Αρχές της δεκαετίας του 2000. Τρία-τέσσερα χρόνια μετά τις -δίκην μαραθωνοδρόμου- ιαχές “νικήσαμε” του Κ. Σημίτη για την ανάληψη των λεγόμενων Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 -χρόνια που κύλησαν με χαρακτηριστικό την πλήρη αβελτηρία ως προς την οργάνωση των αγώνων-, αρχίζουν οι περιβόητες
“κίτρινες κάρτες” από τις αρμόδιες υποεπιτροπές της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, που τελικά κλιμακώνονται με
τελεσίγραφα της ίδιας της ολομέλειάς της.
“Ή αλλάζετε το σχήμα, ή σας αφαιρούμε τους αγώνες” είναι η απειλή που
“ίπταται” στον αέρα, και περιδεής η πολιτικοαθλητική ηγεσία καλεί ως σωτήρα τη Γιάννα Αγγελοπούλου, που θρυλείται ότι
“πήρε τους Αγώνες”, να αναλάβει το τιμόνι της οργανωτικής επιτροπής.
Στο μεταξύ, και ενώ η οργανωτική επιτροπή στελεχώνεται με κόσμο και κοσμάκη, με πολυτελή πακέτα αμοιβών ακόμα και...