Πρωτομαγιά αύριο και το δελτίο καιρού σε έχει ξεσηκώσει

Τριάντα βαθμοί κελσίου σε σκανδαλίζουν και φωνάζουν τ' όνομά σου.
Νιώθεις το κάλεσμα του καλοκαιριού παντού στο κορμί σου. Το νιώθεις να σου ψιθυρίζει επίμονα στο ιδρωμένο μόνο από τη ζέστη αφτί σου.

Πρώτη Μάη δικέ μου. Οργιάζει η φύση και σου δίνει άλλη μια ευκαιρία να δικαιολογήσεις μια εξόρμηση στις παραλίες με το rayban γυαλάκι που αγόρασες πρόπερσι, να μαρσάρεις κάνοντας σφήνες στη Ποσειδώνος με το χλιδάτο αμάξι που αγόρασες πριν εφτά χρόνια και ακόμα το ξεπληρώνεις, να αράξεις να χτυπήσεις τα ουζάκια σου και το κυματάκι να σου χαϊδεύει τα δάχτυλα των ποδιώνε σου.

Και τι έγινε που...

Είμαστε χαμένοι από χέρι, όχι κάποιου πολιτικού, αλλά από το δικό μας

Τι σχέση μπορεί να έχει ο κουρασμένος όχλος ενός τρόλεϊ με τους ένοχους πολιτικούς της σημερινής Ελλάδας;

Μεσημέρι καθημερινής. Σε ένα τρόλεϊ, κάπου στη Σταδίου. Γεμάτο κόσμο. Ζέστη αποπνικτική.

«Θέλετε να κλείσουμε τα παράθυρα, θα ανοίξω το air-condition να δροσιστούμε καλύτερα όλοι!» ακούω να λέει ο οδηγός. Την αμηχανία διαδέχτηκαν η σιωπή και η αδιαφορία. Οκ, δεν έβγαλε και ντουντούκα, ακούστηκε όμως σχεδόν από όλους. Σε λίγο το επανέλαβε πιο επιτακτικά. Το βλέμμα παράκλησης μέσα από τον εσωτερικό καθρέφτη τα μαρτυρούσε όλα. Είχε σκάσει ο άνθρωπος, όπως και οι περισσότεροι εκεί μέσα. Αδιαφορία και πάλι.

Είπα να κάνω δειλά-δειλά τα πρώτο βήμα. Οπλίστηκα με...

Μην ξαναγίνεις ένας χέστης

Σε βλέπω…

Σε παρακολουθώ από τότε που σε πρωτοείδα στις πλατείες να φωνάζεις “να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή”. Ήσουν σαστισμένος και αμήχανος και κοίταγες δεξιά και αριστερά με φόβο καθώς περπατούσες προς τις συγκεντρώσεις. Μάλλον δεν είχες ξαναβρεθεί ποτέ στη θέση του διαδηλωτή, έδειχνες φοβισμένος καθώς προσπερνούσες, μόνος σου, τις διμοιρίες των ΜΑΤ και κράταγες το βλέμμα σου χαμηλά και υποτακτικά μέχρι να ενωθείς με το πλήθος. Εκεί άλλαζες. Άλλαζες σε κλάσματα δευτερολέπτου, σήκωνες το βλέμμα απ το πεζοδρόμιο και γυάλιζε το μάτι σου. Το κορμί σου ίσιωνε και η γλώσσα σου λυνόταν.

Μέσα στην ασφάλεια των πολλών γινόσουν ξάφνου παλικάρι, μούντζωνες, έβριζες, φώναζες. Φώναξες πως έχουμε χούντα, ούρλιαξες συνθήματα για τιμωρία και κρεμάλες, έλεγες πως θα...

Σου βιάζουν την κόρη!....ε, και;

Μα, δεν καταλαβαίνετε τι σας λέω; Αυτή τη στιγμή μου βιάζουν την δωδεκάχρονη κόρη μου στο δωμάτιο. Έκαναν το σπίτι άνω κάτω, έκλεψαν τα πάντα και τώρα μου βιάζουν και το παιδί μου. Κι εσείς μου λέτε, «ε, και»;

Ε, ναι, τι άλλο να σας πω;

«Μα»…

Τι μα και ξεμά ρε φίλε; Πάρε την καραμπίνα και βοήθησέ την.

Μα δεν έχω καραμπίνα. Είμαι φιλειρηνικός άνθρωπος. Δεν είμαι μιλιταριστής.

Συγχαρητήρια. Και που είσαι τώρα;

Κρυμμένος στη...

Ναι, θα έφευγα...

Όχι επειδή υπάρχει κρίση.
Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες.
Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο.
Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.

Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα.
Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ότι κοινό.
Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε καν τους...

Το είπα το 1983,το λέω και τώρα...

Ούτε το Μνημόνιο, ούτε οι δανειακές συμβάσεις είναι το μεγάλο πρόβλημα αυτής της χώρας…

Ούτε δυσθεώρητο χρέος, ούτε η βαθιά ύφεση, ούτε ακόμα και εκείνη η κατοχική κυβέρνηση του ημιπαράφρονα μειοδότη πρωθυπουργού Γ. Α. Παπανδρέου κι αυτή ακόμα η θλιβερή συγκυβέρνηση της «παράδοσης της χώρας» του δοτού τραπεζοϋπάλληλου…

Το μεγάλο και ανυπέρβλητο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι...

Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»...

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που...

Τα νήματα της Ιστορίας

Και εσύ, άκουσε μέσα του μια φωνή να τον δικάζει, τι έκανες εσύ την ώρα του αγώνα; Όταν όλοι είχαν βγει στο δρόμο στον μεγάλο ξεσηκωμό; Τι έδωσες εσύ στον αγώνα για την ελευθερία; Στην επανάσταση; Ποια ήταν η συνεισφορά σου την ώρα της Ιστορίας;

Μα εγώ, διαμαρτυρήθηκε, εγώ είμαι μικρός και δεν έχω σχέση με την Ιστορία. Για ποιο αγώνα και για ποια επανάσταση μου μιλάτε; Εγώ είμαι ένας μικρός και συντηρητικός άνθρωπος. Κάνουν ρε επανάσταση οι συντηρητικοί;

Εγώ δεν κατέβηκα στο δρόμο σύντροφοι για καμία επανάσταση. Δεν έχω, επιμένω, καμιά σχέση εγώ με τις...

Η απάτη του χρήματος!

“Το χρήμα είναι ψεύτικο και χρησιμοποιείται για να επιτευχθεί παγκόσμιος έλεγχος;”

Μια οδυνηρή διαπίστωση με παγκόσμιες διαστάσεις, είναι, πως το κυνήγι του χρήματος έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής επιβίωσης. Αν και μπορούμε να ζήσουμε άνετα με ένα μέτριο μισθό, εντούτοις οι νέες ανάγκες, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί,  γα πιο μεγάλο σπίτι, για πιο μοντέρνο αυτοκίνητο, για ταξίδια και φανταστικά κομφόρ, μας έχουν οδηγήσει συνειδητά ή υποσυνείδητα στο κυνήγι του χρήματος.

Η τάση αυτή είναι που προκαλεί τον ανταγωνισμό, τον ατομικισμό, και την αποξένωση, κι έτσι όλοι νιώθουμε πως αν...

Κοινωνικός αυτοχειριασμός

Επειδή καλό είναι να παραμυθιαζόμαστε, αλλά ακόμη καλύτερο να ζούμε με την αλήθεια, ας καταλάβουμε ότι οι πρώτοι που βάζουμε πλάτες για να στηριχθεί το καθεστώς αυτό, είμαστε εμείς οι ίδιοι. Δε μας αρέσει, αλλά έτσι είναι.

Κάνουν απεργία και κινητοποιούνται δυναμικά οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, αρχίζουμε οι υπόλοιποι «Αααααντε ρε το αρχίδι τον Φωτόπουλο, καλά να πάθουν». Κάνουν απεργία οι ταξιτζήδες «άαααααντε ρε, οι παλιοταρίφες, καλά να πάθουν».

Κάνουν απεργία οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα...

Πλησιάζει λοιπόν η “ημέρα της κρίσης”!

Πλησιάζει λοιπόν η “ημέρα της κρίσης”! Το λένε πλέον ξεκάθαρα τα ξένα μέσα ενημέρωσης.. Κράζουν πια ανοικτά τα «γεράκια» του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Κ.Τ. που γίνανε κοράκια και γυρνάνε γύρω από το πτώμα της Ελληνικής οικονομίας.. Το θεωρούν ως δεδομένο οι «εταίροι» μας (ή να πω καλύτερα οι εταίρες…χώρες ) στη χάραξη της οικονομικής τους πολιτικής προκειμένου να γλιτώσουν οι τράπεζες τους με τις λιγότερες δυνατές απώλειες…

Η Ελληνική χρεοκοπία είναι προ των πυλών!
Μπορεί να είναι ελεγχόμενη, συντεταγμένη, μερική, κούρεμα, ξύρισμα ή όπως αλλιώς θέλουν να την ονομάσουν, αλλά...

Η επανάσταση του «μετά»

Αυτό περίμενα! Αυτή την επανάσταση! Αυτό που βλέπω να γίνεται στο Σύνταγμα και, όπως διαβάζω, και στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας! Και ήμουν από τους πρώτους που έτρεξαν να το αγκαλιάσουν, να το φιλήσουν, να το χαϊδέψουν, να το κανακέψουν... Όχι, δεν μιλώ για την αντίδραση κατά του μνημονίου και τα νούμερά του ή τα αναβαπτίσματά του... Δεν έχω κάτι περισσότερο να πω απ’ όσα έχουν πει όλες αυτές τις μέρες και όσα θα συνεχίσουν να λένε οι υπόλοιποι Αγανακτισμένοι. Σαφώς μ’ ενδιαφέρει η κρίση και η έξοδός μας απ’ αυτή, αλλά για το συγκεκριμένο θέμα προτιμώ ν’ ακούω παρά να μιλάω.

Αυτό στο οποίο αναφέρομαι είναι το «μετά». Αυτό το...

25η Μαρτίου 1821 (τότε!) και τώρα;

Μεθαύριο Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 οι απανταχού της γης Έλληνες, ΟΛΟΙ εμείς οι απλοί πολίτες θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους αγωνιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ Επανάστασης.
Όπως κάθε χρόνο γονείς και παιδιά θα κατακλύσουμε τους χώρους όπου θα γίνουν οι παρελάσεις… Βέβαια πέρυσι, όπως θυμόμαστε, για πρώτη φορά, η Κυβέρνηση του κ Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου είχε εξαιρέσει από τον εορτασμό τις απανταχού της γης Πρεσβείες και Προξενικές μας Αρχές και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ Βενιζέλος «απαγόρευσε»την παρέλαση στρατιωτικών οχημάτων!

Αναρωτιέμαι τι θα δούμε, ως «πρωτιά» στην χώρα της τρόικα φέτος;
Επιλέγω σήμερα να επισημάνω την...