Για πολλούς από τους αριστερούς αλλά κυρίως για πάρα πολλούς εκ των Ελλήνων, οι στιγμές είναι ιστορικές.
Μεταξύ δημοσκοπικής έκρηξης και κατακερματισμού, η Αριστερά εμφανίζεται ανέτοιμη ή απρόθυμη να αναλάβει ιστορικές ευθύνες και κάθε πόλος της επανακαθορίζει τα διακυβεύματά του.
Σοκ έχουν πάθει οι δύστυχοι κομμουνιστές με την απόφαση της κυρά-Αλέκας να επιτεθεί στο Κίνημα της Πατάτας.
Ας πούμε ότι μέλη της Χρυσής Αυγής καταλαμβάνουν ένα υπουργείο. Την ίδια ώρα άλλα μέλη της ακραίας αυτής οργάνωσης κάνουν επίθεση κατά κουκουλοφόρων, με την αστυνομία να κρατιέται σε απόσταση από τα γεγονότα. Τι θα λέγαμε σήμερα; Ότι καταλύθηκε το κράτος, ότι ανέλαβε δράση το παρακράτος και ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία. Αλήθεια, πόσες ανοχές έχει η συνείδησή μας και πόσο παραμορφωτικοί είναι οι φακοί που φοράμε; 
Η ηγεσία του ΚΚΕ ενεργεί ανοικτά και ανενδοίαστα υπέρ του καθεστώτος και εναντίον της έκρηξης της λαϊκής αγανάκτησης: Λειτουργεί σαν κυματοθραύστης της λαϊκής αγανάκτησης, σαν ανάχωμα στο ποτάμι της λαϊκής έκρηξης που έχει κατακλύσει ολόκληρη την Ελλάδα.
Η απρόσμενα μαζική συγκέντρωση των αγανακτισμένων Ελλήνων τους έχει τρομάξει όλους. Πρόκειται ακριβώς γι’ αυτό που φοβάται το σύστημα: Το αυθόρμητο, μη ελεγχόμενο ξέσπασμα του κόσμου, την αυτοοργάνωση του ελληνικού λαού μακριά από κόμματα, εργατοπατέρες και κυβερνητικούς συνδικαλιστές.
Το τελευταίο διάστημα έχει δημιουργηθεί θόρυβος για τις απολύσεις στις επιχειρήσεις του ΚΚΕ – την Τυποεκδοτική και τον 902- και το ΚΚΕ βάλλεται από παντού. Όλοι αυτοί που κατηγορούν το ΚΚΕ για τις απολύσεις δεν έχουν καταλάβει το σκεπτικό του Κόμματος.
Τους τελευταίους μήνες, η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ του KKE έχει απολύσει περίπου 60 εργαζόμενους, προσπαθώντας να ενισχύσει τη θέση της στον αθέμιτο ανταγωνισμό που δημιουργεί στον κλάδο. 
Παρατηρώ με τη γνωστή απορία, ενόψει των δημοτικών εκλογών, τη στάση των πολιτών και των μέσων ενημέρωσης έναντι του ΚΚΕ. Εκτός του ότι το κοινοβουλευτικά μικρό αυτό κόμμα (12 βουλευτές) απολαμβάνει ευρείας δημοσιότητας, ακόμα και κεντροδεξιοί δημοσιογράφοι (ειδικά αυτοί) το αντιμετωπίζουν, όπως δηλώνουν, με «σεβασμό». Γιατί άραγε; Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, δεν σέβεται κανέναν· ούτε καν το ίδιο το πολίτευμα, ούτε καν το σύνταγμα· η άκρα αριστερά, όπως ακριβώς η άκρα δεξιά, περιφρονεί και καθυβρίζει οποιονδήποτε διαφωνεί: γι’ αυτό και υπερηφανεύεται ότι κατεβαίνει «μοναχικά» στις εκλογές, λες και πρόκειται για κατόρθωμα.
Το ΚΚΕ πιστεύει ότι εκπροσωπεί το μοναδικό δίκιο, ότι κατέχει την αναντίρρητη, «αντικειμενική» αλήθεια, όπως την υπαγορεύει ο διαλεκτικός υλισμός (ο οποίος έχει μετουσιωθεί σε θρησκευτικό δόγμα). Κι όμως, καθώς εξηγεί τα φαινόμενα του κόσμου με τα δεδομένα του 19ου αιώνα, το ΚΚΕ δεν ωφελεί κανέναν· αντιθέτως, βλάπτει τα κοινωνικά στρώματα για τα οποία υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Τα παρασύρει, όπως συνηθίζει, σε τυφλές περιπέτειες, σε αδιάλλακτη και ανόητη συμπεριφορά.
Το ΚΚΕ ήταν και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλη απάτη που επηρεάζει πλήθος τίμιων πολιτών: ως κόμμα και ως παρασκηνιακός μηχανισμός άλλων κομμάτων, συνδικάτων, συντεχνιών κτλ. ταλαιπώρησε, δυσφήμισε, δολοφόνησε τα ίδια του τα μέλη· παρασύρθηκε σε εμφύλιο πόλεμο· υποστήριξε ολοκληρωτικά καθεστώτα, διέδωσε ψεύτικες εικόνες και όνειρα στον φτωχό ελληνικό λαό. Και ποτέ, ποτέ, δεν στάθηκε με κριτικό πνεύμα απέναντι σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τα οποία, στην καλύτερη περίπτωση, χαρακτηρίζει, με απαράδεκτη αυταρέσκεια, «λάθη και παραλείψεις».
Κι όμως, μπροστά σ’ αυτό το παραδοσιακά «ηρωικό» και κατά καιρούς εγκληματικό κόμμα –το οποίο για μια στιγμή του χρόνου γοήτευσε (όπως άλλωστε ο φασισμός και ο ναζισμός) μέρος των λεγόμενων «μαζών» καθώς και μέρος των λεγόμενων «διανοουμένων»– όλοι δείχνουν αβρότητα: το ΚΚΕ θεωρείται φορέας αγώνων και θυσιών. Αναμφίβολα, κατά καιρούς, τα πιο φωτισμένα μέλη του και οι συνοδοιπόροι έπαιξαν κεντρικό ρόλο στον συνδικαλισμό και στις εργατικές διεκδικήσεις. Επιμένω στα «πιο φωτισμένα μέλη» και στους «συνοδοιπόρους» προσθέτοντας ότι ανέκαθεν οι αληθινοί επαναστάτες διώκονταν από το ΚΚΕ και υφίσταντο τη γνωστή σοσιαλφασιστική πίεση: όποιος δεν συμφωνούσε με τη βλακώδη ηγεσία, θεωρείτο προδότης, χαφιές και πράκτορας της αντίδρασης. Η ιστορία του ΚΚΕ είναι στιγματισμένη από τις διαπομπεύσεις των καλύτερων στοιχείων του.
Εκτός από τους εργατικούς αγώνες και τις νίκες που ήταν απαραίτητες για να επιζήσει η χώρα και για να προχωρήσει λιγάκι, το ΚΚΕ είναι συνυπεύθυνο για τον εμφύλιο πόλεμο, πλην όμως επειδή ηττήθηκε (ευτυχώς, παρά την τραγωδία 1949-1974) δοξάστηκε. Οι ηττημένοι δεδικαίονται κατά το «οι νεκροί δεδικαίονται». Οι διώξεις που υπέστη δημιούργησαν την αύρα του μάρτυρα. Όμως, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι οι μάρτυρες έχουν μυαλό: οι μάρτυρες είναι απλώς θύματα της αγριότητας των νικητών, που, στην ελληνική περίπτωση ήταν τα κατακάθια της βαλκανικής μοναρχικής δεξιάς.
Η απάτη είναι πολλαπλή:
Με τη ψήφιση του δολοφονικού νόμου και τη συνέχιση του αγώνα των φορτηγατζήδων φεύγουμε από την «κλίμακα» της διαπραγμάτευσης και περνάμε σε άλλη αγωνιστική «κλίμακα»: Στην κατάργηση του νόμου, δηλαδή στην αγωνιστική, λαϊκή πτώση της κυβέρνησης.
Ο κομμουνισμός έχει θεωρηθεί νεκρός πολλές φορές, μέσα στις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα όμως είναι τελεσίδικο. Ο κομμουνισμός πέθανε για τα καλά.
Αναλογιστείτε την απάντηση που έδωσε κάποιος γνώστης, στο ερώτημα για το αν το κουβανικό μοντέλο θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο σε άλλες χώρες. «Το κουβανικό μοντέλο δεν λειτουργεί ούτε για εμάς πλέον…». Η απάντηση αυτή θα δημιουργούσε μεγάλο πρόβλημα σε αυτόν που την διατύπωσε, αν δεν ήταν ο ίδιος ο Fidel Castro.
Μπορεί να υπάρχουν αρκετοί ακόμη θαυμαστές του κουβανικού κομμουνισμού σε μερικά πανεπιστήμια, δύσκολα όμως θα βρεις κάποιους στην ίδια την Αβάνα. Πρόσφατα, το καθεστώς ανακοίνωσε πως θα απολύσει 500.000 υπαλλήλους από το δημόσιο τομέα, ένα 84% δηλαδή του συνολικού εργατικού δυναμικού. Ο Raul Castro μάλιστα δήλωσε πως: «πρέπει επιτέλους να σβήσουμε την άποψη ότι η Κούβα είναι το μόνο κράτος στο κόσμο όπου μπορεί κάποιος να ζει χωρίς να εργάζεται».
Ως δήλωση, είναι... άδικη. Πολλοί Κουβανοί δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται σκληρά …στη μαύρη αγορά. Και αυτό είναι σχεδόν υποχρεωτικό, αν αναλογιστούμε ότι ο μέσος Κουβανός κερδίζει μόλις $20 το μήνα. Ελάχιστα δηλαδή, ακόμη και αν η στέγαση, η υγειονομική περίθαλψη και η τροφή είναι όλα δωρεάν. Βέβαια τα δωρεάν προϊόντα δύσκολα τα βρίσκει κανείς. Οι ελλείψεις τροφίμων είναι συχνό φαινόμενο, οι κατοικίες λιγοστεύουν, και οι ασθενείς στα νοσοκομεία θα πρέπει να φέρνουν τα δικά τους σεντόνια, τρόφιμα, και πολλές φορές ακόμη και το ιατρικό υλικό.
Επί ένα μεγάλο διάστημα, η Κούβα απολάμβανε τη γενναία υποστήριξη της ΕΣΣΔ. Όταν όμως κατέρρευσε ο σοβιετικός κομμουνισμός, οι Κουβανοί κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις αδυναμίες τους από μόνοι τους.
Οι θαυμαστές του Κάστρο επικεντρώνονται συνήθως στην επιτυχία του στο να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό και να βελτιώσει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ακόμη όμως και εδώ, η πρόοδος δεν ήταν εντυπωσιακή. Ο Roger Noriega, ερευνητής του συντηρητικού American Enterprise Institute της Ουάσιγκτον, σημειώνει πως πριν την έλευση του κομμουνισμού, η Κούβα «ήταν μια από τις πιο εύπορες και ισότιμες κοινωνίες της αμερικανικής ηπείρου». Ο συνάδελφός του Nicholas Eberstadt έχει καταγράψει πως η Κούβα πριν από τον Κάστρο, είχε υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, και προσδόκιμο όριο ζωής που ξεπερνούσε κατά πολύ αυτά της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, και της Ελλάδας. Αντί να επιταχύνει την ανάπτυξη, ο Κάστρο την επιβράδυνε. Το 1980, οι συνθήκες ζωής στη Χιλή ήταν δυο φορές καλύτερες από ότι στη Κούβα. Χάρη στις μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς, που εφαρμόστηκαν στη Χιλή αλλά όχι στη Κούβα, το μέσο ετήσιο εισόδημα των Χιλιανών σήμερα, είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερο του αντίστοιχου κουβανικού.
Το κουβανικό καθεστώς προτιμάει να ρίχνει το φταίξιμο για όλα τα προβλήματα στους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές που έχουν επιβάλλει εδώ και δεκαετίες ένα οικονομικό εμπάργκο εναντίον της χώρας. Στη πραγματικότητα, ο αντίκτυπος του εμπάργκο στην κουβανική οικονομία είναι μέτριος, εφόσον η Κούβα συναλλάσσεται ελεύθερα με τον υπόλοιπο κόσμο. Πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι ένα εμπάργκο στο οποίο συμμετέχουν μόνο οι ΗΠΑ;
Οι Κουβανοί έχουν αναγκαστεί να παραιτηθούν από τις πολιτικές τους ελευθερίες, προκειμένου να απολαύσουν τα λιγοστά οικονομικά τους οφέλη. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «Η Κούβα είναι το μόνο κράτος στη λατινική Αμερική που διώκει κάθε μορφή πολιτικής αντίθεσης».
Το τελευταίο εργαλείο κατάπνιξης της πολιτικής αντίθεσης, είναι ένας νόμος που επιτρέπει τη σύλληψη ατόμων που επιδεικνύουν «επικίνδυνες», «μη σοσιαλιστικές» τάσεις, ακόμη και πριν διαπράξουν κάποιο αδίκημα. Πρόκειται για τον πιο «Οργουελιανό» νόμο του καθεστώτος, που αντανακλά την καταπιεστική άποψη της κυβέρνησης, η οποία θεωρεί όποιον διαφωνεί μαζί της ως απειλή που πρέπει να τιμωρηθεί.
Ακόμη όμως και οι οικονομικές αποτυχίες, ή η πολιτική τυραννία, δεν στάθηκαν αρκετά ώστε να στερήσουν τον Κάστρο από τους θαυμαστές του στη Δύση. Το 2000, στη διάρκεια επίσκεψής του στην Αβάνα, ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Kofi Annan δήλωσε πως «Το καθεστώς του Κάστρο αποτελεί ένα υπόδειγμα, από το οποίο όλοι μας μπορούμε να πάρουμε μαθήματα».
Ο υπαρχηγός του, Che Guevara, έχει καταστεί ρομαντικό είδωλο. Ο σκηνοθέτης Oliver Stone είχε πει κάποτε για τον Φιντέλ: «Αισθάνομαι δέος από την ικανότητα του να επιβιώνει και να διατηρεί μια ισχυρή ηθική παρουσία».
Οι Κουβανοί έχουν διαφορετική γνώμη. Περίπου ενάμιση εκατομμύρια από αυτούς διέφυγαν από το νησί, από τότε που ανέλαβε ο Κάστρο, πολλοί με κίνδυνο της ζωής τους. Και η κυβέρνηση δεν αφήνει στο λαό να αποφασίσει αν θα πρέπει να παραμείνει ή όχι στην εξουσία. Αυτή είναι η σκληρή μοίρα των σύγχρονων Κουβανών. Ο κομμουνισμός πέθανε, αλλά αυτοί παραμένουν αλυσοδεμένοι στο πτώμα του.
από το antinews
Πως "μαγείρεψαν" στην Τυποεκδοτική τα οικονομικά αποτελέσματα για να δικαιολογήσουν τις αντεργατικές τους μεθοδεύσεις και τις απολύσεις, για να μην ξεσηκωθούν οι αγωνιστές των Ταξικών Δυνάμεων και η κομματική βάση.
Το παρακάτω απόσπασμα είναι από την Ετήσια Οικονομική Έκθεση για την περίοδο από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2009 της ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ σελίδα 7 Κατά την υπ’ αριθ. 621/18.12.2009 συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας αποφασίστηκε παμψηφεί και ομοφώνως: χορήγησης εκπτώσεως στα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών εκτύπωσης προς την εταιρεία «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ».
β) Η χορήγηση από την 1/12/2009 έκπτωσης σε ποσοστό 99% επί των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών εκτύπωσης που εκδίδονται προς την εταιρεία «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ».
Διευκρινίζεται ότι η επιβάρυνση των μικτών αποτελεσμάτων της Εταιρείας από την ανωτέρω έκπτωση υπολογίζεται, κατά μέσο όρο, στο ποσό των 60.000,00 € μηνιαίως.
Ένας απλός πολλαπλασιασμός μπορεί να δείξει την πραγματικότητα για τους ισολογισμούς και τα μαγειρέματα τον κομματικών λογιστηρίων: 60.000X12/μήνες=720.000 ευρώ/έτος. Με αυτόν τον... απλό τρόπου επιβαρύνουν με έξοδα τον προϋπολογισμό της τυποεκδοτικής εις βάρος των εργαζομένων.
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ Α.Ε. σελίδα 9 Πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών 726.980,75 ευρώ. Σύνολο:720,000+726,980,75=1.446.980,75. ευρώ
Μάταιος ο κόπος, κάλπικη η προσπάθειά τους. Το σάπιο κομματικό σύστημα που υπερασπίζουν απειλεί να σαπίσει τα πάντα γύρω του για να επεκταθεί αυτό. Είναι όρος για την επιβίωση των κόκκινων καπιταλιστών η εξαθλίωση - καταστροφή μεγάλων μαζών εργατικής δύναμης.
Συνάδελφοι, απολυμένοι της τυποεκδοτικής, μην περιμένετε να σας λυπηθούν και να καταλάβουν τον πόνο σας, μην τους φοβάστε. Ξέρουν ότι αγανακτείτε και θυμώνετε, αλλά αυτό δεν τους φοβίζει. Υπολογίζουν ότι θα μείνετε μέχρι εκεί και ότι θα πιστέψετε τη μεγάλη απάτη τους, ότι είναι μονόδρομος να πληρώνετε εσείς τις συνέπειες της κρίσης και τα ελλείμματα που δημιούργησαν στο κομματικό τυπογραφείο. Ο καπιταλισμός είναι εχθρός των εργαζομένων από όπου και να προέρχεται.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου Γιάννης Τόλης και της Πανελλαδικής Ένωσης Λιθογράφων Μισθωτών Γραφικών Τεχνών Τύπου και Συναφών Επαγγελμάτων Χρήστος Ματζώρος να σταματήσουν να κρύβονται και να δώσουν μια απάντηση τώρα.
Το σωματείο των εργαζομένων στην Τυποεκδοτική γιατί δεν παίρνει θέση για τις απολύσεις;;; Αντιπροσωπεύει τους εργαζόμενους ή την κομματική εργοδοσία;;;
Κίνημα Τυπογράφων
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
από το typografeio
Η Παπαρήγα μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ πως για τις απολύσεις στην Τυποεκδοτική φταίει το καπιταλιστικό σύστημα και οι συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργεί η αγορά! Το πόσο δούλεμα τρώμε δε λέγεται.
Μου θυμίζει την κάθε θρησκεία που προσαρμόζει τα δεδομένα στις ανάγκες των καιρών και όπου δεν μπορεί...απλά τα προσπερνά χωρίς να τα ψέγει.
από το Επίκαιρο
Οι απολύσεις στη Τυποεκδοτική ξεκίνησαν από τα τέλη Ιουλίου.
Απολύθηκαν περίπου 20 εργαζόμενοι ως πρώτη δόση τον Ιούλη.
Θα απολύονται 20 εργαζόμενοι το μήνα μέχρι και τον Οκτώβρη.
Οι αποζημιώσεις δίνονται κανονικά. Απολύονται και μέλη και μη μέλη του κόμματος καθώς και οικονομικοί και πολιτικοί μετανάστες.
Η Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου και η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων
Γιατί δεν βγάζει ανακοίνωση;
Γιατί δεν πάνε με το ΠΑΜΕ να... διαμαρτυρηθούν έξω από την Τυποεκδοτική; (όπως κάνουν σε όσες επιχειρήσεις απολύουν εργαζόμενους)
Η διοίκηση της Ομοσπονδίας και της Πανελλαδικής Ένωσης Λιθογράφων να καταγγέλλει στους εργαζόμενους του κλάδου στο Χαρτί και τον Τύπο την διοίκηση της Τυποεκδοτικής, «που για μια ακόμα φορά τώρα πιο προκλητικά και ξετσίπωτα, ξεπούλησε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, απολύοντας εργαζόμενους».
Κίνημα Τυπογράφων
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
από το typografeio
Ο πρωθυπουργός στη Βουλή, αντεπιτιθέμενος στις βολές της Αλέκας Παπαρήγα, για τις «αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις» στο Ασφαλιστικό «Δεν θα γκρεμίσετε τον καπιταλισμό γκρεμίζοντας την Ελλάδα».
«Σήμερα είναι η δική σας ώρα να απολογηθείτε» ανέφερε ο κος Παπανδρέου. «Θεωρείτε πως πράξεις δικές σας, των συνδικαλιστών σας, ή φοιτητών που υποδύονται συνδικαλιστές, πως συμβάλλουν στην ευρωστία των ταμείων ή τη μείωση της ανεργίας;
Όταν στελέχη σας δημοσίως αρνούνται την τήρηση του Συντάγματος και των αποφάσεων των δικαστηρίων, δηλαδή να παίρνει ο καθένας τον νόμο στα χέρια του, το θεωρείτε προοδευτικό; Προβάλλουν την πατρίδα οι πράξεις αυτές, ή μήπως αφαιρείτε με την συμπεριφορά σας εθνικό εισόδημα από τη χώρα, θέτοντας σε κίνδυνο και τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας;»
«Ποιος αποτρέπει τον... τουρισμό και τους τουρίστες να έρχονται στην πατρίδα μας, κρουαζιέρας που φέρνει συνάλλαγμα εισφορές στα ταμεία, με την δημιουργία μικρομεσαίων επιχειρήσεων; Εσείς!» ανέφερε ο πρωθυπουργός. «Πόσο κοστίζει σε θέσεις εργασίας ο με κάθε τρόπο και μέσο, αποκλεισμός των λιμανιών; Για τα νησιά, τουριστικές επιχειρήσεις, συγκοινωνίες; Μία μόνο από τις εταιρείες με κρουαζιερόπλοια θα έφερνε το 2011 47.000 επιβάτες, δρομολογώντας δύο ακόμα πλοία. Θα άφηναν χρήματα σε ελληνικά εστιατόρια, ελληνικά ξενοδοχεία, ελληνικές επιχειρήσεις. Με όσα γίνονται στα λιμάνια, οι περισσότερες εταιρείες σκέφτονται τον αποκλεισμό της Ελλάδας το 2011 και 2012. Από αυτήν την εταιρεία μόνον, χάνουμε 4 εκ. ευρώ και κινδυνεύουμε να χάσουμε 14 εκ. το 2011. Σε 77 από τα 450 ξενοδοχεία της Αττικής, οι ακυρωμένες νύχτες είναι 40.000 μετά από τα επεισόδια απ' τον Απρίλιο και τις σκηνές απ' τα λιμάνια μας. Πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να βρουν δουλειά στο μεταξύ; Από πού θα βρουν δουλειές; Θα βρουν ελεημοσύνη απ' το ΔΝΤ;»
«Δεν καταδικάζετε τον καπιταλισμό, αλλά κομμάτι του ελληνικού λαού με απαράδεκτες εικόνες που κάνουν το γύρο της υφηλίου» τόνισε ο κος Παπανδρέου.
από την Καθημερινή
Σχόλιο: Καλό θα είναι να τα ακούνε και στην Ρηγίλλης οι «δεξιοί»... 
Τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ήδη συμπληρωθεί 17 ημέρες από την πειρατική κατάληψη των ιταλικής ιδιοκτησίας πλοίων «Ro Ρax Ι» και «Ro Ρax ΙΙ» της Αdriatic Lines στο λιμάνι της Κορίνθου, που συνεχίζεται.
Δεν θα ασχοληθούμε ούτε θα σχολιάσουμε τα αστεία ανύπαρκτα ή μη αιτήματα των καταληψιών, αφού τα πλοία τους, που έχουν υψωμένη τη σημαία της Βρετανίας, είναι επανδρωμένα με βάση τις κείμενες διατάξεις και υπάρχει ήδη μια δικαστική απόφαση που καλεί την κυβέρνηση να απομακρύνει τους καταληψίες – πειρατές της στεριάς.
Στην πρωτοφανή... συμπεριφορά - υπόδειξη της Ελληνικής κυβέρνησης, που ταυτίζεται με την πειθήνια στάσι του μεταπολιτευτικού κράτους , απέναντι στο σταλινικό ΚΚΕ και τους αποθρασυνθέντας πραιτοριανούς του, να συμμετέχουν σε διάλογο που πρότεινε το ΥΠΟΙΑΝ , όπως ζήτησε ο γενικός γραμματέας Ναυτιλιακής Πολιτικής κ. Γιώργος Βλάχος, η απάντηση του Ιταλού ιδιοκτήτη στο «Βήμα» κ. Μάρκο Αλμπέρτι ήταν απόλυτα χαρακτηριστική της ελλαδικής νοητικής δυσκοιλιότητας: «Δεν πρόκειται να πάω σε καμιά συνάντηση στην οποία το μόνο που θα συζητήσουμε είναι το πώς, το πότε και το πού θα μου επιβάλλει η ΠΝΟ τις απαιτήσεις της με τη συνδρομή και τη βοήθεια του ελληνικού κράτους».
Χθες 23/06/2010, από το πρωί εκατοντάδες επιβάτες, που είχαν προγραμματίσει ατυχώς αυτή την ημέρα την μετακίνησή τους για καλοκαιρινές διακοπές αποκλείσθηκαν σαδιστικά στο λιμάνι του Πειραιά. Παιδιά γυναίκες ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι με τις οικογένειες τους, με τα χίλια ζόρια αδειούχοι αυτές τις δύσκολες εποχές, που περίμεναν πως και πώς να δραπετεύσουν για λίγες ημέρες από την απαισιόδοξη και κουραστική ψυχοφθόρα καθημερινή βαλτωμένη ζωή μας, παραδόθηκαν όμηροι της τρομοκρατικής βίας του ΚΚΕ.
Οι έκνομοι μισθοφόροι βίας εξοπλισμένοι με πειστικά παλούκια μεγαλύτερα του μέτρου και διατομής 5χ5 τετραγωνικών εκατοστών εξὀχως κατάλληλα για οικοδομικές εργασίες ξυλοκόπου, παραποιημένα σε ιστούς της γνωστής μισητής σημαιούλας του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ, ατάραχοι ως ψυχοπαθείς σε προχωρημένο στάδιο από διανοητική σύγχυσις και εσωτερική αντίφαση, τελικώς δεν επέτρεψαν τον απόπλου 19 πλοίων. Ταπεινοί προστάτες τους, το ίδιο το ψοφοδεές Ελλαδικό κράτος, που πασχίζει να αποδείξει πόσο σέβεται την Δημοκρατία σ'αυτούς που την καταργούν.
Δύο εισαγγελείς και το λιμενικό σώμα ήταν αρκετοί για να παρακολουθούν αδιάλειπτα την σαδιστική ταλαιπωρία,την ανήμπορη αγανάκτηση τον αδικαίωτο θυμό, την ύβρι του δικαίου απλών Ελλήνων πολιτών χωρίς να κάνουν το παραμικρό.
Έτσι ενώ ήταν γνωστόν τοις πάσι ότι από τα 14 σωματεία της ΠΝΟ μόνο δυο (τα ΠΕΜΕΝ, Στέφενσων που ουσιαστικά είναι δυο σφραγίδες, άλλως ας μας πουν πόσοι ψηφίζουν και πόσοι είναι τα πραγματικά μέλη ταμειακός εν τάξει, όπως απαιτεί ο νόμος) καθοδηγούμενα από το ΚΚΕ αποφάσισαν μονομερώς την απεργία, την όποια επέβαλλαν βιαίως οι παλουκοφόροι της μητρικής του ΠΑΜΕ ήγουν το ΚΚΕ... Η «υπεύθυνη» πολιτεία, δηλαδή τα συναρμόδια Υπουργεία ( με τα γλαφυρά, γελωτοποιά ονόματα) Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας και Προστασίας του Πολίτη, δια πολλοστή φορά αγνόησαν την απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιώς που έκρινε την «απεργία» παράνομη. Ενώ η «κυβέρνηση» δια του εκπροσώπου της αρκέσθηκε στην καταγγελία της στάσεως των απεργών, σα να μην είναι κυβέρνηση αλλά ένας απλός πολίτης που προβαίνει σε διαπιστώσεις, αντί της επιβολής της νομιμότητος
Εξ ίσου θεατρική, υποκριτική , λαϊκιστική και διαζευγμένη με την πραγματικότητα η «δεξιά» ΝΔ...«Οι αποσπασματικές και δίχως προετοιμασία κινήσεις, καθώς και το επιπόλαιο και γεμάτο στρεβλώσεις προτεινόμενο σχέδιο νόμου για το ''καμποτάζ'' οδήγησαν στην απεργία στο λιμάνι του Πειραιά» δἠλωσαν ανερυθρίαστοι οι τομεάρχες Ναυτιλίας και Τουρισμού της ΝΔ. Βλέπετε δεν υπέπεσε στην αντίληψή τους, ότι η απεργία κρίθηκε παράνομη, ούτε ότι ήταν τα δυο ανύπαρκτα χωρίς μέλη σωματεία από τα 14 της ΠΝΟ που «ψήφισαν» απεργία και βεβαίως οι Σύντροφοι του ΠΑΜΕ που απέκλεισαν το λιμάνι.
Όμως, πώς αλλιώς θα μπορούσε ποτέ να είχε συμβεί... Αφού όπως δήλωσε η κυβερνήση του πεζοδρομίου, η εκλεγμένη της μειοψηφίας της βίας , η ντροπαλή νοσταλγός του σταλινισμού, το απαύγασμα της δημοκρατίας η Κα Παπαρήγα... «Ήταν γνωστή η απόφαση των ναυτεργατών να μην επιτρέψουν τον απόπλου των πλοίων και να μην πειθαρχήσουν στην απόφαση του δικαστηρίου». Τόσο απλό. Ενώ για την ταλαιπωρία των επιβατών επέρριψε ευθύνες στις ακτοπλοϊκές εταιρείες..
Ειλικρινά απορούμε και... όπως γράφει ο Θουκυδίδης, ας επαναλάβουμε ότι: «ουκ ίσμεν όπως τάδε τριών των μεγίστων ξυμφορών απήλλακται, αξυνεσίας ή μαλακίας ή αμελείας.»...
Historiae : Book 1, chapter 122, section 4, line 1
ΙΑΣΩΝ
Διαβάζουμε και συμφωνούμε με την άποψη της Παραπολιτικής:
Εφαρμόστε τους νόμους
Στους καταπέλτες των πλοίων στο λιμάνι του Πειραιά βρίσκονται από το πρωί της Τετάρτης μέλη του ΠΑΜΕ με στόχο να εμποδίσουν τον απόπλου των πλοίων, σε ένδειξη συμπαράστασης της 24ωρης απεργίας που κήρυξαν η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) και η «Στέφενσον» και η οποία κρίθηκε παράνομη από το Πρωτοδικείο Πειραιά.
Όταν 100 αναρχικοί ή Χρυσαυγίτες προχωρούν σε ανάλογες ενέργειες, τους πνίγουμε στα δακρυγόνα και διανυκτερεύουν στη ΓΑΔΑ. Γιατί οι κόκκινοι φασίστες απολαμβάνουν μια διαφορετική αντιμετώπιση;
Οι νόμοι του κράτους και οι αποφάσεις του δικαστηρίου οφείλουν να εφαρμόζονται έναντι όλων και με οποιοδήποτε κόστος. Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι έρμαιο των θλιβερών νοσταλγών του Σταλινισμού.
Η χθεσινή κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στο λιμάνι του Πειραιά μου έχει γεννήσει μία απορία: Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ πολεμούν τις αποφάσεις της κυβέρνησης ή τον τουρισμό; Γιατί έχουν μπει σε ένα παιχνίδι δύναμης με φόντο τον τουρισμό;
Μπορεί τα μέτρα να είναι σκληρά, μπορεί να μας πλήττουν όλους και να προσπαθούμε να δούμε τι θα κάνουμε, όμως αυτός δεν είναι λόγος να καταστρέφουμε τις ελπίδες μας. Μην κρυβόμαστε, λανθασμένες επιλογές (επιχειρηματικές - πολιτικές - οικονομικές) έχουν καταστρέψει κάθε πιθανότητα ανάπτυξης στην βιομηχανία και τα αγροτικά. Το μόνο που μας έχει μείνει είναι ο τουρισμός και πρέπει να τον διαφυλάξουμε με νύχια και με δόντια.
Το δικαίωμα στην απεργία, όπως και οποιοδήποτε άλλο κεκτημένο δικαίωμα, έχει αξία μόνο αν του δίνουμε αξία. Στην Ελλάδα, ορισμένοι έχουν παρεξηγήσει τα δικαιώματα και με τις πράξεις τους τα καταστρέφουν αντί να τα διαφυλάττουν.
Κανείς δεν διαφωνεί ότι τα... μέτρα είναι σκληρά. Ακόμα και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ έχουν ξεσηκωθεί και συγκρούονται ευθέως με την κυβέρνηση. Τι είναι αυτό που κάνει τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ να καταπατούν τα δικαιώματα των άλλων πολιτών (τους οποίους επίσης επηρεάζουν τα μέτρα) και να παρανομούν;
Χθες, με το "έτσι θέλω", δύο σωματεία της ΠΝΟ (από τα 14) αποφάσισαν να κλείσουν το λιμάνι και να καταπατήσουν το δικαίωμα των συμπολιτών τους για ελεύθερες μετακινήσεις. Πάνω στα πλοία την κατάληψη την έκαναν ορισμένοι -ελάχιστοι- ναυτικοί και πολλοί φοιτητές, για να ενισχύσουν την εικόνα που θα μεταδώσουν τα ΜΜ"Ε".
Ακόμα και αν δεχθούμε ότι αυτά τα δύο σωματεία διακρίνουν σοβαρούς λόγους απεργίας -έναντι των υπολοίπων 12-, αυτό δεν είναι λόγος για να καταστρέφουν την τουριστική εικόνα της χώρας και τις ανάγκες της κοινωνίας για μετακινήσεις.
Αν ήθελαν πραγματικά να πιέσουν την κυβέρνηση και τους πλοιοκτήτες, υπήρχαν και άλλοι τρόποι. Π.χ. θα μπορούσαν να αποκλείσουν τα γραφεία των εταιριών που εργάζονται ή θα μπορούσαν να έκλειναν τα κυλικεία των πλοίων (τεράστιο ποσό εσόδων των εταιριών είναι από τις πωλήσεις στα κυλικεία) ή ακόμα και να "παρακρατούσαν" τις εισπράξεις των κυλικείων μέχρι να βρεθεί λύση.
Σε ηπιότερη μορφή κινητοποιήσεων, θα μπορούσαν να είναι στις εισόδους των πλοίων, χωρίς να εμποδίζουν την επιβίβαση - αποβίβαση και να μοιράζουν φυλλάδια (μεταφρασμένα και σε άλλες γλώσσες) λέγοντας ότι: "Εμείς οι ναυτικοί δουλεύουμε για να απολαμβάνετε ασφαλή ταξίδια και δεν απεργούμε σεβόμενοι το δικαίωμα σας... μπλα μπλα μπλα... Τα αιτήματά μας είναι.... μπλα μπλα μπλα... Σας ζητάμε να μας στηρίξετε αν θέλετε και να υπογράψετε στο βιβλίο που είναι στην ρεσεψιόν... μπλα μπλα μπλα..."
Βέβαια, με αυτές τις μορφές κινητοποίησης, δεν θα είχαν πιθανότητα να "ακουστούν" πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Στην "τηλεοπτική δημοκρατία" βλέπετε, μείζον θέμα είναι το πρώτο και τα υπόλοιπα είναι απλά συζήτηση για να περάσει η ώρα.
Όμως είτε με την σημερινή αντίδραση, είτε με ηπιότερη, δεν νομίζω ότι θα λυθεί κάποιο πρόβλημά τους. Με μία διαφορά: Σήμερα έχασαν την κοινή γνώμη από δίπλα τους και την έβαλαν απέναντι...
Και κάπως έτσι φτάνουμε σε αυτό που ανέφερα πριν: την χρήση των δικαιωμάτων μας! Οι συνδικαλιστές θέλουν απλά να φωνάζουν, να γκρινιάζουν, να ξεσηκώνουν γιατί αυτό τους δίνει λόγο ύπαρξης και δύναμη για να πλησιάσουν στον στόχο τους που είναι μία έδρα στην Βουλή.
Κανένα συνδικαλιστικό όργανο δεν συμμετέχει και δεν θέλει να υπάρχει διάλογος για λύση των προβλημάτων. Όμως οι πολίτες-εργαζόμενοι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υποστηρίζουμε τις προσωπικές και πολιτικές φιλοδοξίες των συνδικαλιστών.
Καλούμαστε να διαφυλάξουμε τα δικαιώματά μας από την "χούντα" των συνδικαλιστών. Μία "χούντα" που στην σημερινή κατάσταση έχει μετακινηθεί από την άκρα δεξιά στην άκρα αριστερά. Μία "χούντα" που λέει ότι αγωνίζεται για τα εργασιακά μας δικαιώματα, προσπαθώντας να παγιώσει την παρουσία της μέσω της καταστροφής.
Πραγματικά σέβομαι την άποψη οποιουδήποτε συνδικαλιστή, από οποιοδήποτε πολιτικό χώρο. Επίσης, είμαι έτοιμος να δεχτώ την θέλησή του να υποστηρίξει τα δικαιώματα όλων των εργατών. Αρκεί και εκείνος να σέβεται τους νόμους και την κοινή λογική της δημοκρατίας που μοιραζόμαστε. Αρκεί να με αντιμετωπίζει ως ίσο προς αυτόν πολίτη και να μου αναγνωρίζει το δικαίωμα να έχω διαφορετική άποψη. Η πάγια τακτική του ΠΑΜΕ στις διαφορετικές απόψεις, είναι "είστε ζώα, δεν καταλαβαίνετε"...
Στην δημοκρατία μας, πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Πρέπει επίσης να σεβόμαστε την κοινή λογική και να πράττουμε για το συμφέρον της χώρας μας. Όταν οι πολιτικοί κάνουν λάθη, δεν θα λυθεί τίποτα αν αρχίσουν και οι πολίτες να κάνουν λάθη.
Πάνω από όλα, πρέπει να σεβόμαστε την θέση του καθενός... Δεν μπορεί το 7% (του ΚΚΕ) να διεκδικεί το αλάθητο από το υπόλοιπο 93%, που δεν υποστήριζε την σημερινή απεργία... Με τις πράξεις του, το ΚΚΕ δεν προσπαθεί να μεγαλώσει το ποσοστό του στην κοινωνία, αλλά να διατηρήσει αυτό που έχει...
Και έρχεται η απορία: Μήπως το ΚΚΕ σημαίνει: Κάνουμε Καταστροφές Ελεύθερα;
από τον Γιώργο Φακίτσα
Η νέα συντονισμένη επίθεση από τους εντεταλμένους, για να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι του κλάδου σε όφελος του μονοπωλίου της ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗΣ του ΚΚΕ, αναδεικνύει ακόμα περισσότερο την ύπαρξη και τον ρόλο των κομματικών συνδικαλιστών Τόλη και Ματζώρο. Το Κίνημα Τυπογράφων καλεί τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τα μικρά και μεσαία τυπογραφεία, σε ακόμα πιο μαζική, οργανωμένη δράση για την απόκρουση της ολομέτωπης επίθεσης που δέχεται η τυπογραφία από τα κομματόσκυλα και τα τσιράκια τους. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πέρα από αυτήν της ταξικής πάλης.
Ο κόσμος της δουλειάς έχει... πια αρκετή εμπειρία. Η ένταση του αγώνα με όρους που ο ίδιος ο κλάδος οργανωμένος στο δικό του κίνημα θα επιλέγει κάθε φορά, είναι η εγγύηση ότι τα σχέδια λεηλασίας της τυπογραφίας από το ΚΚΕ και την ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ μπορούν να μείνουν στα χαρτιά. Χωρίς αυταπάτες ότι το θεριό θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια.
Χωρίς αυταπάτες και για όσους - που επειδή θέλουν να διατηρηθεί η ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ιδιοκτησία - εμφανίζονται ως τιμητές για να φανεί δίκαιος ο καπιταλισμός της αριστερής μπουρζουαζίας. Το δίκιο και ο ελεύθερος ανταγωνισμός στον κλάδο δεν μπορούν να εφαρμοστούν όσο υπάρχουν στη μέση οι κόκκινοι καπιταλιστές και η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ τους.
Για την ανατροπή τους συγκεντρώνουμε δυνάμεις.
Κίνημα Τυπογράφων
Δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και πάλης
από το typografeio
Ταυτόχρονα μηνύματα αλληλεγγύης στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο του ΚΚΕ και στους αγώνες που αναπτύσσει το Κόμμα και το Ταξικό Εργατικό Κίνημα στην Ελλάδα έστειλαν τα παρακάτω 48 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα.
Εμείς γνωρίζαμε ότι η κ.Παπαρήγα είναι επικεφαλής ενός εθνικοσοσιαλιστικού μορφώματος που μάλιστα προειδοποιεί και την κυβέρνηση για τους ιμπεριαλιστικούς σκοπούς της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ.
Δεν γνωρίζαμε ότι αναγνωρίζει την ΠΓΔΜ ως "Μακεδονία".
Λογικά πάντως, πρόκειται για προβοκάτσια.
Το Κόμμα είναι αθώο.
από την Παραπολιτική
Η απόρριψη της "παλαιάς" ρομαντικής αισθητικής, γλωσσικής και πολιτιστικής, είναι κάτι που ανέκαθεν χαρακτήριζε την Άκρα Αριστερά. Ένα από τα διαχρονικά θύματα της απόρριψης αυτής αποτέλεσε και το μνημείο της Ακρόπολης. Η στάση του κομμουνισμού έναντι των πολιτιστικών επιτευγμάτων της Ανθρωπότητος που έγιναν από "δεσποτικά" η "αστικά" καθεστώτα ήταν ανέκαθεν από αμφίσημη έως εχθρική. Τα επιτεύγματα της Κινέζικης "πολιτιστικής επανάστασης" είναι σχετικά πρόσφατα και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεων.
Έτσι λοιπόν στο φύλλο του "Ριζοσπάστη" το 1936 (το παραθέτουμε δίπλα) διαβάζουμε: "Λαοκρατίας στην Ελλάδα όπου θα λείψει, θα ξεριζωθεί με καυτό σίδερο κάθε εκμεταλλευτής ντόπιος είτε ξένος, κάθε εκμετάλλευση και όπου ο εργαζόμενος Ελληνικός λαός, οι κομμουνιστές πιστεύουν και διακηρρύτουν ότι για τελικό σκοπό έχουν την δημιουργία της Σοβιετικής Εργατουαγροτικής λέφτερο αφεντικό στον τόπο του και στον κόπο του δίχως βδέλλες και παράσιτα θ΄ αφιερώσει όλη την εργατικότητα και εξυπνάδα του και τις μεγάλες ικανότητες του για να δημιουργήσει μια λέφτερη, χαρούμενη και ευτυχισμένη σοσιαλιστική ζωή. Όλες οι καταχτήσεις της Ανθρωπότητος θα μπουν στην διάθεση του Λαού, που λέφτερα θα καταχτά τις κορυφές τις επιστήμης. Τότε ο Παρθενώνας θα βρεθεί στα πόδια των εργαζομένων!"
Μεταφερόμαστε τώρα... στα "Δεκεμβριανά". Το μνημείο της Ακρόπολης βρέθηκε υπό τον έλεγχο των "Κυβερνητικών" και των Άγγλων που το χρησιμοποίησαν για στρατιωτικούς σκοπούς εγκαθιστώντας στρατιωτικό απόσπασμα αλλά και όλμους που έριχναν κατά των θέσεων των κομμουνιστών. Καθώς οι κομμουνιστικές θέσεις βρίσκονταν σε δυσχέρεια το πολιτικό γραφείο της Κ. Ε. του ΚΚΕ εξουσιοδότησε ομόφωνα τον πρόεδρο της ΚΟΕ Μπαρτζώκα να βομβαρδίσει τον βράχο της Ακρόπολης. Την διαταγή αυτή έλαβε ο εκπαιδευτικός στο επάγγελμα Γιάννης Λογοθέτης που αρνήθηκε να την εκτελέσει. Για την διαταγή αυτή το ΚΚΕ κατηγορήθηκε από τα υπόλοιπα κόμματα και εφημερίδες. Οι σχετικές απαντήσεις του ΚΚΕ ποτέ δεν ήταν κατηγορηματικές....
Τον Δεκέμβριο του 2008 μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου φοιτητές ανέβηκαν στην Ακρόπολη και ανήρτησαν σεντόνι που διαφήμιζε επερχόμενη διαδήλωση τους στα γεγονότα που έχουν μείνει γνωστά με την ονομασία "σύγχρονα Δεκεμβριανά".
Στις 5 Μαΐου 2010, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ κατέλαβαν τον βράχο της Ακρόπολης αναρτώντας ένα σεντόνι με ανορθόγραφο ξενόγλωσσο μήνυμα που παρακινούσε τους λαούς να ξεσηκωθούν. Η ενέργεια αυτή είχε την παρακίνηση και την κάλυψη του επίσημου ΚΚΕ. καθώς και ο επίσημος "Ριζοσπάστης" επαινούσε την πρωτοβουλία αυτή, εκθειάζοντας τους καταληψίες. Μάλιστα αναφέρει ο "Ριζοσπάστης" το εξής: "Το μήνυμα της ανυπακοής στόλισε για μια ακόμη φορά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού." και καταλήγει: "Η κινητοποίηση του ΚΚΕ πνίγηκε κυριολεκτικά στα χειροκροτήματα των ξένων επισκεπτών που ανέβηκαν τελικά στο μνημείο και φωτογράφισαν ανάμεσα σε άλλα και τα δυο πανό του Κόμματος."
Πηγές : Φύλλα του "Ριζοσπάστη", Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, Η απελευθέρωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην γεγονότα.
Σχόλιο: Μετά τα τραγικά γεγονότα του θανάτου των τριών συνανθρώπων μας, μόνο θλιβερές είναι οι εντυπώσεις που αποκομίζουμε από τα κροκοδείλια δάκρυα των ταγών της Άκρας Αριστεράς που από την μια καλούν τους πάντες σε στάση και επανάσταση κατά των νόμων και του Συντάγματος και από την άλλη διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους ότι είναι κατά της βίας και υπέρ της ειρήνης! Μάλιστα οι βουλευτές τους είναι και υπερασπιστές του κοινοβουλίου!
Στην συνέχεια του πρωτοσέλιδου άρθρου του "Ριζοσπάστη" το 1936 που παραθέσαμε στην αρχή διαβάζουμε κάτι που είναι επίκαιρο και αποσαφηνίζει τις ειρηνικές τους διαθέσεις διαχρονικά: "Για να δημιουργηθεί η Σοβιετική Εργατοαγροτική Δημοκρατία στην Ελλάδα για να λεφτερωθεί ο Λαός της Χώρας αυτής, πρέπει στρατοφασιστικοί σύνδεσμοι, μοναρχίες, Κανελλόπουλοι και Παπαγεωργίου, "Εστίες" και Κρανιωτάκιδες να βρεθούν τρία μέτρα κάτω από της γης!!"
από το ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
