14η Νοεμβρίου: Κινδυνεύει πλέον η Δημοκρατία μας;

Θέλω να καταθέσω φωναχτά αυτό που αισθάνομαι – όπως και οι περισσότεροι υποθέτω Έλληνες και Ελληνίδες - μετά τις διαδικασίες Εκλογών Τοπικής Αυτοδιοίκησης της 7ης και 14ης Νοεμβρίου, προσθέτοντας στον στίχο του ποιητή που είχε επισημάνει ότι η Ελευθερία μας απαιτεί αρετή και τόλμη ότι σήμερα η Δημοκρατία χρειάζεται δυο ακόμη προϋποθέσεις για να λειτουργήσει αποτελεσματικά: πρώτον, οι πολίτες να είναι ορθά πληροφορημένοι και δεύτερον, να διαθέτουν ικανότητα ευθυκρισίας…

Δημοκρατικά Πολιτεύματα - πραγματικά ή κατά επίφαση - έχουμε στον 21ο αιώνα στις περισσότερες χώρες του ΟΗΕ και φυσικά στη γενέτειρά της Ελλάδα, αλλά το ερώτημα ήταν και παραμένει εάν υπάρχουν οι δικλείδες ασφαλείας έτσι ώστε στο δημοκρατικό πολίτευμα να επιβάλλεται η απόφαση της πλειοψηφίας ενώ ταυτόχρονα να διατηρείται το δικαίωμα της μειοψηφίας να ελέγχει την εξουσία και τις αποφάσεις της για το κοινό καλό.

Αυτό που ζήσαμε στις... 7 και με ιδιαίτερα ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΗ ένταση στις 14 Νοεμβρίου ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ότι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΔΕΝ ΝΙΚΗΣΕ αλλά επιλέγοντας την ΑΠΟΧΗ υπέκυψε στην ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ της μειοψηφίας την οποία μοιράστηκαν σε επίπεδο Περιφέρειας και Δήμων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, δηλαδή τα 2 Κόμματα Εξουσίας που ελέγχουν την χώρα τα τελευταία 36 χρόνια! Έτσι σε απόλυτους αριθμούς εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και «ανεξάρτητοι» θα μας διοικήσουν ενώ αποτελούν αποδεδειγμένα την…ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ!!!

Στις φετινές εκλογές τοπικής Αυτοδιοίκησης ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ στην πράξη η ΘΕΜΕΛΙΑΚΗ έννοια της Δημοκρατίας που προβλέπει την επικράτηση της πλειοψηφίας και δημιουργήθηκε με την βοήθεια της…στατιστικής και της κατανομής ποσοστών η ψευδαίσθηση της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ σε αριθμητικές πραγματικότητες ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ…

Για τούτον ακριβώς το λόγο έκανα πρόσθεση στο μεστό νοήματος στίχο του ποιητή δηλώνοντας ότι το Δημοκρατικό πολίτευμα απαιτεί καλά πληροφορημένους και σκεπτόμενους πολίτες που διαθέτουν την ικανότητα της ορθής αξιολόγησης και ευθυκρισίας.
Δυστυχώς, όμως, αυτό ΔΕΝ μοιάζει να ισχύει ούτε παντού ούτε πάντοτε δημιουργώντας μια κατάσταση που θα περιγράψω παρακάτω ζητώντας, ταυτόχρονα, την απαραίτητη συγνώμη από γονείς και συγγενείς παιδιών με «ειδικές ανάγκες».

Υποθέστε ότι μια τάξη δημοτικού με 9 παιδιά με «ειδικές ανάγκες» (τα χαρακτηρίζει το σύνδρομο Down) έχει ένα χαρισματικό δάσκαλο που θέλει να τους διδάξει την διαχρονική αξία της Δημοκρατίας. Τους εξηγεί, λοιπόν, και γίνεται κατανοητός, ότι στη Δημοκρατία γίνεται αυτό που αποφασίζει η πλειοψηφία, αποχωρεί από την τάξη και αφήνει τα παιδιά να επιλέξουν κάτι και να ψηφίσουν για αυτό….Δημοκρατικά!

Όταν επιστρέφει ο δάσκαλος του ανακοινώνουν τα αποτελέσματα: 5 ψήφισαν ΥΠΕΡ της απόφασης, 3 ψήφισαν κατά και 1 παιδί έριξε λευκό! Ρωτώντας τι επέλεξαν να κάνουν ακούει εμβρόντητος «να σας πετάξουμε Κύριε έξω από το παράθυρο, να δούμε πώς θα πέφτετε και όταν ανεβείτε επάνω να μας πείτε πώς αισθανθήκατε!» Η αίθουσα βρίσκεται στον τρίτο όροφο!!!

Ο χαρισματικός και καλοπροαίρετος δάσκαλος έχει τελικά μόνο δυο επιλογές: να αποδεχθεί και να εφαρμόσει την απόφαση των παιδιών επιβεβαιώνοντας την ομορφιά και τη δύναμη της δημοκρατίας οπότε και θα σκοτωθεί πέφτοντας από τέτοιο ύψος ή να αρνηθεί να εφαρμόσει την απόφαση που πάρθηκε με δημοκρατικές διαδικασίες αποδεχόμενος ότι τα παιδιά ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να πάρουν σοβαρές αποφάσεις καθώς ΔΕΝ διαθέτουν εξαιτίας του προβλήματός τους το απαιτούμενο επίπεδο διανοητικής ικανότητας (I. Q.) οπότε και ΚΑΤΑΡΓΕΙ τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και τις δημοκρατικές διαδικασίες σώζοντας τη ζωή του και αποφεύγοντας να εμπλέξει τα παιδιά σε κακουργηματική πράξη!!!

Στις σύγχρονες δημοκρατίες οι πολίτες από έλλειψη υπεύθυνης πληροφόρησης, και από την παροχή τόνων παραπληροφόρησης αδυνατούν να λειτουργήσουν με γνώση οπότε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, συχνά λειτουργούμε ως «παιδιά με ειδικές ανάγκες» και μετά αυτοχαρακτηριζόμαστε ως…ΚΟΨΟΧΕΡΗΔΕΣ ή όπως έγινε φέτος επιλέγουμε την ΑΠΟΧΗ, το ΑΚΥΡΟ και το ΛΕΥΚΟ!!!

Δυστυχώς το πολίτευμα της Δημοκρατίας νοσεί, σε ελληνικό και προφανώς σε παγκόσμιο επίπεδο!

Το Δημοκρατικό πολίτευμα απαιτεί πολίτες ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΥΣ με ψηλό αίσθημα ΕΥΘΥΝΗΣ για τις επιλογές τους, ΙΚΑΝΟΥΣ να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις. Τα παραπάνω φαντάζουν ως όνειρα θερινής νυκτός. Σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει διάχυτο «αλισβερίσι» (εκλέγουμε όχι Βουλευτές αλλά «βολευτές»), η απάθεια και ο κυνισμός θριαμβεύουν και οδηγούν τους ψηφοφόρους να ΜΗ συμμετέχουν στις διάφορες εκλογικές διαδικασίες (όπως έγινε με πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα τρόπο στις πρόσφατες εκλογές για Περιφερειάρχες και Δημάρχους) με αποτέλεσμα να εκλέγονται με χαμηλά ποσοστά ψήφων άνθρωποι χωρίς ιδιαίτερες και αποδεδειγμένες ικανότητες, κατευθυνόμενοι από άγνωστες δυνάμεις και άγνωστα κέντρα εξουσίας και αυτό το βιώνουν καθημερινά οι πολίτες από άκρο σε άκρο του πλανήτης μας.

Για το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ πολίτευμα, δυστυχώς, οι προοπτικές δεν φαίνεται να είναι ευοίωνες….

Να αναφωνήσω με αίσθημα απελπισίας : τι κρίμα, αλήθεια, για το εύθραυστο πολίτευμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που γεννήθηκε στην Ελλάδα και αριθμητικά καταργήθηκε στις 7 και 14 Νοεμβρίου με…εκούσια ΑΠΟΧΗ;
Η να σκεφτώ ότι υπάρχει ακόμη ΕΛΠΙΔΑ τα Κόμματα να σεβαστούν τους πολίτες - ψηφοφόρους και οι Πολίτες να συμπεριφερθούν ως ψηφοφόροι και όχι εθελοτυφλούντες…οπαδοί;
Οψόμεθα!...

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το ΠΑΣΟΚ διαλύει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε

Η μόνη ορθή ενέργεια που έκανε ποτέ η Νέα Δημοκρατία, ήταν η σοφή απόφαση του Κ. Καραμανλή να παραδώσει στον Γ. Παπανδρέου για να διαλύσει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε ο πατέρας του τελευταίου και όλοι αυτοί που τον ακολούθησαν και αποτέλεσαν το μόρφωμα που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία, στο λιγοστό χρονικό διάστημα που κλήθηκε να κυβερνήσει, απλά διαχειρίστηκε αυτό το μοντέλο και δεν τόλμησε να το αγγίξει.

Κανείς δεν θα μπορούσε να διαλύσει με ασφάλεια και χωρίς αντιδράσεις αυτό το κοινωνικό έκτρωμα που βιώσαμε και βιώνουμε. Το κοινωνικό έκτρωμα μέσα στο οποίο πορευτήκαμε «λάθρα βιώσαντες», από τον ίδιο το δημιουργό του,το ΠΑΣΟΚ και τον γιό του ιδρυτή του.

Από πού να αρχίσουμε. Να αρχίσουμε από το Σύνταγμα, με την αναθεώρηση του οποίου ο Α. Παπανδρέου, μετέτρεψε το πολίτευμα της χώρας από ολιγαρχικό σε μοναρχικό; Να προχωρήσουμε στους ψηφισθέντες νόμους, που αποτέλεσαν οι πιο πολλοί παράθυρα τακτοποίησης συμφερόντων.

Να πάμε στη... Δικαιοσύνη στην οποία βασιλεύει η αρνησιδικία και η οποία υπάρχει μόνο κατά τίτλο και αποτελεί φόβητρο μόνο για τους απλούς και οικονομικά ασθενείς πολίτες, ενώ δεν ακουμπά καθόλου πολιτικούς και οικονομικά ισχυρούς.

Να πάμε στο οικονομικό και ασφαλιστικό μοντέλο που στηρίχθηκε στον δανειοδοτούμενο κρατισμό. Ένα γιγάντιο κράτος με δανεικά. Και τελικά να καταλήξουμε στις σοσιαλιστικού τύπου συντεχνίες που είχαν μόνο απαιτήσεις, χωρίς να ενδιαφέρονται για το ποιος θα φέρει το οικονομικό βάρος των απαιτήσεών τους;

Επομένως: Δημοκρατία δεν έχουμε, Δικαιοσύνη δεν έχουμε, κοινωνική ασφάλιση δεν έχουμε, οικονομικές υποδομές και ανάπτυξη δεν έχουμε, πνεύμα εργασίας και παραγωγής δεν έχουμε.
Αυτό το κοινωνικό έκτρωμα πρέπει να διαλυθεί και να αντικατασταθεί, (δηλαδή να μετασχηματιστεί) με κάτι άλλο που θα βασίζεται στον πλούτο που θα παράγει η ίδια η κοινωνία και όχι στα δανεικά των άλλων.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν διαλύει το κοινωνικό μοντέλο που έφτιαξε το ίδιο, αλλά φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ανατεθεί στο ίδιο να φτιάξει το καινούργιο. Γιατί αυτή τη διάλυση που κάνει τώρα το ΠΑΣΟΚ δεν την κάνει επειδή είδε την αλήθεια, ούτε με κάποια νέα φιλελεύθερη αναπτυξιακή ιδεολογία, αλλά την κάνει εξαναγκαζόμενο, από τα συμφέροντα των νταβατζήδων τοκογλύφων που το στηρίζουν και που θέλουν να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, προσδοκώντας να παραμείνει στην εξουσία για να πάμε σε νέα δανεικά και μια από τα ίδια μετά την κρίση.
από το Προεδρική Δημοκρατία