Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρυφό Σχολειό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρυφό Σχολειό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
28η Οκτωβρίου (70 χρόνια μετά) και η παρέλαση... των καλλιστείων του Play Boy
Το «Έπος του ’40» όπως συνηθίζεται να το λένε οι παλιότεροι και το βροντερό «ΟΧΙ». Μια Εθνική Επέτειος οδυνηρή. Η θέση που την έχουμε τακτοποιήσει μες τη συνείδηση μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρά τον ηρωισμό που επέδειξε η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, καταλήξαμε σε τριπλή κατοχή και μετά σε εμφύλιο σπαραγμό. Φυσιολογικό δεν είναι, να μην μας αρέσει καθόλου αυτό;
Τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα δεν είναι που η Ιστορία που μας δίδαξαν τότε, αναγκαστικά κινήθηκε μεταξύ συγκίνησης, αλήθειας και μύθου;;; Γιατί πως αλλιώς πως είχε πιθανότητες να μεγαλώσει ξανά "Ένα Έθνος ομόψυχο" στη συνείδηση ενός λαού;;; Πώς να το ντάντευαν στα πρώτα νέα βήματα του αν δεν γλύκαιναν κάπως τις πληγές του, αν δεν φώτιζαν τα σκοτάδια του, αν δεν έδιωχναν τους εφιάλτες του;;;
Μιλάω με το σκεπτικό πως το πεσμένο ηθικό ενός λαού δεν ανυψώνεται μόνο με πολιτικές αλήθειες… Θέλει και θαυμαστικά… και αισθήματα, σε κάποια βήματα. Έχουμε μια χώρα μια σταλιά και μόνο εκατό τόσα χρόνια συγκροτημένο κράτος. Με έναν εμφύλιο στην πλάτη, που μας κομμάτιασε και μας… "ακύρωσε".
Αν η Ιστορία μας δεν περηφανευόταν λιγάκι παραπάνω για τον Περικλή, την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τον νικηφόρο Αγώνα του 1821, πώς θα είχε ισορροπήσει τότε τούτος ο κατά τα άλλα καταρρακωμένος, ατίθασος και ανυπότακτος λαός; Πάθαμε δα και και τίποτα, που τονίστηκε στη διδαχή του με δύο τρεις τόνους παραπάνω το 1821 και επιπλέον η παγκόσμια συνεισφορά του πολιτισμού των αρχαίων προγόνων μας;;;
Οι πρόγονοί μας και ειδικά οι αρχαίοι ήταν σπουδαίοι… πολύ σπουδαίοι! Αυτό μάθαμε. Και αυτό μας έμεινε· πού είναι το κακό; Μήπως δεν ήταν οι πιο σπουδαίοι ανάμεσα στους άλλους η;;;
Στη γενιά που φόραγε μπαλωμένα παπούτσια για να μπορέσει να περπατήσει στα δύσκολα χρόνια κακοτράχαλα μονοπάτια, τις βασικές αρχές της ιστορίας της δεν ήταν που έπρεπε πρώτα να της διδάξουν;;; Μια χαρά ο πολιτισμός των προγόνων μας σαν πρότυπο (μακάρι να ήταν και των ξένων τέτοιος) και οι ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας με το σκλαβωμένο έθνος που αναστήθηκε! Κι αν το Κρυφό Σχολειό με το λυχναράκι και τους παπάδες ήταν περισσότερο παραμύθι και λιγότερο ιστορία, σιγά να μην έσταξε η ουρά του γαϊδάρου! Ήρθε η ώρα και αποκαταστάθηκε η αλήθεια. Κι αυτό είναι που μετράει τελικά. Η Ελλάδα άλλωστε είναι η χώρα του Μύθου και της Μυθολογίας. Ένα παραμύθι λιγότερο, δεν θα μας έκανε απαραίτητα και πιο σοφούς!
Αντί όμως να αναλύουμε εκ του περισσού όλα αυτά ας θυμηθούμε ότι η ιστορία έχει διδάξει την ανθρωπότητα πως "Έθνη χωρίς Ήρωες (Ειρήνης ή Πολέμου) κάποια στιγμή παύουν να ..υπάρχουν"
Υγ:Σήμερα μη ξεχάσετε να παρακολουθήσετε τη μαθητική παρέλαση. Και να θυμούνται οι γονείς των κοριτσιών που θα πάρουν μέρος, ότι η παρέλαση των καλλιστείων του Play Boy είναι άλλη μέρα!
Στην φωτό αριστερά η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη
Αξίζει επίσης να διαβάσετε "Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει"
Τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα δεν είναι που η Ιστορία που μας δίδαξαν τότε, αναγκαστικά κινήθηκε μεταξύ συγκίνησης, αλήθειας και μύθου;;; Γιατί πως αλλιώς πως είχε πιθανότητες να μεγαλώσει ξανά "Ένα Έθνος ομόψυχο" στη συνείδηση ενός λαού;;; Πώς να το ντάντευαν στα πρώτα νέα βήματα του αν δεν γλύκαιναν κάπως τις πληγές του, αν δεν φώτιζαν τα σκοτάδια του, αν δεν έδιωχναν τους εφιάλτες του;;;
Μιλάω με το σκεπτικό πως το πεσμένο ηθικό ενός λαού δεν ανυψώνεται μόνο με πολιτικές αλήθειες… Θέλει και θαυμαστικά… και αισθήματα, σε κάποια βήματα. Έχουμε μια χώρα μια σταλιά και μόνο εκατό τόσα χρόνια συγκροτημένο κράτος. Με έναν εμφύλιο στην πλάτη, που μας κομμάτιασε και μας… "ακύρωσε".
Αν η Ιστορία μας δεν περηφανευόταν λιγάκι παραπάνω για τον Περικλή, την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τον νικηφόρο Αγώνα του 1821, πώς θα είχε ισορροπήσει τότε τούτος ο κατά τα άλλα καταρρακωμένος, ατίθασος και ανυπότακτος λαός; Πάθαμε δα και και τίποτα, που τονίστηκε στη διδαχή του με δύο τρεις τόνους παραπάνω το 1821 και επιπλέον η παγκόσμια συνεισφορά του πολιτισμού των αρχαίων προγόνων μας;;;
Οι πρόγονοί μας και ειδικά οι αρχαίοι ήταν σπουδαίοι… πολύ σπουδαίοι! Αυτό μάθαμε. Και αυτό μας έμεινε· πού είναι το κακό; Μήπως δεν ήταν οι πιο σπουδαίοι ανάμεσα στους άλλους η;;;
Στη γενιά που φόραγε μπαλωμένα παπούτσια για να μπορέσει να περπατήσει στα δύσκολα χρόνια κακοτράχαλα μονοπάτια, τις βασικές αρχές της ιστορίας της δεν ήταν που έπρεπε πρώτα να της διδάξουν;;; Μια χαρά ο πολιτισμός των προγόνων μας σαν πρότυπο (μακάρι να ήταν και των ξένων τέτοιος) και οι ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας με το σκλαβωμένο έθνος που αναστήθηκε! Κι αν το Κρυφό Σχολειό με το λυχναράκι και τους παπάδες ήταν περισσότερο παραμύθι και λιγότερο ιστορία, σιγά να μην έσταξε η ουρά του γαϊδάρου! Ήρθε η ώρα και αποκαταστάθηκε η αλήθεια. Κι αυτό είναι που μετράει τελικά. Η Ελλάδα άλλωστε είναι η χώρα του Μύθου και της Μυθολογίας. Ένα παραμύθι λιγότερο, δεν θα μας έκανε απαραίτητα και πιο σοφούς!
Αντί όμως να αναλύουμε εκ του περισσού όλα αυτά ας θυμηθούμε ότι η ιστορία έχει διδάξει την ανθρωπότητα πως "Έθνη χωρίς Ήρωες (Ειρήνης ή Πολέμου) κάποια στιγμή παύουν να ..υπάρχουν"
Στην φωτό αριστερά η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη
Αξίζει επίσης να διαβάσετε "Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει"
από το ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ
Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει
Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.
Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.
Το «Όχι» δεν... πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;
Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.
Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας.
Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».
γράφει ένας απλός άνθρωπος
Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.
Το «Όχι» δεν... πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;
Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.
Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας.
Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».
γράφει ένας απλός άνθρωπος
Αναρτήσεις
