Η μεταπολίτευση μας οδήγησε στον υπερδανεισμό και στην εντεύθεν αναπάντεχη, αλλά επίπλαστη για τους πολλούς, ευημερία με αντάλλαγμα όχι τόσο την ψήφο μας όσο την ίδια την ψυχή μας. Κι’ έτσι κατακτήσαμε, είπαν, τη Δημοκρατία, το ποθούμενο από τη δεκαετία του '50. Αυτά μας είπαν εκείνοι που ούρλιαζαν από τα μπαλκόνια «για το σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι» ή από το βήμα συνεδρίων «είμαστε σοασιαλιστές και δημοκράτες» για ν’ αποδειχθεί ότι στα παρασκήνια και στ’ ανήλιαγα υπόγεια απεργάζονταν αναιδώς και αναισθήτως τη συντριβή μας στο όνομα της δικής μας νομιμοποίησης και εντολής.Τελείωσαν οι διδάκτορες με τους δικτάτορες και μας δίδαξαν τη λαμογιά, το σκαπουλάρισμα, τον ωχαδερφισμό, την ιδιοτέλεια, τη μίζα, τη λούφα, το μπαχτσίσι, το ρουσφέτι, τη ρουφιανιά και την καφρίλα. Διψώντας για εξουσία βρέθηκαν άξιοι μιμητές τους οι παλαιοί «δυνάστες», η δεξιά.
Κι’ έτσι πορευόμασταν αμέριμνοι μέχρι που...




