Τελικά εγώ θα πεθάνω από καρκίνο;

Μιλούσε ακατάπαυστα, τόσο που στην αρχή την παρεξηγείς, έπειτα αμφιβάλλεις, κλείνεις πρώτα τα αυτιά, μετά σφαλείς τα μάτια, δεν θέλεις να ακούσεις, ούτε να νιώσεις περισσότερα.

Η κρίση τη διέλυσε και σχεδόν από την αρχή της, από το 2011, ζει μέσα σε απόλυτη ένδεια, έχει φορτωθεί και έναν άτιμο καρκίνο που σιγοτρώει το μεδούλι απ” το κορμί της.

Μοιάζει με όλους εκείνους που συναπαντάμε στους δρόμους, εμείς οι περαστικοί, ενώ εκείνοι κατέληξαν να στήσουν το γιατάκι τους κάτω από μια γέφυρα ή στη άκρη ενός πεζοδρομίου. Όλους αυτούς που μάθαμε να τους βλέπουμε και να μη τρομάζουμε, να μην τους πολυ-λογαριάζουμε, και να γυρνάμε το βλέμμα στην άλλη κατεύθυνση.

Η άγνωστη γυναίκα δεν έχασε την περηφάνεια και την...

Μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στους Έλληνες;

Την ώρα που το 99% του ελληνικού λαού ασχολείται με τις συνεχόμενες επαφές και τις σκληρές διαπραγματεύσεις που θα κρίνουν πόση αξιοπρέπεια σηκώνει αυτή η χώρα, έχουμε και το ξεχασμένο εσωτερικό μέτωπο.

Δηλαδή τι έχουμε; Ακόμα μία αυτοκτονία στα περιβόητα κέντρα κράτησης μεταναστών με τον αναπληρωτή υπουργό ΠΡΟΠΟ να εκφράζει τη ντροπή του για τις συνθήκες που επικρατούν και να δηλώνει ότι δεν πίστευε αυτά που είδε. Λίγες μέρες πριν το Κ* ΒΟΞ (Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο) γνωστοποίησε σε όλους μας, μέσα από γραπτή ανακοίνωση του, ότι κάποιοι μπάτσοι από τη διμοιρία που προσπάθησε να μπει μέσα στην κατάληψη φώναζαν "θα σας γαμήσουμε και εσάς και τον ΣΥΡΙΖΑ". Είναι βέβαιο ότι ανάλογα περιστατικά αστυνομικής βίας και κρατικής αυθαιρεσίας θα έχουμε και στο μέλλον. Τα τεράστια εκλογικά ποσοστά που δίνουν οι μπάτσοι στους ναζί και ο ρατσισμός της ελληνικής κοινωνίας δεν κρύβονται για πολύ κάτω από το χαλάκι.

Το θέμα είναι πως τέτοιου είδους θέματα δεν...

Έλληνα, το καθήκον σου προς την ναζιστική Ευρώπη το έκανες και με το παραπάνω

Αν υπήρχε η δυνατότητα αύριο το πρωί με το χτύπημα ενός μαγικού ραβδιού να σε εξαφανίσουν, Έλληνα, θα το έκαναν. Έχει φθάσει πλέον η ώρα που δεν σε χρειάζονται άλλο. Το καθήκον σου, συνειδητά και ασυνείδητα, προς την ναζιστική Ενωμένη Ευρώπη το έκανες και με το παραπάνω. Ο στρατιώτης του Νότου έδωσε ό,τι είχε να δώσει και ήρθε η ώρα να αποσυρθεί από το πεδίο κατασκευασμένης μάχης που έστησαν στρατηγοί και ηγέτες.

Η αλήθεια είναι ότι περίμεναν κάποια ανταρσία από το...

Θέλω να χαμογελάω

Ή μάλλον θέλω να μπορώ και να γελάω δυνατά. Θέλω να ανοίγω την τηλεόραση και να βλέπω όμορφους ανθρώπους να λένε εύθυμα πράγματα, η έστω όχι θλιβερά, τραγικά, δραματικά. Όσο πάει ξεχνάω πως ήταν η ζωή χωρίς προβλήματα οικονομικά, 24 ώρες το 24ωρο! Ακούω ειδήσεις, τώρα (ριψοκίνδυνη, χωρίς Λεξοτανίλ).

Η Εφορία λέει θα κάνει κατάσχεση για οφειλές άνω των 300 ευρώ! Η Εφορία απορώ με τα τόσα σπίτια που έχει βάλει στο μάτι, μετά θα γίνει και real estate; Και τα τόσα αυτοκίνητα, τι θα τα κάνει; Θα ανοίξει μάντρα; Ο μέσος εφοριακός θα δείχνει σπίτια και θα εξηγεί πως μπαίνουν οι ταχύτητες; Όχι, τίποτα άλλο, αλλά θα κάνουν προσλήψεις και αν χρειαστεί, πάω και εγώ να κάνω τα χαρτιά μου – στα αυτοκίνητα παρακαλώ, τα σπίτια τα βαριέμαι. Και αν η Εφορία πουλάει, θα υπάρχει έστω ένας να αγοράσει, πιστεύουνε;

Οι ειδήσεις συνεχίζονται...

Η “περηφάνεια” του ΓΑΠ...

Ο «Παπανδρεϊσμός» θα μείνει στην Ιστορία ως το χειρότερο κεφάλαιο, ή τουλάχιστον ένα από τα πέντε χειρότερα, στην ελληνική ιστορία. Ίσως και στην ευρωπαϊκή, γιατί ο γιος του Ανδρέα κοντεύει, σε συνδυασμό με την Merkel (τα δυο άκρα ανίκανων και επικίνδυνων «ηγετών»), να διαλύσει την Ευρώπη (διαλυμένη ποτέ ενωμένη). Μετά την άνευ όρων (ο Jeffrey έχει υπογράψει, ειδικά στους Γερμανούς, «λευκή επιταγή») παράδοση στο Βερολίνο και το Παρίσι, ο προδότης Quisling «πρωθυπουργός» των τοκογλύφων προσκυνάει ΚΑΙ τον αντικαγκελάριο της Γερμανίας, τον Βιετναμέζο Phillip Roesler (άλλος ένας, ας πούμε Ευρωπαίος, «φιλέλληνας» με σχέδιο τύπου Marshall και Schuman για την χρεοκοπία της Ελλάδας).

Μάλιστα του μιλά με περηφάνια για τα «επιτεύγματά» του…

…γύφτισσα μαϊμού

Ας κάνουμε ένα απολογισμό από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2009 μέχρι σήμερα. Το ότι χρωστάμε τόσα δις το μάθαμε τώρα. Εμείς ο λαός! Γιατί από ότι λένε οι πολιτικοί το ήξεραν όλοι. Ο Δούκας λέει πως έστειλε και επιστολή στον Αλογοσκούφη. Και όχι μόνον αυτός. Το ήξεραν όλοι οι του ΠΑΣΟΚ,της ΝΔ, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ του ΛΑΟΣ και πάει λέγοντας. Οι μόνοι που δεν το ήξεραν ήμασταν εμείς ο λαός. Κάτι ψηλά είπαν στο 2008,2009 αλλά μίλησαν για ήπια προσαρμογή και επειδή δεν έγινε και τίποτε το τρομερό όλα ξεχάστηκαν με το ανακοινωθέν του Ιανουαρίου του 2009 ότι δανειστήκαμε με χαμηλό επιτόκιο και σχετικά εύκολα. Άλλωστε μαθημένοι ήμασταν με την λέξη βοήθεια. Αμερικάνικη βοήθεια. Αεροπλάνα αγορασμένα με αυτή την βοήθεια. Αγροτικές ενισχύσεις «βοηθήματα» πακέτου τύπου Ντελόρ. Και ύστερα κάτι ακροβατικά με το χρηματιστήριο που εμείς οι πληβείοι δεν δώσαμε και μεγάλη σημασία. Μόνο μια λογική σκέψη κάναμε. Πως είναι δυνατόν όλοι να κερδίζουν; Ποιοι τελικά χάνουν; «Σκάσε και παίξε».

Ύστερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί. Ο...

Πλιάτσικο...

Ποιο κύτταρο ξύπνησε μέσα μας; Ποια κατάρα ήταν αυτή που κοιμόταν τόσα χρόνια στο υποσυνείδητό μας και ένα πρωί άρχισε να ξεπηδά από τον λήθαργό της και να γεμίζει τον κόσμο γύρω μας; Δεν είμαστε τέτοιοι ή πάντα ήμαστε τέτοιοι και το κρύβαμε; Σαν εφιαλτικός σπόρος που ήταν φυτεμένος σε δροσερά λιβάδια και δεν άνθιζε. Ήθελε αέρηδες, λειψυδρία και πολύ αλάτι για να ανθίσει. Βρήκε το κατάλληλο έδαφος και τέλειες καιρικές συνθήκες για να βγάλει ρίζα, για να απλωθεί υπόγεια και να κάνει τον μπαξέ της ύπαρξής μας τον Κήπο της Αναίδειας.

Δεν μεταλλαχθήκαμε εμείς, ο λαός των πριγκίπων, γίναμε αυτό που κρύβαμε για χρόνια... Απλώνουμε το χέρι μας με το δρεπάνι και ό,τι μας χαλάει τα γούστα και την επιβίωση το κόβουμε σύρριζα. Μπαίνουμε στα ελεύθερα μέχρι πρότινος χωράφια, μπήγουμε τα παλούκια, τεντώνουμε τα σύρματα για να τα κάνουμε δικά μας. Βγάζουμε την Ιστορία μας σε πλειστηριασμό και τα κομμάτια Ελλάδας σε παζάρι άπλυτων, τσιμεντάρουμε Ναούς, Μνημεία για δύο υπόγεια με γκαράζ. Χαράζουμε δρόμους στα δάση των Νυμφών για ένα κομμάτι επιδότησης ζεστής στο χέρι. Όλα για την τσέπη μας.

Βιάζουμε ότι δεν έχει φωνή να... φωνάξει, ό,τι δεν έχει χέρι να αμυνθεί. Περιμέναμε σαν τους πλιατσικολόγους να κάνουμε ντου στην νέα Τριπολιτσά, που μέχρι πριν λίγες δεκαετίες την λέγαμε Πατρίδα, αφήνοντας πίσω καμένη γη. Σαν τα κοράκια περιμέναμε να σταματήσει να κινείται αυτό το σώμα -που τόσο πάλεψε να ζήσει- για να κάνουμε το τσιμπούσι των εφιαλτικών ματαιόδοξων ονείρων μας. Και είμαστε τραγικοί όταν βγάζουμε τα κρυμμένα μας μαχαίρια να χτυπηθούμε με τον δίπλα καταπατητή του Παραδείσου για κάτι που το λέμε «δικό μας», για κάτι που ποτέ δεν αγαπήσαμε εν τέλει, απλά το ποθήσαμε και το κρυφοκοιτούσαμε χρόνια με φθόνο.

Είχε ανοίξει τα μάτια του ο πραγματικός μας εαυτός δεκαετίες τώρα, αλλά έκανε υπομονή μέχρι να έρθει η στιγμή που άμυνα δεν θα υπήρχε. Μέχρι που και το τελευταίο κύτταρο περηφάνιας θα είχε καταστραφεί από τον καρκίνο που θέριευε μέσα μας. Το νιώθαμε, βλέπαμε την αλλαγή αλλά κανείς μας δεν πολέμησε να το σταματήσει. Ακόμη και εκείνοι που άργησαν να μεταλλαχθούν δεν έκοψαν το κεφάλι το τέρατος που έβλεπαν να δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
Κιοτέψαμε.

Και τώρα πλάσματα δίποδα τριγυρίζουμε σε πανικό πάνω στην Ιερή Γη που την κάναμε στα μέτρα της Αποκάλυψης που χρόνια σχεδιάζαμε, και ψάχνουμε για κουφάρια να ικανοποιήσουμε την πείνα μας. Άλλη γη πλέον δεν έχει. Άλλη ζωή πλέον δεν έχει. Σε λίγο θα αρχίσουμε να τρώμε τις σάρκες μας. Μέχρι τελευταία σταγόνα θα στραγγίξουμε την ύπαρξη μας. Το τελευταίο πλιάτσικο που μας απέμεινε να κάνουμε είναι στον ίδιο μας τον εαυτό.
γράφει ένας απλός άνθρωπος