Μάνος Χατζιδάκις: Αναρχικός, ένας μύθος σύγχρονης καταδίωξης

Ένα άρθρο δημοσιευμένο μερικές δεκαετίες πριν, που όμως παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, αντικατοπτρίζοντας την εν γένει πραγματικότητα μέσα στην απλότητά του και τον δικό του ανάγλυφο τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας/μουσικοσυνθέτης μιλά για τα κακώς κείμενα μιας κοινωνίας που παραπαίει. Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, η κουφαμάρα συνεχίζεται, με τους αμνούς να έχουν επιτελέσει το σκοπό τους, την εξίσωση της βίας «απ’ όπου και αν προέρχεται», και την ρηχότητα της αδιάλλακτης σκέψης τους να μην αφήνει κανένα περιθώριο κοινωνικού στοχασμού…

Οι εφημερίδες και οι άμυαλοι κι αμόρφωτοι δημοσιογράφοι της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης πέτυχαν κάτι που ομολογουμένως δύσκολα θα κατόρθωνε η κάθε κυβέρνηση από μόνη της χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους.

Να δημιουργηθεί έντεχνα η...

Τα αδιέξοδα του Έλληνα ψηφοφόρου

Τρίτη και… φαρμακερή «ζαριά» μέσα σε ένα χρόνο ταλαιπωρίας, απογοήτευσης και σύγχυσης.

Αν οι Έλληνες πολίτες είναι γνωστό εδώ και χρόνια πως είναι δικομανείς, η ελληνική πολιτική σκηνή βρήκε τον ιδανικό εκπρόσωπο που του αξίζει δικαιωματικά ο τίτλος του εκλογομανή, αφού στη συγκεκριμένη κατηγορία ο Αλέξης Τσίπρας παίζει χωρίς αντίπαλο.

Ο Πρωθυπουργός οδηγεί τη χώρα για τρίτη φορά μέσα σε ένα έτος σε...

Υπνοβάτες

Αν κάτι είναι κι αυτό σφόδρα πνιγηρό, είναι οι κυρίαρχες παθολογίες που παραμένουν εδραίες, σαν να μην αποπειράθηκε καν ο λαός να τις αποσείσει από πάνω του, όχι μόνον με τις επιλογές του στις τελευταίες εκλογές, αλλά και με την εν γένει στάση του κατά την τελευταία περίοδο.

Όσον οι παθολογίες που μας έφεραν ως εδώ όχι μόνον δεν υποχωρούν, αλλά επαναλαμβάνονται, απειλητικός προβάλλει ο κίνδυνος μιας πρόωρης απογοήτευσης του λαού - ο οποίος πρέπει να χορτάσει δίκιο για να αντισταθεί στο άδικο και να το καταβάλει.

Ανθολογώντας μερικές μόνον απ’ αυτές τις παθολογίες που...

Ποιος απαγορεύει την ελπίδα;

Από τη στιγμή που αυτή η κυβέρνηση της ακροδεξιάς και των αγορών αναγκάστηκε να οδηγηθεί στις κάλπες, ήταν ξεκάθαρο πως η προεκλογική περίοδος που θα ακολουθήσει θα είναι η πιο σκληρή των τελευταίων δεκαετιών. Η επίθεση Άδωνι στον Λαζόπουλο ως «ισχυρότερου εκπροσώπου της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς» κατά Μαυρουδή, έδωσε το στίγμα των τριών εβδομάδων που θα ακολουθήσουν. Έδωσε παράλληλα και μια γεύση των μέσων τα οποία θα χρησιμοποιήσουν απερχόμενη για να χτυπήσουν συνειδήσεις και θυμικό στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά από δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την ανίερη συμμαχία των τεράτων του παρελθόντος, ο προεκλογικός τους τόνος αποκαλύπτει τη γύμνια της πολιτικής τους. Το γεγονός πως...

Τερματικός σταθμός: Σαμαράς

Κυρίες και κυρίοι, καλωσήρθατε στην περιήγησή μας. Θα περιηγηθούμε στην Ελλάδα του 2014. Στην Ελλάδα που πάτησε στα πόδια της μετά από την κατάρρευση που υπέγραψε ο μέγας ΓΑΠ. Στην Ελλάδα που σώθηκε την τελευταία στιγμή από βέβαιο αφανισμό. Στην Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά. Που τώρα πια αποτελεί παρελθόν.

Πρώτη στάση: 2012

Τότε, ήταν η χρονιά που οι Μάγιας έλεγαν πως θα...

Η λίρα

Ράψαμε το στόμα μας με κλωστή ατσαλένια φτιαγμένη από το νήμα της υπομονής. Εμείς πλέον, δεν μιλάμε. Κουβέντες κάνουμε με τον εαυτό μας. Κανακεύουμε την “απραξία” μας και “δειλιάζουμε” γιατί πολύ απλά δεν έχουμε έναν λόγο να είμαστε θαρραλέοι.

Γνωρίζουμε ότι τα σύμβολα θα γίνουν εκμεταλλεύσιμα για εξουσιολάγνους και παραδόπιστους ηγέτες που θα μας σύρουν και πάλι σε μια κατάσταση που ραμμένο το στόμα δεν θα έχουμε, αλλά θα έχουμε ραμμένο το μυαλό με ατσαλόσυρμα μεγάλης αντοχής. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι όλοι τους είναι ίδιοι, είτε κόκκινοι, είτε γαλάζιοι, είτε ροζ, είτε πράσινοι, είτε δημοκράτες ακομμάτιστοι. Όποιον αγώνα και να κάνουμε δεν θα αλλάξουμε τίποτε, παρά μόνο με το τηλεκοντρόλ της μεταδημοκρατίας θα αλλάζουμε τα πρόσωπα όταν η πλήξη μας γίνεται προσωπικά θανατηφόρα. Έγινε το σύστημα πασαρέλα και εμείς απλά ψηφίζουμε την πολιτική πουτάνα που θα είναι πιο σκερτσόζα στα σαδιστικά κόλπα που θα κάνει στα χαμένα όνειρά μας.

Δεν ξέρουμε ποιον να πολεμήσουμε και...

Η αναπόφευκτη κατάρρευση της Νέας Δημοκρατίας και οι αιτίες της

Είναι πλέον κοινή πεποίθηση ότι το σύστημα που κυβέρνησε τη χώρα τα 40 τελευταία χρόνια καταρρέει. Τα πρώτα δύο χρόνια της μεγάλης κρίσης παρακολουθήσαμε την ουσιαστική αποσύνθεση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο από το θρίαμβο του 43,92% στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 "κατόρθωσε" να καταποντιστεί στο 12,3% στις εκλογές του Ιουνίου του 2012.

Η Νέα Δημοκρατία (ΝΔ), που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μετά τις εκλογές του Ιουνίου με μια δύσκολη επικράτηση επί της ανερχόμενης δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ, με ποσοστό για πρώτη φορά στην ιστορία της κατώτερο του 30%, θα περίμενε κανείς να έχει διδαχτεί κάτι από την εμπειρία της κατάρρευσης του αναγκαστικού πλέον εταίρου της στην κυβέρνηση, του ΠΑΣΟΚ.

Εν τούτοις, η πολιτική της υπήρξε απαράλλαχτη με...

Γιατί καίνε τις τράπεζες

Εδώ είναι ένα ζήτημα.

Τι είναι οι τράπεζες, τι οι ελληνικές τράπεζες και γιατί γίνονται ενίοτε στόχος ενός καταραμένου κι απόβλητου περιθωρίου;

Είτε έχουμε να κάνουμε με ληστεία, είτε με απαλλοτρίωση. Είτε τα λεφτά μέσω Παλαιοκώστα μοιράζονται σε κάποιους αναξιοπαθούντες ορεσίβιους, είτε μπαίνουν στα σεντούκια μιας οργάνωσης.

Και βέβαια, απ´ ο,τι φαίνεται, δεν καίγεται καρφάκι κανενός, αν κάποιος λήστεψε μια Τράπεζα, η την έκαψε, παρεκτός κι αν από αυτή την ενέργεια έχουμε θύματα.

Η κρατούσα λοιπόν άποψη, στην πολιτική...

Σε πολύ λίγο δεν θα χρειάζεται καν ο φερετζές Βουλή

Το σύστημα έχει ξεσκεπαστεί. Έπεσαν οι κουρτίνες των παρασκηνίων και βλέπουμε στο θέατρο του παραλόγου τους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής μόνο με τα σώβρακά τους. Είναι όλοι ίδιοι, κρατώντας ο καθένας σε χαρτί το ρόλο που θα παίξει γραμμένο από τον ίδιο συγγραφέα. Χωρίς μακιγιάζ η αλήθεια φαντάζει τρομακτική αλλά από την άλλη είναι αλήθεια.

Έπαιξαν και το τελευταίο τους χαρτί με τις εκλογικές διαδικασίες οι οποίες είχαν ποσοστά μοιρασμένα σε πάμπολλους συνδυασμούς αλλά από την άλλη είχαν το πραγματικό αποτέλεσμα όλων των πολιτικών θεατρίνων: Ολοκληρωτισμός.

Κατακερματίσαν την πολιτική σκηνή σε...

Φτύστε στους τάφους μας

Τον τάφο που μας έχωσε τον έκλεισε με τόνους τσιμεντένιων νόμων ο Στουρνάρας. Ολοκλήρωσε την εντεταλμένη εργασία του ως καλός υπηρέτης των τοκογλύφων και σιγά-σιγά αποχωρεί λέγοντας με στόμφο «Ως χώρα βγήκαμε από τον τάφο. Θεωρώ ότι έχω κλείσει τον κύκλο μου στο υπουργείο Οικονομικών». Για να αποχωρεί αυτός τότε πραγματικά έχει σκάψει λάκκο βαθύ για όλους μας. Μετά και από το θεατρικό έργο που έστησαν στην Βουλή συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι είδαμε ακριβώς πόσο βαθύς είναι ο τάφος μας. Μένει μόνο να περάσει σύσσωμο το σώμα της Βουλής και να κατουρήσει πάνω από τον τάφο που μάς παράχωσε ο νεκροθάφτης Στουρνάρας.

Από την άλλη είναι περιττό να συζητά κανείς τις εκ του ασφαλούς επιθέσεις και...

Έχεις ευθύνη φίλε, να το θυμάσαι

Και απευθύνομαι σε σένα που απαξίωσες το πολιτικό σύστημα και δεν μετείχες των εκλογικών διαδικασιών. Η αποστασιοποίηση σου νομιμοποίησε μια μειοψηφία που αποφασίζει για σένα και στα δύσκολα επικαλείται το όνομα της Δημοκρατίας και πως είναι εκλεγμένη από το λαό.

Δεν σκοπεύω να γράψω ένα πολιτικό μανιφέστο με βαρύγδουπες λέξεις ή ένα ξύλινο λόγο για να σε πείσω. Περισσότερα είναι αυτά που μας ενώνουν και λιγότερα αυτά που μας χωρίζουν και δεν θα είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε.

Και στην Αμερική μια μειοψηφία κυβερνά και...

Ποιοι είναι χειρότεροι, αυτοί που μας χέζουν ή εμείς που κάνουμε τους βόθρους τους

Δεν έχει πλέον αξία να γράφει κανείς. Έχει αξία μόνο να τους βρίζει όπου τους πετύχει. Οι λέξεις έχουν αξία μόνο αν είναι χαραγμένες σε πέτρες. Γράψαμε και γράψαμε εκατομμύρια λέξεις για όσα ζούμε. Ε και; Τι έγινε; Τίποτα δεν έγινε. Ξεθυμαίναμε και περιμέναμε. Και περιμένουμε ακόμη. Τα αθλιότερα.

Όμως αυτά τα σαπρόφυτα είχαν τουλάχιστον την ειλικρίνεια επί τόσο καιρό να δηλώνουν ότι στηρίζουν την Τρόικα και τις πολιτικές της. Θεωρούσαν μαγκιά τους να κάνουν...

Όπως καταλαβαίνεις χωρίς κώλο δεν υπάρχει σωτηρία

Η εποχή της απόλυτης ξεφτίλας. Τόση ξεφτίλα δεν έχει ξαναγίνει ποτέ των ποτών. Ούτε στην εποχή των ρωμαϊκών οργίων δεν είχε φθάσει τόσο χαμηλά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Έχει γίνει η Ελλάδα ένα απέραντο όργιο με κάλυψη την κρίση και με αφορμή την σωτηρία σου από τον πολιτικό πάτο. Έρχεται ο πάτος να σε σώσει από τον πάτο.

Από πού να το πάρεις το πράγμα και πού να το φτάσεις. Να βλέπεις στην ίδια διακήρυξη του ευρωψηφοδελτίου Κουβέλη-Καστανίδη αντάμα να υπογράφουν Γιώργος Αρμένης και Σταμάτης Μαλέλης. Τι κοινή ζωή και επιλογές έκαναν αυτοί οι δύο που ξαφνικά βρήκαν κοινή ρότα εν μέσω της καταστροφής για να σε σώσουν; Πώς είναι δυνατόν να βλέπεις την δήθεν διανόηση παρέα με τον ξεκωλιασμό χέρι-χέρι στο δρόμο για την Ευρώπη; Και καλά για...

Με τι χρήμα θα σώσεις την ζωή σου ρε;

Μπορούν να περιμένουν ό,τι θέλουν από τους σωτήρες τους οι ψηφοφόροι και παλαμακιστές. Μπορούν να στέκονται στην ουρά ακόμη, όπως ολόκληρες δεκαετίες, για μία χειραψία με τον πολιτικό που τους εξέφραζε. Μπορούν να κάνουν κωλοτούμπες και να στέκονται στην ουρά των γκεσταπίτικων δημοσίων υπηρεσιών για να πληρώσουν αυτό που ο σωτήρας δημιούργησε και καλείται να το πληρώσει ο λαός. Μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά αν μέχρι σήμερα εξαρτάσαι από τις πολιτικές του κάθε τυχοδιώκτη. Είχες πάρε-δώσε με αυτούς μέχρι το 2010; Εξαρτιόταν οι ζωές των πολιτών από τις αποφάσεις και...

Ραντεβού στα πουτανάδικα

Είδαμε την παγκόσμια και ιστορική πρωτοτυπία να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας. Το προφίλ του τρομοκράτη είναι ανάλογο με το προφίλ του εξουσιαστή. Στη θέση του Σαμαρά θα μπορούσες άνετα με ένα κουστούμι και μία γραβάτα να έχεις τον Χριστόδουλο Ξηρό και σύμφωνα με αυτά που είδαμε όλοι στο χθεσινό “επαναστατικό” βίντεο, αν του Σαμαρά του κατέβαζες το μαλλί προς τα κάτω, του έβγαζες τα γυαλιά και του φορούσες μία μπλούζα με τον Γκεβάρα άνετα έπαιρνε την θέση του νεοέλληνα “τρομοκράτη”.

Ακόμα και τους “τρομοκράτες” δεν τους έφτιαξαν στα μέτρα του απλού πολίτη αλλά του εξουσιαστή. Διότι η φάτσα αλλά και η βαριεστημάρα του Ξηρού να διαβάζει τον “επαναστατικό” λόγο ταιριάζει πολύ καλύτερα στο προφίλ του βουλευτή που έχει τόσο σίγουρη την μονιμότητα της κοινοβουλευτικής καρέκλας που βαριέται να σε πείσει ότι είναι άξιος εκπρόσωπός σου, παρά με τον Έλληνα που αυτή την στιγμή δεν τον χωράει ο τόπος από την θυμό.

Δεν χρειαζόταν το έτοιμο κείμενο του...

Ανοιχτή επιστολή προς την ελληνική πολιτική και οικονομική άρχουσα τάξη

Όλοι εσείς που βρομίσατε την ζωή μου.

Όλοι εσείς που προσβάλλατε την νοημοσύνη μου.

Όλοι εσείς που διαφθείρατε την αισθητική μου.

Όλοι εσείς που μου στερήσατε την αξιοπρέπεια.

Όλοι εσείς που επιδίδεστε νυχθημερόν σε καψόνια εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας ανάνηψης μου.

Έχετε όνομα, διεύθυνση, τραπεζικούς λογαριασμούς.

Ξέρετε...

H «Ελιά» και η …κρεατοελιά!

Όποιος δει το σημερινό πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ, μπορεί να εικάσει πως κάτι αληθινά σημαντικό και μεγάλο έλαβε χώρα χθες το βράδυ. Άλλωστε όπως σπεύδει να πληροφορήσει η εφημερίδα, οι «58» έγιναν 3000 και δηλώνουν «Ήρθαμε για να μείνουμε»!

Αυτό ακριβώς όμως είναι το κακό. Διότι αυτοί που...

Το όνειδος της «κεντροαριστερής» φάρσας…

Το έργο για τη δημιουργία της «κεντροαριστεράς» έχει παιχθεί πολλές φορές στη χώρα μας: Πάντα σαν φαρσοκωμωδία…

Η έννοια της «κεντροαριστεράς» ξεκινάει από πολύ παλιά: Από τη δεκαετία του 1960. Ιδιαίτερα αναπτύσσεται στις παραμονές της δικτατορίας, τότε που στο εσωτερικό της Ένωσης Κέντρου είχε εκκολαφτεί η πρώτη ομάδα του Ανδρέα Παπανδρέου με τους 40 βουλευτές.

Τεκμηριώνεται θεωρητικά από τον Γ. Η. Κριμπά, στο άρθρο: «Το μέλλον της Ελλάδας» (Νέοι Δρόμοι, Ιανουάριος 1967).

Αυτή η θεωρητική φόρμουλα περί...

Βουλή: εμετικό και κακόγουστο θέατρο...

Μπορεί να θριαμβολογούν ο Σαμαράς και ο συναινετικός του θίασος (η κυβέρνηση των δωσίλογων δημίων), καθώς και τα κατοχικά «παπαγαλάκια», για το δώρο που τους προσέφερε ο Τσίπρας με την πρόταση δυσπιστίας, αλλά η κατάσταση για την κυβέρνηση παραμένει σε ΟΙΚΤΡΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Στην ελληνική κοινωνία δεν είχε καμία απήχηση αυτό το εμετικό και κακόγουστο θέατρο που παίχτηκε στην κατοχική Βουλή.

Συνεχίζει η λαϊκή ΟΡΓΗ να αναμένει το...

Μας σκότωσαν...

Δεν γουστάρει κανείς τούτο τον λαό.
Αυτός ο λαός είναι μόνος του απέναντι σε όλα χωρίς ούτε μία υποστήριξη από όλους και από όλα. Είναι αφελές μετά και τα τελευταία σκηνικά περί μομφής της κυβέρνησης να υπάρχει έστω και ένας νοήμονας που να πιστεύει ότι υπάρχει πολιτικός χώρος που να τον καλύπτει. Η χώρα κυβερνάται όχι από δύο αλλά από όλα τα κόμματα που βρίσκονται μέσα στη Βουλή και από όλα τα άλλα που ψήνονται για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Δεν είμαστε γραμμένοι στα παλιά παπούτσια όλων τους αλλά έχουμε γίνει η κολλημένη τσίχλα στους πάτους των παπουτσιών τους, τόσο εμετικοί και τόσο ενοχλητικοί.

Πρέπει να τελειώνουν γρήγορα με μας. Ποιος αριστερός, ποιος δεξιός και...