Εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ θέτε να πάθουμε όλοι αμνησία δηλαδή;

Ενώ τα σενάρια τρόμου και οι κουβέντες για την βέβαιη επερχόμενη οικονομική καταστροφή έχουν παγιωθεί στην επικαιρότητα, το πιο δυσάρεστο από όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό είναι άλλο:
Η κρυφή (ή πολλές φορές φανερή) επιθυμία από τα ΜΜΕ (εφημερίδες, ραδιόφωνα, blog) που έχουν αναλάβει την προστασία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση αντιπολίτευσης που μπορεί να ενοχλήσει, να εκνευρίσει και να διαλύσει τη νεοσύστατη αριστερή κυβέρνηση γιατί μετά θα ξαναέρθουν στην εξουσία οι ακροδεξιοί ζάβλακες με τα αστεία ονόματα ή οι ναζί που παραμένουν στο υποσυνείδητο του υπέροχου Έλληνα ψηφοφόρου σαν μία εναλλακτική λύση.

Αν κάποιοι θεωρούν ότι με τον ερχομό μιας αριστερής κυβέρνησης στην...

Η “απάτη” του κ. Σαμαρά και οι συνέπειες της...

Ήταν η σημαία του αντιμνημονιακού αγώνα. Το ένα από τα δύο μεγαλύτερα αστικά κόμματα στην Ελλάδα αποφάσισε να κηρύξει ανέκδοτο στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, νομιμοποιώντας στην κοινωνία ακραίες απόψεις σε βάρος της Ευρώπης και του κεφαλαίου. Τώρα επέλεξε να κάνει μία στροφή 180 μοιρών και στο μεταξύ να διαγράψει όσους βουλευτές του κόμματός του παρέμειναν πιστοί στην πολιτική που ακολουθούσε το κόμμα μέχρι πριν από λίγες ημέρες...

Μπορεί να ακούγεται βαρύ, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό:

Το είπα το 1983,το λέω και τώρα...

Ούτε το Μνημόνιο, ούτε οι δανειακές συμβάσεις είναι το μεγάλο πρόβλημα αυτής της χώρας…

Ούτε δυσθεώρητο χρέος, ούτε η βαθιά ύφεση, ούτε ακόμα και εκείνη η κατοχική κυβέρνηση του ημιπαράφρονα μειοδότη πρωθυπουργού Γ. Α. Παπανδρέου κι αυτή ακόμα η θλιβερή συγκυβέρνηση της «παράδοσης της χώρας» του δοτού τραπεζοϋπάλληλου…

Το μεγάλο και ανυπέρβλητο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι...

Το ιστορικό μας δράμα είναι... η συντριβή της σκέψης

Η αδράνεια της σκέψης στηρίζει και εδραιώνει την τυραννία της εξουσίας.

Μετά την πτώση της χούντας αυτό που επιδιώχτηκε από όλα τα κόμματα και κυριάρχησε στην κοινωνική και πολιτική μας ζωή ήταν «η αδράνεια της σκέψης»...

Η καπιταλιστική εξουσία, βεβαίως, πάντα προωθεί την «αδράνεια της σκέψης», δηλαδή τις ποικίλες μορφές της αλλοτρίωσης: αλλοτρίωση του ανθρώπου από τις βαθύτερες σκέψεις του και τα αισθήματά του, αποξένωση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Που σημαίνει «συρρίκνωση» της επικοινωνίας, συνακόλουθα εκμηδένιση της γλώσσας και της σκέψης.

Μια κοινωνία που στηρίζεται στην αρχή «ο καθένας για τον εαυτό του» σπρώχνει στα έσχατα όρια τον αχαλίνωτο ατομικισμό, τον εγωκεντρισμό, την ιδιοτέλεια, την...

Τι ακολουθεί συνήθως μια χρεοκοπία...

Η τελευταία χρεοκοπία της Ελλάδας έλαβε χώρα το 1932. Πριν από αυτήν είχαν γίνει άλλες τρεις, η πρώτη το 1827, η δεύτερη το 1843 και τρίτη το 1893.

Κατά συνέπεια η τρέχουσα είναι η πέμπτη κατά σειρά και τούτο σημαίνει πως αν η ελληνική ανεξαρτησία σε μια δεκαετία περίπου συμπληρώνει 200 χρόνια ζωής κάθε 40 χρόνια έχουμε μια χρεοκοπία.

Ίσως υπάρχουν και χειρότερα, αλλά καλό είναι να έχουμε επίγνωση πως οι χρεοκοπίες συνάδουν με το οικονομικό μοντέλο που πηγάζει από το πολιτισμικό μας ιδίωμα.

Βέβαια από το 1932 μέχρι το 2010 έχουν περάσει περί τα...

Σταματήστε τον βομβαρδισμό

Επί πολλούς μήνες η Ελληνική κοινωνία δέχεται καταιγιστικό βομβαρδισμό πληροφοριών σχετικά με την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Οι αναλύσεις των οικονομολόγων και των διεθνών μέσων ενημέρωσης δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες με αποτέλεσμα την αδράνεια, την απαισιοδοξία και την κατάθλιψη.
Άλλοι μιλούν για αναδιάρθρωση του χρέους, άλλοι για επιστροφή στη δραχμή, άλλοι για έξοδο απ’ την αδράνεια άλλοι για έξοδο απ’ την ΕΕ, άλλοι για άρνηση πληρωμής του χρέους κτλ.
Όλες οι πιθανές λύσεις έχουν τον...

Δεν θα ξυπνήσουμε ποτέ;

Περνάνε τα χρόνια, περνάνε οι ζωές μας και βλέπουμε τα πάντα να πηγαίνουν προς το χειρότερο, από την άλλη μεριά κάθε χρονιά με ανοιχτό το στόμα διαβάζουμε την αύξηση των περιουσιών των πολιτικών και αναρωτιόμαστε.

Πόσες ζωές θα έπρεπε να ζήσουμε και να δουλεύουμε για να κάνουμε έστω το ένα εκατοστό από τις περιουσίες τους;

Περιμένοντας να πάμε μπροστά εμείς γυρίσαμε ολοταχώς πίσω, και αδιαμαρτύρητα, δεχτήκαμε εξευτελιστικά νομοσχέδια, δεχτήκαμε ότι τα φάγανε μαζί, δεν μιλήσαμε όταν μας είπαν διεφθαρμένους, ζούμε ένα παραλήρημα διχόνοιας, εκβιασμών, μπλόφας και ψέματος.

Περιμένουμε λύσεις από ανθρώπους που ξεπουλάνε την χώρα μας κομμάτι κομμάτι, περιμένουμε απαντήσεις για το ποιος έκλεψε, πήρε μίζες, υπέγραψε παραχωρήσεις και ανταλλαγές.
Απαντήσεις δεν θα πάρουμε ποτέ.

Χειροκροτάμε εκεί που θα έπρεπε να φτύνουμε, η λέξη σαπίλα έχει αντικαταστήσει την έννοια ηθική, η ανικανότητα λογίζεται σαν χάρισμα αν είσαι μέλος αυτής της σπείρας ανθρώπων και μπορείς να χωθείς και να διευθύνεις κάπου.

Το παλαιό παρουσιάζεται σαν... καινούργιο και διαλαλεί τον ερχομό του, το φθαρμένο δείχνει σαν άφθαρτο και μας κοροϊδεύει γιατί γνωρίζει πόσο εύκολα ξεχνάμε, η απάτη κρύβεται πίσω από την υπόσχεση για νέα ξεκινήματα.

Κάθε μέρα άνθρωποι δίπλα μας αφήνουν αυτόν τον κόσμο από δική τους απόφαση η απόφαση αυτών που θέλουν να αποκτήσουν ότι ελάχιστο η πολύ έχουν, οι δρόμοι μας γέμισαν με κουτάκια και καπελάκια ζητιανιάς, τα νέα παιδιά αφήνονται έρμαια στην λήθη των ναρκωτικών προσπαθώντας να ξεφύγουν από την πραγματικότητα που βλέπουν.

Συμμορίες νόμιμες και παράνομες λυμαίνονται τον πλούτο της χώρας και πλουτίζουν ο κατήφορος είναι συνεχόμενος μέσα σε υποσχέσεις για ανάπτυξη και καλύτερες συνθήκες ζωής που δεν θα έρθουν ποτέ, τουλάχιστον στην δική μας ζωή.

Κάποια στιγμή μέσα στον βαθύ μας ύπνο το όνειρο έγινε εφιάλτης, συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις με πολύ μεγάλη προσπάθεια ξυπνάμε, ιδρωμένοι, ταραγμένοι, κοιτάμε γύρω να συνειδητοποιήσουμε που βρισκόμαστε, να καταλάβουμε ότι ήταν μόνο ένα όνειρο.

Τώρα όσο και να προσπαθούμε να ξυπνήσουμε ο εφιάλτης θα συνεχίζεται, τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια να καταλάβουμε που βρισκόμαστε και προς τα που πάμε.

Θα έρθουν και άλλοι μετά από εμάς, η δική μας αδράνεια θα σημαδεύει την ζωή τους.
Έπρεπε να ξυπνήσουμε νωρίτερα.

από το ΕΛΛΑΔΑ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ