Η Κατερίνα και η Ελένη είναι άνεργες. Ανήκουν στη μεγάλη ελληνική πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν στη σκιά. Πίσω από τον ήλιο.
Αρκετοί ισχυρίζονται ότι οι επικείμενες εκλογές είναι το άνοιγμα της βαλβίδας εκτόνωσης της οργής του λαού για το πολιτικό προσωπικό που μας έβαλε στο τρένο της χρεοκοπίας. Μπας και προλάβουν με τη συμπίεση του χρόνου να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολιτικοί μπαχαλάκηδες. Πιθανόν και να έχουν δίκαιο. Έχει όμως καμία σημασία; Αν το παθογενές μέρος του συστήματος ανοίγει βαλβίδες και καπάκια από χύτρες για να μην σκάσει και πάει στον αγύριστο είναι άμυνα αυτοσυντήρησης. Μάχη επιβίωσης του χθες απέναντι στο αύριο. Κατανοητό και θεμιτό.
Κατά τους κρατούντες τα πράγματα σ’ αυτή τη χώρα, κι ευρύτερα, συμβαίνουν μόνα τους ή ακόμη χειρότερα αν έχουν κάποια αιτία αυτή βρίσκεται σε «γονιδιακά» γνωρίσματα της κοινωνίας που εκδηλώνονται ανάλογα με τις συνθήκες και ουδόλως σχετίζονται με τα διάφορα πλέγματα κοινωνικοπολιτικών σχέσεων εξουσίας – πολιτών, κεφαλαίου – εργασίας, κλ.π, κ.λπ.
Μειώνει και το προσδόκιμο ζωής η κυβέρνηση Παπαδήμου...
Δραματική είναι η αύξηση των ανθρώπων που καταφεύγουν στα συσσίτια του Δήμου Αθηναίων. Τους τελευταίους μήνες καταγράφεται αύξηση κατά 40%, με τους Ελληνες να είναι συντριπτικά περισσότεροι. Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για τον αριθμό των Ελλήνων που καταφεύγουν στα συσσίτια των δήμων και των ενοριών.
Δεν Είναι η Αγάπη μόνο για έναν συγκεκριμένο δικό σου άνθρωπο που σε καθιστά ικανό για κάθε θυσία και προσφορά. Ούτε η ανάγκη για επιβίωση, καταξίωση, ή ένας στόχος χάριν το οποίου τα δίνεις όλα . Δεν είναι η μέθη του έρωτα που δεν υπολογίζει τίποτα και θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή σου ακόμη όταν είναι τρελός!!!
Μεταπολεμικά, σημειώθηκε σε όλη τη Δ. Ευρώπη, κάτω από την πίεση των εργατικών διεκδικήσεων, μια νέα εξέλιξη, ο κεϋνσιανισμός. Η θεωρία του Κέυνς ενθάρρυνε τον κρατικό παρεμβατισμό, τόσο προς την κατεύθυνση της αναδιανομής του εισοδήματος μέσω της φορολογίας όσο και προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μεγάλων δημόσιων φορέων και επιχειρήσεων για την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο. Επίσης, η θεωρία αυτή συνηγορούσε υπέρ της ανάληψης από το κράτος ορισμένων κρίσιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, καθώς και υπέρ της θεσμοθέτησης κανόνων για τη λειτουργία της αγοράς.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
