Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπιταλιστές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπιταλιστές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για μία ακόμα χρονιά «Ζήτω το ΌΧΙ», όταν έχεις ξεσκιστείς σε ό,τι και να σου ζητάνε να λες «ναι»

Α πό την μια,

  • στις ΗΠΑ, σχεδόν ένας στους πέντε κατοίκους (κάπου 45 εκατομμύρια ψυχές) ζει κάτω από το όριο της φτώχειας,
  • στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της Unicef για το 2016, περισσότερα από τα μισά παιδιά ζουν σε συνθήκες υλικής αποστέρησης,
  • στην Ισπανία, το κράτος ανέλαβε να διασώσει την αμαρτωλή τράπεζα Bankia, φορτώνοντας τις πλάτες των πολιτών με 32 δισεκατομμύρια ευρώ,
  • στην Γερμανία, σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζόμενους ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αναλογία πρωτοφανής για ανθρώπους που δεν είναι άνεργοι, γεγονός που πιστοποιεί τον εξευτελισμό τής αμοιβής τής εργασίας,
  • στην Μεγάλη Βρεττανία, σχεδόν δυο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι δυσκολεύονται -λιγώτερο ή περισσότερο- να εξυπηρετήσουν με συνέπεια τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις,
  • στην Βουλγαρία, το 2012, ο υπουργός οικονομικών και...

Εγώ, το τέρας

Ο καπιταλισμός είναι οι κρίσεις του.
Η τρέχουσα κρίση (από το 2006 - 2008) δεν τον απορύθμισε, αντιθέτως τον σταθεροποίησε. Και στη συνέχεια τον αποθηρίωσε.

Σε προηγούμενες κρίσεις, όπως του 1929 και έως το 1973, ο καπιταλισμός αντιδρούσε με ρυθμίσεις (New deal στις ΗΠΑ), παραχωρήσεις (κοινωνικό κράτος -πάντα σε καπιταλιστικό πλαίσιο- στην Ευρώπη) ακόμα και συμβιβασμούς (Λαϊκό Μέτωπο στη Γαλλία, αντιναζιστική [εν τέλει] συμμαχία με την ΕΣΣΔ). Αντιμέτωπος με μια ζωντανή και κατά περιόδους ισχυρή Αριστερά στο εσωτερικό των αστικών κρατών, ο καπιταλισμός, αλλά και με αντίπαλο δέος την ΕΣΣΔ, ήταν υποχρεωμένος να ελίσσεται, να εφαρμόζει κεϋνσιανές συνταγές, να αυτοσυγκρατείται και να παραμένει λελογισμένα επιθετικός.

Πάντα όμως πολεμικός. Και κατά τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις (όπως ο προπολεμικός αμερικανοϊαπωνικός ανταγωνισμός) και κατά τις...

Σώστε τον καπιταλισμό από τους τραπεζίτες, θα τον καταστρέψουν από την απληστία τους

Η μεγάλη επίθεση που γίνεται στους πιο ευάλωτους λαούς της Δύσης, έχει ονοματεπώνυμο. Προέρχεται από τους εκφραστές του σχιζοφρενικού νεοφιλελευθερισμού, τους τραπεζίτες και το υπηρετικό προσωπικό που έχουν διορίσει ως κυβερνήσεις σε μια πλειάδα χωρών. Οι τραπεζίτες έχοντας δημιουργήσει έναν κυκεώνα χρηματοοικονομικών προϊόντων ώστε να μπορούν να ελέγχουν πλήρως το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, έχουν αναγάγει τις αγορές, ως το Άγιο Δισκοπότηρο της επιβίωσης και της εξάρτησης μιας χώρας.

Χρησιμοποιώντας ως αιχμή του δόρατος, για ακόμη μια φορά, τη Γερμανία με...

Πυραμίδες και θρύψαλα!

Η πυραμοειδής ανάπτυξη παρουσιάζεται συχνά στον καπιταλισμό και όχι απαραίτητα σε τριτοκοσμικές χώρες. Πρόκειται για ένα ιδιόρρυθμο μοντέλο ανάπτυξης που στηρίζεται στην καλή πίστη. Η εταιρεία μεγαλώνει όχι με βάση τις πραγματικές της δυνατότητες, αλλά με βάση την εικόνα που πουλάει στους εν δυνάμει επενδυτές της.

Με άλλα λόγια, δημιουργείται πρώτα το...

Ο βρόγχος σφίγγει

Οι καπιταλιστές μπορεί τελικά να είναι ικανοί να πουλήσουν μέχρι και το σχοινί που θα τους κρεμάσουν, ωστόσο –και προς το παρόν τουλάχιστον– η θηλιά είναι περασμένη στον δικό μας λαιμό. Ήδη οι δημόσιοι υπάλληλοι ένιωσαν τοι. Οι απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα αναμένουν τη σειρά τους. Όλοι οι εργαζόμενοι της χώρας, όσοι σωθούν τελικά από την ανεργία που θα καλπάσει με ασύλληπτους ρυθμούς μέχρι τον ερχόμενο χειμώνα, θα «προσφέρουν» στις αγορές το 30 με 40% από το σημερινό τους εισόδημα.

Η επίθεση στο εισόδημα των εργαζομένων δε γίνεται για την εξοικονόμηση χρημάτων. Είναι μια επιλογή με στόχο την απορρύθμιση της οικονομίας, την ουσιαστική υποτίμηση του νομίσματος (λιγότερα ευρώ στην τσέπη) και τέλος την συνολική εξάρθρωση των ιστών που συγκροτούν την κοινωνία μας. Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα εμφανιστούν και τα κοράκια (υπό το μανδύα των διεθνών επενδυτών) που θα μοιραστούν τα υπάρχοντα του «πεθαμένου». Γι αυτά τα αυτοαποκαλούμενα «όρνεα των αγορών» τα οποία σύντομα θα εμφανιστούν στην καθημερινότητά μας θα τα πούμε προσεχώς…

Προς το παρόν επιβάλλεται να... ασχοληθούμε με την αφέλεια που κυριαρχεί τριγύρω: Είναι τουλάχιστον αφελείς όσοι πιστεύουν ότι η επίθεση στο εισόδημα των εργαζομένων θα σταματήσει στο δημόσιο τομέα. Τυφλωμένοι από την προπαγάνδα είναι επίσης και όσοι χάφτουν ότι για τα δεινά της ελληνικής οικονομίας φταίει ο γιγαντιαίος – δυσκίνητος δημόσιος τομέας και οι αμοιβές για τους υπαλλήλους που τον κινούν. Το ψέμα αποκαλύπτεται από μια απλή ματιά στα ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο αριθμός των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων αλλά και το ποσό επί του ΑΕΠ που ξοδεύεται κάθε χρόνο για τη μισθοδοσία τους είναι στον μέσο όρο και κάτω αυτού που ισχύει στην ΕΕ. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας…

Το θέμα είναι το σχοινί που έχει περάσει στο λαιμό όλων μας έστω κι αν ακόμη η προπαγάνδα δεν μας επιτρέπει να το δούμε και να το νιώσουμε. Μια προσπάθεια να δούμε κάτω από τη σκόνη των δελτίων των 8 είναι πάντα ωφέλιμη: Μας είπανε τις προάλλες, μετά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ ότι ο Διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα δέχεται τα ελληνικά ομόλογα, έστω κι αν οι οίκοι (αμερικανικοί )αξιολόγησης τους δίνουν χαμηλή βαθμολογία. Αυτό, μας είπαν, ότι θα εξασφαλίσει την ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών, που θα έχουν τη δυνατότητα να δανείζονται από την ΕΚΤ με χαμηλό επιτόκιο. Δεν πέρασε μια βδομάδα και οι (αμερικανικοί) οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα των πέντε μεγάλων ελληνικών τραπεζών. Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Η Ελλάδα, βρίσκεται στη δίνη μιας κολοσσιαίας σύγκρουσης . Βλέπετε, οι αγορές δεν είναι κάτι το ενιαίο και συνεργατικό, αλλά συγκροτημένα και συγκρουόμενα συμφέροντα που μάχονται, σήμερα μέχρι τελικής πτώσης, αδιαφορώντας για τις παράπλευρες απώλειες.

Είπαμε, για το κέρδος κάποιοι είναι διατεθειμένοι να πουλήσουν και το σχοινί για τη θηλιά στο λαιμό τους. Αν δεν νοιάζονται για το δικό τους λαιμό, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο νοιάζονται για το δικό μας…
από το Σκακιστή

Related Posts with Thumbnails