Για μία ακόμα χρονιά «Ζήτω το ΌΧΙ», όταν έχεις ξεσκιστείς σε ό,τι και να σου ζητάνε να λες «ναι»

Α πό την μια,

• στις ΗΠΑ, σχεδόν ένας στους πέντε κατοίκους (κάπου 45 εκατομμύρια ψυχές) ζει κάτω από το όριο της φτώχειας,
• στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Unicef για το 2016, περισσότερα από τα μισά παιδιά ζουν σε συνθήκες υλικής αποστέρησης,
• στην Ισπανία, το κράτος ανέλαβε να διασώσει την αμαρτωλή τράπεζα Bankia, φορτώνοντας τις πλάτες των πολιτών με 32 δισεκατομμύρια ευρώ,
• στην Γερμανία, σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζόμενους ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αναλογία πρωτοφανής για ανθρώπους που δεν είναι άνεργοι, γεγονός που πιστοποιεί τον εξευτελισμό τής αμοιβής τής εργασίας,
• στην Μεγάλη Βρεττανία, σχεδόν δυο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι δυσκολεύονται -λιγώτερο ή περισσότερο- να εξυπηρετήσουν με συνέπεια τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις,
• στην Βουλγαρία, το 2012, ο υπουργός οικονομικών και...

Και ο Αλέξης Τσίπρας θα περάσει στην ιστορία σαν ένας ακόμα απατεώνας

Αν κάποιος σου έλεγε πριν από έναν χρόνο πως, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας θα ψηφίσει το πιο σκληρό Μνημόνιο, θα του έλεγες πως παραλογίζεται. Κι όμως, αυτό έγινε, και απόψε, τα μεσάνυχτα, η Βουλή θα ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας για το τρίτο πρόγραμμα στήριξης.

Αυτό που είναι εντυπωσιακό δεν είναι τόσο η απάτη του Αλέξη Τσίπρα αλλά η προθυμία τόσων ανθρώπων να αποδεχτούν πως έγινε αυτή η απάτη.

Άνθρωποι που μέχρι χτες ούρλιαζαν και διαδήλωναν κατά των Μνημονίων, όχι μόνο έχουν βγάλει τον σκασμό αλλά δεν δέχονται και κουβέντα κατά του Μνημονίου Τσίπρα.

Όσοι επιμένουν να επισημαίνουν την...

Χέσε μας ρε «σύντροφε»

Υπάρχουν γιατροί που μπαίνουν για 3ήμερη εφημερία σε νοσοκομείο και δεν κλείνουν μάτι. Υπάρχουν εργάτες που χτυπάνε συνεχόμενα δωδεκάωρα στα καμίνια και τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη γίνει η στραβή και δεν ξαναγυρίσουν σπίτι τους. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σκυμμένοι δουλεύοντας χαμαλίκι από το ξημέρωμα ως τη νύχτα. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων. Μια φορά το έκανες και θα μας το χτυπάς για ολόκληρη ζωή. Γελάνε οι αλιεργάτες στα καΐκια με την κούραση που έριξες και τους λακέδες να πηγαινοφέρνουν φουα γκρα, νεράκι Άλπεων και κρεμ μπριλέ για να μην πέσει το σάκχαρο.

Υπάρχουν μακροχρόνια άνεργοι σακατεμένοι από την κατάθλιψη, καταστηματάρχες που συλλέγουν μύγες, έμποροι που πεταλώνουν ψύλλους, απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι, δανειολήπτες έτοιμοι για την...

Ποιος απαγορεύει την ελπίδα;

Από τη στιγμή που αυτή η κυβέρνηση της ακροδεξιάς και των αγορών αναγκάστηκε να οδηγηθεί στις κάλπες, ήταν ξεκάθαρο πως η προεκλογική περίοδος που θα ακολουθήσει θα είναι η πιο σκληρή των τελευταίων δεκαετιών. Η επίθεση Άδωνι στον Λαζόπουλο ως «ισχυρότερου εκπροσώπου της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς» κατά Μαυρουδή, έδωσε το στίγμα των τριών εβδομάδων που θα ακολουθήσουν. Έδωσε παράλληλα και μια γεύση των μέσων τα οποία θα χρησιμοποιήσουν απερχόμενη για να χτυπήσουν συνειδήσεις και θυμικό στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά από δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την ανίερη συμμαχία των τεράτων του παρελθόντος, ο προεκλογικός τους τόνος αποκαλύπτει τη γύμνια της πολιτικής τους. Το γεγονός πως...

Εμπόριο ελπίδας...

Αποχαύνωσαν την κοινωνία με «όραμα» μια θέση τεμπελιάς και διαφθοράς στο κράτος. Άφησαν την παιδεία να φθάσει μέχρι την τρομοκρατία και την πορνεία. Διέλυσαν με τον κρατισμό τον παραγωγικό ιστό της χώρας από τον αγρό μέχρι την μεταποίηση. Αποσύνθεσαν και τον κοινωνικό ιστό συνθλίβοντας την μεσαία τάξη. Και τώρα πουλάνε φθηνές ελπίδες σε μια κοινωνία έξω από τον δρόμο που της άξιζε.

Κράτησαν καμιά δεκαριά κρατικούς πορνοδασκάλους και πορνοκαθηγητές προφυλαγμένους όσο μπορούσαν και ξαφνικά ανακάλυψαν (όλοι τους) ότι τέτοια καθάρματα δεν μπορούν να μετέχουν στο κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.

Και τώρα...

Η κτηνώδης ελπίδα

Βλέπω αυτές τις φώτο απ' τη Γάζα.
Δεν έχω τσεκάρει εκατό τοις εκατό αν είναι αυθεντικές, ακόμη κι αν τυχόν δεν είναι όμως, δεν παύουν να είναι αληθινές.
Μετά την εκεχειρία τα παιδιά βγήκαν στη θάλασσα και το γιορτάζουν.

Αυτή η κτηνώδης δύναμη της ζωής να μη σταματά να συνεχίζεται. Να προσπερνά τους νεκρούς και να...

Σκασμός!!!

Από αυτό το διαμέρισμα των 30τ.μ που βγήκε η σορός της μικρής Σάρας, βγήκε για άλλη μια φορά και η σορός της Ελλάδας. Αντάμα στο ίδιο φέρετρο θα στριμωχθεί η μία σορός δίπλα στην άλλη. Να πορευτούμε σε μία ησυχία διότι ο θόρυβος από τις πολλές κουβέντες και τα λόγια, λόγια, λόγια, λόγια, που ακούγονται από τηλεοράσεις και ραδιόφωνα πολυλογάδων σωτήρων είναι πιο θανατηφόρα από τις αναθυμιάσεις ενός μαγκαλιού. Η Σάρα πέθανε από την ανάγκη της θέρμανσης και η Ελλάδα πεθαίνει από την ανάγκη της πολιτικής σάρας και μάρας να περπατήσει πάνω από τα πτώματά μας για την δικής της αθανασία.

Πεθαίνουμε βουβά από το διοξείδιο της...

«Εγώ δίπλα στην Ελένη πριν αυτοκτονήσει»…

Όσο κι αν θέλεις να βρεις μία στάλα ελπίδας μέσα στον σωρό με τα σκατά που έχουμε πέσει, ξέρεις ότι είναι ανώφελο. Στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων οι ζωές και οι θάνατοί μας. Δεν αφορούν κανέναν. Ο Ζορμπάς εκτελέστηκε και το κηδειόχαρτό του καρφώθηκε στις κολώνες της ΔΕΗ.  

Στεκόμαστε σαν χαμένοι μπροστά στην ανακοίνωση θανάτου και κάθε μέρα βλέπουμε ότι η κηδεία αλλάζει ημερομηνίες. Κάθε μέρα και μία καινούργια.

Έχουμε  ξεχάσει  τα  ονόματα των  φίλων. Έχουν όλα εκτοπιστεί από ονόματα υπουργών, πρωθυπουργών, βουλευτών και άλλων αλητήριων. Μάθαμε ευρωπαϊκές γλώσσες τόσο γρήγορα μέσα από τα ονόματα βαρβάρων που σουλατσάρουν με παχιά γράμματα σε τίτλους ειδήσεων. Μπλέκεται η γλώσσα μας από το συνονθύλευμα συμφώνων στις λέξεις τους και εμείς εκεί να επιμένουμε να τα προφέρουμε σαν να κουβαλάμε μέσα στο στόμα μας χαλίκια.

Έχουμε να...

Είναι ο Αλέξης Τσίπρας η μόνη ελπίδα;

Πάμε πάλι σε εκλογές, αντιλαμβάνομαι –και μάλλον δεν είμαι ο μόνος- πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλο ρεύμα. Διαβάζω διάφορες αναλύσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα αλλά –κατά την ταπεινή μου γνώμη- από όλους τους αναλυτές διαφεύγει κάτι ουσιαστικό.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους αρχηγούς των άλλων κομμάτων, ο Αλέξης Τσίπρας είναι νέος. Είναι μόνο 38 ετών.

Σε μια χώρα, όπου οι περισσότεροι πολίτες λένε σήμερα με αγωνία «πώς θα ζήσουν τα παιδιά μας;», ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο είναι ακόμα στην κατηγορία των παιδιών για το μέλλον των οποίων αγωνιούν οι γονείς τους αλλά έχει ήδη ο ίδιος ένα μικρό παιδί, ενώ σε κανά μήνα θα γίνει πατέρας για δεύτερη φορά. Και προφανώς, έχει κι ο ίδιος αγωνία για τον κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν τα παιδιά του.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που πήραμε –μαζί με τον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο- από τον κ. Στέφανο Μάνο για το Unfollow, ο κ. Μάνος μας εξέφρασε την ειλικρινή απορία του για...

Η καρδιά του Νικόλα ζητά την συμπαράσταση μας...

Παρακαλούμε όπως κοινοποιήσετε την συγκινητική επιστολή του πατέρα του μικρού Νικόλα, σε όσο περισσότερους μπορείτε. Η άμεση ανταπόκρισή μας, θα σώσει το 4χρονο αγγελούδι…

Ονομάζομαι Ιωάννης Παναγιωτόπουλος. Είμαι ο πατέρας του Νικόλα, ενός παιδιού τεσσάρων ετών και με αυτή μου την επιστολή θα ήθελα να σας ενημερώσω για τον λόγο που ζητάω την συμπαράσταση και υποστήριξη σας…

Ο Νικόλας, γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 2008 μ ε βαριάς μορφής καρδιοπάθεια (τετραλογία Fallot). Νοσηλευόμενος και υποστηριζόμενος φαρμακευτικά, έφτασε πέντε μηνών οπότε και έκανε την πρώτη επέμβαση στη καρδιά στο νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία τον Νοέμβριο του 2008…

Δολοφόνοι και ελπίδα

Ανελλιπώς, σε καθημερινή βάση... απολαμβάνουμε και έναν Δολοφόνο.
Οικονομικό, Πολιτικό.
Τραπεζίτη, Βιομήχανο, Αρχηγό.
Υπουργό, Κωλοβουλευτή.
Έλληνες και Ξένους.

Με τη σειρά του ο καθείς, μπαίνει σπίτι μας.
Με το ύφος του παντογνώστη Προδότη.
Με τα μονοδρομικά νεοφιλελεύθερα Λεπίδια.
Συγκροτημένα, σχεδιασμένα, τρομοκρατικά.

Κάτι μένει μέσα μας.
Κάτι...

Όταν κλείνεις την πόρτα στην δημοκρατία, μπαίνει η ακροδεξιά απ' το παράθυρο

Το πολιτικό μας σύστημα ψυχορραγεί, πεθαίνει, οι λόγοι γνωστοί, χιλιοειπωμένοι.

Ο δικομματισμός κατέρρευσε.
Η δημοκρατία δολοφονήθηκε.
Το σύνταγμα κουρελιάστηκε.
Η εθνική κυριαρχία χάθηκε.
Ο λαός πτώχευσε.
Η ελπίδα άφαντη, το τούνελ ατελείωτο, χωρίς φως.
Η απελπισία βασιλεύει.
Η αριστερά γιγαντώνεται, χωρίς προοπτική.
Η ακροδεξιά στο προσκήνιο.
Ο λαός στο περιθώριο.
Πλήρες αδιέξοδο.

Όλα για να παραιτηθεί ο λαός, να τρομοκρατηθεί, να...

Ιστορίες για χορτάτους...

Χορτάτοι. Πολιτικάντηδες, Καπιταλιστές, Τραπεζίτες, Εργατοπατέρες και Ελλαδέμποροι. Οι τρεις πρώτοι παζαρεύουν τη φτώχεια του ελληνικού λαού κι οι δύο τελευταίοι παίζουν με τη νοημοσύνη του. Άλλοι ονειρεύονται τις εκλογές νομίζοντας ότι θα αλλάξει η κατάσταση ψηφίζοντας τον τάδε ή τον δήνα. Όταν γίνουν και δουν ότι τίποτα το ουσιαστικό δεν θα αλλάξει τότε θα καταλάβουν το παραμύθι της "δημοκρατικής" νομιμοποίησης.

Κι οι πεινασμένοι; Υπάρχουν δύο κατηγορίες πεινασμένων. Αυτοί που είναι ήδη άστεγοι και εξαθλιωμένοι κι αυτοί που...

Ο φόβος θα … μας σώσει

Γράφει, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του στην καναδική Globe and Mail, ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Timothy Garton Ash:

Ας υποθέσουμε ότι στους επόμενους έξι μήνες, η ευρωζώνη θα σωθεί.

Αναφύονται δυο προβλήματα: Πρώτον, από πού θα έρθει η ανάπτυξη; Η γερμανική συνταγή λιτότητας δεν προσφέρει καμία απάντηση.

Αν η Ευρώπη δεν εξελίξει μια αναπτυξιακή στρατηγική, θα μπει σε μια περιδίνηση αποπληθωρισμού και χρέους. Αυτό προειδοποιεί άλλωστε, και ο George Soros.

Αν οι οικονομίες συρρικνωθούν, και τα φορολογικά έσοδα μειωθούν, η αναλογία χρέους/ΑΕΠ θα αυξηθεί.

Πριν από μερικές ημέρες, το...

2012: Επιτέλους κάποιος να ανάψει το φως!

Ελπίζουμε ότι διανύουμε την πιο σκοτεινή περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας. Είναι η πιο αισιόδοξη πλευρά από την οποία μπορεί να δει κανείς σήμερα τη ζοφερή πραγματικότητα. Αν πράγματι πρόκειται για την πιο σκοτεινή στιγμή, τότε χειρότερα δεν γίνεται! Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα πράγματα θα καλυτερέψουν. Αυτό που δεν αντέχουμε είναι να διαπιστώσουμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα χειρότερο 2012 ή αλλιώς ότι τα χειρότερα δεν τα έχουμε ακόμη περάσει...

Ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλα δράματα και ότι ζητείται επειγόντως ελπίδα, είναι τα γνωστά. Τα ξέρουμε, τα έχουμε ήδη εμπεδώσει. Το ερώτημα είναι το πώς!

Κι εδώ ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα! Εκείνοι που δεν...

Τα έν οίκω...

Μέρα που' ναι...

Δύσμοιροι καιροί, η ελπίδα αναρριπίζεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα, οι ευχές γίνονται άγκυρα να γραπωθείς με λαχτάρα από την αισιοδοξία για υγεία, ευτυχία, τύχη. Δύσμοιροι καιροί και ο νους τρέχει αλαργινά, μια που έχεις ξαναζήσει έτσι, και οι γονείς σου, οι παππούδες, χειρότερα ακόμα. Ζήσαν τραγωδίες που εσύ δεν έζησες...

Θυμάσαι τότε στα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας που περίμενες τα Χριστούγεννα να πάρεις ένα ζευγάρι παπούτσια, αν...

Το μέλλον μπορεί να... διορθωθεί τώρα!

Μάλλον δεν υπάρχουν μεγάλες διαφωνίες: Το μέλλον πλησιάζει απειλητικό. Αυτή η απειλητική αίσθηση μάλιστα, εντείνεται καθώς η κρίση βαθαίνει και αποτυπώνεται πια και στους στατιστικούς δείκτες (έρευνα BBC σε 23 χώρες) παγκοσμίως, όπου οι άνθρωποι ακόμη και στις υποτιθέμενες ευημερούσες δυτικές δημοκρατίες τρέμουν την ανεργία και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Το ερώτημα που προκύπτει ακούγεται παράξενο, είναι ωστόσο, πολύ απλό: Υπάρχει χρόνος για να «διορθώσουμε» το μέλλον;

Φτώχεια - συγκρούσεις- πόλεμοι
Το μέλλον δεν...

Διαθήκη

Εμείς δεν θα πεθάνουμε. Δεν θα έχουμε την μίζερη συνήθεια των θνητών να μπούμε σε ξύλινο φέρετρο. Την τελευταία στιγμή θα έχουμε την ευλογία να αναπνεύσουμε τον αέρα που φέρνουν τα δέντρα της χώρας στα πνευμόνια μας. Θα πατάμε την ώρα εκείνη στο χώμα που μάθαμε να σηκωνόμαστε και εκεί θα πέσουμε… όρθιοι.

Εμείς δεν θα πεθάνουμε. Αυτοί που έζησαν με το καρδιοχτύπι της ψυχή τους και όχι με την λιποψυχία της καρδιά τους δεν έχουν την ευλογία να τους ανάβουν κερί. Δεν είχαν την κατάρα άλλωστε να...

Εντροπία, Ελλάδα και ελπίδα...

Εντροπία είναι ένας όρος της θερμοδυναμικής που περιγράφει το βαθμό αταξίας ενός συστήματος. Στην καθημερινότητα θα λέγαμε ότι ένα δωμάτιο με τα πράγματα πεταμένα εδώ και εκεί έχει μεγάλη εντροπία (μεγάλη αταξία) ενώ αντίθετα ένα τακτοποιημένο δωμάτιο έχει μικρή εντροπία (τάξη).

Όπως λέει η θερμοδυναμική για να ελαττώσουμε την εντροπία ενός συστήματος χρειάζεται να καταβάλουμε έργο, έτσι και για να βάλουμε μία τάξη στο δωμάτιο χρειάζεται να κοπιάσουμε. Χωρίς προσπάθεια τα...

Θα επαναληφθεί η ιστορία ή θα γράψουμε καινούργια ιστορία;

Γεννήθηκα το 1975, μόλις είχε πέσει μια δικτατορία από τους «αγανακτισμένους» της τότε γενιάς.

Είμαι «αγανακτισμένος» σήμερα και δεν θέλω να οδηγήσω το παιδί μου και αυτό στην αγανάκτηση, θέλω το παιδί μου και κάθε παιδί να μάθει όταν μεγαλώσει πως ο πατέρας του τουλάχιστον προσπάθησε για ένα καλύτερο μέλλον!

Σήμερα οι «αγανακτισμένοι» της δεκαετίας του ´70 ευθύνονται είτε άμεσα είτε έμμεσα για μια νέα μορφή «δημοκρατικής» δικτατορίας. Ξεκίνησαν με τις καλύτερες προθέσεις, έκαναν όμως από την αρχή το λάθος να...