Καλή επιτυχία στο έργο όλων των νέων δημάρχων και περιφερειαρχών, και όταν λέω έργο, εννοώ προς όφελος του κόσμου, με την ευχή κάποτε η αυτοδιοίκηση να απαγκιστρωθεί από τον κομματισμό.
Δυστυχώς, προς το παρόν, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Μην παραμυθιάζεστε από το γεγονός ότι Καμίνης και Μπουτάρης δεν προέρχονται από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ. Δεν παύουν να είναι ΠΑΣΟΚτσήδες και στηριζόμενοι από την κυβέρνηση.
Δεν υπάρχει κανείς πραγματικά ανεξάρτητος δήμαρχος ή περιφερειάρχης.
Καλώς ήρθατε
Καλή επιτυχία στο έργο όλων σας...
Μια ελεγεία για το κόμμα του Μακάκα
Επιτέλους!
Το κόμμα που εκφράζει απόλυτα την σημερινή κοινωνία νίκησε!
Το κόμμα της αποχής, δηλαδή το κόμμα του ΜΑΚΑΚΑ είναι πρώτο με 40%.
Διότι πώς αλλιώς να περιγράψεις κάποιον ο οποίος:
Είναι νέος, άνεργος ή εργαζόμενος με 400 ευρώ το μήνα, του κόβουν τα δώρα, τα επιδόματα, τη σύνταξη, την ασφάλεια, το μέλλον ολόκληρο και για να τους "εκδικηθεί"… απέχει;
Ποιος άλλος χαρακτηρισμός από αυτό του ΓΝΗΣΙΟΥ ΜΑΚΑΚΑ μπορείς να του αποδώσεις;
Διότι τι άλλο από ΜΑΚΑΚΑ μπορεί να είσαι όταν ζεις τη μεγαλύτερη επιδρομή κατά των κοινωνικών κατακτήσεων και εσύ πίνεις ….φραπέ;
Τι άλλο από ΜΑΚΑΚΑΣ μπορεί να... είσαι όταν οι διάφοροι "μυαλοπώλες" σε ψήνουν ότι η "αποχή είναι στάση αντίστασης";
Τι άλλο από ΜΑΚΑΚΑΣ μπορεί να είσαι όταν δεν μπορείς να καταλάβεις ότι το παιχνιδάκι του συστήματος παίζουν και αυτοί;
Και πόσο ΓΝΗΣΙΑ ΜΑΚΑΚΑΣ μπορεί να αισθάνθηκες το βράδυ των εκλογών όταν όλοι "ερμηνεύουν" την αποχή ΜΑΚΑΚΙΑ σου κατά πως του βόλευε;
Συγχαρητήρια λοιπόν ΜΑΚΑΚΑ
Είσαι πια ΚΟΜΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Υ.Γ.: Α, και που’σαι ΜΑΚΑΚΑ: Τώρα που πλησιάζει το Πολυτεχνείο και τα "Δεκεμβριανά" μην ξεχάσεις να κάνεις πορείες διαμαρτυρίας.
Θα σε πάρουν όλοι στα σοβαρά!
Το λεξικό της απανθρωπίας
Aποχή: πολιτικός ναρκισσισμός αόματου ψηφοφόρου.
Αυτοδιοίκηση: οργανωτικό σχήμα όπου ο κουμπάρος κερνά τον μπατζανάκη κι ο κουνιάδος τραπεζώνει το γαμπρό.
Door-a: η Μεγάλη Πύλη του Κιέβου.
Κάλπη: το βάθρο της δημοκρατικής νομιμότητας. Το βάραθρο της λαϊκής κυριαρχίας. Μετασχηματιστής της λαϊκής θελήσεως σε κυβερνητική ασυναρτησία.
Μητσοτάκης: το Zeitgeist (πνεύμα) της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Μνημόνιο: σύμφωνο που επιτρέπει σʼ ένα δανειστή να σού υπενθυμίζει συνεχώς πόσα ακόμη χρωστάς, ενώ σού απαγορεύει να θυμάσαι πόσα έχεις ήδη πληρώσει.
Πολιτική συνεργασία: καταναγκαστική συμπόρευση με αντίπαλο που ελέγχει το... πηνίο σου. Το να σφίγγεις οικειοθελώς το χέρι εκείνου που σού πρήζει τους όρχεις.
Προπαγάνδα: ο μεγάλος αδελφός της πεποίθησης.
Τιποτίλα: η ικανότητα να εργάζεσαι χωρίς να... παράγεις έργο. Ο συνδετικός ιστός του Ελληνικού Δημοσίου.
Τόκος: ιδρυτική πράξη της Βασιλείας του Σκότους επί της γης. Το γονίδιο του Διαβόλου στις ανθρώπινες σχέσεις. Ο χρόνος ως χρήμα.
Δεν θα μας τρελάνουν κιόλας!
Το βράδυ των εκλογών αισθάνθηκα γι΄ άλλη μία φορά ηλίθιος. Όλοι προσπαθούσαν να με πείσουν από τηλεοράσεως για την μεγάλη και ανεπανάληπτη νίκη του κυβερνόντος κόμματος, την οποία, όμως, αδυνατούσα να αντιληφθώ. Λίγη ώρα αργότερα και βλέποντας τον κ. Παπανδρέου να μην μιλάει για την ταμπακιέρα, για το αν θα χρησιμοποιήσει το γεμάτο σφαίρες όπλο που άφησε στο τραπέζι, κατάλαβα: Τα Μέσα Ενημέρωσης είναι πάντα χρήσιμα σε μία... δημοκρατία!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αν θεωρούν νίκη το γεγονός ότι ο κ. Σγουρός κατάφερε να συγκεντρώσει το μεγαλειώδες ποσοστό του 24%, τότε θα θέλαμε να μας πουν τι θα γίνει αν στο μέλλον υποψήφιός τους ξεπεράσει το 30%...
Περιμένανε, λέει, τα χειρότερα! Εξαρτάται τι εννοεί ο καθένας με αυτό το «χειρότερα». Το ΠΑΣΟΚ, πάντως, δείχνει να έχει ρίξει τον πήχη πολύ χαμηλά. Όταν σε έναν χρόνο η εκλογική σου δύναμη μειώνεται τόσο πολύ και εσύ υποδύεσαι την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, τότε θα πρέπει να ανησυχούμε για το τι άλλο μπορεί να βγει από το μπουκάλι που μέχρι πριν λίγο ήταν κλεισμένο το τζίνι...
Λοιπόν, να... μιλήσουμε την γλώσσα της αλήθειας, όπως κάνουμε χρόνια τώρα στις μεταξύ μας συζητήσεις: Το ΠΑΣΟΚ υπέστη ήττα στις εκλογές, η οποία, όμως, ήταν αναμενόμενη. Το ερώτημα είναι αν ο κ. Παπανδρέου το μετάνιωσε και θα αποσύρει οριστικά το όπλο από το τραπέζι ή αν θα αφήσει την απειλή να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχασε κάτι περισσότερο από τις νομαρχιακές εκλογές: έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία του κ. Παπανδρέου. Ή μας εκβίασε προεκλογικά για μικροκομματικούς λόγους, αγνοώντας επιδεικτικά τις επιπτώσεις των επιλογών του, ή επέδειξε στο τέλος ατολμία να πράξει αυτό που πραγματικά πίστευε. Είτε το ένα ισχύει, είτε το άλλο, αποτελεί σοβαρό λόγο υποτίμησης της πολιτικής αξίας του κ. Παπανδρέου στο πολιτικό χρηματιστήριο.
Η αξιωματική αντιπολίτευση; Δεν ήταν κερδισμένη, αλλά ούτε και χαμένη. Δεν μπορεί να θεωρεί νίκη το 32% των ψήφων που συγκέντρωσε σε τοπικές εκλογές, όντας αντιπολίτευση και ακολουθώντας μία ακραία αντιπολιτευτική γραμμή που κολάκευε όσους θα ήθελαν να ρίξουν μία ψήφο διαμαρτυρίας. Ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να αντιληφθεί κάποια στιγμή ότι ανανέωση και αναγέννηση δεν γίνεται με φθαρμένα υλικά του παρελθόντος. Κι ότι το κόμμα του είναι κόμμα εξουσίας και όχι κίνημα διαμαρτυρίας...
Κέρδισε, πράγματι, το ΚΚΕ. Αύξησε σημαντικά τις δυνάμεις του και τα στελέχη του νιώθουν σίγουρα δικαιωμένα για την τακτική που ακολούθησαν στο προηγούμενο χρονικό διάστημα. Όπερ και σημαίνει, ότι το κλείσιμο των λιμανιών ήταν απλά το πρόγευμα...
Κέρδισε η αποχή, καθώς οι πολίτες είναι απρόθυμοι να πάνε στις κάλπες. Πολύ απλά διότι δεν τους πείθει ο πολιτικός λόγος. Δεν αντιπροσωπεύονται απ’ όσους νομίζουν ότι μιλούν εξ ονόματός τους.
Έχασε η τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά αυτό δεν ήταν έκπληξη. Αλίμονο! Κατάλαβε κανείς ότι είχαμε εκλογές στην τοπική αυτοδιοίκηση;
Προς τα Kόμματα
Αγαπητοί εκπρόσωποι του Λαού.
Δεν πάτε καθόλου καλά. Ούτε ένας σοβαρός δεν υπάρχει στα επιτελεία σας που να πει, απλά, ότι ήρθε η ώρα να χάσουμε; Ναι γιατί δεν μπορούμε να διαχειριστούμε το μνημόνιο και την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, γιατί προτάσσουμε το συμφέρον των κομμάτων και τις...ημέτερες δυνάμεις...
Την Κυριακή και την άλλη Κυριακή θα έχουμε χάσει ΟΛΟΙ.
Το βλέπω τρόπος που πάμε στις εκλογές δείχνει πως καταλαβαίνουμε την οργή του κόσμου, καταλαβαίνουμε τις στερήσεις, αλλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να τα διαχειριστούμε.
Το ΠΑΣΟΚ που κυβερνά,έχει αυτοδυναμία αλλά... σκέφτεται η απειλεί, με εκλογές! Είναι διαχείριση κρίσης αυτό; Είναι η δεν είναι αδυναμία εξήγησης προς τον Λαό; Δεν θα ήταν εντιμότερο και πρακτικότερο να πει ο Γιώργος, απευθυνόμαστε σ αυτούς που φώναζαν, άλλαξε τα όλα... Ε λοιπόν τα αλλάζω και στέλνω στην δικαιοσύνη ΟΛΟΥΣ όσοι ευθύνονται, Ημέτερους και... ξένους... Όσους μας έφεραν εδώ... Αντί για αυτό,αντί να προηγηθεί η κάθαρση, μας λέει να καταπιούμε την οργή μας για να σωθεί η Χώρα και βεβαίως το ΠΑΣΟΚ... Και πότε θα πληρώσουν οι φταίχτες;
Η Δεξιά, αφού εγκλημάτησε, άλλαξε... οδηγό, που καλύπτει τον προηγούμενο, που καθαρίζει η έτσι νομίζει, το κόμμα (βλέπεις αυτό προέχει). Και ως άσπιλη παρθενοραμμενη κόρη έτοιμη για εκλογές και νέα σχέση, αν... χρειασθεί... Επενδύει στην οργή μας που... θα τα καλύψει όλα... Και τι προτείνει; Να φύγει το ΠΑΣΟΚ η έστω να συγκυβερνήσουμε για να... ξεπλυθούν όλοι.
Η αριστερά,τραγωδία αυθεντική. Της φταίει το μνημόνιο. Μα δεν καταλαβαίνετε πως και να ξεπερασθεί το μνημόνιο η ΙΔΙΑ μιζέρια θα μείνει; Μέσα του ο γνήσιος αριστερός, γουστάρει το σφίξιμο του μνημονίου γιατί έτσι ενδέχεται να πληρώσει και κάποιος, που έφαγε τον αγλέουρα. Την αριστερά, όμως, δεν την απασχολούν τα... πρόσωπα. Τότε γιατί δεν αναρωτιέται, πως γίνεται να μην... σαρώνει;
Φτάνει να δεις ως πολιτικές φιγούρες την Αλέκα, τον Αλέκο, τον Αλέξη, την... πρόταση Μητρόπουλου, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ..
Α ξέχασα είναι και οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι οι τοπάρχες του Καλλικράτη. Ενός μεγάλου σχεδίου, αναδιάρθρωσης που... θα ,ναι θα, εξελιχθεί, θα διαμορφωθεί, θα εφαρμοσθεί. Αν πρώτα τα πάμε καλά και... ξεμπερδέψουμε, με την απόδοση δικαιοσύνης, αν ξαναγίνουμε κράτος, αν πιάσουμε τους φοροφυγάδες, αν η γενιά των... εξακοσίων ευρώ ... πειθαρχήσει, αν οι άνεργοι καθίσουν ήσυχα, αν οι...μετανάστες προσαρμοσθούν ήπια, αν όλα γίνουν με μια τάξη που δεν θα θίγει το βολεμένο πολιτικό μας προσωπικό...
Ελάτε. ΔΩΣΤΕ λοιπόν, μια απάντηση τώρα που η κάλπη γυρίζει...
Ο κυρίαρχος Λαός θα είσαι ως την Κυριακή. Άντε Ελληναρά μου να σε δω. Και ως την επόμενη Κυριακή θα σε...περιμένω. Μετά τη απομάκρυνση εκ του ΤΑΜΕΙΟΥ ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Ο Στρος Καν μίλησε, ο Τρισέ μίλησε, η Ευρώπη μίλησε, οι υποψήφιοι μιλήσανε, ο Καραμανλής θα... μιλήσει, άντε να πει και η κάλπη καμιά... κουβέντα να περάσει η ώρα.
Μόνο που πες, πες, πες, πέρασε η Ζωή μας ελπίζοντας....
Έχω άδικο;...
Μαύρο στους απανταχού Μαυρογιαλούρους
Οι Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές, είναι ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ κατά του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και εκείνων που το ψήφισαν στη Βουλή! Στις 7 Νοεμβρίου, η
ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΚΑΖΕΙ!
1. Δικάζουμε την άρνηση της Κυβέρνησης να απαιτήσει τις Γερμανικές Επανορθώσεις ύψους 70-100 δις ευρώ, όσα δηλαδή αναγκάστηκε να δανειστεί από την Τρόικα, με αποτέλεσμα οι οφειλέτες μας, να γίνουν δανειστές μας!
2. Δικάζουμε την εγκληματική ανευθυνότητα της Κυβέρνησης, που ανέλαβε τον Οκτώβριο του 2009 και πήρε τα πλέον "μέτρα" τον Μάρτιο του 2010, ανοίγοντας ένα τεράστιο και καταστροφικό κενό εσωτερικού ελλείμματος και αχαλίνωτης διεθνούς κερδοσκοπίας!
3. Δικάζουμε το προεκλογικό ψέμα του... "λεφτά υπάρχουν" με το οποίο ενώ γνώριζαν, παραπλάνησαν τον κόσμο για να πάρουν την Εξουσία!
4. Δικάζουμε τις αυθαίρετες και άδικες περικοπές των μισθών και των Συντάξεων, των Δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και του Επιδόματος Αδείας, που καταστρέφουν εκατομμύρια ελληνικές οικογένειες!
5. Δικάζουμε την εγκληματική ψήφιση του αντεθνικού, αντισυνταγματικού και παράνομου Μνημονίου από την Τρόικα ΝΤΟΡΑ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ!
6. Δικάζουμε την επαίσχυντη, αντισυνταγματική και παράνομη "υπογραφή" της Δανειακής Σύμβασης, η οποία δεν εγκρίθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο!
7. Δικάζουμε την Εθνική Υποτέλεια και την Υποθήκη της Εθνικής Περιουσίας που υπέγραψε αυθαίρετα και αντισυνταγματικά η Κυβέρνηση!
8. Δικάζουμε για το σήμερα και το αύριο των Ελληνόπουλων, που υποθήκεψαν τόσο άκαρδα και αντιδημοκρατικά ανίκανοι και ανάξιοι ηγετίσκοι!
9. Δικάζουμε τις αλυσίδες που έδεσαν την Ελλάδα και το μέλλον της και επιτέλους τις σπάμε! Γιατί καταψηφίζοντας τους πρωτεργάτες του Μνημονίου και τους Υποψηφίους τους ή τους Υποστηριζόμενους, ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ!
Και στέλνουμε μέσα και έξω το μήνυμα, ότι η Ελλάδα ούτε εκδίδεται, ούτε παραδίδεται!
Για την Εθνική Αξιοπρέπεια, για τη Δικαιοσύνη, για την Εθνική Ανεξαρτησία ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!
Πρόωρες εκλογές αποκλείονται και το ξέρουν οι πάντες...
Επίσης γνωρίζουν οι πάντες ότι πολιτικά κέρδη από τις εκλογές της Κυριακής αποκλείονται. Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος της τόσο φτηνής πολιτικής αντιπαράθεσης όλων των κομμάτων που ανέτρεψε βίαια την πορεία για μια πρώτη θετική εικόνα της οικονομίας; Μήπως (λέω μήπως) είναι σωστές οι πληροφορίες του πεζοδρομίου ότι πολιτικοί της χώρας στοιχηματίζουν μεγάλα ποσά στην κατάρρευση της οικονομίας;
Ασφαλώς και δεν πρόκειται ούτε να σταθώ στην παραπληροφόρηση αυτή και ας είναι έντονη. Γιατί όσο και αν θεωρώ ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα των 35 ετών έδειξε μόνο πολιτικό επαγγελματισμό, εξυπηρέτησε μόνο ατομικά και κομματικά συμφέροντα και συμπεριφέρθηκε με πλήρη αναισθησία στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και της οικονομίας, μου είναι δύσκολο να δεχθώ ότι είναι δυνατή και μια εγκληματική συμπεριφορά τέτοιου μεγέθους. Έστω και από τους επαγγελματίες πολιτικούς της μεταπολίτευσης.
Όμως το ερώτημα για τους λόγους της τόσο έντονης πολιτικοποίησης των (κατά τα άλλα άνευ σημασίας) εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης παραμένει. Είμαι δε βέβαιος ότι δεν πρόκειται να δοθεί πειστική απάντηση. Πολύ δε περισσότερο δεν πρόκειται να επιμεριστούν σωστά ούτε οι ευθύνες για το πολιτικό «σκάκι» που παίχθηκε και πάλι στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου ψηφοφόρου.
«Έπαθλο» του «σκακιστικού» παιχνιδιού... είναι τα πολιτικά κέρδη από τη σύγχυση που θα προκληθεί στην αμήχανη κοινωνία και στους επίσης αμήχανους επιχειρηματίες που όλοι μαζί προσπαθούν να μαντέψουν την πραγματική πορεία της οικονομίας. Αμήχανοι γιατί δεν ξέρουν τι να πιστέψουν.
Να πιστέψουν ότι οι δανειστές μας και οι ξένες αγορές χειροκροτούν πράγματι το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας της οικονομίας, όπως φάνηκε λίγες ημέρες πριν στη σύνοδο του ΔΝΤ στην Αμερική, όπου και οι θετικές δηλώσεις έπεσαν βροχή. Και οι αγορές έδειξαν προθέσεις μειώσεων των επιτοκίων δανεισμού. Και το ελληνικό χρηματιστήριο αντέδρασε ανοδικά στο κλίμα αυτό. Και οι υποψήφιοι επενδυτές άρχισαν να κάνουν κουβέντες για κεφάλαια στις ελληνικές ΔΕΚΟ που θα αποκρατικοποιηθούν.
Αλλά πως είναι δυνατόν να έχουν έτσι τα πράγματα όταν η εικόνα ανατρέπεται μέσα σε εβδομάδες από την ίδια την κυβέρνηση με το δίλημμα των προώρων εκλογών.
Μια στάση που καταστρέφει όχι μόνο τις θετικές επιπτώσεις από την πορεία της οικονομίας αλλά προκαλεί βαθιά ανησυχία στην κοινωνία για το τι την περιμένει μετά τις πιθανές πρόωρες εκλογές. Οι πρόσφατες εκλογές που δεν έκλεισαν χρόνο έφεραν μείωση του εισοδήματος και του βιοτικού επίπεδου σε σημείο που κανείς δεν το περίμενε. Οι επόμενες εκλογές τι θα φέρουν;
Την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε μια περισσότερο ισχυρή θέση και την ΝΔ σε φάση πλήρους διάλυσης. Και τι τον ενδιαφέρει αυτό τον άνεργο, τον συνταξιούχο και τον υποψήφιο άνεργο του 2011; Θα φέρει ίσως τη ΝΔ στην κυβέρνηση και θα στείλει το ΠΑΣΟΚ και το μνημόνιο στα τάρταρα.
Και ποιος πιστεύει ότι η ΝΔ θα καταργήσει το μνημόνιο και θα αποκαταστήσει τις απώλειες των εισοδημάτων. Κανείς απολύτως.
Άρα κανείς δεν ενδιαφέρεται για τις εκλογές και κανείς δεν πιστεύει ότι οι εκλογές θα του αλλάξουν το ριζικό που τον οδηγεί στην φτώχια για μια 20ετία τουλάχιστον.
Γιατί άλλο πράγμα είναι η πτώχευση (που ίσως την αποφύγαμε) και άλλο η φτώχεια που αποκλείεται να την αποφύγουμε με οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Συνεπώς οι κινήσεις στην πολιτική σκηνή δεν ενδιαφέρουν κανέναν άλλο εκτός από τους ίδιους τους επαγγελματίες πολιτικούς της χώρας. Γιατί να ενδιαφέρει τον άνεργο, τον συνταξιούχο και τον φορολογούμενο γενικά εάν θα μιλήσει ή δεν θα μιλήσει ο κ. Κ. Καραμανλής για τους λόγους που το έβαλε στα πόδια από την πολιτική;
Γιατί να ενδιαφέρει, όλους εκείνους που υποφέρουν οικονομικά πληρώνοντας το σπάταλο κράτος που έστησαν οι πολιτικοί της 35ετίας για τα δικά τους επαγγελματικά συμφέροντα, αν τον δρόμο του κ. Καραμανλή τον ακολουθήσει και ο κ. Γ. Παπανδρέου.
Κανείς δεν σκάει ακόμη για το που θα καταλήξουν οι κινήσεις του κ. Γ. Καρατζαφέρη στην πολιτική «σκακιέρα» που στήθηκε αναιδώς και όλους τους κομματικούς παίκτες. Μικρών και μεγάλων κομμάτων.
Στη «σκακιέρα» των ημερών που παίζουν και τα αριστερά κόμματα υποστηρίζοντας πολιτικά μέχρι και τους πρώην φύλακες της Ακρόπολης που έκαναν τσιφλίκι τους τα εθνικά μνημεία όταν την ίδια στιγμή αν συλληφθεί τουρίστας μόνο να τα αγγίζει θα δικασθεί. Οι πρώην φύλακες όμως μπορούν να το κάνουν και με τις ευλογίες του ΚΚΕ. Γιατί από την εικόνα αυτή θα κερδίσουν κάποιες ψήφους και οι αριστεροί. Το ότι έτσι δίνουν επιχειρήματα στους Άγγλους για την μη επιστροφή των μνημείων του Παρθενώνα είναι λεπτομέρεια που δεν ενδιαφέρει κανένα.
Αυτή είναι σήμερα η πολιτική «σκακιέρα» και έτσι παίζεται το παιχνίδι που δίνει την ευκαιρία στους κερδοσκόπους των αγορών εντός και εκτός της Ελλάδος. Εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κερδίζουν τσουβάλια λεφτά όχι μόνο με τις δανειοδοτήσεις και με το ξεπούλημα του ελληνικού Χρηματιστηρίου. Αλλά και με τα στοιχήματα που μπαίνουν (γιατί υπάρχει παιχνίδι) στην κατάρρευση της οικονομίας.
Η μπλόφα περί εκλογών
Κάτι έπρεπε να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο κίνδυνος βαριάς εκλογικής αποτυχίας του κυβερνώντος κόμματος είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Κατά τις δημοσκοπήσεις, όλες τις δημοσκοπήσεις ανεξαιρέτως, περισσότεροι από τους μισούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ στην Αττική προτίθενται να ψηφίσουν τους «αντιμνημονιακούς αντάρτες», Γιάννη Δημαρά και Αλέξη Μητρόπουλο, τους οποίους το ΠΑΣΟΚ υποτίθεται ότι έχει διαγράψει.
Στρατηγική ήττα συνιστά για τον Γ. Παπανδρέου το ότι αναγκάστηκε να υποκύψει στην πίεση της ΝΔ, των «αντιμνημονιακών του ΠΑΣΟΚ» και της Αριστεράς και να μετατρέψει τις αυτοδιοικητικές εκλογές σε ψήφο με διακύβευμα το «Ναι» ή «Όχι» στο Μνημόνιο που υπέγραψε με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Αιφνιδιάζοντας τους αντιπάλους του, υπέκυψε μεν στην απαίτησή τους, αφού δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, αλλά ταυτόχρονα έθεσε επί τάπητος και το ενδεχόμενο προκήρυξης βουλευτικών εκλογών.
Στόχος του Γ. Παπανδρέου με... την κίνηση αυτή είναι να πιέσει τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι εξοργισμένοι με την κυβέρνηση γιατί έχουν υποστεί βίαιη μείωση των εισοδημάτων τους. Πολλοί προτίθενται να ψηφίσουν «αντιμνημονιακούς» υποψηφίους που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. Αυτούς θέλει να πιέσει να επανακάμψουν ο πρωθυπουργός απειλώντας τους με βουλευτικές εκλογές και ενδεχόμενη απώλεια της εξουσίας, πράγμα που θα σήμαινε απώλεια προνομίων για τον κόσμο αυτό (π.χ. προνομιακές προαγωγές, ευνοϊκές αποσπάσεις κ.λπ.).
Η εγκατάλειψη της εξουσίας δεν συμπεριλαμβάνεται σε καμιά απολύτως περίπτωση στις προθέσεις του Γ. Παπανδρέου. Καμιά πρόθεση δεν έχει να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές στην πραγματικότητα. Οσο και αν είναι βέβαιος -και έχει δίκιο- ότι το ΠΑΣΟΚ θα περάσει τη ΝΔ σε περίπτωση βουλευτικών εκλογών, εξίσου σίγουρος είναι ότι ακόμη και αν κατόρθωνε να σχηματίσει εκ νέου κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ, αυτή θα ήταν πολύ πιο αποδυναμωμένη από τη σημερινή.
Οι διατυπώσεις που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός στην τηλεοπτική του συνέντευξη αποδεικνύουν ότι μόνο να πιέσει αυτό το τμήμα των ψηφοφόρων ήθελε, προκειμένου να περιορίσει την έκταση της ήττας στις περιφερειακές εκλογές. Ο Γ. Παπανδρέου έβαλε τον πήχη τόσο χαμηλά αναφορικά με τους στόχους των περιφερειακών εκλογών, ώστε να αποκλείεται το ΠΑΣΟΚ να περάσει από κάτω! Οποιοδήποτε αποτέλεσμα χωράει στον ορισμό αυτού που καθόρισε ο πρωθυπουργός ως «νίκη» του ΠΑΣΟΚ.
Η νίκη του ΠΑΣΟΚ ορίστηκε ως εξής από τον Γ. Παπανδρέου: «Για εμάς, βεβαίως, θα είναι θετική η ψήφος αν φανεί, την πρώτη Κυριακή, ιδιαίτερα στις περιφερειακές εκλογές αλλά και στους μεγάλους δήμους... ότι η δική μας παράταξη, με τα στελέχη τα οποία εμείς στηρίζουμε, γιατί δεν είναι όλα στελέχη στενά κομματικά... θα έχει μια καθαρή νίκη στον πρώτο γύρο», διευκρίνισε ο πρωθυπουργός στην τηλεοπτική του συνέντευξη. «Στον πρώτο γύρο» είναι η έκφραση-κλειδί. Δεν θα είναι δηλαδή ήττα για το ΠΑΣΟΚ, λέει ο Γ. Παπανδρέου, έστω και αν χάσει ακόμη και έξι - επτά περιφέρειες, παρόλο που βάσει των αποτελεσμάτων των βουλευτικών εκλογών το ΠΑΣΟΚ έπαιρνε θεωρητικά και τις 13 περιφέρειες της χώρας και η ΝΔ καμία!
Το άθροισμα των ψήφων που θα πάρουν οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ στις περιφέρειες και σε κάποιους κατ’ επιλογήν μεγάλους δήμους θα μετρήσει η κυβέρνηση. Θα προσθέσει μάλιστα σε αυτές τις ψήφους που θα πάρει ο... Τατούλης, ο Μπουτάρης κ.ά. Κατόπιν θα συγκρίνει τις ψήφους αυτές με εκείνες των υποψηφίων της ΝΔ. Δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να μην είναι βέβαιος ότι το ΠΑΣΟΚ θα έχει περισσότερες ψήφους σε αυτήν την πρόσθεση, ακόμη και αν χάσει την Αττική. Η κυβέρνηση θα διακηρύξει λοιπόν ότι «νίκησε το ΠΑΣΟΚ» και ότι φυσικά δεν υπάρχει λόγος βουλευτικών εκλογών.
Η Ψήφος μας είναι η Συμμετοχή, η Φωνή, η Δύναμή μας.
Συχνά, στις συζητήσεις αυτές τις μέρες συναντώ ανθρώπους που έχουν - ή είχαν σκοπό - να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και τη δυσαρέσκειά τους στις δημοτικές εκλογές μέσα από την αποχή. Το φαινόμενο αυτό αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, είναι ανησυχητικό και σχετίζεται κυρίως με τις νεαρές ηλικίες, δεν περιορίζεται όμως σε αυτές.
Ακούγοντας την είδηση αυτή δημιουργούνται στο μυαλό μου κάποιες ενστάσεις.
Πρώτον, η αποχή ευνοεί τον πρώτο, το νικητή, άρα ουσιαστικά είναι ψήφος υπέρ εκείνου στον οποίο ορισμένοι θέλουν να αντιταχθούν. Όταν, λοιπόν, διαφωνούμε με το εκλογικό αποτέλεσμα, είναι σαν να μην έχουμε κάνει το φόνο, είμαστε όμως συνένοχοι ή έχουμε συγκαλύψει το "έγκλημα".
Δεύτερον, ο απόηχος οποιουδήποτε μηνύματος θέλουμε να περάσουμε διαρκεί όσο διαρκούν οι μετεκλογικές συζητήσεις στο καφενείο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Πάρτε για παράδειγμα τις προηγούμενες εκλογές. Η αποχή έφτασε το 29,1% στις βουλευτικές και το 32,8% στις δημοτικές, δηλαδή σχεδόν άγγιξε το ένα τρίτο των ψηφοφόρων. Το μήνυμα αυτό έπρεπε να έχει φτάσει στο σύνολο των εκλεχθέντων και να τους ακολουθεί στις αποφάσεις τους. Ωστόσο, το "ηχηρό μήνυμα του λαού" σύντομα έδωσε τη θέση του στη "νωπή λαϊκή εντολή". Και η αλήθεια είναι ότι εκείνοι που συμμετέχουν "δίνουν την εντολή", οι υπόλοιποι δίνουν μόνο το στίγμα.
Τρίτον, θα ήθελα να... επισημάνω ότι η αποχή σαν μορφή διαμαρτυρίας παραπέμπει στην απάθεια την οποία τόσο στηλιτεύουμε, αλλά και υιοθετούμε σήμερα σαν τρόπο ζωής. Μήπως, δηλαδή, η αποχή είναι μία δικαιολογία για να βουλιάξουμε περισσότερο στον καναπέ μας; Μήπως είναι η πρόφαση για να απενοχοποιηθούμε; Μήπως είναι πλήρως εναρμονισμένη με την παθητική στάση μας στα τεκτενώμενα;
Το σίγουρο είναι ότι η αποχή είναι μια βολική επιλογή. Μάλιστα, μας διευκολύνει γιατί μας επιτρέπει να γκρινιάζουμε για όλους και για όλα, χωρίς να έχουμε αναλάβει ευθύνη. Έχουμε, όμως αυτό το δικαίωμα στις δημοτικές εκλογές; Θα αφήσουμε να μας εκπροσωπούν άνθρωποι που δε "συνηχούν" με τη στάση μας και τις ανάγκες μας; Θα παραχωρήσουμε το δικαίωμα του εκ-λέγειν σε εκείνους που επι-λέγουν με άλλα (πονηρά και ανόητα συχνά) κίνητρα και κριτήρια;
Εμείς, σαν "Ενεργοί Πολίτες", δεν επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο. Σας καλούμε να συνταχθείτε , επιλέγοντας, διεκδικώντας, καταδικάζοντας, αλλά και επιβραβεύοντας μέσα από την ψήφο σας , αλλά και τη συμμετοχή σας από την επόμενη μέρα των εκλογών.
Κεχρή Σωτηρία
Ψυχολόγος
Τράπεζα τροφίμων. Παίζουν με τον πόνο του κοσμάκη.
Εθίστηκαν οι τοπικοί μας κυβερνήτες, οκτώ χρόνια τώρα, στους ρόλους των «αξιωματούχων», σύμφωνα με την δική τους ορολογία. Η ώρα που θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στις δουλειές τους έχει φτάσει, το έχουν καταλάβει ότι δεν περνάνε ούτε καν στο δεύτερο γύρο, και γι αυτό επιστρατεύουν όλα τα μέσα μήπως γυρίσουν το ποτάμι πίσω.
Έχουν χάσει όμως το μέτρο. Ξεπέρασαν κάθε όριο.
Την υποχρέωσή τους να στηρίξουν τους κοινωνικά αδύναμους, να δημιουργήσουν ένα δίκτυο αλληλεγγύης και προστασίας των συμπολιτών μας που έχουν ανάγκη ακόμα και για τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης, αυτή την υποχρέωση την μετατρέπουν σε επικοινωνιακή πολιτική. Προσπαθούν να την εξαργυρώσουν σε ψήφους.
Αντί να δαπανήσουν χρήματα για... να προσφέρουν πραγματική βοήθεια, δαπανούν τα χρήματα του φορολογούμενου για να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Δημιούργησαν λέει τράπεζα τροφίμων.
Αντί λοιπόν να προμηθευτούν τα τρόφιμα και να τα διανείμουν στους έχοντες ανάγκη, ξόδεψαν χρήματα (του φορολογούμενου) για να νοικιάσουν κατάστημα. Ξόδεψαν χρήματα (του φορολογούμενου) για να διαφημίσουν τον εαυτό τους με τεράστιες επιγραφές σε κεντρικό σημείο της Λεωφόρου Πετρουπόλεως (δίπλα στον κιν/φο «Πετρούπολη»).
Διαφημίζουν τον εαυτό τους, θέλουμε να ελπίζουμε όχι με δικά μας χρήματα, και στο έντυπο που διανέμουν φροντίζοντας όμως να θολώσουν την εικόνα ώστε ο αναγνώστης να μην δει το εντελώς άδειο χώρο της «Τράπεζας τροφίμων».
Θα ήταν τετριμμένο να αναλογιστούμε ακόμα για μια φορά το πόσο υποτιμούν την νοημοσύνη του ψηφοφόρου. Θα το συνειδητοποιήσουν την επομένη των εκλογών, όταν πλέον θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στις δουλειές τους.
Η άθλια εξίσωση των πανάρετων αστών
Άιντε γερόντια στην προεκλογική πασαρέλα του εξευτελισμού των επιδομάτων της «εφ' άπαξ» ενίσχυσης! Άιντε συνταξιούχοι στην ουρά για την είσπραξη του γραμματίου, καλύτερα την προεξόφληση της αθλιότητας στην κάλπη!
Πετσοκόβουν 13η σύνταξη από την πείνα, προς τα κάτω, τόσο ως τη ζητιανιά. Το ίδιο και την άδεια και το δώρο Πάσχα. Το κατοχυρωμένο δικαίωμα αποκεφαλίζεται. Από την κυβέρνηση. Όχι από καμιά τρόικα. Αυτούς τους έφερε το κεφάλαιο για κλάκα στα μπουζούκια της μπουρζουαζίας που θέλει να μπαίνει και να μένει στη ληστρική κερδοφορία χωρίς να κινδυνεύει να φάει πόρτα, από τρομοκρατημένο και αγανακτισμένο λαό.
Κι ύστερα εμφανίζεται το αφεντικό της πολυεθνικής των δανειστών, ο εκκαθαριστής των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών, ως φιλεύσπλαχνος και ελεήμων θεός - πρωθυπουργός. Και τι λέει ο αθεόφοβος; Όσοι επιζείτε τώρα, «εφ' άπαξ» της λαίλαπας, επειδή μετά τις εκλογές φοβάστε ότι θά'ρθει κι άλλη φάπα μέτρων, πάρτε ένα δυο κατοστάρικα, σκάστε και ψηφίστε μας!...
Το δικαίωμα μετατρέπεται σε... «εφ' άπαξ» βοήθημα κι ο δήμιος, ο Δου Νου Τόψυχος σε Αη-Βασίλη. Με καμιά, εξηνταριά εκατομμύρια ευρώ, θα στηριχθεί η μνημειώδης εξευτελιστική αντιμετώπιση των πολιτών - ψηφοφόρων. Στόχος; Να μην υπάρξει λαϊκή συσπείρωση των εξαθλιωμένων χαμηλοσυνταξιούχων και κυρίως να μην εκφραστεί με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» στις κάλπες. Σου λέει, δεν μπορεί, όλο και κάποιος γέρος (;) άνω των 60 που αδυνατεί να πληρώσει τη ΔΕΗ στο καταχείμωνο θα κρεμαστεί έστω κι από ένα κατοστάρικο προκειμένου να 'χει μια λάμπα αναμμένη τις γιορτές. Αιδώς Αργείοι.
Απλά έτσι ανοίγει η εξίσωση της απαίτησης. Θα λυθεί αναγκαστικά από το λαό κι όχι από την κυβερνητική απάτη που βαφτίζει το ψωμί παντεσπάνι. Γιατί βγαίνει ο πρόεδρος ΣΕΒ και λέει το μαθηματικώς ανεξήγητο: «Πώς να λύσω την εξίσωση, με μόνο 5% κέρδος, να θέλετε να μειώσω 30% τις τιμές»; Λογικό; Δε νομίζω να διαφωνείτε. Πείθει. Γιατί 30-5 κάνει 25% ζημία. Άσχετο μένει κι ασυζήτητο, ποιος παράγει τα προϊόντα και ποιος τα τιμολογεί, ποιος τα πουλάει και ποιος τ' αγοράζει. Στον καπιταλισμό τους η εξίσωση έχει ακράδαντα, ξεκάθαρα, μόνο μία σταθερά: το κέρδος. Τα άλλα είναι θάνατος ανθρώπων, λαών, γέρων, αγέννητων, μιας τάξης της εργατικής, που διδάσκεται απλώς 30-5=25...
Όμως αυτή είναι η τάξη που πρέπει ν' απαντήσει οργισμένα κι οργανωμένα στις κάλπες, με εκφρασμένη την αναγκαία Λαϊκή Συσπείρωση, με την πραγματική εξίσωση, όπως ακούστηκε από τα αρμόδια επιδοματικά κυβερνητικά χείλη: Πώς να λυθεί η εξίσωση ότι το «επίδομα» - «βοήθημα» των 100 ευρώ το δικαιούνται γέροι με ατομικό εισόδημα από 4.500-6.000 ευρώ ετησίως;
Ποιος ζει μωρέ πανάθλιοι της πανάρετης αστικής τάξης με τόσα λεφτά; Αυτό δεν είναι εξίσωση είναι το «θαύμα» να λες ευχαριστώ για την κόλαση. Αμ, δε! Αυτή η εξίσωση απαντιέται μόνον από λαό που επιμένει να είναι ελεύθερος να πάει στον παράδεισό του. Γιατί εσείς αφαιρείτε κι εμείς διαιρούμε. 100:365=0,27... την ημέρα, είναι το επίδομα για κάποιον που ζει (;) με κάτι παραπάνω από 10 ευρώ τη μέρα. Ουστ! Πανάρετοι - πανάθλιοι που κόβετε τιμολόγιο με ΦΠΑ στην κάνουλα με το αίμα των ανθρώπων πριν και αφού το πιείτε. Ρουφήχτρες του μυαλού μας δε θα γίνετε. Εμείς θα την λύσουμε την εξίσωση.
Ο περίπατος του ΠΑΣΟΚ που τελικά έγινε ντέρμπι
Καμπανάκι έχει χτυπήσει στο Μέγαρο Μαξίμου.
Οι δημοσκοπήσεις που φτάνουν η μια μετά την άλλη δείχνουν πανωλεθρία των πράσινων συνδυασμών σε όλη την Ελλάδα.
Στην περιφέρεια Αττικής η ψήφος κατά της τρόικας και του ΔΝΤ ξεπερνά το 73%.
Τραγωδία λένε πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Σγουρός, κινδυνεύει να μην μπει στο δεύτερο γύρο, αλλά και κανένας υπουργός δεν είναι διατεθειμένος να στηρίξει την υποψηφιότητά του.
Στη Δυτική Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο, στο Βόρ. Αιγαίο, στη Στερεά Ελλάδα και στο Ιόνιο η ΝΔ προηγείται από 2 μέχρι 9 μονάδες των υποψηφίων το ΠΑΣΟΚ.
Η περιφέρεια Ιονίων Νήσων είναι η δεύτερη μετά την Αττικής που ο επίσημος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, κ. Μπεριάτος κινδυνεύει να μείνει εκτός δευτέρου γύρου, αφού ο αντάρτης του ΠΑΣΟΚ κ. Καλούδης προηγείται.
Πριν το καλοκαίρι η κυβέρνηση πίστευε τους δημοσκόπους που της έλεγαν ότι κάνει περίπατο στις 11 με 12 από τις 13 Περιφέρειες.
Μετά την ομιλία και εμφάνιση του κ. Σαμαρά στη ΔΕΘ, ο περίπατος έγινε ντέρμπι για το ΠΑΣΟΚ.
Ύστερα από αυτές τις εξελίξεις ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε διακαναλική συνέντευξη για τη Δευτέρα. Και σαν άλλος Μαυρογιαλούρος άρχισε πάλι να μοιράζει υποσχέσεις. Μέθοδος γνωστή στην οικογένειά του αφού ο πατέρας του ήταν δάσκαλος σε αυτά.
Η πολιτική του... ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ είναι αυτή που μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.
Θυμωμένοι ψηφοφόροι μπροστά στα φούμαρα!!!
Τα αποτελέσματα των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση συνήθως συμβαδίζουν με εκείνα των βουλευτικών, αν διεξάγονται μέσα στην πρώτη τετραετία από την εκλογή της νέας Βουλής.
Είναι, δηλαδή, τέτοια που, ακόμη κι αν εμπεριέχουν κάποιας μορφής αποδοκιμασία προς την εκάστοτε κυβέρνηση, δεν της προκαλούν ιδιαίτερο πρόβλημα. Αυτό συνέβη στις εκλογές του 1982, του 1990, του 1994 και του 1998.
Σήμερα είναι η πρώτη φορά που, πάνω στον πρώτο χρόνο της θητείας της, η κυβέρνηση απειλείται με αποδοκιμασία. Μάλιστα, αν αυτή είναι εκτεταμένη ή σε κρίσιμες περιφέρειες και δήμους, μπορεί να καταστήσει το βίο της αβίωτο. Και, επιπλέον, να απελευθερώσει τις δυνάμεις του ασύδοτου λαϊκισμού, γεγονός που μπορεί να εκτροχιάσει κάθε προσπάθεια συμμαζέματος στον τομέα της οικονομίας.
Εξ ου και η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού ότι δεν θα ληφθούν πρόσθετα μέτρα επιβαρυντικά για μισθωτούς και συνταξιούχους. Το ίδιο και η, καθυστερημένη, πολιτικοποίηση των εκλογών, με την προειδοποίηση του Γ. Παπανδρέου ότι «κρίνεται η πορεία της χώρας». Υπερβολικό φαίνεται. Πώς γίνεται η εκλογή ή μη του ενός ή του άλλου περιφερειάρχη και δημάρχου να ανάγεται σε καθοριστικό γεγονός, που θα κρίνει την κυβερνητική πορεία μόλις ένα χρόνο μετά τις εθνικές εκλογές και την επιβλητική νίκη του κυβερνώντος κόμματος;
Σε οποιαδήποτε άλλη εποχή η... απάντηση στο ερώτημα θα ήταν: «Δεν γίνεται». Σήμερα, όμως, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται αντιμέτωπο με το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής του βάσης. Οι ψηφοφόροι που το ψήφισαν τον Οκτώβριο του 2009, προφανώς θα βρεθούν μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα:
1) Να γίνουν τόσο σύντομα «κοψοχέρηδες», τιμωρώντας μ' αυτόν τον τρόπο το κόμμα τους, που άλλα τούς υποσχέθηκε προεκλογικά και μετεκλογικά μείωσε τις αποδοχές τους (δημόσιοι υπάλληλοι). Ή
2) Να του δώσουν κι άλλη περίοδο χάριτος, αποδεχόμενοι το επιχείρημα ότι «δεν γινόταν αλλιώς».
Η πρώτη επιλογή είναι, προφανώς, πιθανότερη, αν όχι βέβαιη, για μεγάλες κατηγορίες ψηφοφόρων. Οχι μόνο λόγω του θυμού που τους διακατέχει. Αλλά και διότι οι εκλογές αυτές προσφέρονται για, σχετικά ανώδυνη, τιμωρία. Ξέρουν ότι, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση δεν θα αλλάξει. Αντίθετα, πέραν της τιμωρίας που θέλουν να της επιβάλουν, μπορεί και να ελπίζουν ότι θα την υποχρεώσουν να αλλάξει πολιτική.
Ομως, αυταπάτες δεν πρέπει να υπάρχουν. Σ' αυτή τη φάση -η οποία δεν θα δεν διαρκέσει λίγους μήνες- περιθώρια αλλαγής πολιτικής και επιστροφής στις παλιές καλές μέρες δεν υπάρχουν. Οποιος το υπόσχεται, έστω το υπαινίσσεται, απλώς κοροϊδεύει. Οσο «αντιμνημονιακή» κι αν είναι η ψήφος, το Μνημόνιο θα είναι εδώ. Οσα φούμαρα κι αν ακούγονται για μηδενισμό του ελλείμματος στο τέλος του 2011.
Οσοι τα πιστεύουν αυτά, δικαιολογημένα θα ψηφίσουν τους «αντιμνημονιακούς» του Σαμαρά: Κικίλια στην Περιφέρεια Αττικής, Νικήτα Κακλαμάνη στην Αθήνα και Γκιουλέκα στη Θεσσαλονίκη. Ειδικά οι ψήφοι στους δύο τελευταίους (ο πρώτος είναι νέο πρόσωπο και δεν έχει ελπίδες εκλογής) σημαίνουν την επιβράβευση μιας δημοτικής πολιτικής που χαντάκωσε την πρωτεύουσα και τη συμπρωτεύουσα.
Μόνον η ψήφος στους υποψηψίους της Ν.Δ. θα έχει καθοριστική πολιτική σημασία. Θα είναι σαν οι ψηφοφόροι, μόλις ένα χρόνο μετά το σκάσιμο της καραμανλικής φούσκας, να βλέπουν τον Σαμαρά σαν νέο σωτήρα. Σαν να έχουν ήδη πιστέψει στα φούμαρα περί «άλλης πολιτικής», που θα μηδενίσει το έλλειμμα και θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη, για να τρώμε σε λίγο ξανά με χρυσά κουτάλια. Οποιος πιστεύει σε όλα αυτά, όπως κάποιοι πίστεψαν, πριν από έξι χρόνια, στα φούμαρα του Καραμανλή, ψηφίζει τους «αντιμνημονιακούς» του Σαμαρά. Και φέρνει τα πάνω κάτω.
Διότι η διαφαινόμενη ψήφος σε υποψηφιότητες τύπου Δημαρά μπορεί, στο βάθος, να μην έχει πολιτική σημασία. Είναι μια ψήφος πρόσκαιρης διαμαρτυρίας για ένα «άλλο ΠΑΣΟΚ», που στις βουλευτικές εκλογές μπορεί να ξαναγίνει το «όλον ΠΑΣΟΚ».
Εν τω μεταξύ, τι θα γίνει με τους καταχρεωμένους δήμους, όπου βασιλεύει η διαφθορά; Ποιος νοιάζεται; Κανονικά θα έπρεπε να νοιάζονται οι δημότες τους. Τουλάχιστον όσοι δεν έχουν καταλάβει η αδιαφορία και η μοιρολατρία.
Η περίπτωση του Δήμου Αθηναίων είναι ξεχωριστή.
Από το 1986 τον διοικούν «μεγάλα» ονόματα, που φεύγουν από την κεντρική πολιτική σκηνή για να τον «σώσουν». Η «σωτηρία», όμως, δεν ήρθε. Η ραγδαία υποβάθμιση της πόλης θα ήταν άδικο να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην ανικανότητα ή την αδράνεια του δημάρχου. Αλλά είναι και εκτός τόπου ο ισχυρισμός ότι για όλα φταίει το κακό κράτος. Στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου αναμετρώνται ένας από αυτούς τους «σταρ» της κεντρικής πολιτικής, που το 2006 υποσχέθηκε ότι θα... γκρεμίσει οικοδομικά τετράγωνα, κι ένα πρόσωπο εκτός ΑΥΤΗΣ της πολιτικής, ο Γιώργος Καμίνης. Καταξιωμένος επαγγελματικά και με προσφορά από δημόσια θέση (Συνήγορος του Πολίτη).
Τι θέλουν οι ψηφοφόροι;
Διπλό δημοψήφισμα οι εκλογές του Νοεμβρίου
Οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου απέκτησαν τη μορφή Δημοψηφίσματος.Ενός διπλού δημοψηφίσματος γιατί δεν είναι μόνο αντιμνημονιακού χαρακτήρα αλλά και δημοψήφισμα για την ανοχή μας ή όχι απέναντι στο σάπιο πολιτικό σύστημα και τους κομματικούς εκφραστές του.
Οι Μαυρογιαλούροι, χωρίς ντροπή ή αίσθημα ενοχής, πήραν τους δρόμους και τάζουν ξανά λαγούς με πετραχήλια για να κερδίσουν τη μάχη του Καλλικράτη ξεχνώντας τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας.
Για μας, όλοι τους όσοι συνυπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια στο ναό της Δημοκρατίας, είναι συνυπεύθυνοι για το βιασμό της και τα εκτρώματα που προέκυψαν. Όλοι τους έβλεπαν τις συμβάσεις και τις αναθέσεις έργων να περνούν σαν τρένα από μπροστά τους κι όμως αρκούνταν στην ετήσια επιχορήγηση των κομμάτων τους και στα βουλευτικά τους προνόμια. Για την τιμή των όπλων δε και για προσωπικό τους άλλοθι κατέθεταν επερωτήσεις τις οποίες περιέφεραν ως τρόπαια στις εκλογικές τους περιφέρειες.
Τι τους εμπόδιζε να... προσφύγουν στη δικαιοσύνη με ατομικές μηνύσεις και αγωγές κατά όσων εμπλέκονταν σε περιπτώσεις σκανδάλων,διαφθοράς και καταλήστευσης των δημοσίων ταμείων; Τίποτα ή μάλλον ο σεβασμός τους προς το θεσμό του κοινοβουλίου και των εξεταστικών του επιτροπών (στάχτη στα μάτια του λαού και εισόδημα στις τσέπες των).
Ενός κοινοβουλίου όπου στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας διαπράχθηκαν τα μύρια όσα και με τη βούλα μάλιστα της πλειοψηφικής νομιμότητας.
Μεθαύριο λοιπόν στις 7 Νοεμβρίου ας αφήσουμε κατά μέρος τους συναισθηματισμούς και τις ενοχές που προσπαθούν να μας φορτώσουν κάποιοι επιτήδειοι κι ας καταψηφίσουμε μέτρα και κομματικές πρακτικές.
Όχι κύριοι δεν τα φάγαμε μαζί! Από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι και στην κεφαλή ήσασταν εσείς, οι οποίοι εν ονόματί μας αποφασίζατε και υπογράφατε. Όμως οι μίζες και οι προμήθειες έβγαιναν από τις δικές μας τσέπες και πήγαιναν στους δικούς σας λογαριασμούς, των φίλων σας και των κουμπάρων σας.
Το ευνουχισμένο συνδικαλιστικό κίνημα και οι οργανωμένες δολοφονίες στην τράπεζα της Marfin, στην πρώτη ουσιαστικά παλλαϊκή διαμαρτυρία κατά του μνημονίου,σας προφύλαξαν από την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου. Όλη αυτή η συσσωρευμένη οργή θα ξεσπάσει στις κάλπες την Κυριακή των εκλογών. Δεν θα σας δώσουμε τη χαρά να ξαναδείτε το χάρτη της χώρας μας πρασινομπλέ! Φτάνει πια ως εδώ,η ανοχή μας τελείωσε. Ψήφο στους καθαρούς, στους τίμιους, τους ακομμάτιστους, στους ανθρώπους του μόχθου και του μεροκάματου που 'χουν και μερικές χιλιάδες ένσημα στο βιογραφικό τους. Κι αν δεν υπάρχουν τέτοιοι τότε το λευκό είναι η λύση-έκφραση της διαμαρτυρίας μας.
Όχι δεν ισχυριζόμαστε πως όλοι όσοι πλαισιώνουν κομματικά ψηφοδέλτια είναι λαμόγια, όμως τυχόν νίκη των κομματικών συνδυασμών θα εκληφθεί ως συναίνεση στα μέτρα και στο σάπιο πολιτικό σύστημα.
Ο καθένας μας με νηφαλιότητα και χωρίς ίχνος ενοχής, με τη σκέψη στη δουλειά που του στέρησαν,στη σύνταξη που του έκοψαν και στο αβέβαιο μέλλον των παιδιών του (όταν η φωτιά είναι στου γείτονα θα 'ρθει και στην αυλή σου) ας πάρει θέση στο διπλό δημοψήφισμα της 7ης Νοεμβρίου.
Είναι δεδομένο ότι η αποχή εξυπηρετεί μόνο το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Θα είναι αστείο από τη Δευτέρα το πρωί να ξαναπαριστάνουμε όλοι τους κοψοχέρηδες!
Όραμα & μύθο, κόντρα στον κυνισμό!
Πληροφορήθηκα ότι ξάφνιασε πολλούς γνωστούς και άγνωστους το κείμενό μου στα αγαπημένα μου blogs με τίτλο «Αποχή, Άκυρο, λευκό; Θρίαμβος του Συστήματος!...»
Αναρωτιέμαι, γιατί ξάφνιασε;
Πριν 2 χρόνια, στο βιβλίο μου «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ» έγραψα: «βρισκόμαστε, σαν έθνος και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα με εμφανή κατάρρευση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς και προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για κάποια ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων δίχως φόβο και πάθος. Μήπως, λοιπόν, θα πρεπε να μιλάμε για το τέλος της ιδεολογίας, για βάναυση κατακρεούργηση της ουτοπίας; Η μήπως αυτά αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται μικροπολιτικές σκοπιμότητες;»
ΟΧΙ, κατηγορηματικά, και στις δύο ερωτήσεις!
Σε τελική ανάλυση, οι δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση πέρα από την πίκρα της καθολικής απογοήτευσης φαίνεται ότι δημιούργησαν ένα πολύ πιο επικίνδυνο ψυχοκοινωνικά και πολιτικά συναίσθημα στους Έλληνες που είναι ο καταλυτικός, σαρωτικός ΚΥΝΙΣΜΟΣ ατόμων και ομάδων...
Κάτω απ' αυτόν τον... διάχυτο πλέον κυνισμό που εκφράζεται μέσα από τις διαδικασίες της απώλειας ιδεολογίας, της απάθειας και της άρνησης πίστης και αφοσίωσης σε υψηλά ιδεώδη και συλλογική εθνική ανάταση, κρύβεται - κατά την προσωπική μου γνώμη - συγκεκριμένος φόβος. Ο φόβος ότι οι ΗΓΕΤΕΣ μας και οι παρατρεχάμενοί τους δεν έχουν ούτε την πρόθεση, ούτε το σθένος, ούτε την έφεση και, ίσως, ούτε την εντιμότητα να προχωρήσουν στην εισαγωγή και την πραγμάτωση του απαραίτητου νέου οράματος....
Κάθε ηγέτης, κάθε δημιουργός, κάθε άτομο που προσφέρει ένα νέο όραμα, μία καινοτομία, ένα νέο μύθο, μια πρωτότυπη ιδέα σίγουρα προσκρούει στις αντιστάσεις εκείνων που περιχαρακωμένοι στον αδρανοποιητικό τους εθισμό θα του αντισταθούν καθώς τους τρομάζει επιπρόσθετα και η συλλογική κίνηση από το οικείο στο όραμα, από την γνωστή πραγματικότητα στην άγνωστη πραγμάτωση του μύθου.
Στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην κοινωνική ψυχολογία της γνώσης φαίνεται ότι αυτές οι αντιστάσεις ποτέ δεν σταμάτησαν τον πραγματικό ηγέτη να ηγηθεί, το δημιουργικό άτομο να δημιουργήσει, τον καινοτόμο να εισαγάγει τις νεωτεριστικές του αντιλήψεις. Συχνά, μάλιστα, τέτοια προικισμένα άτομα επιζητούν την κριτική έστω και σαν επιβεβαίωση της αντικειμενικής πραγματικότητας ότι οι άλλοι έτσι ομολογούν και την ύπαρξή του και την κατανόηση των προθέσεών του. Η απάθεια και αδιαφορία είναι χειρότερη και περισσότερο υποτιμητική επίθεση από την κριτική...
Μύθους είχαν οι άνθρωποι πάντοτε και ανέκαθεν κάθε μύθος είχε την καλή και την κακή του πλευρά, τις θετικές και τις αρνητικές ιδιομορφίες και χαρακτηριστικά. Ίσως ο κυνισμός της εποχής μας να προχώρησε σε τέτοιο φθοροποιό σημείο ώστε να αρνούμεθα πλέον κάθε μύθο, θετικό ή αρνητικό, σαν κάτι άχρηστο, ανεφάρμοστο και ολότελα παιδαριώδες!
Ο Albert Camus είχε παρατηρήσει ότι κάθε πράξη επανάστασης προϋποθέτει και την σιωπηρή αποδοχή εκείνου στο όνομα του οποίου γίνεται η επανάσταση. Η αίσθηση του Νεοέλληνα ότι είναι πλέον αλλοτριωμένος ΚΑΙ από την εξουσία, ότι έχουν απομακρυνθεί απ' αυτόν και οι πολιτικοί του ηγέτες και τα Κόμματα έρχεται να επιβαρύνει με σημαντικό κόστος και τις προγενέστερες αισθήσεις της ψυχοκοινωνικής και της πολιτιστικής μας αλλοτρίωσης. Η θανάτωση του "μύθου" καθώς μπήκαμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης με το σύστημα… «Καλλικράτη», δημιουργεί την απελπισία η οποία αποδεικνύεται, δυστυχώς, ακόμη πιο χειρότερη και από τον διαπιστωμένο κυνισμό καθώς οδηγεί στον καταστροφικό νιχιλισμό.
Σαν κοινωνία, σαν Έθνος, σαν πληθυσμιακό σύνολο και σαν άτομα αυτό που τώρα χρειαζόμαστε (και νομίζω θα συμφωνήσετε το χρειάζεται ολάκερη η ανθρωπότητα) το λέω, έστω και εάν κατηγορηθώ, είναι ένας ΝΕΟΣ "μύθος"!...
Πιστεύω ότι υπάρχουν θαμμένα στο ελληνικό μας συλλογικό και στο ατομικό υποσυνείδητο όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για να δημιουργήσουμε το «νέο μύθο» για να πλάσουμε καινοτομικά, χρήσιμα, πραγματώσιμα οράματα.
Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα ΝΕΟ μύθο και μαζί ένα νέο όραμα που θα μας οδηγήσουν εκτός της διαπιστωμένης ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ όχι μόνο στις οικονομικές δομές αλλά και στα συστήματα αξιών, και στους θεσμούς που αποσυντίθενται με ραγδαίους ρυθμούς καθώς σαν άτομα, ομάδες και έθνος θα ζούμε το οδυνηρό ΣΗΜΕΡΑ που μας σερβίρισαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και διδασκόμενοι από το ΧΘΕΣ να φροντίσουμε να προγραμματίσουμε ένα ελπιδοφόρο για τα παιδιά μας ΑΥΡΙΟ.
Απαιτείται να ξεπεράσουμε τους σημερινούς μας ηγέτες, χρειάζεται οργάνωση και συναίσθημα την ίδια στιγμή που χρειάζεται να δούμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στην ιστορία μας. Και πάνω απ' όλα χρειάζεται να ξαναβρούμε την...ανθρωπιά μας, να ενεργοποιήσουμε το ξεχασμένο μας φιλότιμο, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, τη λεβεντιά και το ρωμαίικο κυμπαριλίκι μας...
Ποιος ξέρει, ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να ελπίζουμε για ελλαδικές προσφορές στην Υψηλή Τεχνολογία των κομπιούτερ και των μικροτσίπς, ίσως κατορθώσουμε να προσφέρουμε σε Δύση και Ανατολή το ΝΕΟ όραμα, τον ΝΕΟ «μύθο» που και αυτοί πλέον- όπως και εμείς - έχουν φοβερή ανάγκη καθώς η αλλοτρίωση έφερε την ανθρωπιά στο έσχατο σημείο της υποβάθμισής της...
ΝΑΙ, αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε ένα ΝΕΟ ΜΥΘΟ αλλά κατηγορηματικά ΟΧΙ και άλλα …παραμύθια!...
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αποχή; Λευκό; Άκυρο; θρίαμβος του «Συστήματος»!
Σε προηγούμενη άποψή μου στα blogs με τίτλο «Με πράσινα, μπλε & πολύχρωμα…γυαλιά» είχα δεσμευθεί να πω λίγα λόγια για την περίτεχνα καλλιεργούμενη “ανήθικη» ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ τύπου «Μιθριδατισμού» για την έκφραση της δυσαρέσκειάς μας απέναντι στο πολιτικό μας σύστημα, τα Κόμματα και τους πολιτικούς που διεκδικούν την ψήφο μας στις εκλογές για Δημάρχους, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες οι οποίες θα διεξαχθούν για ΠΡΩΤΗ φορά με το σύστημα «Καλλικράτης» στις 7 Νοεμβρίου και, σε επανάληψη, στις 14 Νοεμβρίου 2010…
Στα εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια βλέπουμε εδώ και μήνες κάρτες και ακούμε αποτελέσματα που αφορούν στις προτιμήσεις των Ελλήνων για Κόμματα, εκτιμήσεις για τον «καταλληλότερο» Πρωθυπουργό και πρόθεση ψήφου για Περιφερειάρχες και Δημάρχους και διαπιστώνουμε (σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων) ότι το αγαπητό, το πρώτο Κόμμα των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι η…ΑΠΟΧΗ(!) και ότι ο ΚΑΝΕΝΑΣ(!) είναι συχνά η προτίμησή μας για Πρωθυπουργούς, Δημάρχους και Περιφερειάρχες…
Και με το στυλ του... μυθικού βασιλέα Μιθριδάτη οι διαμορφωτές της ελληνικής κοινής γνώμης, από το γυαλί, το μικρόφωνο και την εφημερίδα τους εξυπηρετούν ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ και ταυτόχρονα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ στόχους προβάλλοντας συνεχώς τις 3 επιλογές του τίτλου μου, δηλαδή την ΑΠΟΧΗ, το ΛΕΥΚΟ και το ΑΚΥΡΟ ελπίζουν να επιτύχουν, «λάου-λάου» όπως λέει ο λαός μας και «πες, πες, κάτι θα κολλήσει και θα μείνει» όπως λέμε στην άσκηση προπαγάνδας!
Στις Εθνικές εκλογές του 2000 το ΠΑΣΟΚ του κ Σημίτη πήρε 3.007.596 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία του κ Καραμανλή 2,935,196 ψήφους (ο κ. Σημίτης εξελέγη Πρωθυπουργός των…Ολυμπιακών Έργων).
Στις Εθνικές εκλογές του 2004 η Νέα Δημοκρατία πήρε 3.359.058 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 3.002.531 ψήφους (ο κ. Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης της…πυρπόλησης της Ολυμπίας).
Στις Εθνικές εκλογές του 2007 η Νέα Δημοκρατία πήρε 2.994.979 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 2.727.279 ψήφους (ο κ Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της…απόδρασης του 2009).
Στις Εθνικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ πήρε 3.012.373 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία 2.295.967 ψήφους (ο κ Παπανδρέου εξελέγη Πρωθυπουργός της…τρόικας και του «μνημονίου»).
Παραθέτω στοιχεία Εθνικών εκλογών επειδή, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, ότι στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης τα Κόμματα μένουν…μακριά και έτσι δίνεται σε όλους εμάς τους ΧΑΧΟΛΟΥΣ ψηφοφόρους να ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΜΕ τα Κόμματα για αμετροέπειες, υπερβολές και παραλείψεις!
ΤΡΟΜΑΡΑ μας!
Βλέποντας τους αριθμούς εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι τελικά εμείς οι Έλληνες ΔΕΝ ψηφίζουμε Βουλευτές, Δημάρχους, Νομάρχες, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες αλλά ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ το Κόμμα μας (με την ευγενή «χορηγία» των ΟΦΑτζήδων – Όπου Φυσάει Άνεμος - ψηφοφόρων) βοηθάμε το ΣΥΣΤΗΜΑ του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ να μας…Κυβερνάει!...
Είχε ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΣΤΕΙ, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ότι οι επικείμενες εκλογές με το σύστημα ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ θα είναι εκλογές τοπικών και περιφερειακών Αρχόντων που θα βγούνε από «τα σπλάχνα» των τοπικών κοινωνιών ΧΩΡΙΣ παρεμβάσεις του Αθηνοκεντρικού Κράτους και των Κομμάτων που το συνθέτουν ως Κυβέρνηση, Μείζονα και ελάσσονα Αντιπολίτευση στη Βουλή!!!
Τι εμπαιγμός και τι προσβολή της νοημοσύνης μας τώρα που βλέπουμε τα Κόμματα να «χρίζουν» τους «εκλεκτούς» τους και η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ να είναι ανενδοίαστα σε Κεντρικό Κομματικό Επίπεδο με «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»…
Εδώ και μερικούς μήνες το ΠΑΣΟΚ και η τρόικα έχουν οδηγήσει και θα συνεχίσουν να οδηγούν εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες στην απόγνωση της στέρησης εισοδημάτων και της βάρβαρης ανεργίας!
Εδώ και μερικούς μήνες όλα όσα μας συμβαίνουν από την Κυβέρνηση του «λεφτά υπάρχουν» συσσωρεύουν και διογκώνουν την οργή του λαού τη στιγμή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση «γλύφει της πληγές» της διάσπασης ανήμπορη να αναχαιτίσει την καλπάζουσα λαίλαπα αφαίρεσης εισοδημάτων, επιβολής φόρων, στασιμοπληθωρισμού και ανεργίας με βάση τα συμφωνηθέντα στο…ΜΝΗΜΟΝΙΟ!
Εδώ εφαρμόζονται οι τεχνικές της προπαγάνδας (τις αναλύω στο βιβλίο μου «Επικοινωνώ Άρα Υπάρχω: Ηγεσία, Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις» 9η Έκδοση, 2007) που παραθέτω παρακάτω:
1) απλότητα της γλώσσας
2) χρήση συναισθηματικά φορτισμένων λέξεων και όρων
3) χρήση στερεοτύπων
4) χρήση σλόγκαν και συνθημάτων
5) χρήση της υπερβολής
6) διαστρέβλωση της πραγματικότητας
7) παραποίηση των δεδομένων
8) επανάληψη
Μπροστά λοιπόν στην ανάγκη αναχαίτισης και ωφέλιμης για τα Κόμματα και όχι για την ελληνική Κοινωνία και τους Έλληνες διαχείριση της ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΟΡΓΗΣ που έχει συσσωρευτεί απέναντι σε αυτούς που απαρτίζουν το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εδώ και 36 χρόνια μετά την πτώση της Χούντας και την μεταπολίτευση τα ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ-ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ άρχισαν εδώ και μερικούς μήνες την εφαρμογή του προπαγανδιστικού σχεδίου που συντίθεται από τις τρεις σημαντικές έννοιες:
ΑΠΟΧΗ – Έλληνες και Ελληνίδες τιμωρείστε τους και μην πάτε να ψηφίσετε στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου στέλνοντάς ΕΝΑ μήνυμα(;)
ΑΚΥΡΟ – Εάν αποφασίσετε να πάτε ρίξτε ΕΝΑ άκυρο ψηφοδέλτιο που θα τους… τσούξει(;)
ΛΕΥΚΟ – Δείξτε την αποστροφή και ον αποτροπιασμό σας για ΟΛΑ τα Κόμματα και ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα, τα Κόμματα εξουσίας με λευκό(;)
Η ΑΠΟΧΗ είναι πρόσκληση να πετάξουμε στα σκουπίδια την ψήφο μας, δηλαδή την ιερή υποχρέωση και το κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμά μας να ψηφίσουμε!!!
Το ΑΚΥΡΟ είναι παραδοχή ότι «πέσαμε στην φάκα» και πράγματι τιμωρούμε αυτούς και αυτές που μας…εμπαίζουν με Εξεταστικές και Προανακριτικές αλλά μέχρι στιγμής ΚΑΝΕΙΣ και ΚΑΜΙΑ δεν πήγε φυλακή και η δημοσίευση του «πόθεν έσχες» των Εθνοπατέρων/Εθνομητέρων μας ΒΓΑΖΟΥΝ μάτια!!!
Το ΛΕΥΚΟ είναι η προσωπική μας ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ στο πολιτικό σύστημα ότι ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ έχουμε το σθένος, δεν διαθέτουμε χαρακτήρα που μπορεί μας βοηθήσει να εκφράσουμε την προτίμησή μας!
Συνεπώς ας σταματήσουμε να κατηγορούμε τους πολιτικούς αφού εμείς αποφασίζουμε να τους δώσουμε εξουσία…
Καθότι….
Οι φανατικοί οπαδοί, τα κομματόσκυλα, θα πάνε να ψηφίσουν την Κυριακή 7η και την Κυριακή 14η Νοεμβρίου και μαζί τους θα πάνε και οι ΟΦΑτζήδες (τοπικού και περιφερειακού επιπέδου καθότι αυτοί θα είναι οι κερδισμένοι στις 15 Νοεμβρίου!)
Και σημειώστε ότι το Ελληνικό Σύνταγμα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να εκλεγεί κάποιος ακόμη και εάν τον ψηφίσουν 2 ή 3 στους 10!!!
ΣΑΦΩΣ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ στις 7 Νοεμβρίου ασκώντας το δικαίωμα και την υποχρέωσή μου απέναντι στη Δημοκρατία!
Θα τους ΤΙΜΩΡΗΣΩ καθώς ΔΕΝ θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ διότι ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΙ αυτούς που μου επιβάλλουν τα Κόμματα που συμμετέχουν στο Κοινοβούλιο και ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ για εμένα σε τοπικό επίπεδο!Αυτό το μήνυμα ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ θα τους δώσω ψηφίζοντας κάτι άλλο!
ΟΧΙ στη χυδαία προπαγάνδα της ΑΠΟΧΗΣ, του ΑΚΥΡΟΥ, του ΛΕΥΚΟΥ! Φτάνει πια η προσβολή στη νοημοσύνη μου και μαζί το δούλεμα από τα χρυσοπληρωμένα παπαγαλάκια των ραδιοτηλεοπτικών και έντυπων ΜΜ"Ε"…
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Το ναρκωτικό του ψηφοδελτίου και η παράνοια κατά της αποχής
Από τα δεκαπέντε μου χρόνια βιώνω τα πολιτικά πεπραγμένα, συμμετέχω ενεργά σε αυτά και αναπνέω την …Πολιτική.
Μισός αιώνας ακριβώς!!!
Μισός αιώνας και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, Κοινοβουλευτική ή Δημοτική, άκουγα τα ίδια ακριβώς πράγματα: ότι αυτή η εκλογή είναι «πολύ κρίσιμη», «κομβική», «καθοριστική», «η κρισιμότερη όλων»!!!
Το ψηφοδέλτιο, είχε αναχθεί σε απόλυτο φετίχ, σε θεότητα, σε «μαγεία» που θα άλλαζε τη ροή των πολιτικών μας πραγμάτων.
Και πάντα, με το ψηφοδέλτιο θεότητα, βαδίζαμε από το κακό στο χειρότερο…
Πάντα ο λαός έσπευδε... μαζικά (ακόμα δεν είχε σιχαθεί και δεν απείχε) να ψηφίσει, έχοντας την αυταπάτη ότι ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ στις πολιτικές αποφάσεις, ότι έχει λόγο στα πολιτικά δρώμενα, ότι μπορεί να ΑΛΛΑΞΕΙ τα πράγματα.
ΠΑΝΤΑ προδιδόταν βάρβαρα και ψήφιζε υποσχέσεις που τις έπαιρναν πίσω από την πρώτη ημέρα οι κυβερνητικοί εντολοδόχοι του…
Πάντα το μόνο που άλλαζε ήταν οι μορφές και οι μεταμφιέσεις της απάτης.
Μέσα σε αυτά τα πενήντα χρόνια ανέβηκαν στην κυβέρνηση και τα κόμματα της εργατικής τάξης και του λαού!!!
Και η κατάσταση όχι μόνο δεν άλλαξε προς το καλύτερο, έστω ελάχιστα, αλλά άλλαξε προς το χειρότερο και μάλιστα δραματικά…
Με «όπλο» το ψηφοδέλτιο πηγαίναμε από το κακό στο χειρότερο: Σε άγριους μητσοτακικούς νεοφιλελευθερισμούς, σε «εκσυγχρονιστικές βαρβαρότητες μέχρι τη σημερινή φρενοβλαβή κατάσταση των νέων Τσολάκογλων…
Με το ναρκωτικό του ψηφοδελτίου και την οργιώδη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ στις εκλογές του λαού (χειραγώγηση), «ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΜΕ» τη σημερινή δικτατορία των διεθνών μηχανισμών της αγοράς, τα «συμβόλαια θανάτου» της Νέας Τάξης που εκτελεί, συνειδητά και πωρωμένα, η κυβέρνηση των ανδρεικέλων με τη ΣΥΝΕΝΟΧΗ, αλλά και ΠΡΑΚΤΙΚΗ στήριξη ΟΛΩΝ των κομμάτων.
Με το ψηφοδέλτιο και με τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ μας στις διαδικασίες της εκλογικής απάτης πετύχαμε αυτούς τους «ΑΘΛΟΥΣ»: Την οικονομική, κοινωνική, πολιτική και ηθική εξόντωσή μας, την επικείμενη διάλυση και ισοπέδωση της χώρας μας, καθώς και τη δραματική υπονόμευση της κοινωνικής και ΕΘΝΙΚΗΣ της ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ…
ΕΔΩ μας οδήγησε ο φαύλος κύκλος της εκλογικής απάτης και του φετιχισμού του ψηφοδελτίου.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Μέσα σε αυτόν το μισό αιώνα αναμφίβολα υπήρξαν και μεγάλες λαϊκές κατακτήσεις.
ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ, κόντρα και ενάντια στην απάτη του ψηφοδελτίου.
ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ που επιτεύχθηκαν με λαϊκούς αγώνες στο δρόμο και όχι μέσω της κάλπης.
Η ΚΑΛΠΗ πάντα αγωνιζόταν ενάντια σε αυτές τις κατακτήσεις και όταν ο εκλογικός φετιχισμός κυριάρχησε, ΤΟΤΕ όλες οι κατακτήσεις των ΑΓΩΝΩΝ αφαιρέθηκαν σταδιακά…
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ των πενήντα τελευταίων χρόνων!!!
ΣΗΜΕΡΑ μας ζητούν ΟΛΟΙ, με τα ίδια επιχειρήματα καρμπόν, να τρέξουμε στις κάλπες και να μην απέχουμε, γιατί η «ψήφος είναι όπλο»!!!
«Νταβάδες», ΜΜ"Ε", κόμματα και αποκόμματα, πολύχρωμοι «παπατζήδες» (η «αριστερά κρατά τα πρωτεία), πολύχρωμοι παπαγάλοι και ποικίλοι προβοκάτορες, ΟΛΟΙ από κοινού βάλλουν κατά της ΑΠΙΟΧΗΣ και μας προτρέπουν να πιούμε ξανά το ναρκωτικό της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ στις εκλογές, γιατί έτσι, μας λένε, «παρεμβαίνουμε» στα πράγματα!!!
Οι επιθέσεις κατά της ΑΠΟΧΗΣ έχουν πάρει το χαρακτήρα της εκλογικής παράνοιας, αποκαλύπτοντας το ΠΟΣΟ το καθεστώς και τα ποικιλόχρωμα τσιράκια του ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ μπροστά στην ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ.
Η ΑΠΟΧΗ -και όχι το λευκό- είναι η κάθετη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ του καθεστώτος, η απόρριψη των εκλογικών λειτουργιών απάτης και του «πολιτικού οπίου»: του Ψηφοδελτίου.
ΣΗΜΕΡΑ, ιδιαίτερα, η ΑΠΟΧΗ επιβάλλεται και για ΕΙΔΙΚΟΥΣ πολιτικούς λόγους ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟΥΣ: Να μη νομιμοποιήσει ο λαός με την ψήφο του το καθεστώς της δικτατορίας που έχουν επιβάλει οι «νταβάδες» (διεθνείς και εγχώριοι). Να μη νομιμοποιήσει τα μεγάλα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ κατά της Ελλάδας που έχουν διαπραχτεί από αυτό το καθεστώς και τα ΚΟΜΜΑΤΑ τα οποία είναι ΣΥΝΕΝΟΧΑ στα εγκλήματα: ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που μετατρέπουν την Ελλάδα σε κρανίου τόπο, σε τεμαχισμούς και εθνική διάλυση.
ΣΗΜΕΡΑ, το «όπλο του ψηφοδελτίου» νομιμοποιεί και επικυρώνει όλα αυτά τα εγκλήματα και τα εξίσου εγκληματικά κόμματα…
Ο ελληνικός λαός, είναι βέβαιο, παρά την πλύση που του γίνεται, ότι θα πει ένα βροντερό ΟΧΙ σε όλα αυτά.
Η ΑΠΟΧΗ θα είναι συντριπτική, γι’ αυτό ουρλιάζουν τόσο υστερικά ΟΛΟΙ εναντίον της ΑΠΟΧΗΣ.
ΥΠΑΡΧΕΙ, όμως και ένα άλλο σημαντικό πολιτικό δίδαγμα του εκλογικού φετιχισμού: Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ της Αριστεράς στο σύστημα, η μετάλλαξή της σε ύπουλο και δόλιο γενίτσαρο της Νέας Τάξης.
Τα κόμματα και τα αποκόμματα της «αριστεράς» μεταλλάχτηκαν ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ σε κόμματα εκλογικού παρασιτισμού. Απέκτησαν όλα τα ελαττώματα της καπιταλιστικής εκλογικής απάτης.
ΣΗΜΕΡΑ αυτά τα κόμματα και τα αποκόμματα αποδέχονται ΑΚΟΜΑ και τις ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ του καθεστώτος, αγωνίζονται να αποκτήσουν αυτές τις ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ του καθεστώτος που θέλουν δήθεν να ανατρέψουν!!!
Παράνοια παραλογισμού: Σε επιδοτεί το καπιταλιστικό κράτος και η ΕΕ των μονοπωλίων για να τα …ΑΝΑΤΡΕΨΕΙΣ!!!
Να, γιατί αυτά τα επιδοτούμενα κόμματα και αποκόμματα δεν βλέπουν τίποτα άλλο από κοινοβουλευτικές σκιές…
Να, γιατί ΑΓΝΟΟΥΝ την πραγματικότητα των κοινωνικών διεργασιών και τους «όρους» των λαϊκών κινημάτων.
Να, γιατί νοιάζονται ΜΟΝΟ για την εκλογική τους παρουσία, το γραφειοκρατικό παζάρεμα με το καθεστώς…
Να, γιατί ο εκλογικός ναρκισσισμός αυτής της «αριστεράς» την οδηγεί, ανεξάρτητα από τις «ταξικές» φλυαρίες, να αγωνίζεται, με νύχια και με δόντια, για να μπλοκάρει, να εκτονώνει, να χειραγωγεί και να προδίδει τα Λαϊκά κινήματα. Γι αυτόν τον άθλιο ρόλο της επιδοτείται…
Να, γιατί στήριξε ιδεολογικά και πολιτικά όλα τα ιδεολογήματα και τους σχεδιασμούς της Νέας Τάξης (τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά σε άλλα κείμενα).
Να γιατί αγωνίζεται με τέτοια λυσσώδη βλακεία εναντίον της ΑΠΟΧΗΣ: Νιώθει το ΤΕΛΟΣ της, αισθάνεται την παγερή πνοή του θανάτου της…
ΑΠΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ!
Βεβαίως, για να μην έχουμε αυταπάτες, η αποχή δεν είναι ΑΝΑΤΡΟΠΗ του σάπιου καθεστώτος. ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΡΩΓΜΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Η ΠΑΓΕΡΗ ΠΝΟΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ…
Το ΠΑΣΟΚ στηρίζει Κικίλια!!!
Για να μην περάσει στο δεύτερο γύρο ο Δημαράς!
Στην Ιπποκράτους αρχίζουν και σκέφτονται σοβαρά να υποστηρίξουν μέσω κλειστών κομματικών ομάδων την υποψηφιότητα του Βασίλη Κικίλια! Φαίνεται απίστευτο είναι όμως αληθινό.
Όπως διέρρευσε προχθές το βράδυ σε κλειστή σύσκεψη κομματικών στελεχών της Αττικής στην Ιπποκράτους, τέθηκε στο τραπέζι ο προβληματισμός όλων για το ενδεχόμενο να εισέλθει στο δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών ο... Γιάννης Δημαράς.
Στην σύσκεψη αποφασίστηκε να... αναζητηθεί τρόπος να στηρίξουν ορισμένα κομματικά στελέχη και τοπικές την υποψηφιότητα του Β. Κικίλια ώστε να εισέλθει αυτός στον δεύτερο γύρο της αναμέτρησης και να τον κερδίσει σίγουρα ο Σγουρός. Ποιος θα περίμενε ότι το ΠΑΣΟΚ θα προτιμούσε υποψήφιο από τον μισητό αντίπαλο της Ν.Δ. για να μείνει έξω ο Γ. Δημαράς, ο οποίος – όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις - κερδίζει σε όλες τις περιπτώσεις τον Γ. Σγουρό.
Πάμε στοίχημα ότι το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις εκλογές;
Δεν κάνουμε πλάκα. Είμαστε ικανοί ως λαός και γι' αυτό. Το έχετε αντιληφθεί πιστεύουμε, ότι είμαστε ίσως ο πιο ετεροκατευθυνόμενος λαός που υπάρχει. Δεν μας άφησαν ποτέ να δημιουργήσουμε το δικό μας εσωτερικό πολιτικοκοινωνικό υπόβαθρο (σύνδρομο του ραγιά). Έτσι, εύκολα, ντόπια και ξένα συμφέροντα, μπορούν να μας χειραγωγήσουν και να μας καθοδηγήσουν. Το ωραίο είναι ότι στο τέλος, εμείς νομίζουμε ότι αποφασίσαμε ελεύθερα. Φτάνουμε μάλιστα στο σημείο πολλές φορές να τα βάζουμε με τον εαυτό μας και να αυτομαστιγωνόμαστε για την επιλογή που κάναμε. Έχουμε δε πειστεί πλήρως ότι εμείς φταίμε που έχουμε αυτούς τους κυβερνήτες.
Εκείνο λοιπόν για το οποίο αγωνιά η τρόικα, πιο πολύ απ’ όλα, αυτή τη στιγμή είναι η στάση του Έλληνα ραγιά στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Δηλαδή το γεγονός, αν θα υπάρξει αποδοκιμασία ή επιδοκιμασία των υποστηρικτών του μνημονίου, από το λαό. Από αυτό θα κριθεί και η παραπέρα στάση τόσο της τρόικας όσο και των εδώ τοποτηρητών, δηλαδή της εντολοδόχου ελληνικής κυβέρνησης.
Σ’ αυτόν το τελευταίο μήνα πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές που μπήκαμε, έχουμε να δούμε... πολλά περίεργα να συμβαίνουν, κυρίως με πρωτοβουλία των ξένων συμφερόντων. Δυστυχώς όμως, η ροπή προς την εξωκατεύθυνση που έχουμε, δεν θα μας αφήσει να τα αξιολογήσουμε σωστά. Εννοείται ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την εξωκατεύθυνση θα τον παίξουν και πάλι τα νεοταξικά ΜΜ"Ε".
Είδαμε λοιπόν χθες στα ελληνικά ΜΜ"Ε", ότι γίνεται δήθεν ράλι στα ελληνικά ομόλογα και ότι τα spreads έπεσαν στις 759 μονάδες. Άσχετα βέβαια με το ότι εμείς δεν μπορούμε να δανειστούμε.
Ξαφνικά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δέχεται εγκώμια από την Μέρκελ, τον Σόιμπλε και λοιπούς «νεκροθάφτες» του ελληνικού λαού, οι οποίοι έτσι από το πουθενά μας αγάπησαν.
Ξαφνικά η Ντόιτσε Μπάνκ βραβεύει τον Έλληνα πρωθυπουργό, γιατί άραγε;
Διαβάζουμε επίσης ότι ορισμένοι οίκοι αξιολόγησης, που μας έστειλαν στο διάβολο και στην κόλαση στις αρχές του χρόνου, τώρα εκτιμούν τις προσπάθειες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και σκέφτονται λέει ότι θα πρέπει να μας αναβαθμίσουν. Τι άλλαξε άραγε από τότε προς το καλύτερο; Αντίθετα, εμείς και πιο βαθιά στα χρέη μπήκαμε και κανένα στόχο δεν πιάσαμε και η ύφεση και ο πληθωρισμός μαστίζουν τη χώρα μας. Αναρωτιόμαστε: που γίναμε τώρα καλύτερα από τις αρχές του χρόνου ώστε να σκέφτονται να μας αναβαθμίσουν;
Σας λέμε λοιπόν, να μην παραξενευτείτε καθόλου αν δείτε τα «εικονικά» spreads να πέφτουν εικονικά πριν τις εκλογές. Ταυτόχρονα , κάποιοι οίκοι να μας αναβαθμίζουν. Οι Κινέζοι να υπόσχονται ανέξοδα ότι θα αγοράσουν (εάν και εφόσον) ελληνικά ομόλογα και άλλα παρόμοια χαρωπά, που θα δημιουργούν ένα κλίμα ευφορίας και επιβράβευσης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Επειδή, όπως είπαμε, δεν έχουμε εσωτερικό υπόβαθρο και είμαστε εξωκατευθυνόμενοι, ενθουσιαζόμαστε εύκολα, όπως και απογοητευόμαστε το ίδιο εύκολα, γι’ αυτό και εύκολα θα αισθανθούμε ενθουσιασμένοι με το ΠΑΣΟΚ, από ένα εξωκατευθυνόμενο κλίμα ευφορίας και θα ρίξουμε την ψήφο μας. Πάμε στοίχημα;
Το γεγονός όμως ότι την επομένη των εκλογών θα συνεχίσουν οι μειώσεις των μισθών, η εξοντωτική φορολογία, οι απολύσεις, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και η συνέχιση της ξένης κατοχής, αυτό πια θα είναι δική μας απόφαση.
Ή δεν θα είναι;

























