Οργανωμένοι στρατοί παραγωγής μαζικής βίας, ακραία εθνικιστικά στοιχεία, υφέρπουσα εξωτερική πολιτική, ξύλο μέχρι θανάτου, χάος. Μόνη λύση; Τα επόμενα Euro να γίνουν... εκτός Ευρώπης!Το βράδυ της 28ης Μαΐου του 2010, ο κόσμος μας ήταν πολύ διαφορετικός. Πολύ πιο ήσυχος. Πολύ πιο ήρεμος. Πιθανώς, ζούσε μες την άγνοιά του, αλλά πολύ πιο ευτυχισμένος. Η τρομολαγνεία δεν είχε εισχωρήσει σαν σαράκι να κατατρώει τα σωθικά του καθενός. Η ανάληψη μιας μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης ήταν ευλογία. Όχι κατάρα, όπως σήμερα. Οι Γάλλοι πανηγύριζαν. Ο Μισέλ Πλατινί κρατούσε το χαρτάκι με το όνομα «Γαλλία» και προσπαθούσε πολύ για να κρύψει το μειδίαμα του.
Τα πατριωτάκια του για τρίτη φορά θα διοργάνωναν Euro κι...




















