Πέρασαν νομοσχέδιο στα κρυφά, που χαρίζει τα χρέη στους εκδότες και τους καναλάρχες!

Τη στιγμή που εκδότες και καναλάρχες μειώνουν συστηματικά τους μισθούς, προχωρούν σε αθρόες απολύσεις εργαζομένων και πατούν κάθε εργασιακό δικαίωμα, η κυβέρνηση του Μνημονίου τους έκανε ένα ανέλπιστο δώρο...

Δε φτάνει από από το 1989 μέχρι και σήμερα, χρησιμοποιούν χωρίς να έχουν δώσει φράγκο τις τηλεοπτικές συχνότητες, δε φτάνει που χρωστούν εκατομμύρια στα ασφαλιστικά ταμεία, δε φτάνει που κουρεύουν μισθούς και αποζημιώσεις, δε φτάνει που καθυστερούν έως και 12 μήνες την καταβολή των δεδουλευμένων...

Μην κάνετε θόρυβο και τους ξυπνήσετε...

Ο κ. Παπανδρέου είπε χτες ότι ο κ. Ψυχάρης ζήτησε δάνειο 10 εκατ. ευρώ από την Εθνική κι επειδή ο κ. Ταμβακάκης δεν του το έδωσε, ο κ. Σταύρος ξεκίνησε τον πόλεμο. Πετούσε δημοσιεύματα ο Ψυχάρης και εισέπραττε κοτρώνες ο Γ. Παπανδρέου. Ο κ. Ψυχάρης είπε ότι μπήκε στο Μέγαρο Μαξίμου από την πίσω πόρτα. Μέσα απ’ όλα αυτά ας κρατήσουμε την αισιόδοξη πλευρά της ιστορίας: Υπήρξε κάποιος που τα τελευταία 90 χρόνια αρνήθηκε δάνειο σε μεγαλοεκδότη.

Αν θυμόμαστε καλά, τις ημέρες εκείνες υπήρχε...

Ως εδώ!

Το Φθινόπωρο του 2009 βρέθηκα αντιμέτωπος με τηλεοπτικό σταρ, ο οποίος υπερασπιζότανε, τότε, με νύχια και με δόντια τη γραμμή του πολιτικού κόσμου, ότι δεν υπήρχε κρίση και ότι αυτή ήταν εφεύρημα των αγορών! Σήμερα ο ίδιος άνθρωπος δημοσιεύει λίστες με τους... συνεργάτες της τρόικας! Έτερος αστέρας είχε αναδειχτεί σε πρωταθλητή των κρατικών διαφημίσεων. Σήμερα καταγγέλλει δημόσια τους... προδότες. Έχουμε τρελαθεί εντελώς!

Έχουμε εισέλθει στην ζώνη του λυκόφωτος. Μόλις προχτές διάβαζα έναν νέο αστέρα της δημόσιας ζωής που φιλοδοξεί να συγκυβερνήσει αύριο τη χώρα μαζί με τον κ. Σαμαρά, να ζητάει εμμέσως πλην σαφώς να...

Η σοβαρότης της δημοσιογραφικής ενημέρωσης

Οι επαγγελματίες (ειδικά της ΕΣΗΕΑ) της "υπεύθυνης" ενημέρωσης, συχνά κατακρίνουν τα blogs για ερασιτεχνισμό και ανευθυνότητα.

Ενώ αυτοί που πληρώνονται για να δημοσιεύουν ΤΥΦΛΑ τις ειδήσεις που τους υπαγορεύουν οι... χορηγοί τους, τύπωσαν στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ την λέξη ΜΝΗ(Ν)ΟΝΙΟ, λάθος.

Μπέρδεψαν το... Μου με το Νί, και τα έκαναν...

Ποιος σκότωσε τις εφημερίδες; Πάντως, όχι εγώ...

Κορυφαίοι συνδικαλιστές της ΕΣΗΕΑ έστελναν χτες με e- mail ένα ενδιαφέρον άρθρο του Economist που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και με τίτλο «Ποιος σκοτώνει τις εφημερίδες». Αποκαλύπτεται –επιτέλους– ο ένοχος για την κρίση στον Τύπο και στη δημοσιογραφία: Το internet! Ένας ολόκληρος κλάδος που βιώνει το σπάσιμο της «φούσκας» των προηγούμενων ετών, φαίνεται να βρίσκεται σε παράκρουση...

Το άρθρο του Economist, αν και έχει γραφτεί πριν από 5 χρόνια και ανεξάρτητα από το...

Δημοκρατικά και σοσιαλιστικά δακρυγόνα

Ελάχιστες οι πληροφορίες από την Λιβύη καθώς ο σύντροφος του Γιωργάκη, Καντάφι, έχει κλείσει την στρόφιγγα της ενημέρωσης.

Στην Ελλάδα αυτόν τον ρόλο τον έχει αναλάβει η ΕΣΗΕΑ.

Προφανώς είναι προτιμότερο να δείχνεις την επόμενη μέρα το τι είχε γίνει στην πορεία. Έχεις και τον χρόνο.... να μοντάρεις τις εικόνες.

Όχι για λόγους προπαγάνδας. Απλά τα αμοντάριστα πλάνα δεν έχουν ένα, πώς να το πω, επαγγελματικό αποτέλεσμα.

Άσε που με το να ενημερώνεσαι σε άμεσο χρόνο για το τι συμβαίνει μπορεί να σου μπει καμιά ιδέα να κατέβεις και εσύ στην πορεία.

Θα μου πεις, και δίκιο θα έχεις, στην απεργία που δεν...

“Σε περίπτωση που απεργήσετε... απολύεστε”

Πρωτόγνoρες στιγμές ζει από σήμερα ο δημοσιογραφικός τύπος.
Η διοίκηση του "Πρώτου Θέματος" αποφάσισε, πως όποιος δημοσιογράφος της εφημερίδας αποφασίσει αύριο να συμμετάσχει στη γενική απεργία, τίθεται εκτός της εταιρείας.
Δημοκρατικές διαδικασίες.
Η συμμετοχή στην απεργία είναι λόγος απόλυσης.
Η ΕΣΗΕΑ τι προτίθεται να κάνει για όλα αυτά που συμβαίνουν στην «εφημερίδα των συντακτών»;
Αύριο κάποιο κλιμάκιό της θα περάσει από...

Αποσβολωμένη η ΕΣΗΕΑ μπροστά στους εκβιασμούς του Μπόμπολα

Σαν χάνοι κοιτούν στην ΕΣΗΕΑ τον μεγαλοεργολάβο της χώρας να εκβιάζει τους εργαζόμενους στα αθλητικά Μέσα του Πήγασου χωρίς να παίρνουν μια πρωτοβουλία να σωθούν οι θέσεις εργασίας και φυσικά να διατηρηθούν οι εργασιακές σχέσεις! Και αναρωτιέται κανείς τι θα γίνει με αυτή την παρέα, για πόσο θα τους ανέχονται οι εργαζόμενοι;

To πρωτοσέλιδο που δίνει δύο απαντήσεις...

Το σημερινό πρωτοσέλιδο του Έθνους δίνει δύο απαντήσεις στην χθεσινή επικαιρότητα...

Πρώτον απαντά στον κ. Ρέππα που δήλωσε ότι δεν νομοθετούν οι συνδικαλιστές...

Φυσικά και δεν νομοθετούν αυτοί. Ούτε όμως εσείς...
Νομοθετεί η Τρόικα...

Απαντά επίσης και στην ΕΣΗΕΑ που είχε προκηρύξει απεργίες στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ λόγω των απολύσεων δύο δημοσιογράφων της...

Κουμάντο κάνει ο...

Οι δημοσιογράφοι και το λαϊκό αίσθημα

Η δημοσιογραφία έχει σαν σκοπό την ενημέρωση των πολιτών είτε κοινοποιώντας ειδήσεις είτε καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα είτε σχολιάζοντας.
Ο δημοσιογράφος οφείλει να είναι όσο το δυνατόν αμερόληπτος και αντικειμενικός. Είναι όμως;

Παρακολουθώντας όμως κυρίως τα δελτία των καναλιών (όπου έχουμε και εικόνα του δημοσιογράφου) διαπιστώνουμε ότι οι περισσότεροι κάνουν τα εντελώς αντίθετα. Παραπληροφορούν, μεροληπτούν και σχολιάζουν θετικά ή αρνητικά ανάλογα με ποιον θέλουν να εξυπηρετήσουν. Έχει ειπωθεί ότι μερικοί δρουν κατ’ εντολή, «αυτόν χτύπα τον ανελέητα» ή «αυτόν μην τον ενοχλείτε» ή «αυτόν υμνήστε τον».

Τελευταία οι ασχολούμενοι με τα...

Τα καλλυντικά της Μαρίας, είναι ο μισθός της Έλλης

Και επισήμως το ALTER έγινε Κουρείο. Κούρεμα, ξύρισμα. Κόντρα πάντα

-Ο Γιαννίκος είπε να το αποφύγει και την έκανε. Τέρμα ο Γιαννίκος, τέρμα και η Μπεμπέ Λιλί. Πού θα παίζει τώρα το Mazoo and the zoo; Αμ το θέατρο που έχασε τσάμπα διαφήμιση; Του Γιαννίκου πάντα. Και το θέατρο και η διαφήμιση

-Σχετική πρόταση του Κουρή σε Χατζηνικολάου, Χαρδαβέλα και Μάκη να αναλάβουν την διεύθυνση του Κουρείου δεν είχε αποτέλεσμα. Σου λέει δεν είναι ανάγκη να επιβεβαιώσουμε την παροιμία πως μπήκαμε για μαλλί και βγήκαμε κουρεμένοι…

-Για τους μικρούς φίλους που θα...

Οι "νεκροθάφτες" της ενημέρωσης

Πέρασε μια εβδομάδα ουσιαστικά χωρίς ενημέρωση εξαιτίας των απεργιών, μιας 24ωρης και μιας 48ωρης, που είχε κηρύξει η ΕΣΗΕΑ.
Αν και η ενημέρωση είναι αγαθό και δικαίωμα του πολίτη να πληροφορείται τι συμβαίνει στον τόπο του και στον κόσμο, οι "λειτουργοί" των μέσων ενημέρωσης, του στέρησαν επί μια ολόκληρη εβδομάδα αυτό το δικαίωμα και μάλιστα μία εβδομάδα εξελίξεων ιδιαίτερα μεγάλης σημασίας για την τύχη της χώρας.

Δυστυχώς για την πλειοψηφία των...

«Παγκόσμια Ημέρα…Τηλεόρασης;»

Πέρασε ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ και ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΗ η Κυριακή 21η Νοεμβρίου ημέρα που από το 1996 καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως «Παγκόσμια Ημέρα της Τηλεόρασης!»

Τα ελληνικά τηλεοπτικά μας αστέρια ΔΕΝ αυτοχειροκροτηθήκανε!
Τις ίδιες, όμως, μέρες και αμέσως μετά παρακολούθησε η οικουμένη στην TV, σε παγκόσμια εμβέλεια, Ιρλανδούς Δημοσιογράφους σε πρωτόγνωρη δημόσια επίθεση να «κουρελιάζουν» Πρωθυπουργό και Υπουργούς για την Οικονομική τους Πολιτική που οδήγησε την Ιρλανδία στην «ζεστή, φιλόξενη, αγκαλιά» της γνωστής σε μας τους Έλληνες…τρόικα!

Εάν νομίζετε ότι επειδή είμαι από τα...

«Κωδικός Μιμή»... Δίνουν κι άλλα λεφτά στις χρεοκοπημένες εφημερίδες

Οι πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο υποστηρίζουν ότι στο επόμενο χρονικό διάστημα θα εξαγγελθεί σχέδιο για τη... στήριξη των θέσεων εργασίας στο χώρο του Τύπου. Με άλλα λόγια σκέφτονται να στείλουν έναν πακτωλό εκατομμυρίων στα χρεοκοπημένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κι ασφαλώς τα Μέσα αυτά θα είναι όμηροι στη συνέχεια στις όποιες ορέξεις της εξουσίας.

Θα είναι προκλητικό να παρέμβει με αυτό τον τρόπο το κράτος για να «σώσει» έναν δοκιμαζόμενο από την κρίση κλάδο, όταν την ίδια ώρα ολόκληρη η χώρα έχει ανάγκη μιας ανάλογης αρωγής. Για ποιόν λόγο, άραγε, πέραν από τον προφανή της χειραγώγησης της κοινής γνώμης, έχει νόημα μία τέτοια ενέργεια; Δεν είναι προκλητικό το κράτος να δείχνει κάθε φορά το φιλάνθρωπο πρόσωπό του επιλεκτικά μόνο απέναντι στον Τύπο και στις ΠΑΕ, όταν αρνείται τα φάρμακα στο συνταξιούχο που τα έχει απόλυτη ανάγκη για την επιβίωσή του;

Κι έπειτα, για ποιόν Τύπο μιλάμε; Στην... Ελλάδα έχουμε πλειάδα εφημερίδων, τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, μεγαλύτερο αριθμό από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, που ζουν σχεδόν αποκλειστικά από την κρατική διαφήμιση ή από χαριστικές διατάξεις, όπως η υποχρέωση των επιχειρήσεων στην εποχή του internet να δημοσιεύουν σε εφημερίδες τους ισολογισμούς τους.

Ο Τύπος στην Ελλάδα είναι επιδοτούμενος από τις εκάστοτε κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες. Γι΄ αυτό κι έχει φτάσει στα σημερινά του αδιέξοδα. Είναι ένας χρόνιος ασθενής που ζει μόνο με τη βοήθεια του αναπνευστήρα και με τον κίνδυνο να πάψει να αναπνέει αν κάποιος τραβήξει το καλώδιο από την πρίζα.

Είναι αστείο να ακούει κανείς τους πολιτικούς να κατακεραυνώνουν τη διαπλοκή, όταν οι ίδιοι την επιδιώκουν. Είναι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία να ελέγχεται με αυτό τον τρόπο ο Τύπος και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

Πολύ φοβόμαστε ότι σε λίγο καιρό εμείς οι δημοσιογράφοι θα περπατάμε στο δρόμο και θα φοβόμαστε για τη σωματική μας ακεραιότητα, αν δώσουμε στον κόσμο την αίσθηση ότι δεν ελέγχουμε την εξουσία, όπως είναι ο ρόλος μας, αλλά είμαστε υπηρέτες της, τσιράκια της.

Να χαθούν τόσες θέσεις εργασίας; Είναι ένα εύλογο ερώτημα. Θα είχε νόημα να το θέσουμε αν το κράτος ακολουθούσε ανάλογη πολιτική και για άλλους δοκιμαζόμενους από την κρίση κλάδους. Αλλά δεν το κάνει, στο όνομα της Ελεύθερης Οικονομίας. Γιατί οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί θα πρέπει να αποτελέσουν την εξαίρεση;

Ευχόμαστε να μην προχωρήσει η «ρύθμιση» που γίνεται αποκλειστικά και μόνο για να σωθούν για άλλη μία φορά με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων οι χρεοκοπημένοι εκδότες. Διότι και στο χώρο του Τύπου θα πρέπει να λειτουργήσει κάποτε, επιτέλους, ο ανταγωνισμός. Την ίδια ώρα που κάποιοι ζουν χάρη στην κρατική διαφήμιση, κάποιοι άλλοι μοχθούν για να κερδίσουν τον αναγνώστη. Επενδύουν χρήματα σε ανθρώπινο δυναμικό, σε νέες τεχνολογίες. Με την παρέμβαση του κράτους ισοπεδώνουμε κι αυτές τις σοβαρές προσπάθειες...

Σχόλιο apneagr: Σκεφτείτε ότι όλα τα παραπάνω τα γράφει ένας επαγγελματίας δημοσιογράφος... Μπράβο στον κ. Θανάση Μαυρίδη που μας αποδεικνύει ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις και ότι δεν είναι όλοι δημοσιοΚάφροι στον χώρο του!

Ενδιαφέρων έχει επίσης το σχόλιο-άρθρο από το κουρδιστό πορτοκάλι για τον «Κωδικό Μιμή» διαβάστε το και θα καταλάβετε...

Είναι αργά για δάκρυα

Ο χώρος του Τύπου βρίσκεται σε αναβρασμό. Η κρίση οδηγεί σε απώλειες θέσεων εργασίας, αφού τα διαφημιστικά έσοδα των επιχειρήσεων του κλάδου είναι μικρότερα από άλλες χρονιές και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις συσσωρευμένες ζημίες των προηγούμενων ετών δημιουργεί ένα εκρηκτικό κλίμα. Η ΕΣΗΕΑ απαιτεί να μην γίνουν απολύσεις και γι΄ αυτό τον σκοπό προχωρά σε απεργίες. Το πρόβλημα του Τύπου, όμως, δεν είναι αυτό!

Ας πούμε ότι οι ζημιογόνες επιχειρήσεις δεν προχωρήσουν σε περικοπές. Ποιος θα πληρώσει τους μισθούς των εργαζομένων που θα παραμείνουν στις θέσεις τους με την παρέμβαση των συνδικαλιστικών τους οργάνων; Ή οι συνδικαλιστικοί αγώνες θα φέρουν αυξημένες πωλήσεις στις εφημερίδες και αυξημένα διαφημιστικά έσοδα;

Εδώ και χρόνια... ο Τύπος στην Ελλάδα έχει ξεφύγει από το ρόλο του και έχει γίνει συνιδιοκτήτης στην πολυκατοικία της εξουσίας. Αντί να ελέγχει την εξουσία, έκανε «παιγνίδι» μαζί με την εξουσία. Φυσικό ήταν λοιπόν να απαξιωθεί στα μάτια του κόσμου και οι πωλήσεις των εφημερίδων να κατρακυλήσουν σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Το προϊόν που λέγεται εφημερίδα, κανάλι, ιστοσελίδα, είναι απαξιωμένο, επειδή ο δημοσιογραφικός κόσμος το επέτρεψε.

Και μην πει κανείς ότι αυτές είναι δουλειές των εκδοτών και ότι εμείς οι δημοσιογράφοι είμαστε αμέτοχοι. Πόσοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι δούλευαν στο ανύπαρκτο αγροτικό κανάλι (μπορεί να δουλεύουν ακόμη), πόσοι προσελήφθησαν στη Βουλή, πόσοι δουλεύουν σε γραφεία Τύπου, πόσοι έχουν περισσότερες από μία εργασίες στο δημόσιο; Ο δημοσιογραφικός κόσμος δεν είναι αμέτοχος στο έργο που έχει παιχτεί. Ποια δημοσιογραφική Ένωση διαμαρτυρήθηκε όταν εφημερίδες με μηδενικές πωλήσεις ζούσαν μόνο με την κρατική διαφήμιση; Όταν δόθηκαν οι άδειες των καναλιών; Όταν, όταν, όταν...

Τώρα είναι αργά για δάκρυα. Ας προσέξουν μόνο το εξής! Υπάρχουν ακόμη κερδοφόρες επιχειρήσεις. Ή καλύτερα επιχειρήσεις που παλεύουν για να μην γίνουν ζημιογόνες. Ας μην τις ισοπεδώσουν κι αυτές στη λογική μιας γενικής απεργίας. Δεν θα έχουν προσφέρει κάτι ούτε στον κλάδο ούτε στη... Δημοκρατία...

Θανάσης Μαυρίδης στο capital