Σηκώνεσαι χαράματα μουδιασμένος. Χέρια και πόδια ψάχνουν να πιάσουν και να σταθούν. Φτιάχνεις κάτι πρόχειρο να φας, πίνεις έναν ελληνικό καφέ, κάνεις δυο τσιγάρα και φεύγεις. Έχεις μεγάλη μέρα μπροστά σου, το εργοστάσιο πλαστικών είναι μακριά. Περπατάς δέκα λεπτά μέχρι το σημείο που έρχονται και σε παίρνουν. Δεν μπορείς να πάρεις το αυτοκίνητό σου, τα λεφτά δεν φτάνουν για τέτοιες πολυτέλειες. Μοιράζεσαι τη διαδρομή.
Όταν, πριν από λίγο, η δημοσιογράφος της ΕΡΤ ανακοίνωσε πως τώρα θα ακούσουμε τα νέα για τον καιρό, νόμιζα πως ο μετεωρολόγος θα πει μόνο τι καιρό θα κάνει πάνω από το κτίριο της ΕΡΤ. Τελικά, είπε τον καιρό για ολόκληρη τη χώρα.
Το έχουμε ξαναπεί:
Οργή για μία κοινωνία που έμαθε να ανέχεται τα πάντα!
Οι μισθοί των Ελλήνων είναι συγκρίσιμοι με εκείνους των Βούλγαρων και των Πορτογάλων εργαζομένων; Η απάντηση θα μπορούσε να είναι «ναι» και ότι οι μισθοί θα έπρεπε να είναι οι ίδιοι. Το ίδιο φαγητό καταναλώνουμε, τα ίδια πράγματα ποθούμε, τις ίδιες ώρες εργαζόμαστε. Με την ίδια λογική, όμως, θα έπρεπε και ο μισθός του Έλληνα, του Πορτογάλου και του Βούλγαρου εργαζόμενου να είναι ο ίδιος με εκείνος του Γερμανού! 
Στον καπιταλισμό, κι εγώ στον ιδιωτικό τομέα απασχολούμαι, υπάρχει ο νόμος της Ελεύθερης αγοράς, επειδή όμως δεν υπάρχει κοινωνία χωρίς κλέφτες, πόρνες, τελώνες, φαρισαίους κτλ υπάρχουν κάποια ελάχιστα κριτήρια δικαίου, δεν κοιτάω την οικονομία, όπως ο διαιτητής σε ένα αγώνα ποδοσφαίρου, και κερδίζει ο καλύτερος (εδώ ανταγωνιστικότερος).
Την Φώφη έβαλε ο Μπένι για εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Συμβολικά είναι μια καλή επιλογή. Το πετυχημένο έργο της Φώφης είναι ανάλογο με το πετυχημένο έργο του ΠΑΣΟΚ.
Κρατήσεις, κρατήσεις παντού και από παντού... Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν ίσως οι πρώτοι που το βίωσαν και οι ιδιωτικοί ακολούθησαν, βλέποντας το μισθό τους να συρρικνώνεται σε απελπιστικό βαθμό, εξαιτίας των νέων φορολογικών διατάξεων. Κι όμως, το βαρέλι έχει κι άλλο πάτο και οι ελπίδες οι εργαζόμενοι «να σηκώσουμε κεφάλι» μοιάζουν πιο φρούδες από ποτέ.
Είμαι 34 ετών, με πτυχίο στα Οικονομικά και μεταπτυχιακό MBA. Στενοχωριέμαι για αυτά που γίνονται στην πατρίδα μου, αλλά περισσότερο στενοχωριέμαι που αυτοί που κυβερνούν «δεν έχουν αντιπροτάσεις». Ορίστε λοιπόν μία αντιπρόταση:
Προ εκπλήξεως βρέθηκαν χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, χθες και σήμερα, όταν "αντίκρυσαν" τον καθαρό μισθό του Ιανουαρίου, τον πρώτο δηλαδή μισθό του 2012 από τον οποίο έχουν παρακρατηθεί όσα αναλογούν από τη μείωση του αφορολογήτου αλλά και της προείσπραξης την εισφορά αλληλεγγύης. Κάτι ανάλογο δυστυχώς θα πάθουν και όσοι πληρωθούν τις επόμενες ημέρες. Το χειρότερο όλων αυτής της ιστορίας είναι ότι οι τρίτεκνοι έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες μειώσεις, διότι ότι το αφορολόγητο των εργαζομένων με τρία παιδιά μειώνεται από τις 20.500 ευρώ στις 12.000 ευρώ. Υπολογίσαμε τη...
Πόσο φασίστες πια!!!
Προσέξτε πως στήνουν το σκηνικού εκβιασμού οι "τεχνοκράτες" της φαυλότητας...
Ιδιοκτήτης cafe απαίτησε πίσω σε Cash, το δώρο Χριστουγέννων που κατέβαλε στο τραπεζιτικό λογαριασμό των εργαζομένων!!!
Απρέπεια αν όχι πολιτική αγυρτεία πρέπει να χαρακτηριστεί η εντελώς ασαφής, αόριστη και τελικά ακαταλαβίστικη κυβερνητική ανακοίνωση για δήθεν σχέδια και προγράμματα που θα προσφέρουν θέσεις εργασίας σε 150.000 ανέργους μέσα στο 2012. Είναι ντροπή και πολιτικό αίσχος να δίνουν ελπίδες και μάλιστα μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, στους άνεργους που ξεπερνούν το 1.000.000 για δήθεν δουλειές όταν δεν έχουν ξεκαθαρίσει ακόμη τι θέλουν να κάνουν.
Η αλυσίδα παιδικών ρούχων DRAM, με παραρτήματα σε όλη τη χώρα, υποχρεώνει τους εργαζόμενους να δουλεύουν υπερωριακά τις ημέρες των γιορτών χωρίς να τις πληρωθούν, και χωρίς να τους δίνει ρεπό για τις ώρες αυτές ή να τις υπολογίζει ως χρωστούμενες. Ο όμιλος ΦΟΥΡΛΗ, στον οποίο ανήκει αυτή η αλυσίδα καταστημάτων όπως και τα ΙΚΕΑ-ΙΝTERSPORT μέσω της TRADE STATUS, επέλεξε τις γιορτές και αυτή την περίοδο, χρησιμοποιώντας το φόβο της ανεργίας, να εκμεταλλευτεί ακόμη περισσότερο τους ήδη χαμηλόμισθους υπαλλήλους του.
Τι χρώμα έχει άραγε η φτώχεια; Σίγουρα μόνο τους τόνους του γκρι και του μαύρου! Τι άλλο χρώμα θα μπορούσε να έχει η φτώχεια; Παρ’ όλα αυτά όμως, θα μπορούσε να είναι και γαλάζια, αλλά και πράσινη, αν σκεφτούμε τα χρώματα των κομμάτων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ!
Τον έβλεπα να ανεβαίνει τα σκαλοπάτια του Μαξίμου, κατευθείαν από τα λασπόνερα του Alter όπου ξεροστάλιαζε χρόνια ολόκληρα , ως Μόνα Λίζα της εργατικής τάξης, κάνοντας πολύωρες λιτανείες στον λαϊκισμό του Αυτιά, αφού είχε ολοκληρώσει τη σκοπιά του στον Πάστορα του είδους, Γιώργο Παπαδάκη.
Με τον γνωστό εργοδοτικό εκβιασμό («θα το κλείσω», θα το «συρρικνώσω», «θα το πουλήσω», θα το «διακόψω» στην προκειμένη, αφού δικό μου είναι το μαγαζί, ότι θέλω το κάνω) ο Αλαφούζος στον ΣΚΑΪ προχώρησε σε σφοδρή αντεπίθεση απέναντι στην άρνηση των εργαζομένων να υπογράψουν την οριστική εξαθλίωσή τους με νέα, μεγαλύτερη μείωση μισθών.
Συνήλθαν οι εκπρόσωποι των «πάνω» στις Βρυξέλλες κι αποφάσισαν ότι η ζωή μας, η ζωή των εργαζομένων, των συνταξιούχων και εν γένει των «κάτω», οφείλει να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο, μέχρι πλήρους εξάχνωσης. Δηλαδή κι άλλη άγρια λιτότητα. Μέχρι το έλλειμμα, λέει, να φθάσει στο 0,5% του ΑΕΠ. Ούτε λόγος για ανάπτυξη, ούτε λόγος για την αντιμετώπιση της ανεργίας, καμία μέριμνα για τους ανθρώπους, για εκείνους που βρίσκονται σε κατάσταση έσχατης εξαθλίωσης.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
