Εγώ, ο κουκουλοφόρος!

Άλλη μια δύσκολη μέρα τελείωσε. Άλλη μια δύσκολη αποστολή στέφθηκε με επιτυχία.

Για μια ακόμη φορά ο στόχος επετεύχθη. Ας πάω τώρα να παρακολουθήσω τις ειδήσεις. Είμαι σίγουρος ότι από τη μεγάλη συγκέντρωση του κόσμου δεν θα παίξει ούτε ένα πλάνο. Όλα τα ρεπορτάζ θα είναι αφιερωμένα σε μένα.
Φωτιά, λεηλασία, καταστροφή, κατεδάφιση, πόλεμος με τους μπάτσους. Αυτή είναι εικόνα κι αυτή είναι η δύναμή μου. Η δύναμη της εικόνας.
Όταν σχεδόν ένα εκατομμύριο κόσμος έχει συγκεντρωθεί να διαμαρτυρηθεί για το ξεπούλημα της χώρας και, αντί να παίζουν αυτοί πρώτη είδηση, είμαι εγώ πρώτη μούρη στο γυαλί, τότε ποιος έχει τη δύναμη;;

Εγώ!!! Όταν μαζί με τις μολότοφ που εκτοξεύω και...

Α. Σαμαρά αυτά μας τα παν κι άλλοι!

Σαμαράς: "όταν έρθει η ώρα θα τους κατεβάσω τις κουκούλες"
Δευτέρα 13 Φεβ. 2012, 10:05

Αντιγράφουμε από το antinews:

«Την πόλη την διέλυσαν. Την αγορά την διέλυσαν. Επέλεξαν παραδοσιακά κτίρια επίτηδες και τα έκαψαν. Να γνωρίζουν αυτά τα καθάρματα ότι, όταν έρθει η ώρα, τις κουκούλες τους θα τις κατεβάσω. Γιατί πρέπει να βγουν οι κουκούλες, για να δούμε όχι μόνο αυτοί ποιοι είναι, αλλά και ποιοι κρύβονται από πίσω τους, οι οποίοι δε θέλουν να μπορεί, να έχει το δικαίωμα ο Ελληνικός λαός να εκφράζεται ελεύθερα».

Θα σας τη θυμίζουμε κάθε μέρα, όλη μέρα κύριε Σαμαρά, όταν οι...

Η εκτροπή δεν έχει χρώμα ούτε το μπάχαλο έχει πατρότητα...

Ας πούμε ότι μέλη της Χρυσής Αυγής καταλαμβάνουν ένα υπουργείο. Την ίδια ώρα άλλα μέλη της ακραίας αυτής οργάνωσης κάνουν επίθεση κατά κουκουλοφόρων, με την αστυνομία να κρατιέται σε απόσταση από τα γεγονότα. Τι θα λέγαμε σήμερα; Ότι καταλύθηκε το κράτος, ότι ανέλαβε δράση το παρακράτος και ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία. Αλήθεια, πόσες ανοχές έχει η συνείδησή μας και πόσο παραμορφωτικοί είναι οι φακοί που φοράμε;

Προσωπικά πιστεύω ότι το κράτος και μόνο αυτό έχει την ευθύνη της περιφρούρησης της έννομη τάξης. Όχι...

Δεν με νοιάζει ρεεε (και αυτό το blog έχει πένθος...)

Δεν με νοιάζει αν η πορεία είχε 200.000 άτομα κι αν στο Bloomberg έλεγαν ότι είχε παλμό που θύμιζε προδικτατορικές συγκεντρώσεις.

Δεν με νοιάζει αν οι νεκροί (ένας άντρας και δυο γυναίκες) ήταν απεργοσπάστες (η ψυχή τους το 'ξερε αν μπορούσαν να απεργήσουν, με την απόλυση και την αβεβαιότητα να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους)...

Δεν με νοιάζει αν ήταν ατύχημα ή προβοκάτσια, γιατί ακούγεται κι αυτή η σκέψη: Marfin=Βγενόπουλος=Έλληνας Μπερλουσκόνι. Εξωφρενική μου ακούγεται, αλλά πάλι, ποτέ δεν ξέρεις...

Αυτό που με νοιάζει είναι ότι για άλλη μια φορά οι λεγόμενοι "μπαχαλάκηδες" τινάζουν στον αέρα μια ειλικρινή διαμαρτυρία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, που αντιδρούν σε αυτά που προγραμματίζονται σε βάρος τους και στην κοινωνική, εργασιακή και οικονομική εξαθλίωσή τους και δίνεται η ευκαιρία στους μηχανισμούς εξουσίας να δείξουν το πιο σκληρό πρόσωπό τους, "βάζοντας μπροστά" την εικόνα των νεκρών και την δίκαιη αγανάκτηση ολονών μας.
Συγχωρήστε με, αλλά είμαι πολύ φορτισμένος και πολύ τσαντισμένος...
Και αυτό το blog έχει πένθος...
από τον Αλέξανδρο στο ΚΕΝΤΡΙ