“Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν το σύστημα θα ήταν παράνομες”

Θα ήθελα να πω την άποψή μου για τις εκλογές που έρχονται και την σημασία τους. Θα αρχίσω με τη φράση "Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν το σύστημα θα ήταν παράνομες", ένα σύνθημα που με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Όμως ένα σύνθημα δεν είναι "πασπαρτού", δεν εφαρμόζεται και δεν ορίζει όλες ανεξαιρέτως τις δράσεις μας. Δεν γίνεται να λειτουργούμε με δογματικό τρόπο, ιδίως όταν θεωρούμε τους εαυτούς μας ελευθεριακούς, απελευθερωμένους από εξαναγκαστικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς.

Αυτό το λέω γιατί στις εκλογές που πλησιάζουν δεν κρίνεται η...

Μπάχαλο θα γίνει το Μάιο! Τίποτα δε θα μείνει όρθιο από το πολιτικό σκηνικό τη νύχτα των ευρωεκλογών

Ανεπανόρθωτη είναι η βλάβη που υπέστη η κυβέρ­νηση Σαμαρά - Βενιζέλου από τη δημοσιο­ποίηση του διαλόγου Μπαλτάκου - Κασιδιάρη. Πρώτα πρώτα, καταρρα­κώθηκε η εικόνα του πρωθυπουργού στους Ευρωπαίους ως αδιάλλακτου δήθεν αντιπάλου της Ακροδεξιάς. Το βίντεο αποκάλυψε το υψηλότατο επίπεδο των επαφών της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή. Κανένας Ευρωπαίος πολιτικός δεν πιστεύει ότι ένας γενικός γραμματέας υπουργικού συμβου­λίου δρα ποτέ εν αγνοία του πρω­θυ­πουργού του. Αυτά είναι παραμύθια για αφελείς. Εν πάση περιπτώσει, η καταβαράθρωση του κύρους του πρωθυπουργού στην Ευρώπη είναι κάτι αδιάφορο για τους πάντες. Η σαφέστατη αποστα­θεροποίηση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που επιτάθηκε λόγω Μπαλτά­κου είναι το όντως μείζον θέμα.

Δεν βγάζει τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση χωρίς να...

Έχεις ευθύνη φίλε, να το θυμάσαι

Και απευθύνομαι σε σένα που απαξίωσες το πολιτικό σύστημα και δεν μετείχες των εκλογικών διαδικασιών. Η αποστασιοποίηση σου νομιμοποίησε μια μειοψηφία που αποφασίζει για σένα και στα δύσκολα επικαλείται το όνομα της Δημοκρατίας και πως είναι εκλεγμένη από το λαό.

Δεν σκοπεύω να γράψω ένα πολιτικό μανιφέστο με βαρύγδουπες λέξεις ή ένα ξύλινο λόγο για να σε πείσω. Περισσότερα είναι αυτά που μας ενώνουν και λιγότερα αυτά που μας χωρίζουν και δεν θα είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε.

Και στην Αμερική μια μειοψηφία κυβερνά και...

Το Colpo Grosso στις δημοτικές εκλογές

Με πονηράδες η συγκυβέρνηση προσπαθεί να επηρεάσει τα εκλογικά αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών. Είναι σίγουρη ότι δύσκολα κάποιος πολίτης θα επιλέξει να ρίξει ψηφοδέλτιο προσκείμενης παράταξης στους μνημονιακούς. Έτσι οι ενδιαφέροντες υποψήφιοι θα στραφούν προς ουδέτερες ή πολιτικά αποχρωματισμένες παρατάξεις και τα αποτελέσματα δεν θα προσφέρονται για πολιτική εκμετάλλευση.

Η παλιά σύνθεση των κομματικών παρατάξεων αναμένεται να εξαφανισθεί εκλογικά με το παλιό σύστημα. Με το προτεινόμενο σύστημα όλοι οι υποψήφιοι σύμβουλοι όλων των παρατάξεων μπαίνουν σε...

Μπένι: Μάχη για να αποφύγει την εκλογή από τη βάση

Με πάθος συνεχίζει την προσπάθεια του να αποφύγει την εκλογή αρχηγού από τη βάση ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά ότι οι δημοκρατικές του αρχές δεν του επιτρέπουν "εκπτώσεις" σε τέτοια θέματα.

Επιχειρεί να εκλεγεί είτε μέσω της Κ.Ο είτε μέσω του Εθνικού Συμβουλίου είτε μέσω... μιας τραβεστί Εθνικής Συνδιάσκεψης της οποίας φυσικά η σύνθεση θα είναι βολικά προκαθορισμένη.

Όπως θα έχετε ενδεχομένως ήδη παρατηρήσει, αυτή είναι και η γραμμή που με λύσσα επιχειρούν να επιβάλουν οι φίλοι του στα ΜΜ"Ε" (ΔΟΛ, Mega κτλ) οι οποίοι και πλάθουν το σενάριο τους ενός υποψηφίου που θα ενώσει τις...

Η πρώτη Κυριακή ήταν εκβιασμός, η δεύτερη είναι «Καλλικράτης»;

Ακόμη και μέσα στο κυβερνών κόμμα κρατούν πλέον αποστάσεις από τα αστεία επιχειρήματα που άκουσαν μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής ότι «την επόμενη Κυριακή ψηφίζουμε για τον "Καλλικράτη"»…

Η δήθεν στροφή των 180 μοιρών της κυβέρνησης δια στόματος Ραγκούση έχει ενοχλήσει πολλούς εντός της κυβέρνησης. Διότι, φυσικά, εκτός αυτής είναι όλοι έξω φρενών. Το αστείο αυτή τη φορά ήταν πολύ χοντροκομμένο. Η πρώτη Κυριακή ήταν Εκβιασμός, η δεύτερη είναι «Καλλικράτης»;

Η κοινωνία γνωρίζει ότι η λυπητερή για την κυβέρνηση έρχεται μετά τις 15 Νοεμβρίου, όταν θα έχουμε τα αποτελέσματα των εκλογών και... των ελέγχων της τρόικας. Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που επέδειξε ως εκλογική στρατηγική της η κυβέρνηση έχει ξεσηκώσει θύελλα αρνητικών σχολίων ανάμεσα σε στελέχη που πλέον αποφασίζουν να μην κρατήσουν το στόμα τους κλειστό. Αποφασίζουν να δημοσιοποιήσουν τις διαφωνίες τους.

Είναι φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ κανένα μήνυμα δεν έχει λάβει από τις εκλογές. Όμως στελέχη του, που διαπιστώνουν τη στροφή του εκλογικού σώματος, θέλουν να δείξουν ότι δεν συμμερίζονται την κυβερνητική γραμμή. Είναι, δε, τέτοια η ασυνεννοησία, που πλέον ο καθένας λέει ό,τι θέλει. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, άθελά του, ηθελημένα, αδιάφορο είναι, προανήγγειλε ουσιαστικά τα νέα πρόσθετα μέτρα, καθώς δύσκολα θα υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου.

Είναι εμφανές πλέον ότι κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να αντέξει πολιτικά την τήρηση του παρόντος μνημονίου έως το 2013, οπότε και σύμφωνα με το Σύνταγμα θα προκηρυχθούν εκλογές. Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

από το politis-gr

Κράτα τη ζωή σου στα χέρια σου, μην σκλαβώσεις τον εαυτό σου, μην μας σκλαβώσεις όλους..

Οι σημερινές εκλογές είναι η πρώτη στην ουσία αναμέτρηση της κοινωνίας με το αυτόνομο κρατικοδίαιτο καθεστώς των πολιτικοοικονομικών νταβατζήδων της ζωής και της ελευθερίας μας. Θα ακολουθήσουν πολύ γρήγορα και άλλες αναμετρήσεις, μέχρι την τελική κατάρρευση του καθεστώτος.

Σήμερα δεν απέχουμε, αν και πολλοί συμπολίτες μας δυστυχώς πιστεύουν ότι η μη συμμετοχή τους, δηλαδή το χώσιμο του κεφαλιού τους στην άμμο, θα κάνει κακό στο καθεστώς.

Σήμερα δεν ψηφίζουμε κόμματα.
Λέμε απλά όχι στο μνημόνιο.
Όχι στο ξεπούλημα της πατρίδας μας και του εαυτού μας στα σκλαβοπάζαρα των διεθνών τοκογλύφων. Σήμερα ουσιαστικά, απαγορεύουμε στο καθεστώς να μας ξεπουλήσει. Στην άλλη εκλογική αναμέτρηση των βουλευτικών εκλογών που θα έρθει σύντομα, θα δώσουμε το κτύπημα στο ίδιο το καθεστώς.

Κράτα λοιπόν τη... ζωή σου στα χέρια σου. Θα σου χρειαστεί.
Μην την αφήσεις στην κάλπη του μνημονίου.
Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, η ζωή σου δεν θα σου ανήκει πλέον.
Θα την έχεις παραδώσει στους εξουσιαστές.
Θα έχεις σκλαβώσει τον εαυτό σου.
Θα μας έχεις σκλαβώσει όλους.

από το προεδρική δημοκρατία

Σοσιαλβαρβαρικός παχυδερμισμός

Θα ήθελα εκ των προτέρων να ζητήσω συγγνώμη από τους αξιότιμους αναγνώστες του blog για το οργίλο ύφος του άρθρου που ακολουθεί και την όποια φραστική εκτροπή αλλά υπάρχουν ώρες και στιγμές που νιώθεις την υποκρισία, την αλαζονεία και το ψεύδος των εξουσιαζόντων ελέω Θεού (;) και δημοκρατίας να γίνονται βρόγχος στο μυαλό και την καρδιά ημών των αδαών περί την τέχνην του εξουσιάζειν.

Αναφέρομαι στο γνωστό «αστέρα» της νεοελληνικής πολιτικής τραγωδίας που βιώνουμε καθημερινώς εδώ και χρόνια, ο οποίος από καιρού εις καιρόν εξαπολύει και κάποιο φραστικολεκτικό πυροτέχνημα προκαλώντας όχι μόνο το αποκαλούμενο κοινό αίσθημα, αλλά θέτονται ταυτοχρόνως σε απίθανη δοκιμασία το νευρικό σύστημα και τη λογική συγκρότηση κάθε νουνεχούς πολίτη.

Στα απανθίσματα της ακατάσχετης αμετροέπειάς του δεν είναι δυνατό να μην συμπεριλάβουμε τα εσχάτως λεχθέντα περί λαμογιών, περί φαγωμένων χρημάτων, περί του έργου των δημοσίων υπαλλήλων και περί του αντικειμένου των στρατιωτικών. Για όσους δεν ενθυμούνται ο εν λόγω φωστήρας της σοσιαλβαρβαρικής κυβερνήσεως του ΔΝΤ, δήλωσε ότι «λίγο πολύ όλοι είμαστε λαμόγια», ότι «μαζί τα φάγαμε» (υπονοώντας τη Νέα Δημοκρατία), ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν παράγουν έργο και ότι οι στρατιωτικοί δεν έχουν αντικείμενο εργασίας!

Αγαπητέ αναγνώστη, επειδή είμαι... σίγουρος πως ούτε εγώ ούτε εσύ είμαστε λαμόγια, πως ούτε εγώ ούτε εσύ τα φάγαμε παρέα με το εν λόγω δίποδο παχύδερμο αδηφάγο τέρας, επειδή νιώθω να με πνίγει το άδικο όταν μου λένε πως δεν παράγω έργο, ενώ φτύνω αίμα καθημερινώς στη δουλειά μου εργαζόμενος με κάθε ευσυνειδησία, επειδή θεωρώ ότι οι στρατιωτικοί έχουν συγκεκριμένο και σαφές αντικείμενο εργασίας, επειδή δεν ανέχομαι να υποτιμούν μαζί με την νοημοσύνη μου ακόμα κι αυτήν την ίδια την ύπαρξή μου, επειδή σιχάθηκα την πρόκληση και την κοροϊδία, επειδή απεχθάνομαι το ψεύδος και μισώ την αλαζονεία, επειδή έχω ακόμη μυαλό και κρίνω, σε καλώ να πάμε μαζί την Κυριακή στην κάλπη να εκφράσουμε την αποδοκιμασία μας εμπράκτως στα όσα εξωφρενικά τεκταίνονται γύρω μας. Δε με νοιάζει τι θα ψηφίσεις. Στείλε τους το μήνυμα. Μην υποκύπτεις στην προπαγάνδα της αποχής. Απέχοντας από το πρόβλημα δεν το λύνεις. Το διαιωνίζεις.

Για την αποκατάσταση δε της ιστορικής αλήθειας, να πούμε ότι ο αργυρώνητος συσσωρευτής λίπους έχει καταξιωθεί στην ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού ως βασικός υπαίτιος της προδοσίας – παράδοσης ηγετικού στελέχους μαχόμενου απελευθερωτικού κινήματος, ως ένας από τους βασικούς αιτίους της απώλειας ελληνικού εδάφους επί υπουργίας του και φυσικά εσχάτως συνυπογραφών την ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους διεθνείς τραπεζίτες. Για τους λόγους αυτούς απολαμβάνει υψηλού αξιώματος στην κυβέρνηση, εξαργυρώνοντας προφανώς κατά τον τρόπο αυτό τις καλές υπηρεσίες που παρείχε σε κάποιους. Το χειρότερο δε όλων είναι ότι αυτός επιβιώνει πολιτικά με την δική μας ψήφο!

Τέλος, θα ήταν ευχής έργον να μάθουμε επιτέλους κι εμείς οι κοινοί θνητοί ποιο είναι το αντικείμενο της δικής του εργασίας και των συν αυτώ κρατούντων εις χείρας αυτών τις τύχες της πολύπαθης πατρίδας μας.

από τον Αιτωλό

H ώρα του ΟΧΙ!…

Ήρθε η ώρα να κλείσουμε τ’ αυτιά μας στις σειρήνες των φαφλατάδων. Των άσωτων σωτήρων, που μας κυβερνούν με την απάτη και την αδικία.

Που λεηλατούν όχι μόνο το πορτοφόλι μας και την πατρίδα μας, αλλά και την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Και την ίδια μας την ψυχή…

Που μας προσφέρουν τις πλαστικές χάντρες των απατηλών υποσχέσεων, για να μας υποκλέψουν τα πολύτιμα μαργαριτάρια και διαμάντια των ψήφων μας.

Προκειμένου να μας καταστήσουν μόνιμα υποχείρια των ληστρικών τους μηχανισμών.

Που μας εκβιάζουν και μας τρομοκρατούν, προκειμένου να μας εγκλωβίσουν σε ολοένα μεγαλύτερα βάραθρα απόγνωσης και τρόμου.

Ας μη γίνουμε άβουλα πιόνια στο... κυνικό και ανελέητο παιχνίδι τους.

Ας ακούσουμε τη φωνή της συνείδησής μας. Και ας ακολουθήσουμε το μυστικό φως της καρδιάς μας. Για να φτάσουμε στην αλήθεια, που θα μας ελευθερώσει.

Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Η τοκογλυφία όμως έχει!!!

Και τα πιόνια της υψώνουν γύρω μας Ιμαλάια αδιάβατων αδιεξόδων.

Οι πρόγονοί μας, που θυσιάστηκαν και οι απόγονοί μας, που δεν έφταιξαν σε τίποτε μας εξορκίζουμε να μην τους προδώσουμε…

παπα-Ηλίας

Ήγγικεν η ώρα της λαϊκής οργής

Θα παραβλέψουμε το "αναρχοαυτόνομο" αξίωμα: "Αν οι εκλογές μπορούσαν ν' αλλάξουν τα πράγματα θα τις είχαν καταργήσει"! Όπως επίσης και τη δομή της Δημοκρατίας μας,όπου νομοθέτες, ελεγκτές και ελεγχόμενοι είναι τα ίδια πρόσωπα,που πέραν των λοιπών προνομίων έχουν θεσπίσει για τους εαυτούς των και το ατιμώρητο. Άπαντες μάλιστα ξέχασαν τι εστί απλή αναλογική!

Θα σταθούμε στη συγκυρία που μας φέρνει την Κυριακή προ των ευθυνών μας. Σε λιγότερο από ένα χρόνο ήρθαν τα πάνω κάτω τόσο στα εργασιακά θέματα, όσο και στα ασφαλιστικά, μισθολογικά και συνταξιοδοτικά. Η ανεργία καλπάζει, τα μαγαζιά κλείνουν αλλά ανθούν το παραεμπόριο και η μαύρη αγορά εργασίας με παράλληλη αύξηση φόρων και τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Ανέκαθεν εύκολος στόχος των κυβερνώντων η μικρομεσαία τάξη, όπου η παρακράτηση γίνεται εύκολα στην πηγή.

Ο θυμός και η... δικαιολογημένη οργή όλων μας πνίγηκαν κείνο το μαύρο μεσημέρι στη Marfin, όπου αθώοι άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί.
Παρεμπιπτόντως πότε θα βρεθούν οι δράστες;

Το συνδικαλιστικό κίνημα εξαφανισμένο, τα εξαρτημένα από την κρατική διαφήμιση και τα θαλασσοδάνεια ΜΜ"Ε" σιγοντάρουν τις Κυβερνητικές θέσεις, η αντιπολίτευση αξιωματική και παρακατιανή στη μάχη του σταυρού και του εντυπωσιασμού, μεγάλα λόγια και φανφάρες.
Και μεις στη γωνία να προσπαθούμε να συνέλθουμε από τα απανωτά στραπάτσα.

Οι "κεραίες" έπιασαν την αγανάκτηση, είδαν πως οι αυτοδιοικητικές εκλογές θα πάρουν μορφή δημοψηφίσματος όχι μόνο κατά του μνημονίου αλλά και κατά του πολιτικού κατεστημένου κι έδωσαν από μόνοι τους αυτό το χαρακτήρα.

Ο πρωθυπουργός με τις 157 έδρες δεν δίστασε να θέσει θέμα πρόωρων εκλογών (κάτι που επανέλαβε και σήμερα ο κύριος Χυτήρης στη ΝΕΤ) αν μαυριστεί η πολιτική του.

Διαπιστώνοντας δε πως τα "ψάρια" δεν τσιμπάνε εμφανίστηκε ο από μηχανής Θεός της "τρομοκρατίας"! Ανέκαθεν το παρακράτος που μεταπολιτευτικά εξελίχτηκε σε "τρομοκρατία" ξελάσπωνε το κράτος αλλάζοντας την ατζέντα της επικαιρότητας. Το θέατρο του "τρόμου" με τους αμούστακους επαναστάτες με τις γυαλιστερές περούκες δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα καθ' ότι τζούφιες οι στρακαστρούκες. Άπειρος και πρωτοεμφανιζόμενος ο σκηνοθέτης!

Έτσι από προχτές τα "παπαγαλάκια" κυκλοφορούν την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που αναβάλει τη δεύτερη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών και προβλέπει δίδυμες εκλογές στις 12 Δεκεμβρίου. Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός ορκίζεται πως δεν μπλοφάρει.

Προς τι όλα αυτά; Ποιοι κοροϊδεύουν ποιους; Ποιους εξυπηρετεί ο φόβος κι ο πανικός που προσπαθούν να περάσουν στον κόσμο; Τι ακριβώς θέλουν να πετύχουν; Πόση δόση αλήθειας έχουν τα σενάρια για τα γεωτρύπανα στο Αιγαίο, για το όνομα των Σκοπίων, για την απεμπόληση της Εθνικής μας κυριαρχίας καθώς και τη λήψη νέων μέτρων μετεκλογικά;
Άγνωστο ποιοι κινούν τα νήματα και που αποσκοπούν.Το μόνο σίγουρο είναι πως θα συνεχίσουν να μαυρίζουν τις ζωές μας και των παιδιών μας.

Ας τους προλάβουμε εμείς την Κυριακή 7 του Νοέμβρη κι ας κάνουμε τη δική τους ζωή μαύρη έστω και για μια μέρα. Ας πάμε στις κάλπες χωρίς φόβο και χωρίς αίσθημα ενοχής!
Αν κι αυτή τη φορά επιβραβεύσουμε τις κομματικές παρατάξεις που μας έφεραν στο σημερινό χάλι και μας επιφυλάσσουν ακόμα χειρότερα δεινά τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας κι αυτοί οι δυνάστες μας αξίζουν.

από το Ζείδωρον

Γιατί το «ΟΧΙ» στο μνημόνιο της υποταγής, είναι «ΝΑΙ» στην Ελλάδα

Βγήκαν και αλυχτούν, ότι το «όχι» στο μνημόνιο θα βλάψει τη χώρα. Θα την οδηγήσει στην πτώχευση και την καταστροφή. Ουδέν αναληθέστερον! Αντιθέτως, με το μνημόνιο και αν ακόμα όλα εξελιχθούν ομαλά, το 2013 θα έχουμε το υψηλότερο χρέος στην ευρωζώνη, περίπου 150% του ΑΕΠ! Τότε θα βρισκόμαστε στα πρόθυρα της πτώχευσης.

Ελέω θεού ..μονάρχης
Προηγήθηκε βέβαια ο πρωθυπουργός, ο οποίος δεκατρείς μήνες μετά την θριαμβευτική άνοδο του στην εξουσία, με νωπή ακόμα λαϊκή εντολή και ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, απείλησε πως αν ο λαός καταψηφίσει τους εκλεκτούς του, θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Είναι δυνατόν κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός να εκβιάζει με το επιχείρημα ότι αν δεν ψηφίσετε αυτούς που θέλω, τότε θα σας τιμωρήσω με εκλογές. Δηλαδή, ο λαός δεν έχει το δικαίωμα να διαλέξει κάτι διαφορετικό; Υποχρεούται να συμφωνεί με τις επιλογές του κ. Παπανδρέου. Τέτοιες απειλές ούτε οι ελέω Θεού μονάρχες δεν απετόλμησαν!

Πρόκειται για μια βαθύτατα αντιδημοκρατική νοοτροπία, που φτάνει στα όρια της μοναρχικής αντίληψης περί την εξουσία. Ουσιαστικά αρνείται στον λαό το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, αρχή επί της οποίας στηρίζεται το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Αρκούσε αυτός και μόνο ο λόγος για να καταψηφίσει ο ελληνικός λαός, τους υποψηφίους του κ. Παπανδρέου. Για να του δώσει ένα μάθημα ότι ο λαός παραμένει κυρίαρχος. Υπάρχουν, όμως και άλλοι λόγοι.

Απειλείται η ηγεμονία του
Ο κ. Παπανδρέου μεθοδικά έκτιζε ένα... ήπιο προφίλ, έμπειρου περί την διπλωματία, εμφορουμένου από δημοκρατικές και κοινωνικές αντιλήψεις. Το είπε άλλωστε και ο ίδιος, «εγώ είμαι δημοκράτης». Δεν θυμάμαι κανέναν άλλο πρωθυπουργό, από τη μεταπολίτευση και μετά, να αισθάνεται την ανάγκη να διαβεβαιώσει τον ελληνικό λαό για τις δημοκρατικές του πεποιθήσεις!

Κέρδισε τις εκλογές επειδή έπεισε για τις καλές του προθέσεις και κυρίως επειδή υποσχέθηκε καλύτερες μέρες, ενώ ο προηγούμενος μιλούσε για πάγωμα μισθών και διετή λιτότητα. Για λίγους μήνες πέρασε το παραμύθι ότι δεν ήξερε και έφταιγαν οι προηγούμενοι. Σύντομα αποδείχθηκε, ότι όχι μόνο ήξερε, αλλά δημιούργησε την κρίση δανεισμού για να αιτιολογήσει την αθέτηση των υποσχέσεων του. Μια κρίση που κόστισε πανάκριβα στη χώρα και ακόμα κοστίζει. Το δεύτερο ψέμα ήταν χειρότερο και πιο επώδυνο από το πρώτο. Ο Έλληνας έχει πολλά στραβά, αλλά όταν σε συλλαμβάνει να τον κοροϊδεύεις απροκάλυπτα, κατά το κοινώς λεγόμενο, «τα παίρνει στο κρανίο» και αντιδρά, ενίοτε και άσχημα! Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η αντι-μνημονιακή ψήφος κινείται πέριξ του 65-70%. Αυτή η τάση θα εκδηλωνόταν με μαζική καταψήφιση των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ γιατί στο πρόσωπό τους ο ψηφοφόρος βλέπει τους υποστηρικτές του μνημονίου. Να, λοιπόν, γιατί ο κ. Παπανδρέου άρχισε τις απειλές.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ουσιαστικά διαλύονται οι κοινωνικές συνιστώσες που διατηρούσαν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Ο μύθος ότι οι Έλληνες με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ περνούσαν καλά, κατέρρευσε. Παράλληλα, υπάρχει μια έντονη διάσταση απόψεων σε επίπεδο κορυφής. Με εξαίρεση τον σκληρό πυρήνα των συνεργατών του κ. Παπανδρέου, τα άλλα στελέχη απέφευγαν να υπερασπιστούν δημοσίως τις επιλογές του . Με ένα κόμμα διχασμένο στην κορυφή και διαλυμένο στη βάση, αμφισβητείται η ηγεμονία του κ. Παπανδρέου.

Στήνει σκηνικό κρίσης
Άρα, λοιπόν, ο κ. Παπανδρέου για καθαρά προσωπικούς και κομματικούς λόγους έθεσε το δίλημμα γιατί έτσι ελπίζει να βάλει τάξη στο κόμμα και την κυβέρνησή και να σταματήσει την αμφισβήτησή του.

Για τη χώρα; Ε, τα αποτελέσματα τα είδαμε όλοι. Τα spreads σκαρφάλωσαν στις 800 μονάδες μέσα σε 48 ώρες, τα CDS αυξήθηκαν, τα σενάρια της πτώχευσης επανήλθαν, ένα νέο σκηνικό κρίσης στήνεται και πάλι. Απλώς να υπενθυμίσω, ότι την τελευταία φορά που δημιουργήθηκε παρόμοιο σκηνικό η χώρα οδηγήθηκε στο ΔΝΤ.

Γιατί, όμως, ο κ. Παπανδρέου στήνει σκηνικό κρίσης; Εδώ θα αρχίσουμε τις υποθέσεις. Κατ’ αρχήν υπάρχει μια εκκρεμότητα με την προσφυγή κατά του μνημονίου. Λέτε να υπερισχύσει η άποψη ό,τι το μνημόνιο έπρεπε να ψηφιστεί με την ενισχυμένη πλειοψηφία των 180 ψήφων και όχι με την απλή των 151; Μήπως, ο κ. Παπανδρέου το γνωρίζει και για αυτό προσπάθησε να δώσει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις εκλογές; Μήπως, επιχειρεί να προκαταλάβει την κρίση του Δικαστηρίου; Γιατί ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές;

Δεύτερον, μήπως τα νέα μέτρα είναι αυστηρότερα των αναμενόμενων και ο κ. Παπανδρέου επιδιώκει μια a priori νομιμοποίησή τους; Δηλαδή ουσιαστικά ζητά εξουσιοδότηση, και μάλιστα εν λευκώ, για τη λήψη τους;

Ότι και να συμβαίνει, είτε έθεσε το θέμα των πρόωρων εκλογών για καθαρά εσωκομματικούς λόγους, είτε επειδή επιδιώκει να υφαρπάξει μια εξουσιοδότηση για τη λήψη αυστηρότερων μέτρων, το βέβαιον είναι ότι ο πρωθυπουργός και πάλι δεν είναι ειλικρινής.

Το «όχι» είναι «ναι» στη χώρα.
Ας δούμε, όμως, την ουσία του επιχειρήματος του κ. Παπανδρέου. Ας δεχθούμε ότι οι υποψήφιοι του καταποντίζονται στις περιφερειακές εκλογές και η Ν.Δ. θριαμβεύει. Αν στη θέση του ήταν ο πατέρας του, θα μας έλεγε, όπως το 1986, ότι «νίκησε η τοπική αυτοδιοίκηση»! Ούτε πρόωρες εκλογές, ούτε τίποτα. Δηλαδή η κα. Μέρκελ που καταψηφίστηκε στις τοπικές εκλογές της περασμένης άνοιξης τι έπαθε;

Ας επιχειρήσουμε να απαντήσουμε και στο επόμενο έωλο (μάλλον και …αίολο) επιχείρημα του κ. Παπανδρέου, ό,τι δηλαδή η καταψήφιση των υποψηφίων του, θα σημάνει …αποσταθεροποίηση της χώρας. Πρόκειται για επικίνδυνη αστειότητα. Δηλαδή θέλει να μας πει ότι το ΠΑΣΟΚ εγγυάται τη σταθερότητα της χώρας και όλα τα άλλα κόμματα την απεργάζονται; Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα. Απορώ. Τόσοι επιφανείς Καθηγητές του Συνταγματικού Δικαίου βρίσκονται στο ΠΑΣΟΚ, δεν βρέθηκε ένας να του πει, ότι τέτοιες κουβέντες δεν εκστομίζονται από τα χείλη του πρωθυπουργού;

Όσον και αν ηχεί παράξενο, η καταψήφιση του μνημονίου μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει για τη χώρα. Ένας σοβαρός και ικανός πρωθυπουργός, μπορεί και να επιθυμούσε την καταψήφισή του! Σοβαρολογώ απολύτως! Να γιατί.

Η καταψήφιση του μνημονίου, δεν αποδυναμώνει τη χώρα.
Την ισχυροποιεί.

Η καταψήφιση του μνημονίου προσφέρει στον πρωθυπουργό ισχυρά όπλα. Μπορεί να μετατρέψει την αποδοκιμασία σε διαπραγματευτική ισχύ. Πως; Μα λέγοντας ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλο επειδή έχει ξεπεράσει τα όρια της αντοχής της. Και όταν μια κοινωνία υπερβαίνει τα όρια αυτά, οι αντιδράσεις της είναι ανεξέλεγκτες. Ένας ικανός πρωθυπουργός θα χρησιμοποιούσε την αντίδραση της κοινωνίας για να μετριάσει την πίεση που δέχεται και να απαιτήσει καλύτερους όρους. Οι διαπραγματεύσεις γίνονται με πολιτικούς και οι πολιτικοί γνωρίζουν ότι καμιά κοινωνία δεν μπορείς να την πιέσεις πέρα από κάποια όρια. Εκτός και αν ο κ. Παπανδρέου δεν διαπραγματεύεται με πολιτικούς, αλλά με τραπεζίτες ή με αυτούς που, όπως μας απεκάλυψε στη διακαναλική, επένδυσαν εκατοντάδες εκατομμύρια στην πτώχευση της χώρας. Αυτό το τελευταίο αρνούμαστε ακόμα και να το σκεφτούμε.


Συμπέρασμα: Το «όχι» στο μνημόνιο, όχι μόνο δεν αποσταθεροποιεί τη χώρα, όχι μόνο δεν την βλάπτει, αλλά αντίθετα, την ισχυροποιεί.
Δείχνει ότι η κοινωνία έχει αντιστάσεις και αντοχές.
Ότι μπορεί να ανεχτεί θυσίες, αλλά όχι την υποδούλωση σε ξένα συμφέροντα.
Για αυτό το «όχι» στο μνημόνιο, μέρα που είναι σήμερα, είναι, μια πατριωτική επιλογή.

του Κώστα Ροδινού στο antinews

Τράπεζα τροφίμων. Παίζουν με τον πόνο του κοσμάκη.

Εθίστηκαν οι τοπικοί μας κυβερνήτες, οκτώ χρόνια τώρα, στους ρόλους των «αξιωματούχων», σύμφωνα με την δική τους ορολογία. Η ώρα που θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στις δουλειές τους έχει φτάσει, το έχουν καταλάβει ότι δεν περνάνε ούτε καν στο δεύτερο γύρο, και γι αυτό επιστρατεύουν όλα τα μέσα μήπως γυρίσουν το ποτάμι πίσω.
Έχουν χάσει όμως το μέτρο. Ξεπέρασαν κάθε όριο.

Την υποχρέωσή τους να στηρίξουν τους κοινωνικά αδύναμους, να δημιουργήσουν ένα δίκτυο αλληλεγγύης και προστασίας των συμπολιτών μας που έχουν ανάγκη ακόμα και για τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης, αυτή την υποχρέωση την μετατρέπουν σε επικοινωνιακή πολιτική. Προσπαθούν να την εξαργυρώσουν σε ψήφους.

Αντί να δαπανήσουν χρήματα για... να προσφέρουν πραγματική βοήθεια, δαπανούν τα χρήματα του φορολογούμενου για να δημιουργήσουν εντυπώσεις.

Δημιούργησαν λέει τράπεζα τροφίμων.
Αντί λοιπόν να προμηθευτούν τα τρόφιμα και να τα διανείμουν στους έχοντες ανάγκη, ξόδεψαν χρήματα (του φορολογούμενου) για να νοικιάσουν κατάστημα. Ξόδεψαν χρήματα (του φορολογούμενου) για να διαφημίσουν τον εαυτό τους με τεράστιες επιγραφές σε κεντρικό σημείο της Λεωφόρου Πετρουπόλεως (δίπλα στον κιν/φο «Πετρούπολη»).
Διαφημίζουν τον εαυτό τους, θέλουμε να ελπίζουμε όχι με δικά μας χρήματα, και στο έντυπο που διανέμουν φροντίζοντας όμως να θολώσουν την εικόνα ώστε ο αναγνώστης να μην δει το εντελώς άδειο χώρο της «Τράπεζας τροφίμων».

Θα ήταν τετριμμένο να αναλογιστούμε ακόμα για μια φορά το πόσο υποτιμούν την νοημοσύνη του ψηφοφόρου. Θα το συνειδητοποιήσουν την επομένη των εκλογών, όταν πλέον θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στις δουλειές τους.

από Τα Νέα της Πετρούπολης

Αισθητή η απουσία του Νίκου Μαστοράκη από την ΥΕΝΕΔ!

Μετά τη διακαναλική συνέντευξη Παπανδρέου –που ήταν βγαλμένη από τις χρυσές ημέρες της ΥΕΝΕΔ και του Νίκου Μαστοράκη- όλοι πια έχουν αντιληφθεί πως θα πάμε σε βουλευτικές εκλογές. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αφού τα επόμενα χρόνια θα ακολουθήσουν πολλές βουλευτικές εκλογές – θα βαρεθείτε να ψηφίζετε. Το ωραίο είναι πως δεν θα έχει καμία σημασία τι θα ψηφίζετε. Δεν θα αλλάζει απολύτως τίποτα. Αυτό είναι το μεγαλείο της δημοκρατίας.

Το καλό με τον Γιώργο Παπανδρέου είναι πως κάνει την πτώχευση να μοιάζει με κάτι ευχάριστο και αισιόδοξο. Όλα μοιάζουν καλύτερα από τον Παπανδρέου – ακόμα και ο θάνατος. Βλέποντας τον Παπανδρέου, καταλαβαίνω γιατί οι Έλληνες του ΄40 έφευγαν τρέχοντας για να πολεμήσουν στην Αλβανία προκειμένου να πάθουν κατάθλιψη από τη δικτατορία του Μεταξά και να αργοπεθαίνουν, προτίμησαν να πάνε ηρωικά με μια σφαίρα στο δόξα πατρί.

Οπωσδήποτε, ήταν λίγο αστείο να... βλέπεις τον Παπανδρέου και τους τηλεδημοσιογράφους να συζητούν για το πρόβλημα της χώρας, αν και οι ίδιοι αποτελούν μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης του προβλήματος. Αυτό προσποιούνταν πως δεν το γνώριζαν, αν και το γνώριζαν πολύ καλά όλοι τους. Δεν είναι τυχαίο πως καμία ερώτηση δεν αφορούσε τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ της χώρας είναι υποδειγματικά, κερδοφόρα και δημοκρατικά - αλλού είναι τα προβλήματα.

Θα μπορούσε κάποιος να γράφει ώρες για τη συνέντευξη Παπανδρέου, αλλά δεν έχει κανένα νόημα – ο άνθρωπος δεν μπορεί ούτε να μιλήσει. Τι να μιλήσει; Ούτε να διαβάσει δεν μπορεί. Είναι η Μαριάννα Βαρδινογιάννη της πολιτικής. Στην περίπτωσή του, όμως, δεν είναι αυτός ο φιλάνθρωπος – φιλάνθρωποι είναι αυτοί που τον ψήφισαν για να τους σώσει.

Αυτό που βρήκα ενδιαφέρον στη συνέντευξη είναι η εμμονή του Παπανδρέου στο να επαναλαμβάνει πως πηγαίνει συνέχεια στο εξωτερικό και να περιγράφει το πώς μας βλέπουν οι ξένοι (όλοι οι ξένοι – από τους Γερμανούς μέχρι τους Ζουλού). Αυτή η εμμονή του με τους ξένους μου θυμίζει κάτι μπουρτζόβλαχους από τα Γκράβαρα που πάνε ένα ταξίδι στο εξωτερικό και εντυπωσιάζονται τόσο πολύ, που στην υπόλοιπη ζωή τους μιλάνε συνέχεια μόνο για αυτό.

Βέβαια, όταν ο Παπανδρέου λέει για το πώς μας βλέπουν οι ξένοι και για το τι λένε για εμάς οι ξένοι, στην ουσία λέει τι πιστεύει ο ίδιος για τους Έλληνες. Απλώς, δεν θέλει να πει πως θεωρεί τους Έλληνες κάφρους και λέει πως αυτό το λένε οι ξένοι. Κι εγώ –σε κάθε ευκαιρία- τα χώνω στους Έλληνες, αλλά δεν λέω πως μου τα είπαν οι ξένοι λέω ευθέως πως πιστεύω ότι οι Έλληνες είναι ζώα –σιγά μην περίμενα τους ξένους για να το διαπιστώσω. Η μόνη διαφορά είναι πως εγώ θεωρώ τον εαυτό μου Έλληνα –και, άρα, μέρος της αγέλης-, ενώ ο Παπανδρέου όχι.

Το πιο ωραίο απ’ όλα είναι το ότι ο Παπανδρέου επαναλαμβάνει συνέχεια πως «πάμε στο εξωτερικό, συζητάμε και οι ξένοι δεν μας πιστεύουν». Ρε μεγάλε, εδώ δεν σε πιστεύουν οι Έλληνες, θα σε πιστέψουν οι ξένοι; Μας έχεις φλομώσει στα ψέματα και το πρόβλημά σου είναι ότι δεν σε πιστεύουν οι ξένοι; Μαλάκας είναι ο Γερμανός να σε πιστέψει; Σκέφτεται ο άνθρωπος πως "αυτός εδώ έχει πει τόσα ψέματα στους συμπατριώτες του, σε εμένα τον ξένο θα πει αλήθεια;".

Πρώτη φορά είδα έναν ψεύτη –που είναι γνωστό ότι είναι ψεύτης- να παραπονιέται σε εθνικό δίκτυο σε εφτά δημοσιογράφους πως δεν τον πιστεύουν οι ξένοι και να μη βρίσκεται ένας να του πει πως είναι λογικό να μη σε πιστεύει κανείς, όταν έχεις πει τόσα ψέματα. Αυτό είναι ενδεικτικό του πώς αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι δημοσιογράφοι την αλήθεια.

από τον Πιτσιρίκο

Αν ο κ. Παπανδρέου «εκβιάσει» σήμερα με εκλογές το λαό...

Ένα πράγμα δεν έχουν καταλάβει οι πολιτικοί μας άρχοντες. Ότι ο κόσμος είναι εξαγριωμένος. Αν ο κ. Παπανδρέου «απειλήσει» σήμερα με εκλογές, θα έχει κάνει ένα μεγάλο και σοβαρό λάθος. Οι πολίτες νιώθουν ήδη πιεσμένοι. Αν τους «εκβιάσει», θα τους στείλει στην... απέναντι όχθη. Θα έχει υπογράψει ο ίδιος ο πρωθυπουργός την αγορά μιας μεγάλης ήττας.

Επιχειρείται από την κυβέρνηση να μετατραπούν οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση σε ψήφο εμπιστοσύνης στο μνημόνιο. Καταρχήν αυτό το γεγονός από μόνο του κρύβει έναν παραλογισμό. Ουδέποτε στο παρελθόν εξήχθησαν αξιόπιστα συμπεράσματα από δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Κι αυτό, διότι υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες από περιοχή σε περιοχή.

Αν πράγματι οι δημοτικές εκλογές καθόριζαν τις εξελίξεις στην κεντρική πολιτική σκηνή, τότε το ΚΚΕ θα ήταν στην κυβέρνηση από την δεκαετία του '80. Ας πάρουμε παράδειγμα την κάθοδο του κ. Τατούλη στην Πελοπόννησο. Ο κ. Τατούλης είναι ιδιαίτερα αγαπητός στην Αρκαδία. Αν λοιπόν εκεί συγκεντρώσει ποσοστά της τάξης του 70% (λέμε τώρα), αυτό θα σημαίνει ότι οι πολίτες της Αρκαδίας επικροτούν την πολιτική της κυβέρνησης;

Στα γραφεία των κομμάτων γνωρίζουν καλά τις... πιθανότητες του κάθε υποψηφίου. Έχουν στα χέρια τους δημοσκοπήσεις. Οι πληροφορίες, λοιπόν, υποστηρίζουν ότι οι κυβερνητικοί υποψήφιοι δεν θα περάσουν ιδιαίτερα καλά στις επικείμενες εκλογές ή τουλάχιστον αυτό δείχνουν μέχρι στιγμής οι δημοσκοπήσεις. Το ερώτημα είναι τί εξυπηρετεί μία «απειλή» εκλογών από τον κ. Παπανδρέου με τις πιθανότητες να είναι ήδη εναντίον των εκλεκτών του; Κι όταν μάλιστα διατρέχει τον κίνδυνο να εξαγριώσει τους ψηφοφόρους και να κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο των υποψηφίων δημάρχων και περιφερειαρχών του κόμματός του.

Μήπως πίσω από αυτή την επιλογή κρύβεται μία στρατηγική επιλογή; Μήπως ο κ. Παπανδρέου έχει ήδη αποφασίσει να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, πιστεύοντας ότι θα ανανεώσει την λαϊκή εντολή; Είναι πιθανόν να τον έχουν πείσει οι σύμβουλοί του ότι τώρα θα κερδίσει εύκολα τους πολιτικούς του αντιπάλους και ότι με μία νέα εκλογική νίκη θα ξεγράψει τις δεσμεύσεις της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Η αλήθεια είναι ότι οι πιέσεις που ασκούνται στην κυβέρνηση από το εσωτερικό του κυβερνόντος κόμματος είναι ισχυρές. Αυτός όμως δεν είναι λόγος για να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία. Εκτός και αν!
Εκτός και αν τα πράγματα είναι πιο δύσκολα απ’ ότι πιστεύουμε και ο κ. Παπανδρέου έχει ζηλέψει τις επιλογές του προκατόχου του...

γράφει Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Tιμημένο ΚΚΕ

Παρατηρώ με τη γνωστή απορία, ενόψει των δημοτικών εκλογών, τη στάση των πολιτών και των μέσων ενημέρωσης έναντι του ΚΚΕ. Εκτός του ότι το κοινοβουλευτικά μικρό αυτό κόμμα (12 βουλευτές) απολαμβάνει ευρείας δημοσιότητας, ακόμα και κεντροδεξιοί δημοσιογράφοι (ειδικά αυτοί) το αντιμετωπίζουν, όπως δηλώνουν, με «σεβασμό». Γιατί άραγε; Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, δεν σέβεται κανέναν· ούτε καν το ίδιο το πολίτευμα, ούτε καν το σύνταγμα· η άκρα αριστερά, όπως ακριβώς η άκρα δεξιά, περιφρονεί και καθυβρίζει οποιονδήποτε διαφωνεί: γι’ αυτό και υπερηφανεύεται ότι κατεβαίνει «μοναχικά» στις εκλογές, λες και πρόκειται για κατόρθωμα.

Το ΚΚΕ πιστεύει ότι εκπροσωπεί το μοναδικό δίκιο, ότι κατέχει την αναντίρρητη, «αντικειμενική» αλήθεια, όπως την υπαγορεύει ο διαλεκτικός υλισμός (ο οποίος έχει μετουσιωθεί σε θρησκευτικό δόγμα). Κι όμως, καθώς εξηγεί τα φαινόμενα του κόσμου με τα δεδομένα του 19ου αιώνα, το ΚΚΕ δεν ωφελεί κανέναν· αντιθέτως, βλάπτει τα κοινωνικά στρώματα για τα οποία υποτίθεται ότι αγωνίζεται. Τα παρασύρει, όπως συνηθίζει, σε τυφλές περιπέτειες, σε αδιάλλακτη και ανόητη συμπεριφορά.

Το ΚΚΕ ήταν και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλη απάτη που επηρεάζει πλήθος τίμιων πολιτών: ως κόμμα και ως παρασκηνιακός μηχανισμός άλλων κομμάτων, συνδικάτων, συντεχνιών κτλ. ταλαιπώρησε, δυσφήμισε, δολοφόνησε τα ίδια του τα μέλη· παρασύρθηκε σε εμφύλιο πόλεμο· υποστήριξε ολοκληρωτικά καθεστώτα, διέδωσε ψεύτικες εικόνες και όνειρα στον φτωχό ελληνικό λαό. Και ποτέ, ποτέ, δεν στάθηκε με κριτικό πνεύμα απέναντι σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τα οποία, στην καλύτερη περίπτωση, χαρακτηρίζει, με απαράδεκτη αυταρέσκεια, «λάθη και παραλείψεις».

Κι όμως, μπροστά σ’ αυτό το παραδοσιακά «ηρωικό» και κατά καιρούς εγκληματικό κόμμα –το οποίο για μια στιγμή του χρόνου γοήτευσε (όπως άλλωστε ο φασισμός και ο ναζισμός) μέρος των λεγόμενων «μαζών» καθώς και μέρος των λεγόμενων «διανοουμένων»– όλοι δείχνουν αβρότητα: το ΚΚΕ θεωρείται φορέας αγώνων και θυσιών. Αναμφίβολα, κατά καιρούς, τα πιο φωτισμένα μέλη του και οι συνοδοιπόροι έπαιξαν κεντρικό ρόλο στον συνδικαλισμό και στις εργατικές διεκδικήσεις. Επιμένω στα «πιο φωτισμένα μέλη» και στους «συνοδοιπόρους» προσθέτοντας ότι ανέκαθεν οι αληθινοί επαναστάτες διώκονταν από το ΚΚΕ και υφίσταντο τη γνωστή σοσιαλφασιστική πίεση: όποιος δεν συμφωνούσε με τη βλακώδη ηγεσία, θεωρείτο προδότης, χαφιές και πράκτορας της αντίδρασης. Η ιστορία του ΚΚΕ είναι στιγματισμένη από τις διαπομπεύσεις των καλύτερων στοιχείων του.

Εκτός από τους εργατικούς αγώνες και τις νίκες που ήταν απαραίτητες για να επιζήσει η χώρα και για να προχωρήσει λιγάκι, το ΚΚΕ είναι συνυπεύθυνο για τον εμφύλιο πόλεμο, πλην όμως επειδή ηττήθηκε (ευτυχώς, παρά την τραγωδία 1949-1974) δοξάστηκε. Οι ηττημένοι δεδικαίονται κατά το «οι νεκροί δεδικαίονται». Οι διώξεις που υπέστη δημιούργησαν την αύρα του μάρτυρα. Όμως, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι οι μάρτυρες έχουν μυαλό: οι μάρτυρες είναι απλώς θύματα της αγριότητας των νικητών, που, στην ελληνική περίπτωση ήταν τα κατακάθια της βαλκανικής μοναρχικής δεξιάς.

Αν το ΚΚΕ κέρδιζε εκείνον τον απέλπιδα πόλεμο, θα επεδείκνυε, με τη σειρά του, παρόμοια αγριότητα, όχι μόνον έναντι της δεξιάς, αλλά και των ίδιων των επαναστατών: οποιαδήποτε παραλλαγή, παρέκκλιση, διαφοροποίηση θα μπορούσε να εκληφθεί ως «δάκτυλος» του εχθρού.

Αυτό το κόμμα που σήμερα αρνείται να προτείνει οτιδήποτε εποικοδομητικό, που κολακεύει τον μικροαστό, που γιορτάζει τη μνήμη του Στάλιν και οργανώνει γιορτές μίσους σε πεδία του εμφυλίου πολέμου (όπως ακριβώς οι μοναρχοφασίστες), τυγχάνει ευρείας αναγνώρισης: μεταξύ άλλων, η θέση του ΚΚΕ στην Ελλάδα μαρτυρεί το πνευματικό μας επίπεδο και την ποιότητα των ηθών μας.

Το ΚΚΕ έχει ιδιοποιηθεί και διαλύσει την έννοια της «αριστεράς»: στην ουσία, χρησιμοποιούμε τον όρο αμήχανα σαν ένα ιστορικό υπόλειμμα. Πώς να ορίσει κανείς μια πλευρά του πολιτικού φάσματος που υποστηρίζει τις ατομικές ελευθερίες, την ατομική πρωτοβουλία, την παιδεία, το κοσμικό κράτος, την ισότητα των ευκαιριών, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ανακατανομή του πλούτου χωρίς ισοπέδωση, την αποστρατιωτικοποίηση, την οικολογία, τον συνδυασμό ελεύθερης αγοράς και κρατικών παρεμβάσεων, τον έλεγχο των γεννήσεων, τον πολιτισμό;

Το ΚΚΕ δεν έχει καμιά σχέση με όλ’ αυτά: είναι κόμμα κοινωνικού και ιστορικού μίσους που εκφράζει τα μικρόψυχα συναισθήματα του χωριού και της υπανάπτυξης. Δεν είναι τυχαίο που επηρεάζει ακόμα και τους δεξιούς δημοσιογράφους οι οποίοι νιώθουν δέος μπροστά σ’ έναν τέτοιο μηχανισμό. Πιθανώς οι ίδιοι άνθρωποι νιώθουν δέος μπροστά σε παρελάσεις με το βήμα της χήνας· μπροστά στις στρατιωτικοπατριωτικές τελετουργίες στις οποίες επιδίδονται σε όλη τη διάρκεια της πρόσφατης ιστορίας οι φασίστες και οι σοσιαλφασίστες.

της Σώτης Τριανταφύλλου στην athens voice

Ο περίπατος του ΠΑΣΟΚ που τελικά έγινε ντέρμπι

Καμπανάκι έχει χτυπήσει στο Μέγαρο Μαξίμου.
Οι δημοσκοπήσεις που φτάνουν η μια μετά την άλλη δείχνουν πανωλεθρία των πράσινων συνδυασμών σε όλη την Ελλάδα.
Στην περιφέρεια Αττικής η ψήφος κατά της τρόικας και του ΔΝΤ ξεπερνά το 73%.
Τραγωδία λένε πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Σγουρός, κινδυνεύει να μην μπει στο δεύτερο γύρο, αλλά και κανένας υπουργός δεν είναι διατεθειμένος να στηρίξει την υποψηφιότητά του.
Στη Δυτική Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο, στο Βόρ. Αιγαίο, στη Στερεά Ελλάδα και στο Ιόνιο η ΝΔ προηγείται από 2 μέχρι 9 μονάδες των υποψηφίων το ΠΑΣΟΚ.

Η περιφέρεια Ιονίων Νήσων είναι η δεύτερη μετά την Αττικής που ο επίσημος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, κ. Μπεριάτος κινδυνεύει να μείνει εκτός δευτέρου γύρου, αφού ο αντάρτης του ΠΑΣΟΚ κ. Καλούδης προηγείται.

Πριν το καλοκαίρι η κυβέρνηση πίστευε τους δημοσκόπους που της έλεγαν ότι κάνει περίπατο στις 11 με 12 από τις 13 Περιφέρειες.

Μετά την ομιλία και εμφάνιση του κ. Σαμαρά στη ΔΕΘ, ο περίπατος έγινε ντέρμπι για το ΠΑΣΟΚ.
Ύστερα από αυτές τις εξελίξεις ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε διακαναλική συνέντευξη για τη Δευτέρα. Και σαν άλλος Μαυρογιαλούρος άρχισε πάλι να μοιράζει υποσχέσεις. Μέθοδος γνωστή στην οικογένειά του αφού ο πατέρας του ήταν δάσκαλος σε αυτά.
Η πολιτική του... ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ είναι αυτή που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

από το Αρμαγεδδών

Αν δεν θέλετε να είστε υποζύγια, μαυρίστε τους

Μαύρο στους απανταχού Μαυρογιαλούρους!!!

Θυμωμένοι ψηφοφόροι μπροστά στα φούμαρα!!!

Τα αποτελέσματα των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση συνήθως συμβαδίζουν με εκείνα των βουλευτικών, αν διεξάγονται μέσα στην πρώτη τετραετία από την εκλογή της νέας Βουλής.

Είναι, δηλαδή, τέτοια που, ακόμη κι αν εμπεριέχουν κάποιας μορφής αποδοκιμασία προς την εκάστοτε κυβέρνηση, δεν της προκαλούν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αυτό συνέβη στις εκλογές του 1982, του 1990, του 1994 και του 1998.

Σήμερα είναι η πρώτη φορά που, πάνω στον πρώτο χρόνο της θητείας της, η κυβέρνηση απειλείται με αποδοκιμασία. Μάλιστα, αν αυτή είναι εκτεταμένη ή σε κρίσιμες περιφέρειες και δήμους, μπορεί να καταστήσει το βίο της αβίωτο. Και, επιπλέον, να απελευθερώσει τις δυνάμεις του ασύδοτου λαϊκισμού, γεγονός που μπορεί να εκτροχιάσει κάθε προσπάθεια συμμαζέματος στον τομέα της οικονομίας.

Εξ ου και η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού ότι δεν θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα επιβαρυντικά για μισθωτούς και συνταξιούχους. Το ίδιο και η, καθυστερημένη, πολιτικοποίηση των εκλογών, με την προειδοποίηση του Γ. Παπανδρέου ότι «κρίνεται η πορεία της χώρας». Υπερβολικό φαίνεται. Πώς γίνεται η εκλογή ή μη του ενός ή του άλλου περιφερειάρχη και δημάρχου να ανάγεται σε καθοριστικό γεγονός, που θα κρίνει την κυβερνητική πορεία μόλις ένα χρόνο μετά τις εθνικές εκλογές και την επιβλητική νίκη του κυβερνώντος κόμματος;

Σε οποιαδήποτε άλλη εποχή η... απάντηση στο ερώτημα θα ήταν: «Δεν γίνεται». Σήμερα, όμως, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται αντιμέτωπο με το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής του βάσης. Οι ψηφοφόροι που το ψήφισαν τον Οκτώβριο του 2009, προφανώς θα βρεθούν μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα:

1) Να γίνουν τόσο σύντομα «κοψοχέρηδες», τιμωρώντας μ' αυτόν τον τρόπο το κόμμα τους, που άλλα τούς υποσχέθηκε προεκλογικά και μετεκλογικά μείωσε τις αποδοχές τους (δημόσιοι υπάλληλοι). Ή

2) Να του δώσουν κι άλλη περίοδο χάριτος, αποδεχόμενοι το επιχείρημα ότι «δεν γινόταν αλλιώς».

Η πρώτη επιλογή είναι, προφανώς, πιθανότερη, αν όχι βέβαιη, για μεγάλες κατηγορίες ψηφοφόρων. Οχι μόνο λόγω του θυμού που τους διακατέχει. Αλλά και διότι οι εκλογές αυτές προσφέρονται για, σχετικά ανώδυνη, τιμωρία. Ξέρουν ότι, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση δεν θα αλλάξει. Αντίθετα, πέραν της τιμωρίας που θέλουν να της επιβάλουν, μπορεί και να ελπίζουν ότι θα την υποχρεώσουν να αλλάξει πολιτική.

Ομως, αυταπάτες δεν πρέπει να υπάρχουν. Σ' αυτή τη φάση -η οποία δεν θα δεν διαρκέσει λίγους μήνες- περιθώρια αλλαγής πολιτικής και επιστροφής στις παλιές καλές μέρες δεν υπάρχουν. Οποιος το υπόσχεται, έστω το υπαινίσσεται, απλώς κοροϊδεύει. Οσο «αντιμνημονιακή» κι αν είναι η ψήφος, το Μνημόνιο θα είναι εδώ. Οσα φούμαρα κι αν ακούγονται για μηδενισμό του ελλείμματος στο τέλος του 2011.

Οσοι τα πιστεύουν αυτά, δικαιολογημένα θα ψηφίσουν τους «αντιμνημονιακούς» του Σαμαρά: Κικίλια στην Περιφέρεια Αττικής, Νικήτα Κακλαμάνη στην Αθήνα και Γκιουλέκα στη Θεσσαλονίκη. Ειδικά οι ψήφοι στους δύο τελευταίους (ο πρώτος είναι νέο πρόσωπο και δεν έχει ελπίδες εκλογής) σημαίνουν την επιβράβευση μιας δημοτικής πολιτικής που χαντάκωσε την πρωτεύουσα και τη συμπρωτεύουσα.

Μόνον η ψήφος στους υποψηψίους της Ν.Δ. θα έχει καθοριστική πολιτική σημασία. Θα είναι σαν οι ψηφοφόροι, μόλις ένα χρόνο μετά το σκάσιμο της καραμανλικής φούσκας, να βλέπουν τον Σαμαρά σαν νέο σωτήρα. Σαν να έχουν ήδη πιστέψει στα φούμαρα περί «άλλης πολιτικής», που θα μηδενίσει το έλλειμμα και θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη, για να τρώμε σε λίγο ξανά με χρυσά κουτάλια. Οποιος πιστεύει σε όλα αυτά, όπως κάποιοι πίστεψαν, πριν από έξι χρόνια, στα φούμαρα του Καραμανλή, ψηφίζει τους «αντιμνημονιακούς» του Σαμαρά. Και φέρνει τα πάνω κάτω.

Διότι η διαφαινόμενη ψήφος σε υποψηφιότητες τύπου Δημαρά μπορεί, στο βάθος, να μην έχει πολιτική σημασία. Είναι μια ψήφος πρόσκαιρης διαμαρτυρίας για ένα «άλλο ΠΑΣΟΚ», που στις βουλευτικές εκλογές μπορεί να ξαναγίνει το «όλον ΠΑΣΟΚ».

Εν τω μεταξύ, τι θα γίνει με τους καταχρεωμένους δήμους, όπου βασιλεύει η διαφθορά; Ποιος νοιάζεται; Κανονικά θα έπρεπε να νοιάζονται οι δημότες τους. Τουλάχιστον όσοι δεν έχουν καταλάβει η αδιαφορία και η μοιρολατρία.

Η περίπτωση του Δήμου Αθηναίων είναι ξεχωριστή.

Από το 1986 τον διοικούν «μεγάλα» ονόματα, που φεύγουν από την κεντρική πολιτική σκηνή για να τον «σώσουν». Η «σωτηρία», όμως, δεν ήρθε. Η ραγδαία υποβάθμιση της πόλης θα ήταν άδικο να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην ανικανότητα ή την αδράνεια του δημάρχου. Αλλά είναι και εκτός τόπου ο ισχυρισμός ότι για όλα φταίει το κακό κράτος. Στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου αναμετρώνται ένας από αυτούς τους «σταρ» της κεντρικής πολιτικής, που το 2006 υποσχέθηκε ότι θα... γκρεμίσει οικοδομικά τετράγωνα, κι ένα πρόσωπο εκτός ΑΥΤΗΣ της πολιτικής, ο Γιώργος Καμίνης. Καταξιωμένος επαγγελματικά και με προσφορά από δημόσια θέση (Συνήγορος του Πολίτη).
Τι θέλουν οι ψηφοφόροι;

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ στην Enet

Διπλό δημοψήφισμα οι εκλογές του Νοεμβρίου

Οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου απέκτησαν τη μορφή Δημοψηφίσματος.Ενός διπλού δημοψηφίσματος γιατί δεν είναι μόνο αντιμνημονιακού χαρακτήρα αλλά και δημοψήφισμα για την ανοχή μας ή όχι απέναντι στο σάπιο πολιτικό σύστημα και τους κομματικούς εκφραστές του.

Οι Μαυρογιαλούροι, χωρίς ντροπή ή αίσθημα ενοχής, πήραν τους δρόμους και τάζουν ξανά λαγούς με πετραχήλια για να κερδίσουν τη μάχη του Καλλικράτη ξεχνώντας τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας.

Για μας, όλοι τους όσοι συνυπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια στο ναό της Δημοκρατίας, είναι συνυπεύθυνοι για το βιασμό της και τα εκτρώματα που προέκυψαν. Όλοι τους έβλεπαν τις συμβάσεις και τις αναθέσεις έργων να περνούν σαν τρένα από μπροστά τους κι όμως αρκούνταν στην ετήσια επιχορήγηση των κομμάτων τους και στα βουλευτικά τους προνόμια. Για την τιμή των όπλων δε και για προσωπικό τους άλλοθι κατέθεταν επερωτήσεις τις οποίες περιέφεραν ως τρόπαια στις εκλογικές τους περιφέρειες.

Τι τους εμπόδιζε να... προσφύγουν στη δικαιοσύνη με ατομικές μηνύσεις και αγωγές κατά όσων εμπλέκονταν σε περιπτώσεις σκανδάλων,διαφθοράς και καταλήστευσης των δημοσίων ταμείων; Τίποτα ή μάλλον ο σεβασμός τους προς το θεσμό του κοινοβουλίου και των εξεταστικών του επιτροπών (στάχτη στα μάτια του λαού και εισόδημα στις τσέπες των).
Ενός κοινοβουλίου όπου στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας διαπράχθηκαν τα μύρια όσα και με τη βούλα μάλιστα της πλειοψηφικής νομιμότητας.

Μεθαύριο λοιπόν στις 7 Νοεμβρίου ας αφήσουμε κατά μέρος τους συναισθηματισμούς και τις ενοχές που προσπαθούν να μας φορτώσουν κάποιοι επιτήδειοι κι ας καταψηφίσουμε μέτρα και κομματικές πρακτικές.

Όχι κύριοι δεν τα φάγαμε μαζί! Από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι και στην κεφαλή ήσασταν εσείς, οι οποίοι εν ονόματί μας αποφασίζατε και υπογράφατε. Όμως οι μίζες και οι προμήθειες έβγαιναν από τις δικές μας τσέπες και πήγαιναν στους δικούς σας λογαριασμούς, των φίλων σας και των κουμπάρων σας.

Το ευνουχισμένο συνδικαλιστικό κίνημα και οι οργανωμένες δολοφονίες στην τράπεζα της Marfin, στην πρώτη ουσιαστικά παλλαϊκή διαμαρτυρία κατά του μνημονίου,σας προφύλαξαν από την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου. Όλη αυτή η συσσωρευμένη οργή θα ξεσπάσει στις κάλπες την Κυριακή των εκλογών. Δεν θα σας δώσουμε τη χαρά να ξαναδείτε το χάρτη της χώρας μας πρασινομπλέ! Φτάνει πια ως εδώ,η ανοχή μας τελείωσε. Ψήφο στους καθαρούς, στους τίμιους, τους ακομμάτιστους, στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου που 'χουν και μερικές χιλιάδες ένσημα στο βιογραφικό τους. Κι αν δεν υπάρχουν τέτοιοι τότε το λευκό είναι η λύση-έκφραση της διαμαρτυρίας μας.

Όχι δεν ισχυριζόμαστε πως όλοι όσοι πλαισιώνουν κομματικά ψηφοδέλτια είναι λαμόγια, όμως τυχόν νίκη των κομματικών συνδυασμών θα εκληφθεί ως συναίνεση στα μέτρα και στο σάπιο πολιτικό σύστημα.
Ο καθένας μας με νηφαλιότητα και χωρίς ίχνος ενοχής, με τη σκέψη στη δουλειά που του στέρησαν,στη σύνταξη που του έκοψαν και στο αβέβαιο μέλλον των παιδιών του (όταν η φωτιά είναι στου γείτονα θα 'ρθει και στην αυλή σου) ας πάρει θέση στο διπλό δημοψήφισμα της 7ης Νοεμβρίου.
Είναι δεδομένο ότι η αποχή εξυπηρετεί μόνο το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Θα είναι αστείο από τη Δευτέρα το πρωί να ξαναπαριστάνουμε όλοι τους κοψοχέρηδες!

από το Ζείδωρον

Η Τρόικα ανέβαλε τα νέα μέτρα για να διασωθεί το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές

Ακούγαμε χθες στο Megaλο Δελτίο Τύπου της κυβέρνησης την καταπληκτική είδηση ότι «ο Γ. Παπανδρέου ενδέχεται να μεθοδεύει πρόωρες εκλογές». Σιγά την ανακάλυψη θα μου πείτε, το Antinews το φωνάζει …μήνες τώρα. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα . Είναι στην αιτιολογία της "είδησης" και στην προσπάθεια του καναλιού να παρουσιάσει τον ΓΑΠ σαν …ηρωικά αμυνόμενο στις πιέσεις της Τρόικας. Ακούσαμε έτσι, μεταξύ άλλων, ότι ο Γ. Παπανδρέου θα προσφύγει σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές «σε μια δημόσια ηρωική σύγκρουση με τους δανειστές … εξαιτίας της πίεσης που ασκεί η Τρόικα για τα μέτρα».

Η επιχείρηση ηρωοποίησης του ΓΑΠ συνεχίζεται σήμερα από το ΒΗΜΑ που γράφει μεταξύ άλλων: «Απάντηση στην Επιτροπή και στον κ. Ολι Ρεν ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να λάβει νέα μέτρα έδωσε χθες ο κ. Γ. Παπανδρέου, λίγες ημέρες αφότου ο φινλανδός επίτροπος άφησε ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν νέες επιβαρύνσεις για μισθωτούς και συνταξιούχους και θέλησε έτσι να κλείσει τη συζήτηση, η οποία πυροδοτήθηκε με αφορμή την αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος για το 2009». (κοίτα ποιος μιλάει)

Ποια είναι η αλήθεια;
Το ΠΑΣΟΚ δεν... πάει καθόλου καλά στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ιδιαίτερα στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το τελευταίο γκάλοπ της RASS για το «Παρόν» το 81,6% διακατέχεται από αρνητικά έως πολύ αρνητικά συναισθήματα για την κυβέρνηση, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι τις ίδιες απαντήσεις δίνουν και οι 2 στους 3 ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ (64,6%). Από την άλλη, σύμφωνα με την έρευνα της Pulse (Τύπος της Κυριακής) το 71% απαντά ευθέως ότι "υπήρχε τρόπος να αποφύγει η χώρα την προσφυγή στην τρόικα". Παράλληλα σημειώνεται διαρκής μείωση της ψαλίδας ανάμεσα στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ στην πρόθεση ψήφου.

Την ίδια στιγμή το ενδεχόμενο βαριάς ήττας του Σγουρού στην Περιφέρεια Αττικής προκαλεί σοβαρούς κραδασμούς στην κυβέρνηση, επειδή θα ισοδυναμεί με καταψήφιση της κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού στην πολυπληθέστερη περιοχή της χώρας, όπου κατοικεί ο μισός πληθυσμός.

Τι θα σημαίνει αυτό; Ότι ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του θα έχουν απέναντί τους την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού και κατά συνέπεια δεν θα μπορούν να πάρουν νέα μέτρα.

Έτσι θέλοντας και μη οι λογιστές της Τρόικας και προκειμένου να μην "χάσουν" το πουλέν τους συμφώνησαν να αναβάλλουν τα μέτρα για μετά τις εκλογές.

Ενδεικτικά αναφέρουμε την χθεσινή δήλωση του εκπροσώπου της Eurostat ότι τα στοιχεία για το ελληνικό έλλειμμα θα δημοσιευθούν στις 15 Νοεμβρίου και όχι στις 22 Οκτωβρίου. Δηλαδή αμέσως μετά την λήξη των εκλογών και όχι πριν.

Χθες επίσης ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου αναγκάστηκε να δηλώσει δημοσίως ότι δεν πρόκειται να ληφθούν επιπλέον μέτρα, ούτε θα υπάρξει περαιτέρω επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων. Για να πάρει την απάντηση από τη ΝΔ: «Μήπως οι διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού, ότι δεν θα θιγούν μισθωτοί και συνταξιούχοι, ισχύουν μόνο μέχρι και τις εκλογές; Διότι τα μηνύματα που έρχονται, από όλες τις πλευρές, δείχνουν ότι προγραμματίζεται η λήψη νέων επώδυνων μέτρων».

Όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές του Antinews στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα που προηγήθηκαν, ο κ. Παπανδρέoυ απείλησε ότι θα κάνει πρόωρες γενικές εκλογές το Νοέμβριο τις οποίες βεβαίως και θα … χάσει. Παράλληλα το περιβάλλον του Μαξίμου διέρρεε ότι το σχέδιο του εκλογικού νόμου είναι έτοιμο και στα χέρια του πρωθυπουργού.

Προκειμένου λοιπόν να μην "χάσει" τον Γιώργο (και που να βρει άλλο) η Τρωικά δέχθηκε να αναβληθεί η λήψη των νέων μέτρων για μετά τις εκλογές – απόδειξη η χθεσινή ανακοίνωση της Eurostat που προαναφέραμε.

Με άλλα λόγια, θέλοντας και μη, η Τρόικα έδωσε μια ανάσα στην Κυβέρνηση του Μνημονίου προκειμένου να αντέξει κάπως στις εκλογές που έρχονται και να μην υποστεί συντριπτική ήττα προκειμένου να εφαρμόσει τα νέα μέτρα εξόντωσης του ελληνικού λαού.

Τα νέα μέτρα
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες τα μέτρα που αναβλήθηκαν για μετά τις εκλογές είναι, μεταξύ άλλων:

1.Αύξηση του ΦΠΑ από 11 σε 13%, ή 23 σε 25%, ανάλογα με την κατηγορία που επιλεγεί τελικά.
2.Εξίσωση προς τα κάτω των δημοσίων υπαλλήλων με τον ιδιωτικό τομέα.
3.Αύξηση 13,6% στα τιμολόγια; της ΔΕΗ (απο 1/1/2011)
4.Αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης.
5.Αύξηση των αντικειμενικών αξιών.

Κάποιοι όμως υποστηρίζουν ότι το παιχνίδι με την οικονομία δεν είναι στημένο. Ιδού λοιπόν:

Ενώ όλοι περιμέναμε το αναθεωρημένο έλλειμμα την Παρασκευή ή το πολύ στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, ξαφνικά η Κομισιόν αποφάσισε να μας πει ότι θα δώσει τα στοιχεία το Νοέμβριο και σίγουρα μετά τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Ενώ στις υπόλοιπες χώρες τα στοιχεία έχουν δοθεί για την… Ψωροκώσταινα ουδέν νεώτερο από το μέτωπο.  Τυχαίο; Δε νομίζω.
Με το έλλειμμα του 2009 να πηγαίνει προς το 16% είναι επόμενο να έχει γίνει  συμφωνία πίσω από τις κουρτίνες για ανακοίνωσή του μετά τις εκλογές.

Έτσι, η  κυβέρνηση θα "νομιμοποιηθεί" να επιβάλει κι άλλα μέτρα, κι ας λέει ο πρωθυπουργός "Μέχρις εδώ". Διότι το "μέχρις εδώ" για τον κ. Παπανδρέου φτάνει μέχρι τις 14 Νοεμβρίου. Μετά, με πρόσχημα το υψηλό έλλειμμα θα ανακοινώσει κι άλλα μέτρα σκληρής λιτότητας που τώρα δεν τολμά να ανακοινώσει διότι θα πέσει
"μαύρο" στις εκλογές.

Αυτή είναι οικονομική διπλωματία. Να κανονίζεις με την Κομισιόν πότε θα ανακοινώσει τα κακά και πότε τα καλά νέα για την οικονομία. Ανάλογα με το συμφέρον της κυβέρνησης.

up:Όλοι μαζί και ο… ψωριάρης μόνος του. Η Eurostat ανακοίνωσε την αναθεώρηση του ελλείμματος σε 7 χώρες, όχι όμως και στην Ελλάδα για την οποία τα στοιχεία θα ανακοινωθούν μετά τις εκλογές, στα μέσα Νοεμβρίου. Προφανής η σκοπιμότητα και η συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Ούτως ή άλλως η χώρα μας θα είναι πρωταθλήτρια στο έλλειμμα καθώς θα αγγίζει το 16%. Σύμφωνα με τα στοιχεία: Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία αναθεώρησε προς τα κάτω τα ελλείμματα της Πορτογαλίας (στο 9,3% από 9,4%), της Ισπανίας (στο 11,1% από 11,2%) και της Γερμανίας (στο 3% από 3,3%).

Αντιθέτως, αναθεώρησε προς τα πάνω τα ελλείμματα της Ιρλανδίας (στο 14,4% από 14,3%), της Ουγγαρίας (στο 4,4% από 4%), της Πολωνίας (στο 7,2% από 7,1%) και της Βουλγαρίας (στο 4,7% από 3,9%).