Η Ιαπωνία τον Μάρτιο, και η Νορβηγία τον Ιούλιο του 2011, αμφότερες βίωσαν την καταστροφή. Οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ της μανίας της φύσης, και της παράνοιας ενός Νορβηγού, μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ασύμβατη. Όμως, και οι δυο χώρες αντέδρασαν με έναν συνδυασμό αρετών και ελαττωμάτων, μόλις βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον όλεθρο.
Οι κοινωνίες των χωρών αυτών αντιμετώπισαν τη μοίρα τους με έναν εκπληκτικό τρόπο, και με μια αίσθηση ενότητας, αξιοπρέπειας, και εθνικής συνοχής. Όμως, παρά την αυξημένη συνέγερση των πολιτών τους, οι αρχές ασφαλείας των δυο αυτών χωρών δεν τα πήγαν πολύ καλά. Το αποτέλεσμα θα είναι, οι λαοί των δυο χωρών, να βγουν από τη περιπέτεια που έζησαν, με ένα σαφώς πιο κριτικό πνεύμα απέναντι στις κυβερνήσεις τους. Όπως όλα έδειξαν, οι πολίτες μπόρεσαν και αναπλήρωσαν τα κενά της διοίκησης, μέσω των δικών τους πρωτοβουλιών.
Οι συγκρίσεις όμως σταματάνε εδώ. Η...