«Και συ τι δουλειά κάνεις, ρε Γκρούεζα;»

Η στήλη παρότι ανακουφισμένη από τις εξελίξεις στο θέμα Τομπούλογλου, παρότι ικανοποιημένη που για μια ακόμα φορά το καλό θριάμβευσε πάνω στο κακό, συνεχίζει να έχει μερικές απορίες.

Απορία πρώτη: Με εκείνο το καθεστώς που θέλει τον κάθε αποτυχημένο πολιτευτάκια να πιάνει στασίδι στη διοίκηση του τάδε δημόσιου φορέα... ή του δείνα δημόσιου οργανισμού, τι γίνεται; Με το μοντέλο που θέλει το κάθε παράσιτο του κομματικού σωλήνα, τον κάθε ασπάλακα της συνομοταξίας «τα δικά μας παιδιά» να βολεύεται σα βδέλλα πάνω στο σώμα της κοινωνίας, τι γίνεται; Κάτι μας λέει ότι το έργο συνεχίζεται κανονικότατα. Όπως ακριβώς το έλεγε ο Μαυρογιαλούρος (Κωνσταντάρας) στον Γκρούεζα (Παπαγιαννόπουλο): «Και πώς ζεις εσύ ρε Γκρούεζα, τι δουλειά κάνεις;» ρωτούσε ο Κωνσταντάρας τον κομματάρχη Παπαγιαννόπουλο. «Μα εγώ είμαι του κόμματος, κύριε υπουργέ», απαντούσε εκείνος αφοπλιστικά...

Απορία δεύτερη: Μέσω του ΕΣΠΑ διεξάγεται ένας...

Σαν αρκουδιάρηδες σέρνετε στη πλατεία τον Τομπούλογλου

Kε πρωθυπουργέ, φύγε τουλάχιστον όρθιος.

Τι περιμένεις όταν ο Κάντας καταγγέλει ιλιγγιώδεις μίζες και συγκεκριμένα ονόματα στο τεράστιο σκάνδαλο των εξοπλιστικών και η κυβέρνηση, για ξεκάρφωμα, σέρνει- όπως ο αρκουδιάρης την αρκούδα- τον χοντροΤομπούλογλου για 25 χιλιάρικα μπροστά στις κάμερες των εξωχώριων νταβατζήδων της διαπλοκής;

Ακόμη κι αν- παρέα με τον Νίκο Δένδια- καταφέρετε να...

Πενήντα χρόνια πίσω σε όλα... και ολοταχώς

Η μεταπολίτευση μας οδήγησε στον υπερδανεισμό και στην εντεύθεν αναπάντεχη, αλλά επίπλαστη για τους πολλούς, ευημερία με αντάλλαγμα όχι τόσο την ψήφο μας όσο την ίδια την ψυχή μας. Κι’ έτσι κατακτήσαμε, είπαν, τη Δημοκρατία, το ποθούμενο από τη δεκαετία του '50. Αυτά μας είπαν εκείνοι που ούρλιαζαν από τα μπαλκόνια «για το σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι» ή από το βήμα συνεδρίων «είμαστε σοασιαλιστές και δημοκράτες» για ν’ αποδειχθεί ότι στα παρασκήνια και στ’ ανήλιαγα υπόγεια απεργάζονταν αναιδώς και αναισθήτως τη συντριβή μας στο όνομα της δικής μας νομιμοποίησης και εντολής.

Τελείωσαν οι διδάκτορες με τους δικτάτορες και μας δίδαξαν τη λαμογιά, το σκαπουλάρισμα, τον ωχαδερφισμό, την ιδιοτέλεια, τη μίζα, τη λούφα, το μπαχτσίσι, το ρουσφέτι, τη ρουφιανιά και την καφρίλα. Διψώντας για εξουσία βρέθηκαν άξιοι μιμητές τους οι παλαιοί «δυνάστες», η δεξιά.

Κι’ έτσι πορευόμασταν αμέριμνοι μέχρι που...

Η περίπτωση Άκη και το όλον ΠΑΣΟΚ

Η Ελλάδα είναι στ’ αλήθεια μια παράξενη χώρα.

Μόνο σ’ αυτή την χώρα ένας διωκόμενος για απιστία έναντι του δημοσίου πολιτικός των σοσιαλιστών μπορεί αν το "παίζει'" πολιτικός κρατούμενος και αγωνιστής και ας είναι τοις πάσι γνωστός ο υπερπολυτελής βίος που διήγε.

Μόνο σ’ αυτή την χώρα πολιτικοί που αποδεδειγμένα χρηματίζονταν από πολυεθνικές εξακολουθούν και γυρνάνε ελεύθεροι, ενώ πολίτες πάνε φυλακή για χρέη της τάξης των 5.000 Ευρώ.
Μόνο σ’ αυτή την χώρα η...

Το διεφθαρμένο σύστημα ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να σωθεί με τον Άκη

Βορά στη δίψα του ελληνικού λαού για κάθαρση και ικανοποίηση του αισθήματος «να πάει κάποιος φυλακή επιτέλους», γίνεται ο Άκης Τσοχατζόπουλος, όχι αδίκως φυσικά. Τις λαμογιές του τις έκανε και πλέον είναι και επίσημο καθώς τα στοιχεία της δικογραφίας είναι αδιάσειστα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η δικαιοσύνη, εκτός από την υπόθεση της δωροδοκίας για τα υποβρύχια, έχει ψάξει κι έχει βρει και εμπλοκή του πρώην υπουργού και σε άλλους φακέλους με εξοπλιστικά προγράμματα. Όπερ σημαίνει ότι...

Η Ελλάδα των “κουμπάρων”

Σε μία τηλεοπτική συζήτηση ο Στέφανος Μάνος αναρωτήθηκε το αυτονόητο: Και με ποιόν θα συζητήσει ένας ξένος επενδυτής για την ΔΕΗ, με τον κ. Φωτόπουλο; Ναι, κύριε Μάνο, με τον κ. Φωτόπουλο θα πρέπει να συζητήσει. Όπως και για να επενδύσει σε μία οποιαδήποτε πόλη αυτή της χώρας θα πρέπει νωρίτερα να έχει κάνει δημόσιες σχέσεις με τον δήμαρχο και τον τοπικό έφορο. Ήταν καίρια η ερώτηση και αν η κυβέρνηση δεν απαντήσει στην πράξη, το παιγνίδι θα πρέπει να το θεωρούμε χαμένο...

Η Ελλάδα βιώνει τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια τη δικτατορία των λεγόμενων «δημοκρατών». Στο όνομα της...

Η εκρηκτική ομιλία Καμμένου χθες στην βουλή

Για ποιον θυσιάζετε η μεσαία τάξη;

Η ραχοκοκαλιά της αστικής κοινωνίας μας είναι η μεσαία τάξη. Χωρίς αμφιβολία η μεσαία τάξη σήκωσε στους ώμους της τη μετάβαση από τη διαλυμένη οικονομία και κοινωνία που παρέδωσαν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχή και ο Εμφύλιος, στη μέχρι πρότινος αξιοπρεπή διαβίωση που αξίωνε ο Έλληνας μεσοαστός στην 24η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, την Ελλάδα.

Η μεσαία τάξη είναι εκείνη που στερήθηκε για να σπουδάσει τα παιδιά της, που πληρώνει την παιδεία αλλά υποχρεώνεται να πληρώσει και φροντιστήρια, που δουλεύει 43 ώρες τη βδομάδα. Είναι εκείνη που η εργασία της ενεργοποιεί το μικρό και το μεσαίο κεφάλαιο να παράγει υπεραξία, ώστε να πληρώνει φόρους και εισφορές για να διατηρεί το Ελληνικό Δημόσιο. Είναι εκείνη που...

Πόσα πήρε το κόμμα σου από την Siemens; Η Moody's σας μάρανε;

Ποια εθνική συναίνεση ρε καραγκιόζηδες;

Όταν η Μέρκελ γνωρίζει με πόσα χρήματα λάδωνε ο Χριστοφοράκος τα ξιπασμένα κόμματά σας, με τι κότσια να διεκδικήσετε καλύτερους όρους από τους Γερμανούς;

Όταν η διεθνής κοινή γνώμη παρακολουθεί το όργιο της συγκάλυψης να συνεχίζεται στη διεφθαρμένη χώρα μας, όταν...

Κόρακας κοράκου, μάτι δεν βγάζει!!!

Η διαφθορά προχώρησε στην Ελλάδα της ατιμωρησίας, φθάσαμε όπου φτάσαμε και το δίκαιο απονέμεται με το σταγονόμετρο. Και, βέβαια, δεν εννοούμε την τακτική δικαιοσύνη με τα κλειστά μάτια και αυτά. Για τα διοικητικά μιλάμε, με θεσμούς και όργανα, συνεδριάσεις, πορίσματα και με «δίκες» χωρίς καταδίκες.

Έργο και αποτέλεσμα υπάρχει μόνο όταν υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα. Αλλιώτικα, λειτουργεί η συναδελφικότητα, το σινάφι ορίζει τις κινήσεις των διαπλεγμένων και το αποτέλεσμα...

Νέα ουρλιαχτά σκανδαλολογίας

Είναι γνωστή η συνταγή των σκανδαλοψυχώσεων: Οι «νταβάδες του χρήματος, το κράτος και το παρακράτος τους (εδώ μέσα είναι τα ΜΜΕ και οι «πόρνες»τους) επιλεκτικά και διατεταγμένα ανακυκλώνουν και εμπορεύονται κάποια συμπτώματα της σήψης τους, «αποκαλύπτουν» εξωτερικές πτυχές των σκανδάλων τους, με ένα και μοναδικό στόχο: Τη συσκότιση της σκέψης και το καναλιζάρισμα της λαϊκής οργής στους «αγωγούς» των επιδιωκόμενων πολιτικών στόχων.
Μια νέα σκανδαλολογική ψύχωση γύρω από την «υπόθεση» του Βατοπαιδίου μας κατακλύζει, πάλι, σαν νεροποντή.

Το Βατοπαίδιο αποτέλεσε το βασικό εφαλτήριο αναρρίχησης των σημερινών δοσίλογων στη κυβέρνηση. Σύσσωμο το κράτος και το παρακράτος της μαφιόζικης καπιταλιστικής διαπλοκής, ακούραστα, αχόρταγα και ενορχηστρωμένα κατέστησαν το Βατοπαίδιο την κεντρική εστία της διαφθοράς της ελληνικής κοινωνίας και το ισχυρό πυροβολικό για την πτώση της Ν.Δ….

Σήμερα, πάλι το... Βατοπαίδιο ανυψώνεται σαν η κεντρική πηγή της κακοδαιμονίας για να ξεπλύνει η κυβέρνηση τα «συμβόλαια θανάτου» που τις είχαν αναθέσει οι πάτρωνές της και το παρακράτος τους: Συμβόλαιο κατοχής της χώρας μας από τις διεθνείς μαφίες του χρήματος, συμβόλαια εθνικής προδοσίας και ξεπουλήματος των πάντων, συμβόλαια κοινωνικής διάλυσης και τερατώδους αναλγησίας, συμβόλαια ολοκληρωτικής εξόντωσης του ελληνικού λαού…

Το έργο έχει πάντα ανάγκη και τους «αποδιοπομπαίους τράγους», τα αναλώσιμα υλικά των «σκανδάλων», κάποιες πυώδεις φουσκάλες της γάγγραινας, γύρω από τις οποίες θα επικεντρωθεί όλη η προπαγανδιστική μηχανή των σκανδαλοψυχώσεων και της παραπολιτικής παραπλάνησης του ελληνικού λαού.

Όταν το κέντρο αυτής της θεατρικής παράστασης είναι ένας πρώην πρωθυπουργός τότε το έργο γίνεται απείρως πιο σκανδαλιστικό και δραματικό.
Θυμηθείτε τι έγινε με την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου: Υστερική παράκρουση της σκανδαλολογίας και των γαργαλιστικών σεναρίων, τέτοιας έντασης που πάντρεψε τη «δεξιά» με την «αριστερά» για να φτάσουμε μετά όχι σε καμία «κάθαρση», αλλά σε πιο ζοφερές και μαύρες ημέρες: Στο μητσοτακισμό και το σημιτισμό και στο μοχθηρό τους τέκνο (το μοχθηρότερο της ελληνικής ιστορίας) στη σημερινή κυβέρνηση της «πράσινης» κατοχής μας από τους «νονούς» των διεθνών τραπεζών…
Το ίδιο γαργαλιστική και τελετουργικά δραματική επιδιώκουν να κάνουν και τη σημερινή θεατρική παράσταση. Αν δεν «στριμώξουν» τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, θα λιθοβολήσουν ανελέητα το περιβάλλον του.

Η σημερινή θεατρική παράσταση έχει, βεβαίως και άλλο στόχο. Τον πάγιο στόχο της πλανητικής Νέας Τάξης: Τον ευτελισμό και το λυσσαλέο διασυρμό της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ιδιαίτερα του Αγίου Όρους: Ένα επιπλέον σκηνικό της δραματουργίας του σκανδαλολογικού τελετουργικού που εξάπτει τη φαντασία και υπνωτίζει τις συνειδήσεις.
Με αυτά τα υλικά της δραματουργίας και του τελετουργικού θεάματος πιστεύει ο διαπλεκόμενος ιστός της αράχνης και το παρακράτος αυτού του ιστού ότι θα ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό και θα επικαλύψουν τα θηριώδη εγκλήματά τους, καθώς και τη δουλεία τους στους διεθνείς «νταβάδες».

Πλανώνται πλάνη οικτρά!

Είναι τέτοιος ο όγκος των ακαθαρσιών ΟΛΩΝ, τέτοια η μπόχα που εκπέμπει αυτή η κυβέρνηση και το σύστημα ολόκληρο, τόσα τα θηριώδη ψεύδη της και τέτοιος ο κακουργηματικός δωσιλογισμός της που δεν μπορεί να πείσει ΚΑΝΕΝΑΝ.

Μόνο οργή και αηδία προκαλούν όλες αυτές οι σκανδαλογικές παραστάσεις.

Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ζήτημα της πολιτικής μας ζωής είναι το Βατοπαίδιο, έστω το «σκάνδαλο» στο βαθμό που υπάρχει, ΟΤΑΝ η Ζήμενς έχει εξαγοράσει όλο το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ κορυφαίων κυβερνητικών του παραγόντων;

Είναι δυνατόν να καθιστάς κεντρικό πολιτικό ζήτημα την καρατόμηση στελεχών άλλης παράταξης, όταν υπάρχουν ομολογίες Τσουκάτων, Μαντεληδων και τόσα άλλα στοιχεία γύρω από τον αχυράνθρωπο των νταβάδων που κυβέρνησε επί τόσα χρόνια, τον Σημίτη;

Είναι δυνατόν να επικεντρώνεται όλη η καταστροφή της Ελλάδας, ενορχηστρωμένα, μεθοδικά και υστερικά, στον Κώστα Καραμανλή;
Ο κόσμος του Καραμανλή δεν είναι ο δικός μας. Μας είναι ξένος και ασυμφιλίωτα εχθρικός.

Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε ξένοιαστα τούτο: Είναι πολύ ύποπτη και δόλια η βιομηχανία της αφηνιασμένης προπαγάνδας εναντίον του από το καθεστώς που υπηρέτησε με πίστη.
Προσπάθησε ο Καραμανλής να φέρει κάποιες αντιστάσεις σε ορισμένα ζητήματα γι’ αυτό τον τσαλακώσανε και τον οδήγησαν στη παράδοση των όπλων άνευ όρων.
Δεν θα συγχωρήσουν ποτέ στον Καραμανλή ότι κοίταξε προς τη Ρωσία και αντιτάχθηκε διπλωματικά σε κάποια εθνικά ζητήματα.

Επιζητούν τον ολοκληρωτικό εξευτελισμό του…

Γι’ αυτό ουρλιάζουν και σήμερα οι ύαινες γύρω από το Βατοπαίδιο και τον Καραμανλή…

Ας μη τρέφουμε, λοιπόν, αυταπάτες: τα ουρλιαχτά γύρω από τα σκάνδαλα αποτελούν το μεγάλο τσίρκο της καπιταλιστικής απάτης το οποίο επικαλύπτει τη μήτρα των σκανδάλων, το σκάνδαλο των σκανδάλων: το καθεστώς της καπιταλιστικής αγοράς και των «μαφιών» του χρήματος.

Το αστικό κομματικό τοπίο αποτελεί το ίδιο σκάνδαλο, το κυρίαρχο πολιτικό σκάνδαλο. Και όπως σε όλα τα ζητήματα έτσι και εδώ εμπορεύεται τη σήψη του: Παράγει και εμπορεύεται τη σκανδαλολογία. Δεν μπορεί ούτε καν να αρθρώσει υποτυπώδη πολιτικό λόγο. Οι «μονομαχίες» περιορίζονται πλέον αποκλειστικά στην κυκλοφορία «επιλεγμένων» σκανδάλων, κασετών, σπερμολογικών και συχνά νόθων «αποκαλύψεων».
Δεν υποστηρίζουμε ότι δεν υπάρχουν σκάνδαλα (το λέμε γιατί κάποιοι δεν ξέρουν να διαβάζουν τα κείμενα). Το αντίθετο: Όλο το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα από τα θεμέλιά του μέχρι τις κορυφές του εποικοδομήματος είναι ένα σκάνδαλο και παράγει σκάνδαλα.

Και η μεγάλη παραγωγική εστία αυτών των σκανδάλων και κάθε μόλυνσης και διαφθοράς είναι το τρίπτυχο της καπιταλιστικής διαπλοκής: Οικονομική εξουσία, τα ΜΜΕ και το πολιτικό οικοδόμημα (κυβέρνηση – κράτος - καθεστωτικά κόμματα).
ΟΤΑΝ, λοιπόν, τα κόμματα τα οποία βρίσκονται στο κέντρο της παραγωγής σκανδάλων μιλούν για σκάνδαλα δημαγωγούν αγρίως και εξαπατούν ξετσίπωτα.

Το ίδιο και τα ΜΜΕ με την πληθώρα των «παπαγάλων». Γι’ αυτό όλοι αυτοί αποκρύβουν και επικαλύπτουν επιμελώς τη μήτρα των σκανδάλων: Τους εαυτούς τους.
Και όταν μιλάς για σκάνδαλα και αποκαλύπτεις κάποια εξωτερικά συμπτώματα και όχι τις πηγές και τις εστίες, τότε εμπορεύεσαι τα σκάνδαλα μέσα στα οποία είσαι βουτηγμένος και εσύ, με δύο λόγια σκανδαλολογείς και παράγεις ΟΧΙ πολιτικό λόγο, αλλά τον σκανδαλολογικό, παραπολιτικό λόγο της ΑΠΑΤΗΣ.

Ο καυγάς που γίνεται σήμερα για τα σκάνδαλα, όπως και στο παρελθόν για τα άπειρα σκάνδαλα άλλων κυβερνήσεων, είναι καυγάς για το πάπλωμα: καυγάς, όχι για την εξάλειψη των σκανδάλων (αυτό προϋποθέτει την εξάλειψη ή αυτοκατάργηση αυτών που καυγαδίζουν), αλλά για το ποιος θα διαχειριστεί το καθεστώς των σκανδάλων και στο πώς θα επικαλυφτούν τα εγκλήματα των αρχόντων της εξουσίας και των πολιτικών τους διαχειριστών.

Σε αυτό συνίσταται η ρητορική των σκανδάλων και ο λυσσαλέος σκανδαλολογικός πόλεμος μεταξύ των κομμάτων: Στο ποιος θα διαχειριστεί το καθεστώς της σήψης, της διαφθοράς και των σκανδάλων, ρίχνοντας τα βάρη στους άλλους.
Με πιο λαϊκά λόγια: Στο ποιος θα μπορεί να καταχραστεί και να λεηλατήσει περισσότερο.
Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι δύο λήσταρχοι που μαλώνουν για τη διαχείριση της λεηλασίας. Από κοντά και τα λησταρχάκια, οι «τσόντες»: ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑ.Ο.Σ.

Έξω, όμως, από αυτό τον σκανδαλολογικό πόλεμο των διαχειριστών και των «νταβάδων» τους (το Κεφάλαιο), ο χείμαρρος των σκανδάλων ξεσπάει πάντα όταν οι «νταβατζήδες» (οι παραγωγικές πηγές των σκανδάλων) δρομολογούν τα πολιτικά τους παιχνίδια. Αν μελετήσει κανείς την ιστορία, με ορόσημο το 1989, θα το διαπιστώσει.

Οι πρωτογενείς παραγωγοί των σκανδάλων εμπορεύονται τα σκάνδαλά τους και σηκώνουν ουρλιαχτά σκανδαλολογίας προκειμένου να προβούν σε «πολιτικές εκκαθαρίσεις», να ρυθμίσουν τις εξελίξεις και να ελέγξουν ακόμα πιο ασφυκτικά το πολιτικό σκηνικό.
Και οσάκις το πέτυχαν αυτό, επακολούθησαν νέες συμφορές για τον ελληνικό λαό.

ΟΤΑΝ βλέπεις σήμερα τα ΜΜΕ (Το σκάνδαλο των σκανδάλων) ενορχηστρωμένα και συστηματικά να «αποκαλύπτουν» επιλεκτικά σκάνδαλα και να παράγουν αυτή την ανυπόφορη και φαιά σκανδαλολογία, τότε πρέπει να «κουμπωθείς». Αν είναι δυνατόν οι «νταβατζήδες» της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής να «κόπτονται» για «εξυγίανση»!!!

ΟΤΑΝ, βλέπεις το «εκσυγχρονιστικό παρακράτος» με τα διατεταγμένα δημοσιογραφικά του όργανα, από κοινού με τον Καρατζαφέρη να ουρλιάζουν σαν ύαινες για τα γαλάζια σκάνδαλα, τότε πάλι πρέπει να κουμπωθείς…
από το Ρεσάλτο

Έτσι λειτουργούν τα μαγαζάκια της διαφθοράς

Στα πάνω από σαράντα χρόνια που κάνω ρεπορτάζ και έρευνες στο χώρο της οικονομίας δεν πήρα πειστική απάντηση στο ερώτημα μου τι χρειάζονται οι εκ των προτέρων δέκα και περισσότερες άδειες που εφοδιάζεται μια επιχείρηση προκειμένου να λειτουργήσει νόμιμα.

Οποιαδήποτε επιχείρηση. Από τον φούρνο και το εργαστήριο ζαχαροπλαστικής της γειτονιάς μέχρι το τσιμεντάδικο και το ναυπηγείο.

Ξεκαθαρίζω δε από την αρχή ότι ποτέ δεν υποστήριξα και δεν πρόκειται να υποστηρίξω ότι πρέπει να καταργηθούν οι εργοστασιακές ή οι άλλες επιχειρησιακές άδειες και η χώρα να γίνει ξέφραγο αμπέλι.

Υποστηρίζω όμως ότι η... εμμονή στην εκ των προτέρων χορήγηση των νομίμων εργοστασιακών αδειών δεν έχει καμιά άλλη εξήγηση, εκτός από την βλακώδη νοοτροπία του «επαγγελματία» γραφειοκράτη (στην καλύτερη περίπτωση) ή την σκοπιμότητα του διεφθαρμένου υπαλλήλου (στην χειρότερη).

Ας δούμε πως έχουν τα πράγματα. Για να δημιουργήσεις σήμερα μια βιοτεχνία μικρή ή μεσαία ή και μια βιομηχανία μεσαία ή μεγάλη πρέπει εκ των προτέρων να εφοδιαστείς εκτός από τις οικοδομικές άδειες (για τις οποίες περνάς μαύρες περιπέτειες) και τις εξής εργοστασιακές άδειες. Άδεια σκοπιμότητας λειτουργίας της συγκεκριμένης βιοτεχνίας ή του μεγάλου εργοστασίου.

Προσέξτε τι γίνεται εδώ. Ο συγκεκριμένος υπάλληλος της νομαρχίας (παλαιότερα του υπουργείου Βιομηχανίας) θα κρίνει αν είναι σκόπιμο για την οικονομία να ιδρυθεί η συγκεκριμένη επιχείρηση... Λες και ο επιχειρηματίας είναι ηλίθιος και περιμένει να αναγνωρισθεί η επιχειρηματική διορατικότητα του από τον εκάστοτε υπάλληλο.

Εάν και όποτε πάρεις την άδεια σκοπιμότητας είναι σαν να μην έχεις τίποτε στα χέρια σου. Γιατί θα χρειαστεί να ακολουθήσει η άδεια εγκαταστάσεως των μηχανημάτων στο συγκεκριμένο εργοστάσιο. Αλλά και πάλι δεν είσαι νόμιμος. Γιατί μετά την άδεια εγκαταστάσεως θα πρέπει να ακολουθήσει η άδεια λειτουργίας του εργοστασίου.
Συνολικός χρόνος εκδόσεως των αδειών (χωρίς λάδωμα της μηχανής) 15-20 μήνες.

Τώρα είσαι νόμιμος μεν αλλά δεν είσαι ήσυχος. Γιατί η άδεια λειτουργίας του εργοστασίου έχει ημερομηνία λήξεως. Και μέχρι να λήξει, καμία υπηρεσία κανενός υπουργείου δεν σου εγγυάται την αξία της μπροστά στην πιθανή αντίρρηση του Δημάρχου της περιοχής να λειτουργεί το συγκεκριμένο εργοστάσιο. Πρόκειται για κίνδυνο εμφανέστατα υπαρκτό μιας και σε κάθε εκλογική περίοδο οι εκστρατείες των υποψηφίων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν ως βασικό πρόγραμμα (πολλές φορές και με την υποστήριξη και των υπουργείων που εξέδωσαν τις άδειες) το ξήλωμα των εργοστασίων για να εξασφαλιστούν ψήφοι όλων των παρατάξεων.

Βεβαίως στις παραπάνω άδειες πρέπει να προστεθούν και περιβαλλοντικές μελέτες και περιβαλλοντικές άδειες. Αλλά και εδώ ακόμη και αν πρόκειται για εργαστήριο που θα κάνει φασόν κουμπότρυπες...

Προσέξτε τώρα που εστιάζεται το πρόβλημα. Κανείς σε αρμόδια δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να υποδείξει υπεύθυνα στον υποψήφιο βιοτέχνη ή βιομήχανο που μπορεί να ιδρύσει το εργοστάσιό του και με ποιες προδιαγραφές ώστε να ξενοιάσει για όλα τα χρόνια της λειτουργία του. Οι υπηρεσίες δέχονται την κάθε αίτηση επιχειρηματία και το «παζάρι», είτε αυτό είναι διοικητικά νόμιμο, είτε έχει την σκοπιμότητα της συναλλαγής, αρχίζει πάνω στην συγκεκριμένη αίτηση.

Εκεί είναι που «παίζουν» και τα διάφορα συστήματα της διαφθοράς όπως είναι το γνωστό «γρηγορόσημο» για να σπρωχτεί η υπόθεση. Η ανάθεση της υπόθεσης των αδειών σε «ειδικό γραφείο» που έχουν συστήσει με δικό τους κύκλωμα οι υπάλληλοι. Το «λάδωμα» ώστε οι έλεγχοι να γίνουν εξ αποστάσεως...

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να λειτουργούν σήμερα μόνο στο Λεκανοπέδιο της Αττικής πάνω από 5.000 επιχειρήσεις χωρίς να έχουν έστω και μία νόμιμη άδεια γιατί «κόλλησαν» στο σύστημα.

Είναι συνεπώς δεδομένη η αποτυχία του σημερινού συστήματος ενώ έχουμε ανάγκη την αναθέρμανση της οικονομίας εδώ και τώρα.

Διερωτώμαι λοιπόν (έχοντας υπόψη μου εφαρμοσμένα παραδείγματα σε πολλές αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και πρόσφατα παραδείγματα από την Βουλγαρία και την Τουρκία ακόμη) τι θα συμβεί αν ο επιχειρηματίας στήσει (ασφαλώς στην ιδιόκτητη έκταση του) το εργοστάσιό του με όρους και προϋποθέσεις που θα τον εφοδιάσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Και μόνο όταν, κατόπιν ελέγχου, διαπιστωθεί ότι όλα έχουν στηθεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές που του παραδόθηκαν θα παραλάβει στο γραφείο του μία και μόνη εργοστασιακή άδεια απεριόριστης ισχύος.

Υπολογίζω ότι αυτό που θα συμβεί θα είναι το γκρέμισμα του σημερινού οικοδομήματος της συναλλαγής και της διαφθοράς στην κρατική μηχανή. Και επίσης θα δικαιωθούν οι φόβοι (όπως μου τους είχε εκφράσει) παλαιά «καραβάνα» του πρώην υπουργείου Βιομηχανίας ότι: « Χωρίς γραφειοκρατία και πολύπλοκες έστω και άχρηστες άδειες χάνουμε και το κύρος μας και την σημασία της θέσης μας».

Να λοιπόν γιατί ακόμη και τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται από το υπουργείο Οικονομίας για την απλοποίηση των διαδικασιών αφήνουν εντελώς άθικτη την φιλοσοφία του σημερινού συστήματος. Να δίνουμε δηλαδή τις άδειες εκ των προτέρων για να αρχίζει νωρίς το «παζάρι». Γιατί αν στηθεί το εργοστάσιο και μάλιστα σύμφωνα με τις υποδείξεις άντε να ζητήσεις λαδώματα και γρηγορόσημα.
του Γιώργου Κράλογλου στο capital

Δώστε, αν τολμάτε, ονόματα και διευθύνσεις

Θα επανέλθουμε σήμερα στο θέμα των υπαλλήλων της Βουλής. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηθικά σκάνδαλα της μεταπολίτευσης με διακομματική βούλα. Στην εποχή του ΔΝΤ, μάλιστα, πιστοποιεί με τον πλέον επίσημο τρόπο γιατί φτάσαμε ως εδώ. Επειδή η χώρα αυτή είναι το βασίλειο της μίζας, της ρεμούλας και της αναξιοκρατίας. Κύριοι βουλευτές, στείλτε τώρα τους κομματικούς σας εγκάθετους, τους φίλους και τους συγγενείς σας στο σπίτι τους. Δεν θέλουμε να τους πληρώνουμε!

Τους φτύνεις και εκείνοι νομίζουν ότι ψιχαλίζει. Το θέμα των υπεράριθμων υπαλλήλων της Βουλής τους έχει ήδη στιγματίσει. Δεν έχουν το θάρρος, δεν έχουν το ανάστημα να σταματήσουν το μέγα αυτό σκάνδαλο. Και περιμένουμε από δαύτους να σώσουν την Ελλάδα; Με τι ηθικό ανάστημα ζητούν από τους Έλληνες πολίτες θυσίες, όταν έχουν εξασφαλίσει στους δικούς τους ανθρώπους μία θέση στον παράδεισο;

Πως θα αντικρύσουν αύριο τα... νέα παιδιά που αφού σπούδασαν, αφού ίδρωσαν στα θρανία και δεν έχασαν το χρόνο τους να περιφέρονται στα κομματικά γραφεία, πρέπει να εξαντλήσουν τις φυσικές και ψυχικές τους αντοχές για να διεκδικήσουν μέσω ΑΣΕΠ μία θέση στο δημόσιο;

Δημοσιεύεστε τώρα τα ονόματα όσων προσελήφθησαν τα τελευταία χρόνια, αναφέρετε ποιος τους προσέλαβε και αν έχουν συγγενική σχέση με βουλευτές. Δώστε μας για τον καθένα, αν τολμάτε, το λόγο για τον οποίον βρίσκεται σήμερα στην υπηρεσία της Βουλής των Ελλήνων. Το θράσος όλων τους είναι τέτοιο που κρύβονται πίσω από το νόμο Σιούφα για να μην κάνουν το παραμικρό, για να μην ανατρέψουν τα «κεκτημένα», να μην άρουν την πρωτοφανή αυτή πρόκληση σε βάρος του ελληνικού λαού. Δεν είναι ότι δεν μπορούν, δεν θέλουν να κάνουν κάτι.

Όταν πρόκειται για τα δικά τους παιδιά έχουμε υπερκομματική συναίνεση. Όταν, όμως, πρόκειται να συζητήσουν για το μέλλον της Ελλάδας υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τότε ανακαλύπτουν τις όποιες διαφορές τους και αδυνατούν να βρουν μια κοινή γλώσσα για να συνεννοηθούν. Όταν πρόκειται να αλλάξουν οι νόμοι για τον 13ο και τον 14ο μισθό εκατομμυρίων Ελλήνων, αυτό γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες. Όταν, όμως, πρόκειται για το νόμο του κυρίου Σιούφα, η πιθανή του αλλαγή ή ακόμη και κατάργησή του αντιμετωπίζεται από το πολιτικό σύστημα σαν να πρόκειται για το Σύνταγμα της χώρας.

Δεν έχουμε κάτι προσωπικό με τους κυρίους και τις κυρίες που προσελήφθησαν από τη Βουλή με 16 μισθούς. Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Είναι βαθύτατα πολιτικό. Είναι η πηγή όλων μας των προβλημάτων: Ένα πολιτικό σύστημα που αγόραζε μέχρι σήμερα χρόνο εξαγοράζοντας με διάφορους τρόπους το εκλογικό σώμα. Αυτό το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να μας πείσει για τις αγαθές του προθέσεις, αν πρώτα δεν αποδείξει ότι έχει πάρει το μάθημά του.
Περιμένουμε, λοιπόν, κύριοι βουλευτές έργα.
Τα λόγια τα έχουμε βαρεθεί. (και τα λαμόγια επίσης)
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Πολιτικός, ο σύγχρονος νταβατζής. Πολίτης, η σύγχρονη πουτάνα.

Προεκλογικά έλεγε ότι "λεφτά υπάρχουν". Απλά δεν είπε ότι θα έβαζε το χέρι του στην τσέπη του απλού Έλληνα πολίτη.

Όταν οι δημοσιογράφοι ρώταγαν τους υποψήφιους βουλευτές αν θα προχωρούσαν σε αύξηση του ΦΠΑ εκείνοι είτε έλεγαν "όχι" είτε έκαναν την πάπια. Μετεκλογικά ανέβασαν το ΦΠΑ δύο μονάδες και τώρα το ΔΝΤ τους ζητάει (και σιγά μην πουν όχι) να το ανεβάσουν δύο ακόμα.
Κόβουν εντελώς 13ο και 14 μισθό λίγο καιρό μετά τις εξαγγελίες για μείωση τους κατά 50%.
Δίνουν κίνητρα στις επιχειρήσεις για απολύσεις μειώνοντας τις αποζημιώσεις στο 50%, δίνοντας ευκολία πληρωμών (με δόσεις!) και αυξάνοντας το όριο απολύσεων ανά μήνα από 2% σε 4%.
Και πόσα ακόμα...

Αυτοί οι άνθρωποι που κάθονται αναπαυτικά στα έδρανα τους αποφασίζουν εκ του ασφαλούς. Μια χαρά βολεμένοι είναι αυτοί. Επαγγελματίες πολιτικοί γαρ. Του ζούμε, τους ταΐζουμε και τώρα καθόμαστε να μας πηδήξουν κιόλας. Και το χειρότερο; Τώρα μας ζητάνε να μας βάζουν να μας πηδήξουν και οι ξένοι του ΔΝΤ. Με απλά λόγια, τι είμαστε; Είμαστε η πουτάνα τους. Τι μένει; Να μας κόψουν και τα αρχ... για να μην μπορούμε να αντιδράσουμε.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το... ότι όλοι αυτοί οι τύποι θεωρούνται σπουδαγμένοι και μορφωμένοι. Έφαγαν τα νιάτα τους σε πανεπιστήμια για να μάθουν τι; Πως να κάνουν περικοπές.
Η απλή λογική λέει ότι άμα κόβεις από παντού, ο κόσμος μένει χωρίς δουλειά, οι επιχειρήσεις ψυχοραγούν τότε το χρήμα σταματάει να κινείται. Και όταν συμβεί αυτό τότε έρχεται η πείνα που χτυπάει ακόμα και τα ταμεία της χώρας. Τι κάνεις έτσι; Δίνεις κίνητρο στον πολίτη να γίνει φοροφυγάς. Πόσα παραπάνω να χάσει αν τον πιάσεις;

Όλοι αυτοί οι φωτεινοί παντογνώστες των περικοπών αν γνώριζαν λίγο από το πως να λειτουργούν μία επιχείρηση (γιατί επιχείρηση είναι πλέον η διακυβέρνηση μίας χώρας) θα κοίταζαν πως να έκαναν το χρήμα να αρχίσει να γυρίζει και το κυριότερο πως να έρθει από το εξωτερικό στην Ελλάδα.
Δεν σκέφτηκε κανένας του πως με τις αυξήσεις τιμών θα πέσει κι άλλο η βαριά βιομηχανία της χώρας που δεν είναι άλλη από τον τουρισμό;

Ήδη Τούρκοι και Αλβανοί που δεν έχουν τον φυσικό μας πλούτο μας παίρνουν και τα σώβρακα.

Πόσο πιο χαμηλά θα μας πάνε όλοι αυτοί οι τυχάρπαστοι, τα λαμόγια, οι άσχετοι, οι άχρηστοι, οι μιζαδώροι;

Η πλάκα είναι πως αν ρίξουμε μία ματιά στις σχολικές τους φωτογραφίες θα δούμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς (αν όχι όλοι) ήταν τα λεγόμενα "φυτά" των τάξεων τους. Τα παιδάκια που ξεπατίκωναν ότι έλεγε το βιβλίο χωρίς να ζουν, χωρίς να αναλύουν, χωρίς να έχουν ούτε καν τις - αφελείς - ανησυχίες των ωραιότερων χρόνων τους. Είναι αυτοί που μεγάλωσαν με κρυμμένα κόμπλεξ γιατί δεν τους καθόταν η διπλανή τους γιατί προτιμούσε το ρεμάλι του σχολείου. Είναι αυτοί που στο διάλειμμα καθόντουσαν σε μία γωνία μόνοι την ώρα που οι άλλοι έπαιζαν μπάλα. Είναι αυτοί που έτρωγαν σφαλιάρες για να διασκεδάζουν οι άλλοι.

Δυστυχώς οι τυπάδες εκείνων των χρόνων έπεσαν στην βιοπάλη και η εξουσία πήγε στα χέρια των "φυτών". Βγάζουν τώρα στα σπασμένα της πρώτη νιότης τους.
Και με το έτσι θέλω μας βάζουν να στήσουμε... ξέρετε τι.
Αλλά καλά μας κάνουν, γιατί τα θέλει ο... ξέρετε ποιος.
Αφού πάμε και τους ψηφίζουμε κάθε φορά.
Αφού δεν έχουμε τα κότσια να τα γαμ... εμείς όλα βάζοντας μέσα στην Βουλή Βεργήδες και Κατέληδες για να ξεφτιλίσουμε το πολιτικό σύστημα που έχουν δημιουργήσει
Γι αυτό και θα είμαστε η πουτάνα τους.
Γιατί θα συνεχίσουν να μας πηδάνε και θα να μας πασάρουν και στους ξένους να μας πηδάνε και αυτοί.
από το ipanic

Αποκάλυψη τώρα: Πώς γλίτωσε η Κοκκινοσκουφίτσα!

Σήμερα σκέφτηκα να πούμε κάτι χαρούμενο. Πώς η Κοκκινοσκουφίτσα τα κατάφερε και ξέφυγε από τα όσα της είχανε γράψει οι μοίρες. Διότι, ανεξάρτητα από το τι μας λένε τα επίσημα βιβλία, υπάρχουν και τα απόκρυφα παραμύθια, στα οποία αναφέρεται καθαρά ότι η Κοκκινοσκουφίτσα «έφαγε» τον κακό το λύκο και όχι ο κακός ο λύκος την Κοκκινοσκουφίτσα. Επίσης, καταρρίπτεται ένας ακόμη μύθος, ότι ο κακός ο λύκος έφαγε την καημένη τη γιαγιά της παιδούλας. Η αλήθεια είναι ότι η παιδούλα είχε «ξεφύγει» λιγουλάκι και ο λύκος κλήθηκε για να επιβάλλει την τάξη...

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η Κοκκινοσκουφίτσα έζησε καλά παιδικά χρόνια, καθώς η γιαγιά της υπέκυπτε σε όλα της τα παρακαλετά και της ικανοποιούσε και την πιο ακραία της επιθυμία. Με τον καιρό η Κοκκινοσκουφίτσα έγινε ένα δύστροπο και κακομαθημένο παιδί. Θεωρούσε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε για να την υπηρετεί και δυσανασχετούσε ιδιαίτερα όταν κάποιος επιχειρούσε να της χαλάσει την εικόνα που είχε ήδη φτιάξει για τη ζωή.

Μία μέρα, για παράδειγμα, η κυρία κότα κλείστηκε έντρομη στο κοτέτσι της για να γλιτώσει από την οργή της παιδούλας, επειδή τόλμησε να την παρατηρήσει που της πήρε το αυγό δίχως να τη ρωτήσει. «Τι λες κότα; Εσύ γεννήθηκε για να κάνεις αυγά και εγώ για να τρώω», της είπε εξοργισμένη...

Μια άλλη μέρα, η δασκάλα Κουκουβάγια έγινε έξαλλη, όταν η Κοκκινοσκουφίτσα σηκώθηκε και έφυγε από το μάθημα, επειδή λέει είχε την ίδια ώρα κλείσει ραντεβού για πεντικιούρ.

Φόβος και τρόμος η Κοκκινοσκουφίτσα. Απειλή για την κοινωνία του δάσους, Με το ένα και το άλλο μαζεύονται οι κάτοικοι του δάσους σε μυστική συνέλευση και αποφασίζουν να πάνε στη γιαγιά και να ζητήσουν την βοήθειά της. «Εσύ φταις που ήσουν τόσο γενναιόδωρη μαζί της. Την κατέστρεψες και τώρα απειλούμαστε κι εμείς. Τι να πούμε στα παιδιά μας, όταν μας λένε ότι η Κοκκινοσκουφίτσα έκανε αυτό ή εκείνο»;

Η γιαγιά δεν είχε μάτια να αντικρύσει την επιτροπή που της κουβαλήθηκε νωρίς – νωρίς στο σπίτι. Τι να πει; Είχαν δίκιο και έπρεπε να βρεθεί γρήγορα μία λύση, πριν το κακό έπαιρνε διαστάσεις.

Γι΄ αυτές τις περιπτώσεις οι κάτοικοι του δάσους είχαν ακούσει ότι μπορούσαν να καλέσουν έναν ειδικό από ένα άλλο μακρινό δάσος. Τον λύκο. Είχαν, μάλιστα, δημιουργήσει και έναν ολόκληρο μύθο, ότι ο λύκος ήταν κακός και έτρωγε παιδιά, έτσι ώστε όταν χρειαζόντουσαν να μπορούσε το ζωντανό να παίξει σωστά τον ρόλο του.

Το σκηνικό ετοιμάστηκε με ευλάβεια. Η γιαγιά αναχώρησε για ένα ταξίδι αναψυχής και ο λύκος φόρεσε τα ρούχα της και ξάπλωσε στο κρεβάτι της. Στο μεταξύ έστειλαν μήνυμα στην Κοκκινοσκουφίτσα ότι την ζητούσε η αγαπημένη της γιαγιά.

Όταν η Κοκκινοσκουφίτσα μπήκε στο σπίτι, κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Μπήκε, λοιπόν, στο δωμάτιο με προφύλαξη. Ήταν υποψιασμένη...

- Ποιος είσαι εσύ;
- Η γιαγιά σου.
- Δεν αφήνεις τα σάπια, λέω εγώ; Μάλλον είσαι ο λύκος. Δεν σε έχω ξαναδεί, αλλά ξέρω ότι έχεις μακριά αυτιά και άσχημη μουσούδα. Είναι αλήθεια ότι είσαι αιμοβόρος και τρως παιδιά;
- Κοίτα, έχω αλλάξει. Δεν είμαι ο λύκος που ήμουν.
- Εγώ έχω ακούσει ότι ο λύκος κι αν γέρασε δεν αλλάζει συνήθειες. Τέλος πάντων, ας το δεχτούμε. Έχω ένα καλό deal να σου προτείνω για να βγούμε όλοι κερδισμένοι...
- Είμαι όλος αφτιά...

Την επόμενη ημέρα όλοι έμαθαν στο δάσος ότι η Κοκκινοσκουφίτσα δεν συμμορφώθηκε και έτσι ο λύκος με βαριά καρδιά αναγκάστηκε να την φάει. Το δάσος είχε βυθιστεί στο πένθος. Ήθελαν να πάρει ένα καλό μάθημα η κοκκινοσκουφίτσα, αλλά όχι κι έτσι! Μήπως τελικά, ο λύκος ήταν τόσο κακός όσο τον ήθελαν οι φήμες; Μήπως έκαναν λάθος και τον φώναξαν;

Πέρασαν μέρες και ξαφνικά κάνει την εμφάνισή της στο δάσος η Κοκκινοσκουφίτσα! Ντυμένη σεμνά, χαμηλοβλεπούσα. Οι κάτοικοι τρόμαξαν, αλλά η ίδια έσπευσε να τους καθησυχάσει: «Με έφαγε ο λύκος, αλλά ο καλός θεούλης δέχτηκε τη συγνώμη μου και με έφερε πάλι κοντά σας. Ο λύκος με βοήθησε να δω την αλήθεια. Ο λύκος με έκανε να σκεφτώ για την προηγούμενη αμαρτωλή ζωή μου».

Οι κάτοικοι ενθουσιάστηκαν και αποφάσισαν να φωνάξουν τον λύκο να μείνει κοντά τους για πάντα, έτσι ώστε να μην τολμήσει να παραστρατήσει άλλο παιδί τους.

Εκείνο το βράδυ ο λύκος συνάντησε την Κοκκινοσκουφίτσα κρυφά στη ρεματιά.
- Χάρη σε εσένα Κοκκινοσκουφίτσα εξασφάλισα μία σταθερή και αποδοτική εργασία για τα επόμενα χρόνια. Στο άλλο δάσος με είχαν βαρεθεί, δεν πήγαιναν καλά οι δουλειές τελευταία.
- Δέκα τοις εκατό, είπαμε, αγαπητέ φίλε λύκο. Δέκα τοις εκατό, μην το ξεχάσεις!
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Νέο Reality!!! "Όλοι τα παίρνουνε"

Από χτες παίζεται καινούργιο Reality τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην TV!
O πρώην ισχυρός άνδρας της Siemens Μ. Χριστοφοράκος μιλάει για όλους και για όλα αλλά,αποκαλύπτει μόνο τα ονόματα δυο ανθρώπων που δεν βρίσκονται πια στη ζωή.
Τα έπαιρναν για λογαριασμό των δυο κομμάτων εξουσίας δυο μακαρίτες!!!
Ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας επί πρωθυπουργίας Σημίτη και ο ταμίας της ΝΔ και διοικητής του ΙΚΑ που έχασε τη ζωή του στα σκαλιά πολυκατοικίας στου Ζωγράφου.
Τώρα ποιοι έστησαν αυτούς τους διαλόγους του Χριστοφοράκου με τους Δικηγόρους του και γιατί τους βγάζουν τώρα στη φόρα δεν μας το λέει κανένας.
Πράγματα γνωστά και χιλιοειπωμένα παρουσιάζονται σαν ντοκουμέντα κι αποκλειστικότητες!
Τι καινούργιο εισφέρουν αυτοί οι διάλογοι στην υπόθεση Siemens;
Απολύτως... τίποτα!
Ανακατεύουν την τράπουλα κι αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από τα σοβαρά προβλήματα της καθημερινότητας.
1,50 ευρό κοντεύει το λίτρο η βενζίνη,1,5 εκατομμύριο σχεδόν οι άνεργοι κι από τους εργαζόμενους κόβουν κάθε μέρα και κάτι,νέα μέτρα έρχονται και η πλάκα είναι ότι περιμένουν ανάκαμψη της οικονομίας.
Πως μωρέ αφού η αγοραστική δύναμη κάθε μέρα αποδυναμώνεται;
Κάποτε λέγανε δώστε στο λαό άρτο και θεάματα!
Απ' ότι φαίνεται θα αρκεστούμε στα κακοστημένα θεάματα(εν προκειμένω μόνο ήχος).
από το zeidoron η φωτοσύνθεση είναι από το dentnews

Σύντροφε Παπανδρέου δεν έχω να πληρώσω τα λαμόγια που μας ξεπαράδιασαν και τα πήραν όλα από τον λαό

Σύντροφε Παπανδρέου
Έχω ένα αυτοκίνητο 1400 cc του 1993. Το αγόρασα τον Γενάρη του 2009 , 1000 ευρώ γιατί αυτές ήταν και οι δυνατότητες μου. Μέχρι τώρα τα χιλ/τρα που έκανα ήταν 2.500. Τα τέλη κυκλοφορίας ήταν 200 περίπου ευρώ. Σήμερα έρχεται η Κυβέρνηση και μου ζητά να πληρώσω τέλη κυκλοφορίας 350 ευρώ. Και ο λόγος είναι ότι επειδή είναι παλιό το αυτοκίνητο ρυπαίνει (δηλαδή αν πληρώσω παραπάνω τέλη κυκλοφορίας δεν θα ρυπαίνει;).

Αυτή είναι η λογική της φοροεισπρακτικής Κυβερνητικής Δεξιάς και Σοσιαλιστικής "ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ"; Το αυτοκίνητο αυτό πέρασε από ΚΤΕΟ και έχει πιστοποιητικό ότι πληρεί τούς όρους και μπορεί να κυκλοφορεί χωρίς να ρυπαίνει. Βέβαια έχει δίκιο η κυβέρνηση.

Λεβέντη μου Προθυπουργέ (με την ψήφο μου σε έβγαλα) ωρυόσουν και φώναζες "που πήγαν τα λεφτά". Τα βρήκες όμως αμέσως . Τα πήραν όσοι έχουν παλιά αυτοκίνητα και γιαυτό τους τα ζητάς πίσω. Την πληροφόρηση τη πήρες από τον Σουφλιά ο οποίος το 2005 τα διόδια Θεσσαλονίκη- Κατερίνη τα αύξησε από 1,4 ευρώ σε 2 ευρώ. Σού το σφύριξε ο Σουφλιάς.

Πρόσεξε ορέ κλεφτόπουλο, οι... γιωταχήδες είναι απατεώνες. Αυτοί πήραν τις μίζες και είμαστε σ' αυτό το οικονομικό χάλι.Ψάχνω ο βλάκας τις τσέπες μου , μαλώνω με την γυναίκα μου. Που πήγαν τα λεφτά από τις μίζες που πήρα. Δεν βρίσκω ούτε ένα ευρώ. Και εγώ ο φτωχός ψάχνω την ψήφο μου και αναρωτιέμαι μήπως αντικατέστησα τους απατεώνες με άλλους απατεώνες.. Το συμπέρασμα είναι ότι αυτό συνέβη. Και το ερώτημα μου είναι ποιος Σοσιαλιστής Υπουργός η Πρωθυπουργός με ούμπαλα θα βγει και θα μου δώσει μιαν λογική και αντρίκια εξήγηση γιατί θα πρέπει να πληρώσω 80% επιπλέον στα τέλη κυκλοφορίας .

Μου είναι πολύ βαρύ να πληρώσω τις μίζες του Τσουκάτου, του Χριστοφοράκου, της μονής Βατοπεδίου, τις μίζες από τις προμήθειες κάθε είδους, ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ, ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΑΡΑΔΙΑΣΑΝ, ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Και βέβαια την ευθύνη για την εξήγηση την έχεις εσύ, απέναντι των ψηφοφόρων σου. Πες τους Βουλευτές της Θεσσαλονίκης να κάνουν μια βόλτα στην Θεσσαλονίκη και στα πέριξ και να δουν αν υπάρχει ένας δρόμος έστω 500 μέτρων που να είναι ασφαλής για αυτοκίνητα και περισσότερο για δίκυκλα Έχουν κάνει ποτέ μια βόλτα στην Θεσσαλονίκη να δουν το χάλι της. Δεν νομίζω να γνωρίζουν κατά που πέφτει η Μοναστηρίου, η Γιαννιτσών, η 28ης Οκτωβρίου, η Γρηγορίου Λαμπράκη, η Εθνικής Αμύνης και μιλάω γι αυτές τις οδούς γιατί σε αυτές κινούμαι.

Όταν πηγαίνεις σε ένα σούπερ μάρκετ ψωνίζεις προϊόντα, σου κάνουν λογαριασμό και πληρώνεις την αξία. Εγώ για ποια ανταπόδοση πληρώνω με τα τέλη κυκλοφορίας και τούς φόρους;
Πες μου γαμώ το χαΐρι μου.
Είμαι εξοργισμένος.
Τα παίρνετε και δεν δίνετε τίποτα.

Με καθόλου εκτίμηση.
Ένας αηδιασμένος ψηφοφόρος.
ΝΤΡΟΠΗ!!!!!!

Αναγνώστης

Οι ψυχοκοινωνικές διαστάσεις διαφθοράς και…μίζας!

Δέχτηκε την παράκληση του Πρωθυπουργού κ Παπανδρέου ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ Παπούλιας και θα είναι επικεφαλής της επικείμενης συνεύρεσης των ΠΕΝΤΕ Αρχηγών των Κομμάτων της τρέχουσας Βουλής μ αντικείμενο συζήτησης τη ΔΙΑΦΘΟΡΑ, ΔΙΑΠΛΟΚΗ και ανάγκη για ΚΑΘΑΡΣΗ που ταλανίζουν επί σειρά ετών τον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης και τον ελληνικό λαό.

Πολλά ειπώθηκαν τα τελευταία χρόνια από επιφανείς πολίτες, Πρωθυπουργούς και Προέδρους Κομμάτων αλλά αναρωτιόμαστε – ΧΡΙΣΤΕ μας που σε 10 μέρες από την ερχόμενη Τρίτη θα…ξαναγεννηθείς - αλήθεια τι πέτυχαν μέχρι σήμερα Κυβερνήσεις και Αντιπολιτεύσεις;

Εδώ και πολλά χρόνια η... αρμόδια Επιτροπή Διαφάνειας του ΟΗΕ χτυπά όχι καμπανάκι αλλά καμπάνες για τα σημεία και τέρατα διαφθοράς, των καταχρήσεων και της περιβόητης…μίζας από άκρου σε άκρο του πλανήτη μας, και φυσικά ΔΕΝ υπάρχει Έλληνας και Ελληνίδα που ΔΕΝ θα παραδεχθεί ακόμη και μπροστά στον φακό της τηλεόρασης ότι στην Πατρίδας μας ζουν και βασιλεύουν….ΔΙΑΦΘΟΡΑ και ΜΙΖΑ!

Κατά την ταπεινή μου άποψη το όλο θέμα της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ σχετίζεται περισσότερο με βαθιά ριζωμένες στάσεις όλων μας στις μεταξύ μας συναλλαγές και με τις δοσοληψίες με το επίσημο Κράτος και τους φορείς του και λιγότερο με συγκεκριμένα στελέχη των πολιτικών Κομμάτων που μας κυβερνούν. Η απληστία, αποδεικνύεται καθημερινά, ότι είναι η πηγή από την οποία πηγάζει η ΜΙΖΑ ως απότοκο κατάχρησης και διαφθοράς που εδράζονται στη διαπλοκή.

Επιπρόσθετα, όμως, εμείς οι Έλληνες διακρινόμαστε για την σχιζοειδή συμπεριφορά μας τη μια στιγμή να κατηγορούμε το αδηφάγο, σπάταλο, φορομπηχτικό και απρόσωπο Κράτος και την άλλη να εκλιπαρούμε μέσα από θεσμοθετημένα κομματικά όργανα και φορείς ΑΥΤΟ το ΚΡΑΤΟΣ να προσλάβει τα παιδιά μας ή εμάς!

Με αυτές τις διαπιστώσεις δεν στοχεύω στην αναίρεση του κοινωνικού κόστους που προκαλεί η διαφθορά στο Δημόσιο βίο μας, αλλά μάλλον στην συνειδητοποίηση ότι για να εξυγιανθεί ο Δημόσιος βίος χρειάζεται πρώτιστα να δεχθούμε όλοι μας το βαθμό της συμμετοχικής μας ενοχής στα κακώς κείμενα.

Θυμάμαι ότι είχα πληγωθεί ως νεαρός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης διαβάζοντας το βιβλίο του Τζον Γκάνθερ με τίτλο «Μέσα στην Ευρώπη» που ξεκινούσε το κεφάλαιο για την Ελλάδα γράφοντας προφανώς με πρόθεση να…χαριτολογήσει ότι «μετά την χειραψία με τους Έλληνες που την συνηθίζουν πολύ τις χειραψίες, καλού-κακού, μετρήστε και τα δάκτυλά σας!...”

Πριν μερικά χρόνια άκουσα σε Ευρωπαϊκή σύναξη συναδέλφων με συμμετοχή από τις ΗΠΑ και τον Καναδά ένα ανέκδοτο που αν και πλήγωσε τον εθνικό μου εγωισμό είχε και κάποιο δίδαγμα που με προτρέπει να το αφηγηθώ:
Σπούδασαν, σύμφωνα με το ανέκδοτο, σε επιφανές πανεπιστήμιο των ΗΠΑ τρεις ευρωπαίοι: ένας Γάλλος, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας και έγιναν, μάλιστα, και καλοί φίλοι. Επιστρέφοντας στις πατρίδες τους προοδευτικά μπλέχτηκαν όλοι με τα κοινά.
Πρώτος τα κατάφερε και κέρδισε μια θέση εξουσίας ο Γερμανός ο οποίος και κάλεσε το Γάλλο και τον Έλληνα στην πόλη του και αφού τους έδειξε τα επιτεύγματα της κοινωνικής του πολιτικής, περήφανος και έχοντας δεχθεί τα συγχαρητήριά τους έκλεισε το μάτι ψιθυρίζοντας «...όλα αυτά και με 5% μίζα, έτσι;»
Ήρθε η σειρά του Γάλλου να μπλεχτεί στην πολιτική και να κερδίσει το θώκο της εξουσίας και κάλεσε το Γερμανό και τον Έλληνα φίλο στην πατρίδα του και αφού τους επέδειξε τα δικά του έργα στην κατάλληλη στιγμή δήλωσε πονηρά «…παιδιά, η δικιά μου μίζα έφτασε στο ...15% !»
Ο Έλληνας μερικά χρόνια αργότερα κατάφερε να εκλεγεί και με τη σειρά του, τους έφερε εδώ, τους πήγε στα μπουζούκια, τους ξαναπήγε στα μπουζούκια και επειδή εκείνοι επέμεναν να τους δείξει το…έργο του, ένα πρωινό μετά τα μπουζούκια και τη σούπα τους πήρε στο ποτάμι, τους έδειξε τις δυο όχθες του και ρώτησε, κλείνοντας το μάτι, «πώς σας φαίνεται η ...γέφυρα; Φοβερή έτσι;» Ποια γέφυρα τον ρώτησαν οι άλλοι χαζεύοντας το κενό ανάμεσα στα δύο σημεία. «Ε, τι να κάνω;»τους απάντησε ο Ρωμιός, «η δικιά μου μίζα ήταν....100%!»

Είναι αναμφίβολα άκομψο, κακόπιστο για εμάς και…υπερβολικό το συγκεκριμένο ανέκδοτο. Σίγουρα ΔΕΝ το υιοθετώ προσωπικά αλλά με την ίδια σιγουριά οφείλω, όχι ως άνθρωπος των κοινωνικών επιστημών αλλά ως απλός πολίτης να δεχθώ ότι συχνά «τα δύσκολα» θέματα, αυτά που προξενούν πόνο περνούν πιο εύκολα μέσα από την εκτονωτική διαδικασία του χιούμορ.

Σε μια προσπάθεια αναζήτησης διεξόδου από το τελματωμένο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό μας τοπίο θα ήθελα, ταπεινά ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, να προτείνω τόσο στους Αρχηγούς των πολιτικών μας Κομμάτων που θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι προβληματισμού την ερχόμενη Τρίτη να ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ την κοινότυπη πλέον διαπίστωση - για μια ακόμη φορά - ότι έχουμε και ΔΙΑΦΘΟΡΑ και ΔΙΑΠΛΟΚΗ και ΜΙΖΕΣ στην Ελλάδα και να ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ μια ΚΟΙΝΗ αναζήτηση των θετικών στοιχείων στις δομές της προσωπικότητας των Ελλήνων και κατά προέκταση του ελληνικού κοινωνικού συστήματος.

Είναι πλέον καιρός η ελληνική κοινωνία να ξεκινήσει μια διεργασία υπερβατική που θα στοχεύει όχι στην απάλειψη του αρνητικού αλλά στον εντοπισμό και τη βελτίωση του θετικού. Η αναζήτηση της θετικής ψυχολογίας εστιάζεται στην επιστημονική μελέτη όλων εκείνων των στοιχείων που μπορούν να προσδιορίσουν επακριβώς τους παράγοντες και τις διαδικασίες που απολήγουν στην βελτίωση όχι μόνο του βιοτικού επιπέδου ενός λαού αλλά και του κοινωνικού συστήματος, των δομών και των θεσμών του.

Αντί να ΕΙΠΩΘΕΙ ΞΑΝΑ ότι, επιτέλους, ΘΑ κυνηγήσουμε τη διαφθορά και το αρρωστημένο στη Δημόσια Διοίκηση ας φροντίσουμε να εντοπίσουμε τα θετικά στοιχεία στην προσωπική μας ζωή και τη συλλογική συνύπαρξη μεγιστοποιώντας αυτές ακριβώς τις διαδικασίες και τα στοιχεία.

Και σε ότι αφορά την ανάγκη γονέων και δασκάλων, πολιτικών και ακαδημαϊκών ανδρών και γυναικών να σκύψουμε ευλαβικά πάνω από το συλλογικό μας ΕΙΝΑΙ και να ανασύρουμε τα θετικά μας στοιχεία γιατί να μην το κάνουμε; Στο κάτω-κάτω της γραφής δεν ήταν Αμερικανός ούτε Ευρωπαίος ο Αλέξανδρος όταν δήλωνε ότι «στους γονείς του όφειλε το ζην αλλά στους δασκάλους του το ευ ζην!»

Προφανώς χρειάζεται εμείς οι «δάσκαλοι» σε όλες τις παιδαγωγικές βαθμίδες να συνεργασθούμε με τους πολιτικούς τοπικού και εθνικού επιπέδου για να έλθουν στο κοινωνικό μας σύστημα ως δεδομένα η ποθητή ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, να εξαφανισθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό η ΔΙΑΠΛΟΚΗ και να επιτευχθεί η ΚΑΘΑΡΣΗ των δικών μας ατοπημάτων. Φρονώ ότι μόνο έτσι θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να χαράξουν υγιή πορεία προς το μέλλον το οποίο εδώ και αρκετά χρόνια το έχουμε υποθηκεύσει πραγματικά και…συμβολικά!...

Αυτό απαιτεί, βέβαια, να πρωταγωνιστήσουμε σε μια προσπάθεια επιστροφής στο κυμπαριλίκι, την αξιοπρέπεια και το φιλότιμο του Έλληνα αποφεύγοντας τις κακοτοπιές του τύπου «κάντε όπως λέω και όχι όπως κάνω...» ή, επί τέλους, ας μην χρειασθεί να ακούσουμε ξανά εκείνο το τόσο χαρακτηριστικό «… δάσκαλε που δίδασκες και Νόμο δεν κρατούσες!»

Την ερχόμενη ΤΡΙΤΗ οι ΠΕΝΤΕ Κύριοι και η μία Κυρία που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες μας θα έχουν την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ευκαιρία να λειτουργήσουν ως πραγματικοί ΗΓΕΤΕΣ!

Θα κατορθώσουν να μας πείσουν - ΕΝΟΨΕΙ της Πέμπτης 17ης Δεκεμβρίου 2009 - να τους ακολουθήσουμε ή θα αναλωθούν σε αλληλοκατηγορίες που θα καταστήσουν ΑΓΕΦΥΡΩΤΟ το υφιστάμενο χάσμα μεταξύ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ και ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ, ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ και ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑΣ και ΜΙΖΑΣ, διευρύνοντας το τραγικό χάσμα μεταξύ του Ελληνικού Λαού και των Ηγετών του!...

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Έλα έχει μίζα... γίνε βουλευτής!!!

Έλα έχει μίζα... γίνε βουλευτής!!!

Δείτε το καταπληκτικό video...