Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άκυρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άκυρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όταν λέω όλοι εννοώ…

Στη δημοκρατία έχουν όλοι τα ίδια ακριβώς δικαιώματα στις εκλογές.

Όταν λέω όλοι εννοώ όλοι όσοι πάνε να ψηφίσουν.
Όταν λέω όλοι όσοι πάνε να ψηφίσουν εννοώ όσοι πάνε να ψηφίσουν έγκυρα.
Όταν εννοώ όλοι όσοι πάνε να ψηφίσουν έγκυρα, εννοώ έγκυρα αλλά όχι λευκό.
Όταν λέω όλοι όσοι πάνε να ψηφίσουν έγκυρα και όχι λευκό, εννοώ όλοι όσοι ψηφίσουν κόμματα που θα ξεπεράσουν το 3% και θα μπουν στην Βουλή.
Όταν λέω όλοι όσοι πάνε να...

Η απόγνωση του ψηφοφόρου

Να λοιπόν που είμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές και έρχεται η ώρα για να αποφασίσεις με τι θα πας και τι θα αφήσεις. Όπως πάρα πολλοί Έλληνες, έτσι και εγώ, ίσως για πρώτη φορά στην ζωή μου είμαι στην μεγάλη κατηγορία που λέγονται αναποφάσιστοι.

Το πρώτο μου δίλημμα είναι η συμμετοχή ή η αποχή από τις εκλογές. Θεωρώ ότι οι εκλογές εντός μιας υποτιθέμενης δημοκρατίας δεν έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν τα πράγματα, τουλάχιστον ριζικά. Όπως λένε και οι αναρχικοί, αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.

Όμως εκτός από τους στρατηγικούς στόχους, όπως είναι η...

Στείλτε στο καλάθι των αχρήστων τον καταστροφικό για την πατρίδα δικομματισμό!

Τα παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης και της νέας τάξης πραγμάτων έντεχνα προωθούν, με όποιο μέσο μπορούν, ότι εάν τα άκυρα ψηφοδέλτια υπερβούν το 51% τότε γίνεται διαγραφή του πρώτου κόμματος που υπερίσχυσε στην εκλογική αναμέτρηση!!!

Μεγαλύτερο και χονδροειδέστερο ψέμα δε μπορεί να υπάρξει…

Επαναλαμβάνω:

To προπαγανδιστικό ψέμα που κυκλοφορεί... “αν υπάρχουν 51% λευκά, ακυρώνονται οι εκλογές”

Συγκεκριμένα, στο διαδίκτυο, κυκλοφορεί ειδικά το τελευταίο διάστημα, μια είδηση «μαϊμού» σχετικά με την λευκή ψήφο. «Λυτοί και δεμένοι» λοιπόν, καλούν τον κόσμο να ψηφίσει λευκό στις εκλογές, διότι όπως ισχυρίζονται, αν υπάρχουν 51% λευκά ψηφοδέλτια επί του συνόλου των ψηφισάντων, τότε οι εκλογές ή ακυρώνονται ή επαναλαμβάνονται ή το αποτέλεσμά τους είναι αντισυνταγματικό, ανάλογα με την έκδοση που διαχέεται αυτή η εσφαλμένη πληροφορία στο διαδίκτυο.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, η...

Στη χαρά της χούντας!!!

Στο δημοψήφισμα που έκανε η χούντα το 1968 - για να επιβάλει το χουντικό...“Σύνταγμα” – είχαν τρία (3) ψηφοδέλτια. Το ΝΑΙ, το ΟΧΙ και το ΛΕΥΚΟ. Το κυριότερο; Είχαν φάκελο για να βάλεις μέσα το ψηφοδέλτιο που ήθελες. Και ο φάκελος είχε σφραγίδα και έβαζε μονογραφή ο εκπρόσωπος της Εφορευτικής Επιτροπής πριν το ρίξεις στην κάλπη.

Μετά οι χουντικοί πέταγαν τις κάλπες και ανακοίνωναν 93%!

Το ίδιο έκανε η χούντα και με το “Δημοψήφισμα” του 1973 για τη κατάργηση της Βασιλείας. Είχε πάλι τρία ψηφοδέλτια και φάκελο με σφραγίδα που μετά τον μονόγραφε ο εκπρόσωπος της Εφορευτικής Επιτροπής, πριν το ρίξεις στη κάλπη.

Μετά οι χουντικοί πέταγαν τις κάλπες και ανακοίνωναν 87%!

Καταγγέλλεται ότι "στη χαρά της ΜΟΝΑΡΧΙΑΣ", δεν έχουν προμηθεύσει με φακέλους και θα ρίχνει χύμα ο καθένας -χωρίς φάκελο- ότι ψηφοδέλτιο θέλει για να εμφανίσουν δεκάδες ανύπαρκτα ψηφοδέλτια προσθέτοντας στους υπολογιστές χιλιάδες ανθρώπους ότι δήθεν ψήφισαν. Πάλι η νοθεία! Πάλι στο 1961 επί ΕΡΕ όπου ψήφιζαν και τα...

Μποϊκοτάζ του εκλογικού νόμου μέσω της …ψήφου! (ή τι κάνουμε στις εκλογές)

Το εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα περιλαμβάνει μια σειρά από νομικίστικες δικλείδες, που καταργούν κάθε έννοια δημοκρατίας, στον πολύ περιορισμένο βαθμό που, εξ αρχής, η δημοκρατία θα μπορούσε να φορέσει το καπέλο της αντιπροσώπευσης. Φαινομενικά, η σημαντικότερη είναι η αρχή της ενισχυμένης αναλογικής, η οποία δίνει πλεονέκτημα σε ένα κόμμα όσο πιο μεγάλο είναι το ποσοστό που παίρνει επί των έγκυρων ψήφων –δηλαδή, κάτι σαν καπιταλισμός με τις ψήφους! Με την πρόφαση της εύνοιας ισχυρών κυβερνήσεων για χάρη της πολιτικής σταθερότητας, υφαρπάζεται από τα μικρότερα κόμματα ποσοστό τόσο μεγαλύτερο όσο μικρότερο είναι το κόμμα.

Ειδικά στις μέρες μας, η αποθέωση του καπελώματος της έννοιας της δημοκρατίας, προέρχεται από την “λεπτομέρεια” της αναφοράς στις έγκυρες ψήφους. Έτσι, σε οποιονδήποτε έχει νιώσει ότι...

Το 50% των Ελλήνων φώναξαν: f*ck democracy!

Διαβάζω για αποχή που ξεπερνά το 40%.

Θυμάμαι τα υστερικά status facebook friend που πρότασσαν την εμμονή τους στην αποχή.

Βλέπω τα σχόλια για νίκη του μιντιακού λαϊκισμού.

Ένα γνωστό μου ερπετό γράφει κάπου στο facebook "ο ΓΑΠ δεν είναι ό,τι καλύτερο αλλά είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να έχει το ΠΑΣΟΚ".

Μεγάλο το ποσοστό των Άκυρων τα οποία δεν ήταν τίποτε άλλο παρά Λευκά με ύβρεις

    • Συγχαρητήρια. Κάνατε μια τρύπα στο νερό. (Εκτός κι αν ζείτε περιπέτειες θαρρώντας πως έτσι στείλατε κάποιο μήνυμα. Btw ξέρατε πως οι Μάγια θυσίαζαν παιδιά για να στείλουν μηνύματα στα αστέρια; Ε, ναι. Αλλά πέρασαν χρόνια από τότε.. και στα αστέρια.. η κλήση μας προωθείται...)
    • Κανείς από εσάς δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει (να εκφέρει δημόσια άποψη) για όσα ακολουθήσουν. Γιατί να σεβαστώ μια κρίση που δε στηρίζεται σε συμμετοχή; Τουτέστιν, τράβα να πεις τον πόνο σου στον Big Brother ρε παπάρα.
    ...
    • Η Δημοκρατία επιβάλλει "υποταγή" στο αποτέλεσμα της (ρευστής) πλειοψηφίας. Επίσης στηρίζεται σε μία δομή οργάνων, δεν αποφασίζει ο λαός δια βοής δηλαδή. Συγ-γνώμη που σας ξυπνάω.
    • Πολύ φοβάμαι πως ναι κι αυτό επειδή , όπως πολλάκις έχω αναφέρει, δεν υπάρχει σοβαρή εναλλακτική. Διάβασα πριν λίγο στο Buzz πως ο Σαμαράς έχει την εκπληκτική ικανότητα να σου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα ακόμη και αν διαβάζει συνταγές μαγειρικής. Το βρήκα hilarious. Από την άλλη, Πρόεδρε μη ξανοίγεσαι. Με τόση αποχή και τόση μετανάστευση εκτός Ελλάδας, δεν είναι να κορδώνεσαι.
    • Σιγά μη στραμπουλήξεις κανένα δάχτυλο ρε επιβήτορα της δημοκρατίας... που έμαθες και να εκφράζεσαι γραπτώς... (αυτό το blogging φταίει για όλα...)

    Των Ταξιαρχών σήμερα.
    Βοήθεια μας.
    Καλό βράδυ.


    από το e-diva

    Το πολιτικό κατεστημένο σφυρίζει αδιάφορα για το μνημόνιο

    Είναι απίστευτο αυτό που είδαμε χθες το βράδυ και συνεχίζουμε και σήμερα να βλέπουμε στα κανάλια, σχετικά με την συμπεριφορά των εκπροσώπων της πολιτικής ελίτ του τόπου. Ενώ όλα τα κόμματα είχαν ορίσει ως δημοψηφισματικό τον χαρακτήρα αυτών των περιφερειακών εκλογών για το «ΝΑΙ ή ΟΧΙ» στο μνημόνιο και εξαπέλυαν μύδρους τις προηγούμενες μέρες ένθεν κακείθεν, ξαφνικά χθες το βράδυ, τσιμουδιά στα κανάλια και στις δηλώσεις για το μνημόνιο. Ούτε μια φορά δεν αναφέρθηκε το όνομά του. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.

    Ενώ το «ΟΧΙ» στο μνημόνιο ήταν η απόφαση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (κάτι το οποίο θα αναλύσουμε σε άλλη ανάρτηση) και ενώ το 50% του εκλογικού σώματος (αποχή, λευκά και άκυρα) αποδοκίμασε το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, εντούτοις οι εκπρόσωποι της πολιτικής ελίτ, έκαναν και κάνουν σαν να μην κατάλαβαν τίποτα.

    Συνέχισαν και χθες το βράδυ και συνεχίζουν το πολιτικό θέατρο, σαν να βρίσκονται στα φοιτητικά αμφιθέατρα, όταν ολόκληρος ο λαός αγωνιά και αποφάσισε δραματικά με μια απόφαση ζωής.

    Που είναι λοιπόν εκείνες οι... πολιτικές δυνάμεις (σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, αριστεροί) και που είναι εκείνοι οι πολιτικοί που θα σηκωθούν και θα πουν ότι ο λαός αποφάνθηκε κατά του μνημονίου και επομένως τέρμα πια το μνημόνιο;;.

    Αφού η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου θεωρεί ότι έλαβε την λαϊκή νομιμοποίηση που δεν διέθετε, παραβιάζοντας ωμά το Σύνταγμα, σύμφωνα με το δίλημμα που η ίδια έθεσε, που είναι εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που θα επικαλεστούν το άρθρο 120 του Συντάγματος και αξιώσουν την πτώση της κυβέρνησης;

    Κανείς. Το μνημόνιο θα το φάμε στο κεφάλι, προκειμένου να διασωθεί το διεφθαρμένο καθεστώς και ας αποφασίζει ο λαός ότι θέλει. Έτσι κι αλλιώς το Σύνταγμα δεν ισχύει πλέον.

    Οι πολίτες χρησιμοποιήθηκαν, για μια ακόμα φορά ως πρόβατα, προκειμένου να κατευθυνθούν στα κομματικά «μαντριά».

    Για όσους απείχαν ή έριξαν λευκό ή άκυρο, το ισχύον πολιτικό σύστημα τους έχει γραμμένους εκεί που δεν παίρνει.

    Η αποχή είναι για τους βλάκες

    Καταρχήν, οι τελευταίοι «ρομαντικοί» που απομείνατε πια, παραδεχτείτε πως οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις βουλευτικές. Ας σταματήσει αυτή η μαλακία περί διαφορετικών και ανεξάρτητων μεταξύ τους θεσμών. Εδώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός συνέδεσε τις εκλογές της Κυριακής με το μέλλον της κυβέρνησης.

    Πάμε στο θέμα της αποχής, διακρίνοντας μια τάση φέτος να μην πάνε πολλοί στις κάλπες, για να «απαντήσουν» στις πολιτικές που μας έφεραν στο χείλος της χρεοκοπίας. Όχι απλά είναι λάθος η σκέψη αυτή, αλλά αγγίζει τα όρια του «αντιδημοκρατικού εγκλήματος». Δε μ’ αρέσουν οι πομπώδεις χαρακτηρισμοί, εδώ όμως ήταν απαραίτητος.

    Θέλω να τονίσω μερικές αφελείς δικαιολογίες που ακούγονται για την αποχή και ν'ανταπαντήσω:

    1. Τι σημαίνει «δε θέλω να ψηφίσω επειδή οι πολιτικοί μας μαμάνε»; Αν σε βιάσουν στο δρόμο, θα κάνεις αποχή από το κατηγορητήριο, για να «τη σπάσεις» στον βιαστή;

    2. Τι σημαίνει «αφού δε θα με βοηθήσει κανείς, γιατί να ψηφίσω»; Ένας λόγος παραπάνω για να ψηφίσεις. Αφού είσαι πλέον απαγκιστρωμένος από τα ρουσφέτια, ήρθε η ώρα να ψηφίσεις με άλλα κριτήρια. Τα σωστά.

    3. Τι σημαίνει... «δεν ασχολούμαι με την πολιτική, δεν ψηφίζω»; Επειδή βαριέσαι (δεκτό) να παρακολουθήσεις νομοσχέδια, συζητήσεις στη βουλή και καβγάδες στα τηλεπαράθυρα, πρέπει και να αδιαφορείς για το τι αποφασίζουν οι πολιτικοί για σένα;

    4. Τι σημαίνει «και να ψηφίσω, δεν αλλάζει τίποτα»; Δε σου ζητήσαμε ν’αλλάξεις τον κόσμο, αλλά να κάνεις μια πράξη για να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Να έχεις ήσυχη τη συνείδησή σου.

    5. Τι σημαίνει «όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι, δεν ψηφίζω κανέναν»; Αφού τους βλέπεις όλους ίδιους (όπως κι εγώ), ψήφισε κάποιον που δεν έχει πολλές πιθανότητες να εκλεγεί πρώτος, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη πολυφωνία και ισορροπία. Είναι τόσο απλό…

    Το θέλετε και σε εικόνα; Ορίστε…

    ΥΓ1. Για να είμαι ξεκάθαρος απέναντί σας, δηλώνω πως την Κυριακή θα ψηφίσω τους υποψηφίους του ΚΚΕ (για πρώτη φορά στη ζωή μου). Παραμένω φιλελεύθερος, είμαι σχεδόν πλήρως αντίθετος με την τακτική και την ιδεολογία που εκπροσωπεί το ΚΚΕ και δεν έχω σκοπό να αβαντάρω το κόμμα του Περισσού. Ο σκοπός μου έχει καθαρά συνειδησιακό κίνητρο. Θέλω να αποδυναμωθεί ο δικομματισμός και αποφάσισα να ψηφίσω ένα μικρό κόμμα, το οποίο όμως να έχει τη δυνατότητα να μπει σε περιφερειακό ή δημοτικό συμβούλιο (αλλιώς πάει χαμένη η ψήφος). Αν καταφέρω να επηρεάσω έστω κι έναν αναγνώστη σήμερα, θεωρώ πως άξιζε τον κόπο να γραφτεί αυτό το κείμενο.

    ΥΓ2. Είπε κάτι πολύ σωστό προχθές ο Κανάκης. Η ψήφος δεν είναι υποχρέωση, αλλά δικαίωμα.
    από τον ντόκτορα

    Ο ληστής με τα μαύρα ή η ανεξαρτησία της υποκρισίας

    Λαγός του Γιωργάκη χαρακτηρίστηκε ο Πάγκαλος μετά τις δηλώσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους.

    Αυτοί που έδωσαν αυτόν τον χαρακτηρισμό είναι σίγουρα προβοκάτορες ή ανίκανοι προπαγανδιστές. Λαγός ο Πάγκαλος;

    Ούτε μεταλλαγμένος λαγός δεν μπορεί να είναι έτσι…

    Βέβαια μετά τον σάλο έτρεξαν οι κυβερνητικοί να το μαζέψουν. Άλλα είπε, άλλα εννοούσε, τον παρεξηγήσατε κλπ.

    Τώρα αν ολόκληρος αντιπρόεδρος δεν μπορεί να πει αυτό που εννοεί να το δει το θέμα η κυβέρνηση. Μετά τους παραπλανηθέντες και ηλίθιους υπουργούς της ΝΔ αποκτήσαμε και τον ανίκανο να εκφράσει σωστά την άποψη του αντιπρόεδρο.

    Η ουσία είναι ότι όπως λέει και ο Ρουμπίνι, αργά ή γρήγορα θα κηρύξουμε πτώχευση. Τώρα ελεγχόμενη θα είναι, ανεξέλεγκτη θα είναι δεν ξέρω.

    Και το κλίμα έχει ήδη ξεκινήσει να... διαμορφώνεται. Και δεν νομίζω ότι το θέμα αφορά μόνο το δάνειο της τρόικας. Για αυτό το δάνειο δεν χρειάζεται τόσο μεγάλη προπαγάνδα.

    Ο Γιωργάκης έτρεξε στον μαραθώνα, όπως θα έλεγε και ο ίδιος τον μαραθώνιο, ντυμένος με μαύρο κολλάν.

    Απορώ πως και δεν τον συνέλαβαν. Είναι σίγουρα ο αρχηγός των ληστών με τα μαύρα.

    Και το mp3 με το πορτοκαλί καλώδιο ήταν σίγουρα καμουφλαρισμένο τηλέφωνο για να είναι σε επικοινωνία με τους συναδέλφους του. Τους ληστές με τις γραβάτες.

    Βρισκόμαστε πλέον στην τελική ευθεία των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και τα διλλήματα πολλά: Σγουρός ή πτώχευση; Αποχή ή Δημαρά; Μαύρο ή γιαούρτι; Στραγγαλισμός ή τουφεκισμός; Χάος ή χάος; Κιθαρίστας ή ντράμερ;

    Πολλοί είναι αυτοί που έχουν επιλέξει την αποχή από τις εκλογές. Και αυτό όχι επειδή λείπει η εκπροσώπηση της Ντόρας. Όμως τα παπαγαλάκια της προπαγάνδας και τα συστημικά κόμματα θα μετατρέψουν την άρνηση των πολιτών και την οργή τους σε ένα ανύπαρκτο νούμερο.

    Θα σταθούν στα πράσινα και μπλε κομμάτια του χάρτη γιατί είναι γνωστό ότι τα κόμματα με τους μπλε και πράσινους κόκκους ξεπλένουν μια χαρά τα σκάνδαλα.

    Οπότε η αποχή δεν είναι η καλύτερη επιλογή για να εκφράσει κάποιος την άρνηση του στους παντοτινούς σωτήρες της τσέπης τους. Θα μου πεις και τι να ψηφίσω…

    Καλή ερώτηση, πάμε παρακάτω. Ας λειτουργήσουμε με την λογική του λιγότερου κακού και του λιγότερου επικίνδυνου. Απορρίπτοντας εξαρχής ότι έχει σχέση με τα κόμματα που μας έχουν φέρει σε τούτη την κατάσταση.

    Κατά τα άλλα οι εκλογές αυτές έχουν αυτοδιοικητικό χαρακτήρα. Ρε παιδιά είδε κανείς τον Καλλικράτη; Αν τον δείτε πείτε του χαιρετίσματα.

    Ανεξάρτητη υποψήφια δηλώνει και η σύζυγος του Πάγκαλου. Για να καταλάβουμε πρώτον σε τι βαθμό μας δουλεύουν και δεύτερον πόσο ντρέπονται να δηλώσουν αυτό που είναι.

    Γεμίσαμε ανεξάρτητους υποψήφιους σε τούτη την χώρα. Και μάλλον είναι η μοναδική ανεξαρτησία που μας άφησε το μνημόνιο. Η ανεξαρτησία της υποκρισίας.

    Η Νέα Δημοκρατία επιμένει ότι δεν θέλει πρόωρες εκλογές. Προσέξτε ποιοι θα μας ζητήσουν κάποια στιγμή να τους εμπιστευτούμε τις τύχες μας.

    Έχουν τον τρόπο να μας βγάλουν γρήγορα από το λούκι που μας έχωσε ο Γιωργάκης αλλά δεν θέλουν να γίνουν κυβέρνηση για να το εφαρμόσουν.

    Είναι σαν να είσαι ετοιμοθάνατος και να έρχεται ένας γιατρός και να σου λέει: Έχω το φάρμακο που θα σε κάνει καλά αλλά δεν θα στο δώσω τώρα αλλά όταν πεθάνεις.

    Μα τότε Σαμαρά μου δεν θα θέλουμε άλλη πολιτική. Κόλλυβα θα θέλουμε.

    Ο Γιωργάκης δυόμιση ώρες συνέντευξη σε όλα τα κανάλια. Ο Σαμαράς μια ώρα συνέντευξη σε ένα κανάλι. Αν ο χρόνος και τα κανάλια είναι συνάρτηση εκλογικής δύναμης και συμφερόντων τότε να περιμένουμε την Παπαρήγα να δίνει δεκάλεπτη συνέλευση σε τοπικό κανάλι, το Τσίπρα δίλεπτη συνέντευξη εθελοντική σε ραδιοφωνικό σταθμό και τον Καρατζαφέρη τρίωρη συνέντευξη στον Χατζηνικολάου.

    Ύποπτα δέματα κυκλοφορούν από χθες στην Αττική. Ολίγον ύποπτη και η στιγμή της κυκλοφορίας.

    Επίσης ολίγον ύποπτο που η νέα γενιά τρομοκρατών δεν τηρεί ούτε τον βασικό κανόνα: Αν είσαι γνωστός στην αστυνομία είσαι καμένο χαρτί και κάθεσαι στην άκρη. Δεν είσαι πρώτη μούρη στις ενέργειες για να κάψεις και τους υπόλοιπους.

    Καθήκον το εκλέγειν

    Η διακαναλική συνέντευξη του πρωθυπουργού τελικώς δόθηκε, τα πρόσωπα που θα έκαναν τις ερωτήσεις λίγο πολύ τα γνωρίζαμε, τις ερωτήσεις τους τις αναμέναμε, τις απαντήσεις τις γνωρίζαμε και στο τέλος μας μας έμεινε μια μεγάλη απορία: τελικά ποιος ήταν ο σκοπός της πολυδιαφημισμένης και καλοστημένης – τάχα και δήθεν – συνέντευξης του πρωθυπουργού; Τι το καινούργιο ακούσαμε; Τι το διαφορετικό εισπράξαμε απ’ όσα καθημερινώς προπαγανδίζουν υπέρ αυτού και του «κυβερνητικού» του έργου από τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης;

    Απολύτως τίποτα. Και πάλι τον ακούσαμε να κλαψουρίζει για την οικτρή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, να μεταθέτει επ’ αόριστον την ελπίδα για έξοδο από την κρίση, να προσποιείται ότι συμπάσχει με το χειμαζόμενο από τη σοσιαλιστική βαρβαρότητα Έλληνα βιοπαλαιστή και στο τέλος να θέτει – κατά την προσφιλή του τακτική – ένα ακόμα ψευδοδίλλημα του τύπου «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»: ή με ψηφίζετε στις αυτοδιοικητικές εκλογές ή τα μαζεύω και φεύγω.

    Η αλήθεια είναι ότι... μεγάλη ανησυχία έχουν προξενήσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο κάποιες σφυγμομετρήσεις, όχι από αυτές που μεταδίδουν τα κανάλια του ψεύδους για λαϊκή κατανάλωση, αλλά που παραγγέλλουν τα επιτελεία των κομμάτων για εσωτερική χρήση. Έτσι εξηγείται η πρεμούρα του πρωθυπουργού για τη διακαναλική και ο χρόνος – ρεκόρ μέσα στον οποίο στήθηκε. Πρεμούρα που δεν είναι μόνο πρωθυπουργική αλλά και όλων αυτών που στηρίζουν τον διαχειριστή που μας επέβαλαν, για να μας οδηγήσει στο αδιέξοδο που σήμερα βιώνουμε ως κοινωνία, ως οικονομία, ως πολιτική.

    Στο ίδιο πνεύμα κινούμενη, γνωστή φιλοκυβερνητική φυλλάδα κυκλοφόρησε με τίτλο «Βέτο ΔΝΤ για εκλογές», ευθυγραμμιζόμενη απολύτως με το σύστημα εκείνο που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, για να διασφαλίσει τα μέγιστα δυνατά κέρδη από την επένδυση που του εξασφάλισε ο πρωθυπουργός του ψεύδους και των απολεσθέντων κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.

    Θεωρώ ότι οι επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές είναι η τελευταία ελπίδα που έχουμε ως λαός. Αν η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός του ΔΝΤ εισπράξουν ένα ικανοποιητικό ποσοστό, θα το θεωρήσουν ψήφο εμπιστοσύνης και θα προχωρήσουν άμεσα σε νέα αντιλαϊκά μέτρα, πολύ πιο επώδυνα από μέχρι τώρα ληφθέντα. Για το λόγο αυτό:

    1) Συμμετέχουμε μαζικά στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Η αποχή δεν λύνει κανένα πρόβλημα.

    2) Αποδοκιμάζουμε με την ψήφο μας τους συνδυασμούς που υποστηρίζει η κυβέρνηση του μνημονίου. Υποστηρίζοντας τους συνδιασμούς αυτούς στηρίζετε το μνημόνιο.

    3) Δεν εγκλωβιζόμαστε σε διλημματικές καταστάσεις. Οι διλημματικές καταστάσεις οδηγούν σε μονόδρομες επιλογές που αποσκοπούν στην ποδηγέτηση και χειραγώγηση του λαού.

    4) Ας αντιληφθούμε ότι το μεγαλύτερο και μοναδικό όπλο που διαθέτουμε ως λαός είναι η ψήφος μας. Ας μην τη πετάξουμε για μια ακόμη φορά.

    5) Το μήνυμα προς τη κυβέρνηση – και όχι μόνο – πρέπει να είναι ηχηρό, αν όχι συντριπτικό. Σ’ αυτό το σάπιο πολιτικό σκηνικό, δεν μπορεί εμείς οι απλοί πολίτες να γινόμαστε συνένοχοι και συνεργάτες. Διαμαρτυρόμαστε με την ψήφο μας και προσδοκούμε μέσω αυτής την απαρχή πολιτικών εξελίξεων που θα οδηγήσουν τη χώρα όχι στην αστάθεια και την περιπέτεια, όπως προπαγανδίζουν αργυρώνητοι κινδυνολόγοι αλλά στην ανάδειξη υγιών (ή υγιεστέρων από τους υπάρχοντες) πολιτικών σχηματισμών που θα βγάλουν την πατρίδα μας από το αδιέξοδο, που θα εμπνεύσουν όραμα στον Έλληνα, που θα μπορέσουν να δώσουν προοπτική σε τούτον τον τόπο.

    από το Αιτωλός

    Η Ψήφος μας είναι η Συμμετοχή, η Φωνή, η Δύναμή μας.

    Συχνά, στις συζητήσεις αυτές τις μέρες συναντώ ανθρώπους που έχουν - ή είχαν σκοπό - να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους και τη δυσαρέσκειά τους στις δημοτικές εκλογές μέσα από την αποχή. Το φαινόμενο αυτό αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, είναι ανησυχητικό και σχετίζεται κυρίως με τις νεαρές ηλικίες, δεν περιορίζεται όμως σε αυτές.
    Ακούγοντας την είδηση αυτή δημιουργούνται στο μυαλό μου κάποιες ενστάσεις.

    Πρώτον, η αποχή ευνοεί τον πρώτο, το νικητή, άρα ουσιαστικά είναι ψήφος υπέρ εκείνου στον οποίο ορισμένοι θέλουν να αντιταχθούν. Όταν, λοιπόν, διαφωνούμε με το εκλογικό αποτέλεσμα, είναι σαν να μην έχουμε κάνει το φόνο, είμαστε όμως συνένοχοι ή έχουμε συγκαλύψει το "έγκλημα".

    Δεύτερον, ο απόηχος οποιουδήποτε μηνύματος θέλουμε να περάσουμε διαρκεί όσο διαρκούν οι μετεκλογικές συζητήσεις στο καφενείο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Πάρτε για παράδειγμα τις προηγούμενες εκλογές. Η αποχή έφτασε το 29,1% στις βουλευτικές και το 32,8% στις δημοτικές, δηλαδή σχεδόν άγγιξε το ένα τρίτο των ψηφοφόρων. Το μήνυμα αυτό έπρεπε να έχει φτάσει στο σύνολο των εκλεχθέντων και να τους ακολουθεί στις αποφάσεις τους. Ωστόσο, το "ηχηρό μήνυμα του λαού" σύντομα έδωσε τη θέση του στη "νωπή λαϊκή εντολή". Και η αλήθεια είναι ότι εκείνοι που συμμετέχουν "δίνουν την εντολή", οι υπόλοιποι δίνουν μόνο το στίγμα.

    Τρίτον, θα ήθελα να... επισημάνω ότι η αποχή σαν μορφή διαμαρτυρίας παραπέμπει στην απάθεια την οποία τόσο στηλιτεύουμε, αλλά και υιοθετούμε σήμερα σαν τρόπο ζωής. Μήπως, δηλαδή, η αποχή είναι μία δικαιολογία για να βουλιάξουμε περισσότερο στον καναπέ μας; Μήπως είναι η πρόφαση για να απενοχοποιηθούμε; Μήπως είναι πλήρως εναρμονισμένη με την παθητική στάση μας στα τεκτενώμενα;

    Το σίγουρο είναι ότι η αποχή είναι μια βολική επιλογή. Μάλιστα, μας διευκολύνει γιατί μας επιτρέπει να γκρινιάζουμε για όλους και για όλα, χωρίς να έχουμε αναλάβει ευθύνη. Έχουμε, όμως αυτό το δικαίωμα στις δημοτικές εκλογές; Θα αφήσουμε να μας εκπροσωπούν άνθρωποι που δε "συνηχούν" με τη στάση μας και τις ανάγκες μας; Θα παραχωρήσουμε το δικαίωμα του εκ-λέγειν σε εκείνους που επι-λέγουν με άλλα (πονηρά και ανόητα συχνά) κίνητρα και κριτήρια;

    Εμείς, σαν "Ενεργοί Πολίτες", δεν επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο. Σας καλούμε να συνταχθείτε , επιλέγοντας, διεκδικώντας, καταδικάζοντας, αλλά και επιβραβεύοντας μέσα από την ψήφο σας , αλλά και τη συμμετοχή σας από την επόμενη μέρα των εκλογών.
    Κεχρή Σωτηρία
    Ψυχολόγος

    Aν σε μερικές εβδομάδες δεν πάμε να ψηφίσουμε...

    Ακούγοντας τις σειρήνες που θέλουν τον Έλληνα να κάθεται την Κυριακή των εκλογών στο καναπέ για να... "τους ΔΕΙΞΕΙ αυτός" ότι δεν εκτιμά ιδιαίτερα τους πολιτικούς, που θέλουν τον Έλληνα να πηγαίνει ... εκδρομή αντί στην κάλπη για να "τους ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ" τότε καλύτερα να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτά που θα έρθουν την επομένη των εκλογών...

    Ήδη οι εφημερίδες που στηρίζουν την κυβέρνηση και την πολιτική της όπως το Έθνος και το Θέμα "στρώνουν χαλί" προετοιμάζοντας τον κόσμο...

    Όπως λοιπόν βλέπετε εκτός του βραβείου George Soros, ο υπουργός οικονομικών θέλει και το δικό μας βραβείο επιβραβεύοντας με την ψήφο μας τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ σε όλη την Ελλάδα...
    Η εφημερίδα μάλιστα με κατακόκκινα γράμματα μιλά και για "φώς στο τούνελ"...

    Με λιγότερη όμως έμφαση μιλά και για ΧΑΡΑΤΣΙ 1000% στα οικόπεδα...

    Το άλλο πρωτοσέλιδο μιλά για περαιτέρω ΜΕΙΩΣΕΙΣ στους μισθούς των Δημοσίων Υπαλλήλων...
    Θα μου πείτε ότι δικοί τους είναι (ΠΑΣΚΕ σε ποσοστά Τσαουσέσκου βγάζουν στις εκλογές τους) και γούστο τους καπέλο τους, αλλά δεν θα έχετε δίκιο.

    Οι μειωμένοι μισθοί θα φέρουν παραπάνω μείωση του τζίρου των καταστημάτων και άρα απολύσεις και λουκέτα στον ιδιωτικό τομέα της χώρας.

    Γιατί αυτό συμβαίνει.
    Το δημόσιο παράγει τα ελλείμματα οι ιδιώτες πληρώνουν τους φόρους για να συντηρείται το Δημόσιο που θα παράξει περισσότερα ελλείμματα και που στο τέλος θα στείλει στην ανεργία τους εργαζόμενους του ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ τομέα !!!

    Πώς να μήν ψηφίζουν ΠΑΣΚΕ λοιπόν στο δημόσιο;;;
    Μήπως αυτοί θα απολυθούν;;;

    Οι υπόλοιποι όμως Έλληνες θα πρέπει κάποια στιγμή (και η στιγμή είναι την 07/11/2010) να στείλουν το μήνυμά τους στους ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΕΣ.

    Η αποχή ΔΕΝ είναι λύση.

    Ακόμα και το 20% του εκλογικού σώματος να ψηφίσει, αν οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ υπερισχύσουν, ΤΙΠΟΤΑ δεν θα το εμποδίσει να λέει την επομένη ότι έχει ΝΩΠΗ λαική ΕΝΤΟΛΗ για περαιτέρω μέτρα.
    Το αστείο είναι ότι ΘΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ.
    Αυτοί που ΨΗΦΗΣΑΝ (και δηλαδή ΕΙΧΑΝ ΓΝΩΜΗ) θεώρησαν ότι πρέπει να δώσουν πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ .
    Οι υπόλοιποι που ΔΕΝ εξέφρασαν γνώμη (πηγαίνοντας εκδρομή κλπ) θα πρέπει να σεβαστούν τις ΕΠΙΛΟΓΕΣ όσων θεώρησαν ότι αυτό θέλουν...
    Η λύση είναι μόνο ΜΙΑ.
    Μαζική συμμετοχή στις εκλογές καταψηφίζοντας σε όσους είναι ΥΠΕΡ της τρέχουσας πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ.

    Μόνο προσοχή.
    Τα κόμματα έχουν καταλάβει ότι η ψήφος θα είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ και όχι αυτοδιοικητική στις εκλογές.
    Το έχουν καταλάβει και οι υποψήφιου που μιλούν πλέον για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ υποψηφιότητες (και όχι κομματικές...) το έχει καταλάβει και το ΠΑΣΟΚ και προσπαθεί να έχει "Επίσημο" υποψήφιο και "Ανεξάρτητο" υποψήφιο που να δεχθεί τις ψήφους διαμαρτυρίας...
    Αυτοί οι ..."ανεξάρτητοι" την επομένη των εκλογών θα είναι πάλι με το κόμματους στηρίζοντας την πολιτική του...

    Ακόμα και αυτοί που είναι ΚΑΤΑ των πολιτικών κομμάτων του σήμερα , θα κάνουν ΜΕΓΑΛΟ λάθος απέχοντας από τις εκλογές ...
    Η ΓΝΩΜΗ τους πολύ απλά ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ...

    Μην περιμένετε από αυτό εδώ το blog πολιτικές κατευθύνσεις και "προπαγάνδα" υπέρ του ενός ή του άλλου , γιατί ναι μεν υπάρχει πολιτική άποψη στο blog και είναι εμφανής στις αναρτήσεις του , αλλά δεν είναι κομματικό για να δίνει κατευθύνσεις...
    Ψηφίστε , πιέστε τους γνωστούς και τους φίλους σας να ψηφίσουν , αφήστε τους να ψηφίσουν ΟΤΙ θεωρούν σωστό αλλά αποτρέψετε τους από το ΛΕΥΚΟ και το ΑΚΥΡΟ.
    Μόνο με καταψήφιση ή την υπερψήφιση της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ίσως πάρουν το μήνυμα του λαού...
    από το Antilogos

    Λευκό = Άκυρο = Αποχή = ΠΑΣΟΚ = Μνημόνιο

    Αυτή την εξίσωση πρέπει να έχουμε στο νου μας και ανάλογα να πράξουμε στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και κυρίως τις περιφερειακές και εξηγούμαστε.

    Όταν ο πολίτης ρίχνει στην κάλπη λευκό ή άκυρο είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα. Κανείς δεν τα λαμβάνει υπόψη, ούτε προσμετρώνται τα λευκά και τα άκυρα ψηφοδέλτια στο σύνολο των εγκύρων ψηφοδελτίων με βάση τα οποία γίνεται και η κατανομή των ποσοστών μεταξύ των διαφόρων κομμάτων ή συνδυασμών. Έτσι είναι ο «δημοκρατικός» εκλογικός νόμος μας.

    Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την αποχή. Οι πολίτες που δεν θα πάνε να ψηφίσουν δεν προσμετρώνται πουθενά, είναι σαν να μην υπάρχουν. Ούτε επηρεάζεται το ποσοστό που έλαβε ο κάθε υποψήφιος επειδή κάποιοι πολίτες δεν πήγαν να ψηφίσουν. Η «δημοκρατία» μας βλέπετε, δεν ενδιαφέρεται για τις απόψεις και τις ανησυχίες αυτών των πολιτών. Τους γράφει κανονικά. Ενδιαφέρεται μόνο για την κατανομή των εγκύρων ψηφοδελτίων μεταξύ των διαφόρων πολιτικών «μαντριών», σύμφωνα με το ισχύον πολιτικό σύστημα και με την προπαγάνδα που έχουν κάνει τα ΜΜΕ και οι δημοσκοπήσεις. Δηλαδή στην ουσία, η δημοκρατία στην Ελλάδα έχει καταντήσει μια διαμάχη μεταξύ διαφόρων συμφερόντων που ελέγχουν την προπαγάνδα, για το ποιος καταφέρνει να μαζέψει τα περισσότερα πρόβατα στο δικό του μαντρί. Αυτό που λέμε, ποιος έχει το καλύτερο επικοινωνιακό πακέτο.

    Επομένως, εάν ρίξει... λευκό ή άκυρο ο ψηφοφόρος, ή απέχει από την ψηφοφορία, με τη στάση του αυτή θα ενισχύσει το κόμμα που παρουσιάζει τη μεγαλύτερη συσπείρωση, δηλαδή το κόμμα του οποίου οι ψηφοφόροι θα πάνε μονομπλόκ να το ψηφίσουν. Είδατε για παράδειγμα τι έγινε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ήταν οι ίδιοι με εκείνους του 2004, όταν ηττήθηκε κατά κράτος από τη Νέα Δημοκρατία και όμως τώρα κέρδισε με 10% διαφορά. Δηλαδή το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε μεγάλη συσπείρωση σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία, της οποίας οι ψηφοφόροι απείχαν και κέρδισε άνετα τις εκλογές. Αυτή το φορά η προπαγάνδα που εκπορεύεται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, σπρώχνει τον απογοητευμένο ψηφοφόρο στην αποχή, προκειμένου να ενισχυθεί το πράσινο «μαντρί», το οποίο παρουσιάζει τη μεγαλύτερη συσπείρωση.

    Αν όμως ο πολίτης ενισχύσει με την συμπεριφορά του το ΠΑΣΟΚ, στην ουσία ενισχύει το μνημόνιο και τη σκληρή πολιτική του που οδηγεί σε εξαθλίωση, αναλαμβάνοντας απέναντι στην ιστορία και την ευθύνη της πράξης του.

    Άλλο δεν μπορούμε να φωνάξουμε για να γίνει πιο κατανοητό.

    Η άποψή μας είναι:
    Αφού μας εμπαίζουν αυτοί, θα τους εμπαίξουμε κι εμείς. Δεν θα κάνουμε αυτό που θέλουν. Δεν θα μείνουμε απαθείς καθηλωμένοι στον καναπέ. Καταψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ για να καταρρεύσει ή να χαλαρώσει το μνημόνιο και αυτό επιτυγχάνεται με το να κάνουμε πέτρα την καρδιά και να ψηφίσουμε οτιδήποτε άλλο εκτός από το ΠΑΣΟΚ και τα εξαπτέρυγά του.

    Όραμα & μύθο, κόντρα στον κυνισμό!

    Πληροφορήθηκα ότι ξάφνιασε πολλούς γνωστούς και άγνωστους το κείμενό μου στα αγαπημένα μου blogs με τίτλο «Αποχή, Άκυρο, λευκό; Θρίαμβος του Συστήματος!...»
    Αναρωτιέμαι, γιατί ξάφνιασε;

    Πριν 2 χρόνια, στο βιβλίο μου «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ» έγραψα: «βρισκόμαστε, σαν έθνος και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα με εμφανή κατάρρευση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς και προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για κάποια ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων δίχως φόβο και πάθος. Μήπως, λοιπόν, θα πρεπε να μιλάμε για το τέλος της ιδεολογίας, για βάναυση κατακρεούργηση της ουτοπίας; Η μήπως αυτά αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται μικροπολιτικές σκοπιμότητες;»

    ΟΧΙ, κατηγορηματικά, και στις δύο ερωτήσεις!
    Σε τελική ανάλυση, οι δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση πέρα από την πίκρα της καθολικής απογοήτευσης φαίνεται ότι δημιούργησαν ένα πολύ πιο επικίνδυνο ψυχοκοινωνικά και πολιτικά συναίσθημα στους Έλληνες που είναι ο καταλυτικός, σαρωτικός ΚΥΝΙΣΜΟΣ ατόμων και ομάδων...

    Κάτω απ' αυτόν τον... διάχυτο πλέον κυνισμό που εκφράζεται μέσα από τις διαδικασίες της απώλειας ιδεολογίας, της απάθειας και της άρνησης πίστης και αφοσίωσης σε υψηλά ιδεώδη και συλλογική εθνική ανάταση, κρύβεται - κατά την προσωπική μου γνώμη - συγκεκριμένος φόβος. Ο φόβος ότι οι ΗΓΕΤΕΣ μας και οι παρατρεχάμενοί τους δεν έχουν ούτε την πρόθεση, ούτε το σθένος, ούτε την έφεση και, ίσως, ούτε την εντιμότητα να προχωρήσουν στην εισαγωγή και την πραγμάτωση του απαραίτητου νέου οράματος....

    Κάθε ηγέτης, κάθε δημιουργός, κάθε άτομο που προσφέρει ένα νέο όραμα, μία καινοτομία, ένα νέο μύθο, μια πρωτότυπη ιδέα σίγουρα προσκρούει στις αντιστάσεις εκείνων που περιχαρακωμένοι στον αδρανοποιητικό τους εθισμό θα του αντισταθούν καθώς τους τρομάζει επιπρόσθετα και η συλλογική κίνηση από το οικείο στο όραμα, από την γνωστή πραγματικότητα στην άγνωστη πραγμάτωση του μύθου.

    Στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην κοινωνική ψυχολογία της γνώσης φαίνεται ότι αυτές οι αντιστάσεις ποτέ δεν σταμάτησαν τον πραγματικό ηγέτη να ηγηθεί, το δημιουργικό άτομο να δημιουργήσει, τον καινοτόμο να εισαγάγει τις νεωτεριστικές του αντιλήψεις. Συχνά, μάλιστα, τέτοια προικισμένα άτομα επιζητούν την κριτική έστω και σαν επιβεβαίωση της αντικειμενικής πραγματικότητας ότι οι άλλοι έτσι ομολογούν και την ύπαρξή του και την κατανόηση των προθέσεών του. Η απάθεια και αδιαφορία είναι χειρότερη και περισσότερο υποτιμητική επίθεση από την κριτική...

    Μύθους είχαν οι άνθρωποι πάντοτε και ανέκαθεν κάθε μύθος είχε την καλή και την κακή του πλευρά, τις θετικές και τις αρνητικές ιδιομορφίες και χαρακτηριστικά. Ίσως ο κυνισμός της εποχής μας να προχώρησε σε τέτοιο φθοροποιό σημείο ώστε να αρνούμεθα πλέον κάθε μύθο, θετικό ή αρνητικό, σαν κάτι άχρηστο, ανεφάρμοστο και ολότελα παιδαριώδες!

    Ο Albert Camus είχε παρατηρήσει ότι κάθε πράξη επανάστασης προϋποθέτει και την σιωπηρή αποδοχή εκείνου στο όνομα του οποίου γίνεται η επανάσταση. Η αίσθηση του Νεοέλληνα ότι είναι πλέον αλλοτριωμένος ΚΑΙ από την εξουσία, ότι έχουν απομακρυνθεί απ' αυτόν και οι πολιτικοί του ηγέτες και τα Κόμματα έρχεται να επιβαρύνει με σημαντικό κόστος και τις προγενέστερες αισθήσεις της ψυχοκοινωνικής και της πολιτιστικής μας αλλοτρίωσης. Η θανάτωση του "μύθου" καθώς μπήκαμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης με το σύστημα… «Καλλικράτη», δημιουργεί την απελπισία η οποία αποδεικνύεται, δυστυχώς, ακόμη πιο χειρότερη και από τον διαπιστωμένο κυνισμό καθώς οδηγεί στον καταστροφικό νιχιλισμό.

    Σαν κοινωνία, σαν Έθνος, σαν πληθυσμιακό σύνολο και σαν άτομα αυτό που τώρα χρειαζόμαστε (και νομίζω θα συμφωνήσετε το χρειάζεται ολάκερη η ανθρωπότητα) το λέω, έστω και εάν κατηγορηθώ, είναι ένας ΝΕΟΣ "μύθος"!...

    Πιστεύω ότι υπάρχουν θαμμένα στο ελληνικό μας συλλογικό και στο ατομικό υποσυνείδητο όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για να δημιουργήσουμε το «νέο μύθο» για να πλάσουμε καινοτομικά, χρήσιμα, πραγματώσιμα οράματα.
    Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα ΝΕΟ μύθο και μαζί ένα νέο όραμα που θα μας οδηγήσουν εκτός της διαπιστωμένης ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ όχι μόνο στις οικονομικές δομές αλλά και στα συστήματα αξιών, και στους θεσμούς που αποσυντίθενται με ραγδαίους ρυθμούς καθώς σαν άτομα, ομάδες και έθνος θα ζούμε το οδυνηρό ΣΗΜΕΡΑ που μας σερβίρισαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και διδασκόμενοι από το ΧΘΕΣ να φροντίσουμε να προγραμματίσουμε ένα ελπιδοφόρο για τα παιδιά μας ΑΥΡΙΟ.

    Απαιτείται να ξεπεράσουμε τους σημερινούς μας ηγέτες, χρειάζεται οργάνωση και συναίσθημα την ίδια στιγμή που χρειάζεται να δούμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στην ιστορία μας. Και πάνω απ' όλα χρειάζεται να ξαναβρούμε την...ανθρωπιά μας, να ενεργοποιήσουμε το ξεχασμένο μας φιλότιμο, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, τη λεβεντιά και το ρωμαίικο κυμπαριλίκι μας...

    Ποιος ξέρει, ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να ελπίζουμε για ελλαδικές προσφορές στην Υψηλή Τεχνολογία των κομπιούτερ και των μικροτσίπς, ίσως κατορθώσουμε να προσφέρουμε σε Δύση και Ανατολή το ΝΕΟ όραμα, τον ΝΕΟ «μύθο» που και αυτοί πλέον- όπως και εμείς - έχουν φοβερή ανάγκη καθώς η αλλοτρίωση έφερε την ανθρωπιά στο έσχατο σημείο της υποβάθμισής της...
    ΝΑΙ, αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε ένα ΝΕΟ ΜΥΘΟ αλλά κατηγορηματικά ΟΧΙ και άλλα …παραμύθια!...

    του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

    Αποχή; Λευκό; Άκυρο; θρίαμβος του «Συστήματος»!

    Σε προηγούμενη άποψή μου στα blogs με τίτλο «Με πράσινα, μπλε & πολύχρωμα…γυαλιά» είχα δεσμευθεί να πω λίγα λόγια για την περίτεχνα καλλιεργούμενη “ανήθικη» ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ τύπου «Μιθριδατισμού» για την έκφραση της δυσαρέσκειάς μας απέναντι στο πολιτικό μας σύστημα, τα Κόμματα και τους πολιτικούς που διεκδικούν την ψήφο μας στις εκλογές για Δημάρχους, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες οι οποίες θα διεξαχθούν για ΠΡΩΤΗ φορά με το σύστημα «Καλλικράτης» στις 7 Νοεμβρίου και, σε επανάληψη, στις 14 Νοεμβρίου 2010…

    Στα εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια βλέπουμε εδώ και μήνες κάρτες και ακούμε αποτελέσματα που αφορούν στις προτιμήσεις των Ελλήνων για Κόμματα, εκτιμήσεις για τον «καταλληλότερο» Πρωθυπουργό και πρόθεση ψήφου για Περιφερειάρχες και Δημάρχους και διαπιστώνουμε (σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων) ότι το αγαπητό, το πρώτο Κόμμα των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι η…ΑΠΟΧΗ(!) και ότι ο ΚΑΝΕΝΑΣ(!) είναι συχνά η προτίμησή μας για Πρωθυπουργούς, Δημάρχους και Περιφερειάρχες…

    Και με το στυλ του... μυθικού βασιλέα Μιθριδάτη οι διαμορφωτές της ελληνικής κοινής γνώμης, από το γυαλί, το μικρόφωνο και την εφημερίδα τους εξυπηρετούν ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ και ταυτόχρονα ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ στόχους προβάλλοντας συνεχώς τις 3 επιλογές του τίτλου μου, δηλαδή την ΑΠΟΧΗ, το ΛΕΥΚΟ και το ΑΚΥΡΟ ελπίζουν να επιτύχουν, «λάου-λάου» όπως λέει ο λαός μας και «πες, πες, κάτι θα κολλήσει και θα μείνει» όπως λέμε στην άσκηση προπαγάνδας!

    Στις Εθνικές εκλογές του 2000 το ΠΑΣΟΚ του κ Σημίτη πήρε 3.007.596 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία του κ Καραμανλή 2,935,196 ψήφους (ο κ. Σημίτης εξελέγη Πρωθυπουργός των…Ολυμπιακών Έργων).

    Στις Εθνικές εκλογές του 2004 η Νέα Δημοκρατία πήρε 3.359.058 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 3.002.531 ψήφους (ο κ. Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης της…πυρπόλησης της Ολυμπίας).

    Στις Εθνικές εκλογές του 2007 η Νέα Δημοκρατία πήρε 2.994.979 ψήφους και το ΠΑΣΟΚ 2.727.279 ψήφους (ο κ Καραμανλής εξελέγη Πρωθυπουργός της…απόδρασης του 2009).

    Στις Εθνικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ πήρε 3.012.373 ψήφους και η Νέα Δημοκρατία 2.295.967 ψήφους (ο κ Παπανδρέου εξελέγη Πρωθυπουργός της…τρόικας και του «μνημονίου»).

    Παραθέτω στοιχεία Εθνικών εκλογών επειδή, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ, ότι στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης τα Κόμματα μένουν…μακριά και έτσι δίνεται σε όλους εμάς τους ΧΑΧΟΛΟΥΣ ψηφοφόρους να ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΜΕ τα Κόμματα για αμετροέπειες, υπερβολές και παραλείψεις!
    ΤΡΟΜΑΡΑ μας!

    Βλέποντας τους αριθμούς εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι τελικά εμείς οι Έλληνες ΔΕΝ ψηφίζουμε Βουλευτές, Δημάρχους, Νομάρχες, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες αλλά ΚΑΤΑΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ το Κόμμα μας (με την ευγενή «χορηγία» των ΟΦΑτζήδων – Όπου Φυσάει Άνεμος - ψηφοφόρων) βοηθάμε το ΣΥΣΤΗΜΑ του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ να μας…Κυβερνάει!...

    Είχε ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΣΤΕΙ, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ότι οι επικείμενες εκλογές με το σύστημα ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ θα είναι εκλογές τοπικών και περιφερειακών Αρχόντων που θα βγούνε από «τα σπλάχνα» των τοπικών κοινωνιών ΧΩΡΙΣ παρεμβάσεις του Αθηνοκεντρικού Κράτους και των Κομμάτων που το συνθέτουν ως Κυβέρνηση, Μείζονα και ελάσσονα Αντιπολίτευση στη Βουλή!!!

    Τι εμπαιγμός και τι προσβολή της νοημοσύνης μας τώρα που βλέπουμε τα Κόμματα να «χρίζουν» τους «εκλεκτούς» τους και η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ να είναι ανενδοίαστα σε Κεντρικό Κομματικό Επίπεδο με «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»…

    Εδώ και μερικούς μήνες το ΠΑΣΟΚ και η τρόικα έχουν οδηγήσει και θα συνεχίσουν να οδηγούν εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες στην απόγνωση της στέρησης εισοδημάτων και της βάρβαρης ανεργίας!

    Εδώ και μερικούς μήνες όλα όσα μας συμβαίνουν από την Κυβέρνηση του «λεφτά υπάρχουν» συσσωρεύουν και διογκώνουν την οργή του λαού τη στιγμή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση «γλύφει της πληγές» της διάσπασης ανήμπορη να αναχαιτίσει την καλπάζουσα λαίλαπα αφαίρεσης εισοδημάτων, επιβολής φόρων, στασιμοπληθωρισμού και ανεργίας με βάση τα συμφωνηθέντα στο…ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

    Εδώ εφαρμόζονται οι τεχνικές της προπαγάνδας (τις αναλύω στο βιβλίο μου «Επικοινωνώ Άρα Υπάρχω: Ηγεσία, Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις» 9η Έκδοση, 2007) που παραθέτω παρακάτω:

    1) απλότητα της γλώσσας
    2) χρήση συναισθηματικά φορτισμένων λέξεων και όρων
    3) χρήση στερεοτύπων
    4) χρήση σλόγκαν και συνθημάτων
    5) χρήση της υπερβολής
    6) διαστρέβλωση της πραγματικότητας
    7) παραποίηση των δεδομένων
    8) επανάληψη

    Μπροστά λοιπόν στην ανάγκη αναχαίτισης και ωφέλιμης για τα Κόμματα και όχι για την ελληνική Κοινωνία και τους Έλληνες διαχείριση της ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΟΡΓΗΣ που έχει συσσωρευτεί απέναντι σε αυτούς που απαρτίζουν το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εδώ και 36 χρόνια μετά την πτώση της Χούντας και την μεταπολίτευση τα ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ-ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΕΣ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ άρχισαν εδώ και μερικούς μήνες την εφαρμογή του προπαγανδιστικού σχεδίου που συντίθεται από τις τρεις σημαντικές έννοιες:

    ΑΠΟΧΗ – Έλληνες και Ελληνίδες τιμωρείστε τους και μην πάτε να ψηφίσετε στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου στέλνοντάς ΕΝΑ μήνυμα(;)

    ΑΚΥΡΟ – Εάν αποφασίσετε να πάτε ρίξτε ΕΝΑ άκυρο ψηφοδέλτιο που θα τους… τσούξει(;)

    ΛΕΥΚΟ – Δείξτε την αποστροφή και ον αποτροπιασμό σας για ΟΛΑ τα Κόμματα και ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα, τα Κόμματα εξουσίας με λευκό(;)

    Η ΑΠΟΧΗ είναι πρόσκληση να πετάξουμε στα σκουπίδια την ψήφο μας, δηλαδή την ιερή υποχρέωση και το κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμά μας να ψηφίσουμε!!!

    Το ΑΚΥΡΟ είναι παραδοχή ότι «πέσαμε στην φάκα» και πράγματι τιμωρούμε αυτούς και αυτές που μας…εμπαίζουν με Εξεταστικές και Προανακριτικές αλλά μέχρι στιγμής ΚΑΝΕΙΣ και ΚΑΜΙΑ δεν πήγε φυλακή και η δημοσίευση του «πόθεν έσχες» των Εθνοπατέρων/Εθνομητέρων μας ΒΓΑΖΟΥΝ μάτια!!!

    Το ΛΕΥΚΟ είναι η προσωπική μας ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ στο πολιτικό σύστημα ότι ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ έχουμε το σθένος, δεν διαθέτουμε χαρακτήρα που μπορεί μας βοηθήσει να εκφράσουμε την προτίμησή μας!
    Συνεπώς ας σταματήσουμε να κατηγορούμε τους πολιτικούς αφού εμείς αποφασίζουμε να τους δώσουμε εξουσία…

    Καθότι….

    Οι φανατικοί οπαδοί, τα κομματόσκυλα, θα πάνε να ψηφίσουν την Κυριακή 7η και την Κυριακή 14η Νοεμβρίου και μαζί τους θα πάνε και οι ΟΦΑτζήδες (τοπικού και περιφερειακού επιπέδου καθότι αυτοί θα είναι οι κερδισμένοι στις 15 Νοεμβρίου!)
    Και σημειώστε ότι το Ελληνικό Σύνταγμα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να εκλεγεί κάποιος ακόμη και εάν τον ψηφίσουν 2 ή 3 στους 10!!!

    ΟΧΙ στην αποχή!
    ΟΧΙ στο άκυρο!
    ΟΧΙ στο λευκό!

    ΣΑΦΩΣ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ στις 7 Νοεμβρίου ασκώντας το δικαίωμα και την υποχρέωσή μου απέναντι στη Δημοκρατία!

    Θα τους ΤΙΜΩΡΗΣΩ καθώς ΔΕΝ θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ διότι ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΙ αυτούς που μου επιβάλλουν τα Κόμματα που συμμετέχουν στο Κοινοβούλιο και ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ για εμένα σε τοπικό επίπεδο!Αυτό το μήνυμα ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ θα τους δώσω ψηφίζοντας κάτι άλλο!

    ΟΧΙ στη χυδαία προπαγάνδα της ΑΠΟΧΗΣ, του ΑΚΥΡΟΥ, του ΛΕΥΚΟΥ! Φτάνει πια η προσβολή στη νοημοσύνη μου και μαζί το δούλεμα από τα χρυσοπληρωμένα παπαγαλάκια των ραδιοτηλεοπτικών και έντυπων ΜΜ"Ε"…

    του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

    Το καλύτερο επιχείρημα κατά της αποχής

    Δεν χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα, για να πάει κάποιος να ψηφίσει...

    Ούτε για να χτυπηθεί ο δικομματισμός, ούτε υπέρ συμμετοχικής δημοκρατίας, ούτε για να αλλάξουμε τον κόσμο, ούτε "χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους", ούτε τίποτε άλλο.

    Μόνο και μόνο... που τα λαμόγια με τα πλαστά και εικονικά τιμολόγια προτρέπουν τον κόσμο να απέχει, εμένα μου φτάνει και μου περισσεύει...

    Μόνο και μόνο που οι γλύφτες της εκάστοτε εξουσίας λένε να φύγουμε για τριήμερο, μου αρκεί να καταλάβω ότι η αποχή βολεύει τους νταβαντζήδες!!!
    Related Posts with Thumbnails