Ο καλός και συνεργάσιμος φασίστας...
Εδώ και ένα ο χρόνο μιλάμε για ακροδεξιά, εννοώντας πλαγίως, εμμέσως πλην σαφώς, κάτι πολύ χειρότερο, που δεν το ονοματίζουμε déclaré. Μιλάμε για ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας ή για ακροδεξιές μαθητικές παρελάσεις, ή για παρακρατικές ομάδες αποφεύγοντας να πούμε σταράτα αυτό που πραγματικά είναι. Γιατί; Μην παρεξηγηθούμε ή μην μαρμαρώσει η γλώσσα μας αντικρίζοντας καταπρόσωπο το κεφάλι της Μέδουσας. Λοιπόν, η επάρατη πολιτική νόσος έχει όνομα: φασισμός. Και δεν βοηθά κανέναν να την αποκαλούμε με το χαϊδευτικό της, ακροδεξιά.
Κλείνουν, φέτος, πενήντα χρόνια από τότε που η Χρυσή Αυγή ήρθε στην εξουσία για εφτά χρόνια.
Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα, τόσο απ' αυτά που είπαμε τις προηγούμενες μέρες όσο και από τα -πολύ περισσότερα- παρόμοια περιστατικά που γνωρίζουμε, είναι αν μπορεί η δικαιοσύνη να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην πάταξη των φασιστών. Με τις δίκες τής Χρυσής Αυγής να βρίσκονται σε εξέλιξη, ίσως το ερώτημα να είναι άκαιρο αλλά παραμένει κεφαλαιώδες. Μπορεί η δικαιοσύνη να λειτουργήσει ως ανάχωμα στον φασισμό;
Όταν η FIFA, αυτή η Παγκόσμια Κυβέρνηση των μαφιόζων του χρήματος, στήνει τελετουργικά θεάματα, μέσω των ποδοσφαιρικών παραισθησιογόνων, εναντίον του «ρατσισμού», εναντίον των ποικίλων διακρίσεων (και των σεξουαλικών) και υπέρ των «ανοικτών συνόρων», η απάτη του «αντιρατσιστικού» μύθου απαστράπτει.
Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Φασισμός Α.Ε.», τoυ Άρη Χατζηστεφάνου, ανακεφαλαιώνει, τεκμηριώνει και αποδεικνύει το γεγονός πως η άρχουσα τάξη που διαχειρίζεται το κράτος αυτής της χώρας, από καταβολής του, είναι μια αδίστακτη εθνοπροδοτική μαφία της οποίας η ιδεολογία στην καλύτερη περίπτωση είναι φασιστική.
Οργίστηκαν οι μουμουέδες, σαν έμαθαν ότι ένα κοριτσόπουλο δηλητηριάστηκε από τις αναθυμιάσεις ενός μαγκαλιού. Ενός μαγκαλιού που κατ' ανάγκη άναψε η μάνα του για να ζεσταθούν, μιας και η φτώχεια τους δεν τους επέτρεπε την πολυτέλεια της χρήσης είτε πετρελαίου είτε ηλεκτρικού ρεύματος.
Ένα κείμενό του Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, είχε ζήσει στο πετσί του και τον ναζισμό και την εθνικοφροσύνη και τον φασισμό και τον λαϊκισμό και την ιδεολογική βία. Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.
Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του...
Η Ευρώπη πέταξε τη μάσκα της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, πέταξε τον Λοκ, τον Μοντεσκιέ, τον Ρουσώ στα σκουπίδια. Φάρος και οδηγός της είναι μόνον ο Καρλομάγνος και αυτό πλέον το διατυμπανίζει. Επί δύο μήνες επιστράτευσε τους μηχανισμούς της, επιστράτευσε λυτούς και δεμένους, παντός χρώματος πολιτικούς της σε μια -μοναδική στην ιστορία- φασιστική επέμβαση, προκειμένου να επηρεάσει το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών. Το “δόγμα του σοκ” υιοθετείται πλήρως από Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ., Κομισιόν, Πρόεδρο και Βουλή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τρομοκρατούν προς κάθε κατεύθυνση. Τα μέσα άλλαξαν: περάσαμε από τα tanks στις banks. Η πρόσφατη παρουσία του...
Η πιο ακραία μορφή εκφυλισμού της σκέψης είναι το τηλεοπτικό θέαμα, η «τηλεοπτική σκέψη». Η «τηλεοπτική σκέψη» δεν είναι σκέψη. Είναι η ισοπέδωση και η διάλυση της σκέψης. Είναι η ιδεολογία της ρωγμής και της πώλησης των τεμαχίων της σκέψης. Δηλαδή η ιδεολογία της ομογενοποίησης και της αποσάθρωσης των διανοητικών μηχανισμών και λειτουργιών…
Η ηλιθιότητα ξεχειλίζει από παντού. Στην πιο κρίσιμη εποχή της χώρας και των ζωών μας, η βλακεία πολλών, αισθάνομαι ότι φρενάρει την τελευταία δυνατότητα να είσαι ψύχραιμος. Η αμηχανία που προκαλεί η «λειτουργία» του ανθρώπινου εγκεφάλου, κάνει τα οικονομικά προβλήματα, την γενική ανασφάλεια, την ατομική αγωνία για την επιβίωση να μοιάζουν τείχος από αλουμινόχαρτο.
O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι’ αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία...
Εξόριστος Κλεισθένης στη χώρα των Βίκινγκς...
Όταν ο λαός ξεφύγει από το ρόλο που του επιφυλάσσουν τα ιερατεία της εξουσίας, όταν αρχίζει να απειθαρχεί στη δόλια «νομιμότητά» τους, όταν σπάει τις καθεστωτικές και κομματικές αλυσίδες, όταν γιαουρτώνει τις εκβλαστήσεις του παρασιτισμού, τις «πόρνες» και τους λακέδες του συστήματος, ΤΟΤΕ από «καλός λαός» μεταβάλλεται σε «αναρχούμενος όχλος», σε «άσχημος λαός», σε «φασιστικός κίνδυνος», «κανίβαλος λαός» που καταλύει τη …Δημοκρατία!!!
Είτε στρεφόμαστε όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι κατά των γερμανικών σχεδίων είτε όχι, η Γερμανία τη δουλειά της. Αφού έφερε μια ολόκληρη Ευρώπη στα πρόθυρα κατάρρευσης, τώρα παρουσιάζεται ως η μόνη αναγκαία λύση. Όπως ακριβώς έκανε και ο κ. Παπανδρέου δηλαδή. Αφού έφτασε τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, αναγκαστικά παρουσιαζόταν ως η μόνη λύση, αφού κανείς άλλος φέρελπις ηγέτης δεν ήθελε να πάρει την καυτή πατάτα.
Πάμπολλοι είναι αυτοί, που χαρακτηρίζουν το σημερινό κοινωνικο-πολιτικό καθεστώς, ως φασιστική χούντα. Η οποία λειτουργεί ως εντολοδόχος του ναζιστικού καθεστώτος του 4ου γερμανικού Ράιχ.
Η δικαιοσύνη στην χώρα μας μπάζει από παντού… Παρότι έχουμε υπερπληθώρα νόμων το τελευταίο διάστημα ψηφίζονται από την Βουλή δεκάδες διάτρητοι νόμοι τον μήνα… Νόμοι παράνομοι όλοι γραμμένοι στο γόνατο ίσα – ίσα για να μπορούν να εξυπηρετούν τη βούληση των βουλευτών ή αυτή των Γερμανών, οι οποίοι και μας κάνουν «κουμάντο»…
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
