Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανθρωπιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανθρωπιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για μία ακόμα χρονιά «Ζήτω το ΌΧΙ», όταν έχεις ξεσκιστείς σε ό,τι και να σου ζητάνε να λες «ναι»

Α πό την μια,

  • στις ΗΠΑ, σχεδόν ένας στους πέντε κατοίκους (κάπου 45 εκατομμύρια ψυχές) ζει κάτω από το όριο της φτώχειας,
  • στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Unicef για το 2016, περισσότερα από τα μισά παιδιά ζουν σε συνθήκες υλικής αποστέρησης,
  • στην Ισπανία, το κράτος ανέλαβε να διασώσει την αμαρτωλή τράπεζα Bankia, φορτώνοντας τις πλάτες των πολιτών με 32 δισεκατομμύρια ευρώ,
  • στην Γερμανία, σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζόμενους ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αναλογία πρωτοφανής για ανθρώπους που δεν είναι άνεργοι, γεγονός που πιστοποιεί τον εξευτελισμό τής αμοιβής τής εργασίας,
  • στην Μεγάλη Βρεττανία, σχεδόν δυο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι δυσκολεύονται -λιγώτερο ή περισσότερο- να εξυπηρετήσουν με συνέπεια τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις,
  • στην Βουλγαρία, το 2012, ο υπουργός οικονομικών και...

Μυρίζει άσχημα, μυρίζει θάνατο

Ετούτος ο χειμώνας θα είναι πράγματι βαρύς. Θα κουβαλάει πτώματα. Θα κουβαλάει πεθαμένες συνειδήσεις. Θα κουβαλάει ανύπαρκτες επαναστάσεις. Αυτός ο χειμώνας μυρίζει άσχημα. Μυρίζει σαπίλα. Κλείσε τα παράθυρα σου γρήγορα! Θα μπει η οσμή μέσα στο σπίτι σου και θα σου χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στόλισες δέντρο; Φτιάξε και κουραμπιέδες πολλούς, να πάρει την οσμή του θανάτου το...

Αθώοι άνθρωποι

Ο φίλος ακουγόταν ανήσυχος στο τηλέφωνο.
"Ξέρεις τι φοβάμαι, ρε συ; Θα αγριέψουν τα πράγματα, θα βγουν τα μαχαίρια και θα σφαχτούμε μεταξύ μας".  
"Πάψε ρε τις μπούρδες", προσπάθησα να ελαφρύνω την κουβέντα, "στο κάτω-κάτω μπορεί να ξυπνήσουμε άμα πέσουνε μερικές σουγιαδιές".
Δεν κατάλαβε το πνεύμα μου. "Ρε συ, δεν πρόκειται να φαγωθεί κανένα μεγάλο κάθαρμα", επέμεινε, "αθώοι άνθρωποι θα σκοτωθούν".

Η συνέχεια της κουβέντας δεν έχει σημασία. Όμως, εκείνο το "αθώοι άνθρωποι" ομολογώ ότι...

Δεύτερη ζωή δεν έχει...

Σηκώνεσαι χαράματα μουδιασμένος. Χέρια και πόδια ψάχνουν να πιάσουν και να σταθούν. Φτιάχνεις κάτι πρόχειρο να φας, πίνεις έναν ελληνικό καφέ, κάνεις δυο τσιγάρα και φεύγεις. Έχεις μεγάλη μέρα μπροστά σου, το εργοστάσιο πλαστικών είναι μακριά. Περπατάς δέκα λεπτά μέχρι το σημείο που έρχονται και σε παίρνουν. Δεν μπορείς να πάρεις το αυτοκίνητό σου, τα λεφτά δεν φτάνουν για τέτοιες πολυτέλειες. Μοιράζεσαι τη διαδρομή.

Χτυπάς την πλαστική σου κάρτα με τον...

Κύριε πρωθυπουργέ, έχεις πακέτο!

Εντάξει, πιο ευσυγκίνητος πεθαίνεις…
Δάκρυα και έπαινοι για την παραχώρηση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους για τη μεταφορά του δεκαπεντάχρονου Μανώλη στην εξειδικευμένη κλινική στο Ανόβερο. Έχουν μπερδέψει την πολιτική με τις φιλανθρωπίες. Αναλύουν σαν δημοσιογράφοι, διαπιστώνουν σαν αναλυτές, καταδεικνύουν τα προβλήματα σαν τρίτοι, και επειδή η ψίχα της ιδεολογίας τους είναι πως η ζωή δεν είναι για όλους, επιδίδονται σε επιλεκτικές, επικοινωνιακές σωτηρίες.

Όταν έχεις συνυπευθυνότητα -η πολιτική σου, το κόμμα σου και η ιδεολογία σου- για τους καθημερινούς θανάτους λόγω έλλειψης κρεβατιών εντατικής, όταν...
Related Posts with Thumbnails