Κάποτε, στο μέλλον, τα μνημόνια θα φαντάζουν «καλές εποχές» για την Ελλάδα

Όταν ήμασταν μικροί και είχαμε λευκώματα (σ.σ. για τους άνω των 35, οι μικρότεροι να προχωράνε στην επόμενη παράγραφο), κάναμε μια ερώτηση: «Τι θα έκανες αν είχες μια στιγμή παντοδυναμίας»; Η σχεδόν ομόφωνη απάντηση; «Θα την εξασφάλιζα». Από αυτή τη μικρή φράση, αποκαλύπτεται πόσο υποτιμήσαμε όλοι το ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς σκεφτόμασταν «κόμμα διαμαρτυρίας» και «αριστερή παρένθεση», την ώρα που η σκέψη στο μυαλό του Αλέξη ήταν «κράτος». Τα λάθη που κάναμε οι Έλληνες ήταν πολλά, σχεδόν...

Η εξουσιαστική κλίκα του Τσίπρα και το τέταρτο μνημόνιο

Όταν το ΠαΣοΚ κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές και σχημάτισε την πρώτη κυβέρνησή του το 1981, είχε ήδη μια επταετία ορμητικής ανάπτυξης της επιρροής του στο επίπεδο των κοινωνικών οργανώσεων. Πλειοψηφούσε στα συνδικάτα του βιομηχανικού συνδικαλισμού, ανέβαζε συνεχώς την επιρροή του στα συνδικάτα του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ, είχε κερδίσει πολιτικά τη φτωχή και τη μεσαία αγροτιά, είχε γίνει πρώτη δύναμη στο φοιτητικό συνδικαλισμό, είχε κερδίσει δήμους στα μεγάλα προλεταριακά κέντρα. Μιλώντας πολιτικά, είχε καταφέρει να μεταφέρει υπό την επιρροή του ευρύτατα εργατικά και μικροαστικά στρώματα (συρρικνώνοντας διαρκώς τη δύναμη του Περισσού), ενώ χαρακτηριστικό από πολιτική άποψη είναι το γεγονός ότι κατάφερε να απορροφήσει και σημαντικές δυνάμεις από τις διάσπαρτες ομαδοποιήσεις του μαοϊκού ρεύματος, που ήταν αναμφισβήτητα το πιο αριστερό ρεύμα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, όταν και γνώρισε τη μεγαλύτερη ανάπτυξή του.

Όταν ο ΣυΡιζΑ άρχισε την ορμητική εκλογική του ανάπτυξη, από...

Αν υποψιαστώ ότι η "δημοκρατία" τους έχει αδιέξοδα...

Σα να λέμε αντιστροφή αιτίου και αιτιατού.
Πριν μερικές δεκαετίες, η εξουσία, όποτε ένιωθε κάποια -πραγματική ή μη- απειλή, χρησιμοποιούσε τον περίφημο "κομμουνιστικό κίνδυνο" για να αναστείλει κάποιες από τις "δημοκρατικές ελευθερίες" που είχε δεχτεί να παραχωρήσει στους υπηκόους της. Αυτή η αναστολή εκφραζόταν πότε με δήθεν ανώδυνα μέτρα (όπως, λόγου χάρη, με απαγόρευση των διαδηλώσεων) και πότε με εξώφθαλμα βίαιο τρόπο, όπως στις περιπτώσεις επιβολής δικτατοριών.

Από τις αρχές τής δεκαετίας τού '90, όμως, δηλαδή από τότε που...

Από πότε η Ελευθερία μπαίνει σε διαπραγμάτευση και από πότε ξεπουλιέται κ.Τσίπρα;

Ξέρεις πότε τελείωσε αυτός ο λαός; Την ημέρα που του έδωσαν το χαρτί της ελευθερίας και δεν είδε στο τέλος της σελίδας τα ψιλά γράμματα του συμβολαίου που υπέγραφε. Ήταν η τελευταία του ευκαιρία πριν εφτά δεκαετίες να σπάσει όλες τις συμφωνίες με τους μέχρι τότε εξουσιαστές Ευρωπαίους και να φτιάξει κράτος. Δεν άντεχε όμως άλλο πόλεμο, άλλη στέρηση, άλλη μάχη και είπε να ελευθερωθώ τώρα και βλέπουμε για αύριο. Από πότε το μάθημα της ελευθερίας διακόπτεται για κομματικές διαφημίσεις με σπόνσορες πακέτα Μάρσαλ;

Την ημέρα που κατέβηκαν οι σβάστικες από όλα τα κρατικά κτίρια και...

Καθαρίσαμε, λοιπόν, από αξιοπρέπεια;

Μια αξιοπρέπεια ζητήσαμε και πήραμε ένα κουτί με κουρκουμπίνια. Σιροπιαστά με κορδελίτσα κόκκινη στο κουτί να μάς θυμίζει τις γραμμές συμβιβασμού της κυβέρνησης.

Μια αξιοπρέπεια ζητήσαμε και πήραμε δάκρυα συγκίνησης από την δημοσιοθρεμένη-βουλευτή Ραχήλ για την επαναπρόσληψη των συναδέλφων της κυβερνητικών υπαλλήλων στην ΕΡΤ.

Καθαρίσαμε, λοιπόν, από αξιοπρέπεια. Σε παράλληλη τηλεοπτική κάλυψη το κουρκουμπίνι και το δάκρυ. Μέχρι εδώ ήταν το πάρτι της αξιοπρέπειας. Από εδώ και στο εξής όσοι δεν φορέσατε κόκκινο πλαστικό γάντι για να...

Εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ θέτε να πάθουμε όλοι αμνησία δηλαδή;

Ενώ τα σενάρια τρόμου και οι κουβέντες για την βέβαιη επερχόμενη οικονομική καταστροφή έχουν παγιωθεί στην επικαιρότητα, το πιο δυσάρεστο από όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό είναι άλλο:
Η κρυφή (ή πολλές φορές φανερή) επιθυμία από τα ΜΜΕ (εφημερίδες, ραδιόφωνα, blog) που έχουν αναλάβει την προστασία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση αντιπολίτευσης που μπορεί να ενοχλήσει, να εκνευρίσει και να διαλύσει τη νεοσύστατη αριστερή κυβέρνηση γιατί μετά θα ξαναέρθουν στην εξουσία οι ακροδεξιοί ζάβλακες με τα αστεία ονόματα ή οι ναζί που παραμένουν στο υποσυνείδητο του υπέροχου Έλληνα ψηφοφόρου σαν μία εναλλακτική λύση.

Αν κάποιοι θεωρούν ότι με τον ερχομό μιας αριστερής κυβέρνησης στην...

Υπνοβάτες

Αν κάτι είναι κι αυτό σφόδρα πνιγηρό, είναι οι κυρίαρχες παθολογίες που παραμένουν εδραίες, σαν να μην αποπειράθηκε καν ο λαός να τις αποσείσει από πάνω του, όχι μόνον με τις επιλογές του στις τελευταίες εκλογές, αλλά και με την εν γένει στάση του κατά την τελευταία περίοδο.

Όσον οι παθολογίες που μας έφεραν ως εδώ όχι μόνον δεν υποχωρούν, αλλά επαναλαμβάνονται, απειλητικός προβάλλει ο κίνδυνος μιας πρόωρης απογοήτευσης του λαού - ο οποίος πρέπει να χορτάσει δίκιο για να αντισταθεί στο άδικο και να το καταβάλει.

Ανθολογώντας μερικές μόνον απ’ αυτές τις παθολογίες που...

Ο λαός βαριέται, η νεολαία βαριέται, ο ακροδεξιός Σαμαράς δεν βαριέται…

Το editorial της γαλλικής εφημερίδας Μonde στις αρχές του 1968 ήταν “Η Γαλλία βαριέται, η νεολαία βαριέται, ο στρατηγός Ντε Γκολ βαριέται”. Λίγο καιρό μετά η φαινομενική βαρεμάρα της γαλλικής κοινωνίας ανατράπηκε βίαια από τα μαζικά πολιτικά γεγονότα του Μάη του 68 που πυροδότησαν σημαντικές κοινωνικές μεταβολές και πολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως. Μια τέτοια φαινομενικότητα κυριαρχεί και στην Ελλάδα του 2014, ή μήπως όχι;

Ενόψει της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου την ερχόμενη Κυριακή 30-3-2014 που ρυθμίζει μια...

Έχεις ευθύνη φίλε, να το θυμάσαι

Και απευθύνομαι σε σένα που απαξίωσες το πολιτικό σύστημα και δεν μετείχες των εκλογικών διαδικασιών. Η αποστασιοποίηση σου νομιμοποίησε μια μειοψηφία που αποφασίζει για σένα και στα δύσκολα επικαλείται το όνομα της Δημοκρατίας και πως είναι εκλεγμένη από το λαό.

Δεν σκοπεύω να γράψω ένα πολιτικό μανιφέστο με βαρύγδουπες λέξεις ή ένα ξύλινο λόγο για να σε πείσω. Περισσότερα είναι αυτά που μας ενώνουν και λιγότερα αυτά που μας χωρίζουν και δεν θα είναι δύσκολο να συνεννοηθούμε.

Και στην Αμερική μια μειοψηφία κυβερνά και...

Μην κλαίτε ρε

Πρώτη φορά καταλαβαίνω αυτούς τους σκληροτράχηλους ανθρώπους, τις γυναίκες, τους άνδρες αυτούς. Τις απεργίες πείνας, στις «παράνομες» γειτονιές, στα σπίτια-γιάφκες, την όψη του αιματοβαμμένου πουκάμισου, της φλέβας των ημερών που ξεπροβάλει. Καταλαβαίνω αυτούς τους ανθρώπους. Καταλαβαίνω για πρώτη φορά αυτούς που λένε «μην κλαίτε, να μη μας δουν οι άλλοι». Καταλαβαίνω πια γιατί ο άνθρωπος εχθρεύεται τα δάκρυά του. Καταλαβαίνω γιατί θέλεις να εξαφανίσεις την πιο ανθρώπινη και ευαίσθητη πλευρά σου. Βάλανε τον Μπερκίν σε ένα μικρό φέρετρο και τον στέλνουν μακριά…

Θέλω να φωνάξω σε όλη τη χώρα...

Tα χρήματα τα έχετε στα σεντούκια, το ξέρουμε

Αφού πρώτα μάς έχωσαν μέσα στα σπίτια μας στερώντας μας την εργασία, αφού μετά μάς έβαλαν ενοίκιο προς το κράτος για τα σπίτια-καταφύγια μας, αφού μάς άφησαν μέσα να παγώσουμε και να κοιτάμε τα μετρητές της ΔΕΗ σαν τον χρόνο που μάς απομένει, τώρα θα κάνουν ντου από τις πόρτες και παράθυρα των σπιτιών μας τα όργανα του Κράτους.

Ο Στουρνάρας σε ανυποψίαστο χρόνο είχε πει “τα χρήματα τα έχετε στα σεντούκια, το ξέρουμε”. Ήρθε λοιπόν η ώρα να τα...

Λοιπόν πατριώτη;

Διαβάζεις τον τίτλο της είδησης. «Επείγουσα πρόοδο σε τέσσερα μέτωπα ζητά από την Αθήνα το Eurogroup». Λες, ας ρίξω μια ματιά να δω ποια είναι αυτά τα συγκεκριμένα τέσσερα προβληματικά, ώστε να ξέρω τα υπόλοιπα μέτωπα στα οποία το Eurogroup θεωρεί ότι πάμε καλά.

Και λέει η είδηση «Ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου, κατά τη συνέντευξη Τύπου με τον επίτροπο Όλι Ρεν και τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ δήλωσε “Οι ελληνικές Αρχές πρέπει επειγόντως να παρουσιάσουν πρόοδο σε τέσσερα μέτωπα: Τα προαπαιτούμενα, το δημοσιονομικό κενό, τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις ιδιωτικοποιήσεις. Θέλουμε πρόοδο σε αυτά προκειμένου να κλείσουμε την αξιολόγηση”».

Δηλαδή τα «τέσσερα μέτωπα» είναι...

Εκδιδόμενη δημοκρατία...

Η έκδοση προσφύγων που ζητούν πολιτική ασυλία βασανίζει την ανθρωπότητα από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου.

Από τον Ραμσή Β' μέχρι τους Τούρκους απεργούς πείνας του «καθεστώτος» Σαμαρά-Βενιζέλου κάθε κοινωνία έδειξε το επίπεδο του πολιτισμού της στο πρόσωπο των αιτούντων πολιτικό άσυλο.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερος βιασμός του δικαίου από το να τιμωρείς αλλοδαπούς για πολιτικές διώξεις της χώρας τους
Λόρδος Κάσλρι, 1816

Σχεδόν ένας αιώνας έχει περάσει από τη στιγμή που η...

Τα ντιβάνια της εξουσίας...

Η Κατερίνα και η Ελένη είναι άνεργες. Ανήκουν στη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στη σκιά. Πίσω από τον ήλιο.

Επιβιώνουν με τη σύνταξη της μητέρας τους.

Η Κατερίνα κι η Ελένη έχουν κι από ένα παιδάκι. Χώρισαν πριν από λίγα χρόνια κι έτσι μένουν όλοι μαζί με τη μητέρα τους στο πατρικό τους σπίτι. Ο πατέρας τους έχει φύγει από τη ζωή κι οι πατεράδες των παιδιών τους αποσύρθηκαν διακριτικά από τις ευθύνες και τα...

Είναι η “δημοκρατία” ηλίθιε;

Η Δημοκρατία, που αναγνωρίζει στον εκάστοτε υπουργό τη δικαιοδοσία, με μια μονοκονδυλιά, να βάζει «μαύρο» σήμερα στην ΕΡΤ, αύριο στη ΔΕΗ και στην ΕΥΔΑΠ, μεθαύριο στα Αμυντικά Συστήματα, στα Ναυπηγεία και στα Ασφαλιστικά Ταμεία, η Δημοκρατία που πορεύεται με ντουζίνες Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου και με Προεδρικά Διατάγματα, με ΤΑΙΠΕΔ και ξεπουλήματα, με διαδοχικές επιστρατεύσεις και με συκοφαντίες, με κοινωνικό κατατεμαχισμό και με διαρκείς επιχειρήσεις κοινωνικού αυτοματισμού, δεν είναι άγνωστη.

Είναι η Δημοκρατία που αμέσως μετά το...

Έχουν βρει «παπά» και θάβουνε 5-6 εκατομμύρια Έλληνες

Έχουν σφίξει τα γάλατα.

Έχουν βρει «παπά» (την απουσία αντίστασης) και θάβουνε 5-6 εκατομμύρια Έλληνες.

Το πρόβλημά μας δεν είναι η κυβέρνηση. Αυτή ξέρει τι κάνει. Εκτελεί τις εντολές που της δίνει η Τρόικα. Με κάποιες κόνξες Δημαρίτικης γελοιότητας, αλλά χωρίς αντίλογο, χωρίς διαπραγμάτευση, χωρίς ενδοιασμό, με κείνον τον Στουρνάρα βασιλικότρο του βασιλέως, η κυβέρνηση εκτελεί εντολές κι εκτελεί τον λαό, χωρίς να παίξει το μάτι της. Το πρόβλημά μας δεν είναι η ρητορική Σαμαρά. Είτε βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, είτε σε τρόμο μπροστά στο υπόλοιπον του έργου που εντέλλεται να εκτελέσει, έχει επιλέξει την πόλωση, τη θεωρία των δύο άκρων και τους παραλογισμούς προκειμένου να αγοράζει χρόνο και να πουλάει Ελλάδα, ζωές, δουλειές, παιδιά, γέροντες, υποδομές, πόρους - τα πάντα στο σφυρί.

Το πρόβλημά μας δεν είναι ούτε η...

Οι επιστρατεύσεις δεν είναι επιστρατεύσεις, είναι ομαλή δημοκρατική λειτουργία

Ο καπιταλισμός δεν είναι καπιταλισμός. Είναι η οικονομία της ελεύθερης αγοράς...
Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ιμπεριαλισμός. Είναι παγκοσμιοποίηση...
Οι βομβαρδισμοί λαών δεν είναι βομβαρδισμοί. Είναι προληπτική δράση... Οι δολοφονίες αμάχων δεν είναι δολοφονίες. Είναι παράπλευρες απώλειες... Η απόλυση και η ανεργία δεν είναι ούτε απόλυση ούτε ανεργία. Είναι εργασιακή εφεδρεία, είναι διαθεσιμότητα, καμιά φορά είναι και κινητικότητα...
Η μισοανεργία δεν είναι μισοανεργία. Είναι απασχολησιμότητα...
Ο εργασιακός μεσαίωνας δεν είναι εργασιακός μεσαίωνας. Είναι εκ περιτροπής εργασία...

Οι μίζες δεν είναι μίζες. Είναι χορηγίες...

Οι Εξουσίες δε χαρίζουν κάστανα, ξύλο, φασισμό και σκοτάδι μοιράζουν

Στα γεγονότα της Τουρκίας είναι δύσκολο κι επικίνδυνο να πάρεις το μέρος κάποιας πλευράς. Δεν εννοώ φυσικά να μη στηρίξεις τους πολίτες που διαμαρτύρονται και ξυλοκοπήθηκαν άγρια. Η συμπαράσταση σε αυτούς είναι αυτονόητη και δεδομένη.

Όμως όσοι έχουν επισκεφθεί την Τουρκία, έχουν επαφές με την Τουρκία και ξέρουν πέντε βασικά πράγματα μπορούν να καταλάβουν ότι το πάρκο που θέλει να καταστρέψει η τουρκική κυβέρνηση μπορεί να είναι μια πολύ καλή αφορμή για τις αντιδράσεις, πάντως δεν είναι η αιτία.

Η Κωνσταντινούπολη δε φημίζεται ούτε για...

Κύριε πρωθυπουργέ, έχεις πακέτο!

Εντάξει, πιο ευσυγκίνητος πεθαίνεις…
Δάκρυα και έπαινοι για την παραχώρηση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους για τη μεταφορά του δεκαπεντάχρονου Μανώλη στην εξειδικευμένη κλινική στο Ανόβερο. Έχουν μπερδέψει την πολιτική με τις φιλανθρωπίες. Αναλύουν σαν δημοσιογράφοι, διαπιστώνουν σαν αναλυτές, καταδεικνύουν τα προβλήματα σαν τρίτοι, και επειδή η ψίχα της ιδεολογίας τους είναι πως η ζωή δεν είναι για όλους, επιδίδονται σε επιλεκτικές, επικοινωνιακές σωτηρίες.

Όταν έχεις συνυπευθυνότητα -η πολιτική σου, το κόμμα σου και η ιδεολογία σου- για τους καθημερινούς θανάτους λόγω έλλειψης κρεβατιών εντατικής, όταν...

Ένοχος για την ζωή που έζησες, για τα όνειρα που έκανες...

Ραντεβού στο Ναδίρ

Το γυαλί που καλύπτει την τηλεοπτική δημοκρατία δεν είναι αλεξίσφαιρο αντιθέτως όσο περνάει ο καιρός και όλοι αυτοί, που πριν ένα χρόνο κρυβόταν σε τρύπες φοβούμενοι την καθαρή οργή του λαού και τώρα αφήνουν την γλώσσα τους να γίνεται πιο αναιδής από πριν, αυτό το γυαλί γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Όσο κάθονται μπροστά σε κάμερες και εκτοξεύουν δημοκρατικές τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον ενός ανθρώπου που ζει σε ένα σπίτι ψυγείο, που το ψυγείο του είναι άδειο, που το άδειο έχει πάρει την όψη του μέλλοντός του, αυτό το γυαλί που χρόνια τώρα είναι η ασπίδα του κάθε πολιτικού θρασύδειλου θα θρυμματιστεί.

Και εκεί, που ο θεωρών την ζωή του παιχνιδάκι στα χέρια όλων των αριστεροδεξιοκεντρώων πολιτικάντηδων θα νομίζει ότι όλα τελείωσαν για αυτόν, θα...