Ο Χρήστος Γιανναράς στην Στάη. Συνεπής συντηρητικός, μιλεί αν μη τι άλλο ελληνικά που κουβαλούν ιδέες και σκέψεις και ιστορία και συλλογιστικές ολοκληρωμένες. Η Έλλη Στάη μετά από το βρόγχο των πολλαπλών πολιτικών συζητήσεων, ανασαίνει ρυθμικά και θυμάται αυτό το φλερτ με την κάμερα, το αυτάρεσκο, το φτιαγμένο από μπλε ατσάλι, κραυγαλέα φινέτσα και ανωτερότητα.Είναι όμως, μια στιγμή τηλεόραση, που έχει λόγο. Λόγο με την έννοια του λεξικού, δηλαδή την ικανότητα του ανθρώπου να επικοινωνεί με τη γλώσσα και την ίδια τη γλώσσα ως οργανωμένο σύστημα σημείων. Στη υπόλοιπη τηλεοράση η επικοινωνία είναι υποτυπώδης ή κάτι που την θυμίζει, όταν δεν είναι αστεία με χοντροκομμένο τρόπο. Πιο αργά, με σούπα στιγμής, βομβαρδισμένο μυαλό από εικόνες, παίζονται διαφημίσεις σε...








