Τελικά εγώ θα πεθάνω από καρκίνο;

Μιλούσε ακατάπαυστα, τόσο που στην αρχή την παρεξηγείς, έπειτα αμφιβάλλεις, κλείνεις πρώτα τα αυτιά, μετά σφαλείς τα μάτια, δεν θέλεις να ακούσεις, ούτε να νιώσεις περισσότερα.

Η κρίση τη διέλυσε και σχεδόν από την αρχή της, από το 2011, ζει μέσα σε απόλυτη ένδεια, έχει φορτωθεί και έναν άτιμο καρκίνο που σιγοτρώει το μεδούλι απ” το κορμί της.

Μοιάζει με όλους εκείνους που συναπαντάμε στους δρόμους, εμείς οι περαστικοί, ενώ εκείνοι κατέληξαν να στήσουν το γιατάκι τους κάτω από μια γέφυρα ή στη άκρη ενός πεζοδρομίου. Όλους αυτούς που μάθαμε να τους βλέπουμε και να μη τρομάζουμε, να μην τους πολυ-λογαριάζουμε, και να γυρνάμε το βλέμμα στην άλλη κατεύθυνση.

Η άγνωστη γυναίκα δεν έχασε την περηφάνεια και την...

Ευτυχώς, αποκλειστήκαμε!

Τελικά, δεν έμελε να κάνουμε απόβαση στην Πλούσια Ακτή και το ταξίδι της εθνικής μας στην Βραζιλία έλαβε τέλος κάπου εδώ. Κι όμως, λίγη τύχη παραπάνω θα αρκούσε για να μέναμε λίγο ακόμη στην χώρα του καφέ εμείς οι λάτρεις του καφέ. Ας μη στενοχωριόμαστε, όμως. Αν το καλοσκεφτείτε, ο αποκλεισμός μας έχει και τα θετικά του:

(1) Θα πάψει το ποδόσφαιρο να παίζει πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Σε μια περίοδο που η χώρα βγαίνει στο σφυρί με την διαδικασία του κατεπείγοντος, τα δελτία ειδήσεων ξόδευαν την μισή τους διάρκεια για το ποδόσφαιρο. Ξαφνικά, γίνανε...

Έλληνα, το καθήκον σου προς την ναζιστική Ευρώπη το έκανες και με το παραπάνω

Αν υπήρχε η δυνατότητα αύριο το πρωί με το χτύπημα ενός μαγικού ραβδιού να σε εξαφανίσουν, Έλληνα, θα το έκαναν. Έχει φθάσει πλέον η ώρα που δεν σε χρειάζονται άλλο. Το καθήκον σου, συνειδητά και ασυνείδητα, προς την ναζιστική Ενωμένη Ευρώπη το έκανες και με το παραπάνω. Ο στρατιώτης του Νότου έδωσε ό,τι είχε να δώσει και ήρθε η ώρα να αποσυρθεί από το πεδίο κατασκευασμένης μάχης που έστησαν στρατηγοί και ηγέτες.

Η αλήθεια είναι ότι περίμεναν κάποια ανταρσία από το...

Η δημοκρατία θέλει πολίτες που να προφέρουν την λέξη Πατρίδα με υπερηφάνεια και αγάπη

Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια, που ο ισχυρισμός μου, ότι τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα ουδόλως ενδιαφέρονται για την Πατρίδα και τους Έλληνες, αλλά για το μαγαζάκι τους, τους οπαδούς τους και τα συμφέροντά τους, ολονέν βαίνει αποδεικνυόμενος.

Δεν έχει καμία, μα απολύτως καμία σημασία ότι, ορκίζονται στην Πατρίδα, στο Σύνταγμα και στο γενικότερο συμφέρον του Ελληνικού λαού.

Με τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, ο λαός έδωσε σαφέστατο μήνυμα σχηματισμού πολυκομματικής κυβερνήσεως. Όμως τα παραμάγαζα των κομμάτων περί άλλων τυρβάζουν, θέτοντας την...

“Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου”

Ένας 77χρονος Έλληνας, συνταξιούχος φαρμακοποιός, αυτοκτόνησε σήμερα το πρωί στην πλατεία Συντάγματος. Στο σημείο βρέθηκε ένα όπλο με γεμιστήρα και ένα σημείωμα στο οποίο αναφέρεται στους λόγους που τον οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα:

«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου».

Πασοκονεοδημοκρατοπαπαδημοτσολιάδες, μια ψυχή ακόμα που πήρατε στο λαιμό σας…

Όχι στη Γερμανική κατοχή - Στα τσακίδια κυβέρνηση - τρόικα!

Η οργή του κόσμου δεν είναι μόνο στην ατμόσφαιρα, είναι και ...στα μπαλκόνια!

Κάποτε ο κόσμος έβγαζε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι για... να διακηρύξει την αγάπη και την υπερηφάνεια για την πατρίδα του. Τώρα ο κόσμος είναι ... στα κάγκελα, και στα μπαλκόνια βγάζει ... πανό!

"Όχι στη Γερμανική κατοχή - Στα τσακίδια κυβέρνηση - τρόικα!"

γράφει το πανό που "κοσμεί" μπαλκόνι σε κτίριο επί της μικρής Έβανς.

Μακάρι κάποτε...

Ας διαλυθεί η Ευρωζώνη και ας πάει στο διάολο....

Πριν από λίγο ο γνωστός Όλι Ρεν, απαντώντας στην άρνηση Σαμαρά να υπογράψει στο συμβόλαιο θανάτου και αιχμαλωσίας της Ελλάδας, με τις γνωστές πέντε υπογραφές, απαίτησε και πάλι να υπογράψει και ο Σαμαράς, διαφορετικά εκβίασε και πάλι με την ξεφτιλισμένη 6η δόση..

Υπενθυμίζουμε ότι το απόγευμα ο Αντώνης Σαμαράς, σε απάντηση της απίστευτης και εξευτελιστικής απαίτησης της ΕΕ για την πενταπλή υπογραφή, έκανε μια δήλωση Εθνικής Αξιοπρέπειας η οποία έχει ως εξής: «Υπάρχει εθνική αξιοπρέπεια. Εχω προ καιρού εξηγήσει γιατί η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου είναι αναπόφευκτη. Τις δηλώσεις αυτές δεν επιτρέπω σε κανέναν να τις θέσει σε αμφιβολία».

Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα...

Πάρτε τα λεφτά και τρέξτε...

Αρχίζει να γίνεται υπερβολική αν όχι ακατανόητη η επιμονή της κυβέρνησης να προβάλει με κάθε τρόπο ως μέγα επίτευγμα την διπλωματική επιλογή να μην ζητήσει βοήθεια αλλά πολιτική στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντιλαμβάνομαι ασφαλώς ότι μέχρι σε ένα σημείο το, κατά τα άλλα, επικοινωνιακής μορφής εύρημα ότι δεν ζητήσαμε βοήθεια συνδέεται με την προσπάθειά μας να διασώσουμε ότι μπορούμε από την εθνική μας υπερηφάνεια.

Αγγίζει όμως τα όρια της υπερβολής η ιδιαίτερη έμφαση που δίδεται στο γεγονός αυτό. Που είναι μεν επιτυχία αλλά δεν δίνει λύσεις.

Γιατί όταν ο σοβιετικού τύπου Ελληνικός κρατικός τομέας ζητάει από την 1η Ιανουαρίου του 2010 για κάθε μήνα του ίδιου χρόνου 2 δισ. ευρώ για να συντηρηθεί. Όταν χρειαζόμαστε άλλα 20 δισ. ευρώ για άμεσες υποχρεώσεις μας. Και όταν έχουμε απέναντί μας τα κοράκια της διεθνούς κερδοσκοπίας τι ζητάμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Πολιτική στήριξη μόνο ή και βοήθεια γιατί καιγόμαστε;
Θα μου πείτε ότι υπάρχει και η εθνική μας υπερηφάνεια. Υπάρχει και η εθνική μας κυριαρχία. Υπάρχει και το εθνικό μας φιλότιμο. Υπάρχει τέλος και ο εθνικός μας εγωισμός ότι θα τα βγάλουμε πέρα με το πρόγραμμα σταθεροποίησης που παραδώσαμε ήδη στις Βρυξέλλες.

Πολύ ωραία όλα αυτά ως... πολιτικοί εθνικοί στοχασμοί. Ας τα δούμε όμως περισσότερο προσεκτικά. Τι μπορεί να περισωθεί πλέον από την πολιτική μας υπερηφάνεια όταν όλη η Ευρώπη γελάει με την επιμονή μας να διατηρήσουμε μια σοβιετικού τύπου οικονομία που μας οδηγεί στο γελοίο σημείο να χαλκεύουμε τα στοιχεία που παραδίδουμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την πορεία της οικονομίας μας. Πως μπορούμε να σταθούμε ως σοβαρό κράτος όταν επιμένουμε να διατηρούμε υπό την κρατική κατοχή το ηλεκτρικό ρεύμα, το φυσικό αέριο, τα νερά, τα ταχυδρομεία, τις μεταφορές, τα τρένα, το υπέδαφος, τα μεταλλεύματα, την παραγωγή πετρελαίων, μερικές Τράπεζες, την παραγωγή ζάχαρης, τα προϊόντα άμυνας, νοσοκομεία «λαμόγια» και μέχρι χθες με τα λεφτά των φορολογουμένων τα ναυπηγεία, τις αερομεταφορές και μέρος από τις τηλεπικοινωνίες.

Γιατί απορούμε όταν μας τρίβουν στα μούτρα τα χαλκευμένα στοιχεία για τα μεγέθη της οικονομίας όταν από την άλλη μεριά δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε το γιατί συντηρούμε 1.100.000 δημόσιους υπαλλήλους και τους περίπου 1000 κρατικούς Οργανισμούς που δεν τους κλείνουμε γιατί δεν ξέρουμε που να βολέψουμε την εκλογική μας πελατεία και πως θα εξασφαλίζουμε τα «σύμφωνα μη επιθέσεων» με τις συντεχνίες του κράτους κατακτητή της οικονομίας .

Το μοναδικό μας επιχείρημά ότι και άλλα κράτη μέλη έχουν επίσης υψηλό έλλειμμα και ίσως υψηλότερο χρέος δυστυχώς δεν μας καλύπτει για δύο βασικούς λόγους. Αφενός γιατί τα συγκεκριμένα αυτά κράτη μέλη έχουν ανοίξει τις αγορές τους κάνουν σοβαρές συμφωνίες με ιδιώτες και δεν χρησιμοποιούν αλχημείες για να βολεύουν τους χιλιάδες που «προστατεύουν» στους κρατικούς Οργανισμούς οι Έλληνες εργατοπατέρες. Και αφετέρου γιατί δεν βλέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ως κουτόφραγκους που μπορούν (όπως οι Ελληνάρες) να τους πασάρουν τα γνωστά ελληνικά πολιτικά τερτίπια. Πέρα δε από αυτά κανένα άλλο κράτος μέλος έφθασε στο σημείο να εκθέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε τέτοιο βαθμό που την εκθέσαμε εμείς. Κανένα άλλος κράτος μέλος δεν έφθασε στο σημείο να πάρει μέτρα σταθεροποίησης με συνταγές των Βρυξελλών και με επιτήρηση λόγω ελλείψεως εμπιστοσύνης.

Ας έλθουμε και στον εθνικό μας φιλότιμα. Ασφαλώς και κάνει καλά να το προβάλλει ο κ. Γ. Παπανδρέου. Αλλά τόσο ο ίδιος όσο και ο επικεφαλής του οικονομικού του επιτελείου κ. Γ. Παπακωνσταντίνου γνωρίζουν πολύ καλά ότι για την σημερινή θέση της οικονομίας μας ευθύνη έχουν ασφαλώς οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. των τελευταίων 25 ετών . Όμως το εθνικό μας φιλότιμο το συνέτριψαν μόνο οι κυβερνήσεις του κ. Κ. Καραμανλή όταν αντί να αλλάζουν τακτική άλλαζαν του υπουργούς που αντιδρούσαν. Όταν το πάνω χέρι στις κυβερνήσεις το είχαν πάντα οι κράτιστες και οι υπόδουλοι των συντεχνιών.

Δεν έχει ευθύνες συνεπώς ο κ. Γ. Παπανδρέου για την κατάντια της χώρας και καλώς την επιρρίπτει στον μεγαλύτερο βαθμό στην Ν.Δ.

Έχει όμως ευθύνες όχι μόνο πολιτικές αλλά και ιστορικές αν δεν κάνει μεταρρυθμίσεις. Αν δεν ξηλώσει το σημερινό άχρηστο , αντιπαραγωγικό και αποτυχημένο κράτος σε όλα τα επίπεδα. Αν δεν σταματήσει την πρόκληση των προνομιούχων κρατικών υπαλλήλων στου μεροκαματιάρηδες του ιδιωτικού τομέα. Αν δεν βοηθήσει την ανεργία όχι με προσλήψεις αλλά με ανάπτυξη και αύξηση των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα στον οποίο πρέπει να περάσει όλο το μη βιώσιμο κράτος «επιχειρηματίας».

Μόνο έτσι μπορεί μα τα καταφέρει με την πολιτική σταθεροποίησης. Και τότε ας μας ξαναθυμίσει ότι ζήτησε μόνο πολιτική στήριξη από την Ε.Ε. Μέχρι τότε ας φροντίσει να πάρει εκτός από τις ευχές των Βρυξελλών και τους πόρους που έχουμε ανάγκη να τα βγάλουμε πέρα. Μέχρι τότε ας ισχύει το «πάρτε τα λεφτά και τρέχτε...».
του Γιώργου Κράλογλου στο capital