικά κόμματα είναι έκνομα, αντεθνικά, αντισυνταγματικά, αντιδημοκρατικά και δεν έχουν θέσει στην Πολιτισμένη Κοινωνία Ελεύθερων Ανθρώπων του όποιου Έθνους.
Ας μην αφήσουμε το σκοτάδι της Ανατολής να σκεπάσει το φως της Δύσεως..
Ιάσων
Ότι σάπισε να φύγει απ' τη μέση...
Η υποκριτική και επικίνδυνη στάση τους επιβεβαιώνεται. Δεν είναι μόνο ότι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, το βροντοφωνάζουν κιόλας να τους δώσουμε και τα εύσημα για τη βρομοδουλειά τους.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Από νωρίς το πρωί, δεκάδες εργαζόμενοι(;;;) του κλάδου, με σημαίες του ΠΑΜΕ, συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία της εταιρείας «ULTRA PRINT» (ανήκει στον όμιλο ΑΛΜΑ) απαιτώντας την άμεση επαναπρόσληψη του Χρήστου Ματζώρου. (μέλος του ΚΚΕ)
«Η εργοδοσία σήμερα, αποθρασυνόμενη από την πολιτική η οποία στρώνει το δρόμο σε αυτήν την ασυδοσία προχωρά σε απολύσεις», δήλωσε ο Γιάννης Τόλης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου, (συνδικαλιστής και υπ. Βολευτής του κκε στην Β’ Αθηνών).
Μαζί τους και... συνδικαλιστές από τους άλλους κλάδους που συσπειρώνονται στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Από τις Ομοσπονδίες Φαρμάκου, Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος (ΟΕΚΙΔΕ), το Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας, την Ένωση Λογιστών Αθήνας, το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής.
Για τους άλλους τρεις εργαζόμενους που απολύθηκαν την ίδια μέρα, δεν ενδιαφέρθηκε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργατοπατέρες του ΚΚΕ και της τυπογραφίας.
Λίγη ώρα αργότερα, η εργοδοσία δέχτηκε, να επαναπροσλάβει μόνο τον γραμματέα της Ομοσπονδίας Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου και προέδρου της Πανελλαδικής Ένωσης Λιθογράφων Χρήστο Ματζώρο.
Για τους άλλους έξη (6) εργαζόμενους που απολύθηκαν, τρεις (3) την ίδια μέρα και άλλοι τρεις (3) το προηγούμενο διάστημα ούτε κουβέντα συντρόφια… Τους πετάξατε στον καιάδα… τους πουλήσατε ...
Προφανώς, ζούμε σε μια περίοδο κομματικής συντεχνιακής συνδικαλιστικής απληστίας και Αλητείας . Ο κλάδος είναι πολύ ταλαιπωρημένος για να μπορέσει να διασκεδάσει με την κατάσταση.
Οργίζεται ολοένα και περισσότερο και σύντομα θα το διαπιστώσουν.
Πιο σύντομα από όσο νομίζουν.
Κίνημα Τυπογράφων
από το typografeio
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
