Μυρίζει άσχημα, μυρίζει θάνατο

Ετούτος ο χειμώνας θα είναι πράγματι βαρύς. Θα κουβαλάει πτώματα. Θα κουβαλάει πεθαμένες συνειδήσεις. Θα κουβαλάει ανύπαρκτες επαναστάσεις. Αυτός ο χειμώνας μυρίζει άσχημα. Μυρίζει σαπίλα. Κλείσε τα παράθυρα σου γρήγορα! Θα μπει η οσμή μέσα στο σπίτι σου και θα σου χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στόλισες δέντρο; Φτιάξε και κουραμπιέδες πολλούς, να πάρει την οσμή του θανάτου το...

Οι μεταμορφώσεις του ρατσισμού στην Ευρώπη

“Η πολυπολιτισμικότητα απέτυχε”. Η φράση αυτή ακούγεται όλο και πιο συχνά, όχι μόνο από ακροδεξιούς λαϊκιστές, που αποτελούν πια τμήμα του πολιτικού κατεστημένου, αλλά και από τα πλέον επίσημα χείλη, όπως η Γερμανίδα καγκελάριος ή ο Γάλλος πρόεδρος[1].

Είναι φανερό πως ο ρατσιστικός λόγος, ανοιχτός ή συγκαλυμμένος, αποτελεί την κυρίαρχη ιδεολογία με την οποία οι πολιτικές ελίτ και τα ΜΜΕ πραγματεύονται το ζήτημα της μετανάστευσης στη Ευρώπη. Σκοπός είναι να παρουσιαστεί η αποτυχία του συστήματος του (νεοφιλελεύθερου) καπιταλισμού, που παράγει μόνο φτώχια, ανεργία και περιθωριοποίηση, ως αποτυχία κάποιου «πολυπολιτισμικού μοντέλου». Παράλληλα, επιδιώκεται να διαμορφωθεί ένα ηγεμονικό ιδεολογικό κλίμα που θα διευκολύνει την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων, τόσο στην εσωτερική, όσο και στην εξωτερική πολιτική.

Ο ρατσισμός είναι το ιδεολογικό υπόβαθρο πάνω στο...

“Καλύτερα ένα φρικτό τέλος, παρά μια φρίκη δίχως τέλος!”

Κάθε εποχή φέρνει μαζί της και την πολιτική της ηθική. Η εποχή της παγκοσμιοποίησης και της Νέας τάξης επιβάλλει και τη δική της πολιτική και ηθική. Παραδόξως το κτύπημα του ρολογιού της Ιστορίας της «νέας εποχής» μας μεταφέρει πίσω σε παλαιές εποχές ξεπερνώντας τες μάλιστα στην έκταση και... τη «λεπτότητα» της απανθρωπιάς και κτηνωδίας τους.

Υπήρξε καιρός, όπου οι νόμοι της πολιτικής μηχανής λεπτά επεξεργασμένοι από το Μακιαβέλι, θεωρούνταν σαν το αποκορύφωμα του κυνισμού.

Για το Μακιαβέλι η πάλη για την εξουσία ήταν ένα...

Το λεξικό της απανθρωπίας

Aποχή: πολιτικός ναρκισσισμός αόματου ψηφοφόρου.

Αυτοδιοίκηση: οργανωτικό σχήμα όπου ο κουμπάρος κερνά τον μπατζανάκη κι ο κουνιάδος τραπεζώνει το γαμπρό.

Door-a: η Μεγάλη Πύλη του Κιέβου.

Κάλπη: το βάθρο της δημοκρατικής νομιμότητας. Το βάραθρο της λαϊκής κυριαρχίας. Μετασχηματιστής της λαϊκής θελήσεως σε κυβερνητική ασυναρτησία.

Μητσοτάκης: το Zeitgeist (πνεύμα) της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Μνημόνιο: σύμφωνο που επιτρέπει σʼ ένα δανειστή να σού υπενθυμίζει συνεχώς πόσα ακόμη χρωστάς, ενώ σού απαγορεύει να θυμάσαι πόσα έχεις ήδη πληρώσει.

Πολιτική συνεργασία: καταναγκαστική συμπόρευση με αντίπαλο που ελέγχει το... πηνίο σου. Το να σφίγγεις οικειοθελώς το χέρι εκείνου που σού πρήζει τους όρχεις.

Προπαγάνδα: ο μεγάλος αδελφός της πεποίθησης.

Τιποτίλα: η ικανότητα να εργάζεσαι χωρίς να... παράγεις έργο. Ο συνδετικός ιστός του Ελληνικού Δημοσίου.

Τόκος: ιδρυτική πράξη της Βασιλείας του Σκότους επί της γης. Το γονίδιο του Διαβόλου στις ανθρώπινες σχέσεις. Ο χρόνος ως χρήμα.