Πείνα β’ κατηγορίας

Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι που σκέφτονται τους πεινασμένους, τους άπορους και τους άστεγους που ψάχνουν στα σκουπίδια. Η νέα αγορανομική διάταξη προβλέπει τρόφιμα που έχει λήξει η ημερομηνία κατανάλωσής τους, να βρίσκονται στα ράφια των super markets σε ξεχωριστή γωνιά.

Τα τρόφιμα αυτά θα είναι ζυμαρικά, ρύζι, όσπρια και κονσέρβες και θα πωλούνται σε χαμηλότερη τιμή. Η υποτιθέμενη λογική αυτής της κίνησης, είναι η διευκόλυνση των οικονομικά αδύναμων, με την παροχή φθηνότερων προϊόντων. Στην πραγματικότητα βρέθηκε μια πατέντα για να βγάζουν από την μύγα ξύγκι τα καταστήματα.

Γιατί ποια ευαισθησία μπορεί να...

Προ των πυλών η παγκόσμια ύφεση

Η Αμερική ακόμη προσπαθεί να συνέλθει από την ύφεση και η Ευρώπη βράζει στο ζουμί της. Όμως σε παγκόσμιο επίπεδο, η οικονομία παραμένει υγιής.

Στο διάστημα 2002-08, η παγκόσμια οικονομία πέτυχε μια εκπληκτική ανάπτυξη, ενώ το 2009 έκανε μια μικρή κοιλιά, επανερχόμενη όμως στην συνέχεια.

Δυστυχώς, αυτά τα καλά νέα μάλλον τελειώνουν, τουλάχιστον για την Βραζιλία, την Κίνα και την Ινδία. Κάτι που είναι κακό για όλους.

Ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής οχημάτων της Βραζιλίας, η Mercedes-Benz, ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες ότι...

Χώρα των ευνομούμενων και όχι των ευνοούμενων

Η μάχη του παλιού που πασχίζει να διατηρήσει τα κεκτημένα του, απέναντι στο καινούργιο που προσπαθεί να γεννηθεί, δίνει ουσιαστικά απάντηση στο ερώτημα: Τι Ελλάδα θέλουμε;

Η κοινωνική πολιτική με δανεικά ή αλλιώς το “Τσοβόλα δώστα όλα” έφερε τη χώρα σε αυτό το τέλμα.

Ένα ψευδεπίγραφο και ανύπαρκτο βιοτικό επίπεδο και ένα αντιπαραγωγικό μοντέλο που βασιζόταν στην κατανάλωση.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 1980, δεχτήκαμε τη συνειδητή απαρχή της υποβάθμισης της κρατικής κυριαρχίας προς χάρη της...

Καμμία κυβέρνηση δεν θα επιβιώσει αν...

Η ατμομηχανή κάθε οικονομίας είναι η λιανική κατανάλωση. Και για να υπάρξει λιανική κατανάλωση χρειάζεται να υπάρξει ένα αξιοπρεπές λαϊκό εισόδημα. Τέτοιο μάλιστα που εκτός από την λιανική κατανάλωση να επιτρέπει στοιχειωδώς και την αποταμίευση.

Με μια κουβέντα χωρίς λαϊκό εισόδημα δεν υπάρχει λιανική. Και χωρίς λιανική δεν υπάρχει χοντρική. Και χωρίς λιανική και χοντρική δεν υπάρχει οικονομία. Δεν υπάρχει.

Και δυστυχώς για μας, τα “σωτήρια” μέτρα του Μνημονίου των συγκυβερνητών Βενιζέλου-Σαμαρά δηλαδή ΠαΣοΚ και ΝΔ, έχουν στείλει τον μισθό και...

Συμφέρει το air condition σε σχέση με το καλοριφέρ;

Η θέρμανση με χρήση ηλεκτρικής ενέργειας ήταν πάντα λύση ανάγκης, ενεργειακά και οικονομικά ασύμφορη σε σύγκριση με το πετρέλαιο, και φυσικά σε σύγκριση με οποιαδήποτε εναλλακτική χαμηλότερου κόστους (ξυλόσομπα, φυσικό αέριο, pellets κλπ).

Σήμερα, όμως, με την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης να αγγίζει το 1 Ευρώ ανά λίτρο, οι ισορροπίες έχουν αλλάξει: υπό προϋποθέσεις, η θέρμανση με ηλεκτρική ενέργεια είναι πλέον από παραπλήσιου έως και αρκετά χαμηλότερου κόστους σε σύγκριση με το πετρέλαιο, ειδικά μάλιστα εάν διαθέτουμε ήδη σύστημα κλιματισμού και θέλουμε να ζεστάνουμε έναν ενιαίο χώρο.

Κλασικό καλοριφέρ πετρελαίου
Σε ένα μεγάλο, διώροφο σπίτι με πολλά δωμάτια και...

Στηρίξτε τους Έλληνες...

Την ώρα που χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στενάζουν κάτω από το βάρος της πιο μεγάλης και αδυσώπητης οικονομικής κρίσης της σύγχρονης ιστορίας μας, εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε με νύχια και με δόντια τα ελληνικά προϊόντα. Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, στηρίζουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις, γιατί έτσι δίνουμε δουλειά σε Έλληνες. Μην περιμένετε κάποια «επίσημη οδηγία». Ας το κάνει ο καθένας μόνος του...

Επί σειρά ετών πιστεύαμε ότι τα σύνορα της Ευρώπης γκρεμίστηκαν, ότι δεν είχε σημασία αν μία εταιρεία είχε έδρα την Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Ρώμη. Νομίσαμε, αφελώς, ότι γίναμε κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η κρίση απέδειξε ότι σφάλαμε. Στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας μας δεν...

Πείτε επιτέλους την αλήθεια!

Αρχίζουν σιγά- σιγά να μας αποκαλύπτουν την πραγματικότητα.Η είσοδος και της Ιρλανδίας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοδότησης, με την Πορτογαλία προ των πυλών, αποδεικνύει περίτρανα ότι όλη η φλυαρία, η προπαγάνδα από τα καθεστωτικά ΜΜ"Ε",ήταν μια συνειδητή παραπλάνηση, αν όχι χειραγώγηση, της κοινής γνώμης.

Μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί η επιβολή των δρακόντειων φορολογικών μέτρων, που έχουν ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη και εξαθλιώσει τούς χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους και ανέργους.

Μια προσπάθεια πού δραματοποιεί την κατάσταση παραμονές λήψης επώδυνων μέτρων. Όταν φτάσουμε στην...

Μείωση-σοκ 20% στην κατανάλωση βενζίνης τον Οκτώβριο

Νέα μείωση που σοκάρει τους ανθρώπους της αγοράς καυσίμων, παρατηρήθηκε τον Οκτώβριο. Όπως τονίζουν, στελέχη του κλάδου, τον περασμένο μήνα η μείωση της κατανάλωσης βενζίνης σε σχέση με πέρυσι φτάνει το 20%, ποσοστό πρωτοφανές στα χρονικά, όταν μάλιστα μέχρι πέρυσι ουδέποτε είχε καταγραφεί αρνητικό πρόσημο.

Η μείωση του 20% υπερβαίνει κατά πολύ τα ήδη ανακοινωμένα στοιχεία, για τη μείωση της κατανάλωση πετρελαιοειδών στο εξάμηνο, που βεβαίως εκτός από τις βενζίνες περιλαμβάνει το ντίζελ, το πετρέλαιο θέρμανσης και το μαζούτ. Στο εξάμηνο λοιπόν η μείωση ήταν 15,6% ενώ για τις βενζίνες το ποσοστό ήταν μικρότερο της τάξης του 12 έως 15%.

Η καταρράκωση της κατανάλωσης, που... οφείλεται ξεκάθαρα στην αύξηση των φόρων σε συνδυασμό με τη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των Ελλήνων, συνεχίζει να ασκεί ασφυκτικές πιέσεις τον κλάδο των πρατηρίων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον 400 πρατήρια έχουν βάλει οριστικό λουκέτο, ενώ περιστασιακά κλειστά παραμένουν τουλάχιστον 800 πρατήρια. Μάλιστα η αγορά φαίνεται να προεξοφλεί συνέχιση και περαιτέρω ένταση των προβλημάτων: από 8500 χιλιάδες πρατήρια ήδη βρισκόμαστε κοντά στα 7000 χιλιάδες και τελικά φαίνεται ότι στην αγορά θα παραμείνουν περί τα 6000 πρατήρια, αναφέρει στέλεχος εταιρείας πετρελαιοειδών.

Στο ίδιο μήκος κύματος πρόσφατα η διοίκηση των ΕΛΠΕ είχε επαναφέρει το θέμα του υπερεπαγγελματισμού, συγκρίνοντας το ελληνικό δίκτυο λιανικής με χώρες όπως η Γερμανία όπου αντιστοιχούν σχεδόν 3 χιλιάδες αυτοκίνητα ανά πρατήριο ή η Πορτογαλία (2264), η Αυστρία (1461) και η Ιρλανδία (1063) όταν στην Ελλάδα αντιστοιχούν μόλις 481 αυτοκίνητα ανά πρατήριο. Έτσι μια χαρακτηριστική ιδιομορφία της ελληνικής αγοράς καυσίμων είναι το ότι υπάρχουν πολλά μικρά πρατήρια σε απομακρυσμένες περιοχές με χαμηλούς όγκους πωλήσεων και υψηλό κόστος λειτουργίας.

Και εάν στη λιανική, οι προβλέψεις για λουκέτα επιβεβαιώνονται, δε συμβαίνει το ίδιο με τη φημολογία περί λουκέτων σε μικρότερες εταιρείες, παρά το γεγονός ότι έχουν αυστηροποιηθεί σε σημαντικό βαθμό οι συναλλαγές με τα διυλιστήρια. Βεβαίως, σε πολλές περιπτώσεις ισχύουν τα όσα είπε πρόσφατα ο διευθύνων σύμβουλος των ΕΛΠΕ, κ. Ι. Κωστόπουλος, που επικαλέστηκε παραδείγματα εταιρειών με δίκτυο 50 πρατηρίων που πραγματοποιούν πωλήσεις σε όγκο μεγαλύτερες από εταιρείες με τετραπλάσιο δίκτυο. Οι εταιρείες αυτές είχε υπονοήσει τότε ότι επιβιώνουν με το λαθρεμπόριο, την πειρατεία και τη νοθεία, σε βάρος του κράτους, των υγιών εταιρειών του κλάδου και των καταναλωτών.

Του Χάρη Φλουδόπουλου στο capital

"Θα σας τα πάρουμε όλα"!

Το έκτακτο είναι έκτακτο όταν συμβαίνει εκτάκτως. Όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς, τότε δεν είναι κάτι έκτακτο και όποιος το χαρακτηρίζει έτσι κοροϊδεύει τους συνομιλητές του. Ο λόγος για την νέα «έκτακτη» εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες, επιδέξιε κύριε Παπακωνσταντίνου (έτσι σας χαρακτήρισε πρόσφατο δημοσίευμα των FT), δεν θα αφήσετε ζώσα κερδοφόρα επιχείρηση σε αυτή τη χώρα. Δυστυχώς για όλους μας, έχετε πέρα για πέρα άδικο...

Αντιλαμβανόμαστε, κύριε Παπακωνσταντίνου, ότι το δημόσιο έχει άμεση ανάγκη από έσοδα, ότι η τρόικα σας έχει κάνει την καθημερινότητα κόλαση, ότι έχετε να αντιμετωπίσετε, πέραν όλων των άλλων, τη σκληρότατη κριτική των συντρόφων σας. Αλλά δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που βρίσκεστε σε δύσκολη θέση να τραβάτε και μία έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις.

Το μήνυμα που στέλνετε στον επιχειρηματικό κόσμο είναι σαφές: «Θα σας τα πάρουμε όλα»! Αν περιμένετε ότι με αυτόν τον τρόπο θα έρθει η πολυπόθητη ανάκαμψη της Οικονομίας, τότε ζείτε σε άλλον πλανήτη.

Η κατάσταση στην αγορά είναι δραματική. Η πτώση της κατανάλωσης, απόρροια της αύξησης των φόρων, έχει ήδη οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής χιλιάδες επιχειρήσεις. Όσο η κυβέρνηση αυξάνει τους φόρους, τόσοι περισσότεροι συμπολίτες μας οδηγούνται στο ταμείο ανεργίας. Μας κάνει δε εντύπωση το γεγονός ότι οι τεχνοκράτες της κυβέρνησης εκφράζουν την έκπληξή τους για την υστέρηση των εσόδων του δημοσίου.

Έκαναν πολλούς μήνες για να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Έχασαν πολύτιμο χρόνο, όταν προσπαθούσαν να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν το σύμφωνο σταθερότητας και όχι ο σπάταλος δημόσιος τομέας της χώρας. Όταν κατάλαβαν ότι δεν υπήρχαν περιθώρια ελιγμών, προχώρησαν σε μέτρα άγριας φορολογίας, με το επιχείρημα ότι «υπάρχουν λεφτά» και ότι «θα πρέπει να πληρώσουν και οι πλούσιοι». Ελπίζουμε να καταλάβουν έγκαιρα ότι ο δρόμος που έχουν πάρει είναι αδιέξοδος. Ο πλούτος παράγεται από τις επιχειρήσεις και με το να σκοτώσουμε την αγελάδα που παράγει το γάλα, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να μην έχουμε, στο τέλος, γάλα...

Είναι καιρός να αφήσουν τις εμμονές τους με το «κακό κεφάλαιο» και να συνομιλήσουν με τον επιχειρηματικό κόσμο, πριν να είναι πολύ αργά. Δεν υπάρχουν εκεί έξω, στην αγορά, επιχειρήσεις που ευημερούν από την κρίση. Η κρίση κάνει ζημιά σε όλους. Υπάρχουν επαγγελματίες που αγωνιούν για την επόμενη μέρα. Υπάρχουν επιχειρήσεις που ζουν εδώ και καιρό στη ζώνη του λυκόφωτος. Ο επιχειρηματικός κόσμος, λοιπόν, δεν χρειάζεται νέους φόρους. Δεν έχει άλλες αντοχές να ζει με το πιστόλι στον κρόταφο. Στο κάτω – κάτω της γραφής, είναι προτιμότερο να σταματήσει κανείς την επιχειρηματική του δραστηριότητα, από το να είναι καταδικασμένος σε ζημιές ή να είναι υποχρεωμένος να καταθέσει το όποιο κέρδος στα δημόσια ταμεία. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν υπάρχει λόγος να επιχειρεί και να ρισκάρει...

Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Καταναλώνω άρα...υπάρχω!

Αφορμή μου δίνουν πρόσφατες καταγγελίες καταναλωτών που βρέθηκαν να «χρωστούν» εκεί που δεν ήθελαν, να «χρεώνονται» για αγαθά και υπηρεσίες που δεν επιθυμούσαν επειδή υπέκυψαν σε δελεαστικά και παραπλανητικά μηνύματα. Πληρώνουμε ακριβά σε εποχές, μάλιστα, που η μέση ελληνική οικογένεια υποχρεώνεται με τα ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ μέτρα να «σφίξει το ζωνάρι» ακόμη περισσότερο.

Η ημέρα του καταναλωτή καθιερώθηκε να είναι η 15η Μαρτίου και θα μου επιτρέψετε παραφράζοντας το σλόγκαν-τίτλο εκπομπής που έκανα στην ΕΤ - 3 «Επικοινωνώ άρα...υπάρχω» να τοποθετηθώ σήμερα με έναν επίσης σημειολογικό τίτλο «καταναλώνω άρα...υπάρχω!...»

Αποτελεί πικρή διαπίστωση απλών πολιτών αλλά και... επιστημόνων της συμπεριφοράς και της κοινωνίας που χρειάζεται να αναδειχθεί ακριβώς επειδή τείνει να περνά απαρατήρητη, ότι η σύγχρονη Μαζική Κοινωνία ενώ μας αναλώνει την ίδια ακριβώς στιγμή μετουσιώνει σε υποκειμενική δικαίωση που γεμίζει τον μέσο άνθρωπο με ανείπωτη χαρά την ψευδαίσθηση – πόσο αφελείς μπορεί να είμαστε, αλήθεια – ότι υπάρχουμε επειδή… καταναλώνουμε!

Ωθούμεθα συστηματικά και μεθοδικά σε καθημερινή πλέον βάση προς στόχους καταναλωτικούς επειδή η Μαζική παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών υπαγορεύει αυτήν ακριβώς την συμπεριφορά ίσως μεταξύ άλλων και για να ισορροπήσει ικανοποιητικά την εξίσωση των συναδέλφων της Οικονομικής Επιστήμης που συνίσταται από τις καμπύλες της προσφοράς και της ζήτησης.

Κλασικές ψυχοκοινωνικές θεωρίες αλλά και πρόσφατες ερευνητικές προσπάθειες πιστοποιούν ότι ο σύγχρονος καταναλωτής συχνά, θα έλεγα εξοργιστικά πιο συχνά από ότι θα υπαγόρευαν οι κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης, ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙ όχι για να επιβιώσει ικανοποιώντας θεμελιακές ανθρώπινες ανάγκες αλλά για ψυχολογικούς λόγους αντιστάθμισης συναισθημάτων θλίψης, απογοήτευσης, χαμηλής αυτό-εκτίμησης ακόμη και σεξουαλικής αποτυχίας...

Όταν η καταναλωτική συμπεριφορά φτάνει στα ακραία όρια τότε μας προκύπτουν και καταναγκαστικά σύνδρομα που απολήγουν σε καταναλωτική μανία με στόχο να αντισταθμισθούν αρνητικές ψυχικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα, ο ανασφαλής νεαρός χρειάζεται να αποκτήσει οπωσδήποτε το μαύρο πέτσινο με τα μεταλλικά κουμπιά, ο άνδρας που αγνοεί τα εσώτερα της υψηλής τεχνολογίας αλλά παρά ταύτα – με δανεικά χρήματα και αμέτρητες δόσεις - αποκτά τα πλέον σύγχρονα επιτεύγματά της που ΔΕΝ του χρειάζονται και η γυναίκα που επιτέλους κάνει προσωπικό της κτήμα μια σειρά από τσάντες και ασορτί γόβες έστω και αν δεν πρόκειται ποτέ να τα χρησιμοποιήσει.

Δεν θα έπρεπε, λοιπόν, ούτε να ακουστεί ως παράξενο ούτε και να μας ξαφνιάσει το γεγονός το ότι ήδη λειτουργούν 400 ειδικά Κέντρα στις ΗΠΑ με προεκτάσεις και στην Ευρώπη για την θεραπεία της καταναλωτικής μανίας που ναι μεν δεν σκοτώνει σώμα και ψυχή όπως τα ναρκωτικά ή το αλκοόλ αλλά σίγουρα «τραυματίζει και μπορεί και να θανατώσει» την οικονομική υπόσταση του ατόμου βυθίζοντάς το στην ανεπιθύμητη χρεοκοπία!

Καθώς η παγκόσμια οικονομική ύφεση μαστίζει πλέον οδυνηρά και τον ελληνικό λαό μήπως τελικά το θέμα, ως ουσία προβληματισμού, πρέπει να είναι : «Καταναλώνω άρα.. υπάρχω» ή παρασύρομαι, «υπέρ- καταναλώνω και... παύω να υπάρχω ενώ πιστεύω το ακριβώς αντίθετο;»

Λέτε φίλες και φίλοι η «λύση» να αποδειχθεί ταυτόσημη με την ανέχεια στην οποία θα μας οδηγήσουν τα απίστευτα φορομπηχτικά μέτρα που συζητιούνταν στα ΜΜΕ αλλά από την «αποφράδα» πλέον Παρασκευή 5 Μαρτίου μας τα επέβαλε η Κυβέρνηση;
Πώς θα…καταναλώνουμε χωρίς να…έχουμε;

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Προς μια κοινωνία αγράμματων καταναλωτών...

Νομίζω ότι βασικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν είναι ούτε η οικονομία, ούτε η πολιτική, ούτε οτιδήποτε άλλο. Το βασικό πρόβλημα είναι η παιδεία και η εκπαίδευση. Από συζητήσεις που έχω με φίλους και γνωστούς που εργάζονται ως καθηγητές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ακούω φοβερά πράγματα. Ένας φίλος μου έδειξε τα γραπτά μιας τάξης του επειδή δεν τον πίστευα όταν μου έλεγε ότι πάνω από το 70% των μαθητών είναι εντελώς αγράμματοι. Είδα γραπτά μαθητών Β' γυμνασίου που στα περισσότερα κατ' αρχήν δεν μπορούσες να διαβάσεις τι έγραφαν. Σαν να έβλεπες γράμματα μαθητών της 3ης δημοτικού! Αλλά αν ήταν τα γράμματα και τα ορθογραφικά λάθη μόνο θα μπορούσες να πεις ότι αυτό διορθώνεται, όμως δεν έβγαινε και κανένα νόημα από τα κείμενα. Ακόμη και η απάντηση σε απλές ερωτήσεις και όχι η έκθεση ιδεών αποκάλυπτε ότι τα παιδιά δεν έχουν καμία δυνατότητα γραπτής έκφρασης. Έκανα συζητήσεις με αρκετούς που έχουν εμπειρία με το θέμα και το συμπέρασμα ήταν το ίδιο.

Άλλοι γνωστοί μου που διδάσκουν σε πανεπιστήμια μου λένε ότι μένουν άφωνοι με τις ελλείψεις των φοιτητών σε θέματα γραψίματος αλλά και βασικών γνώσεων των τομέων τους. Πολλές φορές αναγκάζονται να περνάνε χαριστικά τους φοιτητές επειδή αλλιώς θα φρακάριζε το σύστημα της "ανώτατης" εκπαίδευσης....

Επιπλέον όλων αυτών, οι περισσότεροι καθηγητές σχολείων διαμαρτύρονταν επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν μάθημα μέσα στην τάξη. Μου παρομοιάζουν τις τάξεις τους με ζωολογικούς κήπους. Τι εκπαιδευτικές μεθόδους εφάρμοσαν, τι συμβούλια καθηγητών γίνονται, τι τηλέφωνα και συζητήσεις με γονείς, τι αποβολές....τίποτα! Τα παιδιά είναι σαν ατίθασα αγρίμια κλεισμένα σε κλουβί.

Δεν θυμάμαι να επικρατούσε πριν από 20 -25 χρόνια που ήμουν εγώ μαθητής μια τέτοια κατάσταση. Θυμάμαι βέβαια ότι υπήρχαν οι άριστοι μαθητές, οι καλοί και οι κακοί. Μάλιστα θυμάμαι ότι από όποια τάξη και αν πέρασα οι κακοί μαθητές (μέσα στους οποίους μάλλον ήμουν και εγώ) δεν θα ήταν πάνω από 4-5 στα 25 παιδιά. Ακόμη όμως και αυτοί μπορούσαν στοιχειωδώς να γράφουν καλύτερα από τον μέσο όρο που καταλαβαίνω ότι έχει διαμορφωθεί σήμερα. Επίσης ακόμη και στις ακραίες καταστάσεις θυμάμαι ότι υπήρχε ένας στοιχειώδης σεβασμός για τον καθηγητή, ακόμη και αν δεν το άξιζε 100%.

Υπό τις παρούσες συνθήκες και μιας και άκουσα ότι γίνεται διάλογος για την παιδεία, σκέφτομαι ότι το θέμα δεν είναι οι πανελλήνιες εξετάσεις αλλά ούτε και το Λύκειο ή το πανεπιστήμιο. Το θέμα είναι τι γίνεται στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο καθώς και ποια στοιχειώδη διαπαιδαγώγηση έχουν τα παιδιά στις οικογένειές τους.

Αν συνεχίσουμε όπως πάμε είναι δεδομένο ότι πλέον κινδυνεύει η κοινωνία σε πολλαπλά επίπεδα. Δεν ξέρω αν κινδυνεύει επειδή οι οργισμένοι νέοι θα κάψουν τα ακριβά αυτοκίνητα και τις βιτρίνες ή επειδή θα βγουν στην κοινωνία άνθρωποι χωρίς στοιχειώδη εφόδια που δεν θα μπορούν όχι μόνο να αντεπεξέλθουν στις βασικές δυσκολίες αλλά και να έχουν στοιχειώδη ηθική συμπεριφορά και αυτόνομη γνώμη και στάση. Εκλαμβάνω ως πραγματικά επικίνδυνο μόνο το δεύτερο.

Συνεπώς το θέμα της εκπαίδευσης νομίζω ότι πρέπει να εστιαστεί στο τι πολίτες επιθυμεί η κοινωνία μας. Θέλει πολίτες αυτεξούσιους που να μπορούν να σκέφτονται δημιουργικά ή πολίτες που θα έχουν όνειρό τους να γίνουν και αυτοί υπάκουοι δημόσιοι υπάλληλοι;

Από εκεί και πέρα αυτό που έχει συμβεί σήμερα νομίζω είναι σε απόλυτη συνάρτηση με το επίπεδο της ίδιας της κοινωνίας μας. Η κοινωνία έχει μετασχηματίσει όλα τα ζητούμενα και όλους τους στόχους σε σκουπιδοπροιόντα. Η μέγιστη δυνατή κατανάλωση σκουπιδοπροιόντων καθορίζει και το πόσο εξελιγμένη είναι σήμερα μια κοινωνία. Έτσι όταν μια κοινωνία καταναλώνει σκουπιδοπροιόντα αξίας π.χ. 1 τρις δολαρίων τότε θεωρείται προοδευμένη. Κατά τα ίδια πρότυπα δεν έχει σημασία αν κάποιος έχει στοιχειώδη παιδεία, αρκεί να μπορεί να βγάλει πολλά χρήματα, ακόμη και αν είναι μαφιόζος.

Σε αυτό το πλαίσιο νομίζω, καταργήθηκαν άτυπα οι κλασικές και φιλοσοφικές σπουδές. Σήμερα όλοι οι νέοι τρέχουν να σπουδάσουν οικονομολόγοι και στελέχη επιχειρήσεων. Ασφαλώς σε αυτές τις σπουδές δεν μαθαίνουν τίποτα για φιλοσοφία, για ποίηση, για ιστορία. Μαθαίνουν μόνο πώς να μεγιστοποιούν όσο πιο γρήγορα γίνεται τα βραχυπρόθεσμα κέρδη χωρίς καμία αίσθηση ανάληψης ευθύνης. Ακόμη και τα μαθήματα εταιρικής ηθικής που τυχόν υπάρχουν σε διάφορες σχολές (σε πολύ ελάχιστες) έχουν διακοσμητικό χαρακτήρα και ρόλο.

Υπάρχει σήμερα κάποιος επιτυχημένος μάνατζερ που θα παρατούσε τη θέση του επειδή θα έκρινε ότι αυτό που κάνει δεν είναι ηθικά σωστό; Όπως επανέλαβε πρόσφατα και ο Βγενόπουλος ισχύει αυτό που είχε πει κάποτε ο Φρίντμαν, ότι δηλαδή ηθικό είναι αυτό που συμφέρει το μέτοχο της επιχείρησης. Εκεί τελειώνει η κουβέντα της παιδείας και αρχίζει η κουβέντα της υπακοής που θέλει πειθήνια υποκείμενα χωρίς ανεξάρτητη σκέψη και πολλά ερωτήματα. Είτε πρόκειται για στελέχη επιχειρήσεων που αναζητούν τον γρήγορο και εύκολο πλουτισμό, είτε για καταναλωτές που είναι εθισμένοι στη δύναμη της "φίρμας", το αποτέλεσμα είναι ίδιο και απαράλλακτο.

Όσο καλά μαθηματικά και αν ξέρει κάποιος, όσο έξυπνος και αν είναι, όσο λογικός και αν είναι, όλα πάνε χαμένα αν δεν μπορεί να έχει την αυτοπεποίθηση να σηκώσει το ανάστημά του μπροστά στις αδιαμφισβήτητες αλήθειες της εποχής του, αν δεν μπορεί να αναμετρηθεί με τα αυτονόητα.

Συνεπώς νομίζω ότι η παιδεία σήμερα δεν είναι αυτοσκοπός όπως ιδεατά θα έπρεπε να είναι και όπως περιέγραψα παραπάνω αλλά το μέσο για να μπουν οι μαθητές στο πανεπιστήμιο. Αυτή η Εργαλειακή Λογική του να τελειώσω το σχολείο μόνο και μόνο για να μπω στο πανεπιστήμιο, ή να τελειώσω το πανεπιστήμιο μόνο και μόνο για να βγάζω πολλά χρήματα είναι η ταφόπλακα της εκπαίδευσης και κάθε πραγματικής παιδείας.

Γιατί κόπηκαν οι κλασσικές σπουδές και οι ανθρωπιστικές επιστήμες σε παγκόσμιο επίπεδο; Μα επειδή η κοινωνία μας αξιολογεί τους ανθρώπους από τη δυνατότητα που έχουν στην υψηλή κατανάλωση και όχι στην ανεξάρτητη σκέψη ή την ηθική συμπεριφορά. Ηθικό και σωστό είναι μόνο ό,τι πουλάει. Και έτσι συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος της κοινωνικής παρακμής....
από το GREEK RIDER

Η επιδρομή των στερημένων

Έρχονται Χριστούγεννα. Αδύνατον να μην το παρατηρήσεις. Οι χριστουγεννιάτικες μουσικές ξεχύνονται από όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς ασταμάτητα. Συνειρμικά πια, η μελωδία έχει εισβάλει στα έγκατα του εγκεφάλου, σαν κινέζικο βασανιστήριο, σύνθημα έναρξης ανελέητου shopping, μιας πολεμικής σχεδόν εισβολής καταναλωτών σε στολισμένα malls γεμάτα Άη Βασίληδες, κουδουνίστρες, χρωματιστά μπαλονάκια, παγωτά, φαγητά, ηλεκτρονικά, και ό,τι άλλο χωράει ο νους. Μια υπέρβαρη κυρία που στέκεται στην ουρά μπροστά μου, αγοράζει πενήντα συνολάκια. "Είχα κάτι κουπόνια", μου λέει συνωμοτικά. Αυτάρκης πίσω μου, ο σοβαρός κύριος σέρνει υπομονετικά ένα καρότσι γεμάτο πουκάμισα, μπλούζες, γραβάτες, παπούτσια. Ντύνεται μάλλον για τα επόμενα δέκα χρόνια. Και χωρίς κουπόνια.

Η σκηνή στο κατάστημα ηλεκτρονικών θυμίζει... πόλεμο. Τι νόημα έχει πια η ανθρώπινη ζωή χωρίς plasma tv, που να ζήσεις χωρίς iPhone, πως να περάσει η μέρα αν δεν ταπωθείς με iPod. Ακόμα και software Βίβλου κυκλοφορεί, σε εύχρηστα e-books. Επιτέλους όλα τα Πατερικά Κείμενα σε μία συσκευασία! Τα διαβάζεις εύκολα ακόμα και στην τουαλέτα. Μια κυρία διαπραγματεύεται την αγορά 5 τηλεοράσεων! Θάχει φαίνεται μεγάλο σπίτι η φουκαριάρα, και θάναι άδειο. Πληροφορούμαι πως υπάρχει και Midnight Mozart που συναγωνίζεται σε πωλήσεις το καινούργιο Wrestling series, όπου διάφορα κτήνη χτυπιούνται ανελέητα στην αρένα μέχρι αναισθησίας. Δώδεκα ταμεία ανοιχτά, με φουσκωμένες ουρές τιγκαρισμένων αγοραστών που το μάτι τους γυαλίζει. Οι μάνατζερς κατευθύνουν τα πλήθη σε σχηματισμούς ανάλογους μ' εκείνους του Χρυσοχοΐδη στις διαδηλώσεις. Crowd Management.

Η Λοκοπουλίνα σύζυγος επιστρέφει στο σπίτι. Είχε πάει το αυτοκίνητο για αλλαγή λαδιών. Έφυγε με το μπλε μας Honda αυτοκίνητο, και επιστρέφει με κόκκινο Volkswagen! Απίθανη ευκαιρία, ανακοινώνει. Αν αγοράσεις καινούργιο αυτοκίνητο παίρνεις και κουπόνια για δέκα αλλαγές λαδιών. Χάνεται τέτοια ευκαιρία; Και ενώ ετοιμάζομαι να ανακράζω εγκώμιον μέγα αντικαναλωτικόν, αιφνιδιάζομαι από τον ταχυδρόμο. Η καινούργια κιθάρα έφτασε από την Ισπανία. Gordoba handmade, μιλάμε για μανουτσομάνουλο. Αν οι κιθάρες γίνουν κάποτε φορολογικό τεκμήριο, εγώ θα βρεθώ αλυσοδεμένος.

Εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους. Τους ασυνείδητους καταναλωτές. Φέτος, χρονιά κρίσης και ανέχειας, δοκιμάζουμε ένα καινούργιο μοντέλο σκέψης. Ένα δώρο ο καθένας για τον εαυτό του, και τίποτα άλλο. Συνειδητοποιημένος ριζοσπαστικός αντικαταναλωτισμός. Άστους τους άλλους να σκοτώνονται. Εμείς φέτος θα περάσουμε λιτά.
από Locus Publicus

Χρειαζόμαστε «νέους εισπράκτορες»!

Ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ, ανακοίνωσε τη πρόθεση της κυβέρνησης να επιβάλει έκτακτη εθνική εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Στο προσχέδιο του προϋπολογισμού θα καταγραφεί το έσοδο από την εισφορά των μεγάλων επιχειρήσεων και θα προκύπτει από τη φορολόγηση των κερδών του 2008.

Και οι επιχειρηματίες συμφώνησαν... χειροκροτώντας τον Υπουργό για την "σοφία" του και την γενναιότητα της κυβέρνησης να "κτυπήσει το μεγάλο κεφάλαιο"!Εξ' άλλου για την κυβέρνηση αυτή τόσο αγώνα έκαναν, ο ΣΕΒ και ο κ Δασκαλόπουλος, για να έρθει στην εξουσία! Σε ποιους λοιπόν, τα λένε αυτά και μπορεί να γίνονται πιστευτοί; Μόνο σ’ αυτούς που έχουν "άγνοια" και στους στενόμυαλους οπαδούς τους!

Διαβάστε ακριβώς τι είπε ο κ. Παπακωσταντίνου γι΄αυτή την συμφωνία:

«Επιχειρεί να συνδυάσει τη δέσμευσή μας για ένα έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης με μία πρόταση αναδιανομής και ευθύνης, που πιστεύω ότι θα γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία».

Μάλιστα είπε ο υπουργός, το υπουργικό συμβούλιο θα αποφασίσει για το ύψος του έκτακτου επιδόματος που θα δοθεί προς ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων, μέχρι 13,500 ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από την φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων

Συγχρόνως, διαβάστε τι είπε και ο κ. Δασκαλόπουλος:

«Η εθνική επιχειρηματική τάξη γνωρίζει πολύ καλά ότι η οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και είναι πρόθυμη να συμβάλει με μια έκτακτη εισφορά στην αναγκαία προσπάθεια αντιμετώπισης του δημοσιονομικού εκτροχιασμού».

Πλήρης σύμπνοια απόψεων!

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν προηγήθηκε «συμφωνία κυριών»; Κατά την άποψη μας ναι, προηγήθηκε συμφωνία προς όφελος του ΣΕΒ και εις βάρος των καταναλωτών, που είναι ολόκληρος ο ελληνικός λαός!

Ας μας εξηγήσει ο κ. Υπουργός, πως θα γίνει αποδεκτή η συμφωνία από την κοινωνία, αφού η κοινωνία των καταναλωτών θα πληρώσει το κόστος, αγοράζοντας τα ανατιμημένα προϊόντα των μεγάλων επιχειρήσεων, δηλαδή αυτά που θα εισπράττουν οι μεγάλες επιχειρήσεις, ο ΣΕΒ και κ. Δασκαλόπουλος; Βέβαια ο κ. Δασκαλόπουλος θα αποδώσει, μέρος αυτών, στην κυβέρνηση ώστε να ασκήσει την κοινωνική πολιτική της!

Γιατί να μην συμφωνήσει λοιπόν ο κ. Δασκαλόπουλος; Από την τσέπη του θα τα δώσει; Θα κερδίσει κι όλας! Θα αυξήσουν τις τιμές στα προϊόντα που θα πωλούν στους "καταναλωτές" και αυτά που θα εισπράξουν θα είναι πολλαπλάσια από αυτά που θα αποδώσουν, ως «έκτακτη εισφορά» στο κράτος!

Με άλλα λόγια ο ΣΕΒ και ο κ. Δασκαλόπουλος θα γίνει ο "έμμεσος - έμμισθος εισπράκτορας" της κυβέρνησης η οποία με αυτή την πολιτική της θα πλήξει καίρια τα χαμηλά εισοδήματα! Εξ' άλλου ο πληθωρισμός λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης θα είναι μηδενικός, αν όχι αρνητικός, άρα υπάρχει περιθώριο σημαντικών ανατιμήσεων στα προϊόντα των μεγάλων επιχειρήσεων, αυξάνοντας τα αναίτια, χωρίς επιχειρηματικό λόγο, τις τιμές τους!

Τέλος, το "κερασάκι στην τούρτα", ο κ. Δασκαλόπουλος, δήλωσε χαρακτηριστικά:
Το «κλειδί» για την έξοδο από το οικονομικό αδιέξοδο είναι «η πάταξη της φοροδιαφυγής, το νοικοκύρεμα του κράτους και πάνω από όλα η ανάπτυξη».

Δηλαδή το πρόβλημα της φοροδιαφυγής δεν είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες με τις of shore εταιρείες, αλλά οι καταναλωτές! Μέχρι σήμερα, για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και για λογαριασμό του κράτους εισέπραττε μόνο η Εφορία !

Τώρα θα εισπράττουν και οι Μεγάλες Επιχειρήσεις! Νέα ήθη, εξ’ άλλου «λεφτά υπάρχουν»! Χρειαζόμαστε «νέους εισπράκτορες»!

Υ.Γ.: Ο κ. Δασκαλόπουλος, σήμερα είναι άνεργος Βιομήχανος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπέβαλε το βιογραφικό του στην κυβέρνηση, για περεταίρω αξιοποίηση!
Του Στάθη Σαραφόπουλου