Κατ' αρχάς, ας δούμε πόσοι είναι -επί τέλους!- οι δημόσιοι υπάλληλοι στον τόπο μας. Η πρώτη απογραφή που επιχείρησε ποτέ κυβέρνηση, έγινε το 2010 (επί ημερών Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο υπουργείο οικονομικών) και κατέδειξε περίπου 770.000 υπαλλήλους στον στενό δημόσιο τομέα, τα ΝΠΔΔ και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α' και β' βαθμού ("Απογραφή: στους 768.000 οι δημόσιοι υπάλληλοι", Τα Νέα, 30/7/2010). Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει: 625.738 μόνιμους, 53.833 συμβασιούχους αορίστου χρόνου και 59.156 συμβασιούχους ορισμένου χρόνου (εποχικούς). Σημειωτέον ότι οι τελευταίοι απογράφηκαν έστω κι αν η σύμβασή τους έληγε μετά από λίγες μέρες.
Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δημοσίων υπαλλήλων, βλέπουν από το ένα μέρος να μειώνονται δραματικά (με κάθε δόση της τρόικας) τα εισοδήματά τους, κάτι το οποίο δεν πρόκειται φυσικά να σταματήσει μέχρι πλήρους εξαθλίωσης και από το άλλο ζουν συνεχώς με τον μπαμπούλα της απόλυσης και της ανεργίας.
α) "Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς ε τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή."
Toυλάχιστο 300.000 δημόσιοι υπάλληλοι, θ αρχίσουν να βλέπουν από Δευτέρα τη πόρτα της εξόδου από το άθλιο Δημόσιο.
Η κυβέρνηση θα επικαλεσθεί τη κατάργηση των θέσεων και τμημάτων ολόκληρων, οπότε θα συμπαρασύρει και τους εργαζόμενους σ αυτές.
Η ανθρωποθυσία θα συγκεντρώσει χιλιάδες διαδηλωτές στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κάτω από το σπίτι του Άκη και της Τρόικας!
Η Αθήνα θα μετατραπεί σε μια απέραντη Σπιναλόγκα, ώστε να μην πληρώνει κομπάρσους ο Πέτρος Μπούτος, θα τους έχει έτοιμους.
Οι ξιπασμένες Τράπεζες που δεκαετίες τώρα τζογάρουν τα λεφτά του κοσμάκη σκορπώντας δάνεια στους νταβατζήδες, θα πάρουν τον πούλο.
Οι ψαγμένοι πολίτες σηκώνουν τις... καταθέσεις τους από τις Τράπεζες γιατί η χρεοκοπία μπορεί να έλθει το επόμενο τέταρτο, δίχως προειδοποίηση, ειδικά μετά το βράδι της Κυριακής που θα έχουν ολοκληρωθεί οι Περιφερειακές εκλογές.
Όσοι έχετε λεφτά, κρύψτε τα στα σεντούκια.
Κρύψτε επίσης τους τίτλους ιδιοκτησίας των ακινήτων που έχετε στη κατοχή σας και επενδύστε σε χρυσό.
Μην αφήνετε δεκάρα τσακιστή στους Τραπεζίτες, τα κολλητάρια της διαπλοκής που είναι ανακατεμένοι σ όλα τα βρώμικα κόλπα της μεταπολίτευσης.
Κόψτε τα σταθερά και κινητά τηλέφωνα για να μην πληρώνετε πάγιο.
Μειώστε τις κλήσεις. Περιορίστε τα τηλεφωνήματα στα αμέσως απαραίτητα, για να την ακούσουν οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας , ο άλλος πόλος στήριξης του συστήματος.
Οι «ευαίσθητες» τηλεπικοινωνίες.
Καλούμε τους επιχειρηματίες που σέβονται τον εαυτό τους, να μην δίνουν δεκάρα τσακιστή στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, είτε πρόκειται για τηλεοράσεις, είτε εφημερίδες και περιοδικά, είτε διαπλεκόμενους διαδικτυακούς τόπους.
Μην πετάτε τα λεφτά που δεν έχετε για να διαφημιστείτε στα μέσα των ανυπόληπτων νταβατζήδων.
Βάλε κι εσύ ένα χεράκι να ξεβρωμίσει ο τόπος από τα λαμόγια που απολαμβάνουν την ατιμωρησία που τους προσφέρει απλόχερα η κυβέρνηση.
Οι πολίτες-το έχουμε ξαναγράψει-δεν έχουμε να χάσουμε παρά τις αλυσίδες μας, σε μια χώρα ανυπόληπτη και απέραντη εστία διαφθοράς.
Μια διαφθορά που συνεχίζεται αμείωτη και από τη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές.
Ειδικά ανάμεσα στους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους το βρώμικο παιγνίδι δεν έχει όρια.
Το παιγνίδι εξαγοράς συνειδήσεων, λες και θα μείνει κάτι όρθιο για να κυβερνήσουν τα χαμένα κορμιά.
Όπου νάναι θα παρακαλάς κάποιον να γίνει πρωθυπουργός, να κυβερνήσει την Ελλάδα κι αυτός θα τρέχει να κρυφτεί από προσώπου γης.
Το πλέον τρωτό σημείο του συστήματος, επαναλαμβάνουμε, είναι οι Τράπεζες.
Ενημερώστε φίλους και συγγενείς, ότι η χρεοκοπία είναι εδώ –σηκώστε τις καταθέσεις από τα ταμεία των τραπεζιτών, οι οποίοι δεκαετίες τώρα δεν τα σεβάστηκαν.
Αδειάστε τις Τράπεζες.
Μην τους αφήνετε ούτε τη σκόνη σας.
Ζήσε για την υπέροχη εκείνη μέρα που θ ακουσθεί το πρώτο κανόνι από μια θεωρούμενη μεγάλη Τράπεζα.
Ζήσε τις ιστορικές στιγμές που έρχονται ως το μεδούλι τους.
από το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Άνοιξαν οι «ασκοί του Αιόλου» για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς το ενιαίο μισθολόγιο ανάγεται σε... πολυεργαλείο μείωσης αποδοχών ανάλογα με την τροπή που θα λάβει το Μνημόνιο.
Στα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η κυβέρνηση μετά τη συνάντηση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Γιάννη Ραγκούση, και Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, με το Προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, φαίνεται καθαρά ότι φέτος η μισθολογική δαπάνη στο δημόσιο περικόπηκε κατά 1,9 δισ. ευρώ, μόνο από συνταξιοδοτήσεις και από τα μέτρα του Μνημονίου.
Όσο για το μέλλον, είναι ακόμη άδηλο. Στο Μνημόνιο ρητή αναφορά υπάρχει για 100 εκατ. ευρώ το 2011 από το ενιαίο μισθολόγιο, 1 δισ. ευρώ στην διετία 2011- 2012 από τον Καλλικράτη και 1,1 δισ. ευρώ το 2012- 2013 από μείωση των προσλήψεων πέραν του κανόνα 5 συνταξιοδοτήσεις προς 1 πρόσληψη.
Αυτή όμως είναι μόνο η... κορυφή του παγόβουνου, όχι μόνο γιατί και τα φορολογικά έσοδα χωλαίνουν και οι δαπάνες γενικής κυβέρνησης δεν συγκρατούνται, αλλά και διότι υπάρχουν 10,8 δισ. ευρώ «μη καθορισμένων μέτρων» που πρέπει να ανακοινώσει η κυβέρνηση από την άνοιξη του 2011 στις Βρυξέλλες και την Τρόικα βάση των νέων κανονισμών.
Επισήμως το νέο μισθολόγιο θα ισχύσει από τον επόμενο χρόνο, χωρίς να έχει διευκρινισθεί ημερομηνία εφαρμογής. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι έχουν αποκλεισθεί οριστικά νέες παρεμβάσεις φέτος τύπου... Πορτογαλίας. Το Νοέμβριο θα κριθούν οριστικά οι αποκλίσεις του 2010 και οι ανάγκες του 2011 και η Τρόικα θα συστήσει -αν χρειασθεί- περικοπή επενδυτικών δαπανών και όχι μόνο...
Η κυβέρνηση έδωσε στίγμα των προθέσεών της κάνοντας λόγο στις ανακοινώσεις της για απόκλιση 1.400 ευρώ στις αμοιβές υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, οι οποίοι όμως απασχολούνται σε διαφορετικά υπουργεία, αλλά και για απολαβές 38,7% υψηλότερες από αυτές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Τόνισε επίσης ότι από τα 18,6 εκατ. ευρώ που δαπανώνται ετησίως για τη μισθοδοσία το 40% δηλαδή 7,17 εκατ. αφορούν επιδόματα.
Διατήρησε καθησυχαστικούς τόνους στην συνάντηση διαβεβαιώνοντας την ΑΔΕΔΥ για διάλογο με στόχο ορθολογικά κριτήρια στους μισθούς, καταβολή επιδομάτων αλλά με ενιαία και αντικειμενικά κριτήρια. Η ΑΔΕΔΥ από την πλευρά της έθεσε ως βάση για τον διάλογο της εισαγωγικό μισθό για υπαλλήλους Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης στα 1.300 ευρώ.
Η πραγματική μείωση για κάθε έναν δημόσιο υπάλληλο ξεπερνά το 25% του εισοδήματός του με πληθωρισμό άνω του 5% αθροιστικά κατ΄ ελάχιστο όριο τη διετία 2009-2010. Η ονομαστική μείωση του εισοδήματος ενός δημοσίου υπαλλήλου θα είναι κατ΄ ελάχιστο το 2010 κατά 15-20%.
Τα στοιχεία για τη μείωση των εισοδημάτων των δημοσίων υπαλλήλων μαζί με τις ανατροπές στο Ασφαλιστικό αλλά και στην οικονομία περιγράφει η συνδικαλιστική παράταξη του ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΚ-ΔΥ) στην ΑΔΕΔΥ, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση. Κατά την ΠΑΣΚ-ΔΥ, η μετεκλογική πολιτική του ΠΑΣΟΚ απείχε από τις προεκλογικές δεσμεύσεις. Αλλαγή έγινε αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση. Ελήφθησαν, τονίζει, αναγκαία σκληρά και άδικα μέτρα για τους εργαζόμενους και ειδικά για τους δημοσίους υπαλλήλους. Καλούνται να πληρώσουν την κρίση όσοι δεν ευθύνονται και να κερδίσουν όσοι ευθύνονται. Αυτή η πολιτική είναι η αποθέωση της κοινωνικής αδικίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΠΑΣΚ-ΔΥ:
Το 80% των εργαζομένων στη δημόσια διοίκηση έχει αποδοχές μεταξύ 1.000-1.500 ευρώ.
Μέχρι το 2015 το εφάπαξ!
Η καθυστέρηση για την απονομή του εφάπαξ (ΤΠΔΥ), που μπορεί να φτάσει μέχρι και το 2015, είναι πρωτοφανής. Οι αιτήσεις ξεπερνούσαν τις 18.000 με απαιτούμενη δαπάνη άνω των περίπου 800 εκατ. ευρώ μέχρι τις 31/12/2009. Μετά το κύμα «φυγής» λόγω Ασφαλιστικού και στο τέλος του 2010 αναμένεται να φτάσουν τις 35.000, από 25.000 τον Αύγουστο του 2010. Η απαιτούμενη δαπάνη θα ξεπεράσει το 1,7 δισ. ευρώ. Τα ετήσια έσοδα του Ταμείου κυμαίνονται από 300 έως 350 εκατ. ευρώ, που σημαίνει διαρκής διεύρυνση του ελλείμματος με απρόβλεπτες επιπτώσεις για το μέλλον και τη βιωσιμότητα του Ταμείου.
Με ορεκτικό τη μονιμότητα, κύριο γεύμα την διαβεβαίωση «βρέξει χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει» και επιδόρπιο ένα καλό εφάπαξ (και, φυσικά, ότι προκύψει για μερικούς από …»μπαξίσια») υπάρχει κοινός θνητός στον πλανήτη που να μπορεί να αντισταθεί στο δέλεαρ της απόκτησης του επίζηλου τίτλου του… «δημόσιου υπάλληλου;»
Σαφώς όχι!
Πώς θα μπορούσε να αντισταθεί, λοιπόν, και ο Έλληνας σε αυτόν τον πειρασμό, να αφήσει όλα αυτά για μια θέση στον ιδιωτικό τομέα όπου ορεκτικό, κύριο γεύμα και επιδόρπιο συνοψίζονταν στη διαπίστωση «αφού σε ξεζουμίσουνε σαν στυμμένο λεμόνι μετά, χωρίς την διασφάλιση της μονιμότητας, θα σε πετάξουν στα…αζήτητα της ανεργίας σε μια ηλικία που κανείς δεν θα σε θέλει!...»
Υπήρξε, λοιπόν, εύλογη η έντονη επιθυμία των Ελλήνων για «αποκατάσταση» σε μια θέση στο ελληνικό Δημόσιο (όπου μέχρι και πρόσφατα κανείς δεν γνώριζε πόσοι απασχολούνται καθώς το Υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε καμιά 300,000, άλλες υπηρεσίες μιλούσαν για καμιά 800,000 περιλαμβάνοντας και απασχολούμενους σε Δήμους, Νομαρχίες και ΔΕΚΟ μαζί με τους «έκτακτους»).
Και έτσι με την ΑΣΥΔΟΣΙΑ των Κομμάτων να... φορτώνουν στις πλάτες ΟΛΟΥ του πληθυσμού αμέτρητους «κρατικοδίαιτους» αδιαφορώντας για το λογαριασμό που ΔΕΝ πλήρωναν αυτοί αλλά ΟΛΟΣ ο λαός μας έφτασε σε σημείο στο οποίο η εικόνα της σύγχρονης ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης να θυμίζει ΕΣΣΔ πριν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου…
Συνδυασμός, σχεδόν φονικός για τα Δημόσια - Οικονομικά αλλά ζωογόνος για τους απασχολούμενους στο Δημόσιο καθώς διασφάλιζε τη μονιμότητα έστω και εάν σήμερα η περιώνυμη «καραβάνα» που «βρέξει, χιονίσει, για το Δημόσιο Υπάλληλο θα….γεμίζει» κατάντησε δακτυλήθρα.
Έτσι αιτιολογούνταν – στην π. τ. (τουτέστιν ΠΡΟ-ΤΡΟΙΚΑΣ ΕΠΟΧΗ) - και οι σχέσεις Κράτους πολίτη στην πατρίδα μας οι οποίες υπήρξαν ανέκαθεν όχι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά ίσως θα πρέπει επί τέλους να τις δούμε και σαν εντυπωσιακά...ψυχοπαθολογικές. Τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονταν στο να θεωρούν το κράτος σαν "καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και άσπλαχνο αφεντικό" ταυτόχρονα κοινωνικοποιούσαμε τις νεώτερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος ως "τον καλό πατέρα, σίγουρο εργοδότη, παροιμιακή αγελάδα που περίμενε την αλλαγή της κυβέρνησης για να αρμεχτεί από τα...δικά της παιδιά!"
Σίγουρα ΔΕΝ είναι ΟΛΟΙ οι Δημόσιοι υπάλληλοι άχρηστοι, απρόσιτοι, εκμεταλλευτές, αλλά τους κατηγορούμε, τους «βρίζουμε», τους απειλούμε, θεωρώντας τους «παρασιτικά όντα» και καταχραστές της εξουσίας ή, τους πολύ κακούς, τους εκλιπαρούμε για εξυπηρέτηση και επιπρόσθετα υποστηρίζουμε τις «πενιχρές τους αμοιβές» με το περιβόητο….λάδωμα!
Έτσι κάποιοι από τους χαμηλόβαθμους Δημόσιους υπαλλήλους ή ΜΕΡΙΚΟΙ από εμάς τους χαρακτηριζόμενους ως Δημόσιους λειτουργούς και στελέχη υψηλών κλιμακίων στην ιεραρχική κλίμακα της Δημόσιας Διοίκησης, καθηγητές ΑΕ/ΤΕΙ, Δικαστές, Στρατηγούς, Ναυάρχους και Πτεράρχους κατέχοντες τις θέσεις εξουσίας θεωρούσαμε τους πολίτες υποτελείς, τους βλέπαμε ως παρακατιανούς ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ότι αυτοί ήταν οι…εργοδότες μας!
Πριν μερικά χρόνια η Σουηδία αναίρεσε την μονιμότητα, ενώ σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι προσπάθειες για μείωση του αριθμού των Δημοσίων υπαλλήλων εντείνονται. Στην πατρίδα μας συζητήθηκε ο Κώδικας Δεοντολογίας Δημοσίων υπαλλήλων που προβλέπει αλλαγή στην συμπεριφορά τους απέναντι στους πολίτες και ακόμη…χρήση υπολογιστών για υπηρεσιακούς λόγους και όχι για πασιέντζες και παιχνίδια, απαγόρευση στο τσιμπολόγημα από…ταπεράκια, και στη χρήση κινητών, αποφυγή σύναψης στενών κοινωνικών σχέσεων με πρόσωπα των οποίων ουσιώδη συμφέροντα χειρίζονται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, ανιδιοτέλεια και αποφυγή επηρεασμού τους από κομματικές πεποιθήσεις!...
Κλείνει πια το καλοκαίρι, ολοκληρώνονται οι πρώτοι ΕΝΤΕΚΑ μήνες για την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ήδη ολοκληρώθηκε (τουλάχιστον για τον κυρίως κορμό υπαλλήλων του Δημοσίου) η περιβόητη ΑΠΟΓΡΑΦΗ και προέκυψαν κάτι λιγότερο από 800,000 άτομα ενταγμένα στις Υπηρεσίες του Κράτους! Απομένουν οι απασχολούμενοι στις…ΔΕΚΟ και τους ΟΤΑ και εικάζεται ότι στην καταμέτρηση του Φθινοπώρου ο αριθμός ίσως και να ξεπεράσει το ΕΝΑ Εκατομμύριο!
Στο μεταξύ στον Δημόσιο τομέα, η τρόικα κατήργησε τον 13ο και τον 14ο μισθό και μαζί κάποια ποσοστά επιδομάτων!..
Και τώρα μένει αναπάντητο το ερώτημα:
Στην Ελλάδα «των μεταρρυθμίσεων του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας» ΠΟΣΟΙ Δημόσιοι Υπάλληλοι και πότε, όπως το απαιτεί το περιβόητο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, θα κληθούν να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΝ για ΠΑΝΤΑ τις καρέκλες τους μετουσιώνοντας αυτό που μέχρι χτες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σέρβιραν ως το «όνειρο-Δημόσιος υπάλληλος» στον επικείμενο οδυνηρότατο «εφιάλτη»;…
του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Επισκέφτηκα πρόσφατα τη Σαντορίνη. Ωραίο νησί, δεν είχα ξαναπάει. Η Καλντέρα, το ηλιοβασίλεμα στην Οία, ο περίπατος στα γραφικά σοκάκια. Κι ακόμη ο Λευτέρης! Ναι, ο μάγκας, ο μερακλής ο Λευτέρης. Έχει μία ταβερνούλα σε ένα γραφικό λιμανάκι. Φοβερή ταβέρνα. Ψάρι φρέσκο, περιποιημένα πιάτα, καμία σχέση με τα τουριστικά που «γδύνουν» τον πελάτη. Ο Λευτέρης δεν είναι μόνο επιχειρηματίας. Είναι και κάτι άλλο. Σωστά το μαντέψατε!
Ο Λευτέρης είναι ταυτόχρονα και δημόσιος υπάλληλος. Είναι από εκείνους που δούλευαν στην παλιά Ολυμπιακή και περιμένει εδώ και μήνες την μετάταξή του. Βέβαια, ο μισθός «πέφτει» κανονικά. Κάθε 1η και 15η του μηνός. Τον ρώτησα αν αισθάνεται άνετα με αυτή την κατάσταση. «Και τι να κάνω», μου απάντησε. «Να γυρίζω στους καφενέδες»;
Κάπου εκεί ένιωσα τύψεις. Δίκιο έχει ο άνθρωπος. Δεν φταίει αυτός. Φταίνε εκείνοι που τους «ξέχασαν». Δημόσιοι υπάλληλοι στα αζήτητα. Μόνο που κάθονται και πληρώνονται. Δηλαδή, κάθονται και τους πληρώνουμε.
Φανταζόμαστε ότι δεν... περιμένουν στην κυβέρνηση να τελειώσει πρώτα η απογραφή για να καταλήξουν που θα μετατάξουν τον Λευτέρη. Σε αυτή την περίπτωση ο φίλος μας ο Λευτεράκης μπορεί να περιμένει για πολύ ακόμη. Αλλά ο μισθός «πέφτει».
Κι εγώ το ίδιο θα έκανα στην θέση του. Δεν θα έλεγα «δεν τον θέλω τον μισθό». Θα κοίταζα να κάνω και κάτι άλλο για να έχω στο μεταξύ μία εναλλακτική. Είναι ο νόμος της αυτοσυντήρησης. Η επιβίωση είναι το ζητούμενο και μάλιστα στις μέρες του ΔΝΤ.
Όπως έλεγε και μία γνωστή ατάκα σε παλιά ελληνική ταινία, «το θέμα είναι να τρυπώσεις. Έτσι και τρυπώσεις»... Τρύπωσε ο Λευτέρης πριν από χρόνια στην Ολυμπιακή και τώρα την βρίσκει την άκρη.
Πάντως, φίλε Λευτέρη, το μαγαζί σου δεν «παίζεται». Είμαι βέβαιος ότι ίσως και να είχες καλύτερη τύχη στην ζωή σου αν είχες αποφασίσει να ασχοληθείς από την αρχή με την ταβέρνα και όχι με την Ολυμπιακή ή με οποιαδήποτε άλλη δημόσια υπηρεσία. Βλέπεις, Λευτέρη, το δημόσιο μας «έφαγε» όλους. Μας πρόσφερε την «σιγουριά» και σε αντάλλαγμα σκοτώσαμε την επιχειρηματικότητα και μαζί με αυτή και αυτή την έρμη την Ελλάδα...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Όλοι μας έχουμε προεξοφλήσει ότι κάποια στιγμή θα γίνει κοινωνική έκρηξη, αλλά αναρωτιόμαστε το πότε.
Από αυτό εδώ το blog είχαμε πει για το πότε ακριβώς θα πέσει το ΠΑΣΟΚ και για την ακρίβεια όχι απλά θα πέσει αλλά θα καταρρεύσει. Είχαμε λοιπόν πει ότι το ΠΑΣΟΚ θα πέσει όταν ο πρώτος μόνιμος δημόσιος υπάλληλος περνάει το κατώφλι της εξόδου από το Δημόσιο απολυμένος, κάτι που δεν πρόκειται να γίνει πριν τις δημοτικές εκλογές.
Σε ότι αφορά την κοινωνική έκρηξη έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
Η ελληνική κοινωνία είναι μια κατακερματισμένη κοινωνία χωρίς σοβαρή κοινωνική συνοχή. Επομένως η κοινωνική έκρηξη που απαιτεί κοινωνική επικοινωνία και συναπόφαση είναι μία δύσκολη υπόθεση. Ταυτόχρονα η κρατικοδίαιτη ολιγαρχία με τα μέσα προπαγάνδας που διαθέτει κρατάει με νύχια και με δόντια την κοινωνία σε καταστολή. Η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετέρχεται τεχνικές του «διαίρει και βασίλευε» στρέφοντας την μια κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης. Επιπλέον εισήγαγε στην κοινωνική ζωή μεθόδους φορολογικού χαφιεδισμού. Εδώ δηλαδή γίνεται μια νέα προαγωγή της ελληνικής κοινωνίας, από κοινωνία της συνενοχής σε κοινωνία χαφιεδισμού, όπου θα δημιουργηθεί η νέα τάξη, αυτή των κυνηγών κεφαλών.
Πέρα από αυτό η κοινωνική πλειοψηφία έχει... εμπλακεί, κάποια στιγμή στο παρελθόν, με τους μηχανισμούς που έχει στήσει η άρχουσα τάξη και έχει κάνει χρήση αυτών των μηχανισμών (φακελάκι, ενεργητική και παθητική δωροδοκία κ.λ.π.), με αποτέλεσμα η μεγάλη πλειοψηφία του λαού να αισθάνεται συνενοχή και να μην αντιδρά.
Πέρα από τα πιο πάνω, ο πιο σοβαρός λόγος που η κοινωνία είναι σε σκεπτικισμό, είναι τα χρέη που έχουν οι πολίτες και κυρίως προς τις τράπεζες. Αλλιώς συμπεριφέρεται τώρα ο λαός που είναι στην «πρέσα», από δάνεια και δόσεις, με τον κίνδυνο των πλειστηριασμών και της οικονομικής καταστροφής να επικρέμαται σαν «Δαμόκλειος σπάθη» και αλλιώς θα ήταν αν δεν χρωστούσαν οι πολίτες στις τράπεζες, όπως παλαιότερα.
Πολλά θα μπορούσαμε να προσθέσουμε που να αποδεικνύουν την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να προβάλει αντίσταση στην εξαθλίωσή της και ο καθένας μας έχει και αυτός να προσθέσει ένα λόγο.
Επομένως τίθεται και πάλι το αρχικό ερώτημα.
Πότε θα γίνει η κοινωνική έκρηξη;
Εμείς βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή η κοινωνία συμπιέζεται και όταν κάτι συμπιέζεται φορτίζεται. Τα δύσκολα οικονομικά μέτρα απλά ακόμα τα ακούμε. Από τώρα και σιγά σιγά θα αρχίσουμε να τα νιώθουμε και κυρίως από το Φθινόπωρο.
Το ΠΑΣΟΚ έχει λουφάξει. Μετέρχεται επικοινωνιακά τεχνάσματα και κάνει πως δίνει αγώνες με το ΔΝΤ, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να στρέψει την προσοχή του κόσμου εναντίον κάποιων τελειωμένων πολιτικών προσώπων για να εκτονώσει την κοινωνική οργή. Μετέρχεται όλα αυτά και μαζί με την νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών επιδιώκει να γράψει εκλογικό αποτέλεσμα στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στις 14-11-2010, εξαπατώντας πολιτικά και πάλι το λαό, για να ισχυριστεί στη συνέχεια ότι έχει την νομιμοποίηση, που δεν του έδωσε ο λαός στις 4-10-2009, για να εφαρμόσει τα σκληρά μέτρα. Μετά θα έρθουν φυσικά οι απολύσεις στο Δημόσιο κ.λ.π., το έχουμε ξαναπεί.
Η κοινωνία λοιπόν θα συνεχίσει να συμπιέζεται και να φορτίζεται επικίνδυνα. Οι διαδηλώσεις και οι εντάσεις θα αυξηθούν όσο περνάει ο χρόνος και γίνεται αφενός πιο ορατό το αδιέξοδο, αφετέρου γίνεται και πιο φανερό το ποιοι ακριβώς επωφελούνται από τα σκληρά οικονομικά μέτρα.
Το ΠΑΣΟΚ, μετά τις δημοτικές εκλογές θα σκληρύνει ακόμα πιο πολύ, γιατί θα θεωρεί ότι νομιμοποιήθηκε από αυτές τις εκλογές. Εκεί στοχεύει και το σχέδιο «Καλλικράτης» και όχι φυσικά σε κάποια αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η ατμόσφαιρα θα αρχίσει να μυρίζει «μπαρούτι».
Η κοινωνική έκρηξη λοιπόν θα γίνει όταν τύχει, ό μη γένοιτο, να πέσει νεκρός ο πρώτος Έλληνας εργαζόμενος διαδηλωτής από χέρι αστυνομικού.
Αυτό το γεγονός θα είναι η σπίθα που θα απελευθερώσει το εκρηκτικό μίγμα της κοινωνικής φόρτισης.
Τότε θα χαθεί κάθε έλεγχος και φυσικά κανένα κόμμα δεν θα μπορέσει να ελέγξει την κατάσταση.
Δεν θα καταφέρουμε να ξεπεράσουμε το ένα έτος από σήμερα.
Θυμηθείτε το.
από το προεδρική δημοκρατία
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
