ΚΚΕ: Οι τελευταίες σελίδες της προδοσίας και αυτοκαταστροφής...

Η καθεστωτική προσαρμογή του ΚΚΕ έφτασε στο σημείο όπου αρχίζει η ολοκληρωτική «αποκάλυψη» και αυτοκαταστροφή.

Δεν υπάρχει πιο τραγικό θέαμα και συγχρόνως πιο αποκρουστικό από τις αηδιαστικές προδοσίες της ηγεσίας του ΚΚΕ, πάνω στα ερείπια που δημιούργησε στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Σήμερα πλέον όχι μόνο στην πράξη, αλλά και στα λόγια στηρίζει το κατοχικό καθεστώς των κυβερνητικών ανδρείκελων.

Ιδεολογικά και πρακτικά επικύρωσε και προώθησε όλα τα ιδεολογήματα και τους σχεδιασμούς της Πλανητικής Ιμπεριαλιστικής Τάξης.

Ιδεολογήματα: «αντιεθνικισμούς», «αντιρατσισμούς», «ανοικτά σύνορα», «δικαιώματα διαφορετικοτήτων», «μειοψηφιών» και λοιπών πολυπολιτισμικών «διαστροφών».

Πρακτική: Αγώνας για την προώθηση και τη νομιμοποίηση της αλλοδαπής εισβολής και κατοχής μας, συνακόλουθα διάλυση της οργανωμένης εργατικής τάξης και ισοπέδωση της ταξικής συνείδησης. Αγώνας εναντίον των εθνικών, ιστορικών και πολιτισμικών κατακτήσεων, αγώνας εναντίον του Ορθόδοξου εθνικού μας ιστού (πάντα πρωτοστατεί στις νεοταξικές επιθέσεις κατά της Εκκλησίας), κομματικές φιέστες και παρελάσεις εκτόνωσης της λαϊκής οργής, ψηφοθηρική κερδοσκοπία της λαϊκής απελπισίας και πολλά άλλα…

Φυσικά, αυτή η ιδεολογική και πολιτική ενσωμάτωση στο καπιταλιστικό καθεστώς καλύπτεται με στείρες γενικολογίες και αοριστολογίες εναντίον του ιμπεριαλισμού και ξύλινη ταξική φρασεολογία.

Η δικτατορία των μηχανισμών του χρήματος και τα ελληνικά κυβερνητικά της ανδρείκελα ξεγυμνώνουν ολοκληρωτικά την ηγεσία του ΚΚΕ και όλες τις άθλιες και θλιβερές «αριστερές» ποικιλίες.

Οι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί του ΚΚΕ επιτίθενται, βεβαίως, άγρια στην κατοχική κυβέρνηση των ανδρεικέλων και στον «ιμπεριαλισμό», αλλά μόνο φραστικά και σε επίπεδο δημοσιογραφικού σχολιασμού.

Και οι λεκτικές και δημοσιογραφικές «επιθέσεις» αυτές είναι τόσο πιο «ταξικά» θορυβώδεις, όσο πιο προδοτική είναι η πράξη και η στάση των γραφειοκρατικών μηχανισμών του ΚΚΕ.

Στηρίζει η ηγεσία του ΚΚΕ το κατοχικό καθεστώς και τα ανδρείκελά του και για τα μάτια του κόσμου ρίχνει ριπές άσφαιρων πυρών εναντίον του και οργανώνει εκτονωτικές παρελάσεις διαδηλώσεων, αυστηρά κομματικές ή σώου φιεστών εκλογικής εμπορίας.

Όταν η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από τη δικτατορική μπότα των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών, πυρπολείται ανηλεώς και αποτεφρώνεται οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά και πολιτικά, όταν απειλείται άμεσα η ίδια η κοινωνική και εθνική της υπόσταση και το ΚΚΕ δεν θέτει ΕΥΘΕΩΣ και ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ την πτώση της κυβέρνησης, ΤΟΤΕ επί της ουσίας στηρίζει το κυβερνητικό καθεστώς των ανδρεικέλων.

Αν είναι ποτέ δυνατόν «αριστερό» κόμμα να μη θέτει άμεσα και επιτακτικά το πολιτικό ζήτημα της πτώσης μιας κυβέρνησης που ανοικτά δικτατορικά, ωμά και βάρβαρα εκτελεί τα «συμβόλαια θανάτου» της ελληνικής κοινωνίας.

Αν είναι ποτέ δυνατόν κάτω από τέτοιες συνθήκες ολοκληρωτικής κατεδάφισης και καταστροφής της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της να βγαίνει το προπαγανδιστικό όργανο του ΚΚΕ με το πρωτοσέλιδο:

«ΠΑΜΕ – ΠΑΣΥ – ΠΑΣΕΒΕ – ΟΓΕ – ΜΑΣ
Σήμερα όλοι στους δρόμους για να μην αυξηθούν ρεύμα, πετρέλαιο θέρμανσης, ΦΠΑ»(Ριζοσπάστης 23-9-2010)

Και σε επίπεδο πλέον πολιτικής ρητορείας και ζύμωσης η ηγεσία του ΚΚΕ εξαπατά τον κόσμο και τον καλεί σε ουτοπικές φιέστες πίεσης και εκλογικής κατανάλωσης.

Η απάτη είναι πολλαπλή:

α). Είναι απάτη να καλλιεργείς την ουτοπία ότι με κομματικές φιέστες και κομματικά χειραγωγημένες εκδηλώσεις θα διαπραγματευτείς με το δικτατορικό καθεστώς των ανδρεικέλων όταν αυτό το καθεστώς έχει ήδη ισοπεδώσει τα πάντα και όταν την ίδια ώρα ψηφίζει το δολοφονικό νόμο εναντίον των «κλειστών επαγγελμάτων», παρά το γεγονός ότι ολόκληρος ο κλάδος των φορτηγατζήδων βρίσκεται στο δρόμο συγκρουόμενος ρωμαλέα και δυναμικά με την κυβέρνηση.

Ολόκληρη η κοινωνία κοχλάζει από αγανάκτηση, οι 24άρωρες απεργιακές φιέστες διαδέχονται η μία την άλλη και το αυτί της κυβέρνησης δεν ιδρώνει, αλλά το «κόμμα του λαού» συνεχίζει την ίδια ρότα: καλεί σε νέες κομματικές φιέστες «για να μην αυξηθούν ρεύμα, πετρέλαιο θέρμανσης, ΦΠΑ».

ΟΧΙ μόνο δεν θέτει το ζήτημα της δυναμικής λαϊκής κινητοποίησης για την πτώση των ανδρεικέλων, αλλά λαϊκίζει εκλογικά εξαπατώντας βάναυσα τον ελληνικό λαό.

ΑΥΤΟ στην πράξη σημαίνει στήριξη της κυβέρνησης, έστω και αν στα λόγια και δημοσιογραφικά εκτοξεύεις εναντίον της άσφαιρά πυρά, δηλαδή πυροτεχνήματα για εντυπωσιασμό και εκλογική εμπορία…

β). Είναι απάτη να καλείς τον κόσμο στο δρόμο, δηλαδή στις κομματικές φιέστες, όταν ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ συγκρούονται ήδη, μετωπικά με την κυβέρνηση και άγρια οι φορτηγατζήδες.

Είναι οι φορτηγατζήδες δυναμικά και εκρηκτικά στο δρόμο, πυροδοτούν τα εύφλεκτα υλικά της κοινωνίας και τη βοούσα λαϊκή οργή και το ΚΚΕ αντί να στηρίξει το ρωμαλέο αυτό κίνημα και να καλέσει το λαό και το «στρατό» του σε συμπαράσταση, καλεί το λαό στο …δρόμο: Στις κομματικές του εκδηλώσεις!!!

Το να είναι ένα ζωντανό, αυθόρμητο και ρωμαλέο κίνημα στο δρόμο και να καλείς το λαό στον κομματικό «δρόμο», αυτό δεν είναι μέγιστη πολιτική απάτη, αλλά και άθλια προβοκάτσια εναντίον του λαού που μάχεται στο δρόμο και υπέρ της κυβέρνησης που συκοφαντεί τους φορτηγατζήδες και με νύχια και με δόντια επιχειρεί μετά την υπογραφεί του θανάτου τους να συντρίψει και τις πυροδοτικές αντιστάσεις τους.

Εδώ καταγράφεται η προδοσία του ΚΚΕ σε όλη τη μακάβρια διάστασή της…

Μια προδοσία ορατή και δια γυμνού οφθαλμού.

Η Ηγεσία του ΚΚΕ έπνιξε κυριολεκτικά στη σιωπή το κίνημα των φορτηγατζήδων.Παρασιώπησε σκανδαλωδώς τον αγώνα τους, τα καλέσματά τους, τις πρωτοβουλίες τους, τη μετωπική τους σύγκρουση με τα κυβερνητικά ανδρείκελα.

Η κυβέρνηση τούς έκλεβε τις περιουσίες τους και την εργασία τους, έστελνε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στην πτώχευση και την ανεργία, οι φορτηγατζήδες είχαν ξεσηκωθεί και κατεβεί δυναμικά στο δρόμο και η ηγεσία του ΚΚΕ, τους «έθαψε» κυριολεκτικά: πολιτικά και λεκτικά, παρασιώπησε όλα τα συμβάντα της σύγκρουσης…

Όλες οι προπαγανδιστικές ύαινες του καθεστώτος (ΜΜΕ) κατασπάραζαν λυσσασμένα τους φορτηγατζήδες και τους συκοφαντούσαν αχαλίνωτα και η ηγεσία του ΚΚΕ είχε βάλει την ουρά κάτω από τα σκέλια…

Τέτοια οφθαλμοφανή και ξετσίπωτη συμπεριφορά που στήριζε ανοικτά την κυβέρνηση σπάνια συναντάς. Εδώ το ΚΚΕ δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα.
Τους λόγους τους αναλύουμε στο άρθρο: «ΚΚΕ: Η σιωπή της προδοσίας».

γ). Είναι απάτη επίσης να καλείς τον κόσμο σε διαπραγματευτική πίεση προς την κατοχική κυβέρνηση τη στιγμή που το κίνημα των φορτηγατζήδων έχει γκρεμίσει τέτοιους είδους αυταπάτες και έχει κλιμακωθεί σε μετωπική πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση.

Με τη ψήφιση του δολοφονικού νόμου και τη συνέχιση του αγώνα των φορτηγατζήδων φεύγουμε από την «κλίμακα» της διαπραγμάτευσης και περνάμε σε άλλη αγωνιστική «κλίμακα»: Στην κατάργηση του νόμου, δηλαδή στην αγωνιστική, λαϊκή πτώση της κυβέρνησης.

Η ηγεσία του ΚΚΕ υπονομεύει και τορπιλίζει αυτή την αγωνιστική «κλίμακα» της πτώσης της κυβέρνησης.

Αυτή στηρίζει την κυβέρνηση, με το να καλεί τον κόσμο σε κομματικές παρελάσεις «για να μην αυξηθούν ρεύμα, πετρέλαιο θέρμανσης, ΦΠΑ».

Η ηγεσία του ΚΚΕ γράφει τις τελευταίες σελίδες της προδοσίας της και της αυτοκαταστροφής της.

Ας τη βοηθήσουμε να κλείσει το γρηγορότερο αυτό το τελευταίο της κεφάλαιο…
από το resalto

Ο κομμουνισμός πέθανε, αλλά οι Κουβανοί παραμένουν αλυσοδεμένοι στο πτώμα του

Ο κομμουνισμός έχει θεωρηθεί νεκρός πολλές φορές, μέσα στις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα όμως είναι τελεσίδικο. Ο κομμουνισμός πέθανε για τα καλά.

Αναλογιστείτε την απάντηση που έδωσε κάποιος γνώστης, στο ερώτημα για το αν το κουβανικό μοντέλο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο σε άλλες χώρες. «Το κουβανικό μοντέλο δεν λειτουργεί ούτε για εμάς πλέον…». Η απάντηση αυτή θα δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα σε αυτόν που την διατύπωσε, αν δεν ήταν ο ίδιος ο Fidel Castro.

Μπορεί να υπάρχουν αρκετοί ακόμη θαυμαστές του κουβανικού κομμουνισμού σε μερικά πανεπιστήμια, δύσκολα όμως θα βρεις κάποιους στην ίδια την Αβάνα. Πρόσφατα, το καθεστώς ανακοίνωσε πως θα απολύσει 500.000 υπαλλήλους από το δημόσιο τομέα, ένα 84% δηλαδή του συνολικού εργατικού δυναμικού. Ο Raul Castro μάλιστα δήλωσε πως: «πρέπει επιτέλους να σβήσουμε την άποψη ότι η Κούβα είναι το μόνο κράτος στο κόσμο όπου μπορεί κάποιος να ζει χωρίς να εργάζεται».

Ως δήλωση, είναι... άδικη. Πολλοί Κουβανοί δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται σκληρά …στη μαύρη αγορά. Και αυτό είναι σχεδόν υποχρεωτικό, αν αναλογιστούμε ότι ο μέσος Κουβανός κερδίζει μόλις $20 το μήνα. Ελάχιστα δηλαδή, ακόμη και αν η στέγαση, η υγειονομική περίθαλψη και η τροφή είναι όλα δωρεάν. Βέβαια τα δωρεάν προϊόντα δύσκολα τα βρίσκει κανείς. Οι ελλείψεις τροφίμων είναι συχνό φαινόμενο, οι κατοικίες λιγοστεύουν, και οι ασθενείς στα νοσοκομεία θα πρέπει να φέρνουν τα δικά τους σεντόνια, τρόφιμα, και πολλές φορές ακόμη και το ιατρικό υλικό.

Επί ένα μεγάλο διάστημα, η Κούβα απολάμβανε τη γενναία υποστήριξη της ΕΣΣΔ. Όταν όμως κατέρρευσε ο σοβιετικός κομμουνισμός, οι Κουβανοί κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες τους από μόνοι τους.

Οι θαυμαστές του Κάστρο επικεντρώνονται συνήθως στην επιτυχία του στο να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό και να βελτιώσει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ακόμη όμως και εδώ, η πρόοδος δεν ήταν εντυπωσιακή. Ο Roger Noriega, ερευνητής του συντηρητικού American Enterprise Institute της Ουάσιγκτον, σημειώνει πως πριν την έλευση του κομμουνισμού, η Κούβα «ήταν μια από τις πιο εύπορες και ισότιμες κοινωνίες της αμερικανικής ηπείρου». Ο συνάδελφός του Nicholas Eberstadt έχει καταγράψει πως η Κούβα πριν από τον Κάστρο, είχε υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, και προσδόκιμο όριο ζωής που ξεπερνούσε κατά πολύ αυτά της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, και της Ελλάδας. Αντί να επιταχύνει την ανάπτυξη, ο Κάστρο την επιβράδυνε. Το 1980, οι συνθήκες ζωής στη Χιλή ήταν δυο φορές καλύτερες από ότι στη Κούβα. Χάρη στις μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς, που εφαρμόστηκαν στη Χιλή αλλά όχι στη Κούβα, το μέσο ετήσιο εισόδημα των Χιλιανών σήμερα, είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο του αντίστοιχου κουβανικού.

Το κουβανικό καθεστώς προτιμάει να ρίχνει το φταίξιμο για όλα τα προβλήματα στους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές που έχουν επιβάλλει εδώ και δεκαετίες ένα οικονομικό εμπάργκο εναντίον της χώρας. Στη πραγματικότητα, ο αντίκτυπος του εμπάργκο στην κουβανική οικονομία είναι μέτριος, εφόσον η Κούβα συναλλάσσεται ελεύθερα με τον υπόλοιπο κόσμο. Πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι ένα εμπάργκο στο οποίο συμμετέχουν μόνο οι ΗΠΑ;

Οι Κουβανοί έχουν αναγκαστεί να παραιτηθούν από τις πολιτικές τους ελευθερίες, προκειμένου να απολαύσουν τα λιγοστά οικονομικά τους οφέλη. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «Η Κούβα είναι το μόνο κράτος στη λατινική Αμερική που διώκει κάθε μορφή πολιτικής αντίθεσης».

Το τελευταίο εργαλείο κατάπνιξης της πολιτικής αντίθεσης, είναι ένας νόμος που επιτρέπει τη σύλληψη ατόμων που επιδεικνύουν «επικίνδυνες», «μη σοσιαλιστικές» τάσεις, ακόμη και πριν διαπράξουν κάποιο αδίκημα. Πρόκειται για τον πιο «Οργουελιανό» νόμο του καθεστώτος, που αντανακλά την καταπιεστική άποψη της κυβέρνησης, η οποία θεωρεί όποιον διαφωνεί μαζί της ως απειλή που πρέπει να τιμωρηθεί.

Ακόμη όμως και οι οικονομικές αποτυχίες, ή η πολιτική τυραννία, δεν στάθηκαν αρκετά ώστε να στερήσουν τον Κάστρο από τους θαυμαστές του στη Δύση. Το 2000, στη διάρκεια επίσκεψής του στην Αβάνα, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Kofi Annan δήλωσε πως «Το καθεστώς του Κάστρο αποτελεί ένα υπόδειγμα, από το οποίο όλοι μας μπορούμε να πάρουμε μαθήματα».

Ο υπαρχηγός του, Che Guevara, έχει καταστεί ρομαντικό είδωλο. Ο σκηνοθέτης Oliver Stone είχε πει κάποτε για τον Φιντέλ: «Αισθάνομαι δέος από την ικανότητα του να επιβιώνει και να διατηρεί μια ισχυρή ηθική παρουσία».

Οι Κουβανοί έχουν διαφορετική γνώμη. Περίπου ενάμιση εκατομμύρια από αυτούς διέφυγαν από το νησί, από τότε που ανέλαβε ο Κάστρο, πολλοί με κίνδυνο της ζωής τους. Και η κυβέρνηση δεν αφήνει στο λαό να αποφασίσει αν θα πρέπει να παραμείνει ή όχι στην εξουσία. Αυτή είναι η σκληρή μοίρα των σύγχρονων Κουβανών. Ο κομμουνισμός πέθανε, αλλά αυτοί παραμένουν αλυσοδεμένοι στο πτώμα του.
από το antinews

Ο κομμουνισμός και η αριστερά χωρίς παραμορφωτικούς φακούς...

Διάβασα ένα άρθρο της "Αυγής" και...
Ένα γεγονός:
Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, επτά μήνες μετά από την έναρξη της Επανάστασης του 1821, από τον στρατό των Ελλήνων κάτω από την αρχηγία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ήταν μια σημαντική καταλυτική στρατιωτική επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων στον Εθνικό αγώνα για την Ελευθερία του σκλαβωμένου Έθνους.

Η μεγάλη σφαγή που ακολούθησε ήταν ένα ιδιαίτερα μελανό σημείο που στιγμάτισε το πολεμικό κατόρθωμα και προσβάλλει την γενναιότητα του Πολεμιστή. . Μολονότι η δουλεία 400 χρόνων, τα βασανιστήρια οι εκτελέσεις οι βιασμοί, ο γενιτσαρισμός , είχαν δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για παρόμοιες ανεπίτρεπτες όμως , εκτονώσεις ο ιστορικός του Σήμερα έχει κάθε λόγο να κρίνει το γεγονός με τα ήθη και τον πολιτισμό της εποχής μας.

Οι επαναστατημένοι υπόδουλοι της... αχανούς Οθωμανικής αυτοκρατορίας που έβλεπαν τα παιδιά τους να τουρκεύονται τις κόρες τους στα χαρέμια των πασάδων ήταν πολύ δύσκολο να δουν τότε τις πράξεις τους με ανθρώπινη καλοσύνη και σεβασμό στα ανθρώπινα ιδεώδη.

Η διαστροφή:

Το Άρθρο της Αυγής στην επέτειο της 25ης Μαρτίου 2010

Αποκαλεί:
«..εθνικιστικό μύθο που θέλει γενικώς τους "Έλληνες" να ξεσηκώνονται κατά των "Τούρκων" συλλήβδην, και που δυστυχώς διαιωνίζεται στα σχολεία αναπαράγοντας μια δηλητηριώδη κουλτούρα για τη συνύπαρξη των δύο λαών..» και «..Εθνικιστική σκουριά την ανάγνωση της Ιστορίας..»

Στην «εμβριθή» ιστορικό- κοινωνική "ανάλυση" αν είχαμε τα ορθάνοικτα θολο - κουλτουριάρικα μάτια της σκοτεινής Αυγής κατά τον εγκέφαλο του εγκέφαλου που συνέταξε το άρθρο, θα διαπιστώναμε :

Ότι «.. ότι εξεγερμένοι βαλκανικοί λαοί αναζητούσαν την πραγμάτωση ενός οράματος πολιτικής αυτοδιάθεσης... Δεν επιζητούσαν, δηλαδή, τη διαφυγή από μια απροσδιόριστη "σκλαβιά" στην οποία ήταν δήθεν υποδουλωμένη η καθημερινότητα τους, ..»

Ότι «Ο πολυεθνικός ξεσηκωμός αποσκοπούσε κυρίως στην επίτευξη ενός περιζήτητου (και "εθνικά ουδέτερου") αγαθού που τα μεταγενέστερα δυτικά συντάγματα αποκάλεσαν εύστοχα λαϊκή κυριαρχία».

Ότι τέλος «Έπρεπε να κυλήσουν μερικές δεκαετίες για να γίνει αντιληπτό το δηλητηριώδες περιεχόμενο που φωλιάζει μέσα σε έναν τέτοιο φαντασιακό όρο "Έθνος" . Επομένως, το αίτημα για πολιτική ελευθερία, αποσυνδεδεμένο πλήρως από γελοίες ερμηνείες περί «εθνεγερσίας» (λες και ήταν στο ψυγείο ένα «έθνος» και κάποιος άνοιξε την πόρτα), είναι το μοναδικό στοιχείο που πρέπει να συγκρατήσει η αριστερά, ..»

Η διαχρονική Αλήθεια:
Το ΚΚΕ, η αριστερά, οι κομμουνιστές δεν κουράστηκαν να μας αποκαλύπτουν με τα έργα και τα λόγια τους τις επιδιώξεις τους.

Απόντες σε όλους τους Εθνικούς αγώνες, ιταμοί προδότες είτε σταλινικοί κατ αρχήν όλοι είτε ανανεωτές και «ὑπερήφανοι» κάποιοι σήμερα, αρνούνται συλλήβδην την έννοια του Έθνους. Αρνούνται την Δημοκρατία, τους Θεσμούς το Σύνταγμα,το κράτος Δικαίου και επαξίως αναγορευθήσαν, οι διαχρονικοί εφιάλτες της Εθνικής, Πολιτικής, Οικονομικής, Πολιτιστικής ζωής της Ελλάδος. Τέλος αρνούνται αυτό καθ εαυτό το δικαίωμα της Ελευθερίας εν ονόματι του δουλοποιητικού κομμουνισμού.

Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθούμε και τι να ξεχάσουμε:

Την προδοσία της Μ. Ασίας...με τα λόγια τους

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των Εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε» Ριζοσπάστης, 12/07/1935

Την προδοσία της Μακεδονίας και Θράκης με τα δικά τους λόγια:

«..Η Ελλάδα είναι κράτος ιμπεριαλιστικό που κατέκτησε δια της βίας ολόκληρες περιφέρειες κατοικημένες από άλλες εθνότητες. Το ΚΚΕ διακηρύττει εν ονόματι των βασικών αρχών του μπολσεβικισμού, για τη Μακεδονία και τη Θράκη το σύνθημα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης μέχρι πλήρους αποχωρισμού από το Ελληνικό κράτος, του δικαιώματος για μια ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη και υποστηρίζει δραστήρια την επαναστατική πάλη του πληθυσμού των περιφερειών αυτών για την εθνική τους απελευθέρωση...» (Επίσημα κείμενα ΚΚΕ τόμος 3ος, σελιδα 326, 4η Ολομέλεια της Κ.Ε του ΚΚΕ (28 – 29/7/1948)

Την προδοσία του συμμοριτών κατσαπλιάδων του λεγομένου ΔΣΕ που επεδίωκαν την υποταγή της Ελλάδος στο Σοβιετικό δουλικό κομμουνιστικό καθεστώς.. ( με τα δικά τους λόγια)

«.. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είχε λήξει και οι επιχειρήσεις συνεχίζονταν. Εμείς θα είχαμε τη δυνατότητα να οργανωθούμε κανονικά και θα κοβόταν η Ελλάδα αλά Κορέα, μισή μισή... Υπήρχε η δική μας προσδοκία. O Κόκκινος Στρατός. Αυτόν περιμέναμε να κάνει προς τα κάτω, αλλά μπήκε μονάχα σαράντα έως πενήντα χιλιόμετρα στην περιοχή της Θράκης, ξαναγύρισε στη Βουλγαρία και πήγε προς τη Γιουγκοσλαβία. Περιμέναμε εμείς ο έρημοι να 'ρθει προς τα κάτω. Δεν ήρθε..» ( Το ΒΗΜΑ, 09/12/2001.Συνέντευξη του Χ. Φλωράκη. )

Σήμερα το γλοιώδες και κατάπτυστο κείμενο της Αυγής απλώς επαναλαμβάνει και επιβεβαιώνει την πλήρη απάρνηση και εμπαιγμό της όποιας κομμουνιστικής αριστεράς με την έννοια της Πατρίδος.

Την καπηλεία των Εθνικών αγώνων τους οποίους αφου καταπροδιδόμουν εν συνεχεία αγιοποιούν ως δήθεν ιδικούς τους αγώνες για «πολιτική ελευθερία», « πολιτική αυτοδιάθεση»

Με τους «σοφούς» λόγους του αρθρογράφου της Αυγής, οι επαναστατημένοι Έλληνες δεν επιζητούσαν την Εθνική Ελευθερία, «δηλαδή, τη διαφυγή από μια απροσδιόριστη «σκλαβιά» στην οποία ήταν δήθεν υποδουλωμένη, αλλά την πολιτική αυτοδιάθεση»!!!.

Κάτι δηλαδή όπως οι σημερινοί λαθρομετανάστες, μόνο που ο νέος Κολοκοτρώνης αναζητείται μεταλλαγμένος ..!!!

Ίσως θα πρέπει να αφήσουμε τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον επικαλούμενο και Γέρο της Δημοκρατίας από τους δημοκράτες μας να μιλήσει εκείνος για τους κομμουνιστές ροζ υπερήφανους και σταλινικούς, αφού περί των ιδίων ανθρώπων πρόκειται:

«.....Μέθοδος του Κομμουνισμού είναι η υφαρπαγή όλων των ηθικών και εθνικών συνθημάτων μας..Ήρχισαν απο την υφαρπαγήν του όρου "Λαοκρατία" .Ο όρος αυτός είναι ιδικός μας. Σημαίνει το κράτος του λαού, σημαίνει Δημοκρατίαν.Ημείς αφελώς εστέρξαμε την υπεξαίρειν του όρου και επετρέψαμε την υιοθέτησίν του απο τον κομμουνισμό. Έπειτα επροχώρησε εις την υπεξαίρεσιν του όρου "Δημοκρατία". Και βαθμιαίως νομιμοποιείται εις την χρησιμοποίησιν του ,εις τρόπον ώστε ο όρος "Δημοκρατία", "δημοκρατικός στρατός", "δημοκρατικόν κίνημα" να καταντά να σημαίνει πλέον κομμουνιστικήν κίνησιν.»

..Και εμείς απο έλλειψιν επαρκούς προσοχής εις την ηθικήν και ψυχολογικήν αξίαν των συνθημάτων ενδίδομεν και επιτρέπομεν αυτήν την υπεξαίρεσιν.Και οι κομμουνισταί προχωρούν διεδικούντες τον όρον "Εθνική αντίστασιν". Και στέργομεν επίσης την αποστέρησιν και αυτού του όρου. Δια να φθάσουν εις την διεκδίκησιν κα του Ρήγα Φεραίου και του Μακρυγιάννη και του Κολοκοτρώνη και όλων των ηρώων του εικοσιένα δια να φθάσωμεν τελικώς εις πλήρη απώλειαν όλων των αληθών Λαικών, Εθνικών συνθημάτων μας-, τα οποία θα έχουν οι κομουνισται μεταχειρισθη, δια να τα προδώσουν..Το θέμα ενώ φαίνεται καθαρώς θεωρητικόν, έχει μεγάλην πρακτικήν βαρύτητα δια τον Λαόν αλλά και ειδικώτερον δια την Νεότητα.Θεωρώ δια τούτο καθήκον μου να συστήσω την διεκδίκησιν του συνόλου των συνθημάτων , τα οποία είναι ιδικά μας, εις τρόπον ώστε να απομείνη εις τον κομμουνισμόν, η χρησιμοποίησις εκείνων μόνον των συνθημάτων τα οποία είναι πράγματι ιδικά του και τα οποία ονομάζονται Δικτατορία, Τυραννία και Προδοσία»
"Πολιτικά Θέματα" τόμος τρίτος σελδα 19-20, συνεδριαση της βουλής της 14ης Ιανουαρίου 1948

Είναι θέμα χρόνου να ωριμάσει η αντίληψη και να διαποτιστεί ο Ελληνικός Λαός που σέβεται την Ιστορία του και την διαχρονική Πανανθρώπινη Εξαιρετική Διακεκριμένη Αξία του Ελληνικού Έθνους στον Παγκόσμιο Γίγνεσθαι , ότι τα κομμουνιστικά κόμματα είναι έκνομα, αντεθνικά, αντισυνταγματικά, αντιδημοκρατικά και δεν έχουν θέσει στην Πολιτισμένη Κοινωνία Ελεύθερων Ανθρώπων του όποιου Έθνους.

Ας μην αφήσουμε το σκοτάδι της Ανατολής να σκεπάσει το φως της Δύσεως..

Ιάσων

Μπράβο στο ΚΚΕ! Τα δικά μας και τα δικά σας...

Ότι σάπισε να φύγει απ' τη μέση...
Η υποκριτική και επικίνδυνη στάση τους επιβεβαιώνεται. Δεν είναι μόνο ότι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, το βροντοφωνάζουν κιόλας να τους δώσουμε και τα εύσημα για τη βρομοδουλειά τους.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Από νωρίς το πρωί, δεκάδες εργαζόμενοι(;;;) του κλάδου, με σημαίες του ΠΑΜΕ, συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία της εταιρείας «ULTRA PRINT» (ανήκει στον όμιλο ΑΛΜΑ) απαιτώντας την άμεση επαναπρόσληψη του Χρήστου Ματζώρου. (μέλος του ΚΚΕ)

«Η εργοδοσία σήμερα, αποθρασυνόμενη από την πολιτική η οποία στρώνει το δρόμο σε αυτήν την ασυδοσία προχωρά σε απολύσεις», δήλωσε ο Γιάννης Τόλης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου, (συνδικαλιστής και υπ. Βολευτής του κκε στην Β’ Αθηνών).

Μαζί τους και... συνδικαλιστές από τους άλλους κλάδους που συσπειρώνονται στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Από τις Ομοσπονδίες Φαρμάκου, Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος (ΟΕΚΙΔΕ), το Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας, την Ένωση Λογιστών Αθήνας, το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής.

Για τους άλλους τρεις εργαζόμενους που απολύθηκαν την ίδια μέρα, δεν ενδιαφέρθηκε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργατοπατέρες του ΚΚΕ και της τυπογραφίας.

Λίγη ώρα αργότερα, η εργοδοσία δέχτηκε, να επαναπροσλάβει μόνο τον γραμματέα της Ομοσπονδίας Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου και προέδρου της Πανελλαδικής Ένωσης Λιθογράφων Χρήστο Ματζώρο.

Για τους άλλους έξη (6) εργαζόμενους που απολύθηκαν, τρεις (3) την ίδια μέρα και άλλοι τρεις (3) το προηγούμενο διάστημα ούτε κουβέντα συντρόφια… Τους πετάξατε στον καιάδα… τους πουλήσατε ...

Προφανώς, ζούμε σε μια περίοδο κομματικής συντεχνιακής συνδικαλιστικής απληστίας και Αλητείας . Ο κλάδος είναι πολύ ταλαιπωρημένος για να μπορέσει να διασκεδάσει με την κατάσταση.
Οργίζεται ολοένα και περισσότερο και σύντομα θα το διαπιστώσουν.
Πιο σύντομα από όσο νομίζουν.
Κίνημα Τυπογράφων
από το typografeio