Το μακρύ ταξίδι Παπαδήμου από το ΜΙΤ στη ληστεία του Χρηματιστηρίου

Χαμηλού προφίλ, αλλά άριστος στις δημόσιες σχέσεις. Διαβασμένος, αλλά «σιγουράτζα», δηλαδή άνθρωπος που αποφεύγει να εκτεθεί με τολμηρές απόψεις και δεν επιθυμεί συγκρούσεις.

Ο Λουκάς Παπαδήμος προτιμά την ήρεμη οικογενειακή ζωή, τους περιπάτους και τα ήσυχα καφέ. Του άρεσε η ακαδημαϊκή καριέρα, αλλά έκανε και μια πολυετή βόλτα στις παρυφές της πολιτικής. Όμως, οι εντάσεις της κεντρικής πολιτικής σκηνής δεν του ταίριαζαν, μολονότι ως φοιτητής είχε κάνει ένα πέρασμα απ' τον «Ρήγα Φεραίο» το 1968, ως φοιτητής. Για τον ίδιο λόγο είχε αρνηθεί μια θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ το 2007 και το 2009, όταν κυκλοφορούσε ως σίγουρο το όνομά του. Και ας είναι γείτονας -μένει στο διπλανό σπίτι- τα τελευταία χρόνια με τον Δημήτρη Ρέππα, στην οδό Στρατηγού Καλλάρη, στο Παλαιό Ψυχικό.

Ο τρίτος τραπεζίτης που αναλαμβάνει τη...

Όταν τα χρηματιστήρια “λένε” την αλήθεια...

Λένε... οι ειδικοί δείχνουν το μέλλον.

Στις 8 Οκτωβρίου 2009, τέσσερις ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα και την θεαματική νίκη Παπανδρέου το χρηματιστήριο εκτινάσσεται. Υπάρχει διάχυτη η πεποίθηση τότε πως η κρίση της Lehman έχει ξεπεραστεί και το ελληνικό χρηματιστήριο διασπά ανοδικά το μηδέν στο δείκτη σχετικότητας των τιμών (ROC).

Το ίδιο κάνει και ο γερμανικός DAX μαζί με τους αμερικάνους και τους υπόλοιπους μεγάλους δείκτες ανά...

Ζούμε ένα αντίστοιχο χρηματιστήριο

Οι πιο πολλοί από εμάς θυμόμαστε τις μέρες του 1999, τις μέρες του χρηματιστηρίου, όταν χιλιάδες πολίτες κάθε μέρα, ωθούμενοι από τα παπαγαλάκια του καθεστώτος, σήκωναν καταθέσεις από τις τράπεζες, έπαιρναν δάνεια, πωλούσαν ότι περιουσιακό αντικείμενο είχαν και τοποθετούσαν τα χρήματά τους στο χρηματιστήριο, αγοράζοντας χαρτιά φούσκες, οι οποίες πολύ γρήγορα έσκασαν στα χέρια τους. Τότε επικρατούσε μια ευφορία και προσμονή για γρήγορα και πολλαπλάσια κέρδη. Ταυτόχρονα τα επιτόκια των καταθέσεων στις τράπεζες συρρικνώνονταν από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διαρκώς, ενώ οι αναμενόμενες από το χρηματιστήριο αποδόσεις ήταν πολλαπλάσιες.

Γενικά λοιπόν είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα που είχε ως αποτέλεσμα την...

The party is over

Πρέπει να είναι τυφλός κάποιος για να μην βλέπει πως η αγορά προεξοφλεί εξελίξεις. Υπάρχει μια ημερομηνία, η επόμενη Παρασκευή, που θα πάρουμε μια γεύση των εξελίξεων αυτών...

Μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα θα έχουμε στη σύνοδο που θα λάβει χώρα στα τέλη του ερχόμενου Μάρτη. Πολύ φοβάμαι πως μέχρι τότε το άθροισμα των ανοδικών καθοδικών συνεδριάσεων θα βγάζει θετικό πρόσημο...
Όπως ήδη γνωρίζετε όλοι από διάφορες πληροφορίες και σενάρια που έχουν διαρρεύσει στο διεθνή τύπο, υπάρχει ένα σχέδιο ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους στην ευρωζώνη.

Προχθές το γερμανικό Der Spiegel αποκάλυψε ένα...

Ποιοι αγόραζαν χτες ελληνικά ομόλογα;

Δεν υπάρχει «έξυπνο» και «βλαμμένο» χρήμα. Υπάρχουν μόνο καλά και κακά πληροφορημένοι επενδυτές. Οι καλά πληροφορημένοι είναι εκείνοι που μαθαίνουν την είδηση πρώτοι. Οι κακά πληροφορημένοι την μαθαίνουν δεύτεροι και συνήθως καλούνται να «πληρώσουν» το κέρδος των πρώτων. Ποιοι αγόραζαν χτες ελληνικά ομόλογα; Όσοι ξέρουν κάτι που τους κάνει να αισθάνονται σίγουροι ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους...

Οι φήμες στην αγορά οργιάζουν ότι...

Η χώρα χρειάζεται μια επανάσταση...

Στην τελική ευθεία για τα χειρότερα...

Πριν από τρεις μήνες όλοι ανησυχούσαν για τις καταθέσεις και τον κίνδυνο επανάληψης σκηνών όπως της Αργεντινής στην Ελλάδα. Τώρα, την τελευταία μέρα του καλοκαιριού ανησυχούμε για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν τους επόμενους μήνες. Αναμφίβολα υπάρχει κάποια πρόοδος...

Έχουν γίνει κάποια βήματα στη σωστή κατεύθυνση από την κυβέρνηση παρά τη γενική σύγχυση που διακρίνει αυτή και την μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση.

Ήδη, το οικονομικό επιτελείο επεξεργάζεται σχέδιο μείωσης της φορολογίας των μερισμάτων. Ήτοι, να «ξηλώσει» όσα έθεσε προ λίγων μηνών σε εφαρμογή.
Όλα αυτά μπροστά στην απειλή αποχώρησης κάποιων από τις μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν απομείνει σε αυτή τη χώρα.

Παρά τα θετικά βήματα όμως, βρισκόμαστε πολύ πίσω. Η χώρα χρειάζεται μια επανάσταση. Μια νέα μεταπολίτευση που έκτος από τις δομές της εξουσίας θα αλλάξουν και οι νοοτροπίες. Όπως ακριβώς έγινε και με την μεταπολίτευση του 1974 όταν οι αξίες της 7ετίας έγιναν σε λίγες εβδομάδες υλικό για ανέκδοτα.

Όλοι οι... νοήμονες πολίτες αυτής της χώρας και της μισής υφηλίου γνωρίζουν πάνω - κάτω τι πρέπει να αλλάξει. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Να ξεβολευτούμε χρειάζεται... Κατά μέσο όρο να κινηθούμε προς τις περισσότερο προηγμένες κοινωνικά και οικονομικά κοινωνίες και να απομακρυνθούμε από τις καθυστερημένες.

Παγιδευμένοι...

Και οι πολιτικοί μας το γνωρίζουν αλλά είναι παγιδευμένοι στο πλέγμα της επαγγελματικής και πολιτικής τους εξάρτησης από το πελατειακό τέρας που έχουν δημιουργήσει.

Δυστυχώς κανένα κόμμα και κανένας υπουργός δεν είναι σε θέση να προχωρήσει από μόνος του μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται χρόνια προσπαθειών για να εφαρμοστούν.

Ό,τι θα ράβει η μια κυβέρνηση θα το ξηλώνει η επόμενη και θα παραμένουμε στάσιμοι στο σημείο υπό το μηδέν. Έχουμε φτάσει στο σημείο να αλλάζει ο υπουργός της ίδιας κυβέρνησης και να αλλάζει όσα σχεδίαζε ή άλλαξε ο προηγούμενος.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια συμφωνία μεταξύ των κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία για ένα σχέδιο μεταρρύθμισης της χώρας που θα ακολουθούν όσοι διαχειρίζονται την πολιτική εξουσία για αρκετά προσεχή χρόνια.

Επειδή διανύουμε μια περίοδο που σπανίζουν ικανοί πολιτικοί ηγέτες που θα μπορούσαν να συλλάβουν και να επικοινωνήσουν ένα τέτοιο σχέδιο, θα πρέπει να το επιβάλλει η κοινή γνώμη. Νομίζω ότι αυτό κυοφορεί ο ΚΑΝΕΝΑΣ που πρωτοστατεί στις δημοσκοπήσεις.

Όταν δρομολογηθεί αυτή η εξέλιξη η εικόνα της χώρας θα αλλάξει σε λίγα χρόνια. Κι όπως συμβαίνει με τους ανθρώπους, όταν πιστέψουμε ότι εμείς και οι άλλοι έχουμε και έχουν μια εικόνα περισσότερο θετική από την σημερινή για μας, η νοοτροπίας μας θα βελτιωθεί γρηγορότερα απ’ ό,τι σήμερα νομίζουμε.

Το χρηματιστήριο θα ξεκινήσει να προεξοφλεί τις εξελίξεις πριν αυτές αρχίσουν να υλοποιούνται. Κλειδί αυτών των εξελίξεων θα είναι ένα σχέδιο εθνικής σωτηρίας που θα έχει τη στήριξη και αποδοχή της πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου.

Είναι περισσότερο καταστροφικό αυτό που γίνεται σήμερα με το ράβε ξήλωνε στην παιδεία, την οικονομία κλπ από μια μακροπρόθεσμη μεταρρύθμιση που έστω δεν αντιπροσωπεύει κατά 100% τις κεϋνσιάνες ή φιλελεύθερες απόψεις του καθενός από μας, αλλά θα οδηγεί κάπου με συνέπεια.

Κατά συνέπεια για την ελληνική περίπτωση η παρακολούθηση των πολιτικών εξελίξεων είναι πρώτιστης σημασίας για τα μελλούμενα στο χρηματιστήριο.

Όλα αυτά βέβαια στη σκιά των διεθνών εξελίξεων. Η στήλη παραμένει αισιόδοξη για τη χώρα και την αγορά μακροπρόθεσμα.

Μεσοπρόθεσμα οι επόμενοι μήνες μάλλον θα είναι οι χειρότεροι για την πραγματική οικονομία και αυτό θα έχει καταλυτική επιρροή στις παραπάνω εξελίξεις που χωρίς αυτές δεν θα βγούμε από το τούνελ.
από το capital η φωτό από τον antistachef

Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο είναι πασιφανές...

Οι χρηματιστηριακές αγορές συνηθίζουν να εκπλήσσουν. Όπερ, να πράττουν τελικά αυτό που ο κοινός νους δεν αναμένει να λάβει χώρα. Θα έλεγε κανείς μάλλον ότι οι αγορές υπάρχουν ακριβώς γιατί εκπλήσσουν.

Εκ του μακρόθεν και σε χρόνο παρελθόντα ο χρηματιστηριακός ρους μοιάζει βαρετά προβλέψιμος. Εκ του συστάδην όμως και σε χρόνο ενεστώτα μοιάζει με καυτή πατάτα που ψάχνεις γρήγορα να ξεφορτωθείς από τα χέρια σου.

Όπως έχουμε ξαναγράψει πολλάκις αυτό που συμβαίνει τελικά στις χρηματιστηριακές αγορές είναι το αδιανόητο. Το ίδιο συμβαίνει και στη λοιπή ανθρώπινη ιστορία...

Στις αρχές του 2007 τόσο στο Χ.Α. όσο και στις λοιπές χρηματιστηριακές αγορές η άνοδος από το 2003 μέχρι και το 2006 είχε εθίσει τον κοινό νου στη μακαριότητα των θετικών προσδοκιών. Το σκηνικό ανατράπηκε το καλοκαίρι του 2007.

Στις 30 Ιανουαρίου του 2009 γράφαμε: «Τα χαμηλά του Μαρτίου του 2008 στις 3.700 μονάδες θεωρήθηκαν από πολλούς ο πυθμένας αυτής της κρίσης. Το αδιανόητο! Αυτό που δεν περίμενε κανείς προέκυψε το Φθινόπωρο του 2008. Από τις 3.500 μονάδες τον Αύγουστο του 2008 στα τέλη του Οκτωβρίου του ιδίου χρόνου ο Γενικός Δείκτης του ΧΑ είχε προσγειωθεί ανώμαλα στις 1.700 μονάδες.

Τώρα κοντά στις 1.700 μονάδες αρχές του 2009, άπαντες εθισμένοι στην αρνητική ψυχολογία που δημιούργησε η καταστροφή του 2008 αδυνατούν να πιστέψουν σε ένα θετικό ενδεχόμενο».

Περί τις 300 μονάδες παρακάτω ο συρμός θεωρούσε δεδομένη την βουτιά για άλλες 1.000 μονάδες. Ακολούθησε όμως μέσα σε μισό χρόνο μια άνοδος της τάξης του 100% και έδωσε τα τελευταία εύκολα κέρδη πριν μια περίοδο νευρικότητας και βασανιστικής συσσώρευσης.

Όπως επίσης λέμε κατά τακτά διαστήματα από τα τέλη του 2008 και εντεύθεν κάθε ανοδικός χρηματιστηριακός κύκλος έχει τρεις φάσεις. Τα εύκολα κέρδη τα δίνει στην πρώτη και στην τρίτη φάση...

Η πρώτη τα έδωσε. Μπορεί το ΧΑ να φλερτάρει με τα χαμηλά του Μάρτη του 2009 μετά το ράλι, αλλά οι διεθνείς αγορές παραμένουν στις παρυφές των 1.100 μονάδων.
Υπάρχει μια σύγχυση για τα όρια της αμερικάνικης και κινέζικης οικονομικής ανάκαμψης στο δεύτερο εξάμηνο. Νομίζω ότι κι αυτό ήταν αναμενόμενο. Μέχρι να ξεκαθαρίσει αυτή η κατάσταση, οι αγορές προσφέρονται μόνο για εξερεύνηση των μετοχών που θα σκυταλοδρομήσουν στον επόμενο κύκλο.

Ανάλογα με το αν μπούμε σε νέα ύφεση ή όχι. Υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να έχουμε μια δεύτερη υφεσιακή βουτιά αλλά ας μη τη θεωρούμε δεδομένη.

Όλα τα θεμελιώδη επιχειρήματα συγκλίνουν στο ότι βρισκόμαστε στο μεγαλύτερο αδιέξοδο όλων των εποχών. Μια προσεκτική παρατήρηση της χρηματιστηριακής ιστορίας μαρτυρά ότι όλες οι διορθώσεις κάπως έτσι τελειώνουν χωρίς να διαφαίνεται διέξοδος.
του Κώστα Στούπα στο capital

Πάρε τα λεφτά και τρέχα...

Αν κινδυνεύει από κάτι ο κόσμος, είναι από μια απροσδόκητη αρνητική εξέλιξη που θα λάβει χώρα πάνω σε μια κλειστή στροφή με οριακή ταχύτητα.

Η οριακή ταχύτητα στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτή που ορίζει η κατακόρυφη άνοδος κατά 83% από τον Μάρτη του 2009 μέχρι τον Απρίλη του 2010 όταν o S&P 500 σκαρφάλωσε από τις 666 στις 1.212 μονάδες. Αυτό μπορεί να σημαίνει ανάγκη για διόρθωση...

Είναι πολύ απότομη και πολύ μεγάλη άνοδος για ολοκληρωθεί μια διόρθωση της τάξης του 10%. Για την ακρίβεια δυο φορές στο παρελθόν που είχαμε αναλόγου μεγέθους ράλι είχαμε διορθώσεις 40% και 34% αντίστοιχα.

Οι περιπτώσεις ήταν μεταξύ 1ης Ιούνη και 7ης Σεπτέμβρη 1932, 112% και 2ας Μάρτη 1933 με 18ης Ιούλη 1933, 116%. Σαφώς μικρότερα διαστήματα μεν αλλά είναι τα μοναδικά που επιδέχονται σύγκριση.

Τα αρνητικά νέα...
Υπάρχουν αρνητικά νέα που μπορούν να σκάσουν σε μια περίοδο διόρθωσης των αγορών όπως αυτή που φαίνεται να έχει ξεκινήσει ήδη;

Η χρεοκοπία της Ελλάδας, των PΙIGS, όπως και η διάλυση του ευρώ έχουν προεξοφληθεί στην παρούσα συγκυρία και αν δεν συμβούν, που είναι και το πιθανότερο, θα αποτελέσουν καύσιμο για την αντίστροφη φορά. Αυτά δεν είναι αρνητικά νέα. Ο κάθε επιφυλλιδογράφος ή οικονομολόγος που θέλει ακροατήριο αναφέρει και τη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει...

Τι απομένει να μας εκπλήξει αρνητικά;
Ένας πόλεμος που θα είναι κάτι παραπάνω από μια συνηθισμένη τοπική εκδοχή ή μια κατάρρευση μεγέθους Κίνας, η απόβαση των εξωγήινων με εχθρικές διαθέσεις;...

Το μετά έχει ενδιαφέρον…
Μετά πάντως από τις μεγάλες διορθώσεις που ακολούθησαν τα ράλι του 1932 και του 1933, ακολούθησε και άλλο ράλι της τάξης του 100%. Οπότε αν είναι κάποιος να πάρει τα λεφτά και να τρέξει προς κάπου κατά την διάρκεια της επόμενης κρίσης, που έχει προαναγγελθεί και κατά πολλούς έχει ξεκινήσει ήδη, είναι να τρέξει προς τις μετοχές.

Πρόσφατα η στήλη είχε διατυπώσει την άποψη ότι στη φάση που έχουμε εισέλθει, όπου τα ομόλογα και οι καταθέσεις μοιάζουν αρκετά επισφαλή καταφύγια, οι μετοχές και ο χρυσός μοιάζουν με βάση την κοινή λογική πιο ασφαλή σημεία διαφύλαξης της περιουσίας. Ο χρυσός σε πρώτη φάση και οι μετοχές σε δεύτερη.

Δεν θα μακρηγορήσω, είναι γνωστά αυτά, σε μια περίοδο κρατικών χρεοκοπιών τα κρατικά ομόλογα και οι καταθέσεις κινδυνεύουν από μια στάση πληρωμών.

Και η χρεοκοπία να μη συμβεί στο τέλος, η συγκυρία διεθνώς προσφέρεται για ένα πανικό όπως ακριβώς το 1999 προσφερόταν για το τελευταίο στάδιο της «φούσκας». Η τιμή του χρυσού όπως και των μετοχών το 1999 ανέβαινε επί δέκα χρόνια. Άρα, έχει συσσωρεύσει αρκετό καύσιμο για την λαϊκή φαντασία.

Η τελική λύση…
Τώρα αν πραγματικά κάποιος πιστεύει ότι θα μας προκύψει ο Αρμαγεδδώνας, φοβάμαι ότι ούτε ο χρυσός μπορεί να τον σώσει. Αρμαγεδδών δεν σημαίνει απλώς δέσμευση καταθέσεων ή αναλήψεων πέραν ενός ποσού, ή επιστροφή στη δραχμή μετά Βαΐων και κλάδων. Αρμαγεδδών σημαίνει στάση εμπορίου.

Αυτά που είδαμε στην Αργεντινή δεν θα είναι τίποτα. Η Αργεντινή ήταν μια χώρα που εξήγαγε τρόφιμα και πείνασε. Μια χώρα που εισάγει τα περισσότερα από αυτά που τρώει θα λιμοκτονήσει.

Στην κατοχή ένα τενεκές με λάδι κόστιζε μια χρυσή λίρα. Τι νόημα να αλλάζεις τις λίρες με τενεκέδες και σακιά με ρεβίθια. Μερικά στρέμματα αγροτικής γης με καρποφόρα και λαχανόκηπο είναι η επένδυση για όσους πιστεύουν στην έλευση της δευτέρας παρουσίας.

Οι άλλοι ας βολευτούν με περισσότερο ειρηνικά και φιλοπρόοδα περιουσιακά στοιχεία.
του Κώστα Στούπα στο capital

Ο ρόλος του κουρέα σκύλων στην παγκόσμια κρίση

Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.

Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.

Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.

Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να... διαχωριστούν αυτά τα δύο. Επί δεκαετίες, προσπαθούν να μας πείσουν, πω η “ελεύθερη αγορά”, δηλαδή ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο κινούν το χρήμα και μοιράζουν τα προϊόντα, δίνοντας σε αυτούς που ήδη έχουν και παίρνοντας πάντα απ αυτούς που δεν έχουν, είναι η οικονομία. Είναι απλώς οι επιλογές και οι κανόνες των κερδοσκόπων.

Σε αυτή την “αγορά”, που είναι πλήρως ελεγχόμενη και καθόλου ελεύθερη όπως λέει, ένας κουρευτής σκύλων, παίρνει περισσότερα χρήματα απ ό,τι ένας εργάτης ορυχείου. Μια τραγουδίστρια της Εθνικής περισσότερα από ένα πυρηνικό φυσικό και ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής σίγουρα πολλά περισσότερα από έναν γιατρό. Για να μην πούμε πάλι για την Τζούλια…Τα περί δεξιοτήτων λοιπόν, ευκαιριών και δικαιοσύνης σε αυτή την αγορά είναι μύθος.

Το χρηματιστήριο για παράδειγμα δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι απλώς μια εικόνα της. Συνήθως δημιουργημένη. Δεν είναι παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι σιτηρά, ραπανάκια ή ρύζι. Είναι ένας τζόγος με όλα αυτά. Και στην Ελλάδα το 2000, είχαμε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, για το πώς οι αλογομούρηδες της Σοφοκλέους, πλούτισαν, έχοντας με την παραγωγή όποια σχέση είχαν και με την ηθική. Καμία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, μου φαίνεται πως είναι ο παγκόσμιος τζόγος όπου μια ομάδα ανήθικων τζογαδόρων, που βαφτίζονται γκουρού της οικονομίας ,βγάζουν χρήμα, ποντάροντας σε χώρες όπως παλιά πόνταραν σε εταιρείες. Σπέρνουν φήμες, δημιουργούν εξελίξεις και μαζεύουν χρήμα. Αυτό λοιπόν δεν είναι κρίση της οικονομίας. Είναι κρίση που δημιουργεί το παιχνίδι τους. Και δυστυχώς οι κυβερνήσεις που ανησυχούν για την κρίση, την βαθαίνουν κάνοντας επιλογές που ευνοούν τους “παίκτες”. Σκεφθείτε πως στην Ελλάδα, τα 25 δισεκατομμύρια που αναζητά ο Παπανδρέου, τα έδωσε ο προκάτοχός του στις τράπεζες, για να να διατηρήσουν ρευστότητα στην αγορά. Η οποία ρευστότητα βεβαίως δεν υπήρξε.

Σε αυτό τον φαύλο κύκλο, όσοι αποτελούσαν το υπόστρωμα και την εικόνα της ευμάρειας, μπορεί να εξαφανιστούν. Οι “στρατιώτες” της ελεύθερης αγοράς, μπορεί να πληρώσουν το τίμημα της ευπιστίας τους. Θα εξαφανιστούν με την ίδια ευκολία που δημιουργήθηκαν.

Είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος, πως η “αγορά” λειτουργεί με όρους οικονομικούς. Για να υπάρξει και να καθιερώσει τους κανόνες της, διαμόρφωσε την ίδια την προσωπική και κοινωνική μας διάσταση. Μας έκανε καταναλωτές. Αντικατέστησε βασικές αξίες με μία και μοναδική: το κέρδος. Δεν χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι, ή διαφορετικοί. Χρειάζεται ένα είδος ανθρώπου, αδίστακτου που θα θέλει απλώς να επικρατεί. Χρειάζεται ένας αλαζόνας, φιλάρεσκος, ημιμαθής και εγωκεντρικός ανθρωπίσκος που μπορεί εύκολα να γίνει εντολοδόχος για να πετύχει. Ένας άνθρωπος που ταυτίζει την αδιαφορία με την ευτυχία. Τα άλλα είναι εύκολα. Δηλαδή εύκολα γίνονται αξίες οι κουρευτές σκύλων και οι άνθρωποι χάμστερς των reality. Ποτέ η Ιστορία δεν θα καταγράψει τον ρόλο του dog hair stylist στην παγκόσμια εξέλιξη. Δυστυχώς όμως θα καταγράψει την παράδοση της Ανθρωπότητας στα χέρια μιας χούφτας σύγχρονων Νερώνων.
του Κώστα Βαξεβάνη

Έρχεται η φούσκα των ομολόγων έτοιμη να σκάσει...

Ο συρμός στις αγορές κάνει πάντα λάθος. Το 2008 και στις αρχές του 2009 ο μέσος όρος περίμενε τις 500 μονάδες και φρόντιζε να διώχνει μετοχές ακόμη και όταν οι μεγαλύτερες ζημιές της πτώσης είχαν γραφεί.

Στην κρίση του 2008 πολλοί Έλληνες κεφαλαιούχοι έπαθαν ζημιές από ξένες μεγάλες τράπεζες και τις μετοχές τους όπου είχαν καταφύγει για μεγαλύτερη ασφάλεια.

Το 2010 τραβούσαν τις καταθέσεις από τις ελληνικές τράπεζες για να βρουν την ασφάλεια στις ξένες τράπεζες, αλλά και τα γερμανικά ομόλογα... Ειδικά τα τελευταία!

Όμως σε παρόμοιες εποχές δεν υπάρχει απόλυτη ασφάλεια πουθενά... Πολύ περισσότερο εκεί που νομίζει ο μέσος όρος και τα πρωτοσέλιδα...

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά...

Η απόφαση της ΕΚΤ, την εβδομάδα που πέρασε, έστειλε στις καλένδες την απόφαση του Γιουρογκρουπ την ίδια μέρα. Ποιον ενδιαφέρει η λύση τελευταίας ανάγκης όταν η κεντρική τράπεζα ανοίγει τους κρουνούς της ρευστότητας.

Ίσως η απόφαση αυτή να φανεί χρήσιμη κάποτε στο μέλλον αν αλλάξουν οι συνθήκες. Ίσως πάλι αφορά αποκλειστικά το δημόσιο πολιτικό διάλογο της Γερμανίας και την ανάγκη της κας Μέρκελ να δείξει στους Γερμανούς ψηφοφόρους ότι έμεινε σταθερή στις θέσεις της.

Η τακτική της Γερμανίδας καγκελαρίου επιβεβαίωσε την παραδοχή που θέλει τις μεγαλύτερες υποχωρήσεις να κρύβονται πίσω από τις περισσότερο αδιάλλακτες πολιτικές κορώνες.

Αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν, η απόφαση της ΕΚΤ επί της ουσίας δείχνει την κατεύθυνση μέσω της οποίας και η δεύτερη μεγάλη κεντρική τράπεζα μετά την FED προσανατολίζεται να αντιμετωπίσει το γόρδιο δεσμό των συσσωρευμένων χρεών και καχεξία της οικονομικής ανάπτυξης.

Είναι το μοντέλο της χαλαρής νομισματικής πολιτικής όπως ανέμεναν αρκετοί ήδη από το Φθινόπωρο του 2008, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το μοντέλο που οδηγεί σε ανάκαμψη ήδη τη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη και έχει απογειώσει τις μετοχές το τελευταίο δωδεκάμηνο.

Είναι φυσικό, αυτό το μοντέλο χρηματιστηριακά να δημιουργεί βίαιες μεταπτώσεις τόσο τις αγορές όσο και τους ρυθμούς ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας.

Αυτό μου μας δείχνει η τελευταία απόφαση που δημοσιοποίησε ο Ζαν Κλωντ Τρισέ είναι η επιβεβαίωση της στρατηγικής εξόδου από την κρίση μέσω της εκτύπωσης χρήματος, τρομπαρίσματος του στην πραγματική οικονομία και πληθωρισμού του χρέους.

Αυτό περιμέναμε από το 2008. Η τελευταία απόφαση είναι άλλο ένα λιθαράκι στην άποψη ότι τα χαμηλά του 2009 μάλλον αποτελούν τα ονομαστικά χαμηλά του καθοδικού χρηματιστηριακού κύκλου που ξεκίνησε το 2000.

Έρχεται η φούσκα των ομολόγων…

Μια χαλαρή νομισματική πολιτική θα οδηγήσει σε πληθωριστικές προσδοκίες άμεσα. Αν στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια θα πάμε σε ένα ήπιο ελεγχόμενο πληθωρισμό του 5-6% ή έναν καταστροφικό ανεξέλεγκτο πληθωρισμό των δεκάδων ή εκατοντάδων ποσοστιαίων μονάδων δεν μπορούμε να το ξέρουμε ακόμη.

Ανάλογα την περίπτωση ελεγχόμενου ή ανεξέλεγκτου πληθωρισμού θα έχουμε και διαφορετικές προτεραιότητες σε επενδυτικές επιλογές όπως μετοχές, χρυσός, και εμπορεύματα... Αυτό όμως θα το δούμε προσεχώς.
Προς το παρόν πρέπει να εστιάσουμε στο πρόβλημα που ενδεχομένως να προκύψει προσεχώς στην αγορά των ομολόγων.

Κάποιος που πριν λίγες μέρες αγόρασε δεκαετή γερμανικά ομόλογα με επιτόκιο 3,5% ίσως νοιώθει πολύ ασφαλής. Είναι έτσι όμως;

Αν σε τρία χρόνια από σήμερα έχουμε ένα πληθωρισμό της τάξης του 5-6% και η ΕΚΤ ανεβάσει το βασικό επιτόκιο από το 1% στο 3-4%, με τι επιτόκιο θα εκδίδει τότε δεκαετή ομόλογα το γερμανικό δημόσιο;

Ίσως 6-7%; Τι θα συμβεί στα σημερινά δεκαετή με κουπόνι 3,5% όταν η αγορά θα προσφέρει κουπόνια με διπλάσια απόδοση;

Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη, όλοι θα τρέχουν να ξεφορτωθούν τις παλιές εκδόσεις των ομολόγων σε τιμές χαμηλότερες από αυτές που τα αγόρασαν.

Αυτό μάλλον θα αποτελέσει την αφορμή να σκάσει η φούσκα των παλιών ομολόγων. Σε ποσότητες η αγορά των ομολόγων είναι πολλή μεγαλύτερη από αυτή των μετοχών.

Σε περιόδους πληθωρισμού, χρυσός, εμπορεύματα και μετοχές καλύπτουν καλύτερα τις απώλειες και αποδίδουν και κέρδη στους ικανούς χειριστές. Το με ποια σειρά θα εξαρτηθεί από τα δεδομένα και τις ιδιαίτερες συνθήκες στους επόμενους μήνες και χρόνια...
capital

Για να δείτε πως οι μάγκες οι ΠΑΣΟκοι (ξανα)κάνουν δουλειές με το Χρηματιστήριο...

Νομίζω ότι εντελώς τυχαία το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ο πρόεδρος του διορίστηκε από την κυβέρνηση) ανακοίνωσε χθες ότι θα συμμετάσχει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ASPIS BANK.

Η μετοχή της οποίας, εντελώς τυχαία κι αυτή ανέβηκε σε δύο μέρες 19% + 19%!!!

Όπως, επίσης, εντελώς τυχαία η μετοχή της Εθνικής ανέβηκε 22% στη Wall Street.

Παιδιά, ο Γιώργος έχει δίκιο: λεφτά υπάρχουν!!!
Κ.Ρ.
από το antinews

Τι σημαίνει η επιλογή του αργού θανάτου... (Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα..)

Οι αγορές ομοιάζουν με τη γυναίκα του Καίσαρα, δεν αρκεί μην έχουν πρόβλημα πρέπει και να δείχνουν ότι δεν έχουν πρόβλημα. Όταν σε όλα τα μέσα ενημέρωσης της υφηλίου κάθε μέρα υπάρχει αναφορά στην περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας, ένας μόνο δρόμος εξόδου υπάρχει: ο αιφνιδιασμός.

Φευ όμως... Όλα τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης μέχρι τώρα συγκλίνουν στην επιλογή της αναβολής της λήψης των αναγκαίων δύσκολων μέτρων. Οπερ, στον αργό θάνατο μιας εποχής και κατά συνέπεια την αργή αναγέννηση μια καινούργιας.

Μέχρι την επόμενη κρίση λοιπόν είναι λογικό να περιμένουμε να συνεχιστεί η «αιμορραγία». Πότε θα είναι η επόμενη κρίση; Όταν θα έχουμε κάποια στιγμή μέσα στους επόμενους μήνες αστοχία του προγράμματος σταθεροποίησης. Τουτέστιν, οι στόχοι των εισπράξεων αποδειχτούν όνειρα θερινής νυχτός και ο έλεγχος των δαπανών βαρέλι χωρίς πάτο...

Οι πωλήσεις συνεχίζουν να... υπερτερούν των αγορών στο ταμπλό... Όπως είχε γράψει τις προάλλες και κάποιος φίλος, από κάποια στιγμή και μετά οι ξένοι πάτησαν το κουμπί των πωλήσεων... και αυτό παραμένει ακόμη πατημένο.
Η έκφραση με το κουμπί μού θύμισε μια ανάλογη έκφραση που ακουγόταν από το καλοκαίρι του 2008 και μετά. Οι ξένοι πάτησαν το κουμπί και αδειάζουν Ελλάδα... Εκείνο το πάτημα ανατράπηκε την Άνοιξη με την συμφωνία για την ένταξη της Ελλάδα στο ευρώ, την υποτίμηση και το κλείδωμα της ισοτιμίας...
Τώρα;...

Μέσα σε αυτό το τοπίο της παρακμής μας προέκυψε και το κλείσιμο της εθνικής οδού, γιατί οι αγρότες έχουν διεκδικήσεις. Οι λιμενεργάτες είχαν δείξει το δρόμο κλείνοντας το λιμάνι... και είναι θέμα χρόνου να βγουν και άλλοι και να απαιτούν εδώ και τώρα την μετά θάνατο ζωή...

Τα πράγματα στην πραγματική οικονομία έχουν γίνει ήδη πολύ δύσκολα και τους επόμενους μήνες θα συνεχίσουν να είναι δύσκολα.

Αν δεν είχαμε ελπίδα, αυτά που λέμε τώρα θα τα συζητούσαμε κάτω από τις 1.000 μονάδες (χρηματιστήριο).
Οι ελπίδες είναι δυο: Η μία είναι κάποια στιγμή να φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Δηλ. να το αντιληφθούν οι κυβερνώντες και οι συμπατριώτες μας ότι έχει φτάσει και να υπάρξει πρωτοβουλία εθνικής σωτηρίας. Με μείωση δαπανών και επιθετικά μέτρα προσέγγισης επενδύσεων.

Η άλλη είναι να πάρει δυνατά εμπρός η μηχανή της παγκόσμιας οικονομίας και να μας σηκώσει και εμάς το κύμα.
Μάλλον η πρώτη μοιάζει πιο ριζική και αποτελεσματική σαν λύση.
Κώστας Στούπας στο capital

Επιδοτείται με 225 χιλιάδες ευρώ το Ίδρυμα Σημίτη!!! Να βράσω τη “Δημοκρατία” σας!

Ώστε το Ίδρυμα Σημίτη είναι άξιο αιμοδοσίας από τον υποσιτιζόμενο ελληνικό λαό; Και ποιος είναι ο Σημίτης για να έχει το ίδρυμά του τόσο μεγάλη αξία ώστε η κυβέρνηση να παίρνει τη μπουκιά από το στόμα των φτωχών και να τη ρίχνει στο ίδρυμά του;

Είναι τόσο σημαντικό πρόσωπο της ιστορίας ώστε να θυσιάζει η κυβέρνηση τον άρτο τον επιούσιο του λαού για το ίδρυμά του; Μα αν είναι, ή έστω αν το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι είναι, τότε γιατί τον έχουν εκτός Βουλής και εκτός Κυβέρνησης; Γιατί στερούν το λαό από την πείρα και τις υπηρεσίες ενός τόσο μεγάλου πολιτικού άνδρα, και μάλιστα σε ώρα κρίσης; Θα μου πεις, τσιφλίκι τους είναι η Ελλάδα, ό,τι θέλουν κάνουν, όπως θέλουν τη βιάζουν, όπως ορέγονται κατασπαταλούν τον ιδρώτα του λαού, σύμφωνα πάντα με τις επιταγές και τους κανόνες της “Δημοκρατίας”, μαθές…

Ωστόσο, ακόμη και... στις αιμοδοσίες, οι αιμοδότες πρέπει να είναι απολύτως υγιείς για να προσφέρουν αίμα. Αν έχουν οποιοδήποτε σύμπτωμα ασθένειας δεν γίνεται δεκτή η προσφορά τους. Πώς λοιπόν, βρε αχρείοι, εσείς βάζετε κάτω την βαρέως ασθενούσα οικονομία και της παίρνετε αίμα που μόλις της είχε μεταγγιστεί από τους βλοσυρούς δανειστές της, για να κάνετε μετάγγιση σε άχρηστο ίδρυμα; Δε γνωρίζω σε πόσα παρόμοια ιδρύματα άλλων πολιτικών, ζώντων ή πεθαμένων, γίνονται αιμοδοσίες στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Αν γίνονται, όπου γίνονται, πρέπει να σταματήσουν ως ανεπίτρεπτες σπατάλες, σύμφωνα με αυτά που υποσχέθηκε ο ΓΑΠ. Ας τα συντηρούν οι αθεράπευτοι οπαδοί τους, αλλιώς ας κλείσουν. Δε θα χάσει η βενετιά βελόνι αν δε θυμόμαστε και δεν τιμούμε εκείνους που βούλιαξαν διαχρονικά την Ελλάδα.

Πάντως, για όσους έχουν αδύνατη μνήμη, να ενημερώσω ότι η ευθύνη του Κωνσταντίνου Σημίτη και της κυβέρνησής του στη μεγαλύτερη ληστρική ανακατανομή πλούτου που έγινε ποτέ στην Εσπερία, από τους άσχετους μικροαποταμιευτές, που ύπουλα εκμαυλίστηκαν στη λίμνη των πιράνχας, προς τους ντόπιους και ξένους καρχαρίες που λυμαίνονταν (και λυμαίνονται) το Χρηματιστήριο.

Όποιος δεν είναι αθεράπευτα εθισμένος στο χρηματιστηριακό τζόγο μπορεί να το διαβάσει και να αποτοξινωθεί, μαθαίνοντας βέβαια πολλά για το μαθητευόμενο μάγο της ελεύθερης οικονομίας και θεμελιωτή του απατηλού “Λαϊκού Καπιταλισμού”, μέσω της χοάνης του ΧΑΑ. Η αφαίμαξη του κομποδέματος του λαού από τους κερδοσκόπους του ΧΑΑ, κάτω από τις ευλογίες (εξαπάτηση) των Σημίτη, Παπαντωνίου, Λαλιώτη και Λουκά Παπαδήμου, και η μεταφορά του όχι σε αναπτυξιακά έργα αλλά στις τσέπες των επιτήδειων, σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη, σηματοδότησε την έναρξη της καθίζησης της αγοράς, μιας καθίζησης που σταδιακά οδήγησε τη χώρα στη σημερινή χρεοκοπία – χρεοκοπία που πάλι ο λαός καλείται να πληρώσει...

Κι όμως, κανείς από τους πρωταγωνιστές δεν τιμωρήθηκε γι’ αυτό το εθνικό έγκλημα, ο δε κύριος Σημίτης, που μάλιστα προαλείφεται και για Πρόεδρος της “Δημοκρατίας”, ενέπαιξε τους χαμένους, μεταξύ των οποίων και πολλοί αυτόχειρες, λέγοντας το αλησμόνητο εκείνο: “ό,τι ανεβαίνει κατεβαίνει”, και “ας πρόσεχαν”. Αυτουνού το ίδρυμα χρηματοδοτούμε… Μα δεν υπάρχει φιλότιμο σε κανένα;
Να βράσω τη “Δημοκρατία” σας!
από Μαρία Σεφέρου

Τι θα γίνει στο Χρηματιστήριο;

Η υποτίμηση της δραχμής από τον κ. Σημίτη αποτέλεσε τότε την αφετηρία για το χρηματιστηριακό «θαύμα» που κορυφώθηκε το 1999. Για όσους θυμούνται, τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης Σημίτη υπήρχε ένα βαρύ κλίμα στην αγορά. Τι θα μπορούσε να αποτελέσει τώρα τον καταλύτη για μία νέα χρηματιστηριακή «αφύπνιση». Ίσως η έξοδος της χώρας από την κρίση.

Το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα είναι να γλιτώσει τη χρεοκοπία. Αν φανούν κάποια πρώτα σημάδια ότι ξεφεύγουμε από την καταστροφή και τον όλεθρο και ότι εισερχόμαστε σε αναπτυξιακή τροχιά, τότε τα πράγματα μπορούν να εξελιχτούν πολύ θετικά για τη χρηματιστηριακή αγορά. Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, να υπάρχει ένα σχετικά καλό, έστω, κλίμα στις διεθνείς αγορές.

Αυτή τη στιγμή το επικρατέστερο σενάριο είναι... εκείνο των αρνητικών εξελίξεων στην Οικονομία. Η αγορά έχει προεξοφλήσει σ’ έναν βαθμό τις αρνητικές ειδήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε οπωσδήποτε δει τα χειρότερα. Αλλά σ’ έναν βαθμό είμαστε όλοι προετοιμασμένοι για ένα δύσκολο και σκληρό 2010.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι θα συμβεί στη χρηματιστηριακή αγορά αν υπάρξει κάτι διαφορετικό από το αναμενόμενο. Είναι το μεγάλο στοίχημα για όσους θέλουν να ρισκάρουν.

Οι πιο συντηρητικοί, από την άλλη πλευρά, μπορούν να περιμένουν το εναρκτήριο λάκτισμα, όποτε κι αν γίνει. Κι αυτό διότι αν υπάρξει κούρσα στην αγορά δεν θα είναι μιας ή δύο ημερών. Θα υπάρχει συνέχεια. Αλλά θα γίνει έτσι, θα υπάρξει αφετηρία για ένα ράλι στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα;

Το χρηματιστήριο χρειάζεται αντοχή και υπομονή και όχι βιασύνη και κοντόφθαλμες λογικές. Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από την εμπειρία των τελευταίων ετών είναι ότι η αγορά βρίσκει διεξόδους ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες της. Μία τέτοια διέξοδος μπορεί να είναι η προοπτική των deals. Η κρίση δημιουργεί προβλήματα, αλλά δημιουργεί και ευκαιρίες. Τα όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες με τον Όμιλο Λαυρεντιάδη είναι μία και μόνο απόδειξη για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Το κακό για τις ελληνικές μετοχές είναι ότι η Οικονομία μας βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Το καλό είναι ότι δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τις τιμές ως υπερβολικές. Κι όσον αφορά τη μικρή κεφαλαιοποίηση ειδικότερα, εκεί αρκετές μετοχικές αξίες βρίσκονται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τιμών.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Όχι Πρωθυπουργέ μου και πάλι όχι....

Ο Πρωθυπουργός, που κάλεσε όλους να μετάσχουν στην εθνική προσπάθεια για να επιτευχθεί ανασυγκρότηση της χώρας, δήλωσε αποφασισμένος να λάβει μέσα στο επόμενο τρίμηνο τις αποφάσεις που δεν έλαβαν επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις που.... προηγήθηκαν της δικής του στη διακυβέρνηση της χώρας.

ΟΧΙ Πρωθυπουργέ μου.

Εσείς ΤΟ ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία διακυβερνήσατε την τελευταία τριακονταετία. Σε εσάς τους δύο οφείλεται το οικονομικό χάος της χώρας μας.

Ενώ συγκεκριμένοι θησαύρισαν στα Σκάνδαλα του Χρηματιστηρίου και της Siemens ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ του Ελληνικού λαού ...

Ενώ συγκεκριμένοι θησαύρισαν στα Σκάνδαλα των Ομολόγων και του Βατοπεδίου ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ του Ελληνικού λαού ...

Ενώ εσείς μας τα πήρατε σε χοντρά (λίγο μας ενδιαφέρει εάν έχουν παραγραφεί οι πολιτικές σας ευθύνες) ΤΩΡΑ μας ζητάτε να συναίνεση.

ΟΧΙ στο... προσκλητήριο σας ΟΧΙ στην συναίνεση ΟΧΙ στην στήριξη της κυβέρνησης.

Δικάστε, καταδικάστε και δημεύστε τις περιουσίες αυτών που τα πήραν και τότε:
ΝΑΙ, θα βάλουμε πλάτη και θα πληρώσουμε ΔΙΠΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΖΗΤΑΤΕ για να βγει η χώρα από την κρίση.

Μέχρι όμως ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ αλλά θα μας βρείτε και απέναντί σας είτε στο πεζοδρόμιο είτε στη εφορία είτε οπουδήποτε.
Αυτά...
από taxalia