Το Σύνταγμα αναθεωρείται τώρα!!!

Ο λαός έχει την εσφαλμένη εντύπωση ότι προκειμένου να ισχύσουν όσα προβλέπονται στη σύμβαση του PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση και κυρίως αυτά που αναφέρονται στο Αγγλικό Δίκαιο, στον «Ειδικό Λογαριασμό», στους «γκαουλάϊτερ των υπουργείων», καθώς και οι δεσμεύσεις για τους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς και την κατά προτεραιότητα εξόφληση των δανειστών, έστω και αν εξαθλιώνεται ο λαός, θα πρέπει να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος, σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπει το ίδιο το Σύνταγμα. Οπότε ο κόσμος έχει μείνει ήσυχος, γιατί πιστεύει ότι με την ψήφο του θα δυσκολέψει τέτοιες εξελίξεις. Όμως δυστυχώς κανείς δεν του λέει την αλήθεια. Ούτε τα καθεστωτικά ΜΜ"Ε", ούτε οι κρατικοδίαιτοι πανεπιστημιακοί.

Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό Σύνταγμα αναθεωρείται τώρα αυτή τη στιγμή de facto και δεν υπάρχει ούτε καν λόγος για τυπική αναθεώρηση αργότερα. Ειδικότερα, η Κερκόπορτα που έχει κάνει το ελληνικό Σύνταγμα σουρωτήρι, είναι...

Τα «χειρότερα» είναι μπροστά μας;

Οι Financial Times έγραψαν, πριν λίγες ώρες σε σχετικό με την Ελλάδα μας άρθρο, ότι το θέμα της αναδιάρθρωσης ΔΕΝ εξαντλείται στο εάν θα γίνει, αλλά πώς και σε τι ποσοστό, και καταλήγουν ότι:

«….Η διαρκώς διευρυνόμενη συναίνεση είναι ότι μια εθελοντική αναδιάρθρωση, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει κάποιου είδους παράτασης των προθεσμιών λήξης των ομολόγων, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε πρώτη φάση, ακόμη και φέτος, και να ακολουθήσει μια πλήρους κλίμακας αδυναμία πληρωμών (πτώχευση) το επόμενο έτος ή το 2013.
Μια εθελοντική αναδιάρθρωση, βέβαια, προϋποθέτει ότι οι επενδυτές θα είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν…»

Με αφορμή το αποκαλυπτικό κομμάτι της συνέντευξης του Dr Ντομινίκ Στρος-Καν που...

Ποια μέτρα "κρύβει" η αναθεώρηση του ελλείμματος

Το δίλημμα μείωση σπατάλης ή νέο «τσεκούρι» σε μισθούς, συντάξεις, δώρα και αριθμό δημοσίων υπαλλήλων γίνεται πολύ πιο επιτακτικό μετά την ανακοίνωση από το υπουργείο Οικονομικών ότι προέκυψε νέα τρύπα 3,5 δισ. ευρώ στο έλλειμμα του 2010 και ότι 17 φορείς του δημοσίου που είχαν το 2009 «άνοιγμα» 1,8 δισ. ευρώ πλέον θα επιτηρούνται σαν να είναι υπουργεία στην εκτέλεση του προϋπολογισμού τους.

Τα νέα δεδομένα τέθηκαν επί τάπητος στην διαπραγμάτευση μεταξύ οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης και Τρόικας που ξεκίνησε χθες και ολοκληρώνεται την προσεχή εβδομάδα, χωρίς ακόμη να έχει οριστεί ημέρα αναχώρησης. Ο προϋπολογισμός «κλειδώνει» την Τετάρτη για να κατατεθεί την Πέμπτη στη Βουλή, αλλά αυτό που έχει πιο μεγάλη σημασία για τους «ξένους» είναι η νέα επικαιροποίηση του Μνημονίου στην οποία θα αναγράφεται ρητά τι πρέπει να γίνει ανά τρίμηνο έως το 2014 για να πάρουμε τις δόσεις του δανείου.

Κυβερνητικά στελέχη διαρρέουν ότι... από ελληνικής πλευράς ζητείται διετής περίοδος (και το 2012) για να βρεθούν οι δαπάνες που θα μειώσουν την «τρύπα» των 3,5 δισ. ευρώ διατηρώντας έτσι την κυβερνητική δέσμευση να μην πειραχθούν –ξανά– μισθοί και συντάξεις. Η Τρόικα φέρεται να εμμένει στην πιστή τήρηση του Μνημονίου για το 2011.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταφέρει η κυβέρνηση να μειώσει το έλλειμμα όχι πλέον από τα 18,5 δισ. ευρώ (7,8% του ΑΕΠ) αλλά από τα 22 δισ. ευρώ (9,4%) το 2010 στα 17 δισ. ευρώ (που είναι το πλαφόν του Μνημονίου για το 2011). Δηλαδή ενώ η Τρόικα είχε πριν αμφιβολίες για το που θα βρει η κυβέρνηση μέτρα που θα περιορίσουν το έλλειμμα κατά 1,5 δισ. ευρώ, τώρα πρέπει να πεισθεί για δημοσιονομική προσαρμογή 5 δισ. ευρώ.

Στελέχη παραδέχονται ότι τα 3,5 δισ. ευρώ επιπλέον θα βρεθούν στις δαπάνες «με όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά» Δηλαδή αν δεν πείσει η κυβέρνηση ότι θα «νοικοκυρέψει» το όργιο σπατάλης εξοικονομώντας τα λεφτά αυτά από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, την περιστολή δαπανών στο δημόσιο, την εξυγίανση των κοινωνικών δαπανών κλπ, τότε στο προσκήνιο επανέρχονται τα... γνωστά μέτρα: απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, νέα περικοπή δώρων και των μισθών στο δημόσιο.

Το πρώτο κρας τεστ θα γίνει στους 17 Φορείς που η έρευνα της Eurostat οδήγησε στην... αγκαλιά του δημοσίου: Αττικό Μετρό, Ειδικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων, Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, Ελληνικές Γεωργικές Ασφαλίσεις (ΕΛΓΑ), ΕΡΤ, ΕΟΤ, ΕΘΕΛ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΗΣΑΠ, ΗΛΠΑΠ, Ηλεκτρομηχανική Κύμης, Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε., Μονάδα Οργάνωσης της Διαχείρισης Αναπτυξιακών Προγραμμάτων Α.Ε., Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, ΟΣΕ και Τραμ.

Είχαν το 2009 έλλειμμα 1,8 δισ. ευρώ και η κυβέρνηση πιστεύει ότι φέτος θα περιοριστεί η «τρύπα» στα 700 εκατ. ευρώ με μεθόδους τύπου ΟΣΕ που συναποφασίζονται αυτές τις ημέρες με την Τρόικα. Αν δεν καταφέρουν να τις «εξυγιάνουν», τότε το βάρος θα το πληρώσουν και πάλι μισθοί και συντάξεις...

capital

Η μονιμότητα και οι απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι ζήτημα ταμπού;

Η μονιμότητα των Δ. Υ. επιτάσσεται από διατάξεις του Συντάγματος (για όσους έχουν μελετήσει το κείμενο του Συντάγματος). Έστω μια απλή ανάγνωση του κειμένου τούτου δεν βλάπτει, όσους τουλάχιστο αρθρογραφούν.

Μόνο κατόπιν αναθεώρησης του Συντάγματος και των αντιστοίχων επιταγών, υπάρχει δυνατότητα απόλυσης των Δ.Υ. Είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι οι Δ.Υ. συντηρούνται με το μισθό τους. Λ.χ. οι περισσότεροι καθηγητές - δάσκαλοι (το 70% των Δ.Υ.), μέσω των ιδιαίτερων μαθημάτων (50-80 ευρώ ανά ώρα) βγάζουν 4-5 μισθούς! Η πλειοψηφία επομένως αδιαφορούν για περικοπές μισθού και επιδομάτων. Η ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ!!!

Ποιοι πολιτικοί όμως θα τολμήσουν μια τέτοια αναθεώρηση Συντάγματος περί μονιμότητας Δ.Υ.;

Την επομένη θα διαλυθεί ολόκληρη η δημόσια διοίκηση που συνάμα είναι η τρίτη εξουσία, σύμφωνα με το ισχύον πολίτευμα δηλ. η Εκτελεστική που με τις... άλλες δυο (Δικαστική και Νομοθετική) θεμελιώνουν το οικοδόμημα του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Στην μπανανία μας αντί της Δημοκρατίας ισχύει το πολίτευμα της Κομματοκρατίας. Τούτο είναι οι ρίζα των δεινών του τόπου μας, όπου με τις ίδιες πέτρες που λιθοβολούνται οι άξιοι κτίζονται μετά θάνατο οι ανδριάντες τους (βλ. Ελευθέριο Βενιζέλο, Κολοκοτρώνη κ. α.).

Βεβαίως οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ δεν έχουν κατοχυρωμένη ΙΣΌΒΙΑ συνταγματικώς νομιμότητα και επομένως δεν θεωρούνται μόνιμοι Δ.Υ. κατά το Σύνταγμα.

Πολύς λόγος γίνεται και άφθονο μελάνι "χύνεται" συχνά γιά τη μονιμότητα των Δ. Υ. το οποίο εξυπηρετεί, κατά την γνώμη μου, μικροπολιτικές σκοπιμότητες

"Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν"!

Επαναλαμβάνεται η Ιστορία ως φάρσα

Η κυνική ιδιοτέλεια των αυτάρεσκα αλαζονικών και συστηματικά αυτοχορηγούμενων αρχόντων έφτασε στο απόγειό της… Ο λαός μπορεί βέβαια να οργίζεται, να καγχάζει και να ζητάει αίμα. Και όπως ξέρουμε, οργή λαού, φωνή Κυρίου. Υπό τους όρους αυτούς, λοιπόν, πρώτιστο μέλημα της σαστισμένης πολιτείας είναι να βρεθούν τρόποι προσωρινής έστω τιθάσευσης και εξευμενισμού της ευμετάβολης, εκρηκτικής, αλλά και χειραγωγήσιμης «μάζας». Οι συνταγές είναι γνωστές από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ακόμη και αν ξεχάσουμε τα παντεσπάνια που μέχρι πρόσφατα θόλωναν τον αποπροσανατολισμένο μεγιστοποιητικό λογισμό μας, ο «άρτος και τα θεάματα» παρέχουν την αρχή μιας κάποιας λύσης. Ο μεν άρτος μπορεί να γίνει φθηνότερος, ή ακόμη και να παρέχεται δωρεάν, τα δε πάνδημα και συνεχώς εμπλουτιζόμενα θεάματα προσφέρονται αφειδώς από τα ΜΜΕ. Δίχως να μειώνει την πείνα, η οργή για το κραυγαλέο σκάνδαλο μεταθέτει την απόγνωση. Όπως συμβαίνει στα σίριαλ, όλοι «περιμένουν» τη συνέχεια. Παραδόξως, λοιπόν, από την άποψη αυτή, η μαντελιάδα δεν κλονίζει αλλά ενισχύει το σύστημα. Αλλά η ενίσχυση αυτή είναι κατ΄ ανάγκην προσωρινή. Η οποιαδήποτε «κάθαρση» είναι αλυσιτελής αν δεν εξαλειφθούν τα δομικά της αίτια…

Έτσι, παρακολουθώντας τα πρωτόγνωρα τεκταινόμενα ως απλός θεατής, ο λαός καλείται να συμμετάσχει στην κοινή μοίρα επιδεικνύοντας κατανόηση, σύνεση, υπευθυνότητα και φυσικά εργατικότητα. Αν πιστέψουμε άλλωστε τους ζηλωτές της ΤΙΝΑ (there is no alternative), δεν υπάρχουν επιλογές. Αν δεν πειστούμε εν σώματι ότι οφείλουμε να αρκεστούμε στον πενιχρό άρτο και να καθηλωθούμε στα πάνδημα θεάματα, μας περιμένουν στη γωνία οι «αγορές», οι νέοι αόρατοι βάρβαροι νομάδες Αττίλες που ελλοχεύουν παντού, εντός και εκτός των τειχών, με μόνο και δεδηλωμένο στόχο να δηώσουν, να αρπάξουν και να φύγουν εγκαταλείποντας όσους επιβίωσαν στην τύχη τους.

Για ποιαν αναθεώρηση του πολιτικού συστήματος μπορούμε λοιπόν να μιλήσουμε στο πλαίσιο μιας επίμονης, απόλυτης και αυτοαναπαραγόμενης παρακμής; Οπως συνέβη και στην αρχαία Ρώμη, το μέλλον ανήκει ίσως σε νέους Κόμμοδους ή Ελαγάβαλους. Με αυτή την έννοια, λοιπόν, αν το σύστημα δεν εκραγεί εντελώς εις τα εξ ων συνετέθη με άδηλες συνέπειες, η επιβίωση της «τάξης» και της «ασφάλειας» φαίνεται να συναρτάται και από το κατά πόσον και για πόσο καιρό τα θεάματα θα μπορέσουν να αποσπούν την προσοχή του πλήθους από την καταλυτική καθημερινότητα του ανεπαρκούς και νοθευμένου άρτου. Τουλάχιστον προσωρινά, λοιπόν, η Ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Αλλά, δυστυχώς, μαζί με τα δάκρυα, στερεύουν και τα γέλια.
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς στο Βήμα