Το κράτος πολλοί αγάπησαν, την πείνα ουδείς...
Toυλάχιστο 300.000 δημόσιοι υπάλληλοι, θ αρχίσουν να βλέπουν από Δευτέρα τη πόρτα της εξόδου από το άθλιο Δημόσιο.
Η κυβέρνηση θα επικαλεσθεί τη κατάργηση των θέσεων και τμημάτων ολόκληρων, οπότε θα συμπαρασύρει και τους εργαζόμενους σ αυτές.
Η ανθρωποθυσία θα συγκεντρώσει χιλιάδες διαδηλωτές στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κάτω από το σπίτι του Άκη και της Τρόικας!
Η Αθήνα θα μετατραπεί σε μια απέραντη Σπιναλόγκα, ώστε να μην πληρώνει κομπάρσους ο Πέτρος Μπούτος, θα τους έχει έτοιμους.
Οι ξιπασμένες Τράπεζες που δεκαετίες τώρα τζογάρουν τα λεφτά του κοσμάκη σκορπώντας δάνεια στους νταβατζήδες, θα πάρουν τον πούλο.
Οι ψαγμένοι πολίτες σηκώνουν τις... καταθέσεις τους από τις Τράπεζες γιατί η χρεοκοπία μπορεί να έλθει το επόμενο τέταρτο, δίχως προειδοποίηση, ειδικά μετά το βράδι της Κυριακής που θα έχουν ολοκληρωθεί οι Περιφερειακές εκλογές.
Όσοι έχετε λεφτά, κρύψτε τα στα σεντούκια.
Κρύψτε επίσης τους τίτλους ιδιοκτησίας των ακινήτων που έχετε στη κατοχή σας και επενδύστε σε χρυσό.
Μην αφήνετε δεκάρα τσακιστή στους Τραπεζίτες, τα κολλητάρια της διαπλοκής που είναι ανακατεμένοι σ όλα τα βρώμικα κόλπα της μεταπολίτευσης.
Κόψτε τα σταθερά και κινητά τηλέφωνα για να μην πληρώνετε πάγιο.
Μειώστε τις κλήσεις. Περιορίστε τα τηλεφωνήματα στα αμέσως απαραίτητα, για να την ακούσουν οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας , ο άλλος πόλος στήριξης του συστήματος.
Οι «ευαίσθητες» τηλεπικοινωνίες.
Καλούμε τους επιχειρηματίες που σέβονται τον εαυτό τους, να μην δίνουν δεκάρα τσακιστή στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, είτε πρόκειται για τηλεοράσεις, είτε εφημερίδες και περιοδικά, είτε διαπλεκόμενους διαδικτυακούς τόπους.
Μην πετάτε τα λεφτά που δεν έχετε για να διαφημιστείτε στα μέσα των ανυπόληπτων νταβατζήδων.
Βάλε κι εσύ ένα χεράκι να ξεβρωμίσει ο τόπος από τα λαμόγια που απολαμβάνουν την ατιμωρησία που τους προσφέρει απλόχερα η κυβέρνηση.
Οι πολίτες-το έχουμε ξαναγράψει-δεν έχουμε να χάσουμε παρά τις αλυσίδες μας, σε μια χώρα ανυπόληπτη και απέραντη εστία διαφθοράς.
Μια διαφθορά που συνεχίζεται αμείωτη και από τη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές.
Ειδικά ανάμεσα στους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους το βρώμικο παιγνίδι δεν έχει όρια.
Το παιγνίδι εξαγοράς συνειδήσεων, λες και θα μείνει κάτι όρθιο για να κυβερνήσουν τα χαμένα κορμιά.
Όπου νάναι θα παρακαλάς κάποιον να γίνει πρωθυπουργός, να κυβερνήσει την Ελλάδα κι αυτός θα τρέχει να κρυφτεί από προσώπου γης.
Το πλέον τρωτό σημείο του συστήματος, επαναλαμβάνουμε, είναι οι Τράπεζες.
Ενημερώστε φίλους και συγγενείς, ότι η χρεοκοπία είναι εδώ –σηκώστε τις καταθέσεις από τα ταμεία των τραπεζιτών, οι οποίοι δεκαετίες τώρα δεν τα σεβάστηκαν.
Αδειάστε τις Τράπεζες.
Μην τους αφήνετε ούτε τη σκόνη σας.
Ζήσε για την υπέροχη εκείνη μέρα που θ ακουσθεί το πρώτο κανόνι από μια θεωρούμενη μεγάλη Τράπεζα.
Ζήσε τις ιστορικές στιγμές που έρχονται ως το μεδούλι τους.
από το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Η μονιμότητα των Δ. Υ. επιτάσσεται από διατάξεις του Συντάγματος (για όσους έχουν μελετήσει το κείμενο του Συντάγματος). Έστω μια απλή ανάγνωση του κειμένου τούτου δεν βλάπτει, όσους τουλάχιστο αρθρογραφούν.
Μόνο κατόπιν αναθεώρησης του Συντάγματος και των αντιστοίχων επιταγών, υπάρχει δυνατότητα απόλυσης των Δ.Υ. Είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι οι Δ.Υ. συντηρούνται με το μισθό τους. Λ.χ. οι περισσότεροι καθηγητές - δάσκαλοι (το 70% των Δ.Υ.), μέσω των ιδιαίτερων μαθημάτων (50-80 ευρώ ανά ώρα) βγάζουν 4-5 μισθούς! Η πλειοψηφία επομένως αδιαφορούν για περικοπές μισθού και επιδομάτων. Η ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ!!!
Ποιοι πολιτικοί όμως θα τολμήσουν μια τέτοια αναθεώρηση Συντάγματος περί μονιμότητας Δ.Υ.;
Την επομένη θα διαλυθεί ολόκληρη η δημόσια διοίκηση που συνάμα είναι η τρίτη εξουσία, σύμφωνα με το ισχύον πολίτευμα δηλ. η Εκτελεστική που με τις... άλλες δυο (Δικαστική και Νομοθετική) θεμελιώνουν το οικοδόμημα του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Στην μπανανία μας αντί της Δημοκρατίας ισχύει το πολίτευμα της Κομματοκρατίας. Τούτο είναι οι ρίζα των δεινών του τόπου μας, όπου με τις ίδιες πέτρες που λιθοβολούνται οι άξιοι κτίζονται μετά θάνατο οι ανδριάντες τους (βλ. Ελευθέριο Βενιζέλο, Κολοκοτρώνη κ. α.).
Βεβαίως οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ δεν έχουν κατοχυρωμένη ΙΣΌΒΙΑ συνταγματικώς νομιμότητα και επομένως δεν θεωρούνται μόνιμοι Δ.Υ. κατά το Σύνταγμα.
Πολύς λόγος γίνεται και άφθονο μελάνι "χύνεται" συχνά γιά τη μονιμότητα των Δ. Υ. το οποίο εξυπηρετεί, κατά την γνώμη μου, μικροπολιτικές σκοπιμότητες
"Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν"!
Η επόμενη μέρα...
Μετά την ολοκλήρωση των περιφερειακών εκλογών θα ανακοινωθεί το έλλειμμα του 2010 που θα είναι πάνω από 9% και μακριά από τους στόχους. Περιθώρια για άλλους φόρους δεν υπάρχουν, το λένε και ίδιοι οι σοσιαλίζοντες κυβερνητικοί πλέον, οπότε η μόνη λύση που απομένει είναι η μείωση των δαπανών...
Αυτό που έπρεπε δηλ. να ξεκινήσει να γίνεται χρόνια πριν ή έστω δώδεκα μήνες πριν, θα γίνει τώρα υπό το κράτος του πανικού.
Ο υπουργός των οικονομικών το ξεκαθάρισε στη συνέντευξη στο CNN όπου δήλωσε πως η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει την περικοπή μισθών και συντάξεων, αλλά και την αύξηση των φορολογικών βαρών, καθώς η οικονομία και κυρίως οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε μια κατάσταση που δεν μπορούν να αντέξουν νέους φόρους, προαναγγέλλοντας περικοπές κρατικών δαπανών... Τουτέστιν άδειασμα της «καρότσας»...
Το ελληνικό τρίκυκλο...
Η ελληνική πραγματικότητα μοιάζει με... ένα σαράβαλο φορτηγό σαν εκείνα τα παραφορτωμένα στην Ινδία και το Πακιστάν, που όμως έχει ακινητοποιηθεί στην ερημιά από βενζίνη. Μόνο που το δικό μας, λόγω παράδοσης και μεγέθους, είναι τρίκυκλο...
Το όχημά μας εκτός από υπερφορτωμένο, έχει τρύπια καρμπυρατέρ, ο κινητήρας λόγω κακής ρύθμισης καίει περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται για την ομαλή του λειτουργία. Κατά συνέπεια, από το καύσιμο που φεύγει από το ντεπόζιτο, το μισό είτε δεν φτάνει στον κινητήρα είτε δεν χρειάζεται για τη λειτουργία του τελευταίου.
Αν φωνάξουμε έναν μηχανικό το πρώτο που θα κοιτάξει είναι να διορθώσει ή να αλλάξει καρμπυρατέρ που είναι τρύπια και χάνουν καύσιμο, μετά να ρυθμίσει τον κινητήρα να δουλεύει με κανονικό μείγμα.
Κάποιοι επιτήδειοι από τους επιβάτες που έχουν τρυπήσει τα σωληνάκια και γεμίζουν κουβάδες και κονσερβοκούτια με καύσιμα, είναι επόμενο να φωνάξουν εναντίον του μηχανικού, εστιάζοντας και διογκώνοντας κάθε λάθος κίνηση που κάνει.
Θα τον πούνε π.χ. ανίκανο και μαστροχαλαστή γιατί δεν μπόρεσε να συμμαζέψει το φορτηγό της Αργεντινής, αποσιωπώντας τις περιπτώσεις της Ρωσίας, της Βραζιλίας και της γειτονικής Τουρκίας που πέρνα δίπλα με ταχύτητα πνίγοντας το δικό μας τσούρμο στον κουρνιαχτό της σκόνης. Θα πουν ακόμη επίτηδες γνωματεύει τόσο μεγάλη τη ζημιά, για να μας το αγοράσει τζάμπα...
Λαθρεπιβάτες...
Αλλά και τα καρμπυρατέρ να επισκευαστούν, αν δεν αδειάσει η καρότσα για να μπορούν να γίνουν μεταφορές είναι δύσκολο να βρεθούν χρήματα για καύσιμα.
Ο οδηγός λοιπόν θα πρέπει να βρει μια λύση με το φορτίο. Αν η καρότσα του φορτηγού μας είναι γεμάτη με συνοδηγούς και φορτοεκφορτωτές, δεν θα υπάρχει χώρος να μεταφέρει προϊόντα, να έχει έσοδα και να αγοράσει καύσιμα.
Φυσικό είναι οι φορτοεκφορτωτές που θα χάσουν τη βολή τους να διαμαρτύρονται και να προτείνουν μέσω των εκπροσώπων τους να πετάξουμε τους προφυλακτήρες που όντως έχουν βάρος (Εθνική άμυνα...) ή να προκρίνουν ότι η λύση είναι να διαπραγματευτούμε με το βενζινάδικο να μας αναδιαρθρώσει τα χρέη και να συνεχίσει να μας προμηθεύει με καύσιμα.
Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει και ο μέσος άνθρωπος, όλα αυτά δεν είναι παρά προφάσεις να αποφύγουμε να πάρουμε επώδυνες αποφάσεις.
Το πρόβλημα είναι ότι διαλύσαμε τη μηχανή με τη διαφθορά και παραφορτώσαμε το φορτηγό. Αν δεν τα επισκευάσουμε το «τρίκυκλο» η Ελλάς δεν θα ξανακινηθεί...
Αφού διορθώσουμε τα καρμπυρατέρ και τη μηχανή και μειώσουμε το φορτίο τότε μπορούμε να πάμε στο βενζινάδικο και να επιδιώξουμε μια συμφωνία να συνεχίσει να μας προμηθεύει καύσιμα για τις μετακινήσεις, με βάση μια ρύθμιση των παλιών χρεών μας.
Το να ζητάμε να διαπραγματευτούμε μια ρύθμιση με το βενζινάδικο πριν επιδιορθώσουμε τις διαρροές και την κακή καύση είναι δώρο άδωρο.
Δώρο, άδωρο είναι να δαιμονοποιούμε το μηχανικό ή να εφευρίσκουμε διάφορες συνομωσίες όπως π.χ. το διεθνές κεφάλαιο ή κάποια καρτέλ έχουν κάνει δολιοφθορές και γι’ αυτό μείναμε στην μέση της ερημιάς, προκειμένου έναντι πινακίου φακής να μας αρπάξουν το τρίκυκλο που μέσα κρύβει ένα ισχυρό τριαξονικό.
Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ειδικός για να δει ότι το τρίκυκλο είναι διαλυμένο και οι φορτοεκφορτωτές περισσότεροι από τους πελάτες ή τους επιβάτες πολλά χρόνια τώρα... Απλά μας δάνειζαν και το φορτηγό έκανε διαδρομές στην άγονη γραμμή...
Σιγά-σιγά αρχίζει και γίνεται αντιληπτή αυτή η κατάσταση από μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης. Αυτό θα βοηθήσει και τους πολιτικούς να σχεδιάσουν και να επιταχύνουν την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων...
Κατ’ αυτή την έννοια το 2011 αναμένεται πολύ πιο ενδιαφέρον για τις μεταρρυθμίσεις απ’ ό,τι το 2010 που ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον απ’ ό,τι ολόκληρη η τελευταία δεκαετία. Αυτό πιστεύω θα βρει κάποια αντανάκλαση και στη χρηματιστηριακή αγορά.
Από πέρυσι η στήλη το επαναλαμβάνει για μείωση του δημοσίου και άρση της μονιμότητας, όχι γιατί αρέσκεται στην αναταραχή, αλλά γιατί τα δεδομένα μαθηματικά οδηγούν εκεί.
Κώστας Στούπας στο capital
Με ορεκτικό τη μονιμότητα, κύριο γεύμα την διαβεβαίωση «βρέξει χιονίσει η καραβάνα θα γεμίσει» και επιδόρπιο ένα καλό εφάπαξ (και, φυσικά, ότι προκύψει για μερικούς από …»μπαξίσια») υπάρχει κοινός θνητός στον πλανήτη που να μπορεί να αντισταθεί στο δέλεαρ της απόκτησης του επίζηλου τίτλου του… «δημόσιου υπάλληλου;»
Σαφώς όχι!
Πώς θα μπορούσε να αντισταθεί, λοιπόν, και ο Έλληνας σε αυτόν τον πειρασμό, να αφήσει όλα αυτά για μια θέση στον ιδιωτικό τομέα όπου ορεκτικό, κύριο γεύμα και επιδόρπιο συνοψίζονταν στη διαπίστωση «αφού σε ξεζουμίσουνε σαν στυμμένο λεμόνι μετά, χωρίς την διασφάλιση της μονιμότητας, θα σε πετάξουν στα…αζήτητα της ανεργίας σε μια ηλικία που κανείς δεν θα σε θέλει!...»
Υπήρξε, λοιπόν, εύλογη η έντονη επιθυμία των Ελλήνων για «αποκατάσταση» σε μια θέση στο ελληνικό Δημόσιο (όπου μέχρι και πρόσφατα κανείς δεν γνώριζε πόσοι απασχολούνται καθώς το Υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε καμιά 300,000, άλλες υπηρεσίες μιλούσαν για καμιά 800,000 περιλαμβάνοντας και απασχολούμενους σε Δήμους, Νομαρχίες και ΔΕΚΟ μαζί με τους «έκτακτους»).
Και έτσι με την ΑΣΥΔΟΣΙΑ των Κομμάτων να... φορτώνουν στις πλάτες ΟΛΟΥ του πληθυσμού αμέτρητους «κρατικοδίαιτους» αδιαφορώντας για το λογαριασμό που ΔΕΝ πλήρωναν αυτοί αλλά ΟΛΟΣ ο λαός μας έφτασε σε σημείο στο οποίο η εικόνα της σύγχρονης ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης να θυμίζει ΕΣΣΔ πριν την πτώση του Τείχους του Βερολίνου…
Συνδυασμός, σχεδόν φονικός για τα Δημόσια - Οικονομικά αλλά ζωογόνος για τους απασχολούμενους στο Δημόσιο καθώς διασφάλιζε τη μονιμότητα έστω και εάν σήμερα η περιώνυμη «καραβάνα» που «βρέξει, χιονίσει, για το Δημόσιο Υπάλληλο θα….γεμίζει» κατάντησε δακτυλήθρα.
Έτσι αιτιολογούνταν – στην π. τ. (τουτέστιν ΠΡΟ-ΤΡΟΙΚΑΣ ΕΠΟΧΗ) - και οι σχέσεις Κράτους πολίτη στην πατρίδα μας οι οποίες υπήρξαν ανέκαθεν όχι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά ίσως θα πρέπει επί τέλους να τις δούμε και σαν εντυπωσιακά...ψυχοπαθολογικές. Τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονταν στο να θεωρούν το κράτος σαν "καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και άσπλαχνο αφεντικό" ταυτόχρονα κοινωνικοποιούσαμε τις νεώτερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος ως "τον καλό πατέρα, σίγουρο εργοδότη, παροιμιακή αγελάδα που περίμενε την αλλαγή της κυβέρνησης για να αρμεχτεί από τα...δικά της παιδιά!"
Σίγουρα ΔΕΝ είναι ΟΛΟΙ οι Δημόσιοι υπάλληλοι άχρηστοι, απρόσιτοι, εκμεταλλευτές, αλλά τους κατηγορούμε, τους «βρίζουμε», τους απειλούμε, θεωρώντας τους «παρασιτικά όντα» και καταχραστές της εξουσίας ή, τους πολύ κακούς, τους εκλιπαρούμε για εξυπηρέτηση και επιπρόσθετα υποστηρίζουμε τις «πενιχρές τους αμοιβές» με το περιβόητο….λάδωμα!
Έτσι κάποιοι από τους χαμηλόβαθμους Δημόσιους υπαλλήλους ή ΜΕΡΙΚΟΙ από εμάς τους χαρακτηριζόμενους ως Δημόσιους λειτουργούς και στελέχη υψηλών κλιμακίων στην ιεραρχική κλίμακα της Δημόσιας Διοίκησης, καθηγητές ΑΕ/ΤΕΙ, Δικαστές, Στρατηγούς, Ναυάρχους και Πτεράρχους κατέχοντες τις θέσεις εξουσίας θεωρούσαμε τους πολίτες υποτελείς, τους βλέπαμε ως παρακατιανούς ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ότι αυτοί ήταν οι…εργοδότες μας!
Πριν μερικά χρόνια η Σουηδία αναίρεσε την μονιμότητα, ενώ σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι προσπάθειες για μείωση του αριθμού των Δημοσίων υπαλλήλων εντείνονται. Στην πατρίδα μας συζητήθηκε ο Κώδικας Δεοντολογίας Δημοσίων υπαλλήλων που προβλέπει αλλαγή στην συμπεριφορά τους απέναντι στους πολίτες και ακόμη…χρήση υπολογιστών για υπηρεσιακούς λόγους και όχι για πασιέντζες και παιχνίδια, απαγόρευση στο τσιμπολόγημα από…ταπεράκια, και στη χρήση κινητών, αποφυγή σύναψης στενών κοινωνικών σχέσεων με πρόσωπα των οποίων ουσιώδη συμφέροντα χειρίζονται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, ανιδιοτέλεια και αποφυγή επηρεασμού τους από κομματικές πεποιθήσεις!...
Κλείνει πια το καλοκαίρι, ολοκληρώνονται οι πρώτοι ΕΝΤΕΚΑ μήνες για την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ήδη ολοκληρώθηκε (τουλάχιστον για τον κυρίως κορμό υπαλλήλων του Δημοσίου) η περιβόητη ΑΠΟΓΡΑΦΗ και προέκυψαν κάτι λιγότερο από 800,000 άτομα ενταγμένα στις Υπηρεσίες του Κράτους! Απομένουν οι απασχολούμενοι στις…ΔΕΚΟ και τους ΟΤΑ και εικάζεται ότι στην καταμέτρηση του Φθινοπώρου ο αριθμός ίσως και να ξεπεράσει το ΕΝΑ Εκατομμύριο!
Στο μεταξύ στον Δημόσιο τομέα, η τρόικα κατήργησε τον 13ο και τον 14ο μισθό και μαζί κάποια ποσοστά επιδομάτων!..
Και τώρα μένει αναπάντητο το ερώτημα:
Στην Ελλάδα «των μεταρρυθμίσεων του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας» ΠΟΣΟΙ Δημόσιοι Υπάλληλοι και πότε, όπως το απαιτεί το περιβόητο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, θα κληθούν να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΝ για ΠΑΝΤΑ τις καρέκλες τους μετουσιώνοντας αυτό που μέχρι χτες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σέρβιραν ως το «όνειρο-Δημόσιος υπάλληλος» στον επικείμενο οδυνηρότατο «εφιάλτη»;…
του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Πάντα έχω στα αυτιά μου τον ήχο της μητέρας μου που αγωνιούσε να "τακτοποιηθώ", όπως έλεγε μια δουλειά, ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο κι εγώ που ήθελα να κάνω την επανάστασή μου και να πάω στην Κούβα….
Στην Ελλάδα του σήμερα δεν υπάρχει μονιμότητα ούτε το αίσθημα της ασφάλειας , υπάρχει μόνο η νέα πραγματικότητα το κίνημα των νεόπτωχων…..
Το "σπίτι των ονείρων σου" έγινε ένα χρέος που... θα ξεπληρώνουν μέχρι και τα εγγόνια σου αν έχει μείνει τίποτα από την ακριβή διακόσμηση και το αυτοκίνητο δεν έχει βενζίνη ούτε για το διπλανό τετράγωνο…. Καθηλώθηκε κι αυτό με τις ελπίδες που σε κάνουν να περπατάς με δεκανίκια σε μια χώρα που παραπαίει ανάμεσα σε εταίρους που θέλουν το καλό της . Μπήκες κι εσύ σε αυστηρή επιτήρηση γιατί τα λάθη πληρώνονται και η αποχή πάντα υποδηλώνει συνενοχή….
Την περασμένη εβδομάδα συνάντησα ένα συμμαθητή μου στο δρόμο περπατούσε σκεφτικός με μια εφημερίδα στο χέρι…. Εμφανώς αλλαγμένος και με λιγότερα μαλλιά μου είπε ότι έψαχνε δουλειά αλλά ήταν δύσκολο να βρει είχε τελειώσει πολιτικές επιστήμες και ήθελε να εργαστεί σαν αθλητικογράφος όμως η εφημερίδα που έγραφε έκλεισε κι επειδή ήταν εδώ και μήνες άνεργος σκεφτόταν σοβαρά την αγγελία που είχε δει για αποθηκάριος στα ΙΚΕΑ… Μάλλον ξέχασαν να του αναφέρουν στο Πανεπιστήμιο ότι για να πετύχεις αρκεί να είσαι πλατινέ κυρία με μεγάλες γνωριμίες και φτωχό λεξιλόγιο….
Οι ισχνές αγελάδες έφτασαν, το να ζεις με δανεικά έγινε μόδα και το μέλλον γενικά φοβίζει αφού ακόμα και οι σωτήρες κρύφτηκαν…. Κι εγώ για το μόνο που δε μετανιώνω τελικά είναι που ποτέ δεν είχα μέλλον και η τάξη μου φέρνει ακόμα αλλεργία ,τελικά το να είσαι αποτυχημένος λειτουργεί λυτρωτικά στα χρόνια της χολέρας …..
γράφει η Vicky Zar στο taxalia
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
