Κράτησαν καμιά δεκαριά κρατικούς πορνοδασκάλους και πορνοκαθηγητές προφυλαγμένους όσο μπορούσαν και ξαφνικά ανακάλυψαν (όλοι τους) ότι τέτοια καθάρματα δεν μπορούν να μετέχουν στο κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.
Και τώρα...
...με μια ανάσα
Ο Παπανδρέου θα κάνει τα πάντα για να διασώσει το κομματικό πελατειακό κράτος. Πολλοί απορούν με τους υπουργούς και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που δεν έχουν το «σθένος» να πούνε «όχι» στον Παπανδρέου. Μα εδώ δεν πρόκειται μόνο για τον Παπανδρέου. Εδώ πρόκειται για ένα ολόκληρο «καθεστώς ΠΑΣΟΚ» που βάση του έχει το τεράστιο κομματικό κράτος. Ποιος βουλευτής θα είναι εκείνος που θα ρίξει την κυβέρνηση και θα φορτωθεί τη διάλυση του καθεστώτος ΠΑΣΟΚ; Πέστε μας ποιος;;
Στην Ελλάδα λειτουργεί το πλέον ρατσιστικό καθεστώς της Ευρώπης και της υφηλίου ολόκληρης. Δεν μιλάμε για ρατσιστικές διακρίσεις που άπτονται των καλών τρόπων ή απλά του λεκτικού χλευασμού, αλλά για ένα καθεστώς στα πρότυπα του απαρτχάιντ...
Με ορεκτικό τη μονιμότητα, κύριο γεύμα την διαβεβαίωση «βρέξει χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει» και επιδόρπιο ένα καλό εφάπαξ (και, φυσικά, ότι προκύψει για μερικούς από …»μπαξίσια») υπάρχει κοινός θνητός στον πλανήτη που να μπορεί να αντισταθεί στο δέλεαρ της απόκτησης του επίζηλου τίτλου του… «δημόσιου υπάλληλου;»
Σαφώς όχι!
Πώς θα μπορούσε να αντισταθεί, λοιπόν, και ο Έλληνας σε αυτόν τον πειρασμό, να αφήσει όλα αυτά για μια θέση στον ιδιωτικό τομέα όπου ορεκτικό, κύριο γεύμα και επιδόρπιο συνοψίζονταν στη διαπίστωση «αφού σε ξεζουμίσουνε σαν στυμμένο λεμόνι μετά, χωρίς την διασφάλιση της μονιμότητας, θα σε πετάξουν στα…αζήτητα της ανεργίας σε μια ηλικία που κανείς δεν θα σε θέλει!...»
Υπήρξε, λοιπόν, εύλογη η έντονη επιθυμία των Ελλήνων για «αποκατάσταση» σε μια θέση στο ελληνικό Δημόσιο (όπου μέχρι και πρόσφατα κανείς δεν γνώριζε πόσοι απασχολούνται καθώς το Υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε καμιά 300,000, άλλες υπηρεσίες μιλούσαν για καμιά 800,000 περιλαμβάνοντας και απασχολούμενους σε Δήμους, Νομαρχίες και ΔΕΚΟ μαζί με τους «έκτακτους»).
Και έτσι με την ΑΣΥΔΟΣΙΑ των Κομμάτων να... φορτώνουν στις πλάτες ΟΛΟΥ του πληθυσμού αμέτρητους «κρατικοδίαιτους» αδιαφορώντας για το λογαριασμό που ΔΕΝ πλήρωναν αυτοί αλλά ΟΛΟΣ ο λαός μας έφτασε σε σημείο στο οποίο η εικόνα της σύγχρονης ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης να θυμίζει ΕΣΣΔ πριν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου…
Συνδυασμός, σχεδόν φονικός για τα Δημόσια - Οικονομικά αλλά ζωογόνος για τους απασχολούμενους στο Δημόσιο καθώς διασφάλιζε τη μονιμότητα έστω και εάν σήμερα η περιώνυμη «καραβάνα» που «βρέξει, χιονίσει, για το Δημόσιο Υπάλληλο θα….γεμίζει» κατάντησε δακτυλήθρα.
Έτσι αιτιολογούνταν – στην π. τ. (τουτέστιν ΠΡΟ-ΤΡΟΙΚΑΣ ΕΠΟΧΗ) - και οι σχέσεις Κράτους πολίτη στην πατρίδα μας οι οποίες υπήρξαν ανέκαθεν όχι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά ίσως θα πρέπει επί τέλους να τις δούμε και σαν εντυπωσιακά...ψυχοπαθολογικές. Τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονταν στο να θεωρούν το κράτος σαν "καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και άσπλαχνο αφεντικό" ταυτόχρονα κοινωνικοποιούσαμε τις νεώτερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος ως "τον καλό πατέρα, σίγουρο εργοδότη, παροιμιακή αγελάδα που περίμενε την αλλαγή της κυβέρνησης για να αρμεχτεί από τα...δικά της παιδιά!"
Σίγουρα ΔΕΝ είναι ΟΛΟΙ οι Δημόσιοι υπάλληλοι άχρηστοι, απρόσιτοι, εκμεταλλευτές, αλλά τους κατηγορούμε, τους «βρίζουμε», τους απειλούμε, θεωρώντας τους «παρασιτικά όντα» και καταχραστές της εξουσίας ή, τους πολύ κακούς, τους εκλιπαρούμε για εξυπηρέτηση και επιπρόσθετα υποστηρίζουμε τις «πενιχρές τους αμοιβές» με το περιβόητο….λάδωμα!
Έτσι κάποιοι από τους χαμηλόβαθμους Δημόσιους υπαλλήλους ή ΜΕΡΙΚΟΙ από εμάς τους χαρακτηριζόμενους ως Δημόσιους λειτουργούς και στελέχη υψηλών κλιμακίων στην ιεραρχική κλίμακα της Δημόσιας Διοίκησης, καθηγητές ΑΕ/ΤΕΙ, Δικαστές, Στρατηγούς, Ναυάρχους και Πτεράρχους κατέχοντες τις θέσεις εξουσίας θεωρούσαμε τους πολίτες υποτελείς, τους βλέπαμε ως παρακατιανούς ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ότι αυτοί ήταν οι…εργοδότες μας!
Πριν μερικά χρόνια η Σουηδία αναίρεσε την μονιμότητα, ενώ σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι προσπάθειες για μείωση του αριθμού των Δημοσίων υπαλλήλων εντείνονται. Στην πατρίδα μας συζητήθηκε ο Κώδικας Δεοντολογίας Δημοσίων υπαλλήλων που προβλέπει αλλαγή στην συμπεριφορά τους απέναντι στους πολίτες και ακόμη…χρήση υπολογιστών για υπηρεσιακούς λόγους και όχι για πασιέντζες και παιχνίδια, απαγόρευση στο τσιμπολόγημα από…ταπεράκια, και στη χρήση κινητών, αποφυγή σύναψης στενών κοινωνικών σχέσεων με πρόσωπα των οποίων ουσιώδη συμφέροντα χειρίζονται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, ανιδιοτέλεια και αποφυγή επηρεασμού τους από κομματικές πεποιθήσεις!...
Κλείνει πια το καλοκαίρι, ολοκληρώνονται οι πρώτοι ΕΝΤΕΚΑ μήνες για την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ήδη ολοκληρώθηκε (τουλάχιστον για τον κυρίως κορμό υπαλλήλων του Δημοσίου) η περιβόητη ΑΠΟΓΡΑΦΗ και προέκυψαν κάτι λιγότερο από 800,000 άτομα ενταγμένα στις Υπηρεσίες του Κράτους! Απομένουν οι απασχολούμενοι στις…ΔΕΚΟ και τους ΟΤΑ και εικάζεται ότι στην καταμέτρηση του Φθινοπώρου ο αριθμός ίσως και να ξεπεράσει το ΕΝΑ Εκατομμύριο!
Στο μεταξύ στον Δημόσιο τομέα, η τρόικα κατήργησε τον 13ο και τον 14ο μισθό και μαζί κάποια ποσοστά επιδομάτων!..
Και τώρα μένει αναπάντητο το ερώτημα:
Στην Ελλάδα «των μεταρρυθμίσεων του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας» ΠΟΣΟΙ Δημόσιοι Υπάλληλοι και πότε, όπως το απαιτεί το περιβόητο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, θα κληθούν να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΝ για ΠΑΝΤΑ τις καρέκλες τους μετουσιώνοντας αυτό που μέχρι χτες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σέρβιραν ως το «όνειρο-Δημόσιος υπάλληλος» στον επικείμενο οδυνηρότατο «εφιάλτη»;…
του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην Ελλάδα!
Μια φράση που 36 χρόνια μετά ακούγεται ως οξύμωρη και ειρωνική τουλάχιστον στη χώρα όπου γεννήθηκε η Δημοκρατία.
Με χαρές και πανηγύρια,μόλις κατέρρευσε το χουντικό καθεστώς υπό το βάρος της προδοσίας της Κύπρου,ο Ελληνικός λαός υποδέχτηκε το σωτήρα "εθνάρχη" Κωνσταντίνο Καραμανλή στις 24 Ιουλίου του 1974.
Το σύνθημα Ε-Ε-ΕΡΧΕΤΑΙ!!! δονούσε την ατμόσφαιρα.
Πομπές και παράτες για έναν Καραμανλή που την κοπάνησε με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης το 1963,όταν κατάλαβε πως θα χάσει τις επερχόμενες εκλογές,αφήνοντας τη χώρα να φτάσει μέσα από περιπέτειες στην Απριλιανή δικτατορία.Ο ίδιος ηγέτης την ξανακοπάνησε για την προεδρία της Δημοκρατίας αυτή τη φορά,όταν κατάλαβε πως χάνει οριστικά τις επικείμενες εκλογές του 1981.
Στα χρόνια που κυβέρνησε,αυταρχικά υπό τη σημαία της ΝΔ,με μια απίστευτη "σοσιαλμανία" κρατικοποίησε τα πάντα,από Ολυμπιακή μέχρι Ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και Ναυπηγεία Σκαραμαγκά!!!
Στη συνέχεια εμείς, ο ίδιος περήφανος λαός ζητωκραυγάζαμε την Αλλαγή που ευαγγελίζονταν ο σοσιαλιστής πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Αντρέας Παπανδρέου.
Πράγματι η... Αλλαγή συνετελέσθη,κάποιες ελευθερίες στο λαό,κάποιες φράσεις του τύπου "Περήφανα και Τιμημένα γηρατειά",η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης,κάποιες αυξήσεις (η περίφημη ΑΤΑ για τους παλιούς) και μια μορφή συμμετοχής και του απλού πολίτη στο τσιμπούσι.Βασική προϋπόθεση βέβαια να είσαι εγγεγραμμένος σε τοπικές και κλαδικές οργανώσεις του κόμματος!
Τα κομματικά στελέχη τώρα πια μπορούν να κάνουν και δωράκια στους εαυτούς τους με τις ευλογίες του προέδρου,αρκεί να μην είναι μεγάλο το ποσόν!!!
Οταν το πλιάτσικο κορυφώθηκε,στη δεύτερη τετραετία της Δημοκρατικής Ελλάδας του ΠΑΣΟΚ και της Μιμής,με το σκάνδαλο Κοσκωτά άλλος σωτήρας από τα παλιά βγήκε στο προσκήνιο.
Υστερα από ένα μπαράζ εκλογικών αναμετρήσεων στο μεσοδιάστημα του βρώμικου 89 και της συγκυβέρνησης ο Εφιάλτης του 65 έγινε επιτέλους πρωθυπουργός το 1990,έστω και με την ψήφο του Κατσίκη.Στα τρία χρόνια που κυβέρνησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρόλαβε να ξεπουλήσει την κρατική περιουσία και να συνεχίσει την Αποκατάσταση της Οικογενειακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Επανέκαμψε ο ερωτευμένος Αντρέας για να παραδώσει στον αντιστασιακό βομβιστή-καθηγητή Κωνσταντίνο Σημίτη το 1996.
Στην οκταετία του μακροβιότερου πρωθυπουργού λίγο έλειψε η διαφθορά και η διαπλοκή να εισαχθούν ως μαθήματα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο!
Οι κομπίνες του Χρηματιστηρίου,των Ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων και των μεγάλων έργων εν όψη των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 συν τις μίζες από οποιαδήποτε προμήθεια του δημοσίου θα μείνουν ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία του τόπου.
Ωσπου το Μάρτη του 2004 ήρθε ο πρώτος πρωθυπουργός που μίλησε για Νταβατζήδες,για πάταξη της διαφθοράς και επανίδρυση του κράτους.
Το ότι αυτά τα σπουδαία ελέχθησαν μια και μοναδική φορά σε μαγαζί όπου καταναλώνεται και οίνος είναι τελείως συμπτωματικό.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεώτερος δεν πρόβαλε να ξαναμιλήσει,τον έπνιξαν τα σκάνδαλα δικών του ανθρώπων και το 'βαλε στα πόδια αφήνοντας μια οικονομία στον πάτο του πηγαδιού και μια διαπλοκή που είχε υποκαταστήσει το ρόλο του κράτους.
Κι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου,τον Οκτώβρη του 2009,την αποκατάσταση της Οικογενειακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα ανέλαβε να συνεχίσει ο υιός της κυρίας Μαργαρίτας Αντρέα Παπανδρέου ο Γεώργιος ο δεύτερος!
Ο άνθρωπος που διατυμπάνιζε αριστερά και δεξιά πως "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ" κι εννοούσε ο αθεόφοβος τα λεφτά που είχαν αρπάξει οι "σύντροφοι" σοσιαλιστές και τα τσακάλια της ΝΔ από το Βατοπέδι,τη Ζήμενς και λοιπές δραστηριότητες.
Κι εξακολουθούμε σήμερα να μιλάμε για Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και τα πολιτικά κόμματα να στέλνουν μηνύματα για την επέτειο.
Για ποια Δημοκρατία μιλάμε;
Εχουμε έξι νεκρούς σε διάστημα μόλις δυόμισι μηνών από ενέργειες παρακρατικών ομάδων.
Μιλάμε για Δημοκρατία που ευημερούν οι λίγοι και πεινάνε οι πολλοί.
Μιλάμε για Δημοκρατία την ώρα που οι άνεργοι κοντεύουν το ένα εκατομμύριο και τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο.
Μιλάμε για Δημοκρατία την ίδια ώρα που οι μισθοί και οι συντάξεις πετσοκόβονται αλλά οι άνθρωποι της εξουσίας διατηρούν τα κεκτημένα τους.
Την ίδια ώρα που το σύστημα της Υγείας βρίσκεται στην εντατική και η εισφορο-φοροδιαφυγή έχει καταστεί εθνικό μας σπορ.
Την ίδια ώρα που η εγκληματικότητα έχει φτάσει στο απροχώρητο,στο κέντρο της πρωτεύουσας φοβάσαι να κυκλοφορήσεις ακόμα και τη μέρα.
Οι βόμβες,οι σφαίρες κι οι μολότοφ κάνουν βόλτες με το Μετρό κι ανά πάσα στιγμή κάνουν μπαμ.
Τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια κλέβουν το δημόσιο χρήμα,δεκάδες ονόματα ακούγονται στις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής κι όμως στη φυλακή δεν έχει πάει ούτε ένας.
Μόνο τον κακομοίρη τον Τσοβόλα έβαλε ο Μητσοτάκης φυλακή από εκδικητικό μένος!
Και παρ' όλα αυτά μετράμε και γιορτάζουμε 36 χρόνια από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Αυτοί που είχαν ασελγήσει στο κορμί της πριν τη Χούντα επέστρεψαν και την ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΑΝ.
Καιρός να βγει στη σύνταξη το γερασμένο πολιτικό μας σύστημα που με βάση τη διαφθορά και τη διαπλοκή μας οδήγησε στη Δημοκρατία των ολίγων,της ασυδοσίας και της ατιμωρησίας.
Αν υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν στα Δημοκρατικά ιδεώδη θα πρέπει να βάλουν πλάτη ν' αλλάξουν βασικοί κανόνες του κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος.
Δεν μπορεί οι ελεγχόμενοι να είναι ταυτόχρονα και ελεγκτές με τη φάμπρικα των αναποτελεσματικών,πολυέξοδων και χρονοβόρων Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής.
Ας καταργηθεί επιτέλους ο νόμος περί ευθύνης υπουργών,που μοναδικός σκοπός του είναι να παρέχει κάλυψη στους παράνομους.
Ας πάρει σάρκα και οστά ο όρος ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
από το zeidoron

Ρε σεις…
Που φθάσαμε τη χώρα… Τριάντα έξι χρόνια μετά την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών, η Ελλάδα διέρχεται μια χωρίς προηγούμενο κρίση… Η χούντα κατέλυσε με τα όπλα τη δημοκρατία, έστειλε χιλιάδες πατριώτες στην εξορία, βασάνισε, πόνεσε, μάτωσε, έβαλε το λαό στο γύψο, αλλά στα επτά χρόνια τυραννίας δεν επέβαλε οικονομική δικτατορία…
Το αντίθετο…
Ενώ εσείς – η γενιά του Πολυτεχνείου, που όπως εύστοχα έχει πει η Έλλη Παππά, εξαργύρωσε πάρα πολύ ακριβά γραμμάτια και από σας γέμισε ο τόπος νεόπλουτους – σε συνεργασία με κέντρα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας αδίστακτης νεοφιλελεύθερης συμμορίας, έχετε εγκαθιδρύσει την πιο σκληρή και απάνθρωπη οικονομική δικτατορία που έχει γνωρίσει ο τόπος…
Ρε σεις…
Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν είχε σπίτι ούτε στην Ηρώδου Αττικού, ούτε στην Αρεοπαγίτου, ούτε είχε καβάτζα πέντε έξι off shore για να κάνει παιχνίδι με τα κλεμμένα… Εσείς έχετε…
Ο δικτάτορας πέθανε και τον έβγαλαν από τριάρι…
Ενώ σεις, κάποιοι από σας, με την ανοχή των υπολοίπων, εξαπατώντας και κατακλέβοντας τον Ελληνικό λαό, πλουτίσατε και προκαλέσατε ασύστολα και ατιμωρητί και τώρα κυνικά στέλνετε το λογαριασμό σε μισθωτούς και συνταξιούχους…
Καλά, δεν ντρέπεστε;;;
Ρε σεις…
Ξέρετε ποιο ήταν το δημόσιο χρέος του δικτάτορα;;;
Μηδέν στο πηλίκιο, όπως λέει Κάποιος…
Ξέρετε τι σημαίνει χρέος 300 δις €;;;
Υποδούλωση της χώρας, εφιάλτες…
Τι θα πεις, κύριε Λοβέρδο, σε μια χήρα 45 χρονών, με δυο ανήλικα παιδιά άνεργη, που βίαια της στερείς τη σύνταξη του άνδρα της;;;
Πήγαινε στο μεσιέ Ντομινίκ Στρος Καν;;;
Τι σκατά σοσιαλιστές είστε;;;
Τουλάχιστον, κερνάτε τα έξοδα της… αποδημίας;;;
Είναι γνωστό ότι ο πολίτης απεριόριστης ανοχής που αραχτός στοχάζεται σε καναπέ, δεν αντιδρά… Αλλά είναι επίσης βέβαιο ότι στο παρελθόν δεν έχει ξαναβρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες στέρησης, εμπαιγμού, οργής, εργασιακού μεσαίωνα, οικονομικής κακοποίησης και ταπείνωσης…
Αυτό, κύριοι, καλό θα ήταν να το λάβετε σοβαρά υπ’ όψη σας, γιατί έτσι που τα κάνατε, αρκεί μια σπίθα για να γίνει η χώρα Ιράκ…
Το πάρτι πάντως τελειώνει… Τα προνόμια, η υποκρισία, η αλαζονεία, η ασυδοσία, οι προκλήσεις, η ασυλία, όλα, κάποτε τελειώνουν…
Η κοινωνία δεν ανέχεται και δεν αντέχει άλλο το κλεπτοκρατικό σύστημα που λυμαίνεται τη χώρα.
από το olympia
