Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασφαλιστικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ασφαλιστικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεν υπάρχει σάλιο...

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου εδώ και αρκετά χρόνια να μιλάω για το ασφαλιστικό. Από την μια έχουμε μια κατάσταση όπου η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους μειώνεται, και από την άλλη, οι παροχές που δίδονται είναι περισσότερες από αυτές που αντέχει να δίνει το σύστημα και οι ταμειακές ροές προς τα ταμεία μειούμενες.

Μέσα σε όλα αυτά, η Ελλάδα έχει τις υψηλότερες εισφορές στον δυτικό κόσμο, που σημαίνει ότι ο καθαρός μισθός του μέσου εργαζόμενου είναι μειωμένος αναλογικά σε σχέση με το τι θα ήταν αν δεν είχαμε τόσες μεγάλες εισφορές.

Μετά έχεις τους πάντες να παραπονιούνται ότι δεν...

Μείωση κόστους εργασίας, σύνταξη στα 67 και μαχαίρι σε επικουρικές – εφάπαξ

Μείωση του κόστους εργασίας και περαιτέρω παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό, με αιχμή τις επικουρικές συντάξεις και τα εφάπαξ, είναι τα δύο μεγάλα αγκάθια για την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, από το οποίο ξεκινά η «εξέταση» της τρόικας των δανειστών, με βασική διακύβευση όχι την 4η αλλά την 5η δόση. Και αυτό γιατί, μπορεί οι ελεγκτές να έχουν ενημερωθεί για το ότι δεν έχει υπογραφεί ακόμη κάποια ειδική επιχειρησιακή σύμβαση, όμως, το υπουργείο Εργασίας θεωρεί πως...

Τέλος στις επικουρικές συντάξεις έως τον Οκτώβριο όσοι προλάβατε, προλάβατε...

Για την ερχόμενη Δευτέρα, όπου η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Λούκα Κατσέλη θα συναντήσει τους επικεφαλής της Τρόικας των δανειστών, μετατίθεται το ενδιαφέρον, καθώς κατά τις χθεσινές συναντήσεις των τεχνικών κλιμακίων άνοιξε ο δρόμος για πλήρη αναθεώρηση του καθεστώτος των επικουρικών συντάξεων, το αργότερο έως τον Οκτώβριο, ενώ στο στόχαστρο μπήκαν και οι επιχειρούμενες παρεμβάσεις στους κλάδους υγείας των ταμείων.

Τόσο η πρωινή όσο και η απογευματινή συνάντηση της Τετάρτης, ήταν για...

Καταιγίδα νέων μέτρων για να παραταθεί το δάνειο

Γραπτή κυβερνητική δέσμευση για νέους φόρους και περικοπές δαπανών αξίας τουλάχιστον 12,8 δισ. ευρώ, αλλά και την ολοκλήρωση των μέτρων που καθυστερούν ζητά η Τρόικα.

Στις «εκκρεμότητες» του Μνημονίου περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι αλλαγές σε φορολογικό, ασφαλιστικό, κλειστά επαγγέλματα, υγεία και ΔΕΚΟ, η περικοπή κοινωνικών επιδομάτων, αλλά και η επιβολή νέων τελών σε εταιρείες και αυθαίρετα. Σε αυτές προστίθενται οι νέες δεσμεύσεις που θα αναληφθούν και θα περιλαμβάνουν δραστική περικοπή αποδοχών στο δημόσιο και αύξηση πολλών φόρων όπως ο ΦΠΑ με στόχο την εύρεση 12,8 δισ. ευρώ την περίοδο 2012-2014.

Οι εκκρεμότητες θα πρέπει να νομοθετηθούν το...

Τότε «ανειδίκευτοι», τώρα επιστήμονες…ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!

Το ανέφερα σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές που συμμετείχα και το έγραψα στα αγαπημένα μου blogs: Είτε επρόκειτο για πολύ καλά μελετημένο και αριστοτεχνικά μεθοδευμένο σχέδιο δράσης, ή για απότοκο της χρονικής καθυστέρησης που χαρακτηρίζει την ελληνική γραφειοκρατία το αποτέλεσμα τελικά ήταν το ίδιο!

Αναφέρομαι, φυσικά, στο γεγονός ότι τα ΑΝΑΛΓΗΤΑ μέτρα εις βάρος των συνταξιούχων της Ελλάδας και μαζί οι δραματικές αλλοιώσεις στον χαρακτήρα των εργασιακών μας σχέσεων με τους Κεφαλαιοκράτες εργοδότες ΠΕΡΑΣΑΝ καλοκαιριάτικα, την ώρα που οι Έλληνες ψηνόμαστε με καύσωνες…

ΠΕΡΑΣΑΝ το ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ με τις σχετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά φέρνοντάς το «λάου – λάου» από τα Χριστούγεννα στον καυτό Ιούλιο, δηλαδή στη μέση του καλοκαιριού, σε μια χώρα όπου το κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τις δικές του λογικές και έχει τις γνωστές θερινές ιδιότητες της εξωστρέφειας, του ανέμελου, του έντονα αισθησιακού καθώς ντόπιες και εισαγόμενες καλλονές πυρπολούνται από τον καυτό ελληνικό ήλιο στις γοητευτικές μας ακρογιαλιές προφέροντας ανεπανάληπτες συγκινήσεις – και υποσχέσεις - στους κάθε ηλικίας λάτρεις του ωραίου (…do you like frauelein in…Greece?)…

Πετσόκοψαν τους μισθούς και... συντάξεις στο Δημόσιο τομέα ο οποίος, μας ανακοίνωσαν, ΠΑΣΧΕΙ από ΕΛΕΦΑΝΤΙΑΣΗ (ρε Μπλε εθνοσωτήρες και Πράσινα αφεντικά της ΑΔΕΔΥ εσείς δεν ευθύνεστε για αυτό;)…

Έκαναν μια εκπληκτική συμφωνία ΓΣΕΕ και ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ για αυξήσεις που υστερούν του πληθωρισμού κατά 400% (ρε Πράσινα αφεντικά της ΓΣΕΕ από πότε και με ΠΟΙΟ ακριβώς παραχωρημένο από τους εργαζόμενους ΔΙΚΑΙΩΜΑ οι Σοσιαλιστές λειτουργήσατε ως «τακίμια» με το Κεφάλαιο;)

Θα σας γυρίσω (τους παλιούς) 40 χρόνια πίσω τότε που φεύγοντας ως νεαρός λέκτορας από την Αμερική πήγα στη Γερμανία για να μελετήσω το χωρίς προηγούμενο κοινωνικό-οικονομικό φαινόμενο ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ τεράστιων αριθμών Ελλήνων εργατών στην τότε Δυτική Γερμανία!

ΕΡΗΜΩΣΑΝ και ορφάνεψαν από νέα παλικάρια, ΑΔΕΙΑΣΑΝ μέσα σε μια δεκαετία η Μακεδονία, η Θράκη, η Ήπειρος, η Θεσσαλία καθώς άνδρες και νέα παιδιά της υπαίθρου πήραν το δρόμο της ξενιτιάς που συνοψίστηκαν στον στίχο που τραγούδησαν την εποχή εκείνη με δάκρυα στα μάτια οι λαϊκοί μας τροβαδούροι «Μανούλα, θα φύγω θα πάω στα ξένα!…»

ΔΙΑΒΑΖΑ και άκουα τότε ότι η Ελλάδα της μεταπολεμικής περιόδου είχε ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα απασχόλησης και απορρόφησης του εργατικού της δυναμικού, αλλά άκουγα και ότι οι Έλληνες ήταν, όπως λέγανε χαρακτηριστικά τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ, οι Εργοδότες τους, πολύ… τεμπέληδες!!!

Συγκεντρώνοντας τα στοιχεία για τη διδακτορική μου διατριβή άκουσα πολλές, πάρα πολλές φορές, από Γερμανούς Εργοδότες, από Προϊσταμένους εργοστασίων ότι περισσότερο ΦΙΛΟΤΙΜΟΥΣ, περισσότερο εργατικούς ανθρώπους από τους Έλληνες ΔΕΝ…έβρισκαν!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ είναι το παράδειγμα Διευθυντού Παραγωγής μεγάλης Βιομηχανικής Μονάδας του Γερμανικού Νότου που μου είχε εκμυστηρευτεί χαμογελώντας ότι όταν στο τέλος της εξουθενωτικής βάρδιας του 8ωρου ζητούσε δέκα εθελοντές οι ΕΠΤΑ ήταν Έλληνες!!!

Εκείνο το ένα, σχεδόν εκατομμύριο εργατών μας ίδρωσε, πόνεσε, μάτωσε, υπέφερε τα πάνδεινα και με βάση την κοινωνική ψυχολογία της «οικειοστρέφειας και οικοστρέφειας» του Έλληνα στέλνοντας πίσω την Ελλάδα τον τίμιο ιδρώτα τους ΕΚΤΙΣΑΝ την Ελλάδα και την Οικονομία της.

ΤΟΤΕ ήταν τα ανειδίκευτα παλικάρια και οι άνεργοι άνδρες της υπαίθρου και των μεγαλουπόλεων που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς και, όπως γράφτηκε στον Γερμανικό τύπο, συνεισέφεραν στη δημιουργία του «Γερμανικού Οικονομικού Θαύματος» και ταυτόχρονα έκτισαν την Ελλάδα που είχε ισοπεδωθεί από τη ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ κατοχή και στη συνέχεια από τον αδελφοκτόνο πόλεμο της δεκαετίας του 1940…

Την διδακτορική μου διατριβή με τίτλο “Zur Problematik der Griechischen Arbetinehmer in der Bundesrepublik Deutschland” την κατέθεσα για να πάρω τον τίτλο του Διδάκτορα το 1970. Λιγότερο από 2 χρόνια αργότερα η διατριβή μου δημοσιεύθηκε στην Αμερική από τις Ακαδημαϊκές Εκδόσεις του Οίκου Simon & Schuster με τίτλο «The German Experience: Migrant Greek Workers in West Germany».

Η αναφορά μου αυτή δεν συνιστά πρόθεση αυτοδιαφήμισης!
Τα μνημονεύω αυτά καθώς αισθάνομαι ότι συσσωρεύεται επικίνδυνα η ΟΡΓΗ της δικής μου γενιάς, της γενιάς που αγωνίστηκε σκληρά να φέρει την Ελλάδα εδώ που την φέραμε και αισθανόμαστε προδομένοι από αυτούς που ΕΚΛΕΞΑΜΕ να μας Κυβερνήσουν και αφού ΛΕΗΛΑΤΗΣΑΝ ξεδιάντροπα τον Εθνικό μας πλούτο, αφού ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ παράνομα όχι μόνο ΔΕΝ τιμωρήθηκαν αλλά ήδη μας γυρνάνε στο 1960 την εποχή που ΑΔΕΙΑΖΕ η Πατρίδα μας από λεβέντες και λεβέντισσες που παίρνανε τους δρόμους της ξενιτιάς…

ΤΟΤΕ μετανάστευσαν ανειδίκευτοι εργάτες για να πραγματώσουν το όνειρο ενός καλύτερου αύριο στις φάμπρικες της Γερμανίας, στις στοές των ορυχείων του Βελγίου…Και κατάφεραν να «φτιαχτούνε» και μαζί να «φτιάξουνε» την Πατρίδα…

ΤΩΡΑ μήπως θα πρέπει να κάνω μια διατριβή γα τα θέματα της κακής διαχείρισης, της λεηλασίας του Εθνικού πλούτου και της έλλειψης οικονομικού προγραμματισμού που ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ τις απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε στη δεκαετία του 2010 τα νιάτα της Ελλάδας, παιδιά με γνώσεις, δεξιότητες και πτυχία ΑΕΙ και ΤΕΙ να υποχρεώνονται να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς (και να καρπωθούν άλλοι όσα η Πατρίδα επένδυσε στην προετοιμασία των επιστημόνων της νέας γενιάς) επειδή η Ελλάδα είναι ΞΑΝΑ για τους Κεφαλαιοκράτες, τους Τραπεζίτες, τους Πολιτικούς και παρατρεχάμενούς τους που μας οδήγησαν εδώ αλλά ΠΟΤΕ ΔΕΝ τιμωρήθηκαν!…

Το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ και ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ, δυστυχώς, είναι μπροστά μας…

του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Οι ανατροπές σκόνταψαν στη λακκούβα

Οι άγαµοι θύται είχαν αναφερθεί εκτεταµένα στο βαλκάνιο φαινόµενο της λακκούβας, παρουσιάζοντας σχετικό άσµα. «Σε λακκούβα ζοφερή όποιος πέσει πώς να βγει», λέει το άσµα και προφανώς περιγράφουν µε λεπτοµερή τρόπο τη σηµερινή µας κατάσταση...

Πιστέψαµε αφελώς οι περισσότεροι ότι η κρίση αυτή ίσως αποτελούσε µια ευκαιρία για να µπορέσουµε να αλλάξουµε, να εκσυγχρονίσουµε αυτή τη χώρα.

Ότι θα µπορούσαµε να ξεφύγουµε από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Δεν είχαµε υπολογίσει τη λακκούβα...

Έχουµε πέσει σε µεγάλη λακκούβα και το ερώτηµα είναι πώς βγαίνουµε από αυτή! Είµαστε παγιδευµένοι στις ιδεοληψίες µας, στις φαντασιώσεις µας, στις προσδοκίες µας.

Ο κόσµος όµως εξακολουθεί να... κινείται µε εκπληκτική ταχύτητα και ουδόλως ασχολείται µε το αν εµείς σκάβουµε στο χώµα και πιστεύουµε δήθεν ότι ανοίγουµε δίοδο για την επιφάνεια.

Οι ανατροπές που έπρεπε να γίνουν δεν έχουν σχέση µε τον εργασιακό µεσαίωνα που επιβάλλει η κυβέρνηση στο όνοµα της κρίσης. Δεν έχουν σχέση µε τον απίστευτο κυνισµό που αποπνέει ο σφαγιασµός των συνταξιούχων, ο οποίος ονοµάζεται κατ’ ευφηµισµό «ασφαλιστική µεταρρύθµιση».

Η ανάπτυξη δεν µπορεί να επιτευχθεί µε την ισοπέδωση των πάντων προς τα κάτω, αλλά µε διαφάνεια, µε δικαιοσύνη και µε κίνητρα για παραγωγικότητα και επενδύσεις.

Πάρτε για παράδειγµα το Ασφαλιστικό: Ποιος τους είπε ότι αν πάρουν όλοι οι Έλληνες συντάξεις των 100 ευρώ θα λυθεί το πρόβληµα; Το πρόβληµα, κύριοι «βολευτές», που έχετε µάθει να βολεύετε τους ψηφοφόρους σας, είναι ότι χιλιάδες συµπατριώτες µας, ολόκληροι νοµοί, έχουν πάρει ψεύτικες συντάξεις. Το πρόβληµα είναι ότι τα αποθεµατικά των ταµείων τα διαχειρίζονται σκανδαλωδώς τα κοµµατικά σας στελέχη. Και µέσα σε όλα αυτά προσθέτετε ένα ακόµη πρόβληµα: Δεν έχει κανείς διάθεση πλέον για εργασία, για δηµιουργία, επειδή γνωρίζει πως ό,τι και να κάνει είναι καταδικασµένος από εσάς. Δεν φέρατε την πολυπόθητη δικαιοσύνη, αλλά δηµιουργήσατε νέες ανισότητες στο όνοµα της δικαιοσύνης.

Τιµωρήσατε σκληρά εκείνους που χρόνια τώρα πληρώνουν κανονικά τις εισφορές τους για να µην τιµωρήσετε τους βολεµένους...

Οι µεγάλες ανατροπές δεν έρχονται. Δεν έχουµε δει ένα αναπτυξιακό µέτρο. Το πρόβληµα για µια επιχείρηση 30 ανθρώπων, κύριοι σωτήρες του Έθνους, δεν είναι να γλιτώσει 3.000 ευρώ το χρόνο. Αλλά να πάψει να πληρώνει τους υποτακτικούς σας στη δηµόσια διοίκηση, να µπλέκεται στα πλοκάµια της πολυνοµίας.

Αλλά είπαµε. Πέσαµε σε λακκούβα. Το χειρότερο όλων όµως είναι ότι νοµίζουµε ότι ταξιδεύουµε προς το φεγγάρι και όχι προς τα έγκατα της γης.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

REMEMBER….ομοιόχρωμα και…ομοιόμορφα!

Εμείς οι παλαιοί θυμόμαστε το ιστορικό περιστατικό με τα ομοιόμορφα αλλά όχι ομοιόχρωμα ψηφοδέλτια κατά την εκλογή του κ Σαρτζετάκη ως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας το 1985.

Είχε ειπωθεί τότε ότι εσκεμμένα είχαν επιλεγεί μπλε ψηφοδέλτια για ΝΑΙ στον κ Σαρτζετάκη και λευκά για ΟΧΙ ή για (λευκό).
Είχε επίσης ειπωθεί τότε ότι ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου είχε «ξεγελάσει» τον επίσης μακαρίτη Κωνσταντίνο Καραμανλή στον οποίο είχε υποσχεθεί την θέση της Προεδρίας για δεύτερη πενταετία και τελικά την τελευταία στιγμή επέλεξε τον κ Χρήστο Σαρτζετάκη…

Την πιθανή «παρανομία» επιλογής ΜΗ ομοιόχρωμων ψηφοδελτίων την αμφισβητεί ο κ Σαρτζετάκης στο ιστολόγιό του υποστηρίζοντας ότι μη-ομοιόχρωμα είχαν χρησιμοποιηθεί το 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο δημοψήφισμα για την Βασιλεία και αμφισβητεί επίσης την πιθανή κηδεμονία, τον έλεγχο στην ψήφο των Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζοντας ότι τα ψηφοδέλτια δεν τοποθετήθηκαν σε διάφανους φακέλους οπότε ΔΕΝ ήταν δυνατόν να είναι εμφανής η επιλογή του κάθε βουλευτή.

Και τον ισχυρισμό ότι... υπήρξε «κοροϊδία» εις βάρος του Κωνσταντίνου Καραμανλή από τον Αντρέα Παπανδρέου την αμφισβητεί στο ίδιο ιστολόγιο ο κ Σαρτζετάκης δηλώνοντας ότι τέτοια «δέσμευση» του Παπανδρέου προς τον Καραμανλή δεν είναι πουθενά γραμμένη!…
Γιατί τα θυμήθηκα;

Επειδή αυτή την εβδομάδα έρχονται στη Βουλή για συζήτηση ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ και ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ θέματα που ανατρέπουν θεσμούς και δομές, ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ, πολλών δεκαετιών!
Το θεμελιακό, λοιπόν, ερώτημα είναι ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην προκείμενη συζήτηση και τελική ψηφοφορία που θα ανατρέψει τα πάντα στις δομές εργασίας, ασφάλειας, συνταξιοδότησης;
Στον ίδιο άξονα προβληματισμού, τίθεται εύλογα το ερώτημα τι θα κάνουν και οι Βουλευτές ΟΛΩΝ των άλλων Κομμάτων της Βουλής!

Πολλά ακούστηκαν, πολλά λέγονται – αλλά δεν γράφονται – περί των προθέσεων αρκετών βουλευτών του Κυβερνώντος Κόμματος του ΠΑΣΟΚ να ΜΗΝ συναινέσουν στις επιθυμίες του Κυβερνητικού Επιτελείου οπότε υπάρχει και το ενδεχόμενο, εφόσον η συγκεκριμένη ψηφοφορία εκληφθεί ως «ψήφος εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση», να έχουμε και απίθανες πολιτικές εξελίξεις ίσως και πτώση της Κυβέρνησης…
Λέγονται πολλά….

Η κρισιμότητα της περίπτωσης με οδήγησε να θυμηθώ τους μακαρίτες τον Μένιο Κουτσόγιωργα (δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε) και τον Αλευρά (για τον οποίο είχε τεθεί θέμα εάν και εκείνος δικαιούνταν ως Πρόεδρος να ψηφίσει, όπως ψήφισε υπέρ του κ Σαρτζετάκη).
Μπαίνουμε στον μήνα Ιούλιο (και μου ήρθε έτσι ξαφνικά στο νου ένας άλλος Ιούλιος εποχή που ήμουν βοηθός έδρας στη Μασαχουσέτη) και για το λόγο αυτό το έθεσα με τον αγγλικό όρο:
Remember…Ομοιόμορφα και ομοιόχρωμα!
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ Ψήφο επί των κρίσιμων αυτών θεμάτων ή χρήση κλειστών ομοιόμορφων φακέλων;
Ή, όπως έλεγαν και οι Αμερικανοί μετά την σφαγή στο περιβόητο φρούριο από τον Στρατηγό Santa Anna του Μεξικανικού Στρατού…
Remember the Alamo!

Απομένει να δούμε ποιοι Βουλευτές, και πώς, θα θυμηθούν και θα μείνουνε πιστοί στις ΑΡΧΕΣ του Κράτους Πρόνοιας και την Σοσιαλιστική ιδεολογία της Προστασίας του πολίτη από αυθαιρεσίες τύπου Δ. Ν. Τ…
Κάποιοι στην Κυβέρνηση προτρέπουν όσους σεβόμενοι την Ιδεολογία τους προτίθενται να καταψηφίσουν το Νομοσχέδιο για τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά να ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ την έδρα τους!!!
Δηλαδή, εάν δεν κάνω λάθος, τους προτρέπουν να ΠΑΡΑΒΟΥΝ το ΣΥΝΤΑΓΜΑ που προβλέπει ότι ο Βουλευτής ψηφίζει κατά συνείδηση…
Ώ καιροί, ώ ήθη!...
Οψόμεθα!...

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το ΠΑΣΟΚ διαλύει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε

Η μόνη ορθή ενέργεια που έκανε ποτέ η Νέα Δημοκρατία, ήταν η σοφή απόφαση του Κ. Καραμανλή να παραδώσει στον Γ. Παπανδρέου για να διαλύσει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε ο πατέρας του τελευταίου και όλοι αυτοί που τον ακολούθησαν και αποτέλεσαν το μόρφωμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία, στο λιγοστό χρονικό διάστημα που κλήθηκε να κυβερνήσει, απλά διαχειρίστηκε αυτό το μοντέλο και δεν τόλμησε να το αγγίξει.

Κανείς δεν θα μπορούσε να διαλύσει με ασφάλεια και χωρίς αντιδράσεις αυτό το κοινωνικό έκτρωμα που βιώσαμε και βιώνουμε. Το κοινωνικό έκτρωμα μέσα στο οποίο πορευτήκαμε «λάθρα βιώσαντες», από τον ίδιο το δημιουργό του,το ΠΑΣΟΚ και τον γιό του ιδρυτή του.

Από πού να αρχίσουμε. Να αρχίσουμε από το Σύνταγμα, με την αναθεώρηση του οποίου ο Α. Παπανδρέου, μετέτρεψε το πολίτευμα της χώρας από ολιγαρχικό σε μοναρχικό; Να προχωρήσουμε στους ψηφισθέντες νόμους, που αποτέλεσαν οι πιο πολλοί παράθυρα τακτοποίησης συμφερόντων.

Να πάμε στη... Δικαιοσύνη στην οποία βασιλεύει η αρνησιδικία και η οποία υπάρχει μόνο κατά τίτλο και αποτελεί φόβητρο μόνο για τους απλούς και οικονομικά ασθενείς πολίτες, ενώ δεν ακουμπά καθόλου πολιτικούς και οικονομικά ισχυρούς.

Να πάμε στο οικονομικό και ασφαλιστικό μοντέλο που στηρίχθηκε στον δανειοδοτούμενο κρατισμό. Ένα γιγάντιο κράτος με δανεικά. Και τελικά να καταλήξουμε στις σοσιαλιστικού τύπου συντεχνίες που είχαν μόνο απαιτήσεις, χωρίς να ενδιαφέρονται για το ποιος θα φέρει το οικονομικό βάρος των απαιτήσεών τους;

Επομένως: Δημοκρατία δεν έχουμε, Δικαιοσύνη δεν έχουμε, κοινωνική ασφάλιση δεν έχουμε, οικονομικές υποδομές και ανάπτυξη δεν έχουμε, πνεύμα εργασίας και παραγωγής δεν έχουμε.
Αυτό το κοινωνικό έκτρωμα πρέπει να διαλυθεί και να αντικατασταθεί, (δηλαδή να μετασχηματιστεί) με κάτι άλλο που θα βασίζεται στον πλούτο που θα παράγει η ίδια η κοινωνία και όχι στα δανεικά των άλλων.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν διαλύει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε το ίδιο, αλλά φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ανατεθεί στο ίδιο να φτιάξει το καινούργιο. Γιατί αυτή τη διάλυση που κάνει τώρα το ΠΑΣΟΚ δεν την κάνει επειδή είδε την αλήθεια, ούτε με κάποια νέα φιλελεύθερη αναπτυξιακή ιδεολογία, αλλά την κάνει εξαναγκαζόμενο, από τα συμφέροντα των νταβατζήδων τοκογλύφων που το στηρίζουν και που θέλουν να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, προσδοκώντας να παραμείνει στην εξουσία για να πάμε σε νέα δανεικά και μια από τα ίδια μετά την κρίση.
από το Προεδρική Δημοκρατία

Κατάντια…

Δεν ήταν παρά πριν τρία χρόνια, όταν η συζήτηση που είχε ξεκινήσει από τη Γαλλία επεκτεινόταν με γρήγορους ρυθμούς σε όλη την Ευρώπη: Τέλος στην εργασία των 40 ή 48 ωρών εβδομαδιαίως και εφαρμογή ενός νέου ωραρίου εργασίας, με λιγότερες ώρες δουλειάς, με τις ίδιες αμοιβές και τους ίδιους κανόνες. Η αλλαγή δεν έγινε βέβαια ποτέ, αλλά φτάσαμε σήμερα, λίγα χρόνια μετά για να συζητούμε για πράγματα, τα οποία μέχρι χθες φάνταζαν αυτονόητα και τώρα είναι όχι μόνο δυσνόητα, αλλά και ασύλληπτα.

Περισσότερη εργασία, λιγότερα χρήματα, μεγαλύτερη ανασφάλεια, κατάρρευση του κοινωνικού Κράτους. Στις ημέρες μας, κοντεύουμε να πεισθούμε ότι αν το Κράτος ξοδεύει για τους αδύναμους έστω και ένα ευρώ παραπάνω, αυτό είναι μέγιστη ιεροσυλία και πρέπει να παταχθεί άμεσα, με τον υπεύθυνο να πρέπει να πάει στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Φτάσαμε στο... σημείο θεμελιώδη δικαιώματα να θεωρούνται απαράδεκτα, γιατί πολύ απλά σε έναν τύπο με άσπρο κολάρο του φαίνεται περίεργο μία γυναίκα που έμεινε χήρα στα 40 της με δύο παιδιά να αναθρέψει μπορεί να τολμά να σκέφτεται να πάρει σύνταξη.

Αυτή είναι η κατάντια ενός δυτικού πολιτισμού που αυτοαποκαλείται προοδευτικός, αλλά στην ουσία το μόνο που κάνει είναι να φροντίζει τη διαιώνιση του και τους δικούς του ανθρώπους…
από το newsblog

Βουβοί πρωταγωνιστές της κρίσης

Η γενιά της μεταπολίτευσης στρογγυλοκάθισε στο σαλόνι χαρούμενη. Με το δίκιο της. Η πιο ωραία ηλικία της συνέπιπτε με ημέρες γενικευμένης διονυσιακής ευφορίας. Η Ιστορία με μια κίνηση μεγαλοπρέπειας της έδωσε τα κλειδιά του σπιτιού και της ευχήθηκε να χαρεί όσα στερήθηκαν τα μεγαλύτερα αδέρφια της. Εκείνη ήθελε να τα αλλάξει όλα, άλλαξε μερικά και γρήγορα άλλαξε η ίδια. Και θεωρώντας ότι τα κλειδιά επέτρεπαν περισσότερα από ένα απλό δικαίωμα χρήσης, υποθήκευσε το σπίτι κι έκανε έφοδο στο υπόγειο με τις προμήθειες.

Η τεράστια εκταμίευση πόρων των τελευταίων ετών αυτομάτως καθιστά τη δημοσιονομική κρίση ζήτημα γενεών. Στο παραδοσιακό οικογενειακό σχήμα οι γονείς στερούνταν ακόμα και τα βασικά στο όνομα της προόδου των παιδιών που περνούσε κατά τεκμήριο μέσα από τη μόρφωση. Στην πορεία εμφανίστηκε και γιγαντώθηκε ένα αντίστροφο σχήμα υποθήκευσης του μέλλοντος των παιδιών στο όνομα μιας ιδιότυπα ευδαιμονικής θεώρησης του σήμερα. Ακόμα και η κοινωνική πρόνοια αντιμετωπίστηκε ευδαιμονικά και από πρόνοια έγινε παροχή. Η κοινωνική αλληλεγγύη αντικαταστάθηκε από τον συντεχνιακό ανταγωνισμό για το μοίρασμα μιας πίτας όλο και μικρότερης. Η αλληλεγγύη των γενεών πήγε περίπατο.

Οι αλλαγές στο ασφαλιστικό και... στα εργασιακά πλήττουν σε μέγιστο βαθμό τους σημερινούς και αυριανούς εικοσάρηδες και τριαντάρηδες. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι διαμαρτυρόμαστε για κεκτημένα που γκρεμίζονται αλλά το μεγαλύτερο λογαριασμό για αυτά τα κεκτημένα θα πληρώσουν όσοι δεν πρόλαβαν να τα απολαύσουν.

Και όμως, δεν τους ακούμε. Ξεχάστηκε γρήγορα ακόμα και εκείνο το υποκριτικό, λαϊκιστικό «να ακούσουμε τη φωνή των νέων». Τώρα σιωπή. Εμφανίζεται μόνο κάποτε κάποια καρικατούρα των νέων στα ΜΜ"Ε", ποτέ οι ίδιοι. Και ας μη νομιστεί ότι είναι βουβοί. Κάποιες συλλογικότητές τους έχουν φρεσκάδα. Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί η δημιουργική τους αγωνία. Άρχισαν ήδη να «βγάζουν τέχνη» από την κρίση. Φωνάζουν.

Υπάρχει κι άλλη νεολαία έξω από τις γερασμένες κομματικές νεολαίες. Αμφίβολο όμως αν ποτέ θα αποκτήσει ηλικιακή διεκδικητική εκπροσώπηση όπως έχουν οι μεγαλύτεροι. Το πρεκαριάτο, η γενιά της επισφαλούς εργασίας, δεν έχει καν ουσιαστική συνδικαλιστική εκπροσώπηση. Οι θέσεις είναι κι εκεί πιασμένες από τους μεγάλους.

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον για τα καλά στην κεντρική πλανητική σκηνή. Για δεύτερη φορά μετά τον Δεκέμβριο του 08 εδώ γίνονται τα γυρίσματα για το έργο που αύριο ίσως παίζεται σε πολλές γωνιές της γης. Κατά σύμπτωση και τις δυο φορές πρωταγωνιστούν οι νέοι. Πρόπερσι έπαιζαν τον εξεγερμένο Προμηθέα που σπέρνει τη φωτιά, τώρα παίζουν την Ιφιγένεια που θυσιάζεται βουβή στο βωμό της δημοσιονομικής σωτηρίας.

Και κάτι τελευταίο. Στον μαγικά εφιαλτικό «Κυνόδοντα» του Γ. Λάνθιμου το μοντέλο της προστατευτικής οικογένειας διαστέλλεται και φτάνει στα άκρα του. Η οικογένεια τρώει τα παιδιά της μέσα στους ψηλούς τοίχους μιας επίπλαστης υλικής και πνευματικής αυτάρκειας.
Όσοι είδαν την ταινία ξέρουν το τέλος…
από το αντίφωνο

Η προσευχή του Γιώργου!

Λες;;; Μπα, δεν νομίζω...























από το Ασημωνης

Τυχαίο; Δεν νομίζω…

Ρε σεις…

Που φθάσαμε τη χώρα… Τριάντα έξι χρόνια μετά την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών, η Ελλάδα διέρχεται μια χωρίς προηγούμενο κρίση… Η χούντα κατέλυσε με τα όπλα τη δημοκρατία, έστειλε χιλιάδες πατριώτες στην εξορία, βασάνισε, πόνεσε, μάτωσε, έβαλε το λαό στο γύψο, αλλά στα επτά χρόνια τυραννίας δεν επέβαλε οικονομική δικτατορία…

Το αντίθετο…

Ενώ εσείς – η γενιά του Πολυτεχνείου, που όπως εύστοχα έχει πει η Έλλη Παππά, εξαργύρωσε πάρα πολύ ακριβά γραμμάτια και από σας γέμισε ο τόπος νεόπλουτους – σε συνεργασία με κέντρα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας αδίστακτης νεοφιλελεύθερης συμμορίας, έχετε εγκαθιδρύσει την πιο σκληρή και απάνθρωπη οικονομική δικτατορία που έχει γνωρίσει ο τόπος…

Ρε σεις…

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν είχε σπίτι ούτε στην Ηρώδου Αττικού, ούτε στην Αρεοπαγίτου, ούτε είχε καβάτζα πέντε έξι off shore για να κάνει παιχνίδι με τα κλεμμένα… Εσείς έχετε…

Ο δικτάτορας πέθανε και τον έβγαλαν από τριάρι…

Ενώ σεις, κάποιοι από σας, με την ανοχή των υπολοίπων, εξαπατώντας και κατακλέβοντας τον Ελληνικό λαό, πλουτίσατε και προκαλέσατε ασύστολα και ατιμωρητί και τώρα κυνικά στέλνετε το λογαριασμό σε μισθωτούς και συνταξιούχους…

Καλά, δεν ντρέπεστε;;;

Ρε σεις…

Ξέρετε ποιο ήταν το δημόσιο χρέος του δικτάτορα;;;

Μηδέν στο πηλίκιο, όπως λέει Κάποιος…

Ξέρετε τι σημαίνει χρέος 300 δις €;;;

Υποδούλωση της χώρας, εφιάλτες…

Τι θα πεις, κύριε Λοβέρδο, σε μια χήρα 45 χρονών, με δυο ανήλικα παιδιά άνεργη, που βίαια της στερείς τη σύνταξη του άνδρα της;;;

Πήγαινε στο μεσιέ Ντομινίκ Στρος Καν;;;

Τι σκατά σοσιαλιστές είστε;;;

Τουλάχιστον, κερνάτε τα έξοδα της… αποδημίας;;;

Είναι γνωστό ότι ο πολίτης απεριόριστης ανοχής που αραχτός στοχάζεται σε καναπέ, δεν αντιδρά… Αλλά είναι επίσης βέβαιο ότι στο παρελθόν δεν έχει ξαναβρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες στέρησης, εμπαιγμού, οργής, εργασιακού μεσαίωνα, οικονομικής κακοποίησης και ταπείνωσης…

Αυτό, κύριοι, καλό θα ήταν να το λάβετε σοβαρά υπ’ όψη σας, γιατί έτσι που τα κάνατε, αρκεί μια σπίθα για να γίνει η χώρα Ιράκ…

Το πάρτι πάντως τελειώνει… Τα προνόμια, η υποκρισία, η αλαζονεία, η ασυδοσία, οι προκλήσεις, η ασυλία, όλα, κάποτε τελειώνουν…

Η κοινωνία δεν ανέχεται και δεν αντέχει άλλο το κλεπτοκρατικό σύστημα που λυμαίνεται τη χώρα.
από το olympia

Πέντε τρόποι να πεις "Απολύεσαι"

Σε λίγο καιρό, ο μόνος τρόπος για να αποφύγει κάποιος την απόλυση, θα είναι η… παραίτηση. Το Ασφαλιστικό κοντεύει να γίνει αστεία λέξη, με την ευγενή χορηγία των Γιωργάκη – Λοβέρδου και των προκατόχων τους, που έφτασαν το κοινωνικό κράτος σ’αυτό το σημείο.

Ένα θετικό σημάδι, το οποίο αξίζει να αναφερθεί, είναι η αντίδραση πολλών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στο έκτρωμα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση, αν και η εξέλιξη θα είναι η αναμενόμενη. Μικρές παραλλαγές και πέσιμο υπογραφών.

Από τα λίγα (δε χρειάζεται και πολύ διάβασμα) που είδα στις ρυθμίσεις που προτείνει ο Λοβέρδος, υποθέτω πως... οι απολύσεις θα γίνονται κάπως… έτσι.

Λερώθηκε το «λευκό κολάρο!..»

Η κοινωνιολογική-οικονομική έννοια του «λευκού κολάρου» αφορά στην αποκαλούμενη διεθνώς «μεσαία τάξη» που αποτελεί έδαφος στήριξης για τις ανώτερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις των «εχόντων» και σημείο αναφοράς για τα μέλη των εργατικών τάξεων με τα τίμια αλλά «μουτζουρωμένα» από το μόχθο της καθημερινότητας χέρια.

Ο Μαρξιστικού προσανατολισμού Αμερικανός κοινωνιολόγος C.Wright Mills είχε γράψει στο ομώνυμο βιβλίο του πριν μερικές δεκαετίες ότι από τη στιγμή που τα μέλη της μεγάλης κοινωνικής τάξης «του λευκού κολάρου» εντάσσονται παραγωγικά στο οικονομικό σύστημα καταλήγουν να χάνουν όχι μόνο τον χρόνο και την ενέργεια για τα οποία και θα πάρουν στο δεκαπενθήμερο ή το μήνα την αμοιβή τους αλλά και πολλά από τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά όπως το χαμόγελο και την ευγένειά τους τα οποία οφείλουν να προσφέρουν στον «πελάτη» ως κομμάτι του συμβολαίου εργασίας που συνυπογράφουν με τον εργοδότη τους (υπό τις ευλογίες της Εθνικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών!…)

Οι πρόσφατες «καταστροφικές» για πολλούς αναλυτές αλλά και την ευρύτερη κοινή γνώμη «ρυθμίσεις» της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ και το ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ και μαζί η «αδυναμία» των ελεγχόμενων από το ΠΑΣΟΚ Συνδικάτων για αποτελεσματική αντίδραση (πέραν του θεαθήναι των…«απεργιών») προκαλούν πλέον ανεξέλεγκτα επίπεδα αηδίας σε αυτούς που πίστεψαν και στήριξαν την Ιδέα του Συνδικαλισμού, θυμηδία σε άλλους που δεν μπορούν να περιμένουν ούτε ένα λεπτό περισσότερο για να αλώσουν και τους τελευταίους θύλακες αντίστασης και πολυποίκιλα ερωτηματικά στην κοινή γνώμη η οποία αδυνατεί να συλλάβει και να συνθέσει σε μια εικόνα από τη οποία να…βγαίνει νόημα τα επιμέρους στοιχεία του ακατανόητου σύγχρονου εργασιακού αυτού «παζλ» που περνά πανηγυρικά από τον «τριπρόσωπο μπαμπούλα» της Ελλάδας που λέγεται…τρόικα!...

Είναι απαραίτητο να... θυμηθούμε πως όταν πριν δύο δεκαετίες μας ερχόταν από την Αμερική και την Ιαπωνία οι πρωτότυπες τότε ιδέες με νέα εργασιακά σχήματα που εξέφραζε ο ευρηματικός τίτλος «ελαστικά ωράρια εργασίας» κανείς δεν μπορούσε να φαντασθεί τις εξελίξεις που μας προέκυψαν με ραγδαίους ρυθμούς και ξεπερνώντας τα προσχήματα απογυμνώνουν τον μύθο της «Μεσαίας Τάξης» η οποία στηριζόμενη στα ελαστικά ωράρια υποτίθεται ότι θα μπορούσε να απολαύσει «τον ελεύθερο χρόνο» δημιουργικά, να αναπτύξει καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις με μέλη της οικογένειας, να αποβεί περισσότερο ανταγωνιστική στην παραγωγική διαδικασία.

Λες και ήταν μεθοδευμένο, ξαφνικά η ευρεσιτεχνία των «ελαστικών ωραρίων» απασχόλησης απεκάλυψε έναν απίστευτα διψασμένο για κέρδη και αδηφάγα άπληστο ΔΡΑΚΟΥΛΑ που απομυζεί την ζωτική ενέργεια των εργαζομένων δικαιώνοντας την πράξη με το πρόσχημα της ανάγκης για αύξηση της ανταγωνιστικότητας μπροστά στην επέλαση του «κίτρινου κινδύνου» που – «ΑΚΟΥΣΕ και…ΦΡΙΞΕ» φίλε Διεθνιστή Μαρξιστή - εκπορεύεται από την πατρίδα του Μάο, ανδρώνεται στα σπλάχνα της Λαϊκής Δημοκρατίας (της Κομμουνιστικής) ΚΙΝΑΣ και απειλεί όχι μόνο το μόρφωμα του Καπιταλισμού (είδωλο του οποίου είναι και το ίδιο) αλλά τις ίδιες του τις ρίζες!

Πάντως άσχετα με τα ευφυολογήματα του κ Πρωθυπουργού ότι «θα ματώσουμε για να…σωθούμε» και των Υπουργών κ.κ. Λοβέρδου και Παπακωνσταντίνου που «υποφέρουν όταν μας…βασανίζουν, μας περικόπτουν εισοδήματα και μισθούς και μας…φορομπήχνουν» ΜΕΤΑ από τις πρωτόγνωρες εφαρμοζόμενες νέες (;) ρυθμίσεις στα εργασιακά και στα ασφαλιστικά θέματα λέτε να ξαναδούμε παιδιά κάτω των δέκα ετών να εισέρχονται στο χώρο εργασίας μία ώρα πριν την ανατολή του ήλιου και να εξέρχονται μία ώρα μετά τη δύση του όπως συνέβαινε όταν ΔΕΝ υπήρχαν Συνδικάτα αλλά υπήρχαν Φέουδα με Βαρώνους, Κόμητες και Δούκες και «ταλαίπωρους» εργάτες-θνητούς χωρίς μοίρα στον ήλιο για τους ίδιους και τα παιδιά τους!

Και έτσι η εικονική πραγματικότητα της «μεσαίας τάξης» που στήριξε οκτώ χρόνια τους εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ του κ Σημίτη, που ψήφισε ΔΥΟ φορές τους ανεξήγητα «αδιάφορους» κάποιοι λένε και «ανίκανους» πραιτοριανούς του Μαξίμου της Ν.Δ. του κ Καραμανλή ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ βίαια από το ΠΑΣΟΚ του κ Παπανδρέου και τα στελέχη του - θύμα της απληστίας του διεθνούς κεφαλαίου – και σβήνει με απίστευτα γοργούς ρυθμούς από τον χάρτη του Ελληνικού κοινωνικού συστήματος…

Υπάρχουν άνθρωποι στο Υπουργικό Συμβούλιο του «ΝΕΟΥ ΠΑΣΟΚ» και στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα που να συνειδητοποιούν ότι καθώς ΛΕΡΩΘΗΚΕ «το λευκό κολάρο» και σβήνει γοργά η υπόσχεση του «παραδείσου» για τις εργατικές τάξεις η ΕΚΡΗΞΗ θυμού θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ διαστάσεων και αναπόφευκτη;

Δηλαδή πού θα κρυφτούν ΟΛΟΙ τους εάν κάποιοι βροντοφωνάξουν και η ελληνική κοινωνία θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα «Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, επαγγελματίες, επιστήμονες, νέοι και νέες ξεσηκωθείτε, δεν έχετε τίποτε άλλο να χάσετε μια και σας τα πήρε ΟΛΑ η τρόικα»;

Τελικά μήπως κάποιοι που είχαν ξεκινήσει ως ειλικρινείς ιδεολόγοι ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ (τους άλλους του ανεξέλεγκτου Φιλελευθερισμού ούτε να τους θυμηθώ δεν θέλω) ΕΘΑΨΑΝ στα ανέμελα καλοζωισμένα και ευτραφή ή στα μεθοδικά καλογυμνασμένα σώματά τους όπου σίγουρα θα έπρεπε να συνεχίζουν να υπάρχουν στα ατομικά αλλά και στο συλλογικό τους υποσυνείδητο όσα οδήγησαν 150 χρόνια πριν τους Μαρξ και Ένγκελς να συνθέσουν το ανατρεπτικό τους κάλεσμα «….εργάτες όλους του κόσμου ενωθείτε, δεν έχετε τίποτε να χάσετε παρά μόνο τις αλυσίδες σας;…»

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

O πασοκισμός σε όλο του το μεγαλείο

Ανδρέας Λοβέρδος.
Ένας νέος πολιτικός καραγκιοζάκος αναδεικνύεται ολοταχώς στο προσκήνιο της δημόσιας ζωής. O υπερφίαλος υπουργός μεθυσμένος από τις δημοσκοπήσεις που τον δείχνουν ανεβασμένο -παρά το γεγονός ότι είναι ο φυσικός αυτουργός της μεγάλης σφαγής των συνταξιούχων, ξεπερνάει πλέον κάθε προηγούμενο σε επικοινωνιακή γελοιότητα.

Κάθε φορά που υπογράφει την καταδίκη απλών και αδύναμων ανθρώπων, μόλις βρεθεί μπροστά σε κάμερα μετατρέπεται αυτομάτως σε Κατίνα Παξινού προκαλώντας τη γενική θυμηδία και κάνοντας τα κόκαλα της μεγάλης μας τραγωδού να τρίζουν εκεί που βρίσκονται. Ανακράζει ωιμέ, αλί και τρεις αλί, αγανακτεί και διαρρηγνύει τα ιμάτια του για την κακή μοίρα των φτωχών ανθρώπων που ο ίδιος καταδίκασε με την υπογραφή του. Σαν τον διεστραμμένο δολοφόνο που κλαίει με λυγμούς πάνω από το θύμα του.

Τώρα παρουσιάζεται ως ο... αγωνιστής του λαού εναντίον του ΔΝΤ, δηλαδή εναντίον αυτών που ο ίδιος έχει υπογράψει και προτείνει. Προκλητικά, σπασμωδικά, ακόμα και παντελώς αλόγιστα και φαιδρά, μαζί με τους συνεργάτες τους στα ΜΜΕ του είδους και της ποιότητας Κ. Μακρή (Η θηλυκή εκδοχή του Κακαουνάκη) προσπαθούν με κάθε τρόπο να αμβλύνουν την οργή και αγανάκτηση του κόσμου δείχνοντας ότι δήθεν αντιδρούν στο μνημόνιο της ντροπής. Γιατί όπως έχει αποκαλυφθεί με τον πλέον αδιάψευστο τρόπο, όχι μόνο δεν αγωνίστηκαν και δεν διαπραγματεύτηκαν ούτε στο ελάχιστο τα μέτρα, αλλά οι ίδιοι τα πρότειναν και το ΔΝΤ τα αποδέχτηκε φυσικά χωρίς να κρύβει την ευχάριστη έκπληξη του για την ελληνική προθυμία.. (Για του δύσπιστους ΕΔΩ).

Εντωμεταξύ έγγραφο-βόμβα της τρόικας κατεδαφίζει και τις τελευταίες παλικαριές του Λοβέρδου και απαντά ότι η τρόικα δεν διαπραγματεύεται καμία αλλαγή στο μνημόνιο και επομένως όλος ο «αγώνας» είναι ένα επικοινωνιακό καραγκιοζολίκι.. Τώρα ο αγωνιστής του λαού Ανδρέας Λοβέρδος, ως άλλη Κατίνα Παξινού περιφέρεται στα κανάλια και δηλώνει με λυγμούς και λερωμένα σώβρακα ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα παρεκκλίνει του μνημονίου, αλλά ότι έχει δικαίωμα να αγωνίζεται εναντίον του...(!)

Καταλήστευσαν και καταχρέωσαν τη χώρα για να έχουν μετά να αγωνίζονται για να την ξεχρεώσουν. Μας βάλανε στο ΔΝΤ για να έχουν μετά να αγωνίζονται να μας βγάλουν. Συνέταξαν το μνημόνιο των μέτρων για να έχουν μετά να αγωνίζονται εναντίον του μνημονίου. Οι «αγορές» καταλύουν την εθνική ανεξαρτησία και τη δημοκρατία, αλλά ο πρωθυπουργεύων της χώρας την παραδίδει στις «αγορές» για να έχει μετά να αγωνίζεται για την ανεξαρτησία και τη δημοκρατία. Παράλογο; Παρανοϊκό; Όχι. Απλώς ο πασοκισμός σε όλο του το μεγαλείο. Τα πάντα για την επικοινωνία. Δεν έχει σημασία τι κάνεις αλλά πώς το κάνεις. Δεν έχει σημασία τι λες αλλά πώς το λες. Μόνο που όσο απομακρύνονται από κάθε έννοια στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης τόσο περισσότερο πλησιάζουν την επικοινωνιακή γελοιότητα και μεταλλάσσονται σε πολιτικούς καραγκιόζηδες. Από χθες εμβρόντητη η Ευρώπη παρακολουθεί το νέο ελληνικό θαύμα.

Σύμφωνα με την αγαπημένη επικοινωνιακή τακτική του πασοκισμού, που λέει πως όταν φταίει το ΠΑΣΟΚ φταίνε όλοι, αλλά όταν φταίνε οι άλλοι φταίνε μόνο οι άλλοι, αναστάτωσαν τον κόσμο για μίζες σε γαλάζιο υπουργό το 2008, ως εξισορρόπηση του Μαντέλη και αποκαλύφθηκε ότι ο υπουργός ήταν ένας επιπλοποιός που έφτιαχνε ντουλάπια...(!!) Cabinet man δηλαδή πραγματικός ...καμπινές το κοινοβούλιο... Ούτε να γελάσουμε πια δεν μπορούμε..
από τον Σοφιστή

Μη μου πεις ότι ΔΕΝ αισθάνεσαι "ασφάλεια" με το νέο ασφαλιστικό;

Σοκ και δέος με τις νέες ρυθμίσεις στο ασφαλιστικό...
Όπως από την Δευτέρα είχαμε αναφέρει (Κλειδώνουν με την γραμμή της τρόικας οι αλλαγές στο ασφαλιστικό ), ότι «κλείδωσαν» οριστικά οι αλλαγές στο ασφαλιστικό με βάση με μνημόνιο και τις υποδείξεις της τρόικας ανατρέποντας το σχέδιο που είχε παρουσιάσει η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό, επιβεβαιωνόμαστε αφού χθες η κυβερνητική σύσκεψη στο Μαξίμου τις οριστικοποίησε.

Έτσι συγκλίνουσες πληροφορίες αναφέρουν ότι με το νέο σχέδιο που θα καταθέσει η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο οι βασικές προϋποθέσεις για την χορήγηση σύνταξης θα είναι τα 40 χρόνια εργασίας και το 60 έτος της ηλικίας.

Μέσα στη ρύθμιση αυτή για την 40ετία θα υπάρχει και συνυπολογισμός εξαγορών (στρατιωτική θητεία, σπουδές), διαδοχική ασφάλιση, ενώ ως κοινωνική παροχή θα αναγνωρίζονται και τα χρόνια πλασματικής ασφάλισης για την μητρότητα.

Βέβαια θα υπάρξει μια σταδιακή εξομάλυνση ως προς τις υπάρχουσες διατάξεις της 35ετίας και 37ετίας και μέχρι το 2015 για περιπτώσεις σημερινών ωρίμων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Ακόμη θα υπάρχουν ισχυρά αντικίνητρα για... πρόωρες συνταξιοδοτήσεις μετά το 60ο έτος για όσους δεν έχουν 40 χρόνια ασφάλισης. Συγκεκριμένα θα υπάρχει μείωση συντάξεων για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης πριν το 65 έτος γύρω στο 6% για κάθε χρόνο.

Σε διαπραγμάτευση είναι ακόμη η ερμηνεία των διατάξεων για το ποσοστό της αναπλήρωσης του συντάξιμου μισθού με πιο εφιαλτικό σενάριο για την βασική σύνταξη να είναι γύρω από το 45-48% .
από το asfalisinet

Έτοιμη είναι η κυβέρνηση να κάνει το επόμενο βήμα

Έτοιμη είναι η κυβέρνηση να κάνει το επόμενο βήμα για ασφαλιστικό, φορολογικό και την υλοποίηση της εισοδηματικής πολιτικής.




















από το
Greki

Λοβέρδος: Ενας υπουργός υπό επιτήρηση

Ανδρέα αφού δεν σε ακούει που δεν σε ακούει κανείς, τράβα για κάνα ψάρεμα!!!

Την προηγούμενη Τρίτη ο υπουργός Εργασίας άκουσε την πανηγυρική διάψευση και ανατροπή όλων όσα διακήρυττε τους προηγούμενους μήνες για το ασφαλιστικό.
Μία ημέρα νωρίτερα είχε ζητήσει την επιβολή ειδικού φόρου για το Ασφαλιστικό, συνάντησε όμως την άρνηση του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου.

Και τώρα περιμένει να του πούνε τι να κάνει...



από το
καφενείο

Related Posts with Thumbnails