Αποδεικνύεται ότι ο κος Χριστοφοράκος όταν δεν είχε με τι να ασχοληθεί, γέμιζε το ημερολόγιό του με τυχαία ονόματα, κι όταν δεν το έκανε αυτός, το έκανε η γραμματέας του τις ελεύθερές της ώρες. Χόμπι είναι αυτά, ο άλλος συλλέγει χρωματιστά φτερά κατσαρίδων τα μοστράρει σε κάδρα και τα κρεμάει στον τοίχο του σαλονιού του – Ο κ. Χριστοφοράκος και μετά της γραμματέως του, γέμιζε το απέραντο λευκό των σελίδων ενός ημερολογίου, μία σχόλη καθόλα νόμιμη κι έντιμη κι απορώ με το θόρυβο που έχει δημιουργηθεί. Όλοι έχουμε τα χόμπι μας.
Προσωπικά π.χ. μου αρέσουν τα κηπευτικά εργαλεία, οι τσάπες, τα σκαλιστήρια, οι κασμάδες κ.ο.κ. όταν κουραστώ καταπιάνομαι να φτιάχνω σαλάτες (χόμπι είναι κι αυτό), μ’ αρέσουν οι μεγάλες γαβάθες, τις γεμίζω με ντομάτες μαρούλια κλπ. Αρπάζω το αγαπημένο μου λαδωτήρι –πάντα γεμάτο παρθένο ελαιόλαδο- και απλώνω γενναιόδωρες ποσότητες λάδι στη σαλάτα. Αγαπώ τα λαδωτήρια, αν είχα χώρο θα έκανα συλλογή από δαύτα, μ’ αρέσει το σχήμα του, η χρησιμότητά τους, όλα τους. Γενικά τα λαδωτήρια είναι υπάκουα εργαλεία, τα βρίσκεις πάντα στο σημείο που τα βάζεις, έτοιμα και διαθέσιμα εκπληρώνουν το καθήκον τους, δεν έχω παράπονο.
Όταν δεν προσέχεις και δεν... απλώσεις πετσέτα, λαδώνεσαι, το λαδωτήρι φταίει; Το λαδωτήρι κάνει απλώς τη δουλειά για την οποία σχεδιάστηκε: Λαδώνει.
Παράδειγμα: Διαψεύδει κατηγορηματικά ο υπουργός Επικρατείας Χ. Παμπούκης δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας λέγοντας: «Ουδέποτε είχα επαγγελματικές, φιλικές ή έστω κοινωνικές σχέσεις με τον κ. Χριστοφοράκο και τη Siemens και προφανώς με τη διερευνώμενη υπόθεση…» – που σύμφωνα με το οποίο στο ημερολόγιο του Μιχάλη Χριστοφοράκου υπάρχουν τουλάχιστον οκτώ «εγγραφές» για επαφές των δύο ανδρών, σε μία περίοδο που ο πρώτος ήταν εκ των βασικών συνεργατών του Γιώργου Παπανδρέου….
Συμφωνώ με τον κ. Παμπούκη, το αποκλείεται να αρέσει το «παμπούκης» σαν όνομα στον κ. Χριστοφοράκο και το επαναλαμβάνει μετά μανίας; Όχι, αφού ως γνωστόν «άβυσσος η ψυχή» του ανθρώπου. Το έγραψε 8 φορές, ε και;
Με την άποψή μου συμφωνεί και η κα Μ. Μαργωμένου στην "Καθημερινή" που λέει: «Απ’ τις πρώτες κιόλας σελίδες, έκπληκτος ο αναγνώστης συνειδητοποιεί πως όλη η ελληνική κοινωνία περνούσε απ’ το δικό του το γραφείο – και δεν υπήρχε ένας άνθρωπος να μην έχει κάτι να του ζητήσει! Στο πλαίσιο τού «βάλε τώρα που γυρίζει!» άπειρα μικρά ρουσφέτια καταγράφονται ως σημειώσεις στο ημερολόγιο: ένας απόφοιτος της γερμανικής σχολής ζητάει στήριξη για τη χοροεσπερίδα του. Μια τοπική εφημερίδα στην οποία ο Μ. Χριστοφοράκος ήδη έχει συνδρομή, του ζητάει να αγοράσει… και δεύτερη συνδρομή! Ένας φίλος φίλου ρωτά αν θα του κάνουν έκπτωση στα κουζινικά που θα πάρει απ’ τη Siemens. Ενας λίγο πιο θρασύς επισκέπτης ζητά να του στείλουν ένα στεγνωτήριο! Ακόμη κι ο Φάρος Τυφλών Ελλάδος προστρέχει στον κ. Χριστοφοράκο, μήπως και βρει διά της δικής του βοήθειας το φως του. Κι ανάμεσα σ’ όλα αυτά, φιγουράρουν και τα ονόματα που καταλήγουν στις εφημερίδες. Ο Χ. Παμπούκης, ας πούμε, δεν πρέπει να απολαμβάνει καθόλου τη δημοσιότητα απ’ τη μέρα που μάθαμε πως η γραμματέας του κ. Χριστοφοράκου είχε γράψει το δικό του όνομα οκτώ φορές – κι όχι για τιμωρία! Ξαφνικά, σημειώσεις του τύπου «Παμπούκης – επόμενη Τετάρτη lunch» αποκτούν απίθανες προεκτάσεις, και ας μην μπορεί κανείς να ξέρει το «menu» του «lunch», έστω κι αν θα ήταν απολύτως λογικό ένας γνωστός δικηγόρος σαν τον κ. Παμπούκη να συνανά τον κ. Χριστοφοράκο σε ανύποπτο χρόνο. Βλέπετε, ο κ. Παμπούκης επιμένει πως ουδέποτε είδε τη χριστοφοράκειο μορφή από κοντά – όπως και όλοι οι άλλοι. Ο Λ. Ζαγορίτης, ας πούμε, ζει κι εκείνος στον ταραγμένο αστερισμό του «πώς βρέθηκα εγώ στην ατζέντα;». Ο Γ. Γιακουμάτος, πάλι, απειλεί με μήνυση τη γραμματέα του Μ. Χριστοφοράκου! «Να μου πει γιατί το όνομά μου είναι εκεί μέσα!» λέει ο κ. Γιακουμάτος σ’ όποιον τον παίρνει τηλέφωνο – ακόμη κι αν δεν τον ρωτήσει για το θέμα!…»
Είναι να μην αγανακτείς, όταν διαβάζεις ονόματα
…της ΝΔ, όπως «Καραμανλής, Λιάπης, Γ. Βαρθολομαίος (του ΙΚΑ), Δημ. Σιούφας, ένα σωρό Μητσοτάκηδες, Γ. Παπαθανασίου, Αλογοσκούφη, Γιακουμάτο, Αντώναρο, Αβραμόπουλος, Δούκας, Αγγέλου, Ζαγορίτης, Σαλμά, Καλαφάτης, Νάκος.
…και του ΠΑΣΟΚ, Χ. Παμπούκης, Κ. Γείτονας, Α. Τσοχατζόπουλος, Γ. Σκαρπέλης, Γ. Σιούτη, Τ. Μαντέλης, Τσουκάτος …
Τι φταίει το λαδωτήρι, τι φταίνε τα ονόματα εάν γράφτηκαν, λέγω; Ο κος Παμπούκης το λέει καθαρά «Επαναλαμβάνω ότι η δημιουργία παραπλανητικών εντυπώσεων δεν εξυπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας, αποπροσανατολίζει, παραπλανά και συσκοτίζει τις πτυχές που πρέπει να αναδειχθούν για να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθούν ευθύνες όπου και σε όποιον πρέπει.»
Αυτό λέω κι εγώ, πρόκειται για δημιουργία παραπλανητικών εντυπώσεων…
Να είσαι καλά κα Μαργωμένου μου που συμφωνείς: «Και να ήταν μόνον αυτοί… Αν η Ελλάδα είχε πρόβλημα υπερπληθυσμού, η δημοσίευση των ημερολογίων θα ήταν μια κάποια λύση: είναι τόσα πολλά τα ονόματα, που ένα μεγάλο μέρος το πληθυσμού θα άφηνε το μάταιο τούτο κόσμο απ’ το σοκ της ανάγνωσης του ονόματός του στα ύποπτα κατάστιχα. Γιατί μέσα από τις σελίδες του δεκαετούς ημερολογίου ξεπηδούν μοναδικές πινελιές νεοελληνικής ομορφιάς: ένας πρώην υφυπουργός καλεί τον κ. Χριστοφοράκο να δουν μαζί τ’ άλογα στον Ιππικό Όμιλο στο Μαρούσι! Ένας εκπρόσωπος της Εκκλησίας παίρνει κάθε δεύτερη μέρα τηλέφωνο και τη μια ζητάει καινούργιο κινητό, την άλλη παρακαλεί για την ανακαίνιση ενός ξενώνα! Μια γνωστή δημοσιογράφος της τηλεόρασης τηλεφωνά όλο ενδιαφέρον, να ρωτήσει τον κύριο γενικό «αν του άρεσε το ρεπορτάζ της»! Κι ένα στέλεχος τελευταίας εσοδείας του νέου ΠΑΣΟΚ που τον τελευταίο μήνα έχει αναλάβει υψηλό πόστο στη νέα διακυβέρνηση, φαίνεται στα ημερολόγια να παίρνει κάθε δεύτερη μέρα τηλέφωνο την εποχή που ήταν υπεύθυνος για το σύστημα ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων!…» (οι υπογραμμίσεις δικές μου)
Έλεος πια με την παραπληροφόρηση, σπιλώνει υπολήψεις!
από το Ροΐδη Εμμονές
Απολαμβάνοντας την παγωμένη σαμπάνια του από τη σουίτα της «Μεγ. Βρετάνιας» ο Μιχ. Χριστοφοράκος παρακολουθούσε απέναντι, στο προαύλιο της βουλής, τα καλοταϊσμένα περιστέρια να τιτιβίζουν. Τα ξημερώματα της 25ης Ιουνίου 2009, όταν οι 8 άνδρες των γερμανικών Ειδικών Δυνάμεων Ασφαλείας μπήκαν στη βίλα στο Ροζενχάιμ, νοτιοανατολικά του Μονάχου, για να τον συλλάβουν τον βρήκαν με τις πιτζάμες να πίνει καφέ στην κουζίνα. «Ήταν ατάραχος σαν να μας περίμενε», αφηγήθηκε... ένας από αυτούς. Οι «12 υπουργοί και 153 βουλευτές» που ισχυρίζεται ότι έχει στο χέρι ήταν, όπως αποδείχθηκε, το υπέρτατο διαπραγματευτικό χαρτί του.
Αναρτήσεις
