Άλλο εθνικιστής και άλλο πατριώτης, ανθρωπάκο

Ένα μεσημέρι του καλοκαιριού του 2004, έφευγα από το Γενικό Νοσοκομείο Γεώργιος Γεννηματάς για να επιστρέψω στο σπίτι μου. Την ημέρα εκείνη τα μέσα μαζικής μεταφοράς είχαν απεργία, οπότε πέρασα απέναντι και περίμενα για ταξί. Για καλή μου τύχη, ένα ταξί με έναν επιβάτη σταμάτησε και κάθισα στο πίσω κάθισμα.

Πριν το ταξί ξεκινήσει, δυο ακόμα άνθρωποι –ένας αξιωματικός και μια υπαξιωματικός του Στρατού που περίμεναν έξω από το Πεντάγωνο- παρακάλεσαν να μπουν στο ταξί.

Φυσικά, κανείς μας δεν είχε αντίρρηση, αφού είναι γνωστό πως, τις ημέρες που απεργούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τον ρόλο αυτό τον παίζουν τα ταξί. Έκατσα πίσω από τον οδηγό και επιβιβάστηκαν και αυτοί.

Ο οδηγός του ταξί είχε μια...

Έχουμε κερδίσει ήδη την πρώτη μάχη και μας τρέμουν

Μου λένε πολλοί ότι μάταια προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι.

Μου λένε ότι με πληκτρολόγια και πλατείες δεν κερδίζεις τον πόλεμο.

Άλλοι θέλουν να σπάσουν όλα, όπως το 2008 κι άλλοι απλώς ότι είναι μάταιο να είμαστε απέναντι στα δισεκατομμύρια των εργολάβων και των Ρεπουσοβερέμιδων.

Εγώ λέω ότι έχουμε κερδίσει ήδη την πρώτη μάχη.

Για να βρεθεί ο απλός αγράμματος χωριάτης ή πλούσιος αστός, πάνω στο βουνό στους -20° C με...

Η σοβαρότης της δημοσιογραφικής ενημέρωσης

Οι επαγγελματίες (ειδικά της ΕΣΗΕΑ) της "υπεύθυνης" ενημέρωσης, συχνά κατακρίνουν τα blogs για ερασιτεχνισμό και ανευθυνότητα.

Ενώ αυτοί που πληρώνονται για να δημοσιεύουν ΤΥΦΛΑ τις ειδήσεις που τους υπαγορεύουν οι... χορηγοί τους, τύπωσαν στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ την λέξη ΜΝΗ(Ν)ΟΝΙΟ, λάθος.

Μπέρδεψαν το... Μου με το Νί, και τα έκαναν...

Οι αθλιότητες του “δημοκρατικού Έθνους” του κ. Μπόμπολα

Το "δημοκρατικό" ΕΘΝΟΣ του εθνικού μας εργολάβου κ. Μπόμπολα χαρακτηρίζει "αθλιότητες" την ειρηνική συγκέντρωση-διαδήλωση των πολιτών χτες το απόγευμα έξω από το σπίτι του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Ο ευφάνταστος αρθρογράφος μέτρησε τους διαδηλωτές και τους βρήκε περίπου 350!!! Δεν διστάζει δε να γράψει ότι: "στη συγκέντρωση κυριάρχησαν τα ακροδεξιά συνθήματα απαξίωσης των πολιτικών, όπως αλήτες - προδότες - πολιτικοί". Το "Κλέφτες-ληστές-φέρτε πίσω τα κλεμμένα" του διέφυγε.

Τόσο πολύ ενοχλήθηκε η "σοσιαλιστική" εφημερίδα από το...

To πρωτοσέλιδο που δίνει δύο απαντήσεις...

Το σημερινό πρωτοσέλιδο του Έθνους δίνει δύο απαντήσεις στην χθεσινή επικαιρότητα...

Πρώτον απαντά στον κ. Ρέππα που δήλωσε ότι δεν νομοθετούν οι συνδικαλιστές...

Φυσικά και δεν νομοθετούν αυτοί. Ούτε όμως εσείς...
Νομοθετεί η Τρόικα...

Απαντά επίσης και στην ΕΣΗΕΑ που είχε προκηρύξει απεργίες στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ λόγω των απολύσεων δύο δημοσιογράφων της...

Κουμάντο κάνει ο...

Μοχθούν να σε μάθουν να μην μπορείς να ανιχνεύσεις την αλήθεια...

Εδώ και δεκαετίες έχει αρχίσει μια σταθερή, συστηματική και επιδοτούμενη «εργασία» κατά της εθνικής μας συγκρότησης, συνακόλουθα κατά της ιστορίας, των αγωνιστικών μας παραδόσεων και εθνικών συμβόλων.

Η «εκσυγχρονιστική» λαίλαπα του σημιτισμού θεμελίωσε, συστηματοποίησε και εντατικοποίησε τις επιθέσεις για την αποδόμηση όλων των «σπονδύλων» του συνεκτικού ιστού του ελληνικού έθνους και της αγωνιστικής μνήμης.

Οι πρώτες επιθέσεις στόχευαν την...

Δεν μας αγάπησε κανείς

Σαν Έλληνες έχουμε την τάση να περιαυτολογούμε και να λέμε ότι δεν είμαστε άνθρωποι όπως οι άλλοι. Λέμε ότι είμαστε άνθρωποι ανεξάρτητοι, που δεν μπαίνουμε σε καλούπια δεν τιθασευόμαστε. Σίγουρα δεν μπαίνουμε σε καλούπια άλλων, ξέρουμε πολύ καλά να μπαίνουμε στο ίδιο μας το καλούπι. Είμαστε περήφανοι, και όχι άδικα, για την κληρονομιά μας, αλλά κάνουμε ότι μπορούμε για να αποδεικνύουμε ότι είμαστε αυτό που λένε "ανάξια τέκνα, άξιων προγόνων". Είμαστε αυτοί που διαχρονικά αναδεικνύαμε ήρωες, πρωτοπόρους, προσωπικότητες παγκόσμιας εμβέλειας, απλά για τους φυλακίσουμε και να τους θανατώσουμε. Σαν λαός είμαστε αντιφατικοί…

Ιστορικά, αν δει κάποιος σε ποιες...

Ομιλία της Χαράς Νικοπούλου για το Έπος του 1940

Ημέρες σαν τη σημερινή αναρωτιέμαι πάντα:
Πως να δείξεις σε έναν τυφλό το μεγαλείο του Παρθενώνα για να νιώσει την Ελληνική περηφάνια;..
Πως να βάλεις σε έναν κωφό να ακούσει την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν και να ονειρευτεί;..
Πως να μιλήσεις σε έναν ξένο για το Ελληνικό έπος του 1940 για να αντιληφθεί τον ηρωισμό των Ελλήνων;..
Γι αυτό και εγώ σήμερα δε θα απευθυνθώ σε κανέναν άλλο παρά μόνο σε αυτούς που η καρδιά τους χτυπά ακόμη Ελληνικά και κυρίως σε εσάς σύγχρονα Ελληνόπουλα, σε εσάς που όλη η Ελλάδα στηρίζει το μέλλον της..

Σαν σήμερα λοιπόν πριν από 70 χρόνια ακριβώς ο Έλληνας για μια ακόμη φορά ξύπνησε μέσα του τον Λεωνίδα, μα τότε πιο λακωνικός από ποτέ άλλοτε, έκλεισε το "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ" σε τρία γράμματα: "ΟΧΙ"

Μια άρνηση που ξεκινούσε από την Ελληνική ψυχή του πιο απλού Έλληνα και έφτανε μέχρι τα χείλη του τότε εθνάρχη Ιωάννη Μεταξά.
Πριν από 70 χρόνια δεν υπήρχε κανένας Έλληνας, μεγάλος ή μικρός, νέος ή γέρος, άνδρας ή γυναίκα, που να σκεφτεί αν έπρεπε να κάνει το καθήκον του...

Όλοι μαζί ξεκίνησαν για την εθνική αντίσταση:
το ξυπόλυτο τάγμα, αποτελούμενο από μικρά παιδιά στην πρώτη γραμμή του αντιπερισπασμού, οι γυναίκες της Πίνδου, αυτές που έκαναν τον στιχουργό να απορήσει και να τις υμνήσει λέγοντας,"γυναίκες ηπειρώτισσες, ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δε ρώτησες ποιον πας να πολεμήσεις", οι υπερήφανοι Έλληνες φαντάροι , αυτοί που μόνοι στην πρώτη γραμμή, μα γεμάτοι σθένος πολεμούσαν για εσένα , αυτοί που δάκρυζαν, που πονούσαν, που ακρωτηριάστηκαν, που έχαναν τη ζωή τους, αυτοί που μέχρι και σήμερα τα οστά τους παραμένουν άταφα στα βουνά της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου.

Τα ιστορικά γεγονότα λίγο πολύ γνωστά :
Προάγγελος του πολέμου η βύθιση του Ελληνικού αντιτορπιλικού "Έλλη" στις 15 Αυγούστου του 1940...
Δυο μήνες μετά στις τρεις τα ξημερώματα της Δευτέρας 28 Οκτωβρίου 1940 , για τους Ιταλούς η 18η επέτειος από τη φασιστική ''πορεία προς τη Ρώμη'' που έφερε το 1922 τον Μουσολίνι στην εξουσία , ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα Γκράτσι επισκέπτεται στην οικία του τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά και του επιδίδει τελεσίγραφο με το οποίο ζητούσε , εντός τριών ωρών , τη διέλευση και στάθμευση των Ιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα.

Με τη γαλλική φράση:"alors, c'est la guerre", που σημαίνει "πόλεμος λοιπόν" ο Μεταξάς απορρίπτει το Ιταλικό τελεσίγραφο και απευθύνει διάγγελμα-κατάθεσης και μαρτυρίας Ελληνικής αφοσίωσης προς τον Ελληνικό λαό.

Αρχίζει έτσι η Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας στο Αλβανικό μέτωπο, την ώρα που ο λαός διαδηλώνοντας στους δρόμους της Αθήνας κατά της Ιταλίας τρέχει με ενθουσιασμό να καταταγεί και να πολεμήσει στο μέτωπο...
Τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτόν τον πόλεμο είναι γεγονότα που χτίστηκαν με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία όλων των Ελλήνων.

Ενδεικτικό του ηρωικού πνεύματος της εποχής είναι και το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τους Έλληνες..
Μίλησε με ανδρισμό και άγγιξε κάθε Ελληνική ψυχή ..
Μέχρι και σήμερα μας κάνει να νοιώθουμε πόσο φτωχή είναι η Ελλάδα από κυβερνήτες που ποτέ δε θα διαπραγματεύονταν την τιμή και την αξιοπρέπεια της και δε θα άφηναν κανέναν αέρα να πάρει καμιά Ελληνική σημαία, γιατί στην προκειμένη περίπτωση ο Έλληνας γίνηκε η ιαχή "ΑΕΡΑΣ'' στο σύνθημα που ακόμη αντιλαλεί στα αυτιά μας από το στόμα των στρατιωτών του 1940..
Α Ε Ρ Α !!!!!!!

Ο Ιωάννης Μεταξάς λοιπόν στο διάγγελμα του στις 28 Οκτωβρίου του 1940 αναφέρει:

"Η στιγμή έφτασε που θα αγωνισθούμε για την ανεξαρτησία της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμή της.
Μολονότι τηρήσαμε την πλέον αυστηρή ουδετερότητα και ίση προς όλους , η Ιταλία , χωρίς να αναγνωρίζει σε εμάς το δικαίωμα να ζούμε ως ελεύθεροι Έλληνες , μου ζήτησε σήμερα στις τρεις το πρωί την παράδοση τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά τη δική της βούληση και με σκοπό να καταλάβουν αυτές τις περιοχές.
Η κίνηση των στρατευμάτων τους θα άρχιζε στις 6 το πρωί.
Απάντησα στον Ιταλό πρέσβη ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθαυτό και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται τούτο ως κήρυξη πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδας.
Τώρα θα αποδείξουμε εάν πράγματι είμαστε άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποία μας εξασφάλισαν οι προπάτορες μας.
Όλο το έθνος ας ξεσηκωθεί σύσσωμο..
Αγωνισθήτε για την πατρίδα , τις γυναίκες, τα παιδιά σας και τις ιερές παραδόσεις σας. Ν υ ν υ π έ ρ π ά ν τ ω ν ο α γ ώ ν" !!

Πόσο μικρός τελικά αποδείχτηκε ο Ιταλός και ο Γερμανός αργότερα μπροστά στον Έλληνα φαντάρο..
Πόσο ανατριχιαστικά επικό ακούγεται στα αυτιά μας το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο "παιδιά της Ελλάδος παιδιά", που έδινε κουράγιο στον Έλληνα φαντάρο μα και στην Ελληνίδα μάνα του 1940, την όποια προέτρεπε να δείξει ανδρειοσύνη λέγοντας:
"η πίκρα και η τρεμούλα σε μια γνήσια Ελληνοπούλα δεν ταιριάζουνε Ελληνίδες του Ζαλόγγου και της πόλης και του λόγγου και Πλακιώτισσες, όσο κι αν πικρά πονούμε υπερήφανα ας το πούμε σαν Σουλιώτισσες.."

Κανείς δεν έλειπε από τη μάχη!!
Κανείς δε δείλιασε στον πόνο!!
Κανείς δεν καταδέχτηκε να παραδοθεί!!
Γιατί όλοι ήσαν γνήσιοι απόγονοι του Λεωνίδα, του Κολοκοτρώνη, του Κωσταντίνου Παλαιολόγου, και καθε Έλληνα πολεμιστή που άφησε την ψυχή του και έγραψε το όνομα του με αίμα στις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας!

Σήμερα λοιπόν παιδιά μετά από 70 χρόνια καλούμαστε να θυμηθούμε το Έπος του 1940, όχι γιατί το έχουν τόσο ανάγκη οι ψυχές των ηρώων του τότε..

Αυτοί είναι πλέον αθάνατοι!!
Μα κυρίως γιατί εμείς νοιώθουμε την ανάγκη να πιαστούμε από μεγάλες ιδέες και ιδανικά και ίσως πιο πολύ από ποτέ άλλοτε να υψώσουμε το ανάστημα μας σε κάθε ξένο ή εγχώριο που επιβουλεύεται την εθνική υπόσταση της Ελλάδος και να βροντοφωνάξουμε το Ο Χ Ι...

Γιατί μπορεί να μένουμε προς το παρόν βουβοί στην άνευ όρων παράδοση της χώρας μας στους ξενόφερτους κατακτητές , μα ας θυμηθούμε όλοι τα λόγια δύο Ελλήνων ποιητών αρχικά του Γιάννη Ρίτσου που μας ψυχογραφεί τονίζοντας:
''τούτος ο λαός αφέντη μου δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει και όσα του λες τα δένει κομπολόγια.... Κι από τους τάφους ξεκινάν όλοι οι νεκροί του αγώνα και μπαίνουν πάλι στη σειρά με σιδερένιο γόνα.. Και τούτο το περήφανο, το άμετρο ψυχομέτρι, μόνη σημαία το φως κρατεί, μόνο σπαθί τ' αλέτρι!!''

Μα ακόμη πιο χαρακτηριστικά ας μας συντροφεύουν στη σημερινή εθνική επέτειο του 1940 τα λόγια του Κωστή Παλαμά:

''παιδιά μου , ο πόλεμος για εσάς περνάει θριαμβευτής των αδίκων ο πόλεμος δεν είναι εκδικητής. Είναι ο θυμός της άνοιξης και της δημιουργίας. Η Ελλάδα είναι αβασίλευτη , με δάφνες και με κρίνα της νίκης! Παντοδύναμος την έπλασε τεχνίτης. Η δόξα το καμάρι της. Η αλήθεια είναι δική της.. Κι αν είναι και στον πόλεμο μέσα , η ζωή θυσία, ο τάφος είναι πέρασμα προς την αθανασία!!!''

Ε Λ Λ Α Δ Α : Χ ρ ό ν ι α Π ο λ λ ά !
Ομιλία Χαράς Νικοπούλου, Οκτώβριος 2010

από το Αντιπαρακμή

28η Οκτωβρίου (70 χρόνια μετά) και η παρέλαση... των καλλιστείων του Play Boy

Το «Έπος του ’40» όπως συνηθίζεται να το λένε οι παλιότεροι και το βροντερό «ΟΧΙ». Μια Εθνική Επέτειος οδυνηρή. Η θέση που την έχουμε τακτοποιήσει μες τη συνείδηση μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρά τον ηρωισμό που επέδειξε η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, καταλήξαμε σε τριπλή κατοχή και μετά σε εμφύλιο σπαραγμό. Φυσιολογικό δεν είναι, να μην μας αρέσει καθόλου αυτό;

Τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα δεν είναι που η Ιστορία που μας δίδαξαν τότε, αναγκαστικά κινήθηκε μεταξύ συγκίνησης, αλήθειας και μύθου;;; Γιατί πως αλλιώς πως είχε πιθανότητες να μεγαλώσει ξανά "Ένα Έθνος ομόψυχο" στη συνείδηση ενός λαού;;; Πώς να το ντάντευαν στα πρώτα νέα βήματα του αν δεν γλύκαιναν κάπως τις πληγές του, αν δεν φώτιζαν τα σκοτάδια του, αν δεν έδιωχναν τους εφιάλτες του;;;

Μιλάω με το σκεπτικό πως το πεσμένο ηθικό ενός λαού δεν ανυψώνεται μόνο με πολιτικές αλήθειες… Θέλει και θαυμαστικά… και αισθήματα, σε κάποια βήματα. Έχουμε μια χώρα μια σταλιά και μόνο εκατό τόσα χρόνια συγκροτημένο κράτος. Με έναν εμφύλιο στην πλάτη, που μας κομμάτιασε και μας… "ακύρωσε".

Αν η Ιστορία μας δεν περηφανευόταν λιγάκι παραπάνω για τον Περικλή, την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τον νικηφόρο Αγώνα του 1821, πώς θα είχε ισορροπήσει τότε τούτος ο κατά τα άλλα καταρρακωμένος, ατίθασος και ανυπότακτος λαός; Πάθαμε δα και και τίποτα, που τονίστηκε στη διδαχή του με δύο τρεις τόνους παραπάνω το 1821 και επιπλέον η παγκόσμια συνεισφορά του πολιτισμού των αρχαίων προγόνων μας;;;
Οι πρόγονοί μας και ειδικά οι αρχαίοι ήταν σπουδαίοι… πολύ σπουδαίοι! Αυτό μάθαμε. Και αυτό μας έμεινε· πού είναι το κακό; Μήπως δεν ήταν οι πιο σπουδαίοι ανάμεσα στους άλλους η;;;

Στη γενιά που φόραγε μπαλωμένα παπούτσια για να μπορέσει να περπατήσει στα δύσκολα χρόνια κακοτράχαλα μονοπάτια, τις βασικές αρχές της ιστορίας της δεν ήταν που έπρεπε πρώτα να της διδάξουν;;; Μια χαρά ο πολιτισμός των προγόνων μας σαν πρότυπο (μακάρι να ήταν και των ξένων τέτοιος) και οι ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας με το σκλαβωμένο έθνος που αναστήθηκε! Κι αν το Κρυφό Σχολειό με το λυχναράκι και τους παπάδες ήταν περισσότερο παραμύθι και λιγότερο ιστορία, σιγά να μην έσταξε η ουρά του γαϊδάρου! Ήρθε η ώρα και αποκαταστάθηκε η αλήθεια. Κι αυτό είναι που μετράει τελικά. Η Ελλάδα άλλωστε είναι η χώρα του Μύθου και της Μυθολογίας. Ένα παραμύθι λιγότερο, δεν θα μας έκανε απαραίτητα και πιο σοφούς!

Αντί όμως να αναλύουμε εκ του περισσού όλα αυτά ας θυμηθούμε ότι η ιστορία έχει διδάξει την ανθρωπότητα πως "Έθνη χωρίς Ήρωες (Ειρήνης ή Πολέμου) κάποια στιγμή παύουν να ..υπάρχουν"

Υγ:Σήμερα μη ξεχάσετε να παρακολουθήσετε τη μαθητική παρέλαση. Και να θυμούνται οι γονείς των κοριτσιών που θα πάρουν μέρος, ότι η παρέλαση των καλλιστείων του Play Boy είναι άλλη μέρα!

Στην φωτό αριστερά η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη
Αξίζει επίσης να διαβάσετε "Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει"

από το ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ

Το «ΟΧΙ»

Γιατί εεε γιατί;














του Στάθη στη Ελευθεροτυπία

Εκκωφαντική η σιωπή των πνευματικών ταγών

Ζούμε σε μια εποχή που αλλάζουν βίαια τα πάντα γύρω μας εις βάρος της ίδιας μας της ζωής.
Αρχές, αξίες, νόμοι, ήθη κι έθιμα έχουν καταρρακωθεί.
Λέξεις ογκόλιθοι που σηματοδοτούσαν την πορεία του Ελληνικού Έθνους χάνουν καθημερινά τη σημασία τους.
Δημοκρατία, Πατρίδα, Έθνος, Σύνταγμα, Δικαιοσύνη, Ισότητα, Αξιοκρατία ερμηνεύονται πια κατά το δοκούν.
Κυρίαρχο στοιχείο που οικοδομεί τις σχέσεις Κυβερνώντων κι Επιχειρηματιών η ανταλλαγή δώρων πληρωμένων από την τσέπη του ΕΛΛΗΝΑ πολίτη!
Δώρων που πρώτα σκότωναν μεν συνειδήσεις, ανήγειραν δε βίλες!
Τώρα επιφέρουν τη φυσική εξόντωση ακόμα και αθώων και ανίδεων περί των τεκταινόμενων.
Προφανώς οι Δαναοί ή είναι... παντελώς άγνωστοι στους αφελείς υπηκόους των αφεντάδων ή πολύ οικεία πρόσωπα! Διαλέγετε και παίρνετε.
Μπροστά σ' αυτό τον ορυμαγδό και την επιδιωκόμενη εξαθλίωση των εργαζομένων η παντελής απουσία των πνευματικών ταγών του τόπου γίνεται αισθητή δια της εκκωφαντικής σιωπής των!
Τόσο εκκωφαντική που τρομοκρατείται κι η σιωπή.
Σε παλιότερες ομοειδής εποχές ανθούσε το πολιτικό τραγούδι και μεγαλουργούσαν οι θεατρικές παραστάσεις. Σήμερα οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών όταν δεν παρευρίσκονται στα συνέδρια των αστικών κομμάτων πέφτουν σε διαρκή χειμερία νάρκη!
Έχουν τόσα πολλά να πουν κι όμως σιωπούν. Γιατί;
Κορεσμός,αδιαφορία,συνθηκολόγηση,απουσία έμπνευσης;
από το zeidoron

Tελικά, ξεχάσαμε να είμαστε έθνος!

«Σε αποκρούω Ελλάδα» έγραφε σ’ έναν στίχο του ο ποιητής Νίκος Καρούζος. Έφυγε κι αυτός νωρίς πριν από χρόνια. «Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει», έλεγε ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Και ο μεγάλος ιστορικός Νίκος Σβορώνος εξηγεί: «Ο ίδιος αυτός λαός, η ίδια αυτή εθνότητα, όταν οι νέες συνθήκες θα προκαλέσουν το προοδευτικό αδυνάτισμα της (σ.σ. Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, ως τη διάλυσή της (…) θα αρχίσει να παίρνει συνείδηση του εαυτού του και της ιστορικής του συνέχειας, να ξανασυνδέεται με τον αρχαίο Ελληνισμό και, γεφυρώνοντας το πολιτιστικό χάσμα, να δημιουργεί ξανά έναν πολιτισμό με λαϊκές ρίζες, με έναν λόγο να δημιουργεί ελληνική εθνική συνείδηση».

Έχω την εντύπωση ότι... έχουμε εισέλθει και βαδίζουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια. Έχει μερικά χρόνια που έχει ξεκινήσει, δειλά-δειλά, μια «αδιόρατη» κουβέντα, περί του τι είναι «εθνικό» και τι δεν είναι «εθνικό». Κι αυτή η κουβέντα, όσο πάει και γίνεται όλο και πιο έντονη, όλο και πιο ζόρικη, όλο και περισσότερο αδιέξοδη. Οι έννοιες του «έθνους» και του «εθνικού» έχουν αρχίσει και χάνουν την αξία τους, το νόημά τους και να παραφράζονται. Πόσο δίκιο έχει ο Σβορώνος όταν μιλάει για τον λαό: «συνείδηση του εαυτού του και της ιστορικής του συνέχειας (…) να δημιουργεί ξανά έναν πολιτισμό με λαϊκές ρίζες, με έναν λόγο να δημιουργεί ελληνική εθνική συνείδηση».

Πέντε – δέκα λέξεις. Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο να εξηγήσεις την έννοια του λαού, των αξιών του, του έθνους. Ο φονταμενταλισμός και ο εθνικισμός δεν προσέφεραν ποτέ τίποτα στην ιστορική και δημοκρατική ανάπτυξη κανενός λαού. Αντίθετα λειτουργούν κατασταλτικά, αντιδραστικά και μονόχνωτα απέναντι στην ιστορική συνέχεια, στη συνείδηση και στις λαϊκές ρίζες.

Τον τελευταίο καιρό, έχουν βαλθεί διάφοροι παρατρεχάμενοι, να μας οδηγήσουν σε διαφορετικές ατραπούς. Από τη μια, να αποδημήσουν τα πάντα που αφορούν στην εθνικότητα της χώρας, στο όνομα μιας νέας παγκόσμιας τάξης, από την οποία υπαγορεύεται μια ύποπτη οικουμενικότητα / παγκοσμιοποίηση των πάντων. Με σκοπό όμως αυτή η οικουμενικότητα να αποφέρει κέρδος σε πολλαπλά επίπεδα για άλλες δυνάμεις: πολυεθνικές εταιρείες, οικονομικές αυτοκρατορίες και διάφορες «σκοτεινές» εξουσιαστικές δυνάμεις ανά τον πλανήτη. (Τουρκική επεκτατική πολιτική, αλυτρωτικές βλέψεις Σκοπίων, Αλβανίας, Βουλγαρίας και η έξοδός τους προς το Αιγαίο με προσάρτηση της Μακεδονίας και Θράκης, ενδεχόμενη αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια βραχυπρόθεσμα, κ.ά.) Και φυσικά, με ένα κίνημα που έχει αναπτυχθεί μέσα στην ίδια τη χώρα, που ακούει στη λέξη: πολυπολιτισμικότητα!

Από την άλλη πλευρά, στην ακριβώς απέναντι όχθη, βρίσκεται μια ακροδεξιά, η οποία, με το δικό της εθνικιστικό τρόπο, προσπαθεί να καταδείξει τις αντιδράσεις της τεντώνοντας το σχοινί μέχρι τα όρια του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Ο Έλληνας δεν ήταν ρατσιστής, αλλά ήδη δείχνει σοβαρά δείγματα προς αυτήν την τάση. Ούτε ξενοφοβικός ήταν ο Έλληνας, αλλά γίνεται, τελικά εκ των πραγμάτων(;)

Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, επικίνδυνο. Η είσοδος πλήθους λαθρομεταναστών και η παροχή ιθαγένειας σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών δεύτερης γενιάς, είναι αλήθεια ότι θα «αλλοιώσει» (με επιφύλαξη από εμένα αυτή η λέξη), κάποιες καταστάσεις στη χώρα. Είναι μια νέα πραγματικότητα, στην οποία καλούμαστε να προσαρμοστούμε. Θέλουμε δεν θέλουμε, δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω. Αν οι φόβοι μιας ακροδεξιάς στην Ελλάδα είναι μήπως χάσει τα «σημεία αναφοράς» της, ή τις ψήφους της και φυσικά την πολιτική και κομματική της άνοδο, προφανώς αυτό δεν είναι το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας.

Το κακό με τους Έλληνες, είναι ότι έχουμε μάθει να μεταθέτουμε τις ευθύνες μας αλλού. Για όλα μας φταίνε οι άλλοι. Οι άλλοι που θέλουν να μας διαλύσουν, να μας εξοντώσουν, να μας συνθλίψουν. Βλέπουμε παντού εχθρούς, εκτός από τους εαυτούς μας. Εχθρός του Έλληνα είναι ο ίδιος ο Έλληνας. Δεν αναγνωρίζουμε τις ευθύνες μας, την ανεγκεφαλιά μας, τη μιζέρια και την μεμψιμοιρία μας. Και πάνω απ’ όλα, δεν καθόμαστε κάτω να δουλέψουμε όλοι μαζί για να λύσουμε τα προβλήματά μας και να πορευτούμε. Ξεχάσαμε να είμαστε έθνος, τελικά!
από ΕΩΘΙΝΟΝ

Να φοβάσαι τους "γενίτσαρους" και γενίτσαροι στην αριστερά είναι οι σημερινοί κυβερνώντες!

Η αριστερά θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό και έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και, σχεδόν, φασιστική πολιτική.
Επειδή η ορθή αντιμετώπιση ανάλογων κινδύνων και στον τόπο μας έχει ανάγκη από τέτοιες επισημάνσεις και επειδή η πρόληψη είναι η αρίστη μέθοδος, κάνω έκκληση στους υπεύθυνους πολιτικούς, κρατικούς, δημοτικούς φορείς και στα κέντρα αποφάσεων να σπεύσουν να προλάβουν κάθε ενέργεια, κίνηση, συνωμοσία που σκοπεύει στην πατριωτική και εθνική έξαρση που μπορεί στα ξαφνικά να μας προκύψει.

Έτσι, καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν με θετικούς χαρακτηρισμούς τις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος».

Έτσι θα χρειαστεί να σβήσουν από... τους «Πέρσες» του Αισχύλου οι στίχοι από τον παιάνα της Σαλαμίνας «Ίτε παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα... κτλ.».
Η μελέτη τέτοιων φανατικών ιδεοληψιών είναι δυνατόν να οδηγήσει τους ανώριμους μαθητές σε τίποτε κουτουράδες, και να θολώσει το μυαλό τους και να αρρωστήσουν από την ασθένεια του πατριωτισμού.

Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολωμού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες Πατρίδα και Έθνος.
Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει πάραυτα ο Ζακύνθιος ποιητής να μην προσφωνείται Εθνικός.
Αν δεν γίνεται αλλιώς, να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του ελληνικού έθνους» του Παπαρρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί.

Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και, μάλιστα δημοσίως, το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελιστούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες», εκτός αν τον παμπόνηρο αυτόν γέροντα τον σώσει η κραυγή του Γύφτου του «Γιούχα και πάλι γιούχα των πατρίδων».

Οι αριστεροί σε βιβλία και άρθρα τους χαρακτηρίζουν φασίστες τον Ελύτη, τον Εγγονόπουλο και τον Εμπειρίκο γιατί μιλούν για πατρίδα και ελληνική γλώσσα και εθνικιστή τον Σεφέρη!
Επειδή όμως η λέξη έθνος, αυτή η βόμβα στα θεμέλια του Λαού, υπάρχει, δυστυχώς, στο πρώτο άρθρο του Συντάγματος θα πρέπει, νομίζω, να προβλεφθεί η εξάλειψή του κατά την προσεχή αναθεώρηση του θεμελιώδους Νόμου της Πολιτείας.

Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή και για να προληφθούν παγκόσμια δεινά ο «Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών»!
Ορισμένα απ' αυτά άλλαξαν... ακολουθούν και τα υπόλοιπα!
Να φοβάσαι τους "γενίτσαρους" και γενίτσαροι στην αριστερά είναι οι σημερινοί κυβερνώντες! Σιγά - σιγά μη βιάζεστε... όλοι θα πάρετε!
από Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για ανάπτυξη

Προς κατάργηση οι παρελάσεις;

Επί χρόνια, οι νενέκοι, οι οσφυοκάμπτες και οι ξένοι πάτρωνές τους επιδιώκουν να οδηγήσουν τον Ελληνισμό σε συγκεκριμένες υποχωρήσεις. Παλεύουν να επιβάλουν την υποχώρηση στα ελληνοτουρκικά, το κυπριακό και το σκοπιανό, την αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων από τα δημόσια κτίρια, τη δημιουργία ραγιάδικων βιβλίων ιστορίας, την αποδοχή της εισβολής των ξένων και της πολυπολιτισμικότητας, την ώθηση της νεολαίας σε ψεύτικα πρότυπα, στα ναρκωτικά και την ανυποταξία από το στρατό, την κατάργηση των παρελάσεων στις εθνικές επετείους.

Τα παθήματα από τα... χαστούκια που τρώνε κάθε φορά, όταν ο ελληνικός λαός αποφασίζει να δράσει πατριωτικά, δεν τους γίνονται μαθήματα. Τώρα νόμισαν ότι με δικαιολογία την ανάγκη για εξοικονόμηση πόρων και τη σχετική πίεση των υπηρεσιακών παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα βρουν την ευκαιρία να αποφασίσουν τον τερματισμό των εθνικών παρελάσεων.

Πλανώνται. Η επιθυμία τους αυτή θα παραμείνει όνειρο απατηλό. Ας τολμήσουν να το επιδιώξουν και θα βρουν και σε αυτό μια γνήσια πατριωτική αντίδραση του ελληνικού λαού, που θα είναι όλη δική τους...
από patriotikoslogos

Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει

Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.

Το «Όχι» δεν... πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;

Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.

Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας.
Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».
γράφει ένας απλός άνθρωπος