apneagr: αντιπαράθεση

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταχωρηθεί στην κοινωνική συνείδηση ως ένα αστικό συντηρητικό κόμμα, ή τουλάχιστον έτσι προσπαθούν τα στελέχη της κομματικής της ελίτ να μας πείσουν ότι είναι. Και φυσικά ως αστικό κόμμα στηρίζει και το αστικό ολιγαρχικό πολίτευμα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, δηλαδή ένα πολιτικό σύστημα καθαρά αντιπροσωπευτικό και ελιτίστικο. Ως αστικό επίσης κόμμα είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί καθαρά φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, κάτι που σημαίνει αποθέωση της λειτουργίας των κανόνων της ελεύθερης αγοράς. Αυτή η αστική ιδεολογία της ΝΔ, αποτελεί σήμερα και τη μεγάλη παγίδα, μέσα στην οποία την έχει ρίξει το ΠΑΣΟΚ και από την οποία δεν μπορεί να βγει και εξηγούμαστε:

Επίσης γνωρίζουν οι πάντες ότι πολιτικά κέρδη από τις εκλογές της Κυριακής αποκλείονται. Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος της τόσο φτηνής πολιτικής αντιπαράθεσης όλων των κομμάτων που ανέτρεψε βίαια την πορεία για μια πρώτη θετική εικόνα της οικονομίας; Μήπως (λέω μήπως) είναι σωστές οι πληροφορίες του πεζοδρομίου ότι πολιτικοί της χώρας στοιχηματίζουν μεγάλα ποσά στην κατάρρευση της οικονομίας;

Ασφαλώς και δεν πρόκειται ούτε να σταθώ στην παραπληροφόρηση αυτή και ας είναι έντονη. Γιατί όσο και αν θεωρώ ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα των 35 ετών έδειξε μόνο πολιτικό επαγγελματισμό, εξυπηρέτησε μόνο ατομικά και κομματικά συμφέροντα και συμπεριφέρθηκε με πλήρη αναισθησία στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και της οικονομίας, μου είναι δύσκολο να δεχθώ ότι είναι δυνατή και μια εγκληματική συμπεριφορά τέτοιου μεγέθους. Έστω και από τους επαγγελματίες πολιτικούς της μεταπολίτευσης.

Όμως το ερώτημα για τους λόγους της τόσο έντονης πολιτικοποίησης των (κατά τα άλλα άνευ σημασίας) εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης παραμένει. Είμαι δε βέβαιος ότι δεν πρόκειται να δοθεί πειστική απάντηση. Πολύ δε περισσότερο δεν πρόκειται να επιμεριστούν σωστά ούτε οι ευθύνες για το πολιτικό «σκάκι» που παίχθηκε και πάλι στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου ψηφοφόρου.

«Έπαθλο» του «σκακιστικού» παιχνιδιού... είναι τα πολιτικά κέρδη από τη σύγχυση που θα προκληθεί στην αμήχανη κοινωνία και στους επίσης αμήχανους επιχειρηματίες που όλοι μαζί προσπαθούν να μαντέψουν την πραγματική πορεία της οικονομίας. Αμήχανοι γιατί δεν ξέρουν τι να πιστέψουν.

Να πιστέψουν ότι οι δανειστές μας και οι ξένες αγορές χειροκροτούν πράγματι το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας της οικονομίας, όπως φάνηκε λίγες ημέρες πριν στη σύνοδο του ΔΝΤ στην Αμερική, όπου και οι θετικές δηλώσεις έπεσαν βροχή. Και οι αγορές έδειξαν προθέσεις μειώσεων των επιτοκίων δανεισμού. Και το ελληνικό χρηματιστήριο αντέδρασε ανοδικά στο κλίμα αυτό. Και οι υποψήφιοι επενδυτές άρχισαν να κάνουν κουβέντες για κεφάλαια στις ελληνικές ΔΕΚΟ που θα αποκρατικοποιηθούν.

Αλλά πως είναι δυνατόν να έχουν έτσι τα πράγματα όταν η εικόνα ανατρέπεται μέσα σε εβδομάδες από την ίδια την κυβέρνηση με το δίλημμα των προώρων εκλογών.

Μια στάση που καταστρέφει όχι μόνο τις θετικές επιπτώσεις από την πορεία της οικονομίας αλλά προκαλεί βαθιά ανησυχία στην κοινωνία για το τι την περιμένει μετά τις πιθανές πρόωρες εκλογές. Οι πρόσφατες εκλογές που δεν έκλεισαν χρόνο έφεραν μείωση του εισοδήματος και του βιοτικού επίπεδου σε σημείο που κανείς δεν το περίμενε. Οι επόμενες εκλογές τι θα φέρουν;

Την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε μια περισσότερο ισχυρή θέση και την ΝΔ σε φάση πλήρους διάλυσης. Και τι τον ενδιαφέρει αυτό τον άνεργο, τον συνταξιούχο και τον υποψήφιο άνεργο του 2011; Θα φέρει ίσως τη ΝΔ στην κυβέρνηση και θα στείλει το ΠΑΣΟΚ και το μνημόνιο στα τάρταρα.

Και ποιος πιστεύει ότι η ΝΔ θα καταργήσει το μνημόνιο και θα αποκαταστήσει τις απώλειες των εισοδημάτων. Κανείς απολύτως.

Άρα κανείς δεν ενδιαφέρεται για τις εκλογές και κανείς δεν πιστεύει ότι οι εκλογές θα του αλλάξουν το ριζικό που τον οδηγεί στην φτώχια για μια 20ετία τουλάχιστον.

Γιατί άλλο πράγμα είναι η πτώχευση (που ίσως την αποφύγαμε) και άλλο η φτώχεια που αποκλείεται να την αποφύγουμε με οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Συνεπώς οι κινήσεις στην πολιτική σκηνή δεν ενδιαφέρουν κανέναν άλλο εκτός από τους ίδιους τους επαγγελματίες πολιτικούς της χώρας. Γιατί να ενδιαφέρει τον άνεργο, τον συνταξιούχο και τον φορολογούμενο γενικά εάν θα μιλήσει ή δεν θα μιλήσει ο κ. Κ. Καραμανλής για τους λόγους που το έβαλε στα πόδια από την πολιτική;

Γιατί να ενδιαφέρει, όλους εκείνους που υποφέρουν οικονομικά πληρώνοντας το σπάταλο κράτος που έστησαν οι πολιτικοί της 35ετίας για τα δικά τους επαγγελματικά συμφέροντα, αν τον δρόμο του κ. Καραμανλή τον ακολουθήσει και ο κ. Γ. Παπανδρέου.

Κανείς δεν σκάει ακόμη για το που θα καταλήξουν οι κινήσεις του κ. Γ. Καρατζαφέρη στην πολιτική «σκακιέρα» που στήθηκε αναιδώς και όλους τους κομματικούς παίκτες. Μικρών και μεγάλων κομμάτων.

Στη «σκακιέρα» των ημερών που παίζουν και τα αριστερά κόμματα υποστηρίζοντας πολιτικά μέχρι και τους πρώην φύλακες της Ακρόπολης που έκαναν τσιφλίκι τους τα εθνικά μνημεία όταν την ίδια στιγμή αν συλληφθεί τουρίστας μόνο να τα αγγίζει θα δικασθεί. Οι πρώην φύλακες όμως μπορούν να το κάνουν και με τις ευλογίες του ΚΚΕ. Γιατί από την εικόνα αυτή θα κερδίσουν κάποιες ψήφους και οι αριστεροί. Το ότι έτσι δίνουν επιχειρήματα στους Άγγλους για την μη επιστροφή των μνημείων του Παρθενώνα είναι λεπτομέρεια που δεν ενδιαφέρει κανένα.

Αυτή είναι σήμερα η πολιτική «σκακιέρα» και έτσι παίζεται το παιχνίδι που δίνει την ευκαιρία στους κερδοσκόπους των αγορών εντός και εκτός της Ελλάδος. Εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κερδίζουν τσουβάλια λεφτά όχι μόνο με τις δανειοδοτήσεις και με το ξεπούλημα του ελληνικού Χρηματιστηρίου. Αλλά και με τα στοιχήματα που μπαίνουν (γιατί υπάρχει παιχνίδι) στην κατάρρευση της οικονομίας.