Καμμία κυβέρνηση δεν θα επιβιώσει αν...

Η ατμομηχανή κάθε οικονομίας είναι η λιανική κατανάλωση. Και για να υπάρξει λιανική κατανάλωση χρειάζεται να υπάρξει ένα αξιοπρεπές λαϊκό εισόδημα. Τέτοιο μάλιστα που εκτός από την λιανική κατανάλωση να επιτρέπει στοιχειωδώς και την αποταμίευση.

Με μια κουβέντα χωρίς λαϊκό εισόδημα δεν υπάρχει λιανική. Και χωρίς λιανική δεν υπάρχει χοντρική. Και χωρίς λιανική και χοντρική δεν υπάρχει οικονομία. Δεν υπάρχει.

Και δυστυχώς για μας, τα “σωτήρια” μέτρα του Μνημονίου των συγκυβερνητών Βενιζέλου-Σαμαρά δηλαδή ΠαΣοΚ και ΝΔ, έχουν στείλει τον μισθό και...

Λίγο πριν την καταστροφή

Οι μέρες που περνάμε έχουν ξεκάθαρο άρωμα συντέλειας. Στα προηγούμενα δυο χρόνια έκλεισε το 25% των ελληνικών επιχειρήσεων. Κάποιοι βουλευτές και μετέπειτα αξιωματούχοι της κυβερνήσεως είπαν πως αυτοί που έκλεισαν δεν θα έπρεπε να ήσαν ανοιχτοί εξαρχής, πως δεν μπορούμε να έχουμε τόσα ρουχάδικα, τόσες καφετέριες, τόσα τυροπιτάδικα.

Μετά ήρθαν τα περίπτερα με τον καθορισμό τους ως φοροεισπράκτορες του κράτους, έπειτα οι χρηματιστηριακές, κατόπιν οι τεχνικές εταιρίες και όλα τα επαγγέλματα της οικοδομής, ο κλάδος των αυτοκινητάδων και των συνεργείων, οι μάντρες αυτοκινήτων, η μίσθωση ακινήτων, η πώληση και μεσιτεία ακινήτων, και ούτω καθεξής.

Κάθε φορά η...

Πάνω απ’ όλα η βιτρίνα... ειδικά τώρα τις γιορτές

Με πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων, οι άδειες βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων του κέντρου της Αθήνας θα φιλοξενήσουν έργα τέχνης, ώστε να μη χαλάσει το χριστουγεννιάτικο κλίμα και οι καταναλωτές να έχουν την εντύπωση πως οι μαγαζάτορες τα κονόμησαν, σιχάθηκαν το χρήμα, στράφηκαν στην Τέχνη, και έκαναν τα μαγαζιά τους γκαλερί.

Τα έργα που θα εκτεθούν στις βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων θα φιλοτεχνηθούν από φοιτητές και τελειόφοιτους της Σχολής Καλών Τεχνών.

Βέβαια, οι βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων αποτελούν από...

Στηρίξτε τους Έλληνες...

Την ώρα που χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις στενάζουν κάτω από το βάρος της πιο μεγάλης και αδυσώπητης οικονομικής κρίσης της σύγχρονης ιστορίας μας, εμείς οφείλουμε να στηρίξουμε με νύχια και με δόντια τα ελληνικά προϊόντα. Αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα, στηρίζουμε τις ελληνικές επιχειρήσεις, γιατί έτσι δίνουμε δουλειά σε Έλληνες. Μην περιμένετε κάποια «επίσημη οδηγία». Ας το κάνει ο καθένας μόνος του...

Επί σειρά ετών πιστεύαμε ότι τα σύνορα της Ευρώπης γκρεμίστηκαν, ότι δεν είχε σημασία αν μία εταιρεία είχε έδρα την Αθήνα, το Βερολίνο ή τη Ρώμη. Νομίσαμε, αφελώς, ότι γίναμε κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η κρίση απέδειξε ότι σφάλαμε. Στα χρόνια της επίπλαστης ευημερίας μας δεν...

"Θα σας τα πάρουμε όλα"!

Το έκτακτο είναι έκτακτο όταν συμβαίνει εκτάκτως. Όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς, τότε δεν είναι κάτι έκτακτο και όποιος το χαρακτηρίζει έτσι κοροϊδεύει τους συνομιλητές του. Ο λόγος για την νέα «έκτακτη» εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες, επιδέξιε κύριε Παπακωνσταντίνου (έτσι σας χαρακτήρισε πρόσφατο δημοσίευμα των FT), δεν θα αφήσετε ζώσα κερδοφόρα επιχείρηση σε αυτή τη χώρα. Δυστυχώς για όλους μας, έχετε πέρα για πέρα άδικο...

Αντιλαμβανόμαστε, κύριε Παπακωνσταντίνου, ότι το δημόσιο έχει άμεση ανάγκη από έσοδα, ότι η τρόικα σας έχει κάνει την καθημερινότητα κόλαση, ότι έχετε να αντιμετωπίσετε, πέραν όλων των άλλων, τη σκληρότατη κριτική των συντρόφων σας. Αλλά δεν είναι δυνατόν κάθε φορά που βρίσκεστε σε δύσκολη θέση να τραβάτε και μία έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις.

Το μήνυμα που στέλνετε στον επιχειρηματικό κόσμο είναι σαφές: «Θα σας τα πάρουμε όλα»! Αν περιμένετε ότι με αυτόν τον τρόπο θα έρθει η πολυπόθητη ανάκαμψη της Οικονομίας, τότε ζείτε σε άλλον πλανήτη.

Η κατάσταση στην αγορά είναι δραματική. Η πτώση της κατανάλωσης, απόρροια της αύξησης των φόρων, έχει ήδη οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής χιλιάδες επιχειρήσεις. Όσο η κυβέρνηση αυξάνει τους φόρους, τόσοι περισσότεροι συμπολίτες μας οδηγούνται στο ταμείο ανεργίας. Μας κάνει δε εντύπωση το γεγονός ότι οι τεχνοκράτες της κυβέρνησης εκφράζουν την έκπληξή τους για την υστέρηση των εσόδων του δημοσίου.

Έκαναν πολλούς μήνες για να αντιληφθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης. Έχασαν πολύτιμο χρόνο, όταν προσπαθούσαν να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν το σύμφωνο σταθερότητας και όχι ο σπάταλος δημόσιος τομέας της χώρας. Όταν κατάλαβαν ότι δεν υπήρχαν περιθώρια ελιγμών, προχώρησαν σε μέτρα άγριας φορολογίας, με το επιχείρημα ότι «υπάρχουν λεφτά» και ότι «θα πρέπει να πληρώσουν και οι πλούσιοι». Ελπίζουμε να καταλάβουν έγκαιρα ότι ο δρόμος που έχουν πάρει είναι αδιέξοδος. Ο πλούτος παράγεται από τις επιχειρήσεις και με το να σκοτώσουμε την αγελάδα που παράγει το γάλα, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να μην έχουμε, στο τέλος, γάλα...

Είναι καιρός να αφήσουν τις εμμονές τους με το «κακό κεφάλαιο» και να συνομιλήσουν με τον επιχειρηματικό κόσμο, πριν να είναι πολύ αργά. Δεν υπάρχουν εκεί έξω, στην αγορά, επιχειρήσεις που ευημερούν από την κρίση. Η κρίση κάνει ζημιά σε όλους. Υπάρχουν επαγγελματίες που αγωνιούν για την επόμενη μέρα. Υπάρχουν επιχειρήσεις που ζουν εδώ και καιρό στη ζώνη του λυκόφωτος. Ο επιχειρηματικός κόσμος, λοιπόν, δεν χρειάζεται νέους φόρους. Δεν έχει άλλες αντοχές να ζει με το πιστόλι στον κρόταφο. Στο κάτω – κάτω της γραφής, είναι προτιμότερο να σταματήσει κανείς την επιχειρηματική του δραστηριότητα, από το να είναι καταδικασμένος σε ζημιές ή να είναι υποχρεωμένος να καταθέσει το όποιο κέρδος στα δημόσια ταμεία. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν υπάρχει λόγος να επιχειρεί και να ρισκάρει...

Θανάσης Μαυρίδης στο capital

“Ψυχολογικά υγιείς” χώροι εργασίας

Ίσως χαρακτηρισθεί άτοπο να αναφερθώ σε προγράμματα επιβράβευσης «υγειών χώρων εργασίας» που εφαρμόζονται στην Αμερική την εποχή που στην Ελλάδα μετράμε μεγάλα ποσοστά εργατικών ατυχημάτων με πολλούς νεκρούς και μετά τον Μάιο της τρόικα μετράμε δραματικά αυξανόμενα ποσοστά απολύσεων και ανεργίας.

Σύμφωνα, πάντως, με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Αμερικανικό Ινστιτούτο Μελέτης του Στρες στις ΗΠΑ οι απουσίες από την εργασία, η μειωμένη παραγωγικότητα, οι παραιτήσεις-αποχωρήσεις και οι διάφορες επιβαρύνσεις για ιατροφαρμακευτική κάλυψη, δικαστικά έξοδα και αποζημιώσεις που επιδικάζουν εργατικά δικαστήρια σε εργαζόμενους ανέρχονται, τα τελευταία χρόνια, στο αστρονομικό ποσό των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο (ποσό που αναλογεί στα 7,500 δολάρια για κάθε εργαζόμενο).

Πολλές επιχειρήσεις και... οργανισμοί αντιδρώντας στα προβλήματα του που σχετίζονται με το εργασιακό στρες φροντίζουν να δημιουργούν εργασιακά περιβάλλοντα και συνθήκες εργασίες που δεν στοχεύουν μόνο στη βελτίωση της παραγωγικότητας αλλά στην εδραίωση ενός οργανωσιακού περιβάλλοντος και μιας εταιρικής κουλτούρας που στοχεύουν στην στήριξη των εργαζομένων, της ίδιας της εταιρίας και των επιχειρησιακών δομών.

Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις και οργανισμοί ανακαλύπτουν ότι η δημιουργία ενός υγιεινού ψυχολογικού κλίματος στον εργασιακό χώρο δεν αποτελεί στόχο απλά και μόνο «σωστό» αλλά τελικά και πολύ επικερδή όπως διαπιστώνει το Τμήμα Εφαρμογών της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας.
Στα τέλη της περασμένης δεκαετίας η Ψυχολογική Εταιρία της Πολιτείας του Νιού Τζέρσεη επέλεξε και βράβευσε επιχειρήσεις και οργανισμούς με «PHWA- Psychologically Healthy Workplace Award» δηλαδή με «Βραβείο Ψυχολογικά υγιεινού χώρου εργασίας». Τα Βραβεία αυτά καθιερώθηκαν σε Εθνικό Επίπεδο από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρία χρησιμοποιώντας ως βασικό πληθυσμό τις προτεινόμενες επιχειρήσεις και οργανισμούς από τις Ψυχολογικές Εταιρίες που δρουν σε επίπεδο Πολιτείας στο σύνολο των ΗΠΑ.
Μία ειδική Επιτροπή αξιολόγησε τις επιδόσεις κάθε προτεινόμενης για βραβείο εταιρίας και οργανισμού σε πέντε συγκεκριμένες κατηγορίες που αφορούν προγράμματα και πολιτικές στον εργασιακό χώρο και συγκεκριμένα στην:

• Συμμετοχή των εργαζομένων
• Ισορροπία εργασίας-ζωής
• Ανάπτυξη, Βελτίωση, Ωρίμανση του εργαζομένου ως άτομο
• Υγιεινή και Ασφάλεια
• Αναγνώριση και Επιβράβευση επιδόσεων των Εργαζομένων

Στη διαδικασία της αξιολόγησης των υποψηφίων για βράβευση εταιριών και επιχειρήσεων η εδική Επιτροπή έλαβε υπόψη της και τις αξιολογήσεις και απόψεις των εργαζομένων, τα αντικειμενικά στοιχεία υγιεινής και ασφάλειας του προσωπικού και τη σημασία που δίνεται σε κάθε επιχείρηση και οργανισμό στο ρόλο που διαδραματίζει η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Από την περσινή απονομή των Εθνικών Βραβείων (PHWA) της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας αξίζει να μνημονευθούν μία μη κερδοσκοπική και μία κερδοσκοπική επιχείρηση για τις πρωτότυπες πολιτικές τους και συγκεκριμένα:
Η ΜΚΟ (μη κυβερνητική οργάνωση) Σύστημα Υγείας της περιοχής Great River της Πολιτείας της Iowa όπου η εταιρική κουλτούρα στηρίζεται στη φιλοσοφία που εκφράζει ο τίτλος EXCEL (στα αγγλικά Enthusiastically friendly, X-ceeding expectations, showing Care and compassion, displaying Energetic teamwork through Leadership and professionalism) όπου κάθε πρώτο γράμμα του τίτλου υπογραμμίζει ότι υπάρχει Ενθουσιασμός, Ξεπερνιέται το αναμενόμενο, με επίδειξη Φροντίδας και Ενεργητική ομαδική συνεργασία που απολήγει σε Ηγεσία και επαγγελματισμό. Το πρακτικό αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών είναι να μειωθεί η αποχώρηση στελεχών από την εταιρία σε 12.8% ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά σε Νοσηλευτικά Ιδρύματα είναι για την Πολιτεία και τις ΗΠΑ περίπου 18%.

Η κερδοσκοπική μικρή επιχείρηση Versant της Πολιτείας του Milwaukee παρέχει υπηρεσίες στον τομέα της επικοινωνίας και του μάρκετινγκ, και υποστηρίζει μια εταιρική κουλτούρα που δεσμεύεται στην προσωπική εξέλιξη βοηθώντας τους εργαζομένους της να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους και να βελτιώσουν την ψυχολογική ωριμότητά τους με στόχο να φτάσουν στο δυνατό επιθυμητό επίπεδο της «αυτό-ολοκλήρωσης» (ή, αυτοπραγμάτωσης, όπως θα το ήθελε και η σχετική θεωρία του Abraham Maslow). Με τη χρήση των γνωστών τεχνικών του coaching and mentoring, τη χρηματοδότηση σεμιναρίων συνεχούς επιμόρφωσης και τις συχνές συμμετοχές των στελεχών της σε «στρογγυλές τράπεζες» προβληματισμού και ανταλλαγής πληροφοριών η επιχείρηση υποκινεί τους εργαζομένους να βελτιωθούν οι ίδιοι ώστε να συμβάλλουν στη βελτίωση των επιδόσεών της μέσα στο εθνικό και διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον στο οποίο λειτουργεί. Αποτελέσματα αυτών των συντονισμένων λειτουργιών και της ενδυνάμωσης της εταιρικής κουλτούρας ήταν η αύξηση της παραγωγικότητας κατά 36% τα τελευταία πέντε χρόνια και η αύξηση των εισπραττομένων ποσών από παροχή υπηρεσιών κατά 31 ανά εργαζόμενο.

\Κάθε μία από αυτές τις επιχειρήσεις έχει επιτύχει κάτι καινοτόμο σε μία ή και περισσότερες από τις προαναφερθείσες κατηγορίες αξιολόγησης της πολιτικής της στην ενδυνάμωση της εταιρικής της κουλτούρας που στοχεύει στην εδραίωση ενός ψυχολογικά υγιεινού χώρου εργασίας. Τα στελέχη της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας (όπως και οι αντίστοιχοι συνάδελφοι που λειτουργούν σε επίπεδο Πολιτείας) έχουν την πεποίθηση ότι αυτές οι διαδικασίες αναγνωρίζουν «τους καλλίτερους» και λειτουργούν παράλληλα ως υποκίνηση για την ανάπτυξη ευγενούς άμιλλας και δημιουργικού-λειτουργικού ανταγωνισμού σε μια χώρα και έναν πλανήτη όπου η ανταγωνιστικότητα απαιτεί καινοτόμες πολιτικές και προσεγγίσεις και η κοινή αποδοχή είναι ότι σε κάθε επιχείρηση και οργανισμό ένα σημαντικό κεφάλαιο είναι οι εργαζόμενοί τους.

Εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι η Abacus Planning Group (με έδρα την πόλη Columbus, της Πολιτείας της South Carolina) καινοτόμησε εισάγοντας την πολιτική σύμφωνα με την οποία με την συμπλήρωση κάθε χρονικής περιόδου5-ετούς θητείας στην επιχείρηση κάθε εργαζόμενος, χωρίς περιορισμούς στο ιεραρχικό επίπεδο στο οποίο ανήκει, έχει το δικαίωμα να πάρει «άδεια ενός μηνός» πέρα από την προκαθορισμένη ετήσια άδειά του. Στο διάστημα αυτής της «μηνιαίας άδειας» ο εργαζόμενος μπορεί να κάνει ότι ακριβώς επιθυμεί, ολοκληρώνοντας κάποιες παραμελημένες επιθυμίες του, κάνοντας στοχαστική ανασκόπηση της προσωπικής του ζωής και της καριέρας του, ταξιδεύοντας ή ακόμη και…τεμπελιάζοντας. Στο τέλος αυτής της περιόδου ο εργαζόμενος μπορεί να αποφασίσει να γυρίσει πίσω στην εταιρία του «έχοντας φορτώσει σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό τις συμβολικές του μπαταρίες» ή, όπως πολύ σπάνια συμβαίνει, να δηλώσει στην εταιρία ότι αποφάσισε να διακόψει την απασχόλησή του εκεί. Για στελέχη που παραμένουν στην επιχείρηση μετά την συμπλήρωση της επόμενης πενταετίας ισχύει, και πάλι, η ίδια πολιτική της «άδειας του ενός μηνός» για στοχαστική απομόνωση, περισυλλογή ή προβληματισμό.

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Ελεύθερες» οι απολύσεις στις Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις… Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ) αποτελούν σήμερα την ραχοκοκαλιά του παραγωγικού ιστού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ελληνικής Οικονομίας. Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ο κυρίαρχος τύπος επιχείρησης στη γηραιά ήπειρο είναι οι Πολύ Μικρές Επιχειρήσεις οι οποίες απασχολούν μέχρι 9 άτομα, κάτι που ισχύει τόσο στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Αγοράς όσο και στην Ελλάδα.

Η ΜμΕ έχει περιορισμένα κεφάλαια και δυνατότητες χρηματοδότησης από πιστωτικούς οργανισμούς. Δεν διαθέτει συνήθως συγκεκριμένη οργανωσιακή δομή και τα χαρακτηριζόμενα ως δημιουργικά τμήματα έρευνας και ανάπτυξης. Στοχεύει σε συγκεκριμένο τμήμα της αγοράς εφαρμόζοντας το αποκαλούμενο «focus strategy». Χαρακτηρίζεται, όμως, από δημιουργικότητα, καινοτομία, και ικανότητα να ελίσσεται και να αναπροσαρμόζεται στις απαιτήσεις του ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με στοιχεία της... Ευρωπαϊκής Κοινότητας η πολύ μικρή επιχείρηση (ΠΜΕ) σήμερα «αγωνίζεται για να επιβιώσει», σε αντίθεση με τις μεγαλύτερες ΜΜΕ οι οποίες δίδουν περισσότερη έμφαση σε επιχειρηματικές πολιτικές όπως, «υψηλότερα κέρδη» και «καλύτερη ποιότητα των προσφερομένων αγαθών και υπηρεσιών». Αναγνωρίζεται ευρέως στους επιχειρηματικούς και επιστημονικούς κύκλους ότι οι ΜμΕ και ακόμη περισσότερο οι καινοτόμες ΜμΕ αποτελούν μια από τις σημαντικότερες πηγές δημιουργίας θέσεων εργασίας!

Ο τομέας των ΜμΕ στην Ελλάδα έχει μικρής κλίμακας δομή όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Το ποσοστό των πολύ μικρών επιχειρήσεων είναι μεγαλύτερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Οι ελληνικές πολύ μικρές επιχειρήσεις απασχολούν περισσότερο προσωπικό (58%) από τη μέση ευρωπαϊκή πολύ μικρή επιχείρηση (29,7%). Κατά συνέπεια, η συμβολή όλων των ΜμΕ στην απασχόληση είναι υψηλότερη στην Ελλάδα (87 %) σε σχέση με την ΕΕ (67 %). Επιπλέον, η συμβολή των ΜμΕ στην προστιθέμενη αξία επίσης ξεπερνά τον μέσο όρο της ΕΕ (73 % έναντι 58 % αντίστοιχα) σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις ΜμΕ το 2009.

ΜΜΕ στην Ελλάδα: βασικά αριθμητικά στοιχεία, εμπορική μη χρηματοοικονομική οικονομία, εκτιμήσεις 2008




















(πηγή: Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο ΜΜΕ: Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την SBA στην Ελλάδα ‘09)

Εδώ και 2 μέρες η πλειοψηφία των δημοσιογράφων στην χώρα μας αναλύει, σχολιάζει και επικρίνει τελικά το ‘περίφημο’ Προεδρικό Διάταγμα για τα εργασιακά όπως θα διαμορφωθούν μετά τις εντολές της Τρόικας. Δεν άκουσα από κανέναν δημοσιογράφο (και αναρωτιέμαι αν έγινε επίτηδες ή αν απλά δεν το πρόσεξαν) για τις ελεύθερες απολύσεις σε επιχειρήσεις με λιγότερους από 20 εργαζομένους. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στον πίνακα οι επιχειρήσεις αυτές απασχολούν περισσότερο από το 97% των εργαζομένων στην χώρα μας! Γιατί λοιπόν οι δημοσιογράφοι και ο υπουργός εργασίας κ. Λοβέρδος ασχολούνται και σχολιάζουν αποκλειστικά σχεδόν την αύξηση του ποσοστού των απολύσεων από 2% σε 5% για τις επιχειρήσεις άνω των 150 εργαζομένων όταν αυτές δεν αποτελούν παρά μόνο το 1% της Ελληνικής Οικονομίας;
Τυχαίο; Δεν νομίζω!!!

Είναι άλλη μια σκόπιμη ενέργεια να αποπροσανατολιστούν οι εργαζόμενοι; Θα απευθύνω μέσα από τις γραμμές των blogs την έκκληση στους δημοσιογράφους των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜ"Ε" να μην «διαβάζουν» βιαστικά τα νομοσχέδια και τα προεδρικά διατάγματα που έρχονται και θα έρθουν στο φως της δημοσιότητας.

Για μένα ως Λέκτορα του Μάνατζμεντ, στην Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία οι ελεύθερες απολύσεις στις Πολύ Μικρές και Μικρές Επιχειρήσεις αποτελούν την είδηση-βόμβα μεγατόνων για την Ελληνική Οικονομία και τον ελληνικό επιχειρηματικό κόσμο που κατά την ταπεινή μου άποψη έχει ήδη πτωχεύσει ΑΤΥΠΑ (ή ανεπίσημα) και θα πτωχεύσει ΤΥΠΙΚΑ (και επίσημα) στο προσεχές μέλλον!!!

του Πάνου Γ. Πιπερόπουλου (Λέκτορα Πανεπιστημίου Μακεδονίας)

Μπαίνουν τα πρώτα λουκέτα στο Δημόσιο

Ένα βήμα πριν βάλει τα πρώτα λουκέτα σε δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς βρίσκεται η κυβέρνηση με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο να βάζει τις τελευταίες πινελιές και να παίρνει τις πρώτες αποφάσεις για τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημόσιων οργανισμών και υπηρεσιών.

Σύμφωνα με τον προγραμματισμό ο κατάλογος των πρώτων τριάντα παρεμβάσεων θα γίνει σχέδιο νόμου και θα ψηφιστεί εντός του Μαΐου. Στο πρώτο πακέτο περιλαμβάνεται η κατάργηση:

* Της Δημόσιας Επιχείρησης Πολεοδομίας και Στέγασης. Απασχολεί μόλις 11 άτομα, αλλά κοστίζει ακόμη 80.000 ευρώ τον χρόνο μόνο για μισθώματα.

* Της Εταιρείας Διανομής Αερίου. Εργάζονται 55 άτομα και το κόστος ενοικίων και διοικητικού συμβουλίου ξεπερνά τις 120.000 ευρώ τον χρόνο.

* Του Ολυμπιακού Χωριού, με 150 εργαζόμενους και 250.000 κόστος διοικητικού συμβουλίου!

* Της «περίφημης» ΑΓΡΟΓΗ (Ανώνυμη Εταιρεία Αξιοποίησης Αγροτικής Γης), όπου οι 269 από τους συνολικά 350 υπαλλήλους της προσελήφθησαν λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές. Το κόστος για το Δ.Σ. ανέρχεται στα 200.000 ευρώ.

* Των... Κέντρων Αγροτικής Ανάπτυξης.

* Του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού. Η μισθοδοσία του τον Ιούνιο του 2009 ήταν 200.000 ευρώ τον μήνα και τον Σεπτέμβριο έφθασε στις 700.000 ευρώ τον μήνα.

* Του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που χρειάζεται 40.000 ευρώ για ενοίκια τον μήνα.

* Και του Μουσείου και της Βιβλιοθήκης του Εθνικού Τυπογραφείου.

Θα προχωρήσουν ακόμη οι συγχωνεύσεις:

* Του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας με τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας. Τα διοικητικά συμβούλια στοιχίζουν 161.000 ευρώ και 140.000 ευρώ αντίστοιχα ενώ οι εργαζόμενοι αγγίζουν τους 1.700.

* Του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) με την Ελληνική Οργάνωση Γάλακτος

* Και του ΟΠΕΚΕΠΕ με τον ΕΛΓΑ.

Από τις ενοποιήσεις των αγροτικών φορέων αναμένεται εξοικονόμηση πόρων άνω των 2 εκατ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους, όσοι έχουν σχέση μόνιμης ή αορίστου χρόνου απασχόλησης θα μεταταγούν ενώ όσοι είναι συμβασιούχοι το πιθανότερο είναι ότι δεν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις τους.

Οι οργανισμοί και οι επιχειρήσεις του Δημοσίου αναμένεται να μειωθούν σε λιγότερους από τους μισούς, με την αρχή να γίνεται από το 2010. Ήδη, απ΄ όλα τα υπουργεία έχει ζητηθεί κατάλογος με τους οργανισμούς που έχουν και προτάσεις σχετικά με το πόσοι από αυτούς πρέπει να καταργηθούν ή να συγχωνευθούν.

Συνολικά, στο Δημόσιο υπάρχουν 860 οργανισμοί και επιχειρήσεις και ο περιορισμός τους σε 350 με 400 αναμένεται να μειώσει το κόστος, αφού μεταξύ άλλων θα χρειάζονται λιγότερα κτίρια, ενώ τα περίπου 1.500 άτομα που απαρτίζουν διοικητικά συμβούλια θα χάσουν τη θέση τους.

Επίσης, στα σχέδια της κυβέρνησης είναι να μειωθούν οι διευθύνσεις και να καταργηθούν πολλά τμήματα στο Δημόσιο που σήμερα υπολειτουργούν έχοντας προϊστάμενο, αλλά όχι υπαλλήλους.

Μάλιστα, για τους νέους οργανισμούς που θα προκύψουν από τις συγχωνεύσεις τα μέλη του κάθε διοικητικού συμβουλίου δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 7, έναντι 13 ή 25 σήμερα.
του Στέλιου Κράλογλου στο capital

Aυτό επιδιώκουν οι ….διάφοροι κύκλοι!

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να εμμένει σε μέτρα που θα οδηγήσουν την αγορά σε πτώχευση. Σε μια περίοδο που οι συναλλαγές στην αγορά πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά με μεταχρονολογημένες επιταγές, οι επιχειρήσεις καλούνται να προκαταβάλουν 8% (ή 5% όπως διαρρέεται τώρα από του υπουργείο Οικονομικών) για ποσά που θα εισπράξουν έπειτα από 5-24 μήνες.

Αναρωτιέται κανείς εάν στο υπουργείο έχουν αντιληφθεί ότι ο τζίρος των επιχειρήσεων που θα επηρεαστεί από την παρακράτηση φόρου επί του εισοδήματος των επιχειρήσεων, θα είναι άνω του 1/3 του ΑΕΠ;

Αναρωτιέται εάν έχουν αντιληφθεί ότι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι επιχειρήσεις αυτές λειτουργούν με πολύ χαμηλότερο καθαρό περιθώριο κέρδους, από εκείνο για το οποίο θα προέκυπτε φόρος εισοδήματος νομικού προσώπου κατώτερος από 8% επί του κύκλου εργασιών;

Αναρωτιέται κανείς εάν στο... υπουργείο έχουν αντιληφθεί ότι οι επιχειρήσεις υποχρεούνται σε προκαταβολή φόρου εισοδήματος επομένου έτους, με βάση τη ετήσια δήλωσή τους; Αυτό σημαίνει ότι το δημόσιο, με ήδη νομοθετημένους κανόνες προεισπράττει σημαντικό μέρος του φόρου εισοδήματος ένα έτος πριν από την ημερομηνία κατά την οποία υποβάλλεται η αντίστοιχη δήλωση.

Επομένως δεν υφίσταται έρεισμα στην προτεινόμενη διάταξη ούτε με βάση την ταμειακή λογική της είσπραξης των φόρων σε νωρίτερο χρόνο. Αντίθετα, η εισαγωγή της διάταξης σε μια χρονιά όπου τα κέρδη έχουν μετατραπεί… σε ζημίες, ήδη δημιουργούνται στις περισσότερες επιχειρήσεις πιστωτικά υπόλοιπα από τις προκαταβολές παρελθουσών χρήσεων.

Αναρωτιέται εάν έχουν αντιληφθεί ότι είναι τελείως απρόσφορο και ανεπίδεκτο εφαρμογής στις υπηρεσίες του τουριστικού τομέα, που είναι κατεξοχήν εξωστρεφείς; Δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των αλλοδαπών και των ημεδαπών επιχειρήσεων, που οδηγεί τελικά στη δυσμενή μεταχείριση των …ημεδαπών επιχειρήσεων.

Αναρωτιέται κανείς εάν στο υπουργείο έχουν αντιληφθεί ότι το μέτρο αυτό προκαλεί σημαντική αύξηση της γραφειοκρατίας και του διοικητικού κόστους των επιχειρήσεων, συνιστώντας στην ουσία έναν αντιαναπτυξιακό παράγοντα αμφιβόλου αποτελεσματικότητας;

Αναρωτιέται εάν έχουν αντιληφθεί ότι η διάταξη αυτή πλήττει τη ρευστότητα των επιχειρήσεων, σε μια συγκυρία που κανείς φορέας ή ίδρυμα δεν την ενισχύει; Η αγορά έχει στεγνώσει αφού επί έξη μήνες η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια πρωτόγνωρη φορομπηχτική, άδικη και αβάσταχτη οικονομική πολιτική.

Αναρωτιέται τέλος κανείς εάν στο υπουργείο έχουν αντιληφθεί ότι, σε νομικό επίπεδο, η επιβολή 8% (ή 5%) παρακράτησης στα εισοδήματα των εταιριών παροχής υπηρεσιών προσκρούει στη συνταγματική αρχή της οικονομικής ελευθερίας, λόγω της δημιουργίας σημαντικών πιστωτικών υπολοίπων, αλλά και της αναλογικότητας του φόρου λόγω κυρίως του δυσανάλογα μεγάλου συντελεστή παρακράτησης σε σχέση με τη φοροδοτική ικανότητα των εν λόγω εταιρειών.

Καιρός είναι τα πειράματα και οι αλχημείες των μαθητευόμενων μάγων να λάβουν τέλος , αποσύροντας οριστικά την διάταξη, τροποποιημένη ή μη, που προβλέπει παρακράτηση φόρου για συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων.

Καιρός είναι αυτή η κυβέρνηση να αλλάξει πολιτική αν δεν θέλει να οδηγήσει τον ιδιωτικό τομέα στην ίδια κατάσταση με το δημόσιο.
Η αγορά την δεδομένη στιγμή χρειάζεται ανάσες τόνωσης και όχι κινήσεις που δημιουργούν ασφυξία ρευστότητας.

Με αυτή την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει ούτε καν να μειώσει το έλλειμμα, αφού όταν υπάρχει ασφυξία ρευστότητας (πράγμα που το γνωρίζουν οι πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών σχολών) το πρώτο που γονατίζει είναι το κράτος.
Εκτός εάν αυτό επιδιώκουν οι ….διάφοροι κύκλοι!
από το politis-gr

Βάζουν «θηλιά» σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις λόγω χρεών στο ΟΑΕΕ

Μπροστά στο κίνδυνο να «γονατίσουν» βρίσκονται χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που χρωστούν στο ασφαλιστικό τους ταμείο εν μέσω οικονομικής κρίσης καθώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν άμεσα στην καταβολή των εισφορών.

Η κυβέρνηση και το υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης μαζί με τον ΟΑΕΕ αναζητούν την λύσεις μέσα από δικαστικά μέτρα κατασχέσεις που θα επιτείνουν το πρόβλημα στην αγορά και στις δοκιμαζόμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Η ΓΣΕΒΕΕ έχει... καταθέσει πρόταση, για τη δανειοδότηση των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων με επιδότηση επιτοκίου από το ΤΕΜΠΜΕ, αποκλειστικά για την αποπληρωμή χρεών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Το ποσό δεν θα εκταμιεύεται στον δανειζόμενο, αλλά θα μεταφέρεται απευθείας από την Τράπεζα στον φορέα, ώστε να εξασφαλίζεται η πληρωμή των οφειλών. Οι εκπρόσωποι των εμποροβιοτεχνών θεωρούν πως πρέπει να προωθηθεί ανάλογη ρύθμιση και για όσους ασφαλισμένους έχουν διακόψει την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΟΑΕΕ, καθώς οι συγκεκριμένοι δεν λαμβάνουν σύνταξη.

Παράλληλα, η ΓΣΕΒΕΕ έχει ζητήσει με επιστολή της προς το υπουργείο Δικαιοσύνης την άρση της προσωποκράτησης για χρέη προς τον Οργανισμό. Μάλιστα, υποστηρίζει πως η μη καταβολή των εισφορών στον ΟΑΕΕ, λόγω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και της οικονομικής δυσχέρειας επιφέρει, πρώτα και κύρια, δυσμενείς επιπτώσεις στους ίδιους τους ασφαλισμένους, όπως διακοπή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αδυναμία λήψεως σύνταξης, έλλειψη ασφαλιστικής ενημερότητας κλπ.
από το asfalisinet

Δώσαμε – δώσαμε κύριε Παπακωνσταντίνου! Φροντίστε να δώσετε κάτι κι εσείς

Προσκαλείται οικογενειακό συμβούλιο και ανακοινώνεται ότι το ταμείο είναι μείον. Το πρώτο πράγμα που θα σκεφτείτε να κάνετε είναι να κάνετε τα έξοδα. Δεν θα σπάσετε, φανταζόμαστε, τον κουμπαρά του Κωστάκη για να δώσετε τα χρήματα στον Νικολάκη. Ούτε θα υποθηκεύσετε το σπίτι σας για να συνεχίσει η κυρία Μαρία να πηγαίνει ανελλιπώς στο κομμωτήριο. Σε αυτό το ρημάδι το ελληνικό κράτος γιατί τα κάνουμε τα πράγματα ανάποδα;

Ας μας εξηγήσει κάποιος τι... ακριβώς συνέβη με τον έκτακτο φόρο στις επιχειρήσεις. Αυτό που καταλάβαμε εμείς είναι ότι το κράτος πήρε χρήματα από τους πλούσιους και ισχυρούς για να μοιράσει πενταροδεκάρες σε χιλιάδες φτωχούς. Αν σώζονται έτσι οι άνθρωποι, αν το ζητούμενο είναι να καταπολεμηθεί η φτώχεια με επιδόματα πείνας, τότε καλώς το έκαναν όπως το έκαναν και δεν θα είχαμε αντίρρηση να το επαναλάβουμε πολλές φορές, μέχρις ότου ο τελευταίος καπιταλιστής κρεμαστεί με τα κορδόνια του παπουτσιού του. Διότι αν κάθε τρεις και λίγο επιβάλλονται έκτακτοι φόροι, την άλλη κάνει στην επιχείρηση επιδρομή το ΣΔΟΕ και την επόμενη το φιλεύσπλαχνο κράτος μας μοιράσει γενναίες αυξήσεις, πολύ απλά θα έχει στο μεταξύ ψοφήσει η αγελάδα που μας κάνει το γάλα.

Θα το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: Ό,τι γίνεται είναι για λόγους εντυπωσιασμού και μόνο. Δεν υπάρχει ουσία. Παίρνουν κάπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τις επιχειρήσεις και τα μοιράζουν σε μερικές χιλιάδες συνανθρώπων μας. Και τι θα γίνει όταν τελειώσουν τα λίγα αυτά λεφτά; Τα 300 ή 600 ή 800 ευρώ δεν φτάνουν σε πολλές περιπτώσεις για να καλύψουν ούτε λίγες από τις δόσεις της κάρτας. Το πρόβλημα, με άλλα λόγια, δεν είναι να μοιράζουνε ελεημοσύνη στον κόσμο, αλλά να αποδείξουν ότι είναι σε θέση να παράγουν πολιτικές πλούτου. Το θέμα δεν είναι να διορίζουμε τα παιδιά μας στο δημόσιο, αλλά να υπάρχουν θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα από νέες επενδύσεις. Το θέμα δεν είναι να πουλάμε σοσιαλισμό και ιδεολογία, αλλά να δίνουμε ψωμί στον κόσμο.

Κάποτε μιλούσαμε για τον κοινωνικό μισθό. Αλήθεια, λέτε για έναν συνταξιούχο να έχει μεγαλύτερη σημασία ένα εφάπαξ βοήθημα ή να μπορεί να βλέπει το γιατρό του την ώρα που το χρειάζεται; Για μία πολύτεκνη οικογένεια έχουν μεγαλύτερη σημασία τα 800 ευρώ ή να μην χρειάζεται να στέλνει τα παιδιά της στα φροντιστήρια για να έχουν αυτά την δυνατότητα να διεκδικήσουν μία θέση στον ήλιο;

Οι επιχειρηματίες έχουν ήδη πληρώσει και μάλιστα πολλές φορές. «Δώσαμε – δώσαμε», λένε οι περισσότεροι αγανακτισμένοι από την εύκολη λύση της έκτακτης φορολόγησης. Ποιος θα τους διευκολύνει, όμως, να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους; Ποιος θα τους απαλλάξει από τα λαμόγια του δημοσίου που απαιτούν το γρηγορόσημο σαν να πρόκειται για φόρο υποτελείας; Ποιος θα κυνηγήσει, επιτέλους, τους φοροκλέπτες;

Δώσαμε – δώσαμε κύριε Παπακωνσταντίνου. Φροντίστε να δώσετε κάτι κι εσείς. Ας πούμε καμιά φρέσκια ιδέα, σε ένα περιβάλλον αποστειρωμένο από τις επιλογές των προκατόχων σας.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Χρειαζόμαστε «νέους εισπράκτορες»!

Ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στο περιθώριο της γενικής συνέλευσης του ΣΕΒ, ανακοίνωσε τη πρόθεση της κυβέρνησης να επιβάλει έκτακτη εθνική εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Στο προσχέδιο του προϋπολογισμού θα καταγραφεί το έσοδο από την εισφορά των μεγάλων επιχειρήσεων και θα προκύπτει από τη φορολόγηση των κερδών του 2008.

Και οι επιχειρηματίες συμφώνησαν... χειροκροτώντας τον Υπουργό για την "σοφία" του και την γενναιότητα της κυβέρνησης να "κτυπήσει το μεγάλο κεφάλαιο"!Εξ' άλλου για την κυβέρνηση αυτή τόσο αγώνα έκαναν, ο ΣΕΒ και ο κ Δασκαλόπουλος, για να έρθει στην εξουσία! Σε ποιους λοιπόν, τα λένε αυτά και μπορεί να γίνονται πιστευτοί; Μόνο σ’ αυτούς που έχουν "άγνοια" και στους στενόμυαλους οπαδούς τους!

Διαβάστε ακριβώς τι είπε ο κ. Παπακωσταντίνου γι΄αυτή την συμφωνία:

«Επιχειρεί να συνδυάσει τη δέσμευσή μας για ένα έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης με μία πρόταση αναδιανομής και ευθύνης, που πιστεύω ότι θα γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία».

Μάλιστα είπε ο υπουργός, το υπουργικό συμβούλιο θα αποφασίσει για το ύψος του έκτακτου επιδόματος που θα δοθεί προς ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων, μέχρι 13,500 ευρώ, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από την φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων

Συγχρόνως, διαβάστε τι είπε και ο κ. Δασκαλόπουλος:

«Η εθνική επιχειρηματική τάξη γνωρίζει πολύ καλά ότι η οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και είναι πρόθυμη να συμβάλει με μια έκτακτη εισφορά στην αναγκαία προσπάθεια αντιμετώπισης του δημοσιονομικού εκτροχιασμού».

Πλήρης σύμπνοια απόψεων!

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν προηγήθηκε «συμφωνία κυριών»; Κατά την άποψη μας ναι, προηγήθηκε συμφωνία προς όφελος του ΣΕΒ και εις βάρος των καταναλωτών, που είναι ολόκληρος ο ελληνικός λαός!

Ας μας εξηγήσει ο κ. Υπουργός, πως θα γίνει αποδεκτή η συμφωνία από την κοινωνία, αφού η κοινωνία των καταναλωτών θα πληρώσει το κόστος, αγοράζοντας τα ανατιμημένα προϊόντα των μεγάλων επιχειρήσεων, δηλαδή αυτά που θα εισπράττουν οι μεγάλες επιχειρήσεις, ο ΣΕΒ και κ. Δασκαλόπουλος; Βέβαια ο κ. Δασκαλόπουλος θα αποδώσει, μέρος αυτών, στην κυβέρνηση ώστε να ασκήσει την κοινωνική πολιτική της!

Γιατί να μην συμφωνήσει λοιπόν ο κ. Δασκαλόπουλος; Από την τσέπη του θα τα δώσει; Θα κερδίσει κι όλας! Θα αυξήσουν τις τιμές στα προϊόντα που θα πωλούν στους "καταναλωτές" και αυτά που θα εισπράξουν θα είναι πολλαπλάσια από αυτά που θα αποδώσουν, ως «έκτακτη εισφορά» στο κράτος!

Με άλλα λόγια ο ΣΕΒ και ο κ. Δασκαλόπουλος θα γίνει ο "έμμεσος - έμμισθος εισπράκτορας" της κυβέρνησης η οποία με αυτή την πολιτική της θα πλήξει καίρια τα χαμηλά εισοδήματα! Εξ' άλλου ο πληθωρισμός λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης θα είναι μηδενικός, αν όχι αρνητικός, άρα υπάρχει περιθώριο σημαντικών ανατιμήσεων στα προϊόντα των μεγάλων επιχειρήσεων, αυξάνοντας τα αναίτια, χωρίς επιχειρηματικό λόγο, τις τιμές τους!

Τέλος, το "κερασάκι στην τούρτα", ο κ. Δασκαλόπουλος, δήλωσε χαρακτηριστικά:
Το «κλειδί» για την έξοδο από το οικονομικό αδιέξοδο είναι «η πάταξη της φοροδιαφυγής, το νοικοκύρεμα του κράτους και πάνω από όλα η ανάπτυξη».

Δηλαδή το πρόβλημα της φοροδιαφυγής δεν είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες με τις of shore εταιρείες, αλλά οι καταναλωτές! Μέχρι σήμερα, για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής της κυβέρνησης και για λογαριασμό του κράτους εισέπραττε μόνο η Εφορία !

Τώρα θα εισπράττουν και οι Μεγάλες Επιχειρήσεις! Νέα ήθη, εξ’ άλλου «λεφτά υπάρχουν»! Χρειαζόμαστε «νέους εισπράκτορες»!

Υ.Γ.: Ο κ. Δασκαλόπουλος, σήμερα είναι άνεργος Βιομήχανος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπέβαλε το βιογραφικό του στην κυβέρνηση, για περεταίρω αξιοποίηση!
Του Στάθη Σαραφόπουλου