Euro 2016: Μια μπαρουταποθήκη ακραίου εθνικισμού

Οργανωμένοι στρατοί παραγωγής μαζικής βίας, ακραία εθνικιστικά στοιχεία, υφέρπουσα εξωτερική πολιτική, ξύλο μέχρι θανάτου, χάος. Μόνη λύση; Τα επόμενα Euro να γίνουν... εκτός Ευρώπης!

Το βράδυ της 28ης Μαΐου του 2010, ο κόσμος μας ήταν πολύ διαφορετικός. Πολύ πιο ήσυχος. Πολύ πιο ήρεμος. Πιθανώς, ζούσε μες την άγνοιά του, αλλά πολύ πιο ευτυχισμένος. Η τρομολαγνεία δεν είχε εισχωρήσει σαν σαράκι να κατατρώει τα σωθικά του καθενός. Η ανάληψη μιας μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης ήταν ευλογία. Όχι κατάρα, όπως σήμερα. Οι Γάλλοι πανηγύριζαν. Ο Μισέλ Πλατινί κρατούσε το χαρτάκι με το όνομα «Γαλλία» και προσπαθούσε πολύ για να κρύψει το μειδίαμα του.

Τα πατριωτάκια του για τρίτη φορά θα διοργάνωναν Euro κι...

Ευτυχώς, αποκλειστήκαμε!

Τελικά, δεν έμελε να κάνουμε απόβαση στην Πλούσια Ακτή και το ταξίδι της εθνικής μας στην Βραζιλία έλαβε τέλος κάπου εδώ. Κι όμως, λίγη τύχη παραπάνω θα αρκούσε για να μέναμε λίγο ακόμη στην χώρα του καφέ εμείς οι λάτρεις του καφέ. Ας μη στενοχωριόμαστε, όμως. Αν το καλοσκεφτείτε, ο αποκλεισμός μας έχει και τα θετικά του:

(1) Θα πάψει το ποδόσφαιρο να παίζει πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Σε μια περίοδο που η χώρα βγαίνει στο σφυρί με την διαδικασία του κατεπείγοντος, τα δελτία ειδήσεων ξόδευαν την μισή τους διάρκεια για το ποδόσφαιρο. Ξαφνικά, γίνανε...

Φυλακισμένοι είλωτες κατασκευάζουν τα γήπεδα του Κατάρ για το Μουντιάλ του 2022

Το Μουντιάλ των πετρελαίων χτίζεται πάνω στον ιδρώτα και στο αίμα πάμπτωχων «σκλάβων» από το Νεπάλ και τις Φιλιππίνες.

Το Κατάρ κατασκευάζει τα γήπεδα που θα στεγάσουν τη μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή του 2022 χωρίς να χαλάει το μανικιούρ των εμίρηδων.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ που φιλοξένησε η γερμανική «Bild» -δίχως πάντως να κομίζει γλαύκα ες Αθήνας-, οι μισθοί των εργατών που απασχολούνται στην οικοδόμηση των σταδίων ανέρχονται στο αστρονομικό ποσό του 1 δολαρίου την ώρα.

Όταν τελειώνει η δουλειά, οι αποκαμωμένοι είλωτες κοιμούνται σε...

Με το σκάνδαλο των στημένων τι έγινε;

Δεν πέρασαν αιώνες! Μέχρι χθες, πριν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο, βομβαρδιζόμασταν από "αποκαλύψεις" και "συνομιλίες". Το θέμα μονοπωλούσε όλες τις ειδήσεις. Ακούγαμε ότι αλλάζουν όλα, θα πέσουν πολλές ομάδες, ακόμη και ο Ολυμπιακός (!!!!!!!!!!!!!).
Και ξαφνικά: σιωπή! Λες και ήταν πέρυσι, οι "αποκαλύψεις"!

Τι έγινε και τα θέμα, από τον 20ο όροφο έπεσε ξαφνικά στο ισόγειο ρε δημοσιογράφοι; Τι άλλαξε μέσα σε μια μέρα; Τελικά τι θα γίνει με τα στημένα; Θα καταλήξει πουθενά η υπόθεση;

Εκείνη η υπόθεση του...

Ελληνικό Ποδόσφαιρο: Οι εποχές που δεν... υπήρξαν!

Τα είπε «έξω από τα δόντια» ο Δώνης αντιγράφοντας κατά κάποιον τρόπο τον μεγάλο Μουρίνιο που μόλις πριν λίγα 24ωρα είχε πει πικραμένος από την συμπεριφορά διαιτητών και την έκβαση του μεγάλου αγώνα: «εάν εξέφραζα τις σκέψεις μου για την ΟΥΕΦΑ, σήμερα κιόλας θα τέλειωνε η καριέρα μου στο ποδόσφαιρο!!!»

Ότι τα πράγματα είναι βαριά άρρωστα και στον χώρο του...

Τελείωσε χθες το πιο τίμιο πρωτάθλημα του κόσμου!!!

Τελείωσε χθες βράδυ, ουσιαστικά τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη του, το πιο τίμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στον κόσμο! Πρωταθλητής της περιόδου 2010-2011 η ομάδα του Ολυμπιακού,που σκόρπισε την ΑΕΚ με το εξευτελιστικό σκορ του 6-0.

Προσωπικά δεν μας ενδιαφέρει ποια από τις 16 ομάδες της Ελληνικής Super League κατέκτησε τον τίτλο,ούτε και ποιες ομάδες θα υποβιβαστούν ή θα παίξουν στα σαλόνια της Ευρώπης.

Μας αρκεί που παρακολουθήσαμε την 27η αγωνιστική όλα τα ματς ν' αρχίζουν την...

Για μια χούφτα δολάρια

Για την ακρίβεια είναι ευρώ αλλά ας μην αφήσουμε μια λεπτομέρεια να μας χαλάσει έναν ωραίο τίτλο.

Στο δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο η κοντόφθαλμη λογική του «ό,τι αρπάξουμε» έχει φέρει τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που «απολαμβάνουν» οι υπεύθυνοι της κατάντιας.

Έρμαια του πρόσκαιρου και εν πολλοίς αμφιβόλου προέλευσης κέρδους, οι παράγοντες των ομάδων αδιαφορούν για το προϊόν τους και το απαξιώνουν μέρα με τη μέρα.

Το ενδιαφέρον τους εξαντλείται στο να...

Η “παράγκα” βρυκολάκιασε

Της κασέτας το... κάγκελο γίνεται πάλι στο ποδόσφαιρο, όπου ξαναζεί _ ή μήπως βρικολάκιασε(;) _ τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά, εντύπως (ηλεκτρονικά και γραπτά) αλλά και καφενειακά η αλήστου μνήμης εποχή της διαιτητικής-παραγοντικής «παράγκας». Το τι γράφεται και ακούγεται δεν περιγράφεται!.. Εμπλεκόμενοι, ως καταγγέλλοντες ή κατηγορούμενοι, επιφανείς και πολύπειροι παράγοντες στα ελληνικά ποδοσφαιρικά δρώμενα... Ποδοσφαιρικά μεγέθη του εκτοπίσματος ενός αεικίνητου Αχιλλέα Μπέου και του βεληνεκούς ενός πολυπράγμονος Αλέξη Κούγια, που εκτός των άλλων αλληλοϋβρίζονται με τον χαρακτηρισμό «αρχιλαμόγιο»...

Στον φαύλο κύκλο της όλης ιστορίας με τις κασέτες, αλλά και...

Εννιά τρόποι για να δεις το ντέρμπι χωρίς τη γκρίνια της...

Πώς θα αφιερώσεις όλη την ημέρα σου στο Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, χωρίς ενοχλήσεις και γκρίνια!
Γυναίκα που δεν θα σου γκρινιάζει επί μια βδομάδα για πέντε ώρες Σαββάτου που δικαιωματικά σου ανήκουν, δεν γεννήθηκε ακόμη. Μουράτες απαντήσεις του στυλ «ο έξυπνος άντρας διαλέγει γυναίκα που βλέπει ποδόσφαιρο και παρακολουθεί με πάθος ακόμη και το σοβάντισμα στα αποδυτήρια της Ελπίδας Χορτερού» θεωρούνται άκυρες γιατί σε τέτοια περίπτωση ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος να την ακούσεις να σου λέει -την ώρα που η Ελπίδα Χορτερού κέρδισε πέναλτι- «τράβα φέρε μια μπίρα απ’ το ψυγείο». Τέτοια γυναίκα θες ; Δεν θες.

Αν τώρα θες να αφιερώσεις όλο το Σάββατο στο ντέρμπι με τους κολλητούς χωρίς γκρίνιες και μουρμούρες ιδού τι πρέπει να κάνεις!...

Παναθηναϊκός VS ΑΕΚ live

Δείτε το ποδοσφαιρικό παιχνίδι...

Παίξτε μπάλα ρε!

Ρώτησα μία μέρα έναν ισχυρό επιχειρηματία που έφυγε νύκτα από το χώρο του ποδοσφαίρου: «Πόσα έχασες»; Πολλά, ήταν η απάντησή του. «Αλλά», συνέχισε, «δεν με πείραξε αυτό. Το πιο ενοχλητικό είναι ότι δεν ξέρω ακόμη που τα ξόδεψα. Δεν μπορείς να φανταστείς τι τύποι κυκλοφορούν εκεί». Δεν μάθατε κάτι νέο. Στην Ελλάδα της ρεμούλας, έχουμε το ποδόσφαιρο και τους παράγοντες που μας αξίζουν...

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Το ποδόσφαιρο είναι...

O Έλληνας Μέσι. Καμαρώστε τον, είναι μόνο 12 ετών και θα σας μαγέψει

Τα όνειρα πάντα νοστιμεύουν τη ζωή μας. Όταν όμως πραγματώνονται, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο. Αυτά ζει στη Βαρκελώνη ένα Ελληνόπουλο που έχει βαλθεί να τρελάνει κόσμο. Ο 12χρονος Γιώργος Σπανουδάκης, Σαλονικιός και οπαδός του ΠΑΟΚ, ντριμπλ...άρει σαν τον Λιονέλ Μέσι. Δείτε το video που ακολουθεί...

Ο Σπανουδάκης τραβά πάνω του τα βλέμματα από τότε που ήταν παιδί. Μα και σήμερα, 12 ετών είναι... Η Μπαρτσελόνα στο τηλεοπτικό κανάλι της του έχει κάνει σειρά από αφιερώματα, ένα εξ αυτών το βλέπετε κι εδώ. Διόλου τυχαία. Γεννημένος στις 25/11/1998 έφυγε σε ηλικία 2 ετών με τους γονείς του για τη Γερμανία όπου ξεκίνησε να παίζει μπάλα στα 6, στον τοπικό σύλλογο Opel Ruesselsheim.

Μέσα σε ένα χρόνο, η εξέλιξή του ήταν τέτοια που... τράβηξε το ενδιαφέρον της Μάιντζ, πριν τον υπογράψει η Άιντραχτ Φρανκφούρτης. «Το χάρισμά του είναι ότι έχει πολύ καλό και δυνατό σουτ και άριστη τεχνική για την ηλικία του. Όπως λένε και οι προπονητές του, έχει καλό μάτι και δίνει εξαιρετικές πάσες», παραδεχόταν τότε ο πατέρας του Κωνσταντίνος. Ο μικρός ήταν ενθουσιασμένος καθώς έπαιζε σε ομάδα με Έλληνες παίκτες, δεν έμελλε όμως να μείνει για πολύ εκεί. Από πέρυσι, η Μπαρτσελόνα που τον είχε παρακολουθήσει σε διεθνή τουρνουά, κινήθηκε για την απόκτησή του και σε μια τέτοια μετακίνηση, ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί;

Πλέον, στη Βαρκελώνη τον αποκαλούν ο «μικρός Μέσι». Αμετροέπεια; Μα, και ο Αργεντινός σ' αυτήν την ηλικία κάτι τέτοια έκανε, τόσο κοφτερή ήταν η ντρίπλα και το μυαλό του. Εσχάτως, του δώσανε τη φανέλα με το 10 και φαίνεται πως του πάει γάντι. Ο τηλεοπτικός φακός αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα, για όλα αυτά που μπορεί στο μέλλον να δούμε από τον Έλληνα Γιώργο Σπανουδάκη...

το είδαμε στο taxalia

Οι “γκέλες”, το στοίχημα και ο Νικοπολίδης

Οι γκέλες των 3 μεγάλων της Αθήνας έκαναν αίσθηση στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.

Και ταυτόχρονα άρχισαν τα τροπάρια: στημένα ματς, το στοίχημα, μας δουλεύουν, θεωρίες συνομωσίας και τα συναφή. Τόσο χρόνια δεν γκρινιάζουμε ότι οι πρωταγωνιστές είναι ο ΠΑΟ και ο ΟΣΦΠ, ότι το πρωτάθλημα είναι μη ανταγωνιστικό, μη εμπορικό, που είναι οι ομάδες της Θεσσαλονίκης, οι άλλες ομάδες της περιφέρειας και τα χιλιοειπωμένα; Και όταν κατατροπώνονται οι μεγάλοι, πάλι γκρίνια πέφτει. Δηλαδή να φέρνει ισοπαλία ο ΠΑΟ σε άδειο γήπεδο και χωρίς Σισέ, ο Ολυμπιακός να χάνει σε μια έδρα που πάντοτε είχε προβλήματα και η ΑΕΚ που έδινε δεύτερο ματς μέσα σε 3 μέρες να χάσει από την Κέρκυρα είναι εντελώς απίθανο σενάριο; Παραλίγο να γκελάρει και ο ΠΑΟΚ με τις Σέρρες. Αρχή είναι, συμβαίνουν αυτά. Μην ανησυχείτε, δεν πάει για πρωτάθλημα η ..Κέρκυρα.

Για όσους ρίχνουν χιλιάρικα στους... “αιωνίους” για να πάρουν θεωρητικά άκοπα 300 ή 400 ευρώ, το έχουμε ξαναγράψει. Το στοίχημα είναι διασκέδαση, δεν είναι δεύτερη δουλειά. Και δεν υπάρχει σίγουρο στοίχημα (ο τελευταίος που το υποστήριζε είναι φυλακή). Λιγότερες ή περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν, σιγουριά πουθενά. Να φέρω ως παράδειγμα τις δικές μας προβλέψεις του Σαββατοκύριακου. Περνάει το διπλό του Ολυμπιακού Βόλου, μια εκτίμηση στηριζόμενη και στο “μύλο” που είχε δημιουργηθεί την περασμένη ομάδα στη Νέα Σμύρνη, με φοβερή απόδοση στο 4.20. Την επόμενη μέρα προτείνουμε over το Εργοτέλης - Αστέρας Τρίπολης, καθώς θεωρούμε ότι και οι δυο ομάδες θα σκοράρουν και πιθανά όχι μόνο μια φορά. Το ματς ξεκινά με γκολ στο 4΄ και δεν μπαίνει άλλο.

Και για τους θιασώτες των θεωριών συνομωσίας μια παρατήρηση. Όταν ένα ματς έχει ενδείξεις στημένου από τα πονταρίσματα που παίρνει και “κλειδώνει”πριν και διευρευνάται μετά από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ομοσπονδία. Οι εταιρείες στοιχηματισμού δεν το αφήνουν έτσι. Οι φάμπρικες όταν και όπου στήνονται δυσφημίζουν πρώτα το προϊόν τους.

Εντωμεταξύ μεγάλος ντόρος γίνεται με την συνέντευξη του Νικοπολίδη στην εφημερίδα “Καθημερινή”, όπου εν συντομία αναφέρει:

“Πως έγινα τερματοφύλακας; Ο ξάδερφός μου που ήταν τερματοφύλακας στη Βίγλα Α.Ε., παντρευόταν και δεν μπορούσε να παίξει. Ήμουν 14 ετών και μπήκα εγώ στη θέση του. Δεν είχα καν δελτίο. Μπήκα σαν πλαστογραφία. Χάσαμε, αλλά κατάλαβα ότι μπορώ να πετύχω”,

Ερωτηθείς για το ποια ομάδα κέρδισε την αγάπη του, ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, ο Νικοπολίδης ήταν ξεκάθαρος: “Τον Ολυμπιακό τον αγάπησα περισσότερο από τον Παναθηναϊκό. Ήταν ο μεγαλύτερος σταθμός στην καριέρα μου. Ο Παναθηναϊκός ήταν σχολείο και μου έμαθε τι σημαίνει επαγγελματισμός, αλλά στον Ολυμπιακό έκανα τη καριέρα που ήθελα και εισέπραξα την αγάπη του κόσμου και της διοίκησης. Ένας λόγος που πήγα ήταν για να αποδείξω στον Παναθηναϊκό ότι δεν είχα τελειώσει ως ποδοσφαιριστής. Δέθηκα πολύ με τον Ολυμπιακό”.

Όσο για το θέμα με την κηπουρική, τόνισε με αρκετή δόση χιούμορ: “Κάνω πλάκα με το θέμα του κηπουρού. Για παράδειγμα στην προπόνηση, αν χαλάσει κάτι στο γήπεδο, τους λέω: “Παιδιά, μη φοβάστε! Θα το φτιάξω εγώ. Η ομάδα οφείλει να ξεπεράσει την ήττα και τον αποκλεισμό από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Εγώ δεν μπορώ! Τώρα όμως, όλα θα αλλάξουν με τον Βαλβέρδε. Είναι μεγάλη ευκαιρία που τον πήραμε πίσω”.

Μετά από τόσα χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ο Νικοπολίδης γνωρίζει πολλά για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα και για το θέμα της διαιτησίας είναι απόλυτος: “Εδώ υπάρχει διαφθορά στο ελληνικό κράτος, δεν θα υπάρχει στη διαιτησία; Ρουσφέτια; Μίζες; Το ποδόσφαιρο είναι μια προέκταση της κοινωνίας. Ας μην κρυβόμαστε! Πάντα όποιος παίρνει το πρωτάθλημα έχει και τη διαιτησία. Όποιος το χάνει, του φταίει η διαιτησία.”

“Όμως είναι πιο εύκολο να φτιάξεις τη διαιτησία από το να φτιάξεις την ελληνική κοινωνία. Είμαστε η χώρα της υπερβολής. Μετά την κατάκτηση του Euro το 2004, γνωρίσαμε κάτι το ανεπανάληπτο. Το είπε και ο κ. Στεφανόπουλος. Ήταν μεγαλύτερη υποδοχή ακόμη και από αυτήν από την πτώση της χούντας”, τόνισε ο 39χρονος γκολκίπερ.

Μικρός Οδυσσέας
από το antinews

Conn – X TV: Ο νόμος… του Μέρφι και το φιάσκο του Ολυμπιακού

Τι κοινό έχει η ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού και το Conn – X TV του ΟΤΕ; Και οι δύο δεν κατάφεραν να σταθούν στο… ύψος των περιστάσεων την ίδια ημέρα, στον επαναληπτικό κρίσιμο αγώνα με την Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Και μπορεί μια… μπλε οθόνη στην παρουσίαση των Windows να μην κατέστρεψε ποτέ τον Μπιλ Γκέιτς, ωστόσο η «μαύρη οθόνη» στους περίπου 30.000 συνδρομητές Conn-X TV που περίμεναν να δουν την ρεβάνς των Πειραιωτών θέτει πολλά ερωτήματα για το αν ο ΟΤΕ ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τον «νόμο του Μέρφι» (σ.σ. «Αν ο,τιδήποτε μπορεί να πάει στραβά, θα πάει...») σε μια σημαντική πρεμιέρα.

Μια μετάδοση που φιλοδοξούσε να δώσει στο Conn-X TV τον «αέρα» που του έλειπε αφού στον ένα και πλέον χρόνο λειτουργίας του δεν είχε καταφέρει να… κερδίσει την αγορά, όταν η ανταγωνίστρια Nova έχει πάνω από 350.000 συνδρομητές.

Το γεγονός είναι ότι... γύρω στις 7 το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, δύο ώρες πριν να σφυρίξει την σέντρα ο διαιτητής, στο δίκτυο IP του Conn- X TV βγήκε… κόκκινη κάρτα λόγω βλάβης.

Και όλα αυτά ενώ έχει δαπανήσει αρκετά εκατομμύρια ευρώ για να «στήσει» το ευρυζωνικό του δίκτυο, αλλά και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να πάρει τα δικαιώματα μετάδοσης της ρεβάνς του Ολυμπιακού με την Μακάμπι. Τα οποία εντέλει δύσκολα θα κάνει απόσβεση αφού αναγκάστηκε να «μοιραστεί» την μετάδοση με τον πανελλαδικής εμβέλειας ΣΚΑΙ, έστω κι αν ο τηλεοπτικός σταθμός περνούσε σε μήνυμα ότι η μετάδοση γίνεται σε συνεργασία με τον ΟΤΕ.

Από τον ΟΤΕ προσπάθησαν να υποβαθμίσουν το θέμα, σημειώνοντας πως η βλάβη είχε αποκατασταθεί πριν από την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα, αλλά επιλέχθηκε να μεταδώσει το παιχνίδι και ο ΣΚΑΙ για λόγους… ασφαλείας, ωστόσο η ζημιά είχε ήδη γίνει.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις περί τους 5.000-6.000 είναι οι νέοι συνδρομητές, που κυρίως λόγω των αθλητικών μεταδόσεων απέκτησαν το Conn-X TV τους τελευταίους μήνες, και στους οποίους ο ΟΤΕ σκοπεύει να… απολογηθεί, αφού έχε δεχθεί τις τελευταίες ημέρες σωρεία παραπόνων.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ο Οργανισμός σκοπεύει να επικοινωνήσει με τους νέους πελάτες του Conn-X TV και σε μια προσπάθεια να τους αποζημιώσει και να αποκαταστήσει κατά μία έννοια την φήμη του, θα τους προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες της πλατφόρμας για κάποιο διάστημα.

Ενδεικτική του πόση σημασία δίνει στο αθλητικό περιεχόμενο ο ΟΤΕ και πως λειτουργεί ως «κράχτης» για την απόκτηση συνδρομητών είναι η σχετική αναφορά στην ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων του πρώτου εξαμήνου:

«Οι συνδρομητές IPTV στο τέλος του τριμήνου ξεπέρασαν τους 30.000, σχεδόν διπλάσιοι από το τέλος του 2009. Οι συνδρομητές αναμένεται να αυξηθούν με γρήγορο ρυθμό κατά το υπόλοιπο του έτους ως αποτέλεσμα του εμπλουτισμού του διαθέσιμου περιεχομένου, συμπεριλαμβανομένης και της μετάδοσης δημοφιλών αθλητικών γεγονότων που είναι υπό διαπραγμάτευση στη παρούσα φάση».

Όλα αυτά με στόχο την αντιστάθμιση της απώλειας γραμμών στην αγορά των οικιακών πελατών στο πλαίσιο των ρυθμιστικών περιορισμών που ισχύουν, αλλά και την στροφή του ΟΤΕ σε νέες πηγές εσόδων, όπως οι υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεόρασης, αλλά και αυτές δορυφορικής τηλεόρασης από το φθινόπωρο.

Ερωτήματα εγείρονται και για το κατά πόσο ο Οργανισμός έχει όχι τόσο τις δυνατότητες αλλά κυρίως τα αντανακλαστικά να διαχειριστεί τέτοιες κρίσεις, κάτι που επισημαίνει η ΟΜΕ-ΟΤΕ σε σχετική ανακοίνωσή της.

Οι εργαζόμενοι μάλιστα αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν ο τεχνολογικός σχεδιασμός του IP δικτύου ΟΤΕ να μην έχει λάβει υπόψη του τέτοια περιστατικά ώστε να αποφευχθούν αλλά και όταν συμβούν να αντιμετωπίζονται αμέσως.

Επίσης, θέτουν το ερώτημα για το πόσο αξιόπιστη είναι η πλατφόρμα διαχείρισης του Conn-X TV αλλά και ο συνολικός τεχνολογικός σχεδιασμός παροχής της υπηρεσίας, αλλά και για το αν κάποιος θα αναλάβει την ευθύνη για το… φιάσκο του Ολυμπιακού.
της Ρόης Χάικου στο capital

Η «μαγική» φλογέρα!..

Θα μπορούσα να βάλω για υπότιτλο «Αποχαιρετισμός στον Ότο»
Καθώς με αφορμή την παγκόσμια ποδοσφαιρική φιέστα, το τέλος της πορείας της ΕΘΝΙΚΗΣ μας ομάδας που μας συγκίνησε και μαζί το τέλος του εντυπωσιακού «γάμου» του Γερμανού προπονητή Ότο Ρεχάγκελ και των ονείρων των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων που μέχρι την άφιξη του Ότο πριν 9 χρόνια ήταν «εφιάλτες» και «όνειρα θερινής νυκτός» θέλω να σας μεταφέρω τις σκέψεις μου δανειζόμενος το σενάριο εκείνου του αλληγορικού παραμυθιού με τον άνθρωπο που παίζοντας τη «μαγική φλογέρα» (ή τον μαγικό αυλό, Die Zauberflöte του Μότσαρτ) γοήτεψε τα παιδιά του χωριού και τα έκλεψε από τους γονείς τους.....

Η αποχώρηση του Ότο ανοίγει τη πόρτα σε ένα νέο προπονητή που θα αναλάβει τις τύχες του Εθνικού μας ποδοσφαιρικού συγκροτήματος.
Εύλογα, λοιπόν, η σημερινή μου blog-άποψη έχει ως σημείο αναφοράς τον προπονητή ιδιαίτερα καθώς τα ονόματα των διαδόχων του Ρεχάγκελ που ακούγονται με προβληματίζουν γιατί είναι άτομα που ήδη έχουν θητεύσει σε ελληνικά γήπεδα και, κατά συνέπεια, φοβάμαι ότι έχουν ήδη «μάθε» τις γνωστές «μελωδίες» του ελλαδικού ποδοσφαίρου τις οποίες ΑΓΝΟΟΥΣΕ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ο Γερμανός Ότο Ρεχάγκελ.

Ο κάθε προπονητής κουβαλάει τα... δικά του βιώματα, φιλοδοξίες, εμπειρίες και προβληματισμούς. Ο κάθε προπονητής έχει τη δική του προσωπικότητα, τη δική του τεχνική, τη δική του φαρέτρα μεθόδων και στρατηγικής. Και ο κάθε παίκτης που μαθητεύει στο συγκεκριμένο προπονητή μαθαίνει συγκεκριμένα πράματα- από τις σωματικές ασκήσεις μέχρι και τη στρατηγική ανάπτυξης του παιχνιδιού, από το στυλ συνεργασίας μέχρι και την προώθηση της “στημένης” μπαλιάς.

Έτσι ένα βασικό πρόβλημα για τον κάθε προπονητή, αποτελεί το προγενέστερο βίωμα κάθε μεμονωμένου παίκτη και συλλογικά ολάκερης της ομάδας. Τι σημαίνει αυτό ψυχοδυναμικά; Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς σπουδαγμένος ψυχολόγος ή κοινωνιολόγος για να κατανοήσει τη σημασία του. Βέβαια, υποτίθεται ότι οι ποδοσφαιριστές μας είναι ”επαγγελματίες”, είναι άτομα που μπορούν να προσαρμοστούν σε νέες καταστάσεις , είναι ώριμοι άντρες........ Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Πρόσθετο θεμελιακό πρόβλημα για τον κάθε προπονητή είναι η κατανόηση της ψυχοσύνθεσης του κάθε παίκτη όπου οι αδυναμίες και οι ικανότητες του καθενός αλληλεπικαλύπτονται έτσι, ώστε να παρουσιάζεται στο τέλος μια ισορροπημένη ομάδα με προσωπικότητα και δυναμισμό, με τη θετική ψυχολογία που στοχεύει στη νίκη χωρίς άγχος και μετουσιώνει την αποτυχία σε διδακτική εμπειρία.

Ευνόητο είναι ότι στο ποδόσφαιρο, όπως και σε κάθε άλλο ομαδικό σπορ, ο προπονητής είναι εκείνος που κρατά στο χέρι τη «μαγική φλογέρα».Αυτός παίζει το σκοπό του και οι παίκτες του, υποτίθεται, ότι ακολουθούν. Και όταν ο σκοπός που παίζει ο προπονητής αποδώσει, αν οι φίλαθλοι συγκινηθούν από την εμφάνιση που κάνει η ομάδα τους, τότε ο προπονητής μετουσιώνεται σε μάγο, συχνά σε ημίθεο...Αν, όμως, ο σκοπός και η μελωδία απολήξουν σε κακόφωνη παραφωνία, τότε αυτός που κρατά τη μαγική φλογέρα γίνεται ως γνωστόν ο αποδιοπομπαίος τράγος....Βλέπετε, είναι φοβερά πιο εύκολο να πάρουμε τη φλογέρα από τα χέρια του προπονητή από το να αλλάξουμε μια ολάκερη χορωδία,
συγνώμη, ενδεκάδα στο ποδόσφαιρο, πεντάδα στο μπάσκετ...

Η αλλαγή, όμως, δεν λύνει το πρόβλημα και από καθαρά ψυχολογική άποψη συχνά το εντείνει. Άσχετα με το παρατηρούμενο φαινόμενο ότι μετά την αλλαγή του προπονητή η ομάδα “φαίνεται” ότι πάει καλύτερα. Μπορεί το γεγονός να ικανοποιεί παράγοντες, φιλάθλους και “πιστούς” αθλητικογράφους, αλλά δεν τεκμηριώνει την επιστημονικά απαραίτητη αλληλουχία "αιτίας - αποτελέσματος” . Στη βιασύνη της εξέλιξης του πρωταθλήματος και των γεγονότων δεν ερευνούνται με την απαραίτητη επιστημονική υπευθυνότητα και με συστηματική αντικειμενικότητα δεκάδες άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν θετικά ή αρνητικά στην απόδοση κάθε παίκτη και της ομάδας συλλογικά.

Με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, λέει σοφά ο λαός μας. Και αν συμβεί, όπως όντας πολύ συχνά συμβαίνει στα ελληνικά γήπεδα, να αλλάξεις πολλούς ”δασκάλους” που παίζουν ιδιότροπους σκοπούς με πανάκριβες ”φλογέρες”, θέλει πολύ μεγάλο αγώνα από κάθε νέο προπονητή να καταλάβει ποια ”χούγια” δηλαδή ποιες συνήθειες, ποιες ψυχοκοινωνικές δομές στα μεμονωμένα άτομα και στην ενδεκάδα θα πρέπει ν’ αλλάξει στην προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα σωστό συλλογικό σύνολο που λέγεται ομάδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή άλλου ομαδικού σπορ…

Και σε ότι αφορά την ΕΘΝΙΚΗ μας ομάδα ο αντικαταστάτης του Ρεχάγκελ ΠΡΕΠΕΙ να διαθέτει τη δύναμη, να έχει τον χαρακτήρα να πει ΟΧΙ στις γνωστές επιθυμίες παραγόντων, ιδιοκτητών ΠΑΕ, δημοσιογράφων ακόμη και πολιτικών που θα απλώσουν το χέρι να του πάρουν «τη μαγική φλογέρα» και να παίξουν και αυτοί τον «σκοπό» τους!...

Κύριε Ότο Ρεχάγκελ με τη δική σου «μαγική φλογέρα» έπαιξες πρωτόγνωρες μελωδίες, μας γέμισες με ανέλπιστες χαρές, αλλά μας έδωσες και τις ευκαιρίες να αποδείξουμε πόσο γρήγορα αλλάζουμε γνώμη και από τη μια στιγμή στην άλλη να σε κατηγορήσουμε, να σε επικρίνουμε, να σε χειροκροτήσουμε.

Και ΤΕΛΙΚΑ Ότο Ρεχάγκελ να σου πούμε Ελληνικά από καρδιάς ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ένα ειλικρινές Dankeschön!..

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ψυχαναλύοντας τη...σφυρίχτρα!...

Καθώς εξελίσσεται το «ποδοσφαιρικό πανηγύρι του Μουντιάλ 2010» στη Νότια Αφρική διαπιστώνουμε ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ κενά και απίστευτες ελλείψεις και αδυναμίες στα σφυρίγματα και τη συμπεριφορά των ανδρών που διαιτητεύουν τους μέχρι σήμερα αγώνες (θυμηθείτε τον ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ διαιτητή του αγώνα Βραζιλίας-Ακτής Ελεφαντοστού που «έχασε» εντελώς τον έλεγχο)…

Όπως και αν το δούμε το θέμα, από όποια οπτική γωνία και αν το προσεγγίσουμε θα διαπιστώσουμε καλόπιστοι και κακόπιστοι μαζί ότι ο διαιτητής κατέχει την αδιαμφισβήτητη θέση, τον ρολό του απόλυτου κριτή ή δικαστή καθώς η σφυρίχτρα του, συνεπικουρουμένη και από τη δυνατότητα της προφορικής παρατήρησης η ακόμη και από την θεαματική εξαγωγή από το τσεπάκι της κίτρινης ή - αλλοίμονο για παίκτη και ομάδα - της κόκκινης κάρτας αποτελούν μέσα έλεγχου και τιμωρίας της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς των 22 παικτών στο ποδόσφαιρο αλλά και των παραγόντων και των φιλάθλων που παρακολουθούν τον αγώνα.

Και εφόσον σφυρίζει συνετά, και δίκαια με υπευθυνότητα και "σοφία" υποδεικνύοντας ταυτόχρονα και το λόγο της επιβολής τιμωρίας σε αυτούς που τιμωρεί ο διαιτητής και οι επόπτες του (2 linesmen και ο «τέταρτος») μπορούν να επιβάλλουν την απαιτουμένη τάξη και ευπρέπεια πάνω στο "πράσινο παλκοσένικο" οριοθετώντας τα απαραίτητα πλαίσια αναφοράς για τη διεξαγωγή ενός καθαρού παιχνιδιού.

Η κερκίδα, ακόμη και η... πιο παθιασμένη και εθελοτυφλούσα από ενθουσιασμό, είναι πάντοτε σε θέση να σεβαστεί τον σωστό διαιτητή μια και όσο και αν της τσούζουν τα σφυρίγματα του αποδέχεται το κυρός και την αντικειμενικότητα του, χαρακτηριστικά που χρειάζεται να είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον ρολό του διαιτητή ως απόλυτου και δίκαιου δικαστή...ως άρχοντα του γηπέδου!

Όταν όμως ο διαιτητής και οι επόπτες του αποδεικνύουν με τη συμπεριφορά τους ότι "..κάτι βρωμάει απαίσια στο βασίλειο της Δανιμαρκίας..." τότε χάνουν όχι μόνο το σεβασμό των παικτών που αγωνίζονται μέσα στο γήπεδο, όχι μόνο τον έλεγχο της ποδοσφαιρικής συνάντησης, αλλά - φευ - επισύρουν την οργή όλων και μαζί το τυφλό μένος της κερκίδας οδηγώντας σε σχέση ευθέως ανάλογη με τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των λαθεμένων σφυριγμάτων στη δημιουργία έκρυθμων και επικινδύνων καταστάσεων και για τις εγκαταστάσεις των γηπέδων αλλά και για ανθρώπινες ζωές...

Αναμφίβολα ο ρόλος του διαιτητή κάθε αγώνα σε κάθε σπορ είναι φοβερά απαιτητικός καθώς προϋποθέτει σωστή τεχνική κατάρτιση, άριστη σωματική κατάσταση, διαύγεια πνεύματος και ιδιάζουσα ικανότητα για άμεση σύλληψη και ορθή κρίση συγκεκριμένης συμπεριφοράς των παικτών (εσκεμμένη η ακούσια) αντικειμενικότητα, δυνατό χαρακτήρα και ψυχικό σθένος που να κατορθώνει να αντιστέκεται στις αβάσιμες αλλά κραυγαλέες απαιτήσεις της κερκίδας και φυσικά του αόρατου αλλά πραγματικού κατεστημένου και του παντοδύναμου...παρασκηνίου.

Σίγουρα ο ρόλος του διαιτητή είναι άχαρος και τούτο επειδή όπως και αν σφυρίξει μια συγκεκριμένη φάση οπωσδήποτε θα απογοητεύσει τους παίκτες, τεχνικούς, παράγοντες και φιλάθλους της μιας από τις δυο αντίπαλες κερκίδες.

Έτσι λοιπόν, όταν αναλογισθεί κανείς τα ΥΠΕΡ και τα ΚΑΤΑ του ρόλου του διαιτητή, τις χρηματικές απολαβές, τους κινδύνους που διατρέχει η σωματική του ακεραιότητα και σε σταθερή βάση η κοινωνική του υπόσταση, είναι λογικό να προβληματίζομαι και ΕΓΩ φίλες και φίλοι ψυχολογικά και ψυχαναλυτικά αναφορικά με τα θεμελιακά εκείνα ψυχόρμητα που κάνουν αυτούς τους ώριμους άνδρες - χωρίς να τους πιέσει η να τους εκβιάσει ή και να τους δελεάσει κάνεις προτρεπτικά να κρατήσουν τη σφυρίχτρα και να γίνουν διαιτητές...

Οπωσδήποτε τους αρέσει ο ρόλος, σίγουρα επιδιώκουν τη δημοσιότητα, αναμφίβολα αγαπούν τη μπάλα...Και, ας μου επιτραπεί αυτή η παρατήρηση... χωρίς διαιτητές δεν παίζεται ποδόσφαιρο η άλλο σπορ... Αλλά, να, πολλές φορές, ιδιαίτερα στα ελληνικά γήπεδα εξ αιτίας των διαιτητών, όχι μόνο δεν παίζεται ποδόσφαιρο αλλά συχνά οι αγωνιστικοί χώροι μετατρέπονται σε ρινγκ επίδειξης μυϊκής δύναμης των παικτών ή συμβολικής επέμβασης του αόρατου κατεστημένου και του βρώμικου παρασκηνίου...
«Η εξουσία φθείρει,» είχε πει ο Βρετανός λόρδος Άστορ συμπληρώνοντας ότι «η απόλυτη εξουσία φθείρει...απολύτως».

Υπάρχουν διαιτητές που σφυρίζουν τόσο συχνά ώστε να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε εάν η σφυρίχτρα τους έχει δυο η τρία...στραγάλια, και άλλοι που προξενούν οίκτο καθώς οι σφυρίχτρες τους παραμένουν άφωνες και αναλογιζόμαστε ποιος άραγε να τους έκλεψε το...ρεβίθι;

Οι διαιτητές αποτελούν πρόσωπα που ασκούν απόλυτη εξουσία και πολλά βίντεο αγώνων προσφέρουν αδιάσειστα και τραγικά στοιχειά αν όχι τίποτε άλλο, τουλάχιστον πολλών τους ελλείψεων...
Η ψυχολογία της σφυρίχτρας είναι, τελικά, συναρπαστικό θέμα...
Σε έναν πλανήτη όπου ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΝ η διαφθορά και η αδιαφάνεια μήπως, λέω μήπως, θα έπρεπε η FIFA να ελέγξει και τους τραπεζικούς λογαριασμούς κάποιων διαιτητών (και αφού το ολοκληρώσει να τους εξετάσει επειγόντως για την φυσική-σωματική και ψυχοσυναισθηματική τους αρτιότητα μετά να τους αφαιρέσει ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ τη σφυρίχτρα…)

Και μη μου πει ο κ Joseph S. Blatter ο Ελβετός Πρόεδρος της FIFA ότι εγώ κάνω τέτοιες «κακές σκέψεις» επηρεασμένος από την ελληνική πραγματικότητα και τις…Εξεταστικές Επιτροπές για «μαύρο χρήμα»…

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σε ρυθμό Μουντιάλ οι ποδοσφαιρόφιλοι…

Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική και, ξεκινώντας την ερχόμενη Παρασκευή 11 Ιουνίου όταν θα αντιπαραταχτούν με το εναρκτήριο λάκτισμα στο πράσινο παλκοσένικο του Γιοχάνεσμπουργκ, οι ποδοσφαιρικές ενδεκάδες της οικοδέσποινας χώρας Νότιας Αφρικής και του φιλοξενούμενου Μεξικό, δισεκατομμύρια τηλεθεατών θα «καρφωθούν» κυριολεκτικά στους τηλεοπτικούς δέκτες και όπου δεν υπάρχουν θα κολλήσουν στα αυτιά τα φορητά τρανζιστοράκια!

Μουντιάλ και επιτρέπω στον εαυτό μου την «πολυτέλεια» να προδοθώ ως ποδοσφαιρόφιλος και θερμός χειροκροτητής του Ελληνικού Εθνικού Συγκροτήματος Ποδοσφαίρου που θα μας εκπροσωπήσει εκεί στη Νότια Αφρική ξεκινώντας με την αντιπαράθεση του Σαββάτου κόντρα στη Νότια Κορέα!

Οι άνθρωποι που αναλώνουν την ζωή τους για να φτάσουν στην κορυφή, τα άτομα που ανοίγουν μονοπάτια στην Επιστήμη, τις Τέχνες, το Εμπόριο, στα Γράμματα, στην Πολιτική, στα Σπορ αναμφίβολα «έχουν τον λόγο τους», διαθέτουν εκείνη την ξεχωριστή ψυχοσύνθεση που τους ωθεί, σαν κάποια αδήριτη ανάγκη στην ολοκλήρωση του σκοπού τους άσχετα με τις θυσίες, τους κόπους, το μόχθο, τις στερήσεις τα κάθε λογής εμπόδια που παρεμβάλλονται και πρέπει να ξεπεραστούν!...Μια ολάκερη ζωή δοσμένη, με απαράμιλλη, ερωτική αφοσίωση, σ’ ένα σκοπό!...

Ρώτησα μια μέρα μια... παρέα πιτσιρικάδων της γειτονιάς μου, που άλλοι κλοτσούν και άλλοι πετούν σε καλάθια με εκπληκτικά αξιοθαύμαστη συνέπεια κάθε απόγευμα την μπάλα - βρέξει, χιονίσει - να μου εξηγήσουν γιατί το κάνουν... Ήθελα να προσθέσω τις απαντήσεις τους στα πολυποίκιλα στοιχεία της μακροχρόνιας “άτυπης” έρευνάς μου για το ψυχόρμημα του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ. Πρόσθεσα τις απαντήσεις τους σε εκείνες που κατά καιρούς έχω πάρει από φιλάθλους, παίκτες και αθλητές, διοικητικούς παράγοντες και τεχνικούς και από αθλητικογράφους στην Ελλάδα και το εξωτερικό...

Για τους αθλητές του στίβου τους κάθε λογής καλλιτέχνες και τους ποδοσφαιριστές, αντίθετα με τους ανθρώπους των επιστημών και των τεχνών, η διάκριση, η δόξα, οι τιμές, η αναγνώριση και τα συνεπακόλουθά της και όταν έρθουν, εάν φυσικά, ποτέ έρθουν, έρχονται σε εντελώς ανύποπτο χρόνο. Ακόμα και οι ελάχιστοι θνητοί που τιμούνται με το Νόμπελ, την μέγιστη αυτή αναγνώριση σε παγκόσμιο επίπεδο, παραμένουν ουσιαστικά “άγνωστοι” στο ευρύ κοινό...

Ρωτήστε, αν δεν το ‘χετε κάνει κιόλας, και σεις αύριο τους πιτσιρικάδες της γειτονιάς σας, την ώρα που ξαποσταίνουν από το κυνηγητό της μπάλας να σας πουν ποιός πήρε το Νόμπελ Ιατρικής το 2009 για την δουλειά μιας ολάκερης ζωής, δουλειά που είχε σαν απόληξη την σωτηρία της ζωής εκατομμυρίων συνανθρώπων μας και μη ξαφνιαστείτε να είστε σίγουροι πως θα σας κοιτάξουν με... έκπληξη!

Ρωτήστε τους, όμως, με ποιους παίκτες η ελληνική ΕΘΝΙΚΗ μας ομάδα έφτασε στον πρωτόγνωρο στόχο της κατάκτησης του ΕΥΡΩ 2004 ή ποιους πήρε μαζί του στο Γιοχάνεσμπουργκ ο Ότο Ρεχάγκελ. Ρωτήστε τους ποιοι έπαιξαν στο τσάμπιονς λίγκ ή στα Ευρωπαϊκά πλαίη οφ πέρυσι ή ποιοι έγραψαν ποδοσφαιρική ιστορία από τη Μπαρτσελόνα και τη Ρώμη μέχρι το Γουέμπλεη και... μην ξαφνιαστείτε καθώς τα ξαναμμένα από το κυνηγητό της μπάλας προσωπάκια τους πιστοποιούν το γεγονός ότι στο ΕΥΡΩ Πορτογαλίας του 2004 ήταν «μπόμπιρες» και κάνα-δυο δεκαετίες πριν δεν ήταν «παρά μια λάμψη, στα ερωτοχτυπημένα μάτια των γονιών τους...»

Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής, αντίθετα με τον κορυφαίο στην επιστήμη και τις τέχνες, αυτός ο Κυριακάτικος πρωταγωνιστής του «πράσινου παλκοσένικου» κατορθώνει να γίνει ίνδαλμα εκατομμυρίων συνανθρώπων του όχι μόνο μέσα στα σύνορα της δικιάς του πατρίδας, αλλά όταν είναι πραγματικά μεγάλος και ολόκληρης της ποδοσφαιρόφιλης ανθρωπότητας!

Δυστυχώς, όμως, από τη στιγμή που το φίλαθλο κοινό τον αναγνωρίζει, τον ανεβάζει, τον καθιερώνει μπαίνει σε κίνηση η προδιαγραμμένη τροχιά της πτώσης του και ολάκερη η καμπύλη «ανόδου-καθόδου» δεν διαρκεί περισσότερο από 10 με 15 χρόνια!...
Τούτη η διατύπωση δίνει μόνη της την απάντηση σε μια σειρά κοινωνιολογικών-ψυχολογικών-οικονομικών φαινομένων που συχνά εκλαμβάνονται σαν εκφράσεις αναίδειας, ή έλλειψη σοβαρότητας ή ακόμη σαν δείγματα βεντετισμού που διακρίνουν την ζωή των παικτών, των ποδοσφαιριστών ή αθλητών, που καθιερώνονται ως ταλέντα. Ίσως καμιά άλλη καριέρα, με την πιθανή εξαίρεση των καλλιτεχνών του παλκοσένικου, δεν στριμώχνεται μέσα σε τόσο λίγα χρόνια, σε τόσο περιοριστικό διάστημα...

Όταν κάποτε οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Βρετανό ορειβάτη Σερ Εντμουντ Χίλλαρυ να τους εξηγήσει τι «τον έσπρωξε» να σκαρφαλώσει στα Ιμαλάια, στο ψηλότερο σημείο του πλανήτη μας, έμειναν εμβρόντητοι από την ετοιμότητα, την λακωνικότητα και τον Δελφικό συμβολισμό της απάντησης που με εμφανή ειλικρίνεια τους έδωσε λέγοντάς τους «επειδή ήταν εκεί...»!

Αναμφίβολα είναι εντυπωσιακή, και για το λόγο αυτό και έμεινε στην ιστορία η παραπάνω απάντηση... Σίγουρα είναι απαράμιλλη η γοητεία της αμηχανίας κάθε ερωτευμένου ζευγαριού να αποκριθεί στην ερώτηση – «γιατί αγαπιούνται...».

Οπωσδήποτε, όμως είναι αφοπλιστική η «ταυτότητα» της απάντησης όλων των επί γης εραστών του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ – φιλάθλων κάθε ηλικίας, παικτών, τεχνικών, παραγόντων, αθλητικογράφων και όλων των υπολοίπων που ασχολούνται με την μπάλα...
Η πεμπτουσία του μπάσκετ, του χάντμπολ, του βόλεϊ, του γουώτερ πόλο αλλά ΚΥΡΙΑΡΧΑ του βασιλιά ΟΛΩΝ των ομαδικών σπορ, του ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ :
Όλα και όλοι για την αγάπη της μπάλας!...

Και τον φετινό Ιούνιο, θα ξεχάσουμε για λίγο τα ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα που μας ζώνουν και θα ζήσουμε στιγμές απαράμιλλης γοητείας, δύναμης, τεχνικής, στρατηγικής…

Κλείνω υπενθυμίζοντας κάτι που είχα γράψει στο βιβλίο μου «Ένας Ψυχολόγος στο Γήπεδο» πριν δύο δεκαετίες: «Το ποδόσφαιρο ΔΕΝ παίζεται με τα πόδια αλλά με το κεφάλι…»
Και η αγάπη για την μπάλα; «Έρως ανίκατε...μάχαν!»

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σχόλιο apneagr: Αγαπητέ καθηγητά θέλω να πιστεύω ότι θα είμαστε στο ίδιο "στρατόπεδο" φιλάθλων αυτό το μήνα...

Και μια απορία φίλου και δικιά μου... Γιατί όλοι οι διεθνής μας στην φωτογράφιση της FIFA αλλά και ως σήμερα είναι αξύριστοι και μοιάζουν σαν άνθρωποι του νεάτερνταλ...;
Ελπίζω να είναι κάτι σαν μαζικός όρκος τιμής διαφορετικά να ξυριστούν... χθες... μιας και εκεί εκπροσωπούν τους Έλληνες που ως λαός είμαστε... "όμορφος"... Όλα μετράνε...;

Με αφορμή το ντέρμπυ ΠΑΟ-ΑΡΗ!

Κάθε ντέρμπι χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες ψυχοκοινωνικές διαστάσεις που νομίζω ότι νομιμοποιούν την σημερινή μου παρέμβαση.
Καθότι μπορεί να μην έπαιξα μπάλα σε κάποια ομάδα έστω ερασιτεχνικής κατηγορίας (καθότι ανέκαθεν είχα δύο...δεξιά πόδια) αλλά χρημάτισα ψυχολόγος αρκετών ΠΑΕ και επί σειρά δεκαετιών παρακολουθώ, αξιολογώ και σχολιάζω με ικανή δόση καλοπροαίρετου χιούμορ τα δρώμενα στο πάλαι ποτέ χωμάτινο και τώρα “πράσινο” παλκοσένικο (ένεκα του ...χορτοτάπητα και όχι των ποδοσφαιρικών ή πολιτικών μου πεποιθήσεων). Τις συναφείς εμπειρίες μου κατέγραψα στο βιβλίο μου «Ένας Ψυχολόγος στο γήπεδο»…

Το πρώτο “ντέρμπι” που καταγράφηκε στην νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας ΔΕΝ σχετίζεται με την ομώνυμη βρετανική πόλη, ούτε με τα ημίψηλα καπέλα Άγγλων gentlemen ούτε με ποδόσφαιρο ή μπάσκετ!

Καταγράφηκε το... 1780 στον περίφημο ιππόδρομο του Epsom Downs του Λονδίνου και αφορούσε την κούρσα ανάμεσα σε καθαρόαιμα άλογα ηλικίας τριών ετών για μεγάλο χρηματικό έπαθλο. Έκτοτε, και το ομώνυμο ντέρμπι του Kentucky των ΗΠΑ αλλά και κάθε άλλος αγώνας που περιέχει το οικονομικό κίνητρο και τις σχετικές ψυχοκοινωνικές μεταβλητές αποτελεί....”ντέρμπι”.

Για το λόγο αυτό τις συγκεκριμένες σκέψεις μου πάνω στο επικείμενο ντέρμπι ανάμεσα σε ΠΑΟ και ΑΡΗ τις καταθέτω «προληπτικά» καθώς σε ντέρμπι του παρελθόντος και τι δεν έχουν δει τα μάτια μας…

• Απίστευτες φάσεις από παικταράδες που αγχωμένοι μεταλλάχθηκαν σε παιδάκια συνοικιακού επιπέδου.
• Παράγοντες που με τη βοήθεια των εφημερίδων που ελέγχουν άναψαν τα πνεύματα και…όποιον πάρει ο χάρος…
• Διαιτητές που άκομψα πυροδότησαν το μένος της κερκίδας ξεχνώντας ότι κάθε ντέρμπι απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση…
• Μανιασμένους χούλιγκαν και δήθεν φιλάθλους να ξεσπούν με λύσσα εντός και εκτός του γηπέδου επιβεβαιώνοντας την κακόπιστη κριτική εκείνων που μισούν το σπορ…

Στο επικείμενο ντέρμπι ΠΑΟ - ΑΡΗ ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ πρέπει να αποτελεί αδιαμφισβήτητη εγγύηση! Χρειάζεται και ΣΥΝΕΣΗ από όλες τις πλευρές. Οι καιροί ΔΕΝ είναι ήρεμοι και ο καθένας χωρίς να είναι κοινωνιολόγος ή ψυχολόγος αισθάνεται την περιρρέουσα ατμόσφαιρα άγχους, αδικίας και θυμού που επιδεινώνονται καθώς οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες έχουν γιγαντωθεί πολύ απειλητικά, τα Κόμματα συνεχίζουν ατάραχα τον ύπνο της αυτοδύναμης ΑΣΥΛΙΑΣ των Βουλευτών και Υπουργών τους ενώ οι «αδικημένοι» στο ποδόσφαιρο έχουν παράπονα από τα σκοτεινά κέντρα εξουσίας, από την…αιωνόβια «παράγκα».

Ας σοβαρευτούν όχι μόνο οι διοικήσεις των δύο ιστορικών ΠΑΕ αλλά και οι υπόλοιποι που κρατούν την τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου στα χέρια τους. Δομολειτουργικά και ψυχοδυναμικά οφείλω να επισημάνω δύο αλήθειες που πρέπει να προσέξουμε:

Πρώτον, να μην επιτραπεί να παίξουν μερικοί πάλι με τον ανθρώπινο πόνο, την ανθρώπινη αγάπη για την ομάδα μας και άλλα πολύτιμα ανθρώπινα συναισθήματα για να...θησαυρίσουν πληγώνοντας ταυτόχρονα και τον ποδοσφαιρόφιλο λαό της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και

Δεύτερον, Στην Ελλάδα που ζει τον εφιάλτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, καθώς οι καιροί ΔΕΝ είναι ήρεμοι και ο οποιοσδήποτε γνωρίζει και οσφραίνεται ότι υπάρχει μια διάχυτη αίσθηση ΑΔΙΚΙΑΣ στον λαό και μάλιστα σε περιρρέουσα ατμόσφαιρα ΑΓΧΟΥΣ, ΣΤΡΕΣ και διογκούμενης ανεργίας και φτώχειας που επιδεινώνονται από τις κοινωνικές αδικίες και τα παράπονα ΟΛΩΝ με ΟΛΟΥΣ...

Σε τέτοιες ψυχοκοινωνικές καταστάσεις είναι σαν να έχουμε ανοιχτό το μπιτόνι με τη βενζίνη και καθώς το κρατάμε στα χέρια μας λέμε ας ανάψουμε το τσιγάρο μας καθότι είμαστε ....αθεράπευτοι καπνιστές!
ΜΠΟΥΜ!....

Ας σοβαρευτούμε ΟΛΟΙ ξεκινώντας από αυτούς που στα χέρια τους κρατούνε την τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου και στη συνέχεια να συμπράξουμε οι υπόλοιποι, παίκτες, παράγοντες, τεχνικοί, δημοσιογράφοι, φίλαθλοι και οπαδοί πάντοτε με τη βοήθεια της Αστυνομίας...

Η καμπάνα ήδη χτύπησε πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις προειδοποιητικά..

Ας μην επιτρέψουμε την πολυτέλεια να χτυπήσουν ξανά οι καμπάνες το ερχόμενο Σάββατο και ΜΗΝ ρωτήσετε φίλοι αναγνώστες ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ;
Θα χτυπήσει ΣΙΓΟΥΡΑ για το ελληνικό ποδόσφαιρο, για σένα, για μένα, για τα παιδιά μας....

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Αφιερωμένο στα κορόιδα...

Η Λιάνα Κανέλλη, πριν κάποιες μέρες, έβγαλε στην δημοσιότητα και παρέδωσε στην Βουλή μια λίστα 1.200 ατόμων, οι οποίοι έχουν κερδίσει υπέρογκα ποσά στο ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ.

Στον κατάλογο, φέρονται να βρίσκονται πολλοί άνθρωποι του ποδοσφαίρου και μάλιστα, η γνωστή δημοσιογράφος έκανε ειδική αναφορά στον επικεφαλής της Θύρας 7. Ο επικεφαλής της Θύρας Λ7 Τάκης Τ. φέρεται ότι έχει κερδίσει 5,7 εκ. ευρώ, ενώ επίσης στη λίστα περιλαμβάνονται παράγοντες του ποδοσφαίρου, διαιτητές, προπονητές, ποδοσφαιριστές, επιχειρηματίες, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ και άνθρωποι της νύχτας. Στον κατάλογο, μάλιστα, δεν εμφανίζονται μόνο τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και τα μέλη των οικογενειών τους.

Τα 1.200 αυτά άτομα κέρδισαν... συνολικά, από το 2002 έως το 2005, 186 δισεκατομμύρια δραχμές, χάρη σε παρεμβάσεις στο λογισμικό του ΟΠΑΠ, το οποίο ανήκει στην Ιντραλότ του Σωκράτη Κόκκαλη, μετά τη διεξαγωγή των αγώνων, ενώ όπως έγινε γνωστό υπήρξε παίκτης που αποκόμισε οικονομικά οφέλη της τάξης των 900 εκατομμυρίων δραχμών, μέσα σε έναν μόλις χρόνο. Γυναίκα ατόμου επίσης, που είναι συνεργάτης της Ιντραλότ και έχει άμεση σχέση με τα αθλητικά δρώμενα, κέρδισε μέσα σε μια διετία 11 εκ ευρώ.

Όσον αφορά την έρευνα για παρόμοιες υποθέσεις, αυτή έχει ξεκινήσει από το καλοκαίρι του 2004!!! Αφού ανέλαβε το κράτος να καθαρίσει την υπόθεση. Κουφάλα Τάκη Τ. μην ανησυχείς καθόλου. .

Γιάννης Λογιώτης
Προϊστάμενος του Τμήματος Α Πληροφορικής, της Δ3 Δ/νσης Πληροφορικής & Μελετών του ΟΠΑΔ
από το kafeneio

Με αφορμή το επικείμενο ντέρμπυ!

Κάθε ντέρμπυ, από τον ορισμό του, χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες ψυχοκοινωνικές διαστάσεις που νομιμοποιούν την παρέμβαση του υπογράφοντος, (που μπορεί να μην έπαιξε μπάλα σε κάποια ομάδα έστω ερασιτεχνικής κατηγορίας καθότι είχε πάντα δύο...αριστερά πόδια) αλλά πρωτοτύπησε στον ελλαδικό χώρο πριν 3 δεκαετίες ως ψυχολόγος ΠΑΕ, δημοσίευσε αμέτρητα άρθρα σε αθλητικές εφημερίδες και είναι συγγραφέας και του γνωστού «μπεστσέλλερ» με τον τίτλο «Ένας Ψυχολόγος στο γήπεδο».

Το πρώτο “ντέρμπυ” που καταγράφηκε στην νεότερη ιστορία της ανθρωπότητας ΔΕΝ σχετίζεται με την ομώνυμη βρετανική πόλη, ούτε με τα ημίψηλα καπέλα άγγλων τζέντλεμεν ούτε με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ! Καταγράφηκε το 1780 στον περίφημο ιππόδρομο του Epsom Downs του Λονδίνου και αφορούσε την κούρσα ανάμεσα σε καθαρόαιμα άλογα ηλικίας τριών ετών για μεγάλο χρηματικό έπαθλο. Έκτοτε, και το ομώνυμο ντέρμπυ της Πολιτείας του Κεντάκι των ΗΠΑ αλλά και κάθε άλλη αναμέτρηση (ακόμη και πολιτική) που περιέχει νομή εξουσίας, οικονομικά κίνητρα και συγκεκριμένες συντεταγμένες και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες αποτελεί....”ντέρμπυ”.

Τα μεγάλα ψυχοκοινωνικά φαινόμενα, αυτά... που στην ολοκλήρωσή τους αποδεικνύονται καθοριστικά για κάποιον ή κάποιους θεσμούς, για κάποια ή κάποιες ομάδες ίσως και για αυτό το ίδιο το κοινωνικό σύστημα είναι δύσκολο να τα μελετήσει, να τα αξιολογήσει, κανείς τη στιγμή που βρίσκονται στο στάδιο της εξέλιξής τους. Για το λόγο αυτό οι συγκεκριμένες σκέψεις μου πάνω στο επικείμενο ντέρμπυ ανάμεσα σε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ και ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ (με άλλα λόγια ανάμεσα στους αιώνιους αντιπάλους του Νότου) τις καταθέτω σαν υποθήκη για το αύριο και όχι σαν προσπάθεια πρόβλεψης παρά το γεγονός ότι ο επιστήμονας κάθε ειδικότητας πρέπει να γνωρίζει για να προβλέπει και να προβλέπει για να προλαμβάνει.

Σε ντέρμπυ του παρελθόντος και τι δεν έχουν δει τα μάτια μας…
* Απίστευτες φάσεις από παικταράδες που αγχωμένοι μεταλλάχθηκαν σε παιδάκια συνοικιακού επιπέδου.
* Παράγοντες που με τη βοήθεια των εφημερίδων που ελέγχουν άναψαν τα πνεύματα και…όποιον πάρει ο χάρος…
* Διαιτητές που άκομψα πυροδότησαν το μένος της κερκίδας ξεχνώντας ότι κάθε ντέρμπυ απαιτεί αυξημένη επαγρύπνηση…
* Μανιασμένους χούλιγκαν και δήθεν φιλάθλους να ξεσπούν με λύσσα εντός και εκτός του γηπέδου επιβεβαιώνοντας την κακόπιστη κριτική εκείνων που μισούν το σπορ…
Στο επικείμενο ντέρμπυ οι ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ πρέπει να αποτελούν αδιαμφισβήτητη εγγύηση!

Απαιτείται η ΣΥΝΕΣΗ από όλες τις πλευρές. Ας σοβαρευτούν όχι μόνο οι διοικήσεις των δύο ιστορικών ΠΑΕ αλλά και οι υπόλοιποι που κρατούν την τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου στα χέρια τους και ας συμπράξουν παίκτες, παράγοντες, τεχνικοί, δημοσιογράφοι, φίλαθλοι και οπαδοί με τη βοήθεια πάντοτε της ΕΛΑΣ…

Δομολειτουργικά και ψυχοδυναμικά οφείλω να επισημάνω δύο αλήθειες που πρέπει να προσέξουμε πρώτον, Να μην επιτραπεί να παίξουν μερικοί πάλι με τον ανθρώπινο πόνο, την ανθρώπινη αγάπη για την ομάδα μας και άλλα πολύτιμα ανθρώπινα συναισθήματα για να...θησαυρίσουν πληγώνοντας ταυτόχρονα και τον ποδοσφαιρόφιλο λαό και δεύτερον, στην Ελλάδα που μόλις πριν δυο εβδομάδες εξασφάλισε το εισιτήριο για το Μουντιάλ του 2010 ας μην πούμε στο “αγνό πνεύμα, το δήθεν...αθάνατο” χαιρέτα μας τον πλάτανο! ..

Είναι αναγκαίο ακριβώς επειδή επίκειται ο κρίσιμος αγώνας, οι καιροί ΔΕΝ είναι ήρεμοι και ο οποιοσδήποτε γνωρίζει και οσφραίνεται ότι υπάρχει μιά διάχυτη αίσθηση ΑΔΙΚΙΑΣ στον λαό και μάλιστα σε περιρρέουσα ατμόσφαιρα ΑΓΧΟΥΣ, ΣΤΡΕΣ και διογκούμενης ανεργίας και φτώχειας που επιδεινώνονται από τις κοινωνικές αδικίες και τα παράπονα ΟΛΩΝ με ΟΛΟΥΣ...

Σε τέτοιες ψυχοκοινωνικές καταστάσεις είναι σαν να έχουμε ανοιχτό το μπιτόνι με τη βενζίνη και καθώς το κρατάμε στα χέρια μας αποφασίζουμε να ανάψουμε το τσιγάρο μας καθότι είμαστε ....αθεράπευτοι καπνιστές!
ΜΠΟΥΜ!....

Ας σοβαρευτούμε ΟΛΟΙ ξεκινώντας από αυτούς που στα χέρια τους κρατούνε την τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου και στη συνέχεια να συμπράξουμε οι υπόλοιποι, παίκτες, παράγοντες, τεχνικοί, δημοσιογράφοι, φίλαθλοι και οπαδοί πάντοτε με τη βοήθεια της Αστυνομίας...

Το καμπανάκι ήδη χτύπησε πολλές φορές. Ας μην επιτρέψουμε την πολυτέλεια να χτυπήσουν και οι καμπάνες γιατί τότε φίλες και φίλοι μου αναγνώστες ΜΗ ρωτήσετε ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ;
ΧΤΥΠΑ σίγουρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο, για σένα, για μένα, για τα παιδιά μας....

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ