Η συζήτηση που πυροδότησε η αλλαγή του τρόπου επιλογής των σημαιοφόρων στα δημοτικά, δεν έχει κάποια ουσία ενώ οι, συνήθως λαλίστατοι, επιστημονικοί φορείς παρέλειψαν να τοποθετηθούν για το παιδαγωγικό σκέλος αλλά αφέθηκαν στην «αριστοκαπηλεία». Το ενδιαφέρον όμως είναι ποιοι βρήκαν την ευκαιρία να μιλήσουν για την «αριστεία:
Μας διέφυγε το ΚΙΤΣ της …σχιζοφρένειας…
"Οι στρατοί του Αλαβάνου", όπως ανέφερε πέρσι ο κ. Πάγκαλος, φέτος είναι στρατοί του Τσίπρα. Άλλαξαν μόνον οι στρατηγοί. Αλλά άλλαξε και ο κ. Πάγκαλος που πέρσι χαρακτήριζε το Άσυλο αλητεία, και τώρα που είναι αντιπρόεδρος δεν λέει κουβέντα.
Είναι θλιβερό ή κωμικό να... βλέπει κανείς έναν λαό να περιμένει "επέτειο Δεκεμβριανών"; Συνήθεια για μαζόχες. Να διατηρεί και να χρηματοδοτεί πανεπιστήμια μόνον για φιγούρα και κάψιμο; Ένας ουδέτερος παρατηρητής θα έλεγε, δεν κουραστήκαν οι μαλάκες; Η μήπως η όλη συμπεριφορά υπάγεται απλά στον χαβαλέδικο πολιτικό φιλοσοφισμό της φραπεδοχώρας, που αύριο το πρωί θα ξεχάσει την σημαία που έκαψε χθες και θα την ξαναπαρελάσει με λουλούδια, γιατί έξω έχει ξανά λιακάδα, και δεν πηδιούνται όλα;
από Locus Publicus
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
