Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεσαία τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μεσαία τάξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

O Σαμαράς και ο Βενιζέλος μας πήραν τα σπίτια μας! Τι χειρότερο μπορεί να μας κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Η ζημιά που έπαθε η κυβέρνηση με τον ΕΝΦΙΑ δεν έχει αποτυπωθεί ακόμη σε κάποια δημοσκόπηση. Η αίσθηση που υπάρχει, πάντως, είναι ότι υπήρξαν σημαντικές απώλειες, και μάλιστα μέσα στον σκληρό πυρήνα των οπαδών της! Όταν κάποιος χάνει τους παραδοσιακούς του φίλους, κάτι έχει κάνει λάθος!

Το έχουμε πει πολλές φορές από την πρώτη στιγμή που η κυβέρνηση Σαμαρά δέχτηκε τις πολιτικές και τις πρακτικές της ομάδας Στουρνάρα. Ο δρόμος της άγριας φορολογίας της μεσαίας τάξης θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα στο σημείο που είμαστε σήμερα: Η μεσαία τάξη έχει εξαντληθεί οικονομικά και ταυτόχρονα νιώθει προδομένη από τους πολιτικούς της εκπροσώπους!

Το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στις...

Όταν η βουβή μεσαία τάξη “απειλείται”

Ο μέσος Έλληνας συντηρητικός νοικοκύρης, ο πολυζήτητος ψηφοφόρος του μεσαίου χώρου, έχασε πολλά περισσότερα πράγματα απ’ όσα συνήθως χάνει κάποιος από μία οικονομική κρίση. Ίσως επειδή αυτή είναι η μητέρα όλων των κρίσεων. Ίσως, πάλι, επειδή ήταν η πρώτη μεταπολεμική ήττα της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα. Η ουσία είναι ότι η ήττα αυτή είναι πολιτική και θα επηρεάσει βαθιά την συμπεριφορά αυτής της σιωπηλής πλειοψηφίας...

Μέχρι χτες ήταν αρκετό για κάποιον να δουλεύει. Να δημιουργεί πλούτο με την εργασία του για να εξασφαλίσει το μέλλον του ιδίου και των παιδιών του. Μπορούσε με τον παραγόμενο πλούτο να αγοράσει ακίνητα, ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, μετοχές. Να έχει καταθέσεις στην τράπεζα. Κι επιπλέον μπορούσε να εξασφαλίσει τα γεράματά του μέσα από την κοινωνική και την ιδιωτική ασφάλιση. Σήμερα αποδεικνύεται ότι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ήταν τόσο ασφαλή όσο πίστευε η κοινωνία μας. Όλες οι αξίες έχουν υποτιμηθεί και μαζί έχει υποχωρήσει και η εμπιστοσύνη προς όλες τις μορφές επενδύσεων και αποταμίευσης του πλούτου.

Η εργασία δεν είναι το...

Η καταστροφή της μεσαίας τάξης ολοκληρώνεται

Παιδιά που λιποθυμούν από την ασιτία στην τάξη, συσσίτια στα δημόσια σχολεία, νοσοκομεία χωρίς υλικά, δεκαπλασιασμός των αστέγων, τα συσσίτια των εκκλησιών και των δήμων γεμάτα, πραγματικοί άνεργοι πάνω από 1.200.000 και ανεβαίνουν, 100.000 λουκέτα μικρομεσαίων ήδη, και άλλα 60.000 σε αναμονή για το τέλος της χρονιάς. Η ύφεση βαθαίνει στο “επίσημο” 5,1% για το 2011, ενώ οι τιμολογήσεις αγαθών που παράγει το κράτος ανεβαίνουν -φως-νερό-τηλέφωνο. Η έμμεση φορολογία βαραίνει με ΦΠΑ στο 23% και ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα όρια του σουρεαλισμού, τόσο που να προκαλεί πληθωρισμό σε μια υφεσιακή οικονομία.

Οι τράπεζες χωρίς ρευστότητα λόγω της εξόδου της χώρας από τις αγορές, βλέπουν την καταθετική τους βάση να...

Θέλω κι εγώ να ζήσω!

Για πάνω από ένα χρόνο τώρα ακούω για το πώς και εγώ συνέβαλα στη δεινότητα της σημερινής κατάστασης της χώρας. Μου περιγράφουν με γενικότητες το πώς τα έφαγα μαζί με τους κυβερνώντες τα προηγούμενα 30 χρόνια, πώς συνευθύνομαι για την κλοπή του μέλλοντος των παιδιών μας, και πολλά άλλα που έκανα εν αγνοία μου -λένε- για να μας φέρω στο ζόφο που βιώνουμε.

Αυτή η διάλεξη πάντα τελειώνει στο ότι εφόσον είμαι και γω συνυπεύθυνος για την δεινή μας σημερινή θέση, τώρα πρέπει εγώ να πληρώσω για αυτήν ολοένα και περισσότερα. Κάθε τρεις μήνες βγαίνει ένα νέο μπιλιετάκι (συχνά και δύο ή τρία) που θα πρέπει εγώ να κόψω από τις οικογενειακές ανάγκες μου για να χρηματοδοτήσω. Έχει καταντήσει να είναι θέμα επιβίωσης πλέον, και σύντομα θα το διαπιστώσουμε όταν θα κοπεί το ρεύμα στο πρώτο σπιτικό με στεγαστικό δάνειο και παιδιά!

Τα χρήματα μου πηγαίνουν στο κράτος, και...

Η παγκόσμια επανάσταση της νέας μεσαίας τάξης

Η αναδιανομή του πλούτου δεν είναι πλέον ζήτημα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Φτάνοντας κανείς στη Κωνσταντινούπολη, μπορεί να διαπιστώσει τις νέες οικονομικές ισορροπίες της εποχής μας. Απέραντες εκτάσεις καλυμμένες από εκατοντάδες χιλιάδες νέες κατοικίες, στις οποίες διαμένουν περισσότεροι από δέκα εκατομμύρια κάτοικοι, οι οποίοι μόλις πριν από μια- δυο γενιές ζούσαν σε καλύβες στην ανατολική πλευρά της χώρας.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Σάο Πάολο, στη Σαγκάη, και στο Κάιρο. Ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρχαν τόσοι άνθρωποι που να μπόρεσαν να ξεφύγουν από την φτώχεια. Σήμερα, διαθέτουν σπίτια, αυτοκίνητα, πρόσβαση στην εκπαίδευση, και διαθέσιμο εισόδημα.

Η εικόνα όμως είναι παραπλανητική. Αν επισκεφτείς κανείς...

Με το μεσοπρόθεσμο η Ελλάδα γυρίζει 50 χρόνια πίσω!

Αφιέρωσα σήμερα δύο ώρες για τη μελέτη του (ενός ακόμη!!!) φορολογικού νόμου, του "μεσοπρόθεσμου" και του "εφαρμοστικού" (εκτελεστικού). Με τα 25 χρόνια εμπειρίας μου ως λογιστής κι έχοντας περάσει από τα χέρια μου χιλιάδες επιχειρήσεις και φορολογούμενοι, βλέποντας τα χαράτσια σε ακίνητα, αυτοκίνητα, αποδείξεις, τεκμήρια, τέλος επιτηδεύματος, έκτακτες εισφορές, εισφορές αλληλεγγύης κλπ, σας βεβαιώνω ότι σε 2 χρόνια, δεν θα υπάρχει "μεσαία τάξη" στην Ελλάδα, δεν θα υπάρχουν "καταστήματα", παρά μόνο, carrefour από τη μία και "φτωχοδιάβολοι" από την άλλη.

Η Ελλάδα θα γυρίσει στα...

Κυβερνώμεθα όχι απλά από ηλίθιους, αλλά και από επικίνδυνους

Πριν δυο μέρες βρήκα το χρόνο να δω μια κυριακάτικη εκπομπή που παρακολουθώ μέσω Ίντερνετ. Η εκπομπή ασχολείτο με το ζήτημα του πρόσθετου πακέτου μνημονιακών μέτρων ύψους 26 δισ. που θα υλοποιήσει η κυβέρνηση στην επόμενη τριετία, λόγω αστοχιών στην υλοποίηση του μνημονίου. Ποιών αστοχιών δηλαδή, λόγω της μη υλοποίησης του μνημονίου. Το μόνο κομμάτι που έχει υλοποιήσει η κυβέρνηση αφορά την αύξηση της φορολογίας στα όρια των αντοχών των μικρομεσαίων, ενώ οι ορδές των κομματικών στρατών παραμένουν ανέπαφες μετά τις οριζόντιες περικοπές που ξεπερνούν είτε με την άξαφνη προαγωγή ολόκληρων οργανισμών (!?), είτε με πλαστές υπερωρίες.

Το όλο θέατρο περί συρρίκνωσης του δημοσίου, περί...

Για ποιον θυσιάζετε η μεσαία τάξη;

Η ραχοκοκαλιά της αστικής κοινωνίας μας είναι η μεσαία τάξη. Χωρίς αμφιβολία η μεσαία τάξη σήκωσε στους ώμους της τη μετάβαση από τη διαλυμένη οικονομία και κοινωνία που παρέδωσαν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχή και ο Εμφύλιος, στη μέχρι πρότινος αξιοπρεπή διαβίωση που αξίωνε ο Έλληνας μεσοαστός στην 24η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, την Ελλάδα.

Η μεσαία τάξη είναι εκείνη που στερήθηκε για να σπουδάσει τα παιδιά της, που πληρώνει την παιδεία αλλά υποχρεώνεται να πληρώσει και φροντιστήρια, που δουλεύει 43 ώρες τη βδομάδα. Είναι εκείνη που η εργασία της ενεργοποιεί το μικρό και το μεσαίο κεφάλαιο να παράγει υπεραξία, ώστε να πληρώνει φόρους και εισφορές για να διατηρεί το Ελληνικό Δημόσιο. Είναι εκείνη που...

Η μεσαία τάξη διαλύεται. Που είναι η Νέα Δημοκρατία;

Η εκτίμησή μας, την οποία έχουμε πει κατ’ επανάληψη μέσα από αυτό εδώ το blog, είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, ταυτόχρονα με την εφαρμογή του μνημονίου απεργάζεται και εφαρμόζει μεθοδικά και ένα δεύτερο σχέδιο. Αυτό είναι η διάλυση της μεσαίας τάξης, που είναι ο κύριος κορμός της Κεντροδεξιάς και η δημιουργία ενός άλλου κοινωνικού προτύπου που θα του εξασφαλίζει εύκολα εξουσία.

Το ΠΑΣΟΚ, όπως και κάθε αριστερίζων κόμμα, θα ήθελε, αν ήταν δυνατόν να κυβερνούσε για πάντα. Άλλωστε είδαμε τι συνέβαινε στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού ή σήμερα με την Κούβα, τη Βόρειο Κορέα κ.λ.π.

Για αναρωτηθείτε:
Πιστεύετε άραγε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να φάει όλο το χοντρό «λούκι» της λήψης των σκληρών μέτρων και μετά απλά να χαθεί στον «Καιάδα» της ιστορίας;; όπως για παράδειγμα το ουγγρικό σοσιαλιστικό κόμμα;
Ε! λοιπόν αν... σκέφτεστε κάτι τέτοιο, πλανάστε «πλάνην οικτράν» και η ίδια πλάνη βλέπουμε να διακατέχει δυστυχώς και τη Νέα Δημοκρατία, το κόμμα (τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα) της σταθερής ιδεολογίας του «ώριμου φρούτου».

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι το ΠΑΣΟΚ, μετά την άνοδό του στην εξουσία το 1981, μετέτρεψε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία σε μια κοινωνία που έπρεπε να εργάζεται, να φορολογείται και να δανείζεται για να συντηρούνται η κρατικοδίαιτη άρχουσα τάξη και η κρατικοδίαιτη εκλογική του πελατεία, τις οποίες το ίδιο δημιούργησε από το πουθενά.

Σήμερα λοιπόν το ΠΑΣΟΚ, εκτιμούμε, ότι εργάζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά με άλλες βλέψεις. Εξάλλου γι' αυτό βιαζόταν να έρθει στην εξουσία, την οποία και του παρέδωσε η Νέα Δημοκρατία του Κ. Καραμανλή. Με την απειλή της πτώχευσης και κάλυμμα τον «μπαμούλα» της τρόϊκας, εφαρμόζει τα σκληρά μέτρα του μνημονίου το οποίο το ίδιο συνέταξε, μην το ξεχνάμε. Ταυτόχρονα όμως, μέσα από τα μέτρα που λαμβάνει, στοχεύει μεθοδικά να διαλύσει τις ισχυρές κοινωνικές ομάδες που συγκροτούν τη μεσαία τάξη στη χώρα μας και να σπρώξει μεγάλα κοινωνικά στρώματα της μεσαίας τάξης στην εξαθλίωση και στην εξαρτημένη εργασία, κάτι που θα τα καταστήσει εύκολη λεία της σοσιαλιστικής ρητορικής για το μέλλον.

Φυσικά δεν πειράζει καθόλου την άρχουσα κρατικοδίαιτη τάξη το οποίο το ίδιο δημιούργησε και η οποία σήμερα το βοηθάει με στήριξη από τα ΜΜΕ που διαθέτει, για την πλήρη ισοπέδωση της κοινωνίας. Προς την ίδια εξάλλου κατεύθυνση βοηθούν και τα κρατικοδίαιτα συνδικάτα που το ίδιο δημιούργησε.

Διαλύει λοιπόν τις κοινωνικές ομάδες των ιδιοκτητών φορτηγών αυτοκινήτων, των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων, των φαρμακοποιών, των πολιτικών μηχανικών, των εμπόρων, των βιοτεχνών, αύριο των ταξί κ.λ.π. Δηλαδή ισχυρές κοινωνικές ομάδες που συγκροτούν τη μεσαία τάξη της χώρας. Εκτός από την ισχυρότατη τάξη των ιδιοκτητών φορτηγών, την οποία επέλεξε να δώσει τη μάχη και να την εξοντώσει πρώτη, οι υπόλοιπες θα είναι μια απλή διαδικασία εκτέλεσης.

Ταυτόχρονα επιβάλει εισπρακτικά μέτρα (φορολογικοί συντελεστές, περαίωση, τέλη κυκλοφορίας κ.λ.π.) τα οποία αν τα μελετήσετε (π.χ. εδώ) θα δείτε ότι πλήττουν οικονομικά κυρίως τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, ενώ απαλλάσσουν την άρχουσα τάξη.

Τι κάνει η Νέα Δημοκρατία;
Η Νέα Δημοκρατία μπλεγμένη σε μια φιλελεύθερη ρητορική περί απελευθέρωσης της αγοράς και των επαγγελμάτων, ουσιαστικά παίζει, χωρίς να το αντιλαμβάνεται το παιχνίδι του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, αντί να το καταγγείλει στον ελληνικό λαό για το σχέδιο που απεργάζεται, λανθασμένα πιστεύει ότι αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ να διαλύει τις κοινωνικές ομάδες που συγκροτούν τη σημερινή μεσαία τάξη, θα πάμε το δίχως άλλο σε κοινωνία της ελεύθερης αγοράς, δηλαδή ουσιαστικά σε μία φιλελεύθερη κοινωνία ανάπτυξης.

Όμως, μια φιλελεύθερη κοινωνία που βασίζεται στη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς, πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα, να έχει μια άρχουσα τάξη με παραγωγική και εθνική συνείδηση που θα διαθέτει ίδια κεφάλαια για ανάπτυξη και θα δίνει το παράδειγμα, τον τόνο και τον βηματισμό σε ολόκληρο το κοινωνικό σώμα.
Αναρωτιόμαστε: Βλέπει άραγε η Νέα Δημοκρατία να υπάρχει καμία τέτοια άρχουσα τάξη;
Επομένως, πως ελπίζει ότι θα γίνει ανάπτυξη αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ να διαλύει τη σημερινή μεσαία τάξη;; Θα γίνει άραγε ανάπτυξη και φιλελεύθερη κοινωνία με την άρχουσα τάξη των κρατικοδίαιτων νταβατζήδων;;

Βέβαια θα πρέπει να αθωώσουμε τη Νέα Δημοκρατία στο ότι (εξάλλου και η ίδια το γνωρίζει) τα μεσαία κοινωνικά στρώματα που αποτελούν τα παραδοσιακά της στηρίγματα, δεν είναι μαχητικά και ιδιαίτερα σήμερα που τα κοινωνικά αυτά στρώματα είναι χρεωμένα ως το λαιμό, δεν έχουν καμία επαναστατική διάθεση, αλλά αγωνιούν για το αύριο πέφτοντας, όμως με αυτό τον τρόπο χειρότερα θύματα της προπαγάνδας του ΠΑΣΟΚ.
Εδώ όμως θα πρέπει να σταθεί η Νέα Δημοκρατία, αν δεν θέλει να χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια της.
Τρόποι υπάρχουν πολλοί.

Λερώθηκε το «λευκό κολάρο!..»

Η κοινωνιολογική-οικονομική έννοια του «λευκού κολάρου» αφορά στην αποκαλούμενη διεθνώς «μεσαία τάξη» που αποτελεί έδαφος στήριξης για τις ανώτερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις των «εχόντων» και σημείο αναφοράς για τα μέλη των εργατικών τάξεων με τα τίμια αλλά «μουτζουρωμένα» από το μόχθο της καθημερινότητας χέρια.

Ο Μαρξιστικού προσανατολισμού Αμερικανός κοινωνιολόγος C.Wright Mills είχε γράψει στο ομώνυμο βιβλίο του πριν μερικές δεκαετίες ότι από τη στιγμή που τα μέλη της μεγάλης κοινωνικής τάξης «του λευκού κολάρου» εντάσσονται παραγωγικά στο οικονομικό σύστημα καταλήγουν να χάνουν όχι μόνο τον χρόνο και την ενέργεια για τα οποία και θα πάρουν στο δεκαπενθήμερο ή το μήνα την αμοιβή τους αλλά και πολλά από τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά όπως το χαμόγελο και την ευγένειά τους τα οποία οφείλουν να προσφέρουν στον «πελάτη» ως κομμάτι του συμβολαίου εργασίας που συνυπογράφουν με τον εργοδότη τους (υπό τις ευλογίες της Εθνικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών!…)

Οι πρόσφατες «καταστροφικές» για πολλούς αναλυτές αλλά και την ευρύτερη κοινή γνώμη «ρυθμίσεις» της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ και το ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ και μαζί η «αδυναμία» των ελεγχόμενων από το ΠΑΣΟΚ Συνδικάτων για αποτελεσματική αντίδραση (πέραν του θεαθήναι των…«απεργιών») προκαλούν πλέον ανεξέλεγκτα επίπεδα αηδίας σε αυτούς που πίστεψαν και στήριξαν την Ιδέα του Συνδικαλισμού, θυμηδία σε άλλους που δεν μπορούν να περιμένουν ούτε ένα λεπτό περισσότερο για να αλώσουν και τους τελευταίους θύλακες αντίστασης και πολυποίκιλα ερωτηματικά στην κοινή γνώμη η οποία αδυνατεί να συλλάβει και να συνθέσει σε μια εικόνα από τη οποία να…βγαίνει νόημα τα επιμέρους στοιχεία του ακατανόητου σύγχρονου εργασιακού αυτού «παζλ» που περνά πανηγυρικά από τον «τριπρόσωπο μπαμπούλα» της Ελλάδας που λέγεται…τρόικα!...

Είναι απαραίτητο να... θυμηθούμε πως όταν πριν δύο δεκαετίες μας ερχόταν από την Αμερική και την Ιαπωνία οι πρωτότυπες τότε ιδέες με νέα εργασιακά σχήματα που εξέφραζε ο ευρηματικός τίτλος «ελαστικά ωράρια εργασίας» κανείς δεν μπορούσε να φαντασθεί τις εξελίξεις που μας προέκυψαν με ραγδαίους ρυθμούς και ξεπερνώντας τα προσχήματα απογυμνώνουν τον μύθο της «Μεσαίας Τάξης» η οποία στηριζόμενη στα ελαστικά ωράρια υποτίθεται ότι θα μπορούσε να απολαύσει «τον ελεύθερο χρόνο» δημιουργικά, να αναπτύξει καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις με μέλη της οικογένειας, να αποβεί περισσότερο ανταγωνιστική στην παραγωγική διαδικασία.

Λες και ήταν μεθοδευμένο, ξαφνικά η ευρεσιτεχνία των «ελαστικών ωραρίων» απασχόλησης απεκάλυψε έναν απίστευτα διψασμένο για κέρδη και αδηφάγα άπληστο ΔΡΑΚΟΥΛΑ που απομυζεί την ζωτική ενέργεια των εργαζομένων δικαιώνοντας την πράξη με το πρόσχημα της ανάγκης για αύξηση της ανταγωνιστικότητας μπροστά στην επέλαση του «κίτρινου κινδύνου» που – «ΑΚΟΥΣΕ και…ΦΡΙΞΕ» φίλε Διεθνιστή Μαρξιστή - εκπορεύεται από την πατρίδα του Μάο, ανδρώνεται στα σπλάχνα της Λαϊκής Δημοκρατίας (της Κομμουνιστικής) ΚΙΝΑΣ και απειλεί όχι μόνο το μόρφωμα του Καπιταλισμού (είδωλο του οποίου είναι και το ίδιο) αλλά τις ίδιες του τις ρίζες!

Πάντως άσχετα με τα ευφυολογήματα του κ Πρωθυπουργού ότι «θα ματώσουμε για να…σωθούμε» και των Υπουργών κ.κ. Λοβέρδου και Παπακωνσταντίνου που «υποφέρουν όταν μας…βασανίζουν, μας περικόπτουν εισοδήματα και μισθούς και μας…φορομπήχνουν» ΜΕΤΑ από τις πρωτόγνωρες εφαρμοζόμενες νέες (;) ρυθμίσεις στα εργασιακά και στα ασφαλιστικά θέματα λέτε να ξαναδούμε παιδιά κάτω των δέκα ετών να εισέρχονται στο χώρο εργασίας μία ώρα πριν την ανατολή του ήλιου και να εξέρχονται μία ώρα μετά τη δύση του όπως συνέβαινε όταν ΔΕΝ υπήρχαν Συνδικάτα αλλά υπήρχαν Φέουδα με Βαρώνους, Κόμητες και Δούκες και «ταλαίπωρους» εργάτες-θνητούς χωρίς μοίρα στον ήλιο για τους ίδιους και τα παιδιά τους!

Και έτσι η εικονική πραγματικότητα της «μεσαίας τάξης» που στήριξε οκτώ χρόνια τους εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ του κ Σημίτη, που ψήφισε ΔΥΟ φορές τους ανεξήγητα «αδιάφορους» κάποιοι λένε και «ανίκανους» πραιτοριανούς του Μαξίμου της Ν.Δ. του κ Καραμανλή ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ βίαια από το ΠΑΣΟΚ του κ Παπανδρέου και τα στελέχη του - θύμα της απληστίας του διεθνούς κεφαλαίου – και σβήνει με απίστευτα γοργούς ρυθμούς από τον χάρτη του Ελληνικού κοινωνικού συστήματος…

Υπάρχουν άνθρωποι στο Υπουργικό Συμβούλιο του «ΝΕΟΥ ΠΑΣΟΚ» και στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα που να συνειδητοποιούν ότι καθώς ΛΕΡΩΘΗΚΕ «το λευκό κολάρο» και σβήνει γοργά η υπόσχεση του «παραδείσου» για τις εργατικές τάξεις η ΕΚΡΗΞΗ θυμού θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ διαστάσεων και αναπόφευκτη;

Δηλαδή πού θα κρυφτούν ΟΛΟΙ τους εάν κάποιοι βροντοφωνάξουν και η ελληνική κοινωνία θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα «Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, επαγγελματίες, επιστήμονες, νέοι και νέες ξεσηκωθείτε, δεν έχετε τίποτε άλλο να χάσετε μια και σας τα πήρε ΟΛΑ η τρόικα»;

Τελικά μήπως κάποιοι που είχαν ξεκινήσει ως ειλικρινείς ιδεολόγοι ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ (τους άλλους του ανεξέλεγκτου Φιλελευθερισμού ούτε να τους θυμηθώ δεν θέλω) ΕΘΑΨΑΝ στα ανέμελα καλοζωισμένα και ευτραφή ή στα μεθοδικά καλογυμνασμένα σώματά τους όπου σίγουρα θα έπρεπε να συνεχίζουν να υπάρχουν στα ατομικά αλλά και στο συλλογικό τους υποσυνείδητο όσα οδήγησαν 150 χρόνια πριν τους Μαρξ και Ένγκελς να συνθέσουν το ανατρεπτικό τους κάλεσμα «….εργάτες όλους του κόσμου ενωθείτε, δεν έχετε τίποτε να χάσετε παρά μόνο τις αλυσίδες σας;…»

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Related Posts with Thumbnails