Ο “ισχυρός” δεν θα αλλάξει ποτέ, κανένας λύκος δεν έγινε ποτέ τσομπάνης

Το βασικότερο πράγμα που (ήδη) καταρρέει είναι ο σύγχρονος τρόπος σκέψης και αντίληψης των κοινωνικών δεδομένων.

Αυτός είναι και άλλος ένας λόγος που εξηγεί το γιατί οι περισσότεροι Έλληνες ενώ είναι ευφυέστατοι και με πολύ καλή αντίληψη των πραγμάτων, παραμένουν παθητικοί δέκτες (σε μεγάλο βαθμό) των όσων εκτυλίσσονται στην χώρα επί κυβερνήσεως ΓΑΠ.

Τι σημαίνει λοιπόν ότι καταρρέει ο σύγχρονος τρόπος αντίληψης των πραγμάτων…
Είναι απλό, δεν είναι πυρηνική φυσική.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η...

Ο φόβος...

Καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας, είτε φανερά, είτε σε υπολανθάνουσα κατάσταση, μας συνοδεύει ένα κυρίαρχο συναίσθημα. Θα έλεγα και αίσθημα καθώς τείνω να πιστέψω ότι ο ΦΟΒΟΣ – διότι περί αυτού μιλώ – συνιστά ένα είδος αίσθησης, κοντά στις άλλες που διαθέτουμε.

Ο φόβος έχει, βεβαίως, γίνει αντιληπτός και από όλους εκείνους τους παράγοντες που, ειδικά σήμερα, κατευθύνουν, διαφεντεύουν την ζωή μας. Σ’ αυτόν και στις παραμέτρους του στηρίζουν τους σχεδιασμούς τους Διαφημιστικές, εμπορικές και ασφαλιστικές εταιρείες, θρησκείες, πολιτικοί οργανισμοί και πρωτίστως τα σκοτεινά κέντρα που, σήμερα, κατευθύνουν τις τύχες του κόσμου τούτου.

Όλοι μαζί και ένας – ένας ξεχωριστά από...

Το πολιτικό κατεστημένο σφυρίζει αδιάφορα για το μνημόνιο

Είναι απίστευτο αυτό που είδαμε χθες το βράδυ και συνεχίζουμε και σήμερα να βλέπουμε στα κανάλια, σχετικά με την συμπεριφορά των εκπροσώπων της πολιτικής ελίτ του τόπου. Ενώ όλα τα κόμματα είχαν ορίσει ως δημοψηφισματικό τον χαρακτήρα αυτών των περιφερειακών εκλογών για το «ΝΑΙ ή ΟΧΙ» στο μνημόνιο και εξαπέλυαν μύδρους τις προηγούμενες μέρες ένθεν κακείθεν, ξαφνικά χθες το βράδυ, τσιμουδιά στα κανάλια και στις δηλώσεις για το μνημόνιο. Ούτε μια φορά δεν αναφέρθηκε το όνομά του. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.

Ενώ το «ΟΧΙ» στο μνημόνιο ήταν η απόφαση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού (κάτι το οποίο θα αναλύσουμε σε άλλη ανάρτηση) και ενώ το 50% του εκλογικού σώματος (αποχή, λευκά και άκυρα) αποδοκίμασε το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, εντούτοις οι εκπρόσωποι της πολιτικής ελίτ, έκαναν και κάνουν σαν να μην κατάλαβαν τίποτα.

Συνέχισαν και χθες το βράδυ και συνεχίζουν το πολιτικό θέατρο, σαν να βρίσκονται στα φοιτητικά αμφιθέατρα, όταν ολόκληρος ο λαός αγωνιά και αποφάσισε δραματικά με μια απόφαση ζωής.

Που είναι λοιπόν εκείνες οι... πολιτικές δυνάμεις (σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, αριστεροί) και που είναι εκείνοι οι πολιτικοί που θα σηκωθούν και θα πουν ότι ο λαός αποφάνθηκε κατά του μνημονίου και επομένως τέρμα πια το μνημόνιο;;.

Αφού η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου θεωρεί ότι έλαβε την λαϊκή νομιμοποίηση που δεν διέθετε, παραβιάζοντας ωμά το Σύνταγμα, σύμφωνα με το δίλημμα που η ίδια έθεσε, που είναι εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που θα επικαλεστούν το άρθρο 120 του Συντάγματος και αξιώσουν την πτώση της κυβέρνησης;

Κανείς. Το μνημόνιο θα το φάμε στο κεφάλι, προκειμένου να διασωθεί το διεφθαρμένο καθεστώς και ας αποφασίζει ο λαός ότι θέλει. Έτσι κι αλλιώς το Σύνταγμα δεν ισχύει πλέον.

Οι πολίτες χρησιμοποιήθηκαν, για μια ακόμα φορά ως πρόβατα, προκειμένου να κατευθυνθούν στα κομματικά «μαντριά».

Για όσους απείχαν ή έριξαν λευκό ή άκυρο, το ισχύον πολιτικό σύστημα τους έχει γραμμένους εκεί που δεν παίρνει.

από το Προεδρική Δημοκρατία

Το μαντρί, ο λύκος και τα πρόβατα

Είπε κάποτε ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ «Όποιος βγαίνει απ’ το μαντρί τον τρώει ο λύκος», και η φράση του αυτή έμεινε στη κοινοβουλευτική ιστορία μας για να σηματοδοτεί τη δύναμη του κόμματος που «τρώει» όποιον βγαίνει από τα περιμαντρωμένα όριά του.

Από τότε, πολύ νερό κύλισε στο αυλάκι της κοινοβουλευτικής λειτουργίας της Δημοκρατίας μας και η σχέση του λύκου με τα απολωλότα πρόβατα, αλλοτριώθηκε.

Αφού φαγώθηκαν μερικά, (Αρσένης, Τσοβόλας, Στεφανόπουλος, Πεζματζόγλου, κ.α), άλλα που βγήκαν από το μαντρί, μπήκανε σ’ άλλο... μαντρί και εξασφάλισαν τη ζήση τους και τη βολή τους.

Κάποια απ’ αυτά, γίνηκαν τσομπαναρέοι στο νέο μαντρί που πήγαν (Μητσοτάκης, Δαμανάκη) ή γύρισαν και γίνηκαν τσομπάνοι στο ίδιο το μαντρί από το οποίο έφυγαν (Σαμαράς, Αβραμόπουλος) ή έκαναν δικό τους μαντρί και στέριωσαν στον κάμπο σαν τιμημένοι τσομπαναρέοι (Καρατζαφέρης). Ένα μάλιστα από αυτά, αφού φαγώθηκε σαν πρόβατο, επέστρεψε στον κάμπο, ως Τσέλιγκας/επιστάτης όλων των μαντριών (Κωστής Στεφανόπουλος).

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, πορευτήκαμε ως... τις μέρες μας, ευτυχισμένοι μέσα στην αφθονία και τη νοστιμιά των γαλακτοκομικών προϊόντων που μας παρείχαν τα μαντριά, που ανέπτυξαν εν τω μεταξύ την τεχνολογία τους, προσφέροντάς μας 54 γεύσεις τυριών, 33 γεύσεις γιαουρτιών, 7 ποικιλίες γάλακτος, παχύ και άπαχο βούτυρο, μπλε και κόκκινο ανθότυρο, μανούρι σε σκόνη, μέχρι «και του πουλιού το γάλα».

Και ενώ όλα πήγαιναν καλά και το κυρίαρχο πρόβλημα, μέσα στην ευδαιμονία μας, ήταν το που θα βρούμε κάποια αποτελεσματική δίαιτα για να χάσουμε κανά κιλό, ώστε να μη χάσουμε τη δυνατότητα δοκιμής και της πλέον δυσπρόσιτης στάσης στην εμπέδωση της Ινδικής φιλοσοφίας του κάμα-σούτρα, αποκαλύφθηκε, εντελώς ξαφνικά και αναπάντεχα, ότι η ζωοτροφές που οι τσομπαναρέοι τάιζαν τα πρόβατα, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν δανικές από τους γείτονες και πρέπει να πληρωθούν, εδώ και τώρα !!!!

Από πού; Αυτές γινήκαν γάλα, το γάλα έγινε τυρί, βούτυρο, γιαούρτι κι αυτά φαγώθηκαν. Κάποιοι, πιο επιτήδειοι, πιο νοικοκυραίοι, τα πούλησαν κι έβαλαν τα λεφτά στη Τράπεζα. Κάποιοι έκαναν και βίλες. Η κάθε κατάθεση κι η κάθε βίλα, είναι αυτού που την έχει. Δεν είναι όλων μας, ενώ τα λεφτά τα χρωστάμε όλοι μαζί, σοσιαλιστικά.

Τώρα, τι θα κάνουμε ;;

Πάνω στο ερώτημα, έφτασε κι η απάντηση, δια στόματος των τσομπάνων:
«Οι γείτονες πρέπει να πάρουν τα λεφτά που τους χρωστάμε. Αυτό είναι το σίγουρο. Τώρα, τρόποι υπάρχουν. Θα τους βρούμε. Οι γείτονες είναι καλοί. Δεν θα μας πάρουν και το κεφάλι !! Να. Προτείνουν να ξεπληρωθούν με κάποια επί πλέον δουλειά που θα κάνουμε (κάνετε) γι αυτούς. Λένε, δηλαδή, μετά το άρμεγμά μας (σας), εμείς (εσείς) τα πρόβατα, να δουλεύουμε (δουλεύετε) γι αυτούς, στα δικά τους τα χωράφια. Θα μας (σας) ζεύγουν, σαν βόδια ή σαν μουλάρια και θα τραβάμε (τραβάτε) το υνί ή το αλέτρι.
Και, κοιτάξτε, "μη σαν παίρνει από κάτω". Δεν θα είναι για πάντα αυτό. Για λίγα χρόνια μόνο θα το κάνουμε (κάνετε)».

Αυτά τα σοφά είπαν οι τσομπαναρέοι κι αποσύρθηκαν στο κονάκι τους «να δουν πως θα το πάρουν» τα πρόβατα.

Το πρόβατο, όμως, είναι ζώο ευλογημένο απ’ τον Χριστό, που το πήρε και στην αγκαλιά του. Δεν πρέπει να το πειράζεις περισσότερο του δέοντος, γιατί μπορεί να γίνει και λύκος.

Και οι τσομπαναρέοι, με τη συμπεριφορά τους και με τα ψέμματά τους, το έκαναν λύκο.

Και τώρα, ο λύκος ετοιμάζεται να μπει στο μαντρί και να φάει τους τσομπαναρέους ως λαχταριστά πρόβατα.

Και, προσοχή στη λεπτομέρεια: Ο λύκος έχει αρχίσει να πεινάει και «είναι και στον καιρό που σέρνει»…

«Όποιος βγαίνει απ’ το μαντρί τον τρώει ο λύκος», είχε πει ο Ευάγγελος Αβέρωφ.

Τώρα, «όποιος δεν βγει απ’ το μαντρί, θα τον φάει ο λύκος», (αφού πρώτα τον ξεσκίσει, συμπληρώνω εγώ).

Κοίτα πώς αλλάζουν τα πράγματα !!!…
του Όθωνα Ιακωβίδη στο Ακτιβιστής