Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιδεολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιδεολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δε φτιάχνουμε κι εμείς ένα κόμμα;;;

Γιατί να μη φτιάξουμε κι εμείς ένα κόμμα;
Τώρα που είναι και της μόδας, τώρα που γυρίζει...
Ο καθένας φτιάχνει κόμμα.
Άλλοι από λόξα, άλλοι από συμφέρον, άλλοι από μιντιάρχη... ο καθένας όπως μπορεί!

Αλλά για να μη φανεί ότι θέλουμε να γίνουμε Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη (εμείς, άλλωστε, δεν είμαστε σαν τους άλλους), θα το φέρουμε λάου-λάου.
Δηλαδή, θα συγκροτήσουμε πρώτα (εμείς! ποιοι άλλοι;) μια κίνηση πολιτών.
Δε θα δυσκολευτούμε να βρούμε όνομα. Μπορούμε απλά να βάλουμε έναν αριθμό.
Θα πούμε ότι είμαστε "η κίνηση των 28".
Μπορεί να γίνουμε 28, μπορεί λιγότεροι, μπορεί...

Το άλλο Άκρο είμαι εγώ

Μην περιμένεις, κυβερνήτα, να βρεις το Άκρο που ψάχνεις ανάμεσα σε κόμματα, παρατάξεις και ιδεολογίες. Όταν τελειώσεις και αυτό το επικοινωνιακό σου παιχνίδι με την “αριστερά” που κάθεται και συνομιλεί ακόμα μαζί σου, θα νιώσεις ποιο είναι το άλλο Άκρο που θέλεις να βρεις αλλά με τίποτε δεν μπορείς να το ταυτοποιήσεις.

Έπαιξες ωραία το ρόλο σου με τους κομπάρσους του ναζισμού δημιουργώντας πρώτα εσύ το...

Μάνος Χατζιδάκις: “Ο Νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι”

Ένα κείμενό του Μάνου Χατζιδάκι για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, είχε ζήσει στο πετσί του και τον ναζισμό και την εθνικοφροσύνη και τον φασισμό και τον λαϊκισμό και την ιδεολογική βία.

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του...

Ο φασισμός της ακροαματικότητας

Η πιο ακραία μορφή εκφυλισμού της σκέψης είναι το τηλεοπτικό θέαμα, η «τηλεοπτική σκέψη». Η «τηλεοπτική σκέψη» δεν είναι σκέψη. Είναι η ισοπέδωση και η διάλυση της σκέψης. Είναι η ιδεολογία της ρωγμής και της πώλησης των τεμαχίων της σκέψης. Δηλαδή η ιδεολογία της ομογενοποίησης και της αποσάθρωσης των διανοητικών μηχανισμών και λειτουργιών…

Το «εργαλείο» αυτής της αποσάθρωσης και δολοφονίας της σκέψης, δηλαδή η «γλώσσα» της «τηλεοπτικής σκέψης», είναι η τηλεοπτική εικόνα, δηλαδή το θεατρικό τελετουργικό του εμπορευματοποιημένου θεάματος.

Η αχαλίνωτη διαστροφή αυτού του εμπορευματοποιημένου «λόγου» του θεάματος είναι η ακροαματικότητα!!!

Η ακροαματικότητα είναι ο θεός του τηλεοπτικού σύμπαντος, είναι η φασιστική «γλώσσα» της «τηλεοπτικής σκέψης», δηλαδή είναι η «γλώσσα» της φασιστικής ισοπέδωσης και διάλυσης της σκέψης…

Προσκυνώ τη χάρη σας πολιτικοί μου!

Αυτή είναι η πολιτική κουλτούρα της χώρας; Η «πολιτική του χθες» καταδικάστηκε από τον ελληνικό λαό. Αυτή θα είναι η πολιτική του αύριο; Εικόνες που τις βλέπαμε πάντα εισαγόμενες από την μακρινή Ανατολή, μας ξύπνησαν σήμερα το πρωί σε εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ANT1. Μία απαράδεκτη ατμόσφαιρα από δύο Ελληνίδες βουλευτές που αντί να μιλούν για λύσεις φωνασκούσαν και ακόμα πιο απαράδεκτη και άνανδρη η κίνηση του κ. Κασιδιάρη που τόλμησε να χειροδικήσει πάνω σε γυναίκα πέρα από κόμματα και ιδεολογίες.

Το σημερινό περιστατικό αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν αρκεί απλά μια επιβράβευση ή καταδίκη του ενός ή του άλλου κόμματος, της μιας ή της άλλης ιδεολογίας, αλλά...

Μοναδική ιδεολογία;... το βόλεμα

Χαρμόσυνα χτυπούν οι καμπάνες σε όλη την χώρα!
Κόσμος συγκεντρώνεται σε δρόμους και πλατείες!
Επιτέλους...!
Μετά από δύο χρόνια η Ντόρα επιστρέφει στην Νέα Δημοκρατία! Τι ευτυχία για όλο τον κόσμο όταν ενώνονται οι "φιλοευρωπαϊκές" δυνάμεις της χώρας, με σκοπό να μας βγάλουν από το τέλμα!
Πώς είπατε..;
Αυτές οι "φιλοευρωπαϊκές" δυνάμεις είναι αυτές που μας έφεραν μέχρι εδώ, ενώ με το μνημόνιο υποθήκευσαν ακόμα και την εθνική μας κυριαρχία...;
Μα είναι δυνατόν την στιγμή που γινόμαστε μάρτυρες σε τέτοια κοσμοϊστορικά γεγονότα εσείς να κολλάτε σε λεπτομέρειες; Πόσο μίζεροι είστε...!
Την στιγμή που άλλος ένας σωτήρας μας, θα δώσει το παρών στην επόμενη Βουλή μιας και κατά τύχη θα...

Μάνος Χατζιδάκις: “Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι”...

O Mάνος Χατζιδάκις αποδυκνύει για μια ακόμη φορά ότι ήταν μπροστά για την εποχή του και είχε μάτια και αυτιά ανοιχτά φιλτράροντας το κάθε τι που συνέβαινε και έχοντας ταχύτατα αντανακλαστικά το κατέγραφε και το παρατηρούσε. Έμπαινε σε βάθος στα φαινόμενα της εποχής και γι’ αυτό κατάφερε να είναι διαχρονικός. Παρακάτω παραθέτουμε αυτούσιο ένα κείμενό του για το νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λιστ και Μπάρτον. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία...

Χρυσή Αυγή... το αυγό του φιδιού, που και πως εκκολάφθηκε;

Βλέποντας τις τελευταίες μέρες τη θεαματική άνοδο της “Χρυσής Αυγής” στις δημοσκοπήσεις, δύο βδομάδες από τις εκλογές, είπα να δω τι ακριβώς λέει το κόμμα των Εθνικιστών «Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή» και έλκει τόσο δυνατά ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας και μάλιστα κυρίως νέους.

Αρχικά, είπα, για να πάρω μία πρώτη ιδέα, ν' ακούσω (σε ένα 10λεπτο βίντεο) τον αρχηγό του. Τι το ήθελα; Έφαγα μία δυνατή μπουνιά στο στομάχι, καθώς τον άκουσα να λέει, ακριβώς τα ίδια με αυτά που συμπεραίνουν, λένε και γράφουν όλοι οι αντικαθεστωτικοί δημοκρατικοί και αριστερόστροφοι αρθρογράφοι στα blogs (μαζί κι εγώ) τα τελευταία χρόνια, αναλύοντας τα αίτια της καταστροφικής πορείας μας προς την ένδεια της κοινωνίας μας και την εγκληματική πτώχευση του κράτους μας !!!

Υποχρεωτικά, άρχισα να ψάχνω βαθύτερα. Μπήκα στην ιστοσελίδα τους και διάβασα με προσοχή τις θέσεις τους. Με...

Αυτή την φορά η πατρίδα είσαι Εσύ

Εσύ είσαι έτοιμος; Θα αποδείξει το μικρό ποσοστό του λαού που δεν βρίσκει αποκούμπι σε κόμματα και ιδεολογίες ότι μπορεί να ορθωθεί στις διαφορετικές ημέρες που θα έρθουν; Είναι έτοιμες οι ψυχές μας για το γδάρσιμο των ευαισθησιών από πάνω τους τούτες εδώ τις μέρες που διανύουμε και να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει απέναντι στην ολική καταστροφή που έρχεται; Διότι ακόμη το τέλος δεν έχει έρθει. Άλλο ο ήχος από τα ποδοβολητά στον δρόμο κι άλλο το σπάσιμο της πόρτας του σπιτιού σου που το θεωρείς ακόμη κάστρο απροσπέλαστο. Τον εχθρό δεν μπορείς να τον αποφύγεις όταν έχει χαράξει επί χάρτου την τέλεια επίθεση εναντίον σου. Όταν έχει όλα τα όπλα να σε πολεμήσει.

Είναι ηλίθιος και συνάμα επικίνδυνος για το σύνολο όποιος αυτές τις πρωτόγνωρες ιστορικά ημέρες ακόμη θέλει να...

Ανασκόπηση…

Κόμματα, παρατάξεις και πρόσωπα με την «ιδεολογία» και την πρακτική τους. Τα ζυγιάζεις μέσα από συλλογικές συμπεριφορές, τα γνωρίζεις απ’ τη στάση τους σε κρίσιμες ώρες, σταμπάρεις πρόσωπα. Αν, λοιπόν, στην καίρια στιγμή, τα γνώρισες και τα μελέτησες, δεν χρειάζεται να προσέξεις την μετάνοια τους με τις εικονικές… τούμπες.

Πολλά της (νεο)εθνικοφροσύνης παλικάρια νιώθουν δικαιωμένα. Γιατί;...

Ποια είναι η ιδεολογία του ΓΑΠ;

Δε σου κάνω πλάκα. Πραγματικά αναρωτιέμαι. Και μη βιαστείς να απαντήσεις ή να με αποπάρεις. Διάβασε και μπορεί να σου γεννηθούν κι εσένα κάποια ερωτήματα.

Ξεκινάμε με τα γνωστά. Ο Γιώργος μπορεί να είναι σοσιαλιστής. Μα θα μου πεις δεν είναι αυτονόητο; Είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Είναι Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Και βέβαια είναι πάντοτε ένας Παπανδρέου. Για να δούμε όμως τι λέει ο...

Τι κάναµε λάθος, Γιάννη;

Στα µεταπολεµικά χρόνια ήταν συνηθισµένη η εικόνα της µαµάς που κυνηγούσε από πίσω το µικρό Γιαννάκη για να του δώσει το αβγό του. Οι άνθρωποι που έζησαν στην Κατοχή ένιωσαν τι σηµαίνει πείνα και έκαναν τα πάντα στη συνέχεια για να µην πεινάσουν τα παιδιά τους.

Ο µικρός Γιαννάκης µεγάλωσε µέσα σε ένα περιβάλλον γενικότερης στέρησης, αλλά είχε τουλάχιστον το αβγό του. Το χειρότερο, όµως, ήταν η στέρηση των πολιτικών δικαιωµάτων. Στην Ελλάδα, µετά τον Εµφύλιο, η ελευθερία ήταν το ζητούµενο. Όταν ήρθε η Μεταπολίτευση, χόρτασε ο Γιάννης από ελευθερία και πολιτική έκφραση.

Τα παιδιά του Γιάννη έζησαν σε ένα περιβάλλον «προοδευτικό». Αλλά έλειπαν τα λεφτά και οι ανέσεις. Ήταν η εποχή που άρχισαν να ρέουν τα πρώτα χρήµατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα έλεγαν «Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης». Κι έπεσαν τα παιδιά του Γιάννη πάνω τους και τα ξέσκισαν! Τα έκαναν βίλες, αυτοκίνητα και εξοχικά. Ήταν πιο εύκολο απ’ ό,τι φαντάζονταν.

Τώρα τα παιδιά του... Γιάννη αναρωτιούνται τι κόσμο θα αφήσουν στα δικά τους παιδιά. Καλά είναι τα εξοχικά, αλλά αυτά δεν παράγουν πλούτο και δεν γεµίζουν το τραπέζι. Τι θα τους πουν, όταν τους έχουν ήδη µάθει ότι η ζωή είναι εύκολη και τα χρήµατα βγαίνουν από το ATM της τράπεζας; Τι θα τους απαντήσουν, όταν αναγκαστούν να τους πάρουν πίσω το κινητό, να κόψουν τη σύνδεση στο Internet και το χαρτζιλίκι;

Τι κάναµε λάθος, Γιάννη; Αν µπορούσαµε να ξεκινήσουμε και πάλι από την αρχή, απ’ όταν ήσουν εσύ παιδί, τι θα αλλάζαµε; Σίγουρα όχι την εικόνα της µαµάς σου που σε κυνηγούσε στην αλάνα να σου δώσει το αβγό σου. Αυτή σε µεγάλωσε όπως µπορούσε, η καηµένη. Σε σπούδασε, σε έκανε άνθρωπο, µε πολλές στερήσεις και δυσκολίες.

Ίσως, Γιάννη, το νόηµα χάθηκε εκεί στη µεταπολίτευση. Όταν η στέρηση µας οδήγησε στο ακριβώς αντίθετο άκρο. Λυπάµαι Γιάννη, αλλά δεν έµαθες στα παιδιά σου ότι δεν συµµαχούµε µε το διάβολο για να πετύχουμε τους σκοπούς µας. Δεν τους έµαθες ότι πριν από τον πλούτο, πριν από την προσωπική επιτυχία του καθενός µας, προηγείται η ηθική. Κι αυτή, Γιάννη, δεν έχει ιδεολογία, δεν είναι ούτε αριστερή, ούτε δεξιά. Ξεχάσαµε, Γιάννη, ότι ελευθερία δεν είναι να κάνουµε ό,τι θέλουμε, αλλά να σεβόµαστε τον κόπο των άλλων και κυρίως το µέλλον των παιδιών µας...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Το εφεύρημα του "βαθέος ΠΑΣΟΚ"

Πάντα, σε κάθε είδους διαδραματική ιστορία, είναι απαραίτητος ο ρόλος του "κακού".

Αν μάλιστα αυτός ο "κακός" χαρακτήρας έχει και στοιχεία διαστροφής στον λόγο ή στο βλέμμα, καθίσταται ιδιαίτερα ερωτικός και ελκυστικός, κυρίως για τις γυναίκες που τον παρακολουθούν ή ακούν γι' αυτόν.

Πολλοί είναι οι ηθοποιοί που έκαναν μεγάλη καριέρα σε ρόλο "κακού" στην κινηματογραφική οθόνη και κόσμησαν ερωτικές φαντασιώσεις ώριμων -κυρίως- γυναικών. Ακόμα, και η Αλκμήνη, που δεν έφτασε καν τα πρώτα "άντα", κάθε φορά που ξεμένουμε στην τηλεόραση και παρακολουθούμε "Κόκκινο κύκλο" ή "Δεκάτη Εντολή", παθιάζεται με τους άντρες πρωταγωνιστές που αμαρτάνουν κολάσιμα.

(Όχι, πονηρέ εγώ δεν παθιάζομαι με την εγκληματική πράξη και προς Θεού δεν εκμεταλλεύομαι το ηδονικό κλίμα. Όχι γιατί δεν μπορώ, αλλά γιατί δεν μ' αρέσει να μετέχω σε καταστάσεις που δεν έχω προκαλέσει εγώ.)

Ο ρόλος του "κακού" όμως, απ' ότι φαίνεται, έχει ρόλο και στην πολιτική σκηνή. Γι' αυτό και θα σου γράψω εδώ, για ένα καβαφικό βαρβαρικό δημιούργημα.

Το "βαθύ ΠΑΣΟΚ". Το κομμάτι εκείνο δηλαδή των φίλων και των συμμετεχόντων στην εξουσία και στα κέντρα αποφάσεων του κυβερνώντος κόμματος, που αποτέλεσε και αποτελεί για κάποιους "τροχοπέδη" στην ανάπτυξη της χώρας.

Το προσωνύμιο... δεν γνωρίζω ποιόν έχει "νονό". Νομίζω όμως ότι προέρχεται από τα χρόνια των "εκσυγχρονιστών", που διακαώς προσπαθούσαν να απαγκιστρωθούν από τον αποτυχημένο σοσιαλισμό και να ακολουθήσουν τον φαινομενικά ιδανικό, τότε, "τρίτο δρόμο". Ένας απαξιωτικός όρος θα βοηθούσε σ' αυτή την κατεύθυνση και θα αποξένωνε ότι σχετίζονταν με τον απεχθή από τους "σημιτικούς", ιδρυτή του κινήματος, Ανδρέα Παπανδρέου.

Πολλοί τότε -αλλά πολύ περισσότερο τώρα- πίστεψαν ότι ο υιός του Ανδρέα, Γιώργος, ετέθη στο αντίθετο στρατόπεδο από εκείνο που ταυτίστηκε με τον Πατέρα, για χάριν διάσωσης και συνέχισης της πολιτικής πορείας προς την προεδρία του κόμματος, για την οποία γεννήθηκε και γαλουχήθηκε από κούνια.

Ακόμα περισσότεροι, χρεώνουν σήμερα στο νυν Πρωθυπουργό, την εμφάνιση μιας νέας κάστας του εν Ελλάδι "Σοσιαλιστικού" Κινήματος, του "ρηχού ΠΑΣΟΚ", που απαρτίζεται από πρόσωπα όπως ο κ. Δρούτσας, ο κ. Κουβέλης, η κ. Μπατζελή, η κ. Τζάκρη κ.α.

Οι επιλογές του Πρωθυπουργού, πράγματι καταδεικνύουν ότι ο ίδιος, απεχθάνεται καθετί που σχετίζεται με την πρωτογόνα κατηγορία του ΠΑΣΟΚ. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι επιπροσθέτως εκμεταλλεύεται την παρουσία της, χρησιμοποιώντας την ως τον καβαφικά αναγκαίο "βάρβαρο".

"Το βαθύ ΠΑΣΟΚ αντιστέκεται στα αναγκαστικά μέτρα του Παπανδρέου" είναι αυτολεξεί ή νοηματικά οι τίτλοι που βλέπεις και διαβάζεις σε όλα τα Μέσα. "Δύο φωνές στην Κυβέρνηση" και η μία, βρίσκει ως "Ιφιγένεια", την κ. Κατσέλη, ως "σκιάχτρο" τον κ. Παπουτσή και ως "αποδιοπομπαίο τράγο" τον κ. Παναγιωτακόπουλο, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα άλλο, από το να κρατούν τα "μπόσικα" της ιδεολογίας του κόμματος.

Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά, αν μετέχουν αυτοβούλως και υποκριτικά στο ρόλο του "κακού" για να αναδείξουν τον "καλό" ΓΑΠ ή είναι πράγματι οπαδοί ενός σοσιαλιστικού δονκιχωτισμού. Έχω τις επιφυλάξεις μου...

Το σίγουρο όμως, είναι ότι χρειάζονται στην πορεία της πρωθυπουργίας, για να φανεί ότι ο ΓΑΠ κάνει την υπέρβαση, ότι κοντράρεται ακόμα και με τα "σωθικά" του κόμματός του. Έστω, κι αν αυτοί με τους οποίους κοντράρεται και τους οποίους φέρεται (;) να θέτει στο περιθώριο, λένε απλά ό,τι εκείνος προεκλογικά διατυμπάνιζε..

Τι ακριβώς λένε, μπορείς να διαπιστώσεις αν είσαι μέλος στο facebook εδώ.

"Εάν το να είσαι «Βαθύ ΠΑΣΟΚ» σημαίνει υποστήριξη στον Γιώργο Παπανδρέου και στην επανειλημμένη δέσμευση του για εφαρμογή από την Κυβέρνηση μας ενός Προγράμματος το οποίο όλοι εμείς προετοιμάσαμε και υποστηρίξαμε, κι εάν "Βαθύ ΠΑΣΟΚ" σημαίνει εφαρμογή μίας σοσιαλιστικής πολιτικής σε αντίθεση με τις διεθνώς αποτυχημένες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που κάποιοι εξακολουθούν να προσπαθούν να μας επιβάλουν, τότε: ΝΑΙ, ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΒΑΘΥ ΠΑΣΟΚ!".

Επίτρεψε μου να πιστεύω ότι απλά κι αυτοί μετέχουν σε ένα θέατρο παραλόγου, με ιδιαίτερα προσεγμένο και απαραίτητο ρόλο...

Update: Έχει δίκιο η Μαίρη...

Η αγαπημένη φίλη Μαίρη Απ., σχολίασε εύστοχα νομίζω.. "Το βλέπω πολύ πιο απλά το πράγμα και ποσώς με απασχολεί τι γίνεται εντός του Κινήματος αυτού... Το θέμα είναι ότι ο αποκλειστικά υπεύθυνος της τραγικής κατάστασης της οικονομίας είναι το ΠΑΣΟΚ, το οποίο χωρίς έκπληξη διαπιστώνω πως έχει γι' ακόμα μια φορά μεταφέρει την ευθύνη στην ΝΔ, επειδή εκείνη είχε έναν Πρόεδρο που βαριόταν αλλά πάντως δεν επιβάρυνε...

Το να εξαπατηθεί γι ακόμη μια φορά ο Έλληνας θα είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί... Και, φυσικά, τα μέτρα τα υποστηρίζω γιατί είναι έμπνευση της Ε.Ε. και όχι του ΠΑΣΟΚ... Σε απόδειξη των λεγομένων μου, σε παραπέμπω στους πρώτους τους μήνες, που διατυμπάνιζαν ότι θα τηρήσουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις, αλλά ευτυχώς μετά για εμάς, ήρθε ο Ευρωπαίος και μας έσωσε από τον σοσιαλισμό του Κινήματος-Κατάρα..."


Είναι ψευδαίσθηση η αίσθηση μου, που τείνει να γίνει πεποίθηση, πως με τα λόγια αυτά δεν μπορούν να διαφωνήσουν πολλοί, πολύ περισσότερο εκείνοι που ανήκουν στο "όλον ΠΑΣΟΚ";; Απάντησέ μου..!

ΥΓ. Αλλά, αλήθεια, τι νόημα έχει να υπερασπίζεται κανείς το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όταν δεν το κάνει ενεργά ο Πρόεδρός του με τους επίλεκτους του;;
Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη στο mediasoup

Ποια ιδεολογία;

Ψάχνονται και ψάχνουν κάποιοι, λεγόμενοι, δεξιοί, για να βρουν την ιδεολογική τους ταυτότητα. Αλλά πού να τη βρουν; Αφού πουθενά δεν υπάρχει! Όπως βέβαια και ποτέ δεν υπήρξε….

Και τώρα, που η εκλογική τους συντριβή αποκάλυψε την ιδεολογική τους γύμνια, οι δημοσιογράφοι, που επεσήμαναν τη χαίνουσα πληγή τους, τους κεντρίζουν διαρκώς, προκειμένου να προσδιορίσουν το ιδεολογικό τους στίγμα.

Με αποτέλεσμα οι ανακρινόμενοι, αφού δεν μπορούν να προσδιορίσουν το ανύπαρκτο ιδεολογικό τους στίγμα, παλεύουν να ξεφύγουν απ’ την ιδεολογική τους αφασία, λέγοντας άλλα αντ’ άλλων…

Γιατί πρώτα-πρώτα δεν ξέρουν πώς να διαφοροποιηθούν απ’ τη, λεγόμενη. σοσιαλδημοκρατία, που ουσιαστικά είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Δηλαδή καπιταλισμός με την κουκούλα του-δήθεν- σοσιαλισμού. Χωρίς, επίσης, ιδεολογία και ηθική δεοντολογία .

Κι έπειτα γιατί καμιά σχέση δεν μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στο μαμωνά και τις ιδέες. Αφού ο μαμωνάς είναι το χειρότερο είδος της ύλης.(«Ουδέν οίον άργυρος έβλαστεν κακόν», λέει ο Σοφοκλής στην «Αντιγόνη» του). Και, συνεπώς, δεν μπορεί να έχει καμιά απολύτως σχέση με κανένα ιδεολογικό στίγμα.

Αναμασούν, ακόμη, το περί πατριωτισμού ταλαιπωρημένο τροπάριο. Ενώ είναι πασίγνωστο πως η μόνη πατρίδα και ο μόνος θεός των καπιταλιστών είναι το συμφέρον. Στο βωμό του οποίου θυσιάζουν τα πάντα. Όπως, εδώ στον τόπο μας, όπου κατάφεραν τα οδυνηρότερα πλήγματα σε βάρος της εθνικής μας ακεραιότητας (Κύπρος, κλπ)…

Και βέβαια μιλούν και για κοινωνικό φιλελευθερισμό. Μια φόρμουλα, που αποτελεί καθαρή αντίφαση. Γιατί κοινωνικότητα-όπως και σοσιαλισμός-είναι ο, τι έχει σχέση με τη δικαιοσύνη. Ενώ φιλελευθερισμός-θεωρητικός είτε πρακτικός- είναι το καθεστώς, που επιτρέπει στους λύκους να κατασπαράζουν τ’ αρνάκια ελεύθερα …

Αλλά η τακτική αυτή- της εξαπάτησης- είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την κατάκτηση της εξουσίας. Προκειμένου ο παραλογισμός και ο αμοραλισμός του καπιταλισμού να γίνει νόμιμο καθεστώς.

Έτσι ώστε, όταν το κοπάδι του λαού, πέφτει στην παγίδα τους και τους ανεβάζει στην εξουσία και, εκ των υστέρων, διαπιστώνει τις απανωτές απάτες τους και διαμαρτύρεται για τις αδικίες τους και ζητά να βρει το δίκιο του, να του πετάνε κατάμουτρα:

Τι θέλετε; Δεν μας δώσατε την εξουσία; Ε, λοιπόν, αυτό είναι για μας το νόμιμο! Και καθίστε ήσυχα! Γιατί οι νόμοι μας, που προβλέπουν της δική μας ασυλία και ανευθυνότητα, προβλέπουν για σας ξυλοδαρμούς και φυλακές. Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν…

Αλλά ο λαός-όπως φαίνεται- ποτέ δεν λέει να μάθει και να συμμορφωθεί. Γιατί, δυστυχώς, σκέφτεται, όπως οι οπαδοί των ποδοσφαιρικών ομάδων: Που κάποτε ήταν ελληνικές, ενώ σήμερα μπορεί να παίζουν με ελάχιστους-μπορεί και με κανέναν-Έλληνες ποδοσφαιριστές.

Κι όμως οι οπαδοί υποστηρίζουν τις ομάδες «τους». Και για χάρη τους αλληλοδέρνονται και αλληλοσκοτώνονται. Για ποιους; Για κάποιες επιχειρήσεις. Που εξυπηρετούν τα συμφέροντα κάποιων παραγόντων, ποδοσφαιριστών, προπονητών και λοιπών συμπαρατρεχάμενων….

Το ανάλογο ισχύει και για κάποια κόμματα. Που είναι διεθνείς επιχειρήσεις. Στην υπηρεσία των ντόπιων και διεθνών αντιλαϊκών συμφερόντων. Και που ωστόσο ο όχλος, παρότι βλέπουν την τερατώδη αδικία και την άγρια εκμετάλλευση σε βάρος τους, σύρονται εντούτοις ξωπίσω τους…

Και κάθε φορά, που η αρπακτικότητα στο βιλαέτι του Άννα φτάνει στο κατακόρυφο, ο όχλος μετακομίζει στο βιλαέτι του Καϊάφα. Κι όταν η εξαπάτηση των εσωκομματικών λαμογιών οργιάζει,στρέφονται προς τις εσωκομματικές λάμιες, για να βρουν τη «δικαίωση» τους….

Για να διαιωνίζεται, κάπως έτσι, στο όνομα της ανύπαρκτης ιδεολογίας τους, η σισύφεια τραγωδία μας…
Παπα-Ηλίας

Related Posts with Thumbnails